(BLแปลจีน) ต้องขอแต่งงานกับผู้ชายเจ็ดคนเนี่ยนะ!

ตอนที่ 2 : ตอนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 981 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

          หนึ่งในเจ็ดจ้าวผู้ครองแคว้นมาร โม่จิ่วฉาน ผู้ได้รับสมญามารแห่งความทระนง ด้วยรูปโฉมที่งามล่มเมืองและความสง่างามที่ยากจะหาใครเทียบเทียม มองภายนอกดูบริสุทธิ์สูงส่ง แต่จริงๆแล้วเจ้าเล่ห์เพทุบายและร้ายกาจลงไปถึงกมลสันดาล ความฉลาดของเขาเกินกว่าที่ใครจะนึกฝันได้ แต่ขณะเดียวกันเขาก็รังเกียจเนื้อแท้ของมนุษย์ โม่จิ่วฉานชอบที่จะดึงผู้คนขึ้นสูงด้วยวิธีอันอ่อนโยนก่อนดื่มด่ำกับความสิ้นหวังของคนเหล่านั้นเมื่อถูกทรยศในวาระสุดท้าย

          ฉู่มู่หยุนมีความจำเป็นเลิศ เขาไม่เคยลืมสิ่งที่เคยผ่านตาเขาครั้งหนึ่งยิ่งไม่ต้องพูดถึงนิยายที่เขาเขียนขึ้นเอง เขาย่อมไม่มีทางลืม
เขาเข้าใจจิตใจอันดำมืดของคนงามตรงหน้าเกินพอ

          โม่จิ่วฉานโน้มตัวลงมา เรือนผมสีดำทอดตัวลงส่งกลิ่นหอมจางๆดวงตาของเขาอ่อนโยนดูราวกับน้ำกระจ่างใส "ไม่ต้องกลัว ข้าเป็นสหายกับบิดาของเจ้า ข้าเสียใจที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ข้ามาไม่ทันเวลาจึงไม่อาจช่วยพวกเขาได้ แต่โชคยังดีที่พวกเขาเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องเจ้าเอาไว้..."

ฉู่มู่หยุนฟังคนตรงหน้าโกหกตาใส

นิ้วมือเรียวขาวของโม่จิ่วฉานตัดกับชายแขนเสื้อสีฟ้าราวกับไข่มุกในท้องทะเล เขาลูบหัวหมาป่าในคราบเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยนพลางเอ่ยต่อ "กลับไปกับข้าแล้วข้าจะช่วยหาเบาะแสของคนที่ฆ่าพวกเขา แบบนี้ดีไหม?"

ฉู่มู่หยุนมองเขาตาไม่กระพริบ ก่อนจะเปิดปากหลังจากเงียบไปนาน น้ำเสียงที่ออกมาแผ่วเบายิ่ง "...ขอรับ"

เขารู้จักตัวละครที่เขาสร้างดี ถ้าไม่ตามน้ำไปตอนนี้มีหวังกลายเป็นศพไปอีกรายแน่ ต้องไปก็ต้องไปสิจะขัดขืนไปทำไมโม่จิ่วฉานเองก็นับว่าดีอยู่บ้าง อย่างน้อยเขาก็โอบอุ้มพาขึ้นสวรรค์ ก่อนจะผลักลงนรกน่ะนะ

ถึงถ้าพลาดไปคงศพไม่สวย แต่นั่นก็ไม่เกี่ยวกับเขานี่ รอจนออกจากที่นี่ก่อนแล้วเขาจะรีบหนีให้ห่างจากไอ้โรคจิตนี่แน่ ขอแค่ไม่ข้องเกี่ยวเท่านี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นตามมาแล้ว

ถึงฉู่มู่หยุนจะแปลกใจที่เขาถูกส่งมาโลกนีง แต่ในเมื่อมันเกิดแล้วก็ต้องหาวิธีกันต่อไป ยังไงเขาก็ตัวคนเดียวไม่มีพันธะอะไร จะอยู่โลกไหนก็ไม่ต่างกันมากหรอก

