🌹🌹 วาเลนไทน์ 🌹🌹 (I Love You)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,932 Views

  • 14 Comments

  • 39 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    595

    Overall
    1,932

ตอนที่ 6 : 🌹🌹 วาเลนไทน์ 06 🌹🌹

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    20 ก.พ. 62




(เครดิตภาพสวยๆจาก  Pinterest  และ Goolgle ค่ะ )
**************************************

#  Valentines.

#  มันคืออะไร  ?



          "  เห้ออออ   เหนื่อยจัง...คิดถึงที่นอนนุ่มๆที่สุดเลย..."    

พอฉันพลิกตัวหงายขึ้น  มองเพดาน  ภาพพี่เดียร์ก็ลอยเข้ามาในหัวอีกแล้ว..
อยู่ดีๆก็นึกถึงภาพที่เขานอนเฝ้าหน้าเต้นท์  

.....ทำแบบนั้นทำไม ?  ทำไมไม่รู้จักรักตัวเองเลย....  บางทีเขาก็มีมุมน่ารัก..  
แต่ทำไมเวลาเจอที่มอชอบโหดใส่จัง....เจอทีไรก็มีแต่ด่า... แล้วก็ด่า....  เห็นไหมแค่คิดถึงก็หัวเสียแล้ว...  
ว่าแล้วก็ถอนหายใจ  ก่อนจะผลอยหลับไป...


PART :  พี่เต้

          "  ถึงหอหรือยังน่ะ  ทำไมไม่เห็นไลน์มาบอก..."  แล้วผมก็เลยลองโทรไปหาเธอ  กดอยู่ 2-3 ครั้ง  
แต่ก็ไม่มีสัญญาณเลย...

          "  ทำไมปิดเครื่อง  หรือว่าไม่ได้ชาร์จ ?  "    แล้วผมก็ตัดสินใจส่งไลน์ไปหาเธอ

          ถึงหอหรือยัง ? เงียบจัง..
          
          พี่เป็นห่วง...
          
          โทรกลับด้วยน่ะ....  :  พี่เต้

เวลา 01.30 น.

          ฉันรู้สึกตัวตื่นมาอีกที ก็...เกือบตีสองแล้ว...  เพราะรู้สึกคอแห้ง  ก็เลยว่าจะหาน้ำดื่มสักแก้ว 
ระหว่างนั้นฉันหยิบมือถือมาดู  

          "  เอ้า !  นี่แบตหมดตั้งแต่เมื่อไหร่  ?  "    @ . @

พอเสียบสายชาร์จแล้ว  ฉันก็เปิดเครื่องเช็คไทม์ไลน์  กะว่าจะดูสักแปบแล้วค่อยนอนต่อ....

          "  พี่เต้...!!  ตายแล้วลืมโทรบอกพี่เต้  "  พออ่านไลน์พี่เค้าแล้ว  ฉันก็รีบส่งกลับทันที คงเพลียจากการเดินทาง  เลยเผลอหลับไป

          
          "  ขอโทษค่ะ  พอดีมาถึงก็สลบไปเลย ขอโทษนะคะพี่เต้     :  วาเลนไทน์

แล้วข้อความก็ถูกอ่าน  ยิ่งไปกว่านั้น  พี่เต้ยังโทรเข้ามาอีก  

          "  อะไรกัน นี่มันจะตีสองแล้ว  ทำไมยังไม่นอนอีกน่ะ !  "

          "  ค่ะ  พี่เต้..  ทำไมถึงยังไม่นอนค่ะ  ป่านนี้  "

          "  พี่นอนไม่หลับ  ก็เราเล่นเงียบหายไปเลย...  พี่เป็นห่วง  "

          "  ขอโทษนะคะ  "

          "  ไม่เป็นไร  แค่เราตอบไลน์  พี่ก็ดีใจแล้ว  "

          "  งั้นคงนอนหลับแล้วนะคะ  "

          "  อืม..ฝันดีเลยหล่ะ  !  "   ( แอบหวานอีกแล้วพี่ฉัน )

          "  แล้วหายปวดหัวหรือยัง ?  "

          "  หายแล้วค่ะ  ขอบคุณที่เป็นห่วง...  แต่ว่า....ตอนนี้หนูว่ามันก็ดึกมากๆแล้ว  พี่เต้พักผ่อนนะคะ  
หนูก็จะนอนแล้วเหมือนกัน  "

          "  ครับ  งั้นก็มาเข้านอนพร้อมกัน โอเคมั้ย  "
 
          "  อืม.......  3  2  1   "      แล้วเราก็ปิดเครื่องพร้อมกัน....

