Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 8 : #7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,403 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62

 

 

 

AX U cute boyโพสต์เมื่อ 29 นาที ที่แล้ว

โอ๊ยยยย หยุดไปหลายวัน เจ้หนีเข้าป่าวิปัสสนาหาสัญญาณเนตไม่ได้ กลับเข้ากรุงมาอินบ็อกถล่มทลายจนมือถือค้าง เหล่าลูกเพจว่างงานส่งภาพคู่จิ้นคู่จริงของAXมาให้ ทั้งมุมกินข้าว ดูหนัง ควงกันกลางห้างฯสุดสวีต คนคงเห็นกันตามทวิตกับเพจอื่นไปแล้ว เอ้า ถือว่าเจ้อัพเดตย้อนหลังก็แล้วกัน

**แนบรูป เคนปั้นชา 1 อัลบั้ม**

 

Abcdex ไปเดินห้างแล้วเจอพอดี คนทั้งห้างเหมือนเป็นอากาศไปเลยจ้า

54321 คู่นี้เหมาะสมกันเว่อร์ๆ คุณชายหมอเวอร์ชั่นAXU

KenAXU_FC ปล่อยให้หลัวไปกินอาหารอิตาลีกับเมียหลวง เมียน้อยอย่างเราๆก็กินข้าวคลุกน้ำตา เอ๊ย น้ำปลาไปแล้วกัน งือออออ

KodmamnD ปั้นชาน่ารักกกกก

สนใจทักเดมนะคับ ปั้นชาครับ ครั้งหน้าอย่าประชดไปกินข้าวกับคนสวนอีกนะครับ

Z´lkpsnjo83401 นี่มันไอ้เคนคนขับรถที่บ้านผมเอง แหมให้พาคุณหนูไปซื้อของแค่นี้ ทำเป็นตีตัวเดินเสมอนะ กลับมาจะถูกหักเงินเดือน

น้องปั้นของเพร่ อยากทวงคืนปั้นชา แต่รู้ว่าเราสู้หมอเคนไม่ได้อยู่ดี ฮือออออ

Ken_0014เขินเลยครับ

KenAXU_FCกรี๊ดดดดดดดดดดด หลัวมาาา

ทิงนอยนอย อ๊ายยยยยยย พี่หมอเคนมาตอบด้วยล่ะ

Yinsaktingtionพี่หมอคะ คบกับพี่ปั้นชาอยู่เหรอคะ@Ken_0014 @Pan_Cha KrittarinJ

จับฉ่ายต้องไปจ่ายตลาด iyddyookoqot8t

จับฉ่ายต้องไปจ่ายตลาดเหี้ย กุรีบเม้นจนมือสั่นนน

Ken_0014 @Yinsaktingtionคุยกันอยู่ครับ

JenY พี่หมอคนจริง ฮือออออ ใจกูวววว

 

“สรุปแกกับพี่หมอคบกันเหรอ” ปิ่นถามด้วยเสียงแฝงบางอย่างที่ฟังแล้วต้องขมวดคิ้ว แต่ยังไม่ทันได้ถามหรือตอบอะไรกลับ คนอื่นที่ไม่ได้เอะใจก็ชิงแซวกันขึ้นมาก่อนหลังจากอ่านคอมเมนต์ในเพจคิ้วบอยจบ

“พี่หมอเคนเท่มากเลยอ่ะชา ประกาศตัวโคตรชัดเจน”

“เม้นอย่างนี้คงอยากกันพวกมาจีบมึงด้วยไง” เนมแซวปิดท้าย ขณะที่พัดผู้ทำสารพัดงานพิเศษเพิ่งได้เงยหน้าจากกองแลคเชอร์มาอย่างเหรอหรา

“ชาคบกับพี่หมอเคน อดีตเดือนมหาลัยที่หล่อๆนั่นเหรอ?”