เมื่อได้รับคำตอบรอยยิ้มจางๆก็ผุดขึ้นมาจากโม่จิ่วฉาน มือเรียวขาวยื่นออกมาให้คนตรงหน้าเพื่อช่วยพยุงอีกฝ่ายขึ้นมา ฉู่มู่หยุนเพิ่งเห็นว่ามือของตัวเองเล็กขนาดไหนทั้งยังเปื้อนไปด้วยคราวเขม่าและรอยเลือดเมื่อเทียบกับมือของโม่จิ่วฉาวแล้วต่างกันพระจันทร์กับเศษดิน ยิ่งกว่าฟ้ากับเหว ราวกับว่ามือของเขาจะทำให้อีกฝ่ายแปดเปื้อน

ฉู่มู่หยุนนิ่งค้างไป

แต่แล้วโม่จิ่วฉาวก็เอื้อมมือมากุมมือเขาไว้

ความอุ่นร้อนเจือจางราวกับหยกอุ่นคุณภาพดี ทั้งนุ่มและบอบบาง ราวกับจะชวนให้หลงใหลไปกับสัมผัสนั้น...

แรงดึงพาให้ฉู่มู่หยูตกอยู่ในอ้อมกอดของโม่จิ่วฉาว กรุ่นกลิ่นหอมเจือจาง กลิ่นชวนสดชื่นกลบกลิ่นคาวเลือดกลิ่นไหม้และกลิ่นเหม็นเน่าจากรอบๆสร้างโลกที่มีเพียงทั้งสอง ร่างเล็กที่เครียดเกร็งค่อยๆผ่อนคลายลง

โม่จิ่วฉาวก้มลงกระซิบข้างหู "ขาเจ้าเจ็บอยู่ เดี๋ยวข้าอุ้มเจ้าก่อน แล้วกลับไปจะทำแผลให้นะ"

แววตาของฉุ่มู่หยุนฉายแววงงงวย "ข ขอรับ"เขาตอบกลับอย่างประหม่า

ท่าทางเคอะเขินนั้นยิ่งเพิ่มรอยยิ้มของโม่จิ่วฉาว เขาลูบปลอบแผ่นหลังบอบบาง และพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "ตอนนี้หลับตาพักสักหน่อยเถิด ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่ที่นี่แล้ว ข้าจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเจ้าอีก"

ฉู่มู่หยุนพิงไหล่อย่างเชื่อฟัง แต่หลังสายตาทั้งสองประสานกันโดยไม่ตั้งใจ ดวงตาที่เดิมฉายแววสับสนและกังวลก็กลายเป็นดำมืด ภายในนั้นสะท้อนเพียงความเฉยชา

ตอนที่โม่จิ่วฉาวแตะตัวเขา ภายในหัวฉู่มู่หยุนมีเสียง ปิ๊บ ดังขึ้น ตามด้วยเสียงอิเล็กโทรนิกราบเรียบไร้อารมณ์ "ล็อกเป้าหมาย กรุณาเก็บข้อมูลให้มากยิ่งขึ้น เริ่มภารกิจได้"

ถ้าเป็นคนธรรมดาเจอแบบนี้อาจตกใจแต่ฉู่มู่หยุนยังคงสงบได้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความพิเศษเฉพาะตัวของเขา อีกส่วนเป็นเพราะฉู่มู่หยุนรู้จักโม่จิ่วฉาวดี คนๆนี้ภายนอกดูอ่อนโยน แต่ถ้าทำอะไรพลาดต่อหน้าเขาผลลัพธ์คงร้ายเกินกว่าจะกล่าว

เขามีคำถามมากมายในใจแต่ก็หักใจอดทนเก็บไว้ ได้แต่ซบลงบนไหล่ของโม่จิ่วฉาวเงียบๆแล้วครุ่นคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น

          ที่นี่คือใน "แดนมาร" คนที่อุ้มเขาอยู่คือโม่จิ่วฉาว แต่ฉู่มู่หยุนแน่ใจว่าเขาไม่เคยแต่งฉากนี้มาก่อน ถ้าอย่างนั้นนี่ก็คงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้า"พล็อต" จากที่เขาเข้าใจโม่จิ่วฉาวก็มีบ่อยที่โม่จิ่วฉาวจะฆ่าล้างตระกูล สังหารคนนับร้อย แล้วรับเลี้ยงเด็กกำพร้านั้นด้วยความกรุณา มันเป็นหนึ่งในวิธีที่สนองต่อความปรารถนาที่วิปริตของเขา

