(BLแปลจีน) ต้องขอแต่งงานกับผู้ชายเจ็ดคนเนี่ยนะ!

ตอนที่ 36 : ตอนที่20 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 606 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

ฉู่มู่หยุน "แต่ก็มีเหตุผลอยู่นะที่เขาโยนบาปไปให้มารโทสะ"

ซีโร่พยายามนึกภาพของอันธพาลที่บ้าคลั่งที่สุดคนแรกในประวัติศาสตร์ เขาเป็นคนที่เท่ห์ที่สุดในโลกนี้ ซีรางจริงจัง "ผมว่าถึงแม้คุณจะไปเผชิญหน้ากับเขาตรงๆเขาก็อาจจะยอมรับโดยไม่ลังเลเลยแหละ"

"คนที่ยินดีกับการต่อสู้ขนาดนั้นคงไม่รู้สึกอะไรที่จะรับความผิดเพิ่มสักอย่างสองอย่างหรอก"

ซีโร่น้อยรู้สึกกังขา "ถ้าอย่างนั้นคุณจะเปิดเผยความจริงยังไงล่ะ? ยืมมือมารริษยาหรอ?"

ฉู่มู่หยุนส่ายหัว "ถ้ามารทระนงอยากจะปกปิดมันเขาไม่ปล่อยให้มารริษยามาทำเสียเรื่องอีกแน่"

ถ้าให้พูดจริงๆแล้วทั้งสองครั้งที่มารริษยา'ลอบเข้ามา'ได้เป็นเพราะมารทระนงไม่ใส่ใจ แถมครั้งแรกยังเป็นการจงใจด้วย และถึงแม้ครั้งที่สองจะไม่ได้เจตนาแต่เขาก็ไม่ได้พยายามจะหยุดมันเหมือนกัน

แต่จะไม่มีครั้งที่สามที่เขาจะกลับมาก่อความเดือดร้อนได้อีก



ถ้าไม่มีเยี่ยนเฉิน แล้วฉู่มู่หยุนจะพบความจริงเบื้องหลังเหตุการณ์สำคัญอย่าง'การฆ่าล้างตระกูลฉู่ของโม่จิ่วฉาว'ได้ยังไง?

เรื่องนี้ไม่ยาก

มีคำกล่าวที่แสนวิเศษว่า ถ้าไม่รนหาที่ก็ไม่ตาย

โม่จิ่วฉาวปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำลายเขา ถึงแม้ฉากที่เขาจะแก้แค้นให้ความตายของพ่อของเขาจะสำคัญกว่า มันก็คงไม่ง่ายที่จะเก็บกวาดหลักฐานที่เขาจงใจวางไว้นับสิบปีในเวลาสั้นๆหรอกนะ?

ยิ่งไปกว่านั้น ฉู่มู่หยุนเข้าใจดีทีเดียวว่ามารทระนงต้องการอะไร

โม่จิ่วฉาวทนไม่ได้หรอก เขาไม่สามารถฝืนสัญชาตญาณของตัวเองได้

หลังจากนอนหลับอย่างเต็มอิ่ม ฉู่มู่หยุนก้รู้สึกสดชื่นในเช้าวันถัดมา เขาบิดขี้เกียจและลุกออกจากเตียงไปเดินเล่น

ถึงแม้วิทยายุทธของเขาจะพังทลายแล้ว เขาก็แค่กลับไปใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ความอ่อนแอที่เขาแสดงเมื่อก่อนก็แค่การแสดง....แต่เขาก็ไม่สามารถจับดาบได้แล้วจริงๆ นี่เป็นเรื่องน่าเสียดายมากในเมื่อเขาเสพติดการฝึกดาบมานับสิบปี ตอนนี้เขาคันมือคันไม้ไปหมดที่ไม่สามารถจับดาบได้

โชคดีที่เขามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ

ในฐานะดอกไม้ขาวที่พยายามพัฒนาตัวเองอยู่เสมอๆ เขาไม่อาจกลายเป็นคนลอยชายได้แม้จะฝึกดาบไม่ได้ก็ตาม

ยอดเขาแดนหงส์เหินมีหนังสือมากมาย ฉู่มู่หยุนยังอยากอ่านพวกมันทั้งหมดอีกครั้งเพื่อจดจำมันใน'ช่วงเวลาที่เหลืออยู่'ของเขา แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ชักช้า

