India-Indie ซุบซิบกับสะใภ้อินเดีย

ตอนที่ 262 : ไฟท์กันกลางถนน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

#ซุบซิบกับสะใภ้อินเดีย
ว่าจะเล่าเรื่องนี้นานแล้ว แต่ลืม จนไปเจอรูปเลยนึกออก นี่ล่ะ ประโยชน์ของการถ่ายรูป ทำให้เราได้นึกถึงเรื่องราวบางเรื่องราวได้ง่าย

ย้อนกลับไปวันที่อีห่านไปร่วมพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลให้ในหลวง 100 วันที่วัดพุทธ Mahabodhi loka shanti buddha vihara (วัดมหาโพธิ์ โลกา สันติ พุทธะ วิหาร) ขากลับก็นั่งแท็กซี่ อย่างที่บอกว่าที่อินเดียขับรถกันฉวัดเฉวียนมาก เฉี่ยวกันบ่อย แต่ไม่ค่อยชนกันแรงๆ ส่วนเรื่อวงบีบแตร....ช่างมันเถอะ โหมดปลงและชิน 55555+

ไปอินเดียมาหลายครั้ง แต่ะครั้ง แต่ละวันไม่เคยเจอการเฉี่ยวเลย จนวันนั้นล่ะ ระหว่างที่นั่งแท็กซี่ ใกล้ๆเคลิ้มจะหลับ เพราะตื่นเช้าและหิวข้าว จู่ๆแท็กซี่ก็เบรคตัวโก่ง อีห่านนี่หน้าแทบไปทิ่มพนักพิงเบาะคนขับ

พอลืมตามาก็เห็นคนขับแท็กซี่จอดรถกลางถนน เปิดประตูออกไปด้วยความฉุนเฉียว เดินไปทางด้านหน้ารถ อ้อมไปทางด้านซ้ายที่มีรถตุ๊กๆ หรือ ออโต้ จอดอยู่ คนขับแท็กซี่จับกระจกมองข้างฝั่งซ้ายแล้วโวยวายเสียงดังลั่นเป็นภาษาฮินดี อีห่านสามารถเข้าใจได้โดยสัญชาตญาณการมโน ว่า อีรถออโต้คงจะเบียดแซงแล้วไปเสยเอากระจกข้างซ้ายของแท็กซี่ที่นั่ง จากนั้นทั้งคนขับแท็กซี่กับคนขับรถออโต้ก็แหกปากแข่งกัน ต่างฝ่ายต่างเดินเข้าไปหากัน โวยวายตะคอกใส่หน้าชี้มือชี้ไม้ไปๆมาๆ คือ ถ้าเป็นที่ไทยแม่งไม่วางมวยก็ยิงกันตายห่าไปแล้ว

"กราบรถกู"

ไม่ใช่ๆ 555+

เสียงรถราด้านหลังก็บีบแตรไล่อีรถแท็กซี่ที่อีห่านนั่งจอดกลางถนน อีด้านซ้ายก็กำลังโหวกเหวกโวยวาย อี่ห่านก็กลัวจะเกิดเรื่อง กำลังหาทางหนีทีไล่ คนขับแท็กซี่กับคนขับออโต้แหกปากอยู่สักอึดใจก็พยักหน้าหงึกหงักให้กันจากนั้นก็แยกย้าย

เชี่ย!

กูอุตส่าห์ลุ้น...

แต่นี่ก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างของคนอินเดีย เฉี่ยวชนแค่ไหนไม่ต้องถึงประกัน ขอแค่ให้ด่าแค่โวยวาย ดูอารมณ์เย็น ไม่หัวร้อนแบบบ้านเรา

#เอาซะกูตื่นเลย #หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

959 ความคิดเห็น