Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 6 : #5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,977 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

 

 

 

ช่วงที่มหาวิทยาลัยปิดหนึ่งอาทิตย์ผมกลับบ้านใหญ่เพื่อเตรียมตัวต้อนรับพี่ไค คุณป๊าและม๊าที่กำลังจะเดินทางมาเร็วๆนี้ พร้อมกับคอยกำชับจวินกับโฉวเรื่องการคัดเลือกคนใหม่และจัดเวรยาม

“ตรวจสอบประวัติคนเข้าใหม่ย้อนหลังห้าปีด้วยนะ ระวังให้มากเผื่อว่าจะมีใครส่งคนเข้ามาแฝงตัว”

“ครับคุณหนู เรื่องนั้นผมระวังอยู่แล้ว ส่วนมากเราไม่ค่อยรับคนเข้าใหม่ที่มีประสบการณ์จากที่อื่นมาอยู่ตำแหน่งระดับสูง แต่เลือกฝึกเด็กหรือคัดจากโรงเรียนสอนต่อสู้ของคุณหนูมากกว่า”

“ดีแล้ว อ้อ อย่าลืมว่าตำแหน่งคนขับรถสำคัญที่สุด เลือกเฉพาะคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น เน้นไปที่คนดูแลม๊านะ คุณป๊ากับพี่ไคมีคนของตัวเองติดตามมาด้วยไม่น่าห่วงเท่าไหร่”

“ได้ครับ”

Rrrrrrrrrrrr

“เท่านี้ก่อน” ผมโบกมือไล่คนสนิททั้งสองแล้วหยิบโทรศัพท์ที่ส่งเสียงดังขัดจังหวะขึ้นมาดู กำลังจะกดรับก็รู้สึกเหมือนมีสายตาจ้องอยู่ ลูกน้องทั้งสองคนพยายามยื่นหน้าเข้ามาพอถูกจับได้ก็หัวเราะแห้งใส่

“แหะๆ ใครโทรมาเหรอครับ”

“ฉันหรือพวกนายเป็นเจ้านายกันแน่ ต้องรายงาน?” ยกคิ้วกวนประสาทแต่ไม่ได้ดุจริงจังนักหรอก สองคนนี้ไม่ค่อยกลัวผมอยู่แล้วเพราะว่าผมไม่โหดอย่างพี่ไค หรือคุณเยียนคนสนิทพี่ไค

“ก็ รู้ไว้ก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอครับ เผื่อว่ามีเหตุฉุกเฉิน” จวินแก้ตัว ผมเลยยื่นหน้าจอไปตรงหน้าเป็นการประชด

“พี่เคนโทรมา พอใจหรือยัง หรือว่าจะให้ฉันเปิดลำโพงให้ฟังด้วยว่าคุยอะไร”

“ได้ก็ดีครับ....เอ่อ ผมต้องไปประชุมทีมเรื่องจัดเวรยาม ขอตัวก่อนนะครับคุณหนู” ที่บอกว่าไม่ได้โหดไม่ได้แปลว่าผมเอาจริงไม่เป็น นกรู้สองตัวเลยรีบเผ่นออกจากห้องนั่งเล่นไป

[สวัสดีครับน้องชา]

“ครับพี่เคน” เอนตัวพิงกับพนักโซฟาแล้วตอบรับกลับด้วยเสียงสบายๆ ทางนั้นเองก็พูดตอบโต้อย่างอ่อนโยนตามสไตล์ของว่าที่คุณหมอใจดี

[สะดวกคุยไหมครับ] อย่างหนึ่งในตัวพี่เคนที่ทำให้ผมไม่ลำบากใจที่จะคุยด้วยเท่าไหร่คือเขาเป็นคนมีมารยาทและไม่รุกหนักจนเกินไป

“คุยได้ครับ”

[วันนี้พี่ว่าง อยากชวนชาไปดูหนัง ไม่รู้ว่าชาจะว่างสำหรับพี่หรือเปล่าครับ] หนุ่มสุดฮอตของมหาวิทยาลัยAXที่ดูสุขุมและเท่เสมอส่งเสียงออดอ้อนมาตามสาย ผมแอบกลั้นขำระวังไม่ให้ได้ยินไปถึงอีกฝ่าย แต่คงเงียบนานไปหน่อยพี่เคนเลยส่งเสียงท้วงมาอีกรอบ

[ชาได้ยินพี่ไหมครับ?]

“อ้อ ได้ยินครับ ผมกำลังคิดว่าช่วงนี้มีหนังอะไรเข้าใหม่น่าสนใจบ้าง”

[พี่รู้ว่าชาไม่ชอบหนังแอคชั่นหรือหนังที่ใช้ความรุนแรงแน่ๆ แต่ก็มีหนังดราม่าน่าสนใจอยู่เรื่องหนึ่งนะครับ พี่ดูรีวิวแล้วเรตติ้งค่อนข้างดีทีเดียว]

“หืม? พี่เคนรู้ได้ยังไงครับว่าผมไม่ชอบหนังแอคชั่นหรือหนังที่ใช้ความรุนแรง”

[จากบุคลิกน้องชา พี่ว่าคงไม่สนใจแนวนี้แน่ๆ น้องชาทั้งน่ารัก อ่อนหวาน เรียบร้อย พี่พูดถูกใช่ไหมครับ]

คำว่า มองคนแค่ภายนอก ที่ฮอว์กเคยพูดใส่หน้าผมเมื่ออาทิตย์ที่แล้วลอยเข้ามาในความคิด ผมรีบปัดมันทิ้งตั้งใจฟังพี่เคนพูดต่อ

[...ชาบอกว่าจะให้โอกาสพี่ ถ้าอย่างนั้นวันนี้ไปเดทกับพี่นะครับ]

“ก็ได้ครับ” ผมพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว อีกอย่างพี่เคนก็ไม่ใช่คนที่ตื๊อจนน่ารำคาญ ถือว่าลองดูก่อนก็ไม่เสียหาย

แล้วก็ต้องแอบขำเมื่อได้ยินเสียงตะโกนดีใจมาจากอีกฝั่ง พี่เคนคงดึงโทรศัพท์ออกห่างตัวแล้วร้อง เยส เสียงถึงได้ฟังไม่ชัดนัก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ยิน

[อีกครึ่งชั่วโมงพี่ไปรับชาที่หอนะครับ จะได้ไปทานข้าวกันก่อน เพื่อนของพี่ชายพี่เพิ่งจะเปิดร้านอาหารอิตาเลียนใหม่ที่ห้างที่เราจะไปดูหนังกันพอดี]

“ผมไม่ได้อยู่หอครับ พอดีกว่ากลับบ้าน”

[อ้าว ถ้าอย่างนั้นชาส่งโลฯที่บ้านมาสิครับ พี่จะไปรับ] คงได้หรอก ขืนให้มาที่บ้านความก็แตกพอดีสิ

“เราเจอกันที่ห้างฯเลยก็ได้ครับ บ้านชาอยู่ไกลมากลำบากพี่เคนวนไปมาเปล่าๆ”

[พี่ไม่ลำบากเลยสักนิด แต่ก็ตามใจชาครับ ถ้าอย่างนั้นเจอกันที่ห้างฯนะครับ พี่จะรอ]

วางสายจากพี่เคนผมก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ เลือกกางเกงยีนส์เดฟขายาวสีดำขาดเข่าแบบแฟชั่น กับเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งสีเหลืองอ่อน เครื่องประดับอีกสองชิ้นเท่านี้ก็พร้อมจะไปเดทกับพี่เคนได้แล้ว พอลงมาที่โรงจอดรถถึงนึกได้ว่ารถคันประจำที่ใช้มาตลอดสามปีได้ส่งไปตรวจเช็กสภาพ ความหนักใจก็เกิดขึ้น

“จะไปไหนครับคุณหนู” โฉวโผล่หน้ามาอย่างกับซ่อนตัวอยู่แถวนี้ ก็คงเดาไม่อยากหรอกถ้าพี่เคนโทรมา ผมก็คงต้องออกไปไหนสักที่กับเขา เหมือนกับที่ผ่านๆมา

“ไปดูหนัง ฉันจะขับรถไปเอง ให้คนไปหยิบกุญแจคันนั้นมาที” ชี้ไปที่Volkswagen ลิมิเตดสีน้ำเงินอมฟ้าคันละยี่สิบกว่าล้านที่เพิ่งได้มาไม่นาน แทนที่จะเอาBugatti Chiron ลูกรักคันละเกือบสองร้อยล้านออกไปให้เด่นสะดุดตา

“คันนั้นยังไม่ได้เอาไปตั้งระบบติดตามกับกระจกกันกระสุนเลยนะครับ ผมเกรงว่า...”

“โฉว” ผมถอนหายใจใส่คนขี้กังวล “ฉันต้องบอกกี่ครั้งว่าไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร เพราะฉะนั้นจะไม่มีใครมายิงถล่มฉันได้หรอกนะ ทำตามที่บอกเถอะน่า ฉันจะสายแล้ว”

“ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะไปเตรียมรถอีกคัน...”

“นายหรือจวินกับคนอีกห้าคนก็พอแล้วนะ ตามห่างๆด้วย อีกคนให้คอยอยู่ที่นี่แหละ”

“คุณหนู” โฉวค้านเสียงอ่อน แต่ผมดุไปอีกรอบก็ต้องยอมทำตาม

ใช่ว่าจะประมาทหรืออะไร แต่อยู่มาสามปีไม่มีเหตุการณ์อะไรน่าสงสัยเกิดขึ้นกับตัวผมเลย ผมได้ใช้ชีวิตอย่างคนปกติธรรมดา ไม่ใช่ลูกชายน้องชายมาเฟียดังที่มีคนคอยแต่จะลักพาตัวเหมือนสมัยเด็กๆ ยอมให้มีคนแอบตามคุ้มกันก็ดีแค่ไหนแล้ว

วันนี้รถติดผมจึงมาถึงห้างฯกลางเมืองที่นัดกับพี่เคนไว้เลตไปถึงชั่วโมงครึ่ง แต่คนที่นัดกลับยิ้มกว้างไม่มีท่าที่โกรธเคืองให้เห็นเลยสักนิด เมื่อผมเดินเข้าไปในร้านอาหารที่อีกฝ่ายบอกไว้ในไลน์ ร่างสูงใหญ่ของว่าที่คุณหมอก็ผุดลุกขึ้นยืน

“ขอโทษนะครับพี่เคน รถติดมากๆเลย บ้านผมก็อยู่ไกลด้วย”

“ไม่เป็นไรเลยครับ สำหรับชาพี่รอได้เสมอ...หิวไหมครับ พี่กะว่าชาคงใกล้มาแล้วเลยสั่งอาหารรอไปสามสี่อย่าง ชาจะสั่งอะไรเพิ่มไหม”

“เท่านั้นก็พอแล้วครับ”

“ถ้าอย่างนั้นดื่มไวน์นะ”

“ก็ได้ครับ” ที่จริงไม่อยากดื่มเท่าไหร่เพราะว่าเดี๋ยวจะไปดูหนังอีก แต่ว่ารู้สึกผิดที่มาสายเลยไม่ขัดใจ พี่เคนหันไปสั่งไวน์ราคาแพงระดับหนึ่ง ซึ่งผมไม่แปลกใจหรอก ตั้งแต่เข้ามาในร้านก็เห็นแล้วว่าราคาย่อมไม่ธรรมดา

แม้รสชาติดีสมกับที่พี่เคนคุยเอาไว้ แต่ผมกลับคิดไปถึงร้านก๋วยเตี๋ยวน้ำดำๆที่มีเศษหมูเศษผักมากกว่า ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้บ่นหรือเรื่องมากอะไร

เราทานอาหารไปและพูดคุยกันไปเรื่อยๆ ใช้เวลาสำหรับมื้อนี้อยู่ประมาณเกือบสองชั่วโมงก็เรียบร้อย พี่เคนเรียกพนักงานมาคิดเงิน ระหว่างรอโทรศัพท์เขาก็ส่งเสียงดังขึ้น

“อ่า พี่ขอตัวรับสายของคุณพ่อหน่อยนะครับ”

“...ครับ”

คนตัวสูงเดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่หน้าร้านได้ไม่ถึงสองนาทีพนักงานก็ถือสลิปเดินเข้ามาหา ผมยื่นบัตรของตัวเองจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ไป สำรวจดูว่าคนที่นั่งทานข้าวด้วยกันเมื่อครู่ไม่ได้ลืมอะไรไว้ในร้านก็เดินออกมา

 

---------------------

 

พี่เคนเหลือบมามองผมแล้วก็ขยับตัวเดินนำไปที่บันไดเลื่อนที่จะขึ้นไปยังชั้นโรงหนัง แต่ก็ยังไม่ได้วางสาย คุยอยู่ประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงได้ ผมไม่ได้ใส่ใจมากนักสายตามองรอบตัวเรื่อยเปื่อยเห็นร้านขนมที่เมื่อก่อนม๊าชอบซื้อประจำด้วย คิดว่ากลับมารอบนี้ต้องมาซื้อไว้เตรียมต้อนรับสักหน่อย

“ชา ขอโทษนะครับ พอดีคุณพ่อพี่คุยธุระด้วยนานไปหน่อย” พี่เคนเดินเข้ามาหาหลังจากกดวางสายไปแล้ว

“ไม่เป็นไรครับ”

“เลือกหนังได้หรือยังครับ ดูเรื่องอะไรดี”

“อืม เรื่องนี้ละกันครับ” ผมชี้ไปที่หนังภาคต่อซึ่งกำลังดัง พี่เคนขมวดคิ้วเล็กน้อย

“แอคชั่น? ชาดูหนังแบบนี้ด้วยเหรอครับ”

“ก็ดูน่าสนุกดีนะครับ เห็นจัดอันดับแล้วอยู่อันดับหนึ่ง เมื่อกี้ยืนดูตัวอย่างแล้วน่าสนใจดี”

“ไม่เห็นเหมาะกับชาเลยนะครับ มันรุนแรงพี่ว่าชาดูไม่ไหวหรอก เอาเป็นเรื่องนี้ดีกว่านะครับ” พี่เคนบอกชื่อหนังอีกเรื่องที่เป็นแนวโรแมนติกดราม่า ด้วยความเป็นคนไม่เรื่องมากก็เลยพยักหน้าส่งๆไป

“ได้ครับ แล้วแต่พี่เคนเลย”

“น่ารักมากเลยครับ ถ้าอย่างนั้นพี่ไปซื้อตั๋วนะครับ เอาเป็นโรงวีไอพีก็แล้วกันคนน้อยหน่อย อ้อ เมื่อกี้ค่าอาหารเท่าไหร่ครับ พี่โอนคืนให้”

“ไม่เป็นไรครับ ผมจ่ายไปแล้ว”

“ไม่ได้ครับ” เสียงทุ้มเข้มขึ้นทันที “พี่เป็นคนชวนชามา แค่ปล่อยให้จ่ายก่อนก็น่าเกลียดมากพอแล้ว อย่าให้พี่ดูแย่เลยนะครับ ค่าอาหารเล็กๆน้อยๆแค่นี้ยังจ่ายไม่ได้ อีกหน่อยจะดูแลชาได้ยังไงกัน” 

มนุษย์สุดแสนเพอร์เฟคบ่นต่ออีกหลายประโยคจนผมต้องยอมบอกจำนวนค่าอาหารและเลขบัญชีธนาคารตัวเอง โอนเงินเรียบร้อยพี่เคนก็บอกให้รอแล้วแยกไปซื้อตั๋วหนัง 

และหนังก็น่าเบื่ออย่างที่คิด เนื้อเรื่องมีแต่ความรัก มือที่สาม น้ำตา บทดราม่ามากมายที่ไม่ต่างกับละครน้ำเน่าทั่วไป วัตถุประสงค์ของการดูหนังสำหรับผมคือเพื่อผ่อนคลาย นี่กลับดูแล้วเครียดยิ่งกว่าอ่านหนังสือสอบ ผมต้องแอบหยิกขาตัวเองตั้งหลายหนเพื่อไม่ให้หลับกลัวจะเสียมารยาท ยังดีที่มีอาหารและเครื่องดื่มเสิร์ฟตลอดเวลา พอจะแก้เบื่อและกลบอาการอ้าปากหาวไปได้บ้าง ผิดกับคนข้างๆที่นั่งดูอย่างตั้งใจ 

ออกจากโรงหนังป๊อปคอนก็หมดเกลี้ยงทั้งที่ปกติแล้วผมไม่เคยกินหมดถังเลยสักครั้ง ระหว่างเดินสังเกตว่าผู้หญิงหลายคนแอบมองพี่เคนจนเหลียวหลัง บ้างก็ส่งยิ้มให้แบบออกนอกหน้า ไม่แปลกใจเท่าไหร่เพราะพูดกันตรงๆพี่เคนนั้นหน้าตาดีระดับเป็นพระเอกได้ ตัวสูงใหญ่ ลุคดูแบดบอยนิดๆ หากใบหน้าใจดีน่าเข้าใกล้

พาลทำให้คิดถึงอีกคนที่ใครๆต่างก