และในแบบนั้นหลายเดือนก็ผ่านไป นอกเหนือจากการฟื้นฟูร่างกายและการออกกำลังกาย เขาแทบไม่เคยฝึกดาบหรือหอกอีก แต่ในทางกลับกันเขาจมอยู่กับการเพิ่มความรู้ตัวเองและอ่านตำราแพทย์และวงเวทย์คาถาอย่างทุ่มเท

ทั้งสองอย่างนี้ไม่ต้องใช้พลังยุทธ และการเรียนทั้งหมดนี่ก็สามารถทำให้เขายืนอยู่จุดสูงสุดบนโลกได้


แค่สองอย่างนี้เรียนรู้ได้ยากมาก หลายคนไม่เคยเฉียดเข้าไปในทางสายนี้เพราะเงินไม่พอ แต่ฉู่มู่หยุนไม่ได้นับรวมใน'หลายคน'ที่ว่านี่

โม่จิ่วฉาวกลับมาที่ปราสาทแล้วเห็นเด็กหนุ่มนั่งอยู่ข้างหน้าต่างมือพลิกหน้าหนังสือเล่มเก่า แสงแดดส่องผ่านฉากกั้นบางๆตกกระทบคิ้วของเขาที่ขมวดมุ่นน้อยๆ ราวกับถูกฉาบทับด้วยทอง งดงามและยั่วยวน

โม่จิ่วฉาวเดินเข้าไปใกล้และกอดเขาจากด้านหลังเงียบๆ "ดูอะไรอยู่หรือ?"

ฉู่มู่หยุนดูเหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัวว่าอีกฝ่ายกลับมาแล้วเขาหันกลับไปมองด้วยดวงตาร่าเริง "ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว"

โม่จิ่วฉาวดึง'ตำราอักขระซวนหยาง'ออกจากมือของเขาแล้วพูดเบาๆ "อย่าหักโหมมากนัก เจ้าควรพักให้มากกว่านี้หน่อย"

ฉู่มู่หยุนหันไปแล้วเงยหน้าขึ้นจุมพิตเขาแล้วพูดว่า "ข้าไม่เหนื่อย ท่านพ่อ ข้าสนุกกับสิ่งเหล่านี้"

โม่จิ่วฉาวมองลงไปที่ฉู่มู่หยุนแล้วรู้สึกได้ว่าอยู่ๆหัวใจในอกของเขาก็เต้นรัว

ฉู่มู่หยุนไม่สามารถจับดาบได้อีกแม้จะฝึกดาบมานับสิบปี

พรสวรรค์ของเขาหายลับไปในหนึ่งคืน


แต่เด็กหนุ่มตรงหน้าเขาไม่ได้รู้สึกแย่ ไม่โศกเศร้า และยิ่งไม่ยอมแพ้ เขายังสามารถตั้งหน้าหาอย่างอื่นที่จะพาเขาไปถึงจุดสูงสุดได้ต่อไป

ช่างงดงามเกินไปแล้ว จิตวิญญาณนี้งดงามจนทำให้ใจเขาสั่นไหว

โม่จิ่วฉาวอดที่จะคาดหวังไม่ได้ ถ้าฉู่มู่หยุนพบความจริงว่าโม่จิ่วฉาวแท้จริงคือตัวการที่ทำให้ตระกูลฉู่สูญสิ้น ถ้าเขารู้ว่าทุกๆอย่างในสายตาเขาคือการหลอกลวง ว่าท่านพ่อของเขาเป็นต้นเหตุที่เปลี่ยนชีวิตของเขาให้เป็นโศกนาฏกรรม

เมื่อเวลานั้นมาถึง ฉู่มู่หยุนจะตอบสนองอย่างไร?  จะเกิดอะไรขึ้นกับจิตวิญญาณที่สวยงามดวงนี้?

เขาจะยังคงเข้มเเข็ง เชิดหน้าขึ้น คงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีที่ซึมลึกถึงกระดูก?

หรือว่าเขาจะพังทลายลงมา?


หรือบางทีเขาอาจจะงดงามมากขึ้นหลังพบเจอความเจ็บปวด?

