◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,380,640 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,777 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,841

    Overall
    1,380,640

ตอนที่ 152 : บทพร้อมรบ & เผชิญหน้า [เล่ม. 3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 686 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

“ข้านึกออกแล้วเจ้าค่ะ….ท่านจะต้องให้ข้ากลับเข้าไปเป็นทหารตามเดิม” หวังลี่อิงที่นึกออกก็หันไปกล่าวกับบุรุษตัวใหญ่ที่ซ้อนอยู่ด้านหลังของนาง





“ได้…แต่ว่าจะกระทำการใดนั้นให้พึ่งระลึกด้วยว่ายามนี้เจ้าเป็นชายาของชินหวังซื่อจือแล้ว” จ้าวจื่อถงกล่าวขึ้นเนิบๆ





“เจ้าค่ะ….ข้าจะระวังตัวให้ที จะไม่ทำให้ท่านเดือดร้อนเป็นอันขาด” หวังลี่อิงกล่าวรับคำเสียงสดใส





“ข้าให้สิ่งที่เจ้าต้องการแล้ว…..เช่นนั้นเจ้าจะอุ้มท้องบุตรของข้าได้หรือไม่” จ้าวจื่อถงก้มไปกระซิบข้างหูของนางเสียงเบาเมื่อกล่าวจบแล้วก็จูบลงบนเส้นผมสีดำที่ปล่อยทอดยาวทิ้งตัวลงบนตักของเขา





“ได้เจ้าค่ะ…แต่ข้ารู้สึกประหม่าอย่างไรมิรู้” หวังลี่อิงก้มหน้าลงกล่าวบอกพี่จื่อถงออกไปตามตรง แล้วครุ่นคิดอยู่ในใจไปด้วย





“หืม…กลัวหรือ ?” จ้าวจือถงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดรัดตัวนางที่นั่งอยู่บนตัก แล้ววางคางลงบนซอกคอขาว  จากนั้นก็เอียงหน้าไปด้านข้างเพื่อจะดูสีหน้าของนางไปด้วย





“ทั้งกลัว ทั้งกังวลใจ….มิรู้ว่าข้าจะทำท่าตามหนังสือครบทุกท่าได้หรือไม่” หวังลี่อิงกล่าวเรื่องหนักใจออกมา  เพราะเมื่อวานท่านแม่กล่าวบอกว่าการที่จะมีบุตรได้นั้นนางต้องทำตามท่าทางในหนังสือ





“หะ…!?”  จ้าวจื่อถงอุทานขึ้นอย่างตกใจในคำกล่าวของนาง พลันพอเข้าใจทั้งหมดแล้วว่ามันคือท่าทางร่วมรสในหนังสือจึงกล่าวออกไปต่อ  [ร่วมรส = ร่วมรัก]





“ในหนังสือที่เจ้าอ่านมีทั้งหมดกี่ท่าหรือ ?”





“อืมมมม…….ร้อยเก้าสิบเก้าท่าได้เจ้าค่ะ แต่ละท่านั้นพิสดารยิ่งนัก” หวังลี่อิงกล่าว





“เจ้าจะทำให้ครบทุกร้อยเก้าสิบเก้าท่าเลยหรืออย่างไรกัน ?” จ้าวจื่อถงกล่าวออกไปต่ออีก พลางเม้มริมฝีปากเข้า เพื่อกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้





“ก็ต้องเช่นนั้น….ไม่รู้ว่าขาดท่าไหนไปแล้วขั้นตอนอาจจะผิดแพรกไป และไม่สามารถตั้งครรภ์ได้” หวังลี่อิงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง





“หากวันนี้ต้องทำร้อยเก้าสิบเก้าท่ามีหวังว่าเจ้าจะไหวเสียก่อน…...” จ้าวจื่อถงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงขบขัน แต่นันย์กลับประกายระยิบระยับฉายออกมา





“แล้วเช่นนี้…..” หวังลี่อิงมุ่นคิ้วเข้าแล้วกล่าวออกไปอย่างชั่งใจ พลางครุ่นคิดเรื่องที่ท่านแม่สอน  แต่ท่านแม่ไม่ได้กล่าวบอกว่าต้องทำให้ครบทีเดียว นางกล่าวออกมาว่าให้ทำตามหนังสืออีกไม่นาน หวังลี่อิงก็จะสามารถตั้งครรภ์ขึ้นมาได้เอง