มหาวิทยาลัย  +++

          "  นั่งยิ้มอะไรคนเดียววาเลนไทน์.."       ต้าร์เดินเข้ามาแซว
         
           "  เปล่านี่ ...  "

          "  เมื่อคืนมีอะไรดีๆเหรอ  ถึงหน้าบานขนาดนี้...หะเพื่อน !  "

          "  ก็บอกว่าเปล่าไง....." 

ฉันก็ยังคงปากแข็งไม่ยอมเล่าอะไรให้เพื่อนฟัง  เพราะอยากเก็บความฟินดีๆ
แบบนี้กับตัวเองคนเดียวดีกว่า...

          "  เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อนน่ะ  "  
          "  แก..."  ฉันหันไปมองเพื่อนอีกครั้ง  ด้วยสายตาวิงวอน  (อย่าถามเลย..)

          "  วาเลนไทน์...  "   แล้วเสียงของคนในความฝันก็มาพอดี

          "  พี่เต้...ไม่มีเรียนเหรอค่ะ   มาไกลเชียว.."

          "  ก็..เหลืออีกวิชา  แต่บ่ายนู้นครับ  "   ฉันพยักหน้าก่อนจะยิ้มให้พี่เค้า  แล้วเชิญให้นั่งด้วยกัน..

          "  อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบแล้วนะ  อ่านหนังสือถึงไหนแล้วเรา  "  พี่เต้ถาม

          "  ก็มีเปิดอ่านแบบผ่านๆค่ะ  ยังไม่เข้าหัวเลย..."  ฉันตอบพร้อมทำจมูกย่นใส่พี่เต้

          "  พี่ติวให้ไหม ?  ^^  "

          "  ได้เหรอค่ะ  "

          "  อืม..ยินดีอย่างมากเลยหล่ะครับ  "

          "  งั้นดีเลยค่ะ  หนูกับต้าร์จะได้มีความหวังขึ้นมาหน่อย  "


PART  :  My Dear

          "  หวัดดีค่ะ  "

"  อยู่ไหน ?   "   มายเดียร์เสียงขรึม

"  กำลังจะกลับหอค่ะ  พี่เดียร์มีอะไรหรือเปล่า ?  "

"  มี...มาหาฉันที่ร้านเหล้าหลังมอหน่อย...  "

"  ห่ะ ! ไปทำไม  ?   "

"  ให้มาก็มาเหอะ ถามมากจริง !  "

"  ไม่บอก ก็ไม่ไป..."    แล้วฉันก็กดสายทิ้งทันที

               ตูด ๆๆๆๆๆๆๆๆ

          "  นี่เธอ...."     มายเดียร์โกรธจัดเมื่อเธอตัดสายเขาทิ้ง

ส่วนทางวาเลนไทน์  ก็กำลังรอรถหลับหอพร้อมต้าร์  แต่จู่ๆรถของมายเดียร์ก็มาจอดดักหน้าสะงั้น

          "  พี่เดียร์...!!  "

          "  มานี่ตัวดี...
          
          "  ปล่อย..พี่เดียร์  ไม่ไป..."

          "  ขึ้นรถ !  "  ฉันส่ายหน้าทันทีที่เขาสั่ง

          "  บอกก่อน..จะพาไปไหน....  หนูต้องกลับไปอ่านหนังสือสอบไม่มีเวลาไปเล่นกับพี่หรอกนะ  !  "

          "  ฉันบอกให้เธอไปเจอฉันที่ร้าน...  ทำไมไม่ไป  แถมยังกล้าตัดสายทิ้งอีก !  "

          "  ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไป  จะอ่านหนังสือ  หลีกไป !  "      แล้วฉันก็เตรียมจะเดินหนีเขาไปอีกทาง

          "  วาเลนไทน์ !!  "

          "  โอ้ย  พี่เดียร์  หนูเจ็บ !  ปล่อย..."  ฉันพยายามแกะมือที่จับฉันไว้แน่นจนปวดไปหมด บวกกับที่เขาพยายามกดหัวฉันเข้าไปในรถ   ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเจ็บ

          "  เข้าไปในรถ  ! "
         
         "  ไม่...พี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย...หนูไม่ไป.."  

