KNB & KHR KUROKO c

ตอนที่ 32 : Chapter 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    20 ต.ค. 62



หลังจากนั้นร่างบางได้อยู่เล่นกับฮิบาริและสัตว์กล่องธาตุเมฆา จนเวลาเลยมาถึงเย็นร่างบางก็ได้ของตัวกลับก่อนและจะหาเวลามาที่นี้อีก
















ณ ห้องอาหาร















“ฮาฮิ เท็ตสึยะจัง อาการหายแล้วหรอคะ”เมื่อเดินเข้ามาในห้องก็ถูกฮารุถามทันทีทำให้เป็นจุดสนใจได้ง่าย
“ค่ะ อาการเริ่มดีขึ้นแล้วคะ”เมื่อพูดจบร่างบางก็ได้เดินมานั่งๆระหว่างสึนะกับโกคุเดระที่ยังวางอยู่
“นี้จ้ะเท็ตสึยะจัง”เคียวโกะได้นำอาหารมาวางตรงหน้า
“ขอบคุณนะคะพี่เคียวโกะ”
“ไม่เป็นไรจ้ะ”ร่างบางก็ได้ทานอาหารไประหว่างทานไปนั้นก็มีความสุขมากเพราะมุคุโร่อยู่ในสภาพยับเยินจนดูไม่ได้โครมที่รักมุคุโร่ยังไม่นั่งใกล้ด้วยแถมยังย้ายไปนั่งโต๊ะเดี่ยวกับพวกเคียวโกะฮารุแทน
‘สงสารแทนเลยอ่ะ แต่เค้าเริ่มก่อนเองนะ ช่างเถอะ’เมื่อออกจากความคิดได้ก็ถูกยามาโมโตะถามขึ้น
“เท็ตสึยะ เป็นอะไรหรือเปล่า”ยามาโมโตะที่นั่งตรงข้ามก็ได้ทำการยืนใบหน้าเข้ามาใกล้
“เจ้าบ้าเบสบอลเอาหน้าออกไปห่างๆเท็ตสึยะเลยนะเว้ย!!”โกคุเดระที่ตอนนี้กำลังดันหน้าของยามาโมโตะออกไป
“อะไรของแกว่ะเจ้าหัวปลาหมึก”เรียวเฮก็ได้พูดขึ้นทำให้กลายเป็นวงทะเลาะกันในทันที
“โกคุเดระคุง คุณพี่ ใจเย็นๆก่อนนะครับ”สึนะที่ตอนนี้พยายามห้ามทั้งสองคนที่ทะเลาะกันอยู่
“5555555”ทุกคนถึงกลับหันไปมองที่ร่างบาง ที่ตอนนี้กำลังนั่งหัวเราะจนพวกเค้าระแวง
“พวกพี่ยังเรียกกันด้วยชื่อแบบนี้อีกหรอคะ”ร่างบางได้ทำการเช็คน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่ออก
“พวกแกเล่นเป็นเด็กไปได้นะ”รีบอร์นได้พูดขึ้นพร้อมใช้หางตามองที่พวกสึนะ
“กินข้าวกันเถอะค่ะ”เมื่อได้ยินคำนั้นทุกคนก็ได้จัดการกับอาหารตรงหน้าทันที















