🌹🌹 วาเลนไทน์ 🌹🌹 (I Love You)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,035 Views

  • 14 Comments

  • 39 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    698

    Overall
    2,035

ตอนที่ 9 : 🌹🌹 วาเลนไทน์ 09 🌹🌹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 ก.พ. 62





#  Valentines.


#   What happened  ? 

เกิดอะไรขึ้น !






PART  :  My DEAR                          

          
          หลังจากวางโทรศัพท์จากเต้  ผมก็กลับมานอนยิ้มอย่างสะใจอยู่คนเดียว  ก็ไม่รู้ว่าจะดีใจไปเพื่อ ?  
ในเมื่อคนข้างๆที่นอนอยู่ตรงนี้  เขาไม่ได้เลือกผมสะหน่อย..

          "  อาบน้ำดีกว่า..."

20 นาทีต่อมา...++

วาเลนไทน์ค่อยๆลืมตามองเพดาน  ก่อนจะกลอกตาไป-มา

          "  ....ทำไมมึนหัวแบบนี้...ไม่น่าเลยเรา  แล้วนี่เรากลับมาได้ไง  ?  "

แต่ขณะที่กำลังจูนคลื่นในหัวอยู่นั่น  เธอก็แทบช็อค ! เมื่อใครบางคนเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่...

          "  ว๊าย !!  "     เธอเอามือมาปิดหน้าหันหนีทันที  

ส่วนมายเดียร์ที่เปลือยแบบนี้จนเป็นนิสัย  เพราะเขาอยู่หอคนเดียว  เรื่องแก้ผ้าเปลือยแบบนี้
มันก็เป็นธรรมดาของผู้ชายที่พักคนเดียว จริงมั้ย ?  แต่ดูเหมือนเขาจะลืม  ว่าตอนนี้เขามีแขก ! 
....อย่างวาเลนไทน์.....ที่อยู่กับเขาด้วย

          "  ฉิบหาย !!  "    เขาอุทานออกมาทันที  

เมื่อเห็นว่าเธอนั่งอยู่และหันมาทางเขาพอดี....  เจอแบบนี้...ผมก็ตกใจไม่แพ้เธอหรอก 
รีบวิ่งกลับเข้าห้องน้ำอย่างเร็วเหมือนกัน  เล่นให้แก้ผ้าต่อหน้าผู้หญิง...ผมก็อายเป็นครับ
( ก็ไม่ได้หนา...ขนาดนั้นมั้ย ? )

          "  ไอ้พี่บ้า  มาอยู่ห้องฉันได้ยังไง  ?  "

เมื่อมายเดียร์สวมเสื้อเรียบร้อยเขาก็เดินออกมา ทั้งที่ผมที่พึ่งสระหมาดๆก็ยังไม่แห้งดีเลย

          "  เดี๋ยวๆ  ลืมตาก่อนมั้ย ?  ห้องใคร ?  "

          "  ก็ห้องฉัน...."  พอเปิดตาและมองรอบๆอีกครั้ง  ฉันก็เริ่มสำรวจไปรอบๆห้อง

          "  ไม่ใช่ห้องเรา...?  "  

          "  ใช่ !  ไม่ใช่ห้องเธอ..แต่มันเป็นห้องของฉัน...มีอะไรสงสัยอีกมั้ย ?  "

          "  แล้วไมฉันมาอยู่ที่นี่  !  พี่ทำอะไรฉันหรือเปล่า ?  "

          "  แล้วคิดว่าทำมัยละ !  "  ผมก็แค่อยากแกล้งเธอเล่นๆไปงั้นเอง  

ผมยืนกอดอกมองเธอด้วยระยะที่คิดว่าน่าจะปลอดภัย  ถ้าเธอเกิดวีนขึ้นมา..ทำอะไรผมอีก...
หลังจากที่เจอคำถามกลับจากเขา วาเลนไทน์ก็ก้มมองสำรวจตัวเอง แน่นอนว่าเธอไม่ได้บุปสลายแต่อย่างใด
เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก  ก่อนจะใจเย็นถามเขา

          "  แล้วทำไมฉันมาอยู่ห้องพี่...  "

          "  เรียกแทนตัวเองใหม่  ฉันถึงจะตอบคำถามเธอ  "

          "  เรื่องมาก !   "   เธอสวนออกไปทันที  จนเขาโมโห

          "  วาเลนไทน์ !!  "

เธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะปรับสรรพนามในการแทนตัวเองใหม่...