          ตอนแรกฉู่มู่หยุนตั้งใจจะรอออกจากที่นี่แล้วค่อยหาทางหนีไปให้ไกลจากโม่จิ่วฉาว แต่หลังจากที่ได้ยินเสียงในหัวเขาก็รู้สึกว่าอะไรๆคงไม่ง่ายขนาดนั้น

          โม่จิ่วฉาวเป็นหนึ่งในเจ็ดจอมมารแห่งแดนปิศาจซึ่งมีความสามารถโดดเด่น เพียงพริบตาเขาก็มาถึงที่พักเหนือยอดเขาพันหงส์เหิน ตัวปราสาทอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ พื้นบันไดเป็นหยกขาวราวบันไดเป็นหยกเขียว งดงามราวกับอยู่ในสรวงสวรรค์ 

โม่จิ่วฉาวอุ้มเด็กน้อยเข้าไป เมื่อหัวหน้าองค์รักษ์ของเขาเห็นก็ทำความเคารพและกล่าวอย่างนอบน้อม "นายท่าน" โม่จิ่วฉาวส่งเสียงตอบรับเบาๆ

ฉู่มู่หยุนนึกแล้วจึงเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่ควรจะแสดงความประหลาดใจ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วถามอย่างกระสับกระส่าย "นายท่าน?"

โม่จิ่วฉาวมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน "เจ้าจะเรียกข้าว่าท่านพ่อก็ได้"

ฉู่มู่หยุนนิ่งไป ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ที่ลังเลเนี่ยเพราะลำดับมันสลับกันแปลกๆหรือเปล่า ว่าตามทฤษฎีแล้วเขาควรจะเป็นพ่อของโม่จิ่วฉาวต่างหาก

แต่แน่นอนว่าโม่จิ่วฉาวไม่ได้คิดอย่างนั้น เขาลูบหลังฉู่มู่หยุนอย่างใจเย็นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "ไม่ต้องรีบหรอก เจ้าเพิ่งเสียพ่อและแม่ไป ที่ข้าพูดเรื่องนี้คงทำให้เจ้ายิ่งเศร้าสินะ"

ถ้าไม่อยากให้คนอื่นเศร้าก็ช่วยอย่าฆ่าล้างโคตรใครจะได้ไหม? ฉู่มู่หยูบ่นในใจแต่ใบหน้าที่แสดงออกกลับเศร้าสลด ดวงตาหรี่ลงอย่างเหงาหงอย

โม่จิ่วฉาวถอนหายใจ พลันกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น 

ฉู่มู่หยุนมองลำคอขาวตรงหน้าอย่างเศร้าใจ รูปร่างหน้าตาโม่จิ่วฉาวเป็นแบบที่เขาชอบติดแต่ที่นิสัยที่สุดจะทนนี่แหละ ไม่งั้นเขาก็ไม่รังเกียจที่จะอะไรๆกับโม่จิ่วฉาวหรอก

น่าเสียดายที่ตอนนี้...มองคนตรงหน้าแล้วได้แต่ถอนหายใจในใจ ถ้าเขารู้ก่อนว่าจะหลุดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ เขาคงแต่งให้โม่จิ่วฉาวตายไปแล้ว

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว เสียงอิเล็กโทรนิกเย็นๆราบเรียบก็ดังขึ้น "ฮ่า ฮ่า"

ฉู่มู่หยุนเลิกคิ้วขึ้น แต่ก็เหมือนเดิม เขาอดทนไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกไป

          โม่จิ่วฉาวจัดที่พักให้เขาข้างห้องโถง และคอยดูแลเขาโดยไม่ได้หยุดพักสามวันสามคืน ทั้งทาแผลที่ขาให้ กินข้าวด้วยกัน จนกระทั่งกล่อมเขาหลับ ความอ่อนโยนและเอาใจใส่นั้นมากพอที่จะทำให้ใครก็ตามลดกำแพงในใจลง เชื่อเขาอย่างจริงใจ พึ่งพาเขา หรือแม้กระทั่งหลงใหลในตัวเขา