         "  ห้ามลงมา  !  "  เขาชี้หน้าฉันทันทีที่จับฉันยัดใส่รถได้สำเร็จ   

          "  ไปไหน  ?   ไหนบอกจะไปร้าน ?   "

          "  เปลี่ยนใจแล้ว  "

          "  ได้ไง...  แล้วนี่จะไปไหน ?  "
  
          "  พรุ่งนี้ไม่มีเรียนใช่ไหม ? "  เขาถามขึ้นพร้อมใบหน้าเรียบเฉยเช่นเคย  นี่พี่เดียร์คิดอะไรกัน  เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย  
ตามอารมณ์ไม่ทันแล้ว...เฮ้อออออ

          เดิมทีฉันจะไม่ถามอะไรเขา  อยากให้เขาได้สงบลงมากกว่านี้ค่อยคุยกัน  แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆจึงต้องถามขึ้น !
เมื่อเขาจอดรถข้างทาง ซึ่งตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าเรามาอยู่ที่ไหนกัน

          "  ...ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้..?  "  ฉันกัดฟันถามเขาทั้งที่ในใจก็กลัวอยู่ไม่น้อย...ฉันนั่งกำมือตัวเองแน่น  รอลุ้นว่าเขาจะตอบว่ายังไง  แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับเลยสักคำ  นอกจากหน้านิ่งๆที่มองแต่ถนนที่อยู่ตรงหน้า

          "  พี่เดียร์...หนูถามพี่อยู่น่ะ ! อย่าเงียบดิ ! "  ฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง 
จนสุดท้ายเขาก็ยอมพูดอะไรบ้าง

          "  เมื่อคืนเธอคุยอะไรกับมัน ?  "

          "  พี่หมายถึงใคร ?  หรือว่า..."   

ฉันพอจะเดาออกว่าเขาหมายถึงใคร  แต่ที่ฉันสงสัย  คือเขารู้ได้ยังไง ในเมื่อฉันไม่ได้บอกใครเลย... 
แม้กระทั่งต้าร์เพื่อนสนิท 

          "  ถ้าพี่หมายถึงพี่เต้  ก็คุยกันเรื่องทั่วไป..."

          "  ทั่วไป...ตื่นมาคุยกันกลางดึกเนี่ยเหรอทั่วไปของเธอ ห่ะ !  "  
เขาหันมาตะคอกใส่ฉันทั้งๆที่มือยังจับพวงมาลัยรถอยู่  และดูเหมือนเขาจะกำแน่นยิ่งกว่าเดิม
มันบอกถึงอารมณ์ของเขาตอนนี้ได้เป็นอย่างดี

          "  จะเสียงดังทำไมเนี่ย...แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่เกียวกับพี่ มันเรื่องส่วนตัว !  "
แต่ฉันก็ไม่ลืมที่จะถามเขากลับ  ว่าเขาไปรู้มาจากไหนทั้งๆที่เรื่องนี้มันควรจะมีแค่ฉันกับพี่เต้เท่านั้น...

          "  แล้วพี่รู้ได้ยังไง ?  "    เขาเงียบสักพักก่อนจะถามฉันอีกครั้ง

          "  เธอชอบมัน ?  "

          " .....  "     เจอเขาถามแบบนี้ ฉันได้แต่กำมือแน่น เม้มปากเข้าหากันสนิท ก่อนจะถอนหายใจออกมา
ฉันจะตอบเขายังไงดี เพราะตัวฉันเองก็ยังไม่รู้ใจตัวเองเลยว่าชอบเขาแบบไหน ชอบหรือแค่ปลื้ม 
ฉันเองยังไม่รู้เลย  แล้วฉันต้องบอกเขายังไง ?