“โอ้ยยพัด แกไปอยู่ไหนมา พี่เคนเขาตามจีบชามาเป็นเดือนๆแล้วนะ เพิ่งรู้หรือไง” มิ้นยื่นโทรศัพท์ที่ยังเปิดหน้าเพจเจ้หลงเอาไว้ พัดรับไปอ่านแล้วส่งคืน

“ไม่รู้เลย เลิกเรียนเราก็รีบไปทำงานพิเศษต่อ เพจพวกนี้เราก็ไม่ได้เข้าหรอก ไม่มีเวลา”

“ตกลงว่าไง” ปิ่นไม่ได้สนใจมิ้นกับเนมที่เอาแต่บ่นพัดเรื่องไม่ติดตามข่าวสาร สายตาเธอยังจ้องอยู่ที่ผมเพื่อคาดคั้นเอาคำตอบ ผมไม่รู้ว่าทำไมปิ่นต้องซีเรียสขนาดนี้

“ก็ตามนั้น พี่เคนมาขอโอกาส เราก็ให้” คนอยากได้คำตอบสีหน้าไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก ถือว่าดีไป เพราะผมอึดอัดทุกครั้งที่ปิ่นถามเรื่องพี่เคน

นั่งคุยเล่นกับเพื่อนๆที่ใต้ตึกคณะอีกไม่นาน คนคุ้นตาก็เดินส่งรอยยิ้มเข้ามาหยุดที่หัวโต๊ะ

“พี่เคน” เสียงหวานเรียกขึ้นด้วยความดีใจไม่ได้มาจากผม เป็นปิ่นที่ร้องขึ้นเรียกสายตาพวกเราทั้งกลุ่ม เธอถึงได้รู้สึกตัวแล้วยิ้มแห้งๆกลับไป “เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“พี่มาหาชาน่ะครับ” พี่เคนมองหน้าผมตอนที่ตอบปิ่นแล้วยิ้มไปด้วย “ไปทานข้าวกันไหมครับ พี่ว่างชั่วโมงครึ่งก่อนเข้าแลปบ่ายเลยแวะมาหาชา”

“งั้นเราขอตัวนะ ไว้เจอกัน” พัดเก็บของแล้วลุกขึ้นยืน ส่งแลกเชอร์ที่ยืมผมไปลอกเมื่อกี้คืนมา พี่เคนหันไปมองขมวดคิ้วเล็กน้อยเดาว่าเขาคงไม่เคยเห็นพัดมาก่อน เพราะปกติแล้วเลิกเรียนพัดก็จะรีบไปทำงานทันที แต่วันนี้เข้าเรียนสายเลยจดโน้ตต้นชั่วโมงไม่ทัน

“เดี๋ยวสิครับ น้องชื่ออะไรครับ”

“พัด”

“เพื่อนชาเหรอครับ ไปทานข้าวด้วยกันก่อนสิ พี่เลี้ยงเอง”

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถนัดของฟรีเท่าไหร่” พัดตอบยิ้มๆ คนไม่รู้อาจจะหมั่นไส้ได้ แต่ผมที่คบเพื่อนคนนี้มาสามปี เจตนาของเขาคือตั้งใจจะบอกว่า เงินทองมันหายาก เขาเลยไม่ชอบให้ใครมาจ่ายอะไรให้ฟรีๆ

“ก็ราคาไม่เท่าไหร่เองครับ ถือว่าทำความรู้จักกัน น้องสนิทกับชามากหรือเปล่าพี่ไม่เคยเจอน้องเลย”

“อ้อ ถ้าจะเลี้ยงเพื่อให้ผมช่วยเชียร์หรือตีสนิทกับชา ไม่จำเป็นหรอกครับ ผมไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆเท่าไหร่ ขอตัวนะครับ ไปนะเราต้องรีบไปทำงานพิเศษแล้ว” แล้วก็ผ่านพวกเราไปไวราวกับพายุ ทิ้งพี่เคนอ้าปากค้างน้อยๆอยู่เกือบนาทีกว่าจะตั้งสติได้

“อย่าไปถือสาพัดเลยนะคะ รายนั้นก็แบบนี้แหละ เด็กทุนก็ต้องทำงานอยู่แล้ว” มิ้นว่าแล้วเก็บของเข้ากระเป๋าบ้าง

“ใช่ๆ เราไปทานกันเองก็ได้ รีบไปเถอะไอ้ชา ปิ่น เดี๋ยวพี่หมอเคนกลับมาลงแลปไม่ทัน” เนมรีบช่วยกู้สถานการณ์ไม่ให้พี่เคนหน้าแตกไปมากกว่านี้ ส่งซิกส์กับมิ้น คนหนึ่งลากปิ่น คนหนึ่งลากผมไปยังลานจอดรถ

