(BLแปลจีน) ต้องขอแต่งงานกับผู้ชายเจ็ดคนเนี่ยนะ!

ตอนที่ 6 : ตอนที่4 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 862 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

ถึงแม้ในหัวเขาจะคิดเรื่องราวมากมาย แต่ในความเป็นจริงเพิ่งผ่านไปไม่กี่นาทีเท่านั้น

ถึงแม้ชิงเสวียจะถูกส่งมาปรนนิบัติฉู่มู่หยุน แต่ความจริงแล้วนางก็ไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องพวกนี้ ถึงจะถูกสอนมาพอสมควรแต่พอต้องทำจริงๆ นางก็ยังตื่นเต้นและกระวนกระวาย

ก็นายน้อยทั้งหล่อเหลาและสง่างาม และถึงแม้จะอายุแค่สิบห้าปีแต่ก็หุ่นดีสูงสง่าราวกับต้นไผ่ ต้นแขนที่โผล่พ้นเนื้อผ้าก็แน่นกระชับด้วยมัดกล้าม... ว่ากันว่านายน้อยวิทยายุทธล้ำเลิศ แม้กระทั่งฝึกเพลงดาบเฉาหยูได้ขึ้นที่หกในเวลาสั้นๆ แค่สามปีเท่านั้น วิทยายุทธระดับนี้ถ้าได้ลงจากยอดเขาพันหงส์เหินไปคงจะเลื่องลือไปทั่วเมือง

ชิงสวียไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีบุญได้มารับใช้นายน้อย ผู้ชายที่หล่อและดีขนาดนี้จะมีสาวที่ไหนไม่ใฝ่ฝันถึงบ้าง

ชิงเสวียเริ่มมีอารมณ์ นางเยื้องย่างมาอย่างเขินอายก่อนซุกซบตัวลงหาฉู่มู่หยุน

แต่นางไม่คิดเลยว่า ก่อนที่นางจะทันเข้าไปใกล้ ฉู่มู่หยุนก็ผุดลุกขึ้นแล้วตะโกนออกมา "ใครใช้ให้เจ้าเข้ามา! "

ชิงเสวียชะงักพลางเอ่ยออกมาอย่างโง่งม "นายน้อย..."

"ตอบข้า! " ฉู่มู่หยุนมองนางเขม็ง ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำดวงตาคู่นั้นเย็นชาราวกับล้อมไว้ด้วยน้ำแข็ง

ชิงเสวียตกใจ เสน่ห์ยั่วยวนของนางกระเจิงหายไปหมดในขณะนั้น นางถอยหลังไปแล้วย่อทำความเคารพ

"เป็นคำสั่งของนายท่าน นายท่านส่งข้าน้อยมาดูแลนายน้อยเจ้าค่ะ"

แรงกดดันรอบตัวฉู่มู่หยุนไม่ได้ลดลงเลย น้ำเสียงแข็งกระด้างเอ่ยถาม "ข้ารู้แล้วว่าท่านพ่อส่งเจ้ามารับใช้ข้า แต่ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามาในห้องข้ายามวิกาลแบบนี้? "

ชิงเสวียร้อนรน นางรีบอธิบาย "นายน้อย เป็นนายท่านที่ให้ชิงเสวีย...ให้ชิงเสวีย...ดูแลเรื่องบนเตียงของนายน้อย"



ทันทีที่ได้ยินฉู่มู่หยุนก็นิ่งอึ้งไป ใบหน้าพลันขาวซีด น้ำเสียงสั่นเบา "เจ้าว่า...ท่านพ่อส่งเจ้ามา..."

"ใช่แล้วเจ้าค่ะ"ชิงเสวียเห็นเขาไม่ค่อยตกใจเลยอดไม่ได้ที่อยากจะแนบชิดขึ้น นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "นายน้อยไม่ต้องกังวล เมื่อถึงวัยนี้ย่อมถึงเวลาต้องเรียนรู้เรื่องพวกนี้ไว้ นายท่านแค่..."