          "   แล้วทำไมหนูถึงมาอยู่ห้องพี่ได้    "

          "  เมา !  "  เขาตอบเธอสั้นๆ  ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะแป้งและเป่าผม  โดยไม่คิดจะตอบอะไรเธออีก

วาเลนไทน์นั่งมองเขาเป่าผมจนเสร็จ  ก่อนจะเริ่มหันซ้ายแลขวา เธอกำลังมองหาโทรศัพท์ของเธอที่ตอนนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าอยู่ในห้องนี้กับเธอด้วยไหม ? แต่พอหาไม่เจอเธอก็เลยถามเขา

          "  พี่เดียร์..เห็นมือถือหนูมั้ย ?  "

แล้วเขาก็หยิบมือถือที่วางหน้าโต๊ะเครื่องแป้งมาส่งให้ฉันอย่างง่าย  จนฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
ว่าเขาจะทำตัวง่ายๆแบบนี้ก็ได้

          "  มีใครโทรมาหรือเปล่า  ?  "

          "  มี  "

          "  ใครคะ ?  "

          "  ไอ้เต้ !  '

          "  ห่ะ ! พี่เต้...แล้วพี่ก็รับ ?  "

          "  เอ้า  !  เธอนี่ก็แปลก ไม่รับจะปล่อยให้ดังหนวกหูรึไง  "

          "  พี่เดียร์...  ทำแบบนี้ทำไม...  ป่านนี้พี่เขาคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วเนี่ย..."

          "  แล้วถึงไหนละ ! "   เขายังตีหน้ากวนๆใส่เธออีก  ฉันมองค้อนเขา  ก่อนจะหันมากดโทรศัพท์เพื่อโทรหาพี่เต้

ถือสายสักพักพี่เต้ก็รับ ฉันเป่าลมออกจากปากเพื่อเรียกความกล้าก่อนจะตอบ

          "  วาเลนไทน์  อยู่ไหนพี่เป็นห่วง..."

          "  พี่เต้....หนูขอโทษนะคะที่หนีกลับก่อน  แล้วยังไม่ได้โทรบอกอีก  "

          "  ไม่เป็นไร...  แต่ตอนนี้บอกพี่ก่อนว่าเราอยู่ไหน ?  เดี๋ยวพี่ไปรับเอง  "

          "  เออ...อยู่..."   ฉันหันไปมองหน้าเจ้าของห้องอย่างมายเดียร์ ก่อนจะตัดสินใจบอกออกไป

          "  อยู่ที่หอพักของพี่เดียร์คะ...  กำลังจะลงไป  พี่เต้มารอที่หน้าหอเลยก็ได้  "

          "  หอมายเดียร์  ?  นี่เมื่อคืนเรานอนที่หอของมายเดียร์งั้นเหรอ  หอไหน ?  "

เต้ถามด้วยความสงสัย  เพราะเมื่อคืนมายเดียร์บอกว่าอยู่หอเพื่อน

          "  หอพักพี่เดียร์...  ก็อยู่หอเดิมนี่ค่ะไม่ได้ย้ายไปไหน...ใช่ไหม ?  "   ฉันหันไปทางพี่เดียร์เชิงถามกลายๆ

          "  OK เดี๋ยวพี่ไปรับ รอพี่ที่หอนั่นแหละ  แค่นี้นะครับ  "

          "  ค่ะ  "    ฉันกดวางโทรศัพท์  ก่อนจะหันไปยิงคำถามใส่มายเดียร์

          "  พี่เดียร์  เมื่อคืนพี่ไปหลอกอะไรพี่เต้.."

          "  หลอกอะไร  ?  มันโตเป็นควายขนาดนั้น ใครจะไปหลอกมันครับคุณ..."    
แล้วเขาก็เดินหนีฉันหน้าตาเฉย  ทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่คนเดียว...
 
20  นาทีต่อมา ++

          ฉันลงมานั่งรอพี่เต้ที่หน้าหอพักพร้อมพี่เดียร์  ใจจริงฉันไม่ได้อยากให้เขาลงมาด้วยหรอก  
กลัวมีปัญหากัน แต่เขายืนยันจะมารอเป็นเพื่อน  ฉันก็ต้องยอม  ยังไม่รู้เลยว่าถ้าเจอพี่เต้
จะทักประโยคแรกอย่างไรดี ?  (เอาจริงๆคือ...อายอ่ะ)  อีกอย่างไม่รู้ว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรบ้าๆ
ลงไปบ้างหรือเปล่า...

          แล้วรถของพี่เต้ก็มา  พี่เค้าลงจากรถและเดินตรงมาหาฉันกับพี่เดียร์ทันที
ขณะเดียวกัน  พี่เดียร์ที่ยืนกอดอกพิงเสาอยู่ตรงนั้น  เขาก็ไม่ได้ขยับอะไรนอกจากเงยหน้ามองเท่านั้น

          "  พี่เต้..."  

          "  เราไปรอพี่ที่รถก่อนน่ะ  พี่ขอคุยอะไรกับมายเดียร์หน่อย  "

          "  คุย  ?  พี่เต้...  มันไม่มีอะไรหรอกคะ  หนูแค่เมาแล้วหลับไปเท่านั้นเอง.."  

