(BLแปลจีน) ต้องขอแต่งงานกับผู้ชายเจ็ดคนเนี่ยนะ!

ตอนที่ 3 : ตอนที่3 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,111 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

          พริบตาเดียว ฉู่มู่หยุนก็อยู่ที่ยอดเขาพันหงส์เหินได้สามปีแล้ว ช่วงสามปีที่ผ่านมาโม่จิ่วฉาวดูแลความเป็นอยู่ของเขาอย่างดี มอบความอบอุ่นใกล้ชิด กระทั่งสอนและถ่ายทอดความรู้ให้เขาด้วยตัวเองโดยไม่ปิดบัง
ถ้าหากเขาไม่รู้มาก่อนว่าจิตใจของโม่จิ่วฉาวดำมืดยิ่งกว่าเม็ดงา เกรงว่าแม้จะเป็นฉู่มู่หยูก็คงอดซาบซึ้งใจไม่ได้

     อีกฝ่ายงดงามเกินใครเทียบ อ่อนโยนดุจสายน้ำ ถึงแม้ฉู่มู่หยุนจะไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนรักของเขาควรจะเป็นยังไงแต่ถ้าพูดในแง่คนรัก โม่จิ่วฉาวก็ทำได้เกินบรรทัดฐานของเขามาก

น่าเสียดายที่มีเรื่องบทบาทบนเตียงที่ยังเป็นปัญหา

เช้านี้ฉู่มู่หยุนฝึกวิชาดาบในสนาม โม่จิ่วฉาวเยื้องย่างผ่านกลุ่มหมอก ชายเสื้อสีเขียวอ่อนระพื้น เนื้อผ้าโปร่งบางนั่นราวกับเมฆหมอก ผมสีดำยาวสยายราวกับน้ำตก ใต้แสงรุ่งอรุณเขาดูราวกับเทพยาดาจากสรวงสวรรค์

ฉู่มู่หยุนเห็นอีกฝ่านมาถึงก้เก็บดาบแล้วโค้งคำนับ "ท่านพ่อ"

โม่จิ่วฉาวโบกมือ "ตามสบายเถอะ"

ฉู่มู่หยุนหัวเราะอย่างมีความนัย เคลื่อนไหวเพียงครั้งหนึ่งเพลงดาบก็ร่ายรำ

โม่จิ่วฉาวมองฉู่มู่หยุนเงียบๆ อีกฝ่ายเป็นแค่เด็กอายุสิบห้าในชุดฝึกสีขาว ถึงแม้จะดูผอมและบอบบาง แต่ก็สูงโปร่งเหมือนต้นไผ่ กระบวนท่าดาบสอดประสานกับการเคลื่อนไหวสะท้อนปลายดาบแหลมคม

เมื่อจบกระบวนท่า เด็กหนุ่มก็เก็บดาบเข้าในฝัก เหงื่อชื้นผุดบางๆเหนือหน้าผาก ดวงตามีแววคาดหวัง

"ท่านพ่อ?"เขาส่งเสียงเรียกปนเสียงหอบ น้ำเสียงยังเจือความว้าวุ่นใจน้อยๆ

รอยยิ้มนัยตาโม่จิ่วฉาวชัดขึ้น  พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เจ้าฉลาดและเรียนรู้ไว ตอนนี้เจ้าฝึกกระบวนท่าที่หกของเพลงดาบเฉาหยูแล้วใช่ไหม"

ประกายตาของฉู่มู่หยุนสดใสขึ้น เขาเขินนิดหน่อยเมื่อได้รับคำชม "ข้าลองฝึกดูนิดหน่อย แต่ยังมีหลายส่วนที่ยังไม่เข้าใจ หวังว่าท่านพ่อจะพอหาเวลาสอนข้าได้นะขอรับ"

โม่จิ่วฉาวรู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ "เอาดาบมาสิ"

ฉู่ฒุ่หยุนรีบยื่นดาบของเขาให้

โม่จิ่วฉาวสวมชุดยาวกรอมพื้น คลุมด้วยผ้าทูเล่ ชุดแบบนี้ไม่เหมาะอย่างยิ่งกับการซ้อมดาบ แต่ทันทีที่เขาถือดาบบรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป ความสง่างามราวเทพยาดาถูกแทนที่ด้วยรังสีฆ่าฟันในพริบตา ดาบคมกริบในมือขาวแสดงแสงยานุภาพพลิกฟ้าผ่าทะเลได้