ก่อนที่นางจะพูดจบฉู่มู่หยุนก็คำรามเสียงต่ำ "ออกไป! "

ชิงเสวียตกใจกลัวจนล้มไปกองอยู่กับพื้นตัวสั่น "นายน้อยอย่าเพิ่งกริ้ว นายน้อย.."

"ไป! " ฉู่มู่หยุนเหมือนจะทนไม่ไหวอีกต่อไป ฝ่ามือเขาเกร็งแน่น ดาบข้างกายเริ่มสั่นสะท้อนอารมณ์ของเจ้าของ

ชิงเสวียรู้ว่าอีกฝ่ายโกรธจัดก็ไม่กล้ารีรออีกต่อไป นางเอ่ยขออภัยก่อนจะรีบออกจากห้องไป

เมื่อห้องว่างเปล่า เหมือนอารมณ์ที่อัดอั้นก็ไม่อาจสะกดไว้ได้อีกต่อไป ฉู่มู่หยุนตวัดดาบซ้ำแล้วซ้ำเล่าเปลี่ยนห้องที่เคยสวยงามให้กลายเป็นแค่เศษซาก



เสียงดาบดังขึ้นตามด้วยเสียงฝีเท้าจากข้างนอก แต่ฉู่มู่หยุนทรุดตัวลงทั้งร่างราวกับไร้จิตวิญญาณ

เมื่อหัวหน้าพ่อบ้านเห็นสภาพห้องก็รีบให้คนไปส่งข่าวที่ปราสาทหลัก แล้วจึงค่อยๆ ก้าวเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง เขามองนายน้อยที่เคยเฉลียวฉลาดและว่าง่าย "ถ้ามีอะไรที่นายน้อยไม่พอใจโปรดบอกข้าได้เลยนะขอรับ ข้าจะรีบไปจัดการข้ารับใช้พวกนั้นให้"



ฉู่มู่หยุนไม่ใช่คนชอบสร้างความเดือดร้อนโดยไม่จำเป็น เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "ไม่เป็นไร ข้าแค่อารมณ์ไม่ดี อย่าโทษพวกเขาเลย"

หัวหน้าพ่อบ้านก้มหัวรับคำแล้วส่งคนมาจัดการสภาพในห้อง

ฉู่มู่หยุนเงยหน้าขึ้นแล้วถาม "ท่านพ่ออยู่ในปราสาทหลักใช่ไหม"

"นายท่านน่าจะพักผ่อนอยู่ขอรับ" หัวหน้าพ่อบ้านตอบ

ฉู่มู่หยุนทำท่าจะพูดแล้วก็หยุด ในที่สุดเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

หัวหน้าพ่อบ้านได้รับข้อความเสียงเขาจึงรีบบอกอีกฝ่าย "นายน้อยจะไปพักที่ปราสาทหลักก่อนก็ได้นะขอรับ ทางนี้คงต้องทำความสะอาดอีกสักพัก"

เมื่อฉู่มู่หยุนได้ฟังเขาก็มุ่นหัวคิ้วเล็กน้อย หลังจากลังเลสักพัก เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วพึมพำออกมา "ก็ได้"

จังหวะที่เขาเดินเป็นไปช้าๆ ตลอดเวลาตั้งแต่ต้นจนจบมือของเขากำแน่น ราวกับจะข่มอารมณ์ที่สั่นไหวลึกๆ ในอกไว้



ในหัวของเขาเสียงอิเล็กโทรนิกของซีโร่ดังขึ้นขัดอารมณ์ "ผมให้คะแนนการแสดงของคุณเต็มร้อยเลย"

ฉู่มู่หยุน "เก้าสิบเก้าก็พอ นายเก็บแต้มสุดท้ายไว้"

"ทำไมล่ะ"ซีโร่ถามด้วยเสียงราบเรียบ

ฉู่มู่หยุน "ฉันกลัวว่าฉันจะเหลิงน่ะสิ"

ซีโร่"..."



ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงปราสาทหลัก ไม่มีใครกล้าขวางทางฉู่มู่หยุน ทุกคนที่รอต้อนรับเข้าก้มตัวค้อมต่ำแสดงความเคารพไม่เว้นสักคน ฉู่มู่หยุนผงกหัวรับ ตัวเขาเองเหม่อลอย เขาเข้าไปพักในปราสาทหลักแต่ก็ไม่อาจข่มตานอนได้ เขาจึงได้แต่นั่งอยู่ใต้แสงไฟ



ผ่านไปสักพักประตูห้องก็เปิดออก ใต้แสงจันทร์นวล ร่างในชุดขาวหลวมๆ ก้าวเข้ามาในห้อง

ฉู่มู่หยุนเงยหน้าขึ้นก่อนจะรีบก้มหลบทันที

คนๆ นั้นคือโม่จิ่วฉาว จริงอยู่ว่าเขาพักผ่อนอยู่แต่หลังจากได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นเขาก็ออกมาดูด้วยตนเอง

เพราะการมาของโม่จิ่วฉาว แผ่นหลังของฉู่มู่หยุนเลยเกร็งขึ้น แผ่นหลังที่ยืดตรงอยู่แล้วดูราวกับไม้ไผ่ในฤดูหนาว ความแข็งเกร็งนั้นซ่อนความเปราะบางที่น่าหลงใหลไว้ข้างใน

สายตาของโม่จิ่วฉาวล้ำลึกขึ้น แต่ใบหน้าของเขายังฉายด้วยแววกังวล เขาถอนหายใจ "ถ้าเจ้าไม่ชอบนางก็แค่เปลี่ยนคนก็ได้ ไม่เห็นต้องเสียอารมณ์แบบนั้น ถ้าเจ้าบาดเจ็บขึ้นมาจะทำอย่างไร" น้ำเสียงที่อ่อนโยนดั่งลมที่พัดยามค่ำ หยอกล้อจนหัวใจสั่นไหว



ฉู่มู่หยุนเงยหน้าขึ้นฉับพลัน ดวงหน้าพลันขาวซีด แม้แต่ริมฝีปากก็ซีดจนเกือบดูโปร่งใส ดวงตาเชือดเฉือนคลุมด้วยหมอกจาง แต่เขาก็ดื้อด้านฝืนเก็บมันไว้ไม่ให้น้ำตาไหลออกมา"ข้าไม่ต้องการแบบนั้น! "

เพราะฉู่มู่หยุนว่าง่ายมาตลอดสามปี จู่ๆ กลับขึ้นเสียงขึ้นมาทำโม่จิ่วฉาวอดแปลกใจไม่ได้

"ทำไม เจ้าไม่ต้องการอะไร"เขาถามอย่างใจเย็น

ฉุ่มู่หยุนหันหน้าหนี ฝ่ามือยังกำแน่น น้ำเสียงสั่นน้อยๆ "ข้าไม่ได้ต้องการคนพวกนั้น! "

โม่จิ่วฉาวนิ่งไปก่อนจะพูดตรงๆ "เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติที่เจ้าต้องพบเจอ มันเป็นประสบการณ์ชีวิต ไม่จำเป็นต้องกลัว เจ้าแค่ต้อง..."

ฉู่มู่หยุนพูดขัดโม่จิ่วฉาวครั้งแรกในชีวิต เขาเงยหน้าขึ้นสบตาโม่จิ่วฉาว แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจเข้าใจอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาผ่านสายตาของตัวเอง แต่ความไม่ยินยอมและความปวดร้าวในใจของเขามันเกินจะทนไหว "ข้าไม่ได้ต้องการทำเรื่องแบบนั้น ข้าไม่ได้ต้องการ...ทำมันกับคนอื่น"



โม่จิ่วฉาวสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาของเขามีแววประหลาดพาดครู่หนึ่งแต่น้ำเสียงของเขาก็ยังอ่อนโยน "เช่นนั้นก็ชั่งเถิด เป็นพ่อเองที่ทำไปโดยพลการ"

ไหล่ของฉู่มู่หยุนสั่นน้อยๆ ความปรารถนาที่ยากจะบรรยายฉาบในแววตาของเขา แต่คำพูดนับพันที่จ่อที่ริมฝีปากไม่อาจเอื้อนเอ่ยด้วยจิตใจที่สับสน