ฉันรีบอธิบาย  เพราะดูท่าทีของพี่แล้วเหมือนจะมีเรื่องกันยังไงไม่รู้  พี่เต้ตรงไปหาพี่เดียร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังฉัน

          "  ขอบใจที่ช่วยดูแลเขาให้  "

          "  เขาเป็นน้องรหัสฉัน  ยังไงฉันก็ต้องดูแลอยู่แล้ว.."    มายเดียร์ตอบเสียงเรียบ

          "  ก็ดี...ยังไงก็อย่าลืมดูแลคนของตัวเอง...ด้วยแล้วกัน  "    เต้หมายถึงดาวบริหารคนนั้นที่ผมพามาเปิดตัว

แล้วเต้ก็คว้ามือฉันจูงไปที่รถของเขาทันที    ฉันหันกลับมามองพี่เดียร์ที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น  
พร้อมคำพูดที่พี่เต้พูดทิ้งท้ายเอาไว้  ฉันเกือบลืมไปเลยว่าเขาจีบรุ่นพี่คนนั้นอยู่...
ถ้ารุ่นพี่คนนั้น  รู้ว่าพี่เดียร์พาผู้หญิงเข้าห้อง  คงไม่พอใจ...

ระหว่างทางกลับหอ  ฉันนั่งเงียบตลอดทาง  ในหัวทำไมมีแต่เรื่องของพี่เดียร์...ทำไม

          "  คิดอะไรอยู่  ?  "

          "  คะ ?  "
  
          "   ใจลอยไปถึงไหนแล้วเรา  "

          "  ขอโทษค่ะ  "

          "  หิวไหม...  หาอะไรกินก่อนค่อยกลับหอมั้ย ?  "

          "  หนูขอกลับห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้ไหมคะ  "

          "  อืม...งั้นก็ได้  "

เต้มีสีหน้าเครียดจนเห็นได้ชัด  เพราะปกติเขาจะยิ้มอยู่เสมอ  ยิ่งเวลาอยู่กับฉันเขาจะเป็นคน
ที่พูดเก่งยิ้มเก่งเสมอ...  แต่ดูวันนี้เขาจะไม่ค่อยพูดอะไรเลย...จนทำให้ฉันพลอยเกร็งไปด้วย..

          "  พี่เต้..มีอะไรอยากถามหนูไหมค่ะ ?  "

          "  ทำไม...?  "

          "  ก็เห็นหน้าเครียดๆ ตั้งแต่ออกมาจากหอพี่เดียร์แล้ว.."

          "  เหรอ.. พี่ไม่ยักรู้  "

          "  อย่าเป็นแบบนี้สิคะ  เมื่อคืนหนูเมามาก  อีกอย่าง  พี่เดียร์เขาก็ไม่รู้ห้องหนูอยู่ไหน..  
ก็เลยจำเป็นต้องพาไปนอนที่หอของเขาก็เท่านั้นเอง...   อีกอย่างพี่เดียร์ก็หลับไปเหมือนกัน  
ไม่ได้มีอะไรเกินเลยอย่างที่คิดหรอกคะ  "

          "  พี่รู้...ว่ามันไม่กล้าทำอะไรเราหรอก แต่พี่แค่ไม่ชอบ  !
ทีหลัง...อย่าทำให้เป็นห่วงแบบนี้อีกแล้วกัน นะครับ "

แล้วพี่เต้ก็จอดรถลงริมข้างทาง  ก่อนจะหันมาบอกบางอย่างกับฉัน

          "  เรารู้ไหม ? เมื่อคืนพี่ห่วงเรามากแค่ไหน แทบไม่ได้นอนเลย  
ตั้งแต่ตอนที่เดียร์โทรมาบอก  ว่าเราอยู่กับมัน !  "

          "  พี่เต้.. ... "   

ฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของเขา  ถ้าเหตุการณ์มันกลับกันเป็นฉันบ้าง ก็คงรู้สึกไม่ต่าง...

          "  ไม่ต้องทำหน้าสำนึกผิดขนาดนั้นหรอก  "  เขาบอกพร้อมเอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ

          "  แค่เราไม่เป็นอะไร...พี่ก็ดีใจแล้ว   "    เขาเอื้อมมือมาจับมืออีกข้างของฉันไว้  
ก่อนจะส่งยิ้มให้แล้วขับรถออกไป

หน้าหอพัก ++

          "  พี่เต้..หนูขอถามอะไรสักเรื่องได้ไหมคะ   ?  "

          "  ได้  เรื่องอะไรครับ  "

          "  พี่...กับพี่เดียร์  รู้จักกันมาก่อนใช่ไหมคะ ?  "     เขานิ่งเงียบไปประมาณ 10 วิมั้ง  ก่อนจะตอบ

          "  อืม..ทำไม ? "

          "  เป็นเพื่อนกันมาก่อน..?  "     ฉันช่วยขยายความ.

          "  แล้วทำไมถึง..."

          "  ไว้เราค่อยคุยกันเรื่องนี้...วันหลังดีกว่า  พี่หิวแล้ว  เรารีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ  จะได้ไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน   "  

ดูก็รู้ว่าเขาเลี่ยงที่จะตอบคำถามฉัน  2 คนนี้มีปัญหาอะไรกันแน่...?

++++++++++++++++++++++++++++++++


++   ไว้อ่านต่อ EP หน้านะคะ
++  ฝากติชมกันเข้ามาได้นะคะ
++   ขอบคุณค่ะ
++   จากใจ TARA22

+++++++++++++++++++++++++++++++++++






(เครดิตรภาพสวยๆจากเว็บ Google จ้า )
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #8 0903958450 (@0903958450) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:38

    รอใจจดใจจ่อมากค่ะ
    #8
    0