          ร่างกายฉู่มู่หยุนเป็นแค่เด็กสิบเอ็ดสิบสองปี ถูกเลี้ยงดูประคบประหงมอย่างดี แล้วอยู่ๆครอบครัวของเขาก็ถูกฆ่าตายจนหมด สำหรับเขาเหมือนฟ้าถล่มโลกทลายลงมา สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาคือความตายของตัวเอง แต่โม่จิ่วฉาวพาเขากลับมาด้วย ดูแลเขา เลี้ยงดูเขา ถ้าเป็นเจ้าของร่างตัวจริงเขาคงปักใจให้โม่จิ่วฉาวเป็นผู้มีพระคุณผู้ช่วยชีวิตเขา ปล่อยวางเรื่องราวในอดีต แต่ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงเข้าแผนของโม่จิ่วฉาว รอเวลาสักสองสามปีถึงตอนนั้น... ก็จะถึงเวลาสนุกของโม่จิ่วฉาวสักที

น่าเสียดายที่วิญญาณของร่างนี้เปลี่ยนไปแล้ว

จริงๆแล้วช่วงสามวันนี้ฉู่มู่หยุนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาก โม่จิ่วฉาวหน้าตางดงาม โม่จิ่วฉาวมักจะวางท่าบริสุทธิ์สูงส่งดั่งเทพยาดา แล้วเขาก็ทำอย่างนั้นต่อหน้าฉู่มู่หยุน ทุกๆการกระทำราวกับจะล่อลวงฉู่มู่หยุน ยังดีที่ร่างนี้ยังเด็กนัก ถ้าไม่งั้นเขาคงต้องหาวิธีดับไฟปรารถนาแน่

วันที่สี่ ขาของฉู่มู่หยุนหายเป็นปกติ โม่จิ่วฉาวไม่ใช่คนขี้เกียจ แค่สละเวลาสามวันเพื่อของเล่นชิ้นหนึ่งก็นับว่าดีมากแล้ว และการจะซื้อใจคนก็ไม่ใช่ต้องอาศัยตัวตินกันตลอด แต่การสลับระหว่างใกล้ชิดกับห่างเหินต่างหากที่จะกุมใจคนไว้ได้สนิท

โม่จิ่วฉาวจากไป

ในที่สุดฉู่มู่หยุนก็หายใจหายคอคล่อง หลังจากต้องแสดงละครสามวันเต็มเขาเกือบจะกลายเป็นดอกไม้ขาว*ไปจริงๆซะแล้ว

*เป็นสำนวนประมาณว่าคนดีผู้ใสซื่อและน่าสงสารน่ะค่ะ

เมื่อตัวอันตรายจากไปแล้ว ฉู่มู่หยุนก็ผ่อนคลายลง แววตาของเขาฉายแววเกรี้ยวกราดและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "นายเป็นใคร"

ไม่มีใครอื่นในห้อง เขาถามเสียงนั้นที่ได้ยินในหัวตัวเอง

เสียงอิเล็กโทรนิกดังขึ้นแข็งๆ "เรียกฉันว่าซีโร่ก็ได้"

"นายเป็นคนพาฉันมาที่โลกนี้ใช่ไหม"ฉู่มู่หยุนหรี่ตา

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้"

"นายทำแบบนี้เพื่ออะไร"

"เพื่อให้จอมมารทั้งเจ็ดตกหลุมรักคุณ"

ฉู่มู่หยุนสะดุ้ง คิดว่าความคิดนี้ชั่งไร้สาระ "แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ"

ซี่โร่ไม่ตกใจกับคำตอบของเขา "คุณไม่ได้อยากกลับโลกเดิมและคุณก็ไม่กลัวความตาย เพราะฉะนั้นถ้าคุณไม่ตกลงคุณจะต้องตายอย่างทรมาณในเงื้อมมือของเจ็ดคนนั้นทีละคนๆ"

