ตอนที่ 13 : บทแคว้นเยว่ & ค่ายทหาร : เล่ม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2857 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

         

เคร้ง !!! เสียงดาบตกกระทบพื้นเสียงดังก่องไปทั่ว จากเสียงที่โห่ร้องตอนแรกก็ได้หยุดลงฉับพลับ  ข้าเดินเข้าไปหายนายทหารขวาผิวเข้ม ก้มหยิบดาบแล้วสะบัดชี้ไปที่คางของเขา

 

ข้าชนะแล้วพี่ฮวนข้ากล่าวเรียกชื่อเขาอย่างผูกไม่ตร แล้วยื่นด้ามจับคืนดาบให้กับเขาใบหน้าของเขาซีดคล้ำลงเล็กน้อย แววตาสั้นระริกฉายแววออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน

 

เจ้าเป็นศิษย์ชินอ๋องหรอกรึ !อู๋ฮวนกล่าวด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก ฟังไม่ชัดเจนเท่าไรนัก

 

     พอพี่ฮวนกล่าวขึ้นมา ทหารที่มุงก็แตกฮือกันเสียงดังกว่าเดิม พวกเขากระซิบกระซาบกันไม่หยุด จากที่ข้าฟังที่แท้แล้วท่านพ่อก็เป็นอัจฉริยะทางด้านวรยุทธ์

 

พี่ฮวนรู้ได้อย่างไร ?” ข้ากเอ่ยปากถามด้วยความสงสัย จากนั้นก็มองเห็นว่าเขากลืนน้ำลายลงคอ พลางหลับตาลงเหมือนกำลังขบคิด พลันก็ลืมตาขึ้นจ้องมองมาที่ข้า

 

ตอนที่ข้าเข้ามาค่ายทหารใหม่ๆ เคยเห็นชินอ๋องลงมาสอนด้วยตนเองอยู่ครั้งเดียว เคยเห็นท่าก้าวเหยียบเช่นเดียวกับน้องเฉียวอู๋ฮวนกล่าวออกไป

 

เป็นเช่นนี้นี่เองข้ากอดอกพยักหน้ารับ พลันหางตาเหลือบไปเห็นบุรุษผมสั้นที่คุ้นตา ยามนี้เขากำลังนั่งอยู่บนหลังม้าฝั่งตรงข้ามมองมาทางข้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา สักพักเขาก็เบือนหน้ากลับแล้วตีเท้าควบม้าจากไป

 

น้องเฉียวนี่ถุงเงินของเจ้า เอาไว้ว่างๆเรามาประลองแลกเปลี่ยนฝีมือกันอีกอู๋ฮวนยื่นถุงเงินขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ไปให้นาง แล้วฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันซี่หน้าที่หายไป

 

ได้ๆ ในค่ายมีกฎห้ามดื่มสุราหรือไม่ ?” ข้ากล่าวถามเขา หากจะทำงานในค่ายก็ต้องรู้วิธีการผูกไม่ตรเสียก่อน

 

มี แต่ต้องฝึกทหารเสร็จแล้วจึงจะสามารถไปดื่มได้อู๋ฮวนกล่าวตอบนาง

 

แล้วพี่ฮวนฝึกเสร็จรึยัง ?” ข้ากล่าวถาม พลางโยนถุงเงินขึ้นลงในมือไปด้วย

 

ฮ่าาาๆ เสร็จแล้ว น้องเฉียวจะชวนข้าร่ำสุราใช่หรือไม่ ?!” อู๋ฮวนหัวเราะออกไปอย่างรู้ทัน

 

ใช่แล้วพี่ฮวน และทหารที่มุงดูก็ไปดื่มด้วยเถิด วันนี้ข้าเฉียวเย่เป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง !ข้าตอบอย่างใจกว้าง แล้วตะโกนขึ้นเสียงดัง  เพราะการดื่มสุราเป็นวิธีละลายช่องวางของคนได้เร็วที่สุด  

 

พี่ฮวน และข้า ทหารมุงอีกยี่สิบกว่าคนมีทั้งบุรุษ และอิสตรี ก็มาถึงโรงอาหารประจำค่าย ภายในโรงอาหารมีทั้งหมดสามชั้น มีโต๊ะไม้เรียงรายแน่นขนัด มีร้านอาหารขนาดย่อมอยู่ด้านในสิบกว่าร้าน พี่ฮวนเล่าว่าข้าวเช้า กลางวัน เย็นจะมีแจกให้ หากต้องการเหนือนอกกว่านั้นอย่างเช่นสุรา ก็ซื้อได้ตามร้านที่ขายในโรงอาหาร พวกเราเลือกโต๊ะที่อยู่ตรงกลางของโรงอาหาร และยามนี้บนโต๊ะมีไหสุราวางเต็มไปหมด