ท่าเดียวกัน เพลงดาบเดียวกัน เมื่ออยู่ในมือโม่จิ่วฉาวกับแข็งเเกร่งยิ่ง รังสีดาบที่น่าเกรงขามแหวกผ่านฟ้าจนปลายดาบมีประกายแสง ชุดสีเขียวอ่อนไม่ได้ขวางทางแต่กลับยิ่งขับเน้นราวกับมังกรที่กำลังร่ายรำ รูปโฉมที่งดงาม คมดาบที่ว่องไวราวสายฟ้า ประกายแสงที่เริงระบำกับอำนาจที่ร้ายกาจราวกับการลงทันฑ์จากสวรรค์สั่นสะท้านผู้คนไปถึงจิตวิญญาณ

ฉู่มู่หยุนจ้องอีกฝ่ายตาไม่กระพริบ สีหน้าแสดงความชื่นชมและเคารพ แต่ใจใจเขากลับเต็มไปด้วยความต้องการอยากเอาชนะ

"ฉันอยากจะทำเขาแรงๆจนลุกจากเตียงไม่ได้เลย"

สามปีมาต้องเจอกับนิสัยโฮสต์แบบนี้ ซีโร่เข้าใจเขาดีจึงเลือกจะเงียบตอบ

ฉู่มู่หยุนเลียริมฝีปาก "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะทำให้เขาตกหลุมรักให้ได้ก่อน"

ซีโร่รู้สึกว่าจำเป็นจะต้องเตือนโฮสต์ "คุณน่าจะรู้ว่าเขาชอบแบบไหน"

"คนบริสุทธิ์ใสซื่อที่ขยันขันแข็งและตั้งใจทำงานสินะ"

"คนบริสุทธิ์ใสซื่อเขาไม่คิดจะจับคนอื่นกดกันหรอกนะ"

ฉู่มู่หยุนหัวเราะ "แต่ฉันจะทำ"

ซีโร่ "..."

ถึงแม้จะเป็นคนวิทยายุทธสูงอย่างโม่จิ่วฉาวก็ไม่สามารถตรวจจับระบบนี้ได้ ข้อนี้ฉู่มู่หยูได้พิสูจน์มาสามปีแล้ว นานๆทีเขาก็คุยเล่นกับระบบบ้าง 

โม่จิ่วฉาวแสดงกระบวนท่าดาบเสร็จ เขาค่อยๆร่อนลงบนพื้น แรงลมที่พัดผ่านทำให้ชุดแผ่ออกและผ้าคลุมลอยขึ้น ผมสีดำทิ้งตัวยาวสยาย ภาพนั้นงดงามจนแทบหยุดหายใจ

ในใจฉู่มู่หยูรู้สึกทึ่ง แต่ใบหน้าที่แสดงออกแดงระเรื่อ น้ำเสียงแฝงความตื่นเต้นและวาดหวัง "ท่านพ่อแข็งเกร่งจริงๆ หยุนเอ๋อร์ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้ถึงหนึ่งในสิบของท่านพ่อ"

ปลายดาบตวัดลง โม่จิ่วฉาวไม่มีร่องรอยของความเหน็ดเหนื่อย  เขายังคงสง่างามเหมือนเดิม ด้วยดวงตาที่เมตตาและน้ำเสียงที่อ่อนโยน เขากล่าว "เจ้าเพิ่งจะสิบห้าปี ยังอายุน้อยนัก ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรอก"

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของฉู่มู่หยุนโศกสลด เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย มืดที่ถือดาบกำแน่น "ท่านพ่อ ข้าไม่กลัวความยากลำบาก ข้าไม่กลัวความเหน็ดเหนื่อย  ข้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้นเร็วๆเพื่อที่จะได้จัดการคนชั่วนั่นด้วยมือของข้าและแก้แค้นให้ชีวิตนับร้อยในตระกูลฉู่ที่ต้องเสียไป"

ไหล่ของเขาสั่นน้อยๆ ท่าทางที่อดกลั้นนั้นทำให้ร่างที่ผอมและบอบบางยิ่งดูน่าสงสาร

โม่จิ่วฉาวมองอีกฝ่ายด้วยความสงสาร เขากุมมืออุ่นของเด็กหนุ่มไว้ แล้วพูดช้าๆ "เรื่องนี้จะรีบร้อนไม่ได้ เจ้าต้องใจเย็นๆ พื้นฐานจะต้องแน่นเจ้าถึงจะก้าวหน้าได้เร็วขึ้น"

ฉู่มู่หยุนเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า "ท่านพ่อ ท่านบอกข้าเถิดว่าคนร้ายคือใคร"

นิ้วขาวผ่องของโม่จิ่วเฉาเกลี่ยไรผมบนหน้าผากของเด็กหนุ่มแล้วพูดเสียงเบา "เมื่อเจ้าถึงกระบวนท่าที่เก้าของเพลงดาบเฉาหยูแล้ว ข้าจะบอกเจ้า"

ฉู่มู่หยูยังไม่ยินยอม แต่เขารู้ดีว่าโม่จิ่วฉาวทำอย่างนี้เพื่อตัวประโยชน์ของเขาเอง เขาจึงได้แต่กล้ำกลืนอดทนอีกครั้งหนึ่ง

