(BLแปลจีน) ต้องขอแต่งงานกับผู้ชายเจ็ดคนเนี่ยนะ!

ตอนที่ 7 : ตอนที่5 full

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 965 ครั้ง
    15 เม.ย. 62


ฉู่มู่หยุนลังเลที่จะปล่อยให้เรื่องลงเอยแบบนี้ เขารู้สึกว่าตัวเองควรจะต้องทำอะไรสักอย่าง



ดังนั้นตอนที่โม่จิ่วฉาวเตรียมจะออกจากห้องไปเขาจึงยื่นมือออกไปแล้วคว้าชายเสื้อของอีกฝ่ายไว้



โม่จิ่วฉาวเอียงตัวลงมาด้วยท่าทางที่นุ่มนวลและน้ำเสียงที่ราวสายลมในฤดูใบไม้ผลิ "มีอะไรหรือ"



ฉู่มู่หยุนก้มหัวลงแล้วขบเม้มริมฝีปากล่าง เขาเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา "ท่านพ่อ..."



"หืม" โม่จิ่วฉาวมองเขาอย่างใส่ใจ "มีอะไรหรือเปล่า"



หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ ข้อนิ้วของฉู่มู่หยุนซีดขาวจากจับชายเสื้อแน่น แต่เขาก็ไม่อยากจะปล่อยไป เขาพยายามอย่างมากเพื่อจะพูดต่อ "อยู่...อยู่กับข้าได้ไหมขอรับ? " หลังจากจบประโยคดวงตาเขาก็หลุบต่ำราวกับใช้ความกล้าทั้งหมดไปหมดแล้ว ขนตายาวหนาสั่นพริ้วดังหยาดฝนที่ตกกระทบปีกแมลงปอกระพือไหวแต่ไม่อาจสยายปีกโบยบินได้



ดวงตาของโม่จิ่วฉาววูบไหวแฝงความนัย แต่ใบหน้ายังคงสงบนิ่งและอ่อนโยน เขาเอื้อมมากุมมือของฉู่มู่หยุนไว้ แล้วพูดด้วยเสียงต่ำที่แฝงแววหยอกล้อ "เจ้าโตแล้ว ยังกลัวที่จะต้องนอนคนเดียวอีกหรือ? "



ฉู่มู่หยุนตัวสั่นจากสัมผัสนั้น น้ำเสียงเจือแววเขินอาย "ไม่ใช่อย่างนั้น ข้าแค่..แค่.."



โม่จิ่วฉาวพูดตัดบท "เจ้าแค่อยากคุยกับข้าใช่ไหม? "



ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้าย ฉุ่มู่หยุนรีบตอบทันที "ขอรับ ช่วงหลังๆ ท่านพ่องานยุ่ง หยุนเอ๋อร์...ไม่ได้คุยกับท่านพ่อมานานมากแล้ว"



โม่จิ่วฉาวตามใจฉู่มู่หยูเสมอ เขาถอนหายใจแล้วกล่าว "เอาล่ะ ข้าไม่ไปแล้ว คืนนี้ข้าจะนอนที่นี่นั่นแหละ"



ดวงตาใสของฉู่มู่หยุนฉายความตื่นเต้นดีใจ เขารีบเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย แก้มแดงระเรื่อด้วยความยินดี "ข้า...ข้าจะไปตามคนมาปูฟูกนอนให้ท่านนะขอรับ"



"ไม่ต้องรบกวนพวกเขาหรอก ฟูกเดียวก็พอแล้ว" โม่จิ่วฉาวพูด รอยแดงที่แก้มของฉู่มู่หยุนยิ่งเ้ขมขึ้น "หยุนเอ๋อร์เกรงว่าาจะรบกวนท่านพ่อ"