ไม่ว่าจะจบแบบไหน โม่จิ่วฉาวก็พบว่าหัวใจที่เคยนิ่งงันเต้นรัวแรง

ในคืนนั้นเองฉู่มู่หยุนก็มีช่วงเวลาแสนสุขที่ถูกกินเรียบ ถึงแม้เขาคิดว่าโม่จิ่วฉาวไม่อาจหักใจทำเขาอีกรอบได้... โชคดีที่ความยับยั้งช่างใจของหนุ่มเวอร์จิ้นพันปี【what】ไม่ใช่แค่ฟลุ๊ก เขายังคงคุมตัวเองได้ดี

จากความตื่นเต้นที่เขาเห็นจากโม่จิ่วฉาวในคืนนี้ ฉู่มู่หยุนรู้ว่าเขายั่วยวนโม่จิ่วฉาวสำเร็จ

ตอนนี้เขาแค่ต้องรอ

ซีโร่น้อยทำงานอย่างหนักเพื่อเป็นผู้ช่วยที่ดีที่ไม่เป็นตัวถ่วงเขา หลังจากติวเข้มอย่างหนักเขาก็พบปัญหา

"เพลิงอาทิตย์ถูกควบคุมแล้ว พล็อตสำคัญตอนต่อไปกำลังจะโผล่ขึ้นมาแล้วหรือเปล่าครับ?"

ฉู่มู่หยุนพยักหน้า "ใช่ น่าจะมาถึงในอีกเดือนสองเดือนนี่แหละ"

ซีโร่เกิดความคิดขึ้นในชั่วขณะ "นี่คุณคิดจะ..."

ฉู่มู่หยุน "ที่รัก ฉันว่าฉันไม่ชินกับนายที่ฉลาดขึ้นช่วงนี้เลย"

ซีโร่ "...."

แต่เหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นช่วงเข้าฤดูหนาว อากาศเย็นจัดแล้ว แต่เยียนจุงชิงฉลองวันเกิดครบอีกปีของเขา

โม่จิ่วฉาวจัดงานเลี้ยงให้เขา และฉู่มู่หยุนมอบของขวัญให้เขา

เยียนจุงชิงมองขวดเล็กๆในมือแล้วถามอย่างสงสัย "ท่านพี่หยุน นี่คืออะไรหรือขอรับ?"

ฉู่มู่หยุนยิ้ม "โอสถหยกพิสุทธิ์ ถึงแม้จะคุณภาพไม่ได้สูงมากแต่ข้าก็ทำด้วยตัวเอง"

เยียนจุงชิงตะโกนออกมาอย่างร่าเริง "ท่านพี่หยุน ท่านสุดยอดไปเลย!"

ฉู่มู่หยุนยิ้มเขินๆ "มันก็ไม่ได้สุดยอดอะไรขนาดนั้นหรอก ข้าลองผิดลองถูกพักใหญ่เลยกว่าจะได้เจ้าขวดเล็กๆนี่มา"

เยียนจุงชิง "จะไม่สุดยอดได้ยังไงล่ะขอรับ ข้าได้ยินมาว่ามันยากมากกว่าจะหลอมโอสถได้ ปรมาจารย์หลายท่านต้องศึกษานับร้อยปีกว่าจะหลอมโอสถขั้นต่ำได้ แต่ศิษย์พี่ ท่าน...."

ได้ยินคำว่านับร้อยปีฉู่มู่หยุนก็ดูหมองลงไป

เยียนจุงชิงรู้ว่าเขาพูดพลาดไปเสียแล้ว แล้วก็ได้แต่กระวนกระวาย

โม่จิ่วฉาวเปลี่ยนบทสนธนา "ไปคุยกันข้างในเถอะ"

งานเลี้ยงเริ่มขึ้น ถึงแม้จะมีแค่พวกเขาสามคนแต่เยียนจุงชิงก็มีความสุขมาก เขามีรอยยิ้มที่สดใสและน่ารักตลอดงานเลี้ยง

ฉู่มู่หยุนอดไม่ได้ที่จะมองเขาเพิ่มอีกหน่อย หัวใจเขาเต็มตื้นไปด้วยอารมณ์ ภรรยาตัวน้อยที่สร้างมาเพื่อเขาช่างเจริญตาเหลือเกิน คืนวันของพวกเขาต่อจากนี้จะยิ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ยิ่งขึ้น หลังจากนั้นเขาก็จะถูกตัวเอกที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและจิตวิญญาณแรงกล้าห่อกลับบ้านไป....

