🌹🌹 วาเลนไทน์ 🌹🌹 (I Love You)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,927 Views

  • 14 Comments

  • 39 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    590

    Overall
    1,927

ตอนที่ 8 : 🌹🌹 วาเลนไทน์ 08 🌹🌹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ก.พ. 62


(เครดิตภาพสวยๆจาก  Pinterest  และ Goolgle ค่ะ )
**************************************

#  Valentines.

# MY Dear


PART : พี่เต้....

               ผมมัวแต่ยุ่งๆอยู่ในร้าน  เพราะคืนนี้เหล่าเพื่อนนิสิตต่างก็นัดมารวมตัวกัน  
กว่าผมจะเคลียร์ร้านเรียบร้อย  ก็พบว่าวาเลนไทน์หายไปแล้ว  และเพื่อนของเธอก็เหลืออยู่แค่ไม่กี่คน  
ถามไปก็ได้คำตอบที่ไม่เหมือนกันสักคน  
ผมจึงตัดสินใจโทรหาเธอ...

          Rrrrrrrrrrrr   Rrrrrrrrr

          "  ทำไมไม่รับน่ะ  กลับถึงหอหรือยัง ?  "

          ตอนนี้ผมเริ่มกระวนกระวายเพราะก่อนที่ ผมจะขึ้นไปร้องเพลงผมก็เห็นว่าเธอนอนฟุบหลับอยู่ที่โต๊ะ  
แต่พอหันกลับมาอีกทีเธอก็หายไปแล้ว..
ระหว่างที่ผมนั่งเครียดอยู่นั้น  ก็มีสายจากเพื่อนเก่าอย่างมายเดียร์โทรเข้ามา

          "  ว่าไง  ?  "

          "  ฉันก็แค่จะโทรมาบอก...  วาเลนไทน์อยู่กับฉัน  นายไม่ต้องห่วง  "

          "  อยู่กับนาย ?    มายเดียร์...  แกบอกจะไม่ยุ่งกับเธออีก !  "

          "  ฉันแค่โทรมาบอก  เพราะไม่อยากให้นายห่วง  ฉันไม่ทำอะไรเขาหรอก ! เมาหลับเป็นตายขนาดนั้น...
แต่ถ้ารู้สึกตัว..ก็ไม่แน่ !  "

มายเดียร์บอกพร้อมหันมามองเธอที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่ข้างๆเขา มืออีกข้างที่ว่าง  ก็ลูบผมเธอเล่นไปด้วย

          "  ถ้านายทำอะไรเธอ ฉันไม่เอานายไว้แน่ !  "

          "  หึหึ !!  แค่นี้น่ะ  "

บางทีก็แอบมีความสะใจเล็กน้อยกับการได้แกล้งมัน  ผมจะไปทำอะไรเธอได้.....นอนเป็นผักอยู่อย่างนั้น
แถมตอนนี้  ที่หัวไหล่ผมก็เริ่มระบมแล้วจากคมเขี้ยวของเธอ !  ผมเดินเข้าไปเอายามาทำแผลเพราะ
เริ่มจะปวดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  ผมคงต้องหายาแก้อักเสบกินดักอีกทางด้วยอาการแบบนี้...

          "  เฮ้อออ  แบบนี้เขาเรียกโปรดสัตว์ได้บาปหรือเปล่าน่ะ ! "

          "  ตื่นขึ้นมาจะเป็นหมาบ้าอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้    "  

          แต่โดนเธอทำถึงขนาดนี้...ทำไมผมไม่รู้สึกโกรธเธอเลย  กลับรู้สึกดีด้วยซ้ำที่เราเป็นแบบนี้
ต่อให้ต้องทะเลาะ  ต้องเกรี้ยวกราด...มันก็ดีต่อใจผมไม่น้อย  เพราะถ้าถึงเช้าวันใหม่  
ทุกอย่างระหว่างเรา  ก็จะกลับไปเหมือนเดิม...ผมก็ไม่รู้ว่าจะทนใจแข็งไปได้แบบนี้ได้นานแค่ไหน ?

          ผมค่อยๆนอนลงใกล้เธอ  ก่อนจะเอาปลายนิ้วตัวเองไล่แตะตั้งแต่กลางหน้าผาก  
และไล่ลงมาที่ปลายจมูกรั้นนั้น  จนมาหยุดที่ริมฝีปากบางของเธอ  ซึ่งผมรู้ดีว่ามันนุ่มและน่าจูบแค่ไหน...

          ครั้งแรกที่ผมเจอเธอ..กับแว่นตาหนาๆของเธอ  เพราะเธอคิดว่าการใส่แว่นตาเฉยๆมันจะช่วยปิดบังอำพรางใบหน้าหวานนี้ของเธอได้  แต่ความจริงมันกลับทำให้เธอกลายเป็นจุดเด่นมากขึ้นต่างหาก  และไหนจะชื่อของเธอ
ที่ใครได้ยินก็จำขึ้นใจได้ไม่อยาก  จนมาตอนนี้เธอยอมทิ้งแว่นเพียงเพราะรุ่นพี่ต่างคณะ ! 
ดูเธอจะหลงหนุ่มเกษตรเอามากๆ  ชนิดที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเป็นที่สนใจของเขา

แค่คิดผมก็นอยซ์แล้ว...เอาเถอะ !!  ถ้าเธอชอบเขาก็พร้อมจะถอย
คิดได้ดังนั้นผมก็ดีดตัวเองจากที่นอน  ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำแทน

          "  ทำไม  ทำไม..."  