 

เอ้าดื่ม !อู๋ฮวนเป็นคนเป็นคนเปิดงาน พลางชูไหสุราในมือขึ้น 

 

ชน ! เก้ง !  เสียงไหสุรานับสิบชนกันเสียงดัง ตอนนี้ข้ากำลังมองภาพของเหล่าทหาร ตอนแรกที่บึงตึง ถลึงตาใส่ข้า ตอนนี้ต่างกอดคอเรียกน้องเฉียวไม่หยุดปาก   ข้าใช้วิธีเดียวกับพี่จื่อถง มาสานความสัมพันธ์ได้ในยามสั้น หยิบยื่นสิ่งที่เขาชอบให้ บุรุษส่วนมากหนีไม่พ้นเรื่องสุรา หากสุราที่กินไม่จ่ายเบี้ยแล้วไซร้ก็ยิ่งลดกำแพงในใจได้ง่ายขึ้น

 

น้องเฉียวเป็นคนใจกว้างมากนักอู๋ฮวนที่นั่งด้านข้างซีเย่กล่าวขึ้น

 

ไม่หรอก การเลี้ยงสุราเช่นนี้ให้พี่น้องในค่ายมานั่งสนทนากันสนุกก็ถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยข้าฉีกยิ้มอย่างจริงใจไปให้

 

      ตัวข้าที่นั่งสนทนาอยู่นั้น คล้ายจะสัมผัสถึงสายตาที่จับจ้องมาพอหมุนหัวมองซ้ายขวาก็หาไม่เจอ สงสัยตัวข้าจะคิดไปเองกระมัง  พอนั่งไปได้หนึ่งยาม ตัวข้าก็ยื่นถุงเงินประมาณยี่สิบตำลึงให้พี่ฮวนเป็นคนจ่ายแทน และหากเงินเหลือก็สั่งของกินมาแจกจ่ายให้หมด จากนั้นข้าก็ตัวกลับเรือนบัญชาการ 

จ้าวจื่อถงที่กำลังสนทนากับรองแม่ทัพตนเองอยู่ก็เห็นซีเย่ที่เดินถือไหสุราใบเล็กมาสองไหเดินเข้ามาหา ไปดื่มสุรามาสนุกหรือไม่เขากล่าวทักทายนางออกไป

 

หากข้าได้ดื่มกับท่านคงจะสนุกกว่านี้ข้ากล่าวจบก็ยกไหสุราใบเล็กยื่นไปตรงหน้าพี่จื่อถง  ทางจริงข้าไม่ได้ดื่มเลยสักอึกเดียว เพราะไม่ชมชอบกลิ่นของมันยามอยู่คอเท่าไรนัก

 

ฮ่าาาาาาๆ เจ้านี่มันร้ายนักประเดี๋ยวเดียวก็ปรับตัวอยู่ในค่ายได้ตั้งแต่วันแรกจ้าวจื่อถงหัวเราะขึ้นเสียงดังจนใบหน้าแดงซ่าน เดินเข้ามารับไหสุราจากมือของนาง

 

       พวกเราทั้งสามคนกลับจวนมาถึงยามเซิ่น แต่ก่อนจะถึงจวนบนรถม้าซุนลี่ยังได้เล่าเรื่องที่ไปเจอมาในวันนี้ให้ฟังไม่หยุดจนกระทั่งมาถึงจวน    ข้ากับซุนลี่ก็ขอตัวกลับเรือนมาอาบน้ำผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ เพราะถึงยามอิ่วต้องไปกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันที่เรือนใหญ่ เมื่ออาบน้ำเสร็จจูเจียชินก็มาแจ้งที่กับข้าว่าท่านพ่อเอาเจ้าเด็กดื้อทั้งสองไปเลี้ยงที่เรือนใหญ่เองวันนี้

 

 

     เรือนใหญ่

      ข้าเดินทอดขาตากลมมาเรื่อยๆที่เรือนใหญ่ พอย่างเท้าก้าวเข้าไปพลันก็ได้ยินเสียงหัวเราะของท่านพ่อดังมาทางด้านข้างของสวนพร้อมกับเสียงคิกคักของยี่หวี่ และเอ้อร์เฟย จึงเดินไปที่สวนด้านข้างก่อนจะเข้าไปในเรือน