แต่ใครเล่าจะเข้าใจความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจเขา?

วันถัดมา ฉู่มู่หยุนสัญญากับเยียนจุงชิงว่าจะลงเขาไปเล่นกัน โม่จิ่วฉาวจัดหาองครักษ์ให้พวกเขา

เยียนจุงชิงก้าวออกมา ยืดตัวขึ้นแล้วกล่าวว่า "นายท่าน! ข้าปกป้องท่านพี่หยุนได้ขอรับ!"

ฉู่มู่หยุนได้แต่กรอเสียงใสๆนั้นในใจเขาซ้ำไปซ้ำมา "อย่ายั่วฉันอย่ายั่วฉันอย่ายั่วฉัน"


ซีโร่น้อยผู้ได้ยินความคิดของเขา "...."

โม่จิ่วฉาวที่มักจะยอมตามใจเลยยอมให้ตามนั้น  "ได้สิ พวกเจ้าไปเล่นกันเถอะ ดูแลท่านพี่หยุนของเจ้าด้วยล่ะเสี่ยวชิง"

จากคำยืนยันนั่นดวงตาเยียนจุงชิงก็เปล่งประกายขึ้น เขากระปรี้กระเปร่ามากตอนนี้

ฉู่มู่หยุน "พูดตรงๆนะ ฉันเข้าใจแหละว่ามารทระนงรู้สึกยังไง ช่างเป็นเด็กน้อยน่ารักที่ชวนให้ผู้คนอยากจะรังแกจริงๆ!"

ซีโร่หยุดคิดสักครู่ "ผมว่าตอนนี้คุณน่ารังแกมากกว่าเขาอีกนะครับ"

ฉู่มู่หยุน "...."


ซีโร่ ⊙-⊙? นี่เขาพูดอะไรผิดไปหรอ? เห็นๆอยู่ว่าฉู่มู่หยุนทำให้หัวใจของโม่จิ่วฉาวหวั่นไหวขนาดไหนเทียบกับจุงชิงน้อย ดังนั้นมันก็เป็นเหตุเป็นผลที่จะพูดว่าโฮสต์น่าจะถูกรังแกมากกว่าไม่ใช่หรือไง!

หลังจากลงจากเขาเยียนจุงชิงก็มีช่วงเวลาที่มีความสุข ตลอดเวลาฉู่มู่หยุนได้แต่รอให้ใครสักคนกระโดดออกมาแล้วบอกว่าเป็นญาติของเขา

โชคดีที่เขาไม่ได้รอเสียเปล่า ตอนที่พวกเขากำลังกินข้าวอยู่ในภัตราคาร ชายคนหนึ่งสวมชุดพนักงานเสิร์ฟก็เข้ามา หลังจากเขาปิดประตูเข้าก็หมอบลงกับพื้นแล้วร้องออกมาพลางหลั่งน้ำตาด้วยความตื่นเต้น "นายน้อย! ในที่สุดข้ารับใช้คนนี้ก็หาท่านพบจนได้!"

-------------------------------
ใครเคยสงสารท่านพ่ออย่าไปสงสารมันค่ะ อิท่านพ่อมันรนหาที่ สันดอนขุดได้สันดานขุดยากมาก ฮึ่ย หมั่นไส้
ผ่านตอนชิลๆไปไม่เท่าไหร่จะเข้าพาร์ทดราม่าอีกแล้วค่ะ เสี่ยวหยุนจะได้รู้ความจริง'สักที'
กราบขอบพระคุณคุณRung Wasineeผู้น่ารักคนเดิมคนนี้สำหรับโดเนทน่ารักๆไว้ให้เรากินกับขนมเปี๊ยะนะคะ
ปวดหัวกับLovely room, Secret roomของreadawriteมาก เรื่องนี่จัดเป็นแนวใสๆหรือดาร์คๆดีคะ
ช่วงนี้ก็ยังยุ่งๆไปอีกเกือบเดือนอยู่แต่จะพยายามรีบมาต่อนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 606 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,519 ความคิดเห็น