โม่จิ่วฉาวลุกขึ้นแล้วลูบบ่าปลอบใจเขา "อย่าคิดอะไรมากนักเลย เข้าควรพักผ่อนได้แล้ว" หลังพูดจบเขาก็หันหลังจากไป



ฉู่มู่หยุนผู้แสดงละครได้เก้าสิบเก้าคะแนนจากร้อยอารมณ์ขุ่น "เชิญชวนขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมตอบสนองเลย หรือโม่จิ่วฉาวจะเป็นชายแท้จริงๆ นะ? "

ซีโร่ "..."





-----------------

นางยั่วค่ะคุณผู้ชม น้องได้พยายามแล้วแต่น้องเคยแต่รุกค่ะ เลยยั่วไม่ค่อยขึ้น แต่งไปเสี่ยงคุกไป เส้นศีลธรรมนี่ก็ปริ่มจะขาดเหลือเกินค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 862 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,519 ความคิดเห็น

  1. #1321 UnlunLun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 22:25
    นี่ยั่วเหรอเนี่ย สกิวต่ำเตี้ยเลย
    #1,321
    0
  2. #783 Aonprpat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:12
    ขำการยั่วนี่ยั่ว?55555555555555
    #783
    0
  3. #533 Hiroyosha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:24
    ดราอยากให้นางีกกดพ่อตัวเอง แหวกดีน่าจะมันส์
    #533
    0
  4. #517 baby-m2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 12:14
    ยังไม่รู้หน้าตาน้องเลยอ่ะว่าหน้าหวานมั้ย คมมากป่าว ตาสีอะไร สูงประมาณไหน ร่างกายล่ะ ไรเงี้ยยย ถึงมีบอกมาบ้างแต่ก็ไม่ละเอียดอ่ะ! อินีาจินไม่ออกเช้าว่าจะรับหรือรุกมากแค่ไหนนี่!! //จริงๆๆนะ คนอ่านนิยายมันต้องเป็นสิ จินตัวละครอ่ะ :3
    #517
    0
  5. #420 Yamabuki no Ryoki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:18
    เรื่องนี้ฮาเร็มใช้ไหมเนี่ย เชียร์ให้ใช่...
    #420
    0
  6. #226 เฮอแสต้มจัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 08:33
    พยายามแล้วรูกก ทำดี/โอ๋นะคนดี
    #226
    0
  7. วันที่ 18 เมษายน 2562 / 20:16
    เชียร์ตัวเอกรุกเหนือรุกอยู่ @_@
    #160
    0
  8. #131 kazuya nikki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:02
    แสดงเก่งมากกกก
    #131
    0
  9. #117 ผู้หลงใหลมินยุนกิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:16

    คุณพ่อผ่าคุกเลยค่ะ!!อย่าไปแหย่ม!!
    #117
    0
  10. #105 navinavy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 17:21
    กิ้ดดดดดดดดดดด กุมอก
    #105
    0
  11. #97 DHmoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 13:48
    รีดผู้เหลือบมองเส้นแห่งศีลธรรม อื่มๆๆหยิบกรรไกรมาจ่อตัดเลยดีไหมนะ ไม่สิไม่ได้เราต้องเอาเส้นด้ายมาถักเพิ่ม แต่มันน่าตัดอยู่นา ไม่ได้ๆๆห้ามตัดเด็ดขาด สับสนในจิตใจ
    #97
    0
  12. #89 你我 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:41

    นว้องจะต้องฝึกสกิลจนสามารถมัดใจชายทั้ง7ได้ สู้ๆ!

    #89
    0
  13. #72 กะเทย. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:34
    ไหนบอกอายุ 15 หญ้ายังอ่อนไปไงน้องฉู่555
    #72
    0
  14. #23 ตะปบเงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:21

    หวีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อดทนทำไมคะ! /โดนตบ

    #23
    0
  15. #17 mint-July (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:11
    โอ๊ยน้องงง ใครสอนน้องให้ยั่วแบบนี้
    #17
    0