ร้านอาหารนี้ผมยังไม่เคยเข้ามาก่อนแต่เปิดใกล้กับมหาวิทยาลัยมาก นักศึกษาไม่เยอะเพราะราคาค่อนข้างแรง เป็นปกติของพี่เคนอยู่แล้วที่จะทานแต่ร้านอาหารดีและแพง เรามีห้าคนร้านเลยพาไปยังโต๊ะกลมแกะสลักสไตล์ยุโรป ผมนั่งระหว่างมิ้นกับพี่เคน ซ้ายมือของพี่เคนคือปิ่น ส่วนเนมก็นั่งระหว่างปิ่นกับมิ้น

“ชาอยากทานอะไรครับ”

“ขอดูก่อนนะครับ มิ้นบ่นอยากทานสลัดไม่ใช่เหรอ ร้านนี้น่าจะทำอร่อยนะ มีเมนูสลัดตั้งหลายแบบแน่ะ” ผมหันไปชวนเพื่อนคุย มิ้นเปิดเมนูแล้วก็ทำหน้านิ่ว

“เอาไงดีชา น่าทานตั้งหลายอย่างแน่ะ เลือกไม่ถูกเลย ช่วยหน่อยสิ”

“เชฟสลัดไหม แคลลอรี่ไม่เยอะด้วย ลดน้ำหนักอยู่นี่”

“อื้อ เอาอย่างนั้นก็ได้ ชาเนี่ย ใส่ใจจังเลยนะ” มิ้นยิ้มให้กับผมแล้วไปช่วยเนมเลือกอาหารต่อ ผมหันไปจะชวนพี่เคนคุยแต่พบกว่าพี่เคนกำลังรับมือกับปิ่นอยู่

ผมใช้คำไม่ผิดหรอก...รับมือ

“นะคะพี่เคน เนี่ยมันเยอะเกินไปปิ่นน่าจะทานคนเดียวไม่หมด พี่เคนช่วยปิ่นทานนะ เอามาแบ่งกัน”

“เอ่อ พี่ว่าสั่งแบบจานเล็กดีไหมครับ”

“ก็จานเล็กไม่มีสลัดแถมให้นี่คะ ปิ่นอยากทานสลัดด้วย พี่เคนลำบากใจจะทานด้วยกันเหรอคะ ทั้งๆที่....”

“ได้ครับ สั่งจานใหญ่มาก็ได้ เดี๋ยวพี่...กับทุกคนช่วยกันทาน” พี่เคนรับตัดบทเลยไม่รู้ว่าปิ่นจะพูดอะไรต่อ ผมเห็นปิ่นยิ้มเมื่อได้ดั่งใจแล้ว หันไปสั่งอาหารกับพนักงาน ว่าที่คุณหมอจึงได้หันมาทางผม สีหน้าตกใจเมื่อเห็นว่าผมมองอยู่ แต่แป๊บเดียวพี่เคนก็กลับมายิ้มได้อีกครั้ง

“ชาสั่งอะไรหรือยังครับ พี่ช่วยเลือกไหม”

“ผมเรียบร้อยแล้วครับ”

“พี่เคนคะ พี่เคนว่าปิ่นจะดื่มน้ำอะไรดีคะ” เพื่อนผมก็ขอความช่วยเหลือจากพี่เคนอีกครั้งจนเราต้องเลิกคุยกัน ผมเห็นสีหน้าอึกอักของมิ้นกับเนม และสายตาที่มองผมคล้ายมีอะไรอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูด

ตลอดเวลาที่ทานอาหารปิ่นผูกติดบทสนทนากับพี่เคนเอาไว้ตลอด จนพี่เคนไม่สามารถหันมาคุยกับผมได้ ผมเลยต้องคุยกับเพื่อนอีกสองคนแทน

ทานข้าวเสร็จพี่เคนก็รับหน้าที่เป็นคนเลี้ยงเหมือนเดิม คนเด็กกว่าอย่างพวกเราก็พร้อมใจกันยกมือไหว้ขอบคุณ พากันออกนอกร้าน ตอนมาผมนั่งรถพี่เคนมา ส่วนมิ้นกับปิ่นนั่งรถเนมมา