 

ฮ่ประเดี๋ยวก่อนยี่หวี่ให้เจ้าสองขี่ก่อน จ้าวจงกล่าวขึ้น พลางพยุงกายหลานชายไปด้วย

 

       ภาพที่ข้าเห็นตอนนี้เอ้อร์เฟยกำลังควบขี่เจ้ามูส่วนขาเล็กๆของเขาก็ตบลวไปที่ตัวของลูกหมูด้วยใบหน้าจริงจัง โดยมีท่านพ่อที่อุ้มยี่หวี่ เดินประคองอยู่ด้านหลังไปด้วย  ข้ายกมือนวดขมับคล้ายจะเป็นลม  นี่ท่านกำลังจะสอนสิ่งใดให้หลานกัน ! เจ้าเด็กดื้อทั้งสองอายุเพียงแค่หนึ่งขวบกว่าๆเท่านั้น ท่านพ่อกลับพามาขี่หมูเสียได้  ข้าไม่รู้หัวเราะหรือร่ำไห้กับภาพตรงหน้านี้ดี  ข้าทอดมองเจ้ามูด้วยความสงสารจากใจ ขาทั้งสี่ข้างของมันสั่นพั่บๆ ไม่หยุด เอ้อร์เฟยก็ส่งเสียงฮ๊อๆ ในคอยามขยับขากระทุ้งตัวเจ้ามูไปด้วย

 

ท่านพ่อทำอะไรกันอยู่เจ้าคะ ?” ข้าตัดสินใจเอ่ยปากขึ้นขัดจังหวะตากับหลานที่กำลังทรมานเจ้าลูกหมูตัวเล็กอยู่ในสวน

 

กลับมาแล้วรึซีเย่ พ่อกำลังฝึกยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยขี่ม้าจ้าวจงกล่าวขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

ตัวข้าได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่งไปให้ ท่านพ่อที่กำลังฝึกขี่ม้า แต่นี่มันคือลูกหมูตัวเล็กๆ เท่านั้น ท่านพ่อข้ามีเรื่องจะปรึกษาท่านเจ้าค่ะข้าหยิบเรื่องที่พี่จื่อถงชวนไปลาดตะเวนชายแดนตอนใต้ขึ้นมา หนึ่งเพื่อขอคำชี้แนะ สองเพื่อละความสนใจจากเจ้ามู ข้ากลัวว่ามันจะตายเสียก่อนจะโตเป็นหมูเต็มวัย

 

เจ้าจะปรึกษาพ่อรึ ?....มาๆ มานั่งใกล้ๆจ้าวจงละจากเจ้ามู แล้วอุ้มเอ้อร์เฟยขึ้นมาเข้าข้างเอว แล้วเดินกลับไปนั่งตรงริมระเบียง

 

พี่จื่อถงชวนข้าไปลาดตะเวนแถบชายแดนตอนใต้ตัวข้าเองก็สนใจอยู่มาก แต่เป็นห่วงยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยเจ้าค่ะข้ากล่าวเล่าเรื่องที่ขบคิดไม่ตกให้ท่านพ่อฟัง

 

จะเป็นห่วงอะไรกันพ่อก็อยู่ เจ้าอาจจะเกิดในแคว้นฉินที่บุตร และสามีคือทุกอย่างต้องอยู่บ้านปรนนิบัติตลอดยาม แต่ที่นี่แคว้นเยว่เจ้าอยากจะเป็นสิ่งใดก็เป็น อยากทำสิ่งใดก็ทำ แต่ขอสิ่งที่เจ้าทำไม่ผิดศีลธรรม ผิดกฎบ้านกฎเมืองก็พอแล้ว เจ้าเองก็มีชีวิตของตนเองซีเย่ เจ้าให้ความสุขกับตัวเองเสียบ้าง   ส่วนยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยก็อยู่ที่จวนไม่หายไปไหน แค่เจ้ากลับมาจวน ก็เจอกับลูกแล้ว ดูอย่างแม่ของพี่ชายเจ้าก็ออกรบเคียงข้างพ่อตั้งแต่พี่ชายเจ้าได้ขวบหนึ่งเท่านั้นเองจ้าวจงให้แนะนำออกไป พลางยกมือลูบหัวซีเย่อย่างเอ็นดู

 