  1. #1076 neovenesia (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:41
    ซีโร่หนูเลเวลอัพขึ้นอะ
    #1,076
    0
  2. #1075 ภิมนารา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 08:25
    ถ้าเป็นเรื่องจริงๆนี่ดราม่าอยู่นะ แต่พออิน้องมันรู้อยู้แล้ว แถมวางแผนไว้อีก ก็ตลกแทนอ่ะ จริงๆ
    #1,075
    0
  3. #1074 MIN&FRONG (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:39
    ถ้าถามว่าหน่วงไปมันก็หน่วงแต่พอนางออกจากบทบาท ได้แต่ทำสายตาว่างเปล่าใส่อ่ะ //°°
    #1,074
    0
  4. #1072 ไคซากิ ไคยะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:49
    ซีโช่~ หนูโตขึ้นแล้ววว
    #1,072
    0
  5. วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 15:31
    อัปแล้ว เย้!
    #1,071
    0
  6. #1070 คนวุ่นวาย อยุกับตะเอง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:28
    ระบบอัพเกรดแล้วสินะ
    #1,070
    0
  7. #1069 KilzHuntress (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:01
    น้องเด๋อซีโร่ฉลาดแล้ว 55555555
    #1,069
    0
  8. #1067 ploydreamhigh (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 13:06
    เหอะเหอะ เกือบสงสารโม่จิงฉาวแล้วเห้อมมมม สุดท้ายสันดานคนก็เปลี่ยนไม่ได้จริงๆ
    #1,067
    0
  9. #1066 YukiShiro (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:15
    รอค่าาา
    #1,066
    0
  10. #1065 หางสีเงิน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 10:23
    เกลียด​ความที่ทุกอย่างคือละคร55555
    #1,065
    0
  11. #1064 hyun_park22 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 07:40
    คือขำอะ อิน้องมันไม่เศร้าหรอก มันวางแผนมาแล้วว
    #1,064
    0
  12. #1063 Musumeji (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 07:32
    ไรต์โว้ยยยยยยย มาแปลเร็วๆค้างงงงง
    #1,063
    0
  13. #1062 VKK42 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 07:20

    อะไรคือ หนุ่มเวอจิ้นพันปี 55555 (หยากไย่เกาะเป็นหินปูน)
    #1,062
    0
  14. #1061 mind17819 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 07:00

    ชอบมากกก ขอบคุณที่แปลให้นะคะ
    #1,061
    0
  15. #1060 มี่หมิง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 03:11
    ว้ากกก อัพแล้ว ขอบคุณมากค่า ชอบความร้ายของพี่แกจังงง
    #1,060
    0
  16. #1059 happy-sin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 02:18
    เปล่า โทษที ฉันมารอระบบน่ะ ไม่ใช่การแสดงของพวกนาย555
    #1,059
    0
  17. #1058 suriyakarn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 01:58
    ขอบคุนค่าา
    #1,058
    0
  18. #1057 -_The Null_- (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 01:15

    ความพีคคือฉันไม่ได้รอดูพัฒนาการของตัวเอกแต่รอดูพัฒนาการของระบบ...😂
    #1,057
    0
  19. #1056 palllll (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 01:08
    ท่านพ่อร้ายจริงๆ
    #1,056
    0
  20. #1055 DeediPanda (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 00:36
    หูยตื่นเต้น ไม่รู้อิน้องจะแสดงถึงระดับไหน
    #1,055
    0
  21. #1054 ดารุมะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 00:31
    ท่านพ่อ ...เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยค่ะ ได้เวลาน้อง(แสดง)เอาคืนแล้ว555
    #1,054
    0
  22. #1053 บุปผาสุริยัน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 00:29
    ความจริงใกล้จะถูกเปิดเผยแล้ว! (แต่จริงๆก็รู้กันอยู่แล้ว)
    #1,053
    0
  23. #1052 BoSPis (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 00:26
    ความจริงที่รู้ๆอยู่แล้วสินะคะ...

    ขอบคุณสำหรับการแปลมากค่ะ :)
    #1,052
    0
  24. #1051 urbluesky (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 00:23
    ตอนนี้ยาวมากกกก สู้ๆนะคะคุณ
    #1,051
    0