“ขอปิ่นติดรถไปด้วยได้ไหมคะพี่เคน เนมจะไม่เข้ามอแล้ว” ปิ่นผละจากเพื่อนคนอื่นมาหาพวกเรา ผมหันไปมองเนมก็พยักหน้า

“อ้าวแล้วมิ้นล่ะ”

“รถเราเสียน่ะ เลยจะให้เนมไปส่งที่บ้าน พอดีว่าทางที่เนมจะไปเป็นทางผ่านบ้านเรา” มิ้นตอบ จากนั้นเพื่อนสองคนก็โบกมือลา ผมหมุนตัวจะขึ้นรถพี่เคนแต่ปิ่นจับแขนเอาไว้ก่อน

“ขอเรานั่งหน้าได้ไหมชา เมื่อกี้ทานเยอะไปหน่อยรู้สึกเวียนหัวยังไงก็ไม่รู้ ไม่อยากนั่งด้านหลังเลย”

“ได้ดิ” เลยย้ายไปนั่งด้านหลังแทน พี่เคนหันมองผมกับปิ่นสลับกัน พอปิ่นให้เหตุผลเดิมกับที่บอกผมเมื่อกี้ ว่าที่คุณหมอใจดีก็เลยพยักหน้ารับไม่ได้ว่าอะไรอีก

รถยนต์คันหรูแขกประจำที่ชาวคณะบริหารฯเห็นจนชินตาจอดเทียบที่ทางเข้าลานจอดรถ บ่ายนี้พวกผมไม่มีเรียนแล้ว เลยตั้งใจจะกลับเข้ามาเอารถแล้วก็กลับหอพักเลย เมื่อรถจอดสนิทผมก็เอ่ยปากขอบคุณพี่เคน แต่ปิ่นนั่งนิ่ง

“ไม่ลงเหรอปิ่น”

“เราจะไปหาเพื่อนที่แถวๆคณะแพทย์น่ะ ว่าจะขอติดรถพี่เคนไปเลย” ปิ่นตอบผมแบบนั้น เลยได้แต่พยักหน้าแล้วลงรถมาคนเดียว ไม่อยากให้เสียเวลาเพราะว่าพี่เคนกำลังจะต้องเข้าแลปในอีกไม่ถึงสิบนาที

 

-------------

 

เมื่อลงจากรถคนขับกลับเปิดประตูเดินอ้อมตามมา

“ชาครับ”

“ครับ? พี่เคนต้องรีบไปเรียนแลปนี่ครับ”

“คืนนี้พี่โทรหาได้ไหมครับ เผื่อว่าชามีอะไรอยากจะถามพี่”

“ถาม? ให้ชาถามอะไรครับ”

“นั่นแหละครับ ตอนนี้พี่รีบมาก ยังคุยไม่ได้ ยังไงคืนนี้พี่จะโทรหา ชารอรับสายของพี่ด้วยนะ” พี่เคนส่งสายตาอ้อนวอน ผมตอบตกลงเจ้าตัวก็ทำท่าดีใจ ยกมือขึ้นจะลูบหัวผม แล้วก็เป็นอีกครั้งที่เสียงของปิ่นขัดขึ้นจนหยุดทุกการกระทำของพวกเรา

“พี่เคนรีบไปเรียนไม่ใช่เหรอคะ รีบไปกันเถอะค่ะ...เจอกันนะชา” พูดจบก็เลื่อนกระจกขึ้นปิดไว้เหมือนเดิม

“พี่ไปนะ” 

“ครับ” รอจนรถของพี่เคนวิ่งหายลับสายตาแล้ว ผมก็หยิบกุญแจรถยนต์ตัวเองออกจากกระเป๋า ทางเดินไปลานจอดรถนั้นร่มรื่นมาก มีต้นไม้ปลูกเอาไว้เป็นแนวยาวสองข้างทางกันแดด ลมอ่อนๆพัดมากระทบร่างกายให้ความรู้สึกดี

