KNB & KHR KUROKO c

ตอนที่ 12 : Chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    11 พ.ค. 62



วันแห่งการเดินทางก็มาถึงตอนนี้ทาคาโอะมาถงที่นัดพบเป็นที่เรียบร้อย จู่ๆก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง

“ทาคาโอจจิ สวัสดีฮะ”
“สวัสดีเรียวจัง”
“นี่ๆทาคาโอจจิผมได้ไอ้นี้ด้วยฮะ”พูดจบพร้อมชูซองจดหมายขึ้นมา
“ฉันก็ได้”ชูซองจดหมายขึ้นมา
“เป็นฝีมือของคุณรีบอร์นสินะ”ฮิมุโระได้เดินเข้ามาพร้อมทั้งชูซองให้คิเสะและทาคาโอะดู
“ก็คงใช่”คาซามัตสึที่เดินมาพร้อมกับโมโมอิได้ชูซองขึ้นมาพร้อมเดินไปหาทุกคน
“คุณรีบอร์นนี่สุดยอดเลยนะ”นิจิมูระที่เดินมาพร้อมกับไฮซากิก็ได้ชูซองขึ้นมา
ย้อมไปเมื่อวาน
‘จะบอกที่บ้านไงดีนะ……เอาละเป็นไงเป็นกัน’ทาคาโอะได้เปิดประตูเข้ามาในห้องนั่งเล่นของบ้าน
“กลับมาแล้วครั---”
“พี่คาซึแงๆ~~”น้องขอทาคาโอะเดินเข้ามากอด
“คาซึคุงทำไมไม่บอกแม่ละ”
“ผมขอโทษครับ คือว่า…..”
“ทำไมไม่บอกว่าปิดเทมอนี้ได้ไปดูแลเปลี่ยนที่อิตาลีละ แม่ดีใจมากเลยนะลูกถึงลูกจะไปเดือนกว่าจะสองเดือนก็ดูแลสุภาพด้วยนะ”แม่ทาคาโอะก็ได้ชูซองจดหมายพร้อมทั้งเดินเข้ามากอด พอทาคาโอะเอาซองจดหมายไปเปิดดูก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นของรีบอร์น(ก็เจ้าตัวเล่นบอกชื่อมาเลยนี่ถึงจะดูชื่อแปลกๆแต่ยังไงก็ชื่อของเจ้าตัว)
จบการย้อมความ
ตอนนี้ทุกคนได้มาอยู่ที่นัดหมายเป็นที่เรียบร้อย แล้วก็มีรถสีดำขับเข้ามาอยู่ตรงหน้าพวกทาคาโอะแล้วประตูก็ถูกเปิดออกทำให้เห็นใบหน้าของคนที่มารับพวกเค้า
“พวกแกจะขึ้นมาได้ยัง เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอเท็ตสึยะหรอกนะ…หึ”เมื่อจบคำพูดของรีบอร์นทุกคนก็ได้ขึ้นรถเพื่อจะไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของวองโกเล่ รีบอร์นได้พูดขึ้น
“พวกแกทุกคนจะถูกจับฝึกแยกจะไม่มีใครได้เจอเท็ตสึยะจนกว่าจะจบการฝึก แต่วันแรกฉันจะให้พวกแกเจอแล้วค่อยแยกย้ายกันไปฝึก”เมื่อจบคำพูดของรีบอร์นทำให้ทุกคนถึงกลับเสียใจที่ไม่ได้เจอร่างบาง พอได้ยินคำที่ว่าวันแรกจะให้เจอทุกคนก็ดีใจเพราะยังไงพวกเราก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อจะอยู่เคียงข้างกับคนที่พวกเค้ารักแล้วพร้อมปกป้องอย่างสุดชีวิต รถก็ได้ขับมาถึงเครื่องบินส่วนตัวของวองโกเล่ทุกคนได้ลงจากรถแล้วเดินขึ้นเครื่อง