ข้าขบคิดตามที่ท่านพ่อกล่าว คนเป็นแม่ย่อมห่วงหาอาทรบุตร แต่การมีบุตรไม่ได้ทำให้คนหยุดทำสิ่งที่ตนเองอยากทำเพียงเพราะต้องเลี้ยงบุตรอยู่บ้านเท่านั้น ไม่เช่นนั้นชีวิตของสตรีจะมีสิ่งใดกันแต่งงานดูแลสามี มีบุตรดูแลบุตร แล้วก็ตายหรอกรึ  ตัวข้าเองต้องแยกแยะหน้าที่แม่ สิ่งที่อยากทำ สิ่งที่อยากเป็นออกจากกัน

 

ขอบคุณมากเจ้าคะ ข้าตัดสินใจได้แล้วข้ากล่าวขอบคุณด้วยความตื้นใจ

 

เจ้าเป็นคนเก่งซีเย่จ้าวกล่าวชมนางออกไป พลางขยี้หัวบุตรสาวไปด้วย

 

ข้าไม่ใช่คนเก่งอะไรหรอกเจ้าคะ ข้าเพียงแค่ใช้ความพยายามให้มากที่สุดเรียนรู้เรื่องราวที่พบเจอมาในชีวิต ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนตัวข้าเบื่อจะมานั่งโทษโชคชะตาชีวิตแล้ว หากจะหลุดพ้นก็ต้องเรียนรู้พัฒนาตนเองให้ดีขึ้น แต่โชคดีของข้าคือได้พบท่านพ่อ ข้ากล่าวขึ้นอย่างหน่ายใจ กว่าจะถึงจุดนี้ได้ข้าเองก็ประสบพบเจอเรื่องราวมากมาย อดหลับอดนอนอ่านหนังสือ ฝึกวรยุทธ์ทุกวัน

โชคดีของตาแก่เช่นข้าด้วยเช่นกัน เอ่อหากเจ้าไปชายแดนทางตอนใต้อาจจะพบทหารของแคว้นฉินอยู่บ้างจ้าวจงกล่าวเสียงติดๆขัดๆ คล้ายว่าจะพูดออกมาดีหรือไม่

 

ท่านหมายถึง  ข้าคงจะไม่บังเอิญจะเจอหรอกกระมังเจ้าค่ะท่านพ่อคงจะหมายถึงบุรุษผู้นั้น แผ่นดินออกจะกว้างใหญ่หากจะเจอคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอก

 

       แต่หากต้องเจอกันตัวข้าเองก็ไม่ตะขิดตะขวงใจอะไรอีก วาสนาข้ากับเขาสะบั้นขาดไม่เหลือเยื่อใยอะไรให้กันอีกแล้ว บุรุษผู้นั้นเองคงจะลืมเลือนข้าไปแล้วเหมือนกัน  พวกเรานั่งคุยกันอยู่พักหนึ่ง ก็เดินไปห้องอาหารกันโดยพี่จื่อถงมานั่งรออยู่ด้านใน

 

ซีเย่ข้าได้บัตรเชิญมา อีกสี่วันองค์ไท่จือจะจัดงานเลี้ยงลอยโคมบนเรือเจ้าไปเป็นเพื่อนข้านะจ้าวจื่อถงกล่าวพลางใช้สายตาเว้าวอนมองนางไปด้วย

 

ได้เจ้าค่ะ ข้าต้องเตรียมตัวอะไรเป็นพิเศษหรือไม่ ข้าเอ่ยปาก เกรงว่าหากไปแล้วจะทำตัวให้พี่จื่อถงอับอายเอาได้

 

เตรียมสิ ! เจ้าต้องแต่งกายให้งามเพียงแค่นี้ก็พอแล้วจ้าวจื่อถงยิ้มยียวนยักคิ้วส่งมาให้ไปนาง

 

ข้าเองที่ท่าทางขี้เล้นทะเล้นของเขา ก็ย่นจมูกเข้าด้วยความหมั่นไส้เบาๆ ส่งคืนไป

 

นับว่าดีเจ้าจะได้เปิดหูเปิดตาเสียบ้าง บุรุษแคว้นเยว่หล่อเหลาเอาเรื่องอยู่พ่อจะบอกให้จ้าวจงกล่าวเย้าขึ้น พลางป้อนข้าวบดกับฝักทองใส่ปากเอ้อร์เฟย กับยี่หวี่ไปด้วย

 

ท่านพ่อ! ข้ากล่าวขึ้นเสียงสูง แล้วเปลี่ยนเรื่องสนทนาทันที จากนั้นก็หันไปกล่าวกับพี่จื่อถง เรื่องงานที่ท่านเสมอมา ข้าตกลงลงเจ้าค่ะ