อิ๋ง~ อิ๋ง~

พร้อมกับเสียงประหลาดบางอย่างที่ลอยมาตามลมด้วย

ผมกวาดตามองหาต้นเสียง พบว่าไกลออกไปมีเจ้าหมาตัวน้อยกำลังส่งเสียงร้อง ตรงนั้นคือหลังตึกคณะของเราซึ่งถ้าไม่มองดีๆก็จะไม่สังเกตเห็นเพราะเป็นมุมลับสายตาอยู่หลังพุ่มไม้ นอกจากหมาน้อยสองตัวสีขาวกับดำ ยังมีหมาตัวใหญ่อีกหนึ่งตัวกำลังส่งเสียงร้องขู่คนที่เดินเข้าไปใกล้พวกมันด้วย ตามสัญชาตญาณของแม่ที่ปกป้องลูกอ่อน แยกเขี้ยวไปพร้อมกับใช้ร่างกายตัวเองบดบังลูกทั้งสองไว้

มนุษย์ไม่ได้มีท่าทีคุกคามใดๆ เพียงแต่สีหน้านิ่งอันเป็นเอกลักษณ์ทำให้นอกจากคนไม่กล้าเข้าใกล้ แม้แต่หมาก็ยังไม่อยากคบหา แอบหัวเราะกับตัวเองน้อยๆก่อนจะก้าวเดินไปทางด้านหลังของคนที่กำลังย่อตัวลงและวางจานพลาสติกใส่ข้าวคลุกอาหารไว้เต็มจานลงตรงหน้าสุนัขทั้งสามตัว

ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ หนึ่งสัตว์หนึ่งมนุษย์จ้องตากันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเจ้าหมาแม่ลูกอ่อนก็ยอมขยับตัวเข้ามา ก้มลงดมอาหาร เหลือบตามองมนุษย์อย่างระแวง หลังชิมไปได้สองสามคำ ความระแวงก็หมดไป มันกัดกินอาหารเข้าปากอย่างหิวโหย 

“แล้วลูกๆมันล่ะ” ผมถาม อีกฝ่ายไม่มีท่าทีตกใจหรือสะดุ้งอะไร เขาน่าจะรู้สึกได้สักพักแล้วว่ามีคนมา ไม่แน่อาจจะถึงขั้นรู้ว่าเป็นผม ถ้าหากมีเหรียญทองโอลิมปิกวางกองอยู่บนตู้ เซ้นส์ด้านนี้อาจจะแรงก็ได้

“เพิ่งคลอดไม่นาน ยังกินข้าวไม่ได้ ต้องกินนม” ฮอว์กตอบ ล้วงไปในกระเป๋าเป้หยิบเอาชามก้นตื้นออกมาวาง หยิบขวดนมวัวออกมาเทลงไป

“กินนมวัวได้เหรอ?” เคยได้ยินว่าลูกหมามันกินนมวัวไม่ได้นี่

“ได้ อุณหภูมิปกติ นี่หมาจรจัดอะไรมันก็กินได้หมด เลือกไม่ได้”

“มันไม่ได้กินนมแพะเหรอ”

“โยโย่ตอนเอามาเลี้ยงก็ให้กินนมวัว มันก็ยังโตได้ขนาดนี้” นึกถึงเจ้าหมาที่บ้านของฮอว์กแล้วผมก็เลยพยักหน้าแต่โดยดี เขาเองก็มีประสบการณ์เลี้ยงลูกหมามาก่อนแล้ว จากที่เห็นตอนนี้มันโตจนกระโดดเข้าใส่ผมแทบจะเซล้ม ทั้งที่วันแรกที่เจอมันกับฮอว์กตัวยังเล็กพอๆกับลูกหมาสองตัวนี้อยู่เลย

“มันอยู่กับนายมาห้าปีแล้วสินะ ตั้งแต่ตอนนั้น”

“อืม”

“ตอนที่โดนรถชน เป็นยังไงบ้างล่ะ ตอนนั้นเลือดมันเต็มตัวไปหมด”

“ขาหักน่ะ ต้องดามเฝือกอยู่หลายเดือน โชคดีที่รถของนายเบรกทันไม่ทับมันซ้ำ ไม่อย่างนั้นคงแย่”