ด้านอิตาลี
ที่ตอนนี้ร่างบางรอการมาถึงของเพื่อนตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ แต่ก็ต้องเลิกสนใจเพราะในตอนนี้ดีโน่กำลังจะโดนซันซัสฆ่า เพราะอะไรน่ะหรอเพราะเจ้าตัวไปถ่ายรูปเมื่อวานตอนที่ตนกับซันซัสนอนด้วยกัน แล้วยังมีหน้าส่งไปให้พวกวาเรียทุกคนดูอีก สายแรกที่โทรมาคือสายของเบลที่โทรมาบ่นแล้วอิจฉาแต่สุดท้ายก็แซวซันซัสจนพี่แกจะบินไปยิงหัวอยู่แล้ว ทุกคนในวาเรียไม่ค่อยจะพอใจที่บอสของตนได้นอนกับร่างบางแต่ก็ต้องตกใจว่าคนอย่างบอส ยอมนอนกับพื้นแบบนั้นเลย ต้องโทรมาแซวแล้วก็เจอเข้ากับคำข่มของซันซัสจนไม่กล้าที่จะแกล้งอีกพอรู้ตัวต้นเหตุก็ได้ไปดึงคอเสื้อดีโน่อยู่จนถึงปัจจุบัน ร่างบางทนไม่ไหวเลยเดินเข้าไป
“พี่ซันซัสคะปล่อยพี่โน่เถอะคะ ถือว่าหนูขอนะคะ”
“ชิ!!! เห็นว่าเป็นคำขอของยัยหนูนะ แกก็รอดตัวไปได้แค่ครั้งนี้ล่ะเจ้าม้าพยศ”เมื่อจบคำพูดซันซัสก็ได้ปล่อยมือจากคอเสื้อของดีโน่ทันที พร้อมทั้งเดินไปนั่งเก้าอี้ของตัวเอง
“เท็ตสึยะขอบคุณนะครับที่ช่วยพี่ไว้”ดีโน่ได้กล่าวขอบคุณน้องสาวตัวเองที่เข้ามาช่วยไม่นั้นเค้าได้โดนปืนของซันซัสยิงตายแน่
“แต่ยังไงก็เถอะคะ พี่โน่คะหนูขอรูปนั้นได้ไหมคะ”เมื่อร่างบางพูดจบทำให้ซันซัสได้เดินเข้ามาหาร่างบางทันที
“นี่ยัยหนูจะเอามันไปทำอะไรน่ะ”
“หนูแค่อยากเก็บมันไว้ในความทรงจำนี้คะ ว่าพี่ก็เคยมานอนที่พื้นกับหนูแล้วยังถอดเสื้อคลุมให้หนูอีก หนูขอเก็บไว้นะคะ”เมื่อร่างบางพูดจบพร้อมทั้งยิ้มให้กับซันซัสที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มแดงจนต้องหันหน้าหนีทันที
“จะเก็บก็เก็บไปสิ”เมื่อจบคำพูดก็ได้เดินไปนั่งที่เก้าอี้เหมือนเดิมเพิ่มเต็มที่ใบหน้าแดง เมื่อซันซัสกับไปที่นั่งตัวเองแล้วร่างบางก็ได้รับรูปจากดีโน่แล้วสั่งให้ลบออกจากในกล้องที่ใช้ถ่ายเพราะถ้าเก็บไว้มีหวังกล้องได้พังแทนแน่ พอร่างบางได้เก็บรูปไว้เป็นที่เรียบร้อยก็ได้เดินไปหาสึนะที่ตอนนี้นั่งอ่านเอกสารอยู่
“ให้หนูช่วยไหมคะพี่สึนะ”
“ไม่เป็นไรครับเท็ตสึยะจังเพราะมันไม่มีอะไรให้นอกจากอ่านเอกสารครับ”เมื่อจบคำพูดสึนะได้ส่งยิ้มแล้วดึงร่างบางมากอดไว้
“พี่..สึนะคะ”
“พี่ขออยู่แบบนี้สักพักนะครับ”เมื่อจบคำพูดของสึนะร่างบางก็ไม่ได้ขยับไปไหนยอมอยู่นิ่งๆให้สึนะกอด ผ่านไปได้สักพักสึนะก็ได้ปล่อยกอดทันทีแล้วมีสีหน้าที่เศร้าอย่างเห็นได้ชัด
“พี่สึนะเป็นอะไรรึป่าวคะ”ร่างบางได้ถามคนตรงหน้าอย่างสงสัย
“ป่าวครับ พรุ้งนี้เราจะได้ฝึกอย่างจริงๆจังๆแล้วนะครับเตรียมรับมือให้ดีนะครับ”จบคำพูดของสึนะก็ได้ส่งยิ้มขึ้นมาให้กับคนตรงหน้า