ณ ห้องสมุด














หลังจากทานอาหารกันเสร็จหมดแล้วทุกคนก็ได้แยกย้ายกันไปทำงานที่ต่างๆของตนเอง ร่างบางที่ตอนนี้อยู่ในห้องสมุดก็ได้เดินหาหนังสือที่กำลังอยากจะอ่านแต่ก็เลือกหนังสือเล่มไหนก็ไม่ได้เพราะในห้องสมุดนี้มีแต่เล่มที่ร่างบางอยากอ่านทั้งนั้นจนเลือกไม่ถูกเลยทีเดี่ยว
‘เอาเล่มนี้ล่ะกัน’เมื่อใช้เวลาเลือกหนังสือจนได้หนังสือที่ต้องการแล้วก็ได้ทำการมานั่งอ่านที่โต๊ะกลางห้อง เวลาผ่านไป30นาทีร่างบางได้อ่านจบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จนไม่รู้ตัวเลยว่า30นาทีที่ผ่านมาได้มีคนเข้ามาอยู่ในห้องสมุดและจ้องมองอที่ร่างบาง ร่างบางก็ได้ทำการลุกขึ้นเพื่อที่จะไปเก็บหนังสือที่เดิม ระหว่างเดินหาชั้นวางหนังสือจนไม่ได้สนใจทางตรงหน้าเลยเดินชนเข้าใส่อย่างจัง
“โอ๊ย จะ..เจ็บจังเลย”เมื่อพูดจบร่างบางก็ได้ยกมือขึ้นลูบบนหน้าผากตัวเอง และได้เงยหน้าขึ้นเพื่อจะดูว่าตนเองเดินชนเข้ากับอะไร แต่พอเงยหน้าขึ้นมาถึงกับหน้าแดงทันที ถ้าเลือกได้ตนก็ไม่อยากเงยหน้าแล้วมาเจออะไรแบบนี้หรอกขอบอกเลย
“เจ็บมากไหมเท็ตสึยะ”โกคุเดระที่ตอนนี้ได้ก้มหน้าตนเองให้ลงมาต่ำเพราะร่างบางเดินชนเข้าที่อกของเค้า ทำให้ใบหน้าห่างกันแค่2เซน ร่างบางที่พึ่งได้สติก็ได้ทำการก้าวถอยหลังออกไปจนไม่ระวังตัวก็ได้สะดุดล้ม ก่อนที่จะถึงพื้นโกคุเดระก็ได้คว้าเอวและดึงให้ร่างบางมาอยู่ใกล้ตนเพื่อไม่ให้ล้มลงไป
“ขะ…ขอบคุณนะคะ”
“ทีหลังก็ระวังให้มากๆเข้าใจไหม”โกคุเดระได้กล่าวตักเตือนร่างบางทันที
“ค่ะๆครั้งหน้าหนูจะระวังนะคะคุณแม่”เมื่อพูดจบร่างบางก็ได้ทำการหยอกล้อเล็กๆน้อยๆใส่โกคุเดระ













ฟอด













“ราตรีสวัสดิ์นะคะ”เมื่อพูดจบก็ได้เดินออกจากห้องสมุดออกไปในทันที ใครจะยืนอยู่ก็โง่แล้วล่ะ
‘อยากให้เจอตัวนะ พ่อจะจับฟัดให้ไม่กล้าไปทำแบบนี้ที่ไหนอีกเลยค่อยดูเถอะ!’จบความคิด(ชั่ว)ของโกคุเดระไป
















ทางเดิน















ระหว่างเดินไปที่ห้องนอนของตนนั้น ร่างบางได้เห็นแสงสว่างจากห้องนึ่งที่เปิดอยู่จึงถือวิสาสะเปิดเข้าไปดู ก็เจอเข้ากับสึนะที่กำลังหลับคาโซฟาในห้องพร้อมเอกสารที่อยู่เต็มโต๊ะและที่หน้าโซฟา
‘คงเหนื่อยจริงๆสินะ ถึงได้หลับสนิทอย่างนี้’ร่างบางได้ทำการห่มผ้าให้กับสึนะและหันไปมองที่นาฬิกาตรงฝาผนัง
‘ตอนนี้เป็นเวลา 4ทุ่ม25 พี่สึนะจะนอนทุกที5ทุ่มสงสัยน่าจะเหนื่อยจริงๆ’เมื่อร่างบางรู้เวลาก็ได้ทำการเก็บเอกสารขึ้นมาจากโต๊ะหน้าโซฟาและที่โต๊ะทำงานของสึนะ และอ่านผ่านๆตา
‘เอกสารพวกนี้ง่ายกว่าของเราอีกนะเนี่ย ทำให้ส่วนที่ไม่ต้องตัดสินใจล่ะกัน น่าจะใช้เวลาไม่มากมั้ง’เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบางก็ได้ขึ้นไปนั่งโต๊ะทำงานของสึนะและจัดการกับเอกสารทั้งหมดที่ตัวเองสามารถตัดสินใจได้