เห็นไหมว่าฮอว์กน่ะ เป็นคนใจดี 

ผมยืนยิ้มมองอีกคนนั่งยองๆลูบหัวแม่หมาที่กินข้าวจนหมดจานแล้ว จากที่ไม่ไว้ใจหวาดระแวงเจ้าหมากลับยอมให้ฮอว์กลูบหัวโดยดี ซ้ำยังเอาหน้าถูกับมือหนานั่นด้วย หลังจากนั้นก็พาลูกๆตัวเองไปหามุม ทิ้งตัวลงนอนให้ลูกดื่มนมอย่างสบายใจ ท่าทางว่าก่อนหน้านี้มันคงหิวมาก ไม่รู้ว่าหลงทางมาจากไหนถึงมาอาศัยอยู่ที่นี่ มหาวิทยาลัยผมถ้าไม่ใช่นักเรียนทุนก็จะเป็นพวกลูกคนมีเงิน หากมันจะหิวเพราะไม่มีใครสนใจให้อาหารมันก็ไม่แปลก

“นายเอาอาหารมาให้มันบ่อยเหรอ” รอจนฮอว์กลุกขึ้นยืนปัดมือทั้งสองข้างเอาสิ่งสกปรกออก เขาก็เดินไปทางลานจอดรถยนต์ ส่วนผมเดินตาม

“ไม่ มันน่าจะเพิ่งคลอดได้ไม่นานแล้วพาลูกมาที่นี่ ก่อนนี้ไม่เคยเห็น”

“น่าสงสารมันนะ ไม่มีบ้านอยู่” หรือว่าผมควรเอามันไปเลี้ยงที่บ้านดี ม๊าชอบสัตว์มากโดยเฉพาะสุนัขกับแมว คนอื่นๆก็ไม่ได้แพ้ขนสัตว์ ไม่น่ามีปัญหา

“สัตว์มีสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด ไม่ต้องห่วงมันหรอก”

“มันดูผอมมากๆเลย ถ้านายไม่เอาอาหารมาให้ สงสัยว่ามันจะไม่มีนมให้ลูกกิน” ผมหันไปมองครอบครัวหมาอีกครั้ง อมยิ้มเล็กน้อยเมื่อเจ้าตัวเล็กทั้งสองกำลังดื่มนมแม่ ท่าทางพวกมันมีความสุขกันมาก

“อืม” ฮอว์กรับคำในคอ เดินมาเรื่อยๆจนถึงรถที่ผมจอดเอาไว้ นั่นทำให้ผมเพิ่งรู้สึกตัวว่า...เขาเดินมาส่ง

ฮอว์กเดินมาส่งผมที่รถ การกระทำนิ่งๆไร้การบอกกล่าวกลับทำให้ผมยิ้มกว้างขึ้นมา ยิ้มมากจนปวดกราม ต้องหุบปากตัวเองลงเม้มมันเอาไว้แน่น

“ขอบใจมากนะ”

“เรื่อง?”

“ก็ที่เดินมาส่งที่รถไง”

“อ้อ” เขาทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกได้ ก่อนจะเหลือบตามองไปยังข้างๆรถของผมที่มีบิ๊กไบก์คันหนึ่งจอดเอาไว้อยู่ ลืมบอกไปว่าลานจอดรถยนต์กับที่จอดรถมอเตอร์ไซค์อยู่ติดกัน 

ใบหน้าชุ่มเหงื่อเล็กน้อยแตกกระจายร่วงกราวลงสู่พื้น...นั่นเป็นภาพที่เกิดขึ้นในหัวผม

“ฉันแค่เดินมาเอารถตัวเอง” ใช่ รถคันนั้นเป็นของฮอว์ก และผมหน้าแตกจนยับเยินเลย

“อ่า” ผมเกิดอาการเป็นใบ้ ออกตัวแรงไปขนาดนั้นว่าเขาเดินมาส่ง พูดขอบคุณเป็นเรื่องเป็นราวอย่างกับคนบ้าเข้าข้างตัวเอง สุดท้ายกลายเป็นว่า ฮอว์กแค่เดินมาเอารถเขาซึ่งมีรถผมเป็นทางผ่าน

แงงงงงงงง

“หึ ล้อเล่น เดินมาส่ง” คนกวนประสาทเฉลยความจริง ยกมือขึ้นขยี้หัวผมแรงๆจนยุ่งเหยิง อยากจะปัดมือทิ้งแต่เพราะเพิ่งหน้าแตกไปเลยได้แต่ยืนหน้าบึ้ง ทำท่างอนใส่ซะเลย 

“ไอ้บ้า”