ฉู่มู่หยุนอารมณ์เสีย ไอ้บ้านี่รู้จักเขาดีทีเดียว

แต่เขาไม่เคยชอบถูกบังคับ "ไม่มีใครสั่งให้ฉันทำอะไรได้ถ้าฉันไม่อยากทำ"

ซีโร่เข้าใจตัวตนของฉู่มู่หยุนดี "ถ้าคุณทำงานสำเร็จคุณจะได้สิ่งที่ปรารถนะ"

"นายจะรู้หรอว่าฉันอยากได้อะไร" เขาหัวเราะ

ซีโร่เงียบไปพักหนึ่งก่อนตอบกลับทื่อๆ "แต่คุณรู้" 

คำพูดที่ปราศจากอารมณ์และน้ำเสียงทำให้ฉู่มู่หยุนต้องหยุดคิดพิจารณา

สิ่งที่เขาต้องการ...สิ่งนั้นที่เขาต้องการมากๆ...สิ่งที่เขาปรารถนาตั้งแต่เริ่มจำความได้

หลังจากเงียบไปพักหนึ่งฉู่มู่หยุนก็ตอบกลับ "...ตกลง" 


มันน่าเศร้าที่คงไม่มีใครอื่นบนโลกนี้ที่จะรู้จักพวกบ้าเจ็ดคนนั่นได้ดีเท่าเขา ก็เขาเป็นคนสร้างพวกนั้นขึ้นมาเองนี่นา แค่เอาใจพวกนั้นจะยากแค่ไหนกัน

อย่างเดียวที่ทำให้ฉู่มู่หยุนปวดหัวคือตอนที่สร้างพวกนั้นขึ้นมาเขาแทนพวกนั้นด้วยส่วนหนึ่งของตัวเขาเอง ถึงฉู่มู่หยุนจะหน้าตาดีแต่เขาก็เป็นรุก แล้วถ้าเขาไปรุกใส่พวกนั้น อย่าว่าแต่ตกหลุมรักเลย วินาทีต่อไปศพเขาคงแยกเป็นห้าท่อนแน่ๆ

เฮอะ...ถ้าเขารู้มาก่อนว่าสักวันเขาจะเข้ามาในนิยาย เขาคงแต่งให้พวกนั้นเป็นฝ่ายรับคนงามที่วันๆคิดแต่อยากถูกเอาไปแล้ว

ไม่น่าเลยจริงๆ!


-------
โฮ จบตอนที่สองแล้ววววว แทบลากเลือด แต่ละตอนมันยาวแท้
เลยอยากมาถามนักอ่านที่หลงๆเข้ามาว่าอยากให้รออัพทีเดียวจบตอนแต่นานๆครั้ง หรือให้อัพทีบางส่วน(เช่นอาจจะทีละครึ่งตอน)แล้วอัพบ่อยๆดีกว่าคะ รีบๆส่งคำตอบเข้ามานะ แต่ถ้าคนโหวตน้อยไวซ์จะถือว่าแล้วแต่อารมณ์คนแปลนะเออ
ป.ล.คำผิดเยอะนะเพราะแปลขำๆ ใครเห็นตรงไหนชี้ได้แล้วว่างๆจะค่อยกลับมาแก้นะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 981 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,518 ความคิดเห็น

  1. #1516 aueounkool (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 00:53
    กรี้ดดดดแสดงว่าเหล่าจอมมารคือสามีหน้าสวยสินะชอบเวย์นี้มากกกก
    #1,516
    0
  2. #1493 edenoftheeast (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:31
    โอ้ย ตลกกกก 5555555
    #1,493
    0
  3. #1318 UnlunLun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 22:03
    เนื้อเรื่องมาดี แปลได้อารมณ์
    #1,318
    0
  4. #1276 lovekhun_oppa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 00:02
    แปลได้ดีมากค่ะ ชอบมากเลย
    #1,276
    0
  5. #1270 MaynieTuan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 14:54

    จอมมารทั้งเจ็ดเลยนะ หึหึ
    #1,270
    0
  6. #1091 PCYB614 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 14:35
    เราอยากให้อัพทีเดียวค้าบบ
    #1,091
    0
  7. #1088 nnae14 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 01:50
    แปลสำนวนอ่านง่ายมากเลยค่ะ ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ
    #1,088
    0
  8. #1013 nightsza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 05:46
    อัพทีเดียวจ้า
    #1,013
    0
  9. #827 jkooktaev (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 23:24
    โอ้ยยยย
    เปลี่ยนบ้างไงเป็นรุกมานานลองเป็นเคะบ้าง555555
    #827
    0
  10. #779 Aonprpat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 23:57
    555555555555พลาดละ
    #779
    0
  11. #641 Puttinat_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:52
    เย่!