ผ่านไป4ชั่วโมง














ร่างบางก็ได้จัดการกับเอกสารของสึนะจนเสร็จ เอกสารที่สึนะต้องทำก็มีแค่10กว่าแผ่น ร่างบางได้หันไปมองที่นาฬิกาถึงกลับตกใจทันที
‘เอกสารของพี่สึนะมีมากจนใช้เวลาเยอะขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ช่างเถอะเขียนข้อความไว้ก่อนก็แล้วกัน’เมื่อร่างบางเขียนข้อความเสร็จก็ได้วางมันบนกองเอกสารที่ตนเองจัดการเสร็จหมดแล้ว
‘ตอนนี้ก็ตี2 15นาที ขอนอนเอาแรงซะ1ชั่วโมง2ชั่วโมงละกัน’เมื่อพูดจบร่างบางก็ได้ฟุบกับโต๊ะและนอนลงไป















05:38 น.















สึนะก็ได้ตื่นขึ้นเมื่อเพื่อที่จะเคลียร์เอกสารจากเมื่อวานที่เป็นกองภูเขา แต่พอตื่นขึ้นมาเอกสารที่กองเป็นภูเขากลับหายไป จนเค้าต้องลุกขึ้นแต่ก็ต้องตกใจที่ว่ามีผ้าห่มมาคุมตัวเค้าไว้ สึนะก็ได้เดินไปถึงโต๊ะก็ต้องยิ้มออกมาและไปเห็นกระดาษที่วางไว้ด้านบนของกองเอกสาร












ถึงพี่สึนะ
เอกสารบ้างส่วนที่หนูพอจะช่วยได้ก็จัดการให้เรียบร้อยแล้ว
ตอนนี้เอกสารของพี่ที่จะต้องทำก็มีแค่10กว่าแผ่น
และก็ขอโทษนะคะที่หนูเข้ามาทำโดนไม่ได้บอกอะไร



จาก เท็ตสึยะ












เมื่อสึนะอ่านจบก็ได้ยิ้มออกมา ตั้งแต่ไหนแต่ไรร่างบางก็เอาแต่ทำงานให้คนอื่นจนน่าเป็นห่วงอยู่เรื่อย แต่มันก็เป็นมุมที่น่ารักๆที่ใครๆก็หาดูได้ยากถ้าไม่สนิทกันจริงๆ ก็ไม่สามารถเห็นได้เลย(จะขิงก็บอกมาเถอะยะ///ไรท์) สึนะก็ได้ทำการอุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาวขึ้นมาจากโต๊ะทำงานของตนพร้อมเดินไปที่เตียงที่อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะทำงานมากนั้น สึนะได้ทำการวางร่างบางไว้บนที่นอนพร้อมจัดท่านอนที่คิดว่าสบายและห่มผ้าให้







จุ๊บ









“หลับให้สบายนะครับเท็ตสึยะ”เมื่อสึนะจุ๊บไปที่หน้าผากเสร็จพร้อมกล่าวให้ร่างบางนอนหลับต่อไปก็ได้กลับมานั่งเคลียร์ต่อจากที่ร่างบางทำให้ไปเยอะแล้วต่อ

///////////////////////////////////////////////////////////////

สวัสดีค่ะ ไรท์มาลงให้แล้วนะคะ ถ้าผิดพลาดอะไรก็ขออภัยด้วยนะคะ อยู่เรือไหนกันคะ55 เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #78 TATJR (@TATJR) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 18:01
    ขอบคุณนะคะ
    #78
    0
  2. #77 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 18:00

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #77
    1
    • #77-1 TATJR (@TATJR) (จากตอนที่ 32)
      20 ตุลาคม 2562 / 23:55
      ขอบคุณนะคะ
      #77-1