“บอกแล้วอย่าพูดคำหยาบ”

“ก็มาแกล้งทำไมเล่า”

“กลับไปได้แล้ว ขับรถดีๆ” เขาดันตัวผมไปที่ประตูด้านคนขับ แย่งกุญแจรถไปกดปลดล็อก เปิดประตูออก แต่ผมฝืนตัวเอาไว้ยังไม่ยอมเข้า หันกลับไปคุยกับเขาก่อน

“แล้วฮอว์กไม่กลับบ้านเหรอ ตอนบ่ายไม่มีเรียนนี่นา หรือลงวิชาเลือก”

“นัดคุยโปรเจกต์กับอาจารย์” คงเป็นรายงานของวิชาคณะ ซึ่งเป็นวิชาที่เด็กปีสามทุกคนต้องลง ไม่ต้องเข้าเรียนแต่ต้องมีงานคอยอัพเดทตลอด หมดเทอมก็ส่งเล่มโปรเจกต์ ผมก็ลงและเพิ่งคุยกับอาจารย์ไปเมื่อเช้านี้เอง

“อ้อ ถ้าอย่างนั้นก็ไว้เจอกันนะ”

“อืม” คราวนี้ไม่ได้คำบอกลากลับมา ฮอว์กดันตัวผมเข้าไปนั่งในรถ ปิดประตูรถให้ และยืนรอจนผมขับรถออกจากลานจอดรถ เมื่อมองไปที่กระจกหลัง ร่างสูงใหญ่ก็หมุนตัวเดินกลับไปยังตึกคณะเหมือนเดิม

บอกไม่ถูกว่าควรรู้สึกยังไง แต่ที่แน่ๆ...ผมอยากเป็นเพื่อนกับเขา อยากสนิทกับเขาให้มากกว่านี้

 

 

100% up

-----------

ให้ 5 บาท ฮอว์กหยุดกวน- ห้าวินาที แค่กๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.403K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2787 สาววายนิสัยดีนะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 12:44
    พี่เคนกับปิ่นน่าจะได้กันแล้ว 55555
    #2,787
    0
  2. #2774 Tdiodes (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 19:53
    จะเป็นแค่เพื่อนจริงเหรอออออ
    #2,774
    0
  3. #2737 IIISKY__ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 21:59
    ชาไม่ใช่คนโง่ น่าจะรู้ทุกอย่างที่ปิ่นพยายามจะทำแหละ ใช่มั้ยคะลูกกกกก ส่วนยัยลูกกับคนอื่นหวงตัวมากแต่เหมือนจะลืมไปว่าพี่ฮอร์คจะจับตรงไหนก็ยอมหมด มุแง้
    #2,737
    0
  4. #2696 Earn0624 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 18:08
    ปิ่นดาวคณะจริงร้ออออ mindset ได้หร้ออออ
    #2,696
    0
  5. #2608 แป้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:56

    ปิ่นกับพี่เคนคงมีอะไรอะ เพราะพี่แคนดูยอม แบบกลัวๆ

    ให้เดาก็มี่ผับที่นัดน้องชาตอนแรก อาจพลาดแหละ เพราะก่อนหน้านั้นยังไม่อะไรเลย คิดว่านะ