    นางเป็นเคะจร้าาา ดีใจมากกก55555 ถึงปกกติจะไม่ชอบเมะสวยก็เถอะ แต่ก็อ่านได้
    #641
    0
  12. #601 nsttiyaburana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 22:34
    ขอบคุณมากนะคะ
    #601
    0
  13. #520 sorrower-2542 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 12:55

    เราว่าภาษาโอเคนะ แต่คำผิดเยอะไปหน่อย
    #520
    0
  14. #499 1335213352 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 22:38
    เป็นรับนั้นแหละดีแล้วววววว(เคะๆๆๆ)
    #499
    0
  15. #463 nakakoolapinan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:08
    เคะเถิดดดดดดด //สาธุๆๆๆๆ
    #463
    0
  16. #448 ak888 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    ฉู่ๆเป็นรับเถอะ
    #448
    0
  17. #235 Konrafah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:06
    ติดตามค่ะ พี่ฉู่นี่สุดๆดลย 55
    #235
    0
  18. #222 princegold (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 06:29
    น้องจะรุกจะรับยังไงก็ได้ แต่อยากให้รับเบาๆแฮะ ปะป๋า(ตัวจริง)เป็นรับก็แอบแซ่บ555 ติดตามค่า
    #222
    0
  19. #213 namesunny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:33
    คือความเมะชนเมะมากๆ โอเค ฉันจะยังไม่ลงเรือว่าใครโพไหน ตัดฟิลเตอร์ทิ้ง! ฉับๆๆๆๆ
    #213
    0
  20. #156 Soul1900 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:31
    ตกลงตัวเอกเป็นรุกหรือรับครับถ้ารับจะได้ไม่ถลำลึกไปมากกว่านี้ ตอบหน่อย จริงๆถ้าตัวเอกเป็นเมะเหนือเมะจะดีมาก
    #156
    3
    • #156-1 T-Wize(จากตอนที่ 2)
      18 เมษายน 2562 / 21:29
      ต้นฉบับก็ยังอ่านไม่จบเหมือนกันค่ะ มันมีตั้งเจ็ดคนไม่รู้จะไปพลิกฝั่งตอนคู่ไหนหรือเปล่า
      แต่กับท่านพ่อนี่นางต้องตีบทใสซื่อค่ะ เมะไม่ขึ้น กลัวกรงเล็บท่านพ่อฝังอก
      #156-1
    • #156-3 T-Wize(จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2562 / 19:58
      คือหยุนเอ๋อร์ก็ว่าจะรุกๆหลายทีแล้ว ตอนนี้ต้องรอลุ้นต้นฉบับEng
      สปอยเบาๆว่าจากเดิมโดนเก็บมาเลี้ยงล่าสุดนางไปเลี้ยงต้อยแล้ว แต่จะได้กินไหมยังไงต้องรอดูอีกทีค่ะ
      #156-3
  21. #145 palllll (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 16:46
    5555555 รับเป็นอย่างเดียว
    #145
    0
  22. #113 nekoback (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:00
    ต้องรับแล้วล่ะ กรรมตัวเองก่อล้วนๆ
    #113
    0
  23. #108 seobabyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:03
    นับถือคนแปลเลยจ้า ยาวมากก ส่วนตัวเชียร์เมะชนเมะ อิอิ
    #108
    0
  24. #85 Peopleofthebook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:32

    เคะเถอะขอร้องงงงง

    #85
    0
  25. #82 eve--sakunrat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 10:22

    น้องจะไปเคะใช่มั้ย

    #82
    0