          ระหว่างที่ผมกำลังนั่งเช็ดผมตัวเองอยู่นั้น  ก็เหมือนจะได้ยินเสียงกระซิบเบาๆจากเธอ  
เพราะได้ยินไม่ถนัดผมจึงก้มลง  เอาหูเข้าไปใกล้ปากของเธอเพื่อฟังให้ชัดว่าธอละเม่ออะไรแน่....

          "  ทำไม...  ใครสน...ฉันไม่สนหรอกอยากไปหาใครก็ไปเลย..ไปเลย...ไป..."

ผมค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นหลังจากที่พอจะเดาได้ว่าเธอพูดอะไร  ?  ก่อนจะยิ้มด้วยมุมปาก 
แล้วเอามือมาเขี่ยผมเธอเล่น  ดูเหมือนจังหวะการเต้นของหัวใจผม  ดูจะไม่ปกติเท่าไหร่  ผมมองปากเล็กที่ขยับไปมา ก่อนจะบอกกับตัวเอง....ว่าผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว...

          "  ขอโทษนะ....วาเลนไทน์....."  

ผมค่อยๆก้มลงไปที่ริมฝีปากบางนั้น  ที่มันขยับไปมาตลอด  และก้มลงจุมพิตปากบางนั้นอย่างแผ่วเบา  
ทุกครั้ง...ที่ผมได้สัมผัส  บอกตรงๆผมไม่อยากถอนจูบนั้นออกจากเธอเลย...แต่ผมก็ทำอย่างใจตัวเองไม่ได้
ผมเปลี่ยนเป็นมานอนอยู่ข้างๆเธอหลังจากถอนจูบนั้น  พร้อมถอนหายใจด้วยความคิดหนัก
แล้วผมก็ค่อยหลับตาลง  ก่อนจะหลับไปจริงๆข้างๆเธอ....

เช้าวันใหม่....

          Rrrrrrr    Rrrrrrrr  Rrrrrrrrr

ผมสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของใครบางคน  ที่ผมคงเผลอนอนทับไปตั้งแต่เมื่อคืนแน่

          "  ใครวะ ! โทรมาแต่เช้า !!  "    ผมค่อยๆคลำหาโทรศัพท์ที่อยู่ข้างหูผมนี่เอง  ก่อนจะดูว่าเป็นใคร

          "  พี่เต้..."  ทันทีที่ผมเห็นชื่อที่ขึ้นโชว์  ในหัวก็นึกอยากเล่นอะไรสนุกๆขึ้นมา  ผมกดรับทันที

          "  อัลโหล....."

          "  มายเดียร์...ทำไมแกมารับโทรศัพท์เขา  "  เต้ถามขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงผมรับ

          "  ก็น้องเขายังไม่ตื่น  ไม่รับแทนให้ทำไงวะ  !  "

          "  นายพักอยู่ที่ไหนหอเดิมรึเปล่า ? "   เต้ถามด้วยท่าทีร้อนรนหน้าดู
ผมหยุดคิดพักนึงก่อนตอบ

          "  ฉันก็ยังพักที่เดิม...  แต่ตอนนี้ฉันอยู่หอเพื่อน  ! "  

ผมตั้งใจโกหกเพราะถ้ามันรู้ว่าเธออยู่กับผมที่นี่มันคงมารับเธอแน่ๆ

          "  ว่าไงน่ะ ! นี่นายพาวาเลนไท์ไปไหน ไอ้เดียร์ !  "

          "  โธ่เพื่อน...  พอโกรธเข้าหน่อยก็หยาบคายเลยน่ะมึง !  "  ยิ่งผมเห็นมันเป็นอย่างนี้ผมยิ่งสะใจ

          "  บอกมาว่านายอยู่ไหน ?  ฉันจะไปรับเขากลับเอง..."

          "  ตอนนี้ไม่ว่างวะ !  เอาไว้ให้เขาตื่น  ฉันให้เขาโทรหาแกเองแล้วกัน  บาย...."

               ตูดดดดดดดด  ตูดดดดดดดดด

          "  ไอ้มายเดียร์....แกยุ่งกับคนของฉัน !  "    แล้วเต้ก็ระบายอารมณ์ด้วยการปาโทรศัพท์ในมือทิ้งอย่างหัวเสีย 
(อุ๊บ !  อย่าตกใจ ปาลงที่นอนนุ่มจร้า )


***************************************************

++  ไว้อ่านต่อ EP หน้านะคะ
++  หวังว่าจะชอบกันน่ะ
++  ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
++  ขอบคุณกับทุกกำลังใจที่ติดตามกันมาจนถึง EPนี้นะคะ
++  จากใจ TARA22

+++++++++++++++++++++++++++






(เครดิตรภาพสวยๆจากเว็บ Google จ้า )










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 0903958450 (@0903958450) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:12

    พี่เต้ แน่จิงปาลงพื้นเลยค่ะ

    โอยยย เมื่อไหร่นางเอกจะดีกับพระเอกนะ ลุ้นๆๆ
    #6
    0