    #2,608
    0
  6. #2562 Sansuyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:31
    ยัยปิ่นหวังเคลมพี่เคนน
    #2,562
    0
  7. #2539 Mummmie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 08:50
    พ่อพระเอกคือค่าตัวแพงมาก55555555555555555555555555
    #2,539
    0
  8. #2482 CallistoJpt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:06
    ปิ่นกับพี่เคนนี่ยังไงๆอยู่นะคะ
    #2,482
    0
  9. #2420 mileyduchess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:29
    ปิ่นกับพี่เคนนี่มีซัมติงกันมาก่อนแน่นอน 100%
    #2,420
    0
  10. #2392 Noonn Chutima (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:26
    ปิ่นนี้นางร้ายยยเเน่นอนน
    เมื่อไหร่น้องจะเลิกคบเน้อออ
    #2,392
    0
  11. #2365 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:17
    เพื่อนในกลุ่มชาเราไม่โอเคเลยซักคน
    #2,365
    0
  12. #2244 RealThxnB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 23:57
    ปิ่นคือไม่โอเคมากๆๆๆๆๆ
    #2,244
    0
  13. #2177 Jinjoo.K (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 16:18
    ปิ่นกับเคยเคยมีซัมติงแน่ๆอะ นี่ว่าทั้งกลุ่มพัดน่าจะคบได้คนเดียว ดูจากคำพูดตอกหน้าหมอเคนแล้วอะนะ ชอบบบบบ
    ส่วนนังเหยี่ยว แกล้งชาอีกแล้ววววว พ่อคนขรึมคนนั้นหายไปไหนแล้วฟระ55555
    #2,177
    0
  14. #2165 Kanitta2003 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:23
    ลำคาญอีนังปิ่นกับพี่เคน พี่ไคเก็บมันเลยค่ะ
    #2,165
    0
  15. #2055 Niraaaa. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 17:53
    น้องชาขา เลิกคบกับอีปิ่นซะที เนมกับมิ้นก็เหมือนกันไม่รู้จริงใจรึเปล่า แต่ปิ่นนี่คือควรเลิกคบ อย่าสักแต่จะหาเพื่อน ต้องหาเพื่อนแท้เพื่อนจริงใจด้วย เพื่อนต่ำตมแบบนี้ไม่นับเป็นเพื่อนค่ะ โตมากับสภาพแวดล้อมแบบไหนนะ หรือโตมากับพ่อแม่ที่ทำนิสัยแบบนี้ อืมมมม..
    #2,055
    1
    • #2055-1 Niraaaa.(จากตอนที่ 8)
      25 มกราคม 2563 / 17:54
      บรรทัดท้ายๆ เน้นด่าปิ่นนะคะ (;-;) ทำไมมันดูเหมือนด่าน้องชาเลยเนี่ย บ้าจริง
      #2055-1
  16. #2018 ikonyg (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 13:55
    ปิ่นนนนน จะเอาซ่ะะะะะ น้องชาบอกให้พี่ไคมาเก็บนางทีรำคาญมากกก
    #2,018
    0
  17. #1907 pagy_hoho (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:18
    ปิ่นนี่แปลกๆนะ!!
    #1,907
    0
  18. #1858 Miki_milky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:10
    ปิ่นนิสัยไม่ดีเลย
    #1,858
    0
  19. #1683 AHOUMN (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 08:04
    คิดว่าเคนปิ่นค้องเคยไปมีความสัมพันธ์อะไรสักอย่างกันมาแน่ๆ แต่ว่านะเหมือนจะได้กลิ่นเคนพัดแหล่ะต้องมีเชื่อดิคนอย่างหมอเคนอ่ะต้องเจอพัด.
    #1,683
    0
  20. #1543 ซีเอชโอเอ็มพียู..yy.. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 11:02
    เคนกับปิ่นนี่มีอะไรแน่ๆ
    #1,543
    0
  21. #1341 Ruruka Buta (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:18
    พี่หมอกะปิ่นต้องเคยมีซัมติงรองแน่ๆ แต่เราแอบรู้สึกว่าพี่หมอน่าจะคู่กับพัดนะ
    #1,341
    0
  22. #1193 Peachz. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 00:06
    ปัดพี่เคนออกไปสักทีได้ไหม ขัดตามากเลยอะ 555 ชอบตอนที่น้องอยู่กับฮอว์กมากกว่าาา

    บางทีพี่เคนอะอาจจะไปมีความสัมพันธ์กับปิ่นคืนที่ชวนน้องไปดื่มก็ได้ วางแผนมอมน้องงี้แล้วน้องไม่ได้ไป แสดงออกขนาดนั้นอ่ะ พึ่งเป็นแบบนี้ครั้งแรกด้วย น่าจะพึ่งมีเรื่องมาไม่นาน
    #1,193
    0
  23. #1007 BI290 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 02:55
    เคนปิ่นก็คือเรียบร้อยไปแล้วชัวร์ แสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้ ถ้าจริงพี่เคนก็ด้านมากนะ
    #1,007
    0
  24. #997 tarun_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 01:22
    เคนพัดไปเลยจ้า5555
    #997
    0
  25. #996 tarun_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 01:21
    ฮื่อออออ เขินที่เค้าสองคนหยอกกัน แงงงงงงง บ่ไหววว
    #996
    0