"เด็กโง่" โม่จิ่วฉาวพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางลูบผมอีกฝ่าย "ตอนเจ้าเพิ่งมาถึงยอดเขาพันหงส์เหินข้าก็กล่อมเจ้านอนทุกคืน จะมาคิดมากอะไรตอนนี้ล่ะ"
ใบหน้าหล่อเหลาของเด็กหนุ่มที่เงยหน้ามองเขาดูกังวลแต่ก็ตื่นเต้น ท่าทางที่ซื่อตรงนั้นน่าหลงใหล โม่จิ่วฉาวมองอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาล้ำลึกขึ้น



ฉู่มู่หยุนโฟกัสกับการแสดงละครแต่เขาอ่านท่าทางของโม่จิ่วฉาวไม่ชัดนัก เขาขึงถามซีโร่ "ไหนนายบอกฉันสิว่าโม่จิ่วฉาวเริ่มหวั่นไหวบ้างหรือยัง"



ซ๊โร่"..."



ฉู่มู่หยุน "เขากำลังจะนอนเตียงเดียวกับฉันแล้วแต่ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย โม่จิ่วฉาวเป็นนักบุญที่ละทางโลกแล้วหรือไงกัน"



ซ๊โร่"..."



ฉู่มู่หยุน "ตอบฉันหน่อยสิ นี่ฉันซีเรียสนะเนี่ย"



ซีโร่ลังเลอยู่ชั่วอึดใจก่อนจะฝืนพูดออกมา "คุณเพิ่งอายุสิบห้า โม่จิ่วฉาวอยู่มาเกือบหมื่นปี คุณแน่ใจหรอว่าเขาจะสนใจคุณ"



แล้วความคิดเขาก็หยุดอยู่แค่นั้น โม่จิ่วฉาวถอดเสื้อตัวนอกออกแล้ว และแม้จะยังคงสวมเสื้อตัวในอยู่แต่เรือนร่างภายใต้ก็เริ่มเห็นเลือนลางเมื่อถอดเสื้อตัวหนาออกไป หุ่นกำยำที่ผ่านการฝึกดาบมาหลายปีอยู่ใกล้เขาแค่เอื้อม



ฉู่มู่หยุนที่ขบคิดเรื่องรสนิยมทางเพศของโม่จิ่วฉาวไม่คิดเลยว่าจะพาตัวเองมาเจอโชคร้ายในคืนนี้



โม่จิ่วฉาวมองเขาเป็นแค่เด็กน้อยทั้้งยอมให้เขาซบลงบนบ่า มืออีกข้างลูบหลังเขาขึ้นลง พยายามกล่อมเขานอนอย่างตั้งใจ



แต่สิ่งที่ฉู่มู่หยูรู้สึกตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง



ตัวของโม่จิ่วฉาวมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เมื่อได้กลิ่นไกลๆ กลิ่นนั้นทำให้เขาสงบและสบายใจ แต่พอได้กลิ่นใกล้ๆ กับล่อลวงให้หลงใหล กลิ่นนั้นลอยอ้อยอิ่งอัดแน่นในอากาศ กลิ่นที่สดชื่นให้ความรู้สึกมีสเน่ห์และอ่อนโยน ประกอบกับความอุ่นร้อนที่แทรกผ่านเนื้อผ้าบางและนิ้วเรียวที่ลูบไหลอยู่ที่หลังของเขา



ฉู่มู่หยุน "ฉันแข็งซะแล้ว"



ซ๊โร่"..."



ฉู่มู่หยุนคันยุบยิบในหัวใจ เขาอยากจะคว้ามือที่หยอกล้อนั่นไว้ พลิกตัวแล้วจับอีกฝ่ายกดลงกับฟูก ปิดริมฝีปากบางนั่นด้วยริมฝีปากของเขา เปลี่ยนท่าทางที่เยือกเย็นของอีกฝ่ายให้ร้อนแรงด้วยราคะกลั่นเสียงหวานไพเราะจากอีกฝ่าย ทำให้ความคิดว่างเปล่า ทำให้คลั่งไคล้ ทำให้อีกฝ่ายตกในวังวนแห่งแรงปรารถนาจนไม่อาจถอนตัวออกมาได้...