ท่าทางแบบนั้นทำให้โม่จิ่วฉาวยิ่งสงสาร เขาดึงฉู่มู่หยูเข้ามาในอ้อมกอด เขาลูบปลอบหลังอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน แล้วเอ่ยปลอบ "เด็กดี ข้ารู้ว่าเจ้าพยายามอย่างหนัก ไม่ต้องห่วง วันที่เจ้าหวังไว้จะต้องมาถึงอย่างแน่นอน"

คำพูดนั้นแฝงความกำกวม แต่ฉู่มู่หยูย่อมไม่อาจเข้าใจได้ เขาจึงยิ่งอิงแอบในอ้อมกอดนั้น ร่างบอบบางสั่นเบาๆ

แต่ในหัวเขากลับเป็นอีกแบบหนึ่ง

ฉู่มู่หยุน "อุตส่าห์เลี้ยงเด็กคนนึงด้วยความยากลำบากแบบนี้ เพื่อจะฆ่าเด็กคนนั้นด้วยมือของตัวเอง มันสนุกตรงไหนหรอ"

ซีโร่ "คุณน่าจะตอบคำถามนั้นได้มากที่สุดนะ"

ฉู่มู่หยุน "ฉันไม่ได้มีรสนิยมแย่ๆพรรค์นั้น"

ซีโร่ "แต่จอมมารทั้งเจ็ดจากแดนมารก็เป็นคุณที่เขียนขึ้นมาไม่ใช่หรอ?"

ฉู่มู่หยุน "..."

เขาเถียงไม่ออก...ลูกเป็นอย่างไรคนเป็นพ่อก็มีส่วนด้วย ดูเหมือนว่าเขาก็ต้องรับผิดชอบด้วยเหมือนกัน...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.111K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,518 ความคิดเห็น

  1. #1319 UnlunLun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 22:10
    รับผิดชอบด้วยการ......รับ
    #1,319
    0
  2. #1277 tinwin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 09:08
    ใครก็ได้ตอบเราทีใครรุกใครรับคะ
    #1,277
    0
  3. #1271 MaynieTuan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 15:01
    จอมมารคนแรกก็ยากแล้วนะ

    สู้ๆนะลูกฉู่มู่หยุน
    #1,271
    0
  4. #780 Aonprpat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:02
    ดูท่าทางไม่น่ารุกปะวะ5555
    #780
    0
  5. #236 Konrafah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:09
    จะรุกไหวหรอ เก่งจนาดนั้น 55
    #236
    0
  6. #223 princegold (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 06:36
    โอ้ยชอบตวามแสดงละครของสองคนนี้555
    #223
    0
  7. #157 Soul1900 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:35
    ตัวเอกเป็นรุกบันไซๆๆๆๆๆๆ
    #157
    0
  8. #114 nekoback (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:04

    บอกแล้ว กรรมตัวเองล้วนๆ5555
    #114
    0
  9. #109 seobabyz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:15
    แบ่งเป็นโลกๆหรือเปล่านะ
    #109
    0
  10. #86 oniisanrabbit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:33

    เชียร์ให้น้องโดนจับกดดดด

    #86
    0
  11. #70 Mice112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:26
    โอ้โห เดาโพยากมาก แล้วดูความคิดนาง555
    #70
    0
  12. #21 Isha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 18:36
    ฮีเคะรึเมะ รึว่าเรื่องนี้เป็นแนว reverse อ่ะ บอกหน่อยค่า จะได้เตรียมใจ TAT
    #21
    1
    • #21-1 T-Wize(จากตอนที่ 3)
      15 เมษายน 2562 / 19:57
      เดิมนางเป็นเมะค่ะ แต่เพื่อภารกิจก็อาจจะมียอมลงให้บ้างอะไรบ้าง
      สปอยสั้นๆว่าอย่างน้อยกับโม่จิ่วฉาวนี่ตัวเอกเป็นเคะน้อยผู้น่ารักล่ะค่ะ
      #21-1
  13. #15 สายหมอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:14

    สนุกมากเลยค่ะ

    #15
    0
  14. #14 suchanee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:37

    นี่แค่คนแรกนะ แล้วที่เหลืออีกเจ็ดคนล่ะ จะว่าไปภารกิจนี้แลดูไม่ง่ายเลยนะ เพราะทั้งเจ็ดคนแลดูเป็นพวกอีโก้สูงซะด้วย จะยอมรับการคบซ้อนได้เรอะนั้น

    #14
    1
    • #14-1 natsu_1789(จากตอนที่ 3)
      16 เมษายน 2562 / 22:50
      ฮือ ช่บๆๆๆๆ
      #14-1