◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,380,737 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,779 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,938

    Overall
    1,380,737

ตอนที่ 139 : บทพร้อทรบ & อำนาจที่ยากจะโค่นล้ม [เล่ม. 3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 837 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

        ยามนี้ข้าอยู่ตรงกลางระหว่างองครักษ์ทั้งห้าคน กระโดดเหินอยู่บนต้นไม้  พร้อมกับโยนถุงผ้าอันที่ห้าไปด้านหลัง เพื่อให้ฝุ่นดินนี้อำพรางพวกเราให้กลืนไปกับความมืดได้อย่างสมบูรณ์ แต่ก็ผิดคาดฝูงคนราวเกือบยี่สิบคนที่แต่งกายด้วยอาภรณ์สีดำสนิทเปิดให้เห็นแค่เพียงดวงตากำลังไล่หลังมาด้วยความรวดเร็วปานสายลม




“ฝีเท้าพวกมันเร็วยิ่งนัก!” องครักษ์หนุ่มเอ่ยปาก พลางยกดาบปัดลูกดอกเหล็กที่พุ่งเข้ามาด้านหลังไปด้วย




“พวกเราเองก็รีบเร่งฝีเท้าเร็วเข้าเถิด! ” ข้ากล่าวออกไป พร้อมกับเร่งฝีเท้ากระโดดไปที่กิ่งไม้ใหญ่ด้านหน้า




          เพี๊ยววว ! ลูกดอกยิงผ่านหมอกดินเข้ามา ฉึก!  ปักเข้าด้านหลังตรงข้อพับทะลุหัวเข่าขององครักษ์ที่ค่อยอารักขาท่านหญิงอยู่ด้านหลังสุด จนเขาเซล้มลงเกาะบนกิ่งไม้ด้านหน้าเอาไว้ เมื่อรู้ว่าตนเองไม่สมารถคลื่อนกายได้ต่ออีกจึงได้ตะโกนออกไป




“ท่านหญิงรับดาบของข้าเอาไว้!” เขากล่าวจบก็เขวี้ยงดาบที่สวมปลอกดาบเอาไว้ไปด้านหน้าสุดแรง




          ข้าที่กระโดดอยู่นั้นก็รีบหันหลังตามเสียงเรียกทันที จึงเห็นองครักษ์ยืนหายใจหอบเกาะต้นไม้เอาไว้อยู่  .. ทันใดนั้นก็มีบางสิ่งลอยเข้ามาใกล้หน้า  ข้าจึงรีบยกมือขึ้นคว้ามันเอาไว้ แล้วหยุดกึกลงทันที พร้อมกับเพ่งมองผ่านความมืดไปด้านหลังให้ถี่ถ้วนว่าเกิดอะไรขึ้น




“รีบหนีไปขอรับ! ข้าจะล่อพวกมันเอาไว้เอง ถ้าหากมิไหวข้าจะรีบหนีไปทันที มิต้องเป็นห่วงข้าขอรับ” องครักษ์ตะโกนออกไป เพื่อให้ท่านหญิงที่กำลังสาวเท้ากระโดดกลับมาหาเขานั้นเปลี่ยนใจ




“ได้เช่นไรกัน! เหตุใดต้องเอาอาวุธท่านส่งมอบให้ข้าด้วย!” ข้าตะโกนออกไปด้วยความร้อนใจ จากนั้นก็เตรียมตัวที่จะกระโดดกลับไปช่วยเขา




           อ่ะ ! !  ข้าอุทานขึ้นด้วยความตกใจเพราะร่างกายของข้ายามนี้ก็ถูกฉวยตัวแขนใหญ่ที่แข็งแรงอุ้มขึ้นอยู่ในอ้อมกอดของบุรุษผู้หนึ่งโดยไม่ทันตั้งตัว อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมของบุปผานานาชนิดปะทะเข้าจมูกของข้า พร้อมกับเสียงเหนื่อยกระเส่าของเขาที่ดังขึ้นอยู่เหนือด้านบน




“เขาบาดเจ็บ หากกลับไปช่วยอาจจะมิรอดกันหมด” เสียงละมุนที่คุ้นหูของรองแม่ทัพฝูก็ดังขึ้น