          "  ฉันถาม...ว่าเธอชอบมันเหรอ ?  "  

ครั้งนี้เหมือนน้ำเสียงเขาจะนิ่งลงจนฉันเริ่มกลัว  ฉันไม่ชอบที่เขาเป็นแบบนี้เลยจริงๆ

          "  พี่ต้องการอะไรกันแน่พี่เดียร์...พี่กับพี่เต้เล่นอะไรกันอยู่ ?  
ทำไมพี่ต้องคอยสนใจว่าระหว่างหนูกับพี่เต้ว่ามันเป็นยังไง ?  "

เขาถอนหายใจก่อนจะถามกลับ

          "  แค่เธอตอบมาว่าเธอคิดอะไรกับมัน  แค่นั้นก็พอ  แล้วฉันจะจบทุกอย่างเอง..."

ฉันขมวดคิ้วทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้น  มันยิ่งทำให้ฉันไม่เข้าใจ

          "  OK  ถ้าหนูตอบ  พี่จะเลิกยุ่งกับหนูใช่ไหม ? "  ฉันมองหน้าเขาอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจพูด
ในสิ่งที่เขาต้องการออกไป

          "  หนูชอบพี่เต้...ชอบตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยนี้...  และเขาก็เป็นคนเดียวที่หนูให้ความสำคัญมากกว่าใครในตอนนี้..."

ฉันตอบออกไปทั้งที่ยังก้มมองมือตัวเองที่ตอนนี้ มันบีบจนช้ำหมดแล้วมั้ง !

          "  แค่นี้แหละที่ฉันต้องการ.."       แล้วเขาก็ขับรถออกไปตลอดเวลาที่เรานั่งอยู่ในรถ  เขาไม่ได้พูดหรือถามอะไร
ฉันอีกเลย  ทั้งสีหน้าและแววตาของเขา  ดูมันนิ่งเงียบไปหมด จนฉันเองก็เดาไม่ออกว่าเขาเป็นอะไร...
และคิดอะไรอยู่    ทำไมเขาเป็นคนที่ดูยากขนาดนี้น่ะ ?

          จนเมื่อรถมาจอดที่หน้าหอพักของฉัน  เขาก็ยังไม่พูดอะไร  ?  และเป็นฉันเองที่อึดอัด
จึงตัดสินใจเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถไปเอง  ทั้งๆที่ลึกๆในใจฉัน   มันมีคำถามตั้งมากมาย  
อยากถามอยากเคลียร์กับเขา....  แต่เพราะสีหน้าและอาการของเขาทำให้ฉันเลือกที่จะไม่ถาม....

          ฉันก้าวเดินออกไปไม่กี่ก้าว...  แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองเขา  รถของเขายังคงจอดอยู่ที่เดิม  
เขาเองก็ยังอยู่ท่าเดิม  แต่มันก็ไม่นาน  สักพักเขาก็เคลื่อนรถขับออกไป..

          ทำไมใจฉันตอนนี้มันถึงรู้หวิวๆนะ   ...ใจหายยังไงบอกไม่ถูก  เขาดูเปลี่ยนไป 
ต่างจากมายเดียร์คนก่อนที่ฉันรู้จัก

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

++  ไว้อ่านต่อ EP หน้านะคะ
++  หวังว่าจะชอบกันนะ
++  ฝากติชม  ฝากคอมเม้นกันมาเยอะๆน่า  รออยู่....
++  ทุกกำลังใจมีความหมายกับ TARAมากๆนะคะ
++  ฝากผลงานด้วยนะคะ
++  ขอบคุณจร้า
++  TARA22

+++++++++++++++++++++++++++++








( เครดิตรภาพสวยๆจาก Google จร้า )






  









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #4 0903958450 (@0903958450) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:06
    วาเลนไทน์ ใจร้ายง่ะ มายเดียร์ก็รุนแรงทำไมอ่ะ ชอบน้องก็แค่บอกป่ะ โอยยย หงุดหงิดใจ 555อินไปหน่อย
    #4
    0