 

จริงหรือ เยี่ยมไปเลยเอาไว้ข้าหาตำแหน่งที่เหมาะสมให้แล้วจะกล่าวบอกอีกที แต่ยามนี้ก็ตามติดข้าไปก่อน จ้าวจื่อถงกล่าวขึ้นด้วยความดีใจ

       ข้ากลับมาถึงเรือนยามไฮ่ แล้วอาบน้ำให้เจ้าเด็กดื้อทั้งสองเอง จากนั้นก็อยู่กล่อมให้พวกเขานอนจนหลับสนิท พลางนอนมองพินิจดูใบหน้าของยี่หวี่ และเอ้อร์เฟยโดยใช้แสงตะเกียนให้ความสว่าง  เจ้าเด็กดื้อทั้งสองจมูกโด่งเห็นชัดเจน ปากกระจับคล้ายกับบุรุษผู้นั้น ยิ่งโตก็ยิ่งมีใบหน้าคล้ายกับคนผู้นั้นมากขึ้น..

       

       จากนั้นก็เดินกลับห้องล้มตัวลงนอนหลับตาครุ่นคิด ถ้าหากบุรุษผู้นั้นได้เห็นข้า กับลูกแฝดของเขา เขาจะทำหน้าเช่นไรกัน จะดีใจหรือไม่คงจะไม่กระมังเขาตั้งใจทิ้งตัวข้ากับลูกให้อยู่ในเรือนรอความตาย ถ้าเจอกันอีกคราข้าจะฉีกยิ้มให้มีความสุขมากที่สุดให้กับบุรุษผู้นั้น เขาจะได้รู้ว่าตัวข้ามีความสุขมากขนาดไหนที่ไม่ต้องใช้ชีวิตร่วมกับเขาต่ออยู่ในจวนแห่งนั้นต่ออีก  ข้านอนคิดเรื่องราวเก่าๆ จนเผลอหลับไป และตื่นขึ้นมายามเหม่า พ่อบ้านหลิงเข้ามาในเรือนนำเสื้อคลุมตัวใหม่มาให้ข้าสามตัว ตามที่พี่จื่อถงสั่งเอาไว้  ตัวข้าอาบน้ำผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จแล้วก็ต้องเข้าไปหอมยี่หวี่ และเอ้อร์เฟยก่อนออกไปทำเหมือนกับเมื่อวาน จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถม้าหน้ายามเฉิน

 

     ค่ายทหาร

      ข้า และพี่จื่อถงมาเรือนบัญชาการฝ่ายซ้าย ส่วนซุนลี่แยกตัวไปเรือนแพทย์ที่อยู่ทาง  ยามนี้ข้ามองเห็นน้องอิงยืนรออยู่ด้านหน้าปรี่เข้ามาหาข้ากับพี่จื่อถงที่พึ่งมาถึงทันที

 

พี่เย่ ! วันนี้ข้าขอลาหยุดแล้ว ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนพี่ทั้งวันเลยเจ้าค่ะใบหน้าหยกระบายด้วยรอยยิ้มกว้างของหวังลี่อิง เขย่าแขนพี่เย่ของนางราวว่ากำลังดีใจเหมือนกับเด็กน้อย

 

หวังลี่อิงเจ้ายังเห็นข้าผู้นี้ยืนอยู่รึไม่ ?” จ้าวจื่อถงกอดอกกล่าวเนิบๆ ขึ้น

 

หวังลี่อิงที่ถูกดุก็หันไปมองจ้าวจื่อถง ค้อนสายตาเขียวให้เขาไปหนึ่งจากนั้น ก็หันไปกล่าวกับพี่เย่ของนางต่อ  พี่เย่ๆ วันนี้ข้าจะพาท่านไปขี่ม้าเล่นหลังค่ายทหาร ทิวทัศน์สวยงามมากนักท่านต้องชอบมากเป็นแน่ !