“จะให้ข้าทิ้งเขาไว้เช่นนั้นได้ที่ใดกัน ท่านรีบปล่อยข้าลงเร็วเข้า! หากย้อนกลับไปยามนี้ยังช่วยเขาได้ทันการ!” ข้าตะโกนขึ้นพลางดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันธะของเขาไปด้วย




“หยุดดิ้นก่อนเถิด... ประเดี๋ยวได้ตกต้นไม้ไปกันหมด” จ้าวฝูหมิงกล่าว แต่สายตาของเขายังจับจ้องไปด้านหน้า พลางกระชับอ้อมแขนกอดนางให้แน่นขึ้น




          จากนั้นไม่นานองครักษ์สิบคนของไท่จื่อก็กระโดดออกมาขนาบข้างเพื่ออารักขาจ้าวฝูหมิงเอาไว้ ก่อนหน้านั้นที่เขากำลังจะเดินทางกลับวังหลวง  จ้าวฝูหมิงได้รับรายงานการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วภายในป่าที่ห่างออกไปราวๆ ครึ่งลี้จากองครักษ์ ...  เขาจึงแอบมาสุ่มดูเหตุการณ์ทั้งหมด แต่เขาก็ต้องพบเข้ากับรองแม่ทัพน้อยที่มีเลือดไหลโชกตั้งแต่หัวจนมาถึงอาภรณ์สีขาวที่นางสวมใส่อยู่เปียกชุ่มไปด้วย เขาเห็นว่านางกำลังกระโดดเหินหนีจากการไล่ล่าของคนกลุ่มหนึ่งที่ไล่ตามหลังมา เขามองนางอยู่ครู่หนึ่งจึงรีบรุดออกมาจากที่ซ่อนเข้ามาอุ้มนางเอาไว้ก่อนที่นางจะเหินกลับไปช่วยองครักษ์ที่ได้รับบาดเจ็บ




“ปล่อยข้า !  เมื่อครู่นี้เขามอบดาบให้กับข้า เช่นนั้นเขาจะใช้สิ่งใดป้องกันตัวได้” ข้ากล่าวพรวดออกไปด้วยความหวั่นใจ และรู้สึกผิดที่คับแน่นอยู่ในอก




“ยามปกติมักใจเย็นมีสติ ไฉนเรื่องแค่นี้ถึงมองมิออก” จ้าวฝูหมิงกล่าวขึ้นเสียงละมุนเช่นเดิม แต่มิวายที่จะกระชับแขนกอดรัดนางมากขึ้นกว่าเดิม




“วันนี้มีคนตายเพราะข้าไปหนึ่งคนแล้ว….” ข้ากล่าวตอบเสียงแผ่ว พลางนึกถึงสภาพบ่าวที่ถูกยิงเข้าข้างขมับ แล้วล้มลงไปตายต่อหน้า บ่าวผู้นั้นยังมีภรรยาที่พึ่งตั้งครรภ์แค่สามเดือนรออยู่ที่จวน  ตัวข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะไปกล่าวบอกกับภรรยาของเขาเช่นไรดี




“มันเป็นเพราะความผิดท่าน หรือความผิดพวกที่ไล่ล่าท่านกันแน่?” ฝูหมิงกล่าวขึ้น




“อื้อ ทั้ง สอง….แล้ว นี้ ท่าน จะ พา ข้า ไป ที่ ใด” ข้ากล่าวตอบเขาเสียงขาดๆ หายพลางสูดอากาศเข้าทางปากด้วยความยากลำบาก เพราะว่ายามนี้รองแม่ทัพฝูกอดข้าแนบเข้ากับอกของเขาจนหายใจลำบาก




“ข้างหน้านี้เป็นลานกว้าง ไร้ที่ดักซุ่มการโจมตีได้ เหมาะแก่การตอบโต้กลับ” จ้าวฝูหมิงกล่าวตอบ พลางหลุบตาต่ำลงมองดวงหน้างามที่เลอะไปด้วยเลือดของแม่ทัพน้อยในอ้อมแขนด้วยความเป็นห่วงว่านางอาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัสก็เป็นไปได้ จึงได้กล่าวถามออกไป




“ท่านได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือ…ข้าจะได้เปลี่ยนแผนพาหนี เอาไว้ค่อยตามสืบหาตัวพวกมันทีหลัง” 




“หา?   ข้าเพียงแค่หัวแตกเล็กน้อย” ข้ากล่าวตอบเสียงอู้อี้อยู่ในคอ และพยายามสูดลมเข้าจมูกไปด้วย