“ขอความกรุณาด้วยนะคะอาจารย์”เมื่อจบคำพูดของร่างบางก็ได้มีคนเปิดประตูเข้ามาด้านในห้องที่พวกเค้าอยู่
“คุณหนูครับ คุณรีบอร์นมาถึงแล้วครับ”เมื่อจบคำพูดของการ์ดร่างบางได้วิ่งไปที่หน้าประตูทันทีพร้อมทั้งเรียกทุกคน แต่ก็มีเสียงดุของดีโน่ตามหลังมาจนถึงหน้าปราสาท
.
.
.
“ยินดีต้องรับนะคะทุกคน”ยิ้ม
“คุโรโกะ/คุโรโกจจิ/คุโรโกะจัง/เท็ตจัง/เท็ตสึคุง!!”เมื่อทุกคนเรียกร่างบางก็พร้อมใจกันไปกอดร่างบางทันที
“ฉันหายใจไม่ออกนะคะทุกคน แต่ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่ทุกคนมาที่นี่”เมื่อจบคำพูดของร่างบางก็ได้ส่งยิ้มให้กับทุกคน
“มิโดริมะคุง คิเสะคุง ขอบคุณนะคะ”ร่างบางได้รู้แล้วว่าคิเสะได้เป็นผู้พิทักษ์อรุณของตนกับมิโดริมะได้เป็นผู้พิทักษ์อัสนีอีกคน ตอนแรกก็ตกใจแต่พอรีอบร์นได้บอกเรื่องทุกอย่างจึงยอมรับทันที
“คุโรโกจจิผมขอโทษนะฮะ”คิเสะได้เข้ามากอด
“คุโรโกะพวกฉันขอโทษนะ”มิโดริมะได้เดินเข้ามาลูบหัว
“ฉันไม่ได้โกรธทั้งสองคนแล้วคะ เอาละทุกคนเข้ามาด้านในก่อนนะคะ”เมื่อพูดจบทุกคนได้เดินเข้ามาด้านในของปราสาท
“เท็ตจังที่นี้สวยจังเลย”เป็นทาคาโอะพูดขึ้นร่างบางจึงส่งยิ้มไปให้
“จริงด้วยนะเท็ตสึคุง สวยมากๆเลยละ”เป็นโมโมอิพูดเสริมอีกที
“ขอบคุณนะคะ”พูดจบร่างบางก็ได้ส่งยิ้มให้อีก ทำไมตนถึงยิ้มบ่อยหรอทำไมไม่หน้านิ่งเหมือนแต่ก่อนละ เพราะตนจะไม่กลับไปเป็นเงาที่ทุกคนไม่เห็นค่าแต่ตนจะเป็นแสงที่สว่างแล้วงดงามกว่าพวกที่ทรยศหักหลังของตนอีก เมื่อทุกคนมาถึงในห้องรีบอร์นก็ได้บอกว่าทุกคนจะต้องไปที่ไหนแล้วก็ได้กล่าวลาทุกคนแล้วเดินทางไปที่ตนต้องฝึกกับครูของตนเอง ก่อนจะออกไปร่างบางได้เรียกใครไว้คนนึ่ง
“ไฮซากิคุงคะ”
“มีอะไร”
“มีเรื่องจะขอร้องคะ คือ_________”

/////////////////////////////////////////////////////////////

สวัสดีคะ มาลงแล้วนะคะถ้าผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #37 vivnalove123 (@vivnalove123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:40

    คือ~!???

    อะไรหว้า???
    #37
    1
    • #37-1 TATJR (@TATJR) (จากตอนที่ 12)
      11 พฤษภาคม 2562 / 12:11
      รอนะคะ
      #37-1
  2. #36 aree160 (@aree160) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:41

    รอค่ะ สนุกมากค่ะ
    #36
    1
    • #36-1 TATJR (@TATJR) (จากตอนที่ 12)
      11 พฤษภาคม 2562 / 09:41
      ขอบคุณคะ
      #36-1