“เอาอย่างนี้…..วันละห้าท่ากำลังดี” จ้าวจื่อถงที่ยกยิ้มกริ้มอยู่นั้นก็กล่าวเสนอแนะออกไป พลางหลุบตามองสตรีตัวเล็กที่นั่งบนตักด้วยสายตาราวกับเสือที่เจอเหยื่อ





“ข้าว่าสิบท่า….กว่าจะทำครบร้อยเก้าสิบเก้าท่าต้องใช้เวลาเกือบสี่สิบวันได้ ข้าไม่อยากทำท่าพิสดารพวกนั้นทุกวัน รีบทำจะได้รีบเสร็จเจ้าค่ะ” หวังลี่อิงที่ยกนิ้วขึ้นมานับก็กล่าวต่อลองออกไปใหม่





“เรื่องเช่นนี้ต้องมาดูอีกทีว่าเจ้าจะไหวหรือไม่….หากเจ้าไหวข้าก็จะเพิ่มให้” จ้าวจื่อถงกล่าวขึ้นเสียงกระเส่าข้างซอกคอของนาง





“ข้าต้องไหวแน่นอน…ตัวข้านั้นร่างกายแข็งแรงยิ่งนัก เช่นนั้นพวกเราควรจะเริ่มท่าไหนกัน……ดี ?” หวังลี่อิงที่กล่าวขึ้นเสียงหนักแน่นจากนั้นก็แผ่วปลายลงเป็นเสียงอ่อน กัดริมฝีปากล่างเข้าเล็กน้อย มันเป็นความรู้สึกสับสนอยากที่จะเข้าใจตนเองได้ในยามนี้ทั้งตื่นเต้น ทั้งอยากรู้อยากลอง และสุดท้ายก็รู้สึกเขินอายผสมเข้ามามัวไปหมด





“ใจร้อนยิ่งนัก…….” จ้าวจื่อถงเข้าไปกล่าวข้างหูของนางเสียงแผ่ว จากนั้นก็อุ้มตัวนางลอยขึ้นบนอากาศจัดท่าทางให้นางนั่งหันหน้าเข้าหาเขาบนตัก มืออีกข้างจับไว้ตรงด้านหลังข้างนาง ส่วนอีกข้างก็จับไปบนคางเรียวมนให้เชิดขึ้นเล็กน้อย แล้วก้มหน้าลงประกบปากของนางช้าๆ ละเมียดริมฝีปากบางของนางอย่างใจเย็น





“อื้อ” เสียงครางเล็กๆ ของหวังลี่อิงหลุดออกมาอย่างไม่รู้สึกตัว ส่วนหัวใจในอกก็เต้นโครมครามเสียงดังออกมาจนหูอื้อไปหมด





       นางที่ได้รสจูบพร้อมกับกลิ่นหอมของสุราลอยเข้ามาในปากก็รู้สึกตัวร้อน ใจเต้นกระหน่ำ ในหัวว่างเปล่า ปล่อยความรู้สึกทั้งหมดล่องลอยตามจ้าวจื่อถงไป มันเป็นรสจูบที่อ่อนหวานบางเบาแตกต่างโดยสิ้นเชิงจากคราก่อน อีกทั้งยังสัมผัสถึงความอุ่นของฝ่ามือของเขาที่ล้วงเข้าไปในอาภรณ์ของนางไล่จากด้านหลังขึ้นมา แล้วเลื่อนมาด้านหน้าช้าๆ ประคองดอกบัวตูมทั้งสองของนางอย่างทะนุถนอม





       จ้าวจื่อถงไล่ไปตามขั้นตอนช้าๆ ไม่อยากรีบเร่งให้นางต้องตกใจ เพราะเรื่องเช่นนี้สตรีที่ยังบริสุทธิ์อยู่นั้นไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนอาจจะตกใจ และอาจจะทำให้เจ็บมาก … เขาที่เล้าโลมจนนางเคลิบเคลิ้มแล้วนั้นก็เริ่มไล่มือปลดเสื้อคลุมตัวนอก ตัวใน และสุดท้ายเอี้ยวสีชมพูตัวน้อยถอดออกช้าๆ เพื่อไม่ใช่นางตื่นกลัว หรือเขินอาย ส่วนริมฝีปากของเขานั้นก็ทำหน้าที่กินน้ำหวานจากริมฝีปากราวกับกลีบกุหลาบสีชมพูของนางไปด้วย





       เมื่ออาภรณ์ของนางร่วงหล่นจนครบหมดแล้ว แขนทั้งสองข้างก็อุ้มตัวนางขึ้นมาเพื่อจะเปลี่ยนท่าทางให้นางไปอยู่นอนบนเตียงแทน  และถ้าหากวันแรกเของวันเข้าหอเขาจัดท่าพิสดารที่นางกล่าวตั้งแต่คืนแรกสงสัยวันพรุ่งนางคงเปลี่ยนใจลดเหลือวันละท่าก็ได้กระมัง





       หวังลี่อิงที่โดนบุรุษตรงหน้ากัดกินริมฝีปากของนางอยู่นั้น ก็เบี่ยงหน้าออกแล้วพยายามกล่าวออกไปถึงแม้ว่าเสียงของนางจะขาดๆ หายๆ ก็ตาม





“ท่าน จะ ทำ อือ ท่า ไหน หรือ” หวังลี่อิงที่ยังพะวงเกี่ยวกับท่าอยู่นั้นก็เอ่ยปากถามออกไป นางจะได้จัดเตรียมวางแขนวางขาได้ถูกต้อง





“เด็กน้อย…ข้าจะเป็นคนจัดการเอง” จ้าวจื่อถงถอดริมฝีปากออกแล้วกล่าวออกเสียงแหบ  .. แขนทั้งสองแขนยันไว้กับเตียงค่อมนางเอาไว้  เมื่อเขากล่าวจบแล้วก็เปลี่ยนที่ชิมมาชิมหูของนางแทนเลื่อนลงมาชิมต่อที่ซอกคอขาวนวลเนียน ลากยาวมาจนมาถึงดอกบัวตูมขนาดพอเหมาะมือที่เขาพึงพอใจ  เพราะมันมีขนาดดูใหญ่ขึ้นกว่าครานั้นอยู่เล็กน้อย ส่วนแขนทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่ตรึงแขนของนางเอาไว้





“อย่าจ้องเช่นนั้น…...ข้าเขินอายยิ่งนัก” หวังลี่อิงที่ยกขาซ้อนทับกันไว้เพื่อปิดสมบัติลับด้านล่างไปด้วยนั้นก็กล่าวออกไปด้วยความขวยเขิน เพราะยามนี้มือทั้งข้างไม่อาจยกมาปิดของสงวนทั้งบนทั้งล่างได้





“ไม่ให้มองได้เช่นไรกันมันเป็นดอกไม้ที่สวยมากนัก….ดอกตูมไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป” จ้าวจื่อถงเงยหน้าขึ้นไปกล่าวกับนางพร้อมรอยยิ้มหวาน จากนั้นก็ก้มหน้าลงมาหอมดอกไม้ตรงหน้าอย่างตั้งใจ




“///////”  พลันหวังลี่อิงที่ได้ที่เขากล่าวในหัวของนางก็ขาวโพลนไปหมด นางนอนนิ่งรับสัมผัสที่ได้จากเขาด้วยความรู้สึกร้อนวูบซาบซ่านไปทั่วกาย





        เมื่อเล้าความรู้สึกนางได้ที่แล้ว ก็ถึงคราที่เขาจะต้องปลดเปลื้องอาภรณ์ตนเองด้วยเช่นกัน จ้าวจื่อถงจับมือเล็กๆ ของนางขึ้นมา แล้วกล่าวออกไป





“ถอดให้ข้าได้หรือไม่ ?”





“อื้อ” หวังลี่อิงขานรับในคอ แล้วค่อยๆ ถอดอาภรณ์ของจ้าวจื่อถงที่ค่อมนางอยู่ออกไปช้าๆ จะมาไม่ให้ช้าได้เช่นไรกันยามนี้ มือทั้งสองข้างของนางสั่นเทาไม่หยุด





“อ่า !” หวังลี่อิงที่เห็นร่างกายของบุรุษที่ปราศจากอาภรณ์คราแรกก็ตกใจอุทานเสียงออกมาทันที ส่วนดวงตาที่หลุบต่ำไปมองของจ้าวจื่อถงก็เบิกตาขึ้นอย่างตระหนก





“หึๆ .. ตกใจอันใดกันประเดี๋ยวเจ้าก็คุ้นเอง” จ้าวจื่อถงกล่าวจบก็ลงไปหอมพ่วงแก้มสีแดงของนาง จากนั้นก็เลื่อนไปประกบกับกลีบกุหลาบสีแดงที่สั่นระริกของนาง แล้วถอดริมฝีปากออกมาเพื่อจะกล่าวกับนาง





“ข้าจะเริ่มท่าแรกแล้ว…หากเจ้าเจ็บนั้นเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าเจ้าทนไม่ได้ก็ให้บีบมือของข้าเอาไว้ให้แน่นๆ เพราะเมื่อเริ่มแล้วไม่มีการมาหยุดกลางทางหรอกนะ”





“อื้อ…..” หวังลี่อิงพยักหน้ารับอย่าว่าง่าย





       พอนางพยักหน้ารับจ้าวจื่อถงก็จัดการจับขาของนางออกในท่าทีควรจะเป็น ส่วนสมบัติลับของนางที่ไม่เคยถูกรุกล่ำเข้าไปนั้นก็สัมผัสถึงสิ่งแปลกปลอมที่พยายามจะเข้าไปไปสำรวจด้านใน จนตัวนางเผลอขบกัดหัวไหล่ของจ้าวจื่อถงไปโดยไม่รู้ตัว





‘เจ็บจริงๆ ด้วย ข้าหลงนึกว่ามันคงจะเจ็บเหมือนมดกัดเหมือนที่ท่านแม่กล่าว แต่ไฉนเหมือนร่างกายถูกฉีกเยี่ยงนี้’ หลังลี่อิงที่หลับตาแน่นขบฟันกับหัวไหล่ของจ้าวจื่อถงไปด้วยนั้นครุ่นคิดอยู่ในใจอย่างโอดครวญ





“หืมไหวหรือไม่….แต่ต่อให้เจ้ามิไหวข้าก็มิหยุดให้หรอก” จ้าวจื่อถงที่ฟุบหน้าลงข้างซอกคอของนางกล่าวขึ้นทันที  เพราะยามที่เขาเคลื่อนกายเร็วขึ้นเขาเองก็รู้สึกถึงแรงขบกัดของหวังลี่อิงที่มากขึ้นไปด้วย





“วันนี้ข้าขอเพียงท่าเดียวพอ !” หวังลี่อิงกล่าวขึ้นสุดเสียง เพื่อระบายความเจ็บแสบที่เกิดขึ้น




“ได้ที่ใดกันเจ้าบอกสิบท่า ไฉนถึงลดลงมาเหลือท่าเดียวได้ ?” จ้าวจื่อถงกล่าวด้วยน้ำเสียงกระเส่า





“พี่ถงท่าเดียวเถอะนะ….ข้าจะขาดใจตายแล้ว” หวังลี่อิงกล่าวเสียงอ่อนออกไป พร้อมกับจิกเล็บลงต้นแขนที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของจ้าวจื่อถงไปด้วย





“สามท่าคำขาด” จ้าวจื่อถงตอบกับเสียงเรียบนิ่ง จากนั้นเลื่อนหน้าไปกินกลีบกุหลาบบางของนางต่อ เพื่อหวังจะปิดปากนางไม่ให้กล่าวต่อลองขึ้นมาอีก





       สุดท้ายแล้วหวังลี่อิงก็ต้องยอมทำตามคำขาดของจ้าวจื่อถงจนครบสามท่า พร้อมกับน้ำตาที่ปริ่มออกมาทางหางตา จะกล่าวบอกว่าเจ็บก็เจ็บอยู่มาก  แต่พอนานๆ เข้ามันก็เริ่มชาจนไร้ความรู้สึก หรืออาจจะเป็นเพราะว่านางเองก็รู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปกับเข้าด้วยเช่นกัน และนี่คงจะเป็นคืนเข้าหอเหมือนตามแบบนิยายที่นางได้อ่านของพี่เยว่กระมัง ที่แท้แล้วมันก็รู้สึกตื่นเต้นปนความสนุกที่แปลกใหม่ยากที่จะอธิบายให้ถูกได้




       การเข้าหอคู่บ่าวสาวที่ยาวนานก็จบลง พร้อมกับความเหนื่อยล้าของทั้งสอง จ้าวจื่อถงที่ไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานก็ล้มตัวลงซบกับดอกบัวตูมงามทั้งสองที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงลมหายใจเข้าออกอย่างหนักหน่วงของหวังลี่อิงแล้วฟุบหลับสนิทไปในท่านั้น ส่วนหวังลี่อิงเองก็นอนหายใจหอบอยู่ครู่หนึ่งถึงจะหลับตาลงยกมือขึ้นมาลูบหัวพี่ถงของนางอย่างเบาแล้วเคลิ้มหลับลงไปในที่สุด……





#หวังว่าฉาก NC จะไม่หน้าประเจิดเกินไป ไรท์กลัวถูกแบน TT เอาพอนึกภาพตามกันได้พอเนอะ


#เอาคู่รองไปเสพกันก่อน สามเล่มแล้วคู่พระนางออกมามุ้งมิ้งกันนิดเดียวเองนี่ก็เริ่มไม่แน่ใจว่าพระเอกยังจำเป็นอยู่ไหม  แต่มีแน่ๆครับผม :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 686 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #6051 หญิงอ้วน (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:20

    ฉากNCประมาณนี้เหมาะสมแล้วค่ะมากไปก็ไม่สนุก ให้จิ๊นตามจะมีอรรถรสมากกว่าค่ะ


    #6051
    0
  2. #5862 Alamadine (@alamadine) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:41
    ย่อหน้าที่2 ตัวละคร ที่พูดคุยกับน้องอิงเขียนว่าจ้าวจง น่าจะผิดนะ คิดว่าน่าจะเป็นจ้าวจื่อถง มากกว่า
    #5862
    1
    • #5862-1 แมวใหญ่ (@THEDEEM) (จากตอนที่ 152)
      16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:46
      ขรรมตัวเอง 5555 เข้าหอแทนลูกชายเฉย
      #5862-1
  3. #5835 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:48
    ทั้งละมุน ทั้งฮา จนกว่าจะครบร้อยเก้าสิบเก้ท่า รีดจะเกาะเสาเตียงไม่ไปไหน
    #5835
    0
  4. #5833 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:27
    พระเอกจำเป็นมากที่สุดซิไรท์ก่อ .......ปักหลักรอคู่หลักอย่างใจจดจ่อ
    #5833
    0
  5. #5832 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:16

    วันนี้ที่พี่ถงรอคอย 555+


    #5832
    0
  6. #5831 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:21

    ห๊าใครนะพระเอกนางเอกอิๆ

    #5831
    0
  7. #5830 drakr (@deally) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:45

    รอคู่พระนางคร้า
    #5830
    0
  8. #5829 Wang_jiaying (@Wang_jiaying) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:18
    5555555 ในที่สุดก็สมใจถงถงเขาล่ะ สงสารน้องอิงผู้ใสซื่อยิ่งนักโดนเสือตะปบเลือดอาบแล้วมั้งน่ะ
    #5829
    0
  9. #5828 อารี (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:05

    สนุกดีค่ะรออ่านทุกวันเลยขอบพระคุณมากๆค่ะ

    #5828
    0
  10. #5827 mumiina1 (@mumiina1) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:07
    ถึงกับกุมหน้าอกตอนน้องจะทำทุกท่า 555555 น้องเดียงสา
    #5827
    0
  11. #5825 pommy4813 (@pommy4813) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:51

    โธ่น้องอิง. ลู้กกกกกกก.

    #5825
    0
  12. #5824 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:44
    ได้กินแล้วไหนบอกสิบท่า กับต่อรองท่าเดียวแล้วเมื่อไหร่จะครบนี่อิอิ
    #5824
    0
  13. #5823 PloyPrang (@PloyPrang) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:44
    555 น้องอิงน่ารัก ใสใสเลย เอาให้ครบ น้องอิง
    #5823
    0
  14. #5821 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:19
    เค้ากินกันแล้ว555
    #5821
    0
  15. #5820 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:16

    ในที่สุดพี่ถงก็ได้กินน้องอิงสักที...อร่อยละสิ ได้ไปสามท่าแน่ะ55555
    #5820
    0
  16. #5817 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:45

    น้องอิงหนูใส่มากลูก.....ทั้งน่ารักน่าเอ็นดูแต่แอบขำ เอ๊ะ...พี่ถงท่านกินหญ้าอ่อนหวานหรือไม่ อิอิ

    #5817
    0
  17. #5815 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:06

    อู๊ยยยย มันก้อจะแบบกรุบกริบกรุ๊บกริ๊บมุ้งมิ้งเบาๆตามประสาน้องอิงอ่ะเน้อไรท์ ว่าแต่พี่ถงเป็นตาเฒ่าหม่ำเด็กเหมือนวัวแก่เคี้ยวหญ้าอ่อนเลยอ่ะ พี่ถงงงงงง หญ้าหวานมั้ยอ่ะหม่ำไป3 ... คริ คริ

    #5815
    0
  18. #5814 ANGELBABYCOOL (@ANGELBABYCOOL) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:34

    แล้วจะได้ครบทุกท่ามั้ยเนี้ย

    น้องอิงน่ารักกกกกกกกก

    #5814
    0
  19. #5813 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 152)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:17
    ส่วนตัวนี่คิดว่าไม่เจอแบนหรอกค่ะ
    #5813
    1
    • #5813-1 แมวใหญ่ (@THEDEEM) (จากตอนที่ 152)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:22
      หลีกเลี่ยงการช้ศัทพ์ตรงๆ 5555
      #5813-1