 

เอ่อ ข้าขี่ม้าไม่เป็นข้ากล่าวพร้อมยิ้มแก้เก้อไปด้วย

 

หะ ! ท่านพ่อไม่ได้สอนเจ้าหรอกรึ ?” จ้าวจื่อถงกล่าวด้วยน้ำเสียงตกใจ ใบหน้าหวานๆของเขาฉายแววความสงสัยออกมา

 

ข้าอยู่ในเมืองหลวง ต้องลบเลี่ยงทหารของสามีของข้าที่ตามหาข้ากล่าวเสียงแผ่วเบากระซิบบอกเขา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.857K ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #5514 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:19
    พลางเชตา=พลางเสตา
    #5514
    0
  2. #5513 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:17
    ตั้งหาก=ต่างหาก
    #5513
    0
  3. #5512 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:14
    แสร้งเซมอง=แสร้งเสมอง
    #5512
    0
  4. #5511 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:13
    ยิ่งหนัก=ยิ่งนัก
    #5511
    0
  5. #5510 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:12
    แรงพลัก=แรงผลัก
    #5510
    0
  6. #5509 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:05
    เยี่ยงไงเหล่า=เยี่ยงไรเล่า
    #5509
    0
  7. #3743 Tsunazaa10 (@Tsunazaa10) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:16
    ไม่รู้คิดไปเองไหมที่ว่านางเอกหน้าเหมือนลูกสาวที่ตายไปอะต้องมีปมแน่ๆอะ
    #3743
    0
  8. #3265 magic moon (@magic-moon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:23
    *เหนียมอาย เสหน้า
    #3265
    0
  9. #3087 Alamadine (@alamadine) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 01:01
    ท่าทางเนียงอาย= เป็นท่าทางเหนียมอาย
    #3087
    0
  10. #3084 Alamadine (@alamadine) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 00:42
    กอดอกเซหน้าไปทางอื่น หมายถึง หันหน้าไปทางอื่นรึป่าว
    #3084
    0
  11. #2645 kedsarawadeedee (@kedsarawadeedee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 09:44
    ใช่ๆเจ้านั่นทั้งโง่ทั้งซื่อบื้อข้าเห็นด้วยกับท่านพี่
    #2645
    0
  12. #2402 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 19:12
    แหมมมในใจนี่อยากลงเรือพี่จื่อถงมากเลยค่า ชอบผู้ชายนิสัยอ๋องๆ
    #2402
    0
  13. #2310 แอน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:40

    เรื่องสนุกค่ะ แต่ขนาดอักษรในแต่ละตอนเล็กบ้างใหญ่บ้างค่ะ

    #2310
    0
  14. #2113 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 18:51
    ก็อยากให้สามีนางเอกเป็นโรคตายอยู่นะ 555
    #2113
    0
  15. #2071 จิล (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 03:07

    สนุกเข้าใจง่ายกระชับด้วยแต่ตัวเล็กจัง เพิ่มขนาดได้ไหม

    #2071
    0
  16. #2030 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:31
    ขอบตุณค่ะ
    #2030
    0
  17. #2019 อิงอิง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:58

    ท่านผู้เขียน สามีของหนูเย่เป็นโรคอันใดตายหรือเจ้าคะ อิอิอิ

    #2019
    0
  18. #1391 mtbb_th (@mtbb_th) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:58
    เหมือนลูกสาวที่ตายไปแล้ว มันยังไงๆอยู่นะ แอ๊ะ!
    #1391
    0
  19. #1307 FuFar Maxx (@fufer) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 04:15

    นี่สินะจุดโฟกัสของเรื่อง มิน่าล่ะก่อนหน้านี่ถึงได้เป็นเนื้อเรื่องเรื่อยๆ มีย่นระยะเวลาแบบรวบรัด ข้าน้อยเข้าใจแล้ว ขอคารวะ
    #1307
    0
  20. #638 byunnie (@gamsai89) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 00:34
    "ใช่ไหม"ควรเปลี่ยนเป็น ใช่หรือไม่
    "ไง" ควรเป็น"อย่างไร" ในประโยค"บ้านเราไง" ควรเป็น"บ้านของเราอย่างไรเล่า"
    #638
    1
    • #638-1 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 13)
      23 ตุลาคม 2561 / 01:12
      เข้าไปแก้แล้วให้แล้วจ้า ขอบคุณค่ะ
      #638-1
  21. #431 นู๋ตองน้อย (@0817667349) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:19

    หว๋ายยยย หาเด็กใหม่เลยเจ้าคะะะะะะะะ
    #431
    0
  22. #370 ณ.ภัทร (@beatle1960) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 16:30
    ใช่ มันเป็นไอ่โง่
    #370
    0
  23. #262 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 21:29
    อย่านะอย่ากลับไปนะ!!
    #262
    0
  24. #244 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 19:24

    แทน แท้น ท่านพ่อบุญธรรมเป็นถึงชินอ๋อง!!

    ขอบคุณ

    #244
    0
  25. #231 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 14:08
    ไม่เอาผัวเก่าเป็นพระเอกได้มั้ยน้อ
    #231
    0