“เล็กน้อยไฉนเลือดถึงท่วมตัวเยี่ยงนี้” จ้าวฝูหมิงกล่าวพึมพำกับตนเองเสียงเบา แล้วกระโดดลงจากต้นไม้  วิ่งไปที่ลานกลางอีกครึ่งลี้ข้างหน้า




“รองแม่ทัพฝูเมื่อครู่ท่านกล่าวว่าอันใดรึ....ข้าได้ยินไม่ค่อยถนัดนัก” ข้าเอ่ยปากถามออกไป 




“เปล่า…..ประเดี๋ยวก็จะถึงแล้ว” ฝูหมิงกล่าวขึ้นเสียงเบา แล้วอุ้มนางวิ่งไปด้านหน้าด้วยความว่องไว   เพราะเขาต้องการจับตัวคนร้ายที่บังอาจลอบโจมตีนางในเมืองหลวงอย่างอุกอาจเยี่ยงนี้  ถ้าต้องส้ในที่มืด และมีป่าล้อมรอบเยี่ยงนั้นมีแต่ต้องเสียเปรียบให้กับพวกมัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 837 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #5694 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:27
    ไท่จื่อคือวีรบุรุษช่วยสาวงามที่แท้จริง ........ว่าแต่พี่ซ่งไปไหน
    #5694
    0
  2. #5690 Fst Forsythia (@gonggang-karn) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:08
    ไท่จื่ออยู่ๆก็โผล่มา ท่านจะมาโปรยสเน่ห์รับสมัครลูกเรือแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ555555555 /ว่าแล้วก็เกาะเรือพี่ซ่งแน่น
    #5690
    0
  3. #5689 eng_oei (@eng_oei) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:00

    งอนพี่ซ่งแล้ว สมควรล่มเรือไปกะองหญิงขี้อิจฉาเถอะะ บ่สร้างซาติหยัง หล่อสื่อๆ

    #5689
    0
  4. #5688 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
    เรือลำใหม่ ???
    #5688
    0
  5. #5687 beergie (@beergie) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:33
    กำลังตื่นเต้นเบยยยยยยยยยยยยยยย
    #5687
    0
  6. #5686 mrs.bee (@noobee2515) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
    ฮองเฮา ส่งนักฆ่าตระกูลซ่งมารอบโจมตีแน่ๆเลย
    #5686
    0
  7. #5685 371371 (@371371) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:03
    ตอนแรกลุ้นว่าป่ะป๊าเจ้าแฝดมาช่วยสะอีก
    #5685
    0
  8. #5684 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:31

    รอค่ะ....มัน...มัน..มันมีอะไรในก่อไผ่ ^_^

    #5684
    0
  9. #5683 Nar (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:37

    อยู่ๆเรือก็โผล่มาจากน้ำอะ นี่เเอบขึ้นเเล้วนะ

    #5683
    0
  10. #5682 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:24
    สู้ๆนะ คราวนี้น่าจะจัดการได้
    #5682
    0
  11. #5681 chana16 (@chana16) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:12

    ซีเย่สู้ๆ
    #5681
    0
  12. #5680 AYTHAI (@AYTHAI) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:46
    กำลังสนุกมากเลย
    #5680
    0
  13. #5679 ฝันกลางวันถึงใคร (@noo-dd) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:42
    รักซีเย่อีกคนล้าววว
    #5679
    0
  14. #5678 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33
    เปิดตัวเรือลำดับที่3850ของน้องซี
    #5678
    0
  15. #5677 @_sassygirl_@ (@friday11) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:22
    โอ๊ยๆๆ อิจนาง มีแต่คนรัก
    #5677
    0
  16. #5676 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:17

    ไทจื่อมาช่วยอีกคนไปไหน

    #5676
    0
  17. #5675 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:12
    สนุกค่ะ รอๆๆ
    #5675
    0
  18. #5673 Patthiya Chunphen (@1107-77) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:01
    ไท่จื่อมีความอ่อนโยนนน
    #5673
    0
  19. #5672 zeelac (@zeelac) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:59
    นึกว่าจะเป็นพี่ซ่งที่ออกมาช่วยซะอีก
    #5672
    0
  20. #5671 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 139)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:56
    รัชทายาทมาช่วยนางเอกกไว้ แม่ทัพซ่งไปไหน
    #5671
    0