เยี่ยมเลย ตอนนี้ยิ่งเเข็งกว่าเดิมอีก



แต่ฉู่มู่หยุนก็ยังคงเหตุผลไว้ได้ ถ้าเขาแสดงท่าทีแบบนั้นขึ้นมาตอนนี้ เกรงว่ามือที่อ่อนโยนของโม่จิ่วฉาวจะกลายเป็นอาวุธสังหารแทน



โม่จิ่วฉาวเป็นลูกที่เขาสร้างขึ้น เขาย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนอารมณ์เร็วแค่ไหน



ดังนั้นคืนนี้ เขาก็ได้แต่หวังว่าอารมณ์ของเขาจะค่อยๆ สงบลง



ฉู่มู่หยุนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายจงใจหรือไม่ แต่ทุกครั้งที่เขาพยายามกดความปรารถนาของตัวเองลง นิ้วของโม่จิ่วฉาวก็จะไปสัมผัสตรงที่ไม่ควรสัมผัส ปลุกเร้าให้ฉู่มู่หยุนตื่นเต้นขึ้นมาใหม่



คืนนั้น ฉู่มู่หยุนไม่เป็นอันนอน เขาได้แต่คุยกับซีโร่ในใจเพื่อหันเหความสนใจของตัวเองไป



"ฉันว่าฉันก็แสดงออกชัดแล้วนะ ไม่มีทางที่โม่จิ่วฉาวจะดูไม่ออกแน่"



ซีโร่ "คุณเข้าใจเขาดีที่สุดอยู่แล้ว"



"เพราะอย่างวนั้นฉันเลยคิดว่าเขากำลังล่อฉันเพื่อให้เขาแผนที่ใหญ่กว่า"



ซีโร่ "ผมไม่เข้าใจ"



ฉู่มู่หยุนหัวเราะ "แค่เล่นกับอารมณ์หวั่นไหวตอนวัยรุ่นจะไปสนุกอะไร? ถ้าเล่นตัวสักหน่อยก่อนจะทำเป็นตกหลุมพราง พอเบื่อก็ก้าวข้ามศีลธรรมระหว่างพ่อกับลูก ถึงตอนนั้นถึงจะเป็นเรื่องที่ไม่มีวันลืมได้"



แล้วหลังจากนั้นก็ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจที่สุดจนไม่เหลืออะไร แบบนั้นถึงจะทำลายเขาได้อย่างหมดจดสินะ?



คิดถึงตรงนี่ฉู่มู่หยุนก็ยิ้มกว้างเมื่อเขาคิดอะไรดีๆ ได้ "ฉันพลาดเอง โม่จิ่วฉาวไม่ใช่ทั้งเกย์หรือชายแท้ทั้งนั้นแหละ"



ซีโร่อดไม่ได้ที่จะถาม "ถ้าอย่างนั้นเขาเป็นอะไรล่ะ"



"เขา...ก็แค่คนโรคจิตคนหนึ่งนั่นแหละ"



แววตาของฉุ่มู่หยุนวูบไหว เขามีแผนแล้ว จริงๆ ก็ไม่ต้องทำอะไรมากแค่ค่อยๆ ก้าวเข้าไปในอาณาเขตของโม่จิ่วฉาวทีละนิด และเมื่อเขาพอใจก็จับจุดสำคัญทั้งหมดไว้ ตอนนั้นถึงจะเป็นเวลาที่จู่โจมโม่จิ่วเฉาได้



มันก็แค่การแสดง ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเขาทั้งนั้น



วันถัดมา ฉุ่มู่หยูก็ยังคงสวมบทบาทเด็กช่วงเปลี่ยนผ่านวัยรุ่น เด็กน้อยบริสุทธิ์ที่ดิ้นรนระหว่างความต้องการทางกายกับศีลธรรมที่ขวางกั้นหลังจากถูกพ่อทำให้หลงจนหัวปักหัวปำ...แต่เขาก็ไม่ได้กะจะหงายไพ่ทั้งหมดในคราวเดียวหรอก





หลังจากไม่ได้เจอกันเกือบครึ่งเดือน ในคืนที่จันทร์เต็มดวง หัวหน้าพ่อบ้านก็มาแจ้งข่าว "นายน้อย เดี๋ยวจะมีแขกผู้มีเกียรติเดินทางมาเร็วๆ นี้ หวังว่านายน้อยจะอยู่ต้อนรับด้วยนะขอรับ"



แขกผู้มีเกียรติงั้นหรอ? ฉู่มู่หยุนคิด



เขารู้เนื้อเรื่องดี คนที่จะเป็นแขกผู้มีเกียรติที่ยอดเขาพันหงส์เหินได้ย่อมต้องเปผ็นหนึ่งในเจ็ดจอมมารแห่งแดนมารแน่



ฉู่มู่หยุนนิ่งคิดแล้วถามอย่างสนใจ"นี่แสดงว่าฉันจะได้เจอลูกๆ คนอื่นบ้างแล้วสินะ"



ซีโร่ "ผมว่าคุณน่าจะกำลังจะได้เจอภรรยา... ไม่สิพูดให้ถูกต้องเป็นฝ่ายรุกด้วยกันสินะ"



ฉู่มู่หยุนเงียบไปพักนึง "นายนี่ร้ายเหมือนกันนะ00"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 965 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,518 ความคิดเห็น

  1. #1513 0918762873 (@0918762873) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 18:34
    อยากให้น้องรับอ่าาา55555
    #1,513
    0
  2. #1491 dek chai korn (@crown1402) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 21:56
    อยากให้น้องเคะ5555555
    #1,491
    0
  3. #784 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:18
    อยากรู้หน้าน้องงง
    #784
    0
  4. #399 まなみ. (@augusnova) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 18:43
    ร้ายมากกกกด
    #399
    0
  5. #227 เฮอแสต้มจัง (@princegold) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 08:41
    อ้ยสนุกขึ้นเรื่อยๆเลย ระบบก็ไม่เบาเหมือนกันนะนี่
    #227
    0
  6. วันที่ 18 เมษายน 2562 / 20:25
    เมียคนที่ 2 ปรากฎตัวเเล้ว!
    #161
    0
  7. วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:22

    ตบบ่าตัวเอก
    #119
    0
  8. #99 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 13:55
    แด๊ดดี้~~~มาย^^แดดดี้~~หุๆๆๆ(คนที่โรคจิตที่สุดในนิยายเรื่องนี้ก็คงเป็นรีดนี่แหละ หุๆๆๆ)
    #99
    0
  9. #98 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 13:52
    อื่มน้องก็อาจจะรุกได้ในแบบเคะๆอ่ะนะ หุๆๆๆแบบกดในอีกความหมายอ่ะ
    #98
    0
  10. #90 你我 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:46

    น้องถูกกำหนดมาให้เคะ มองจากดวงจันทร์ยังรู้เลย! ยอมรับชัตากรรมนะลูก หนูต้องเป็นเคะที่ไร้เทียมทานน

    #90
    0
  11. #73 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:38
    ถ้ามู่หยุนโตกว่านี้จะมีโอกาสได้กดพวก 7 บาปมั้ยนะ หรือจะต้องเป็นรับไปจริงๆ
    #73
    0
  12. #50 ambrosia3 (@Ambrosia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:02
    อื้ออหืออ ลุ้นค่ะ55555
    #50
    0
  13. #36 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:08
    สนุกกก แต่ชื่อเยอะไปหน่อยตัดๆเปลี่ยนสรรพนามบ้างก็ได้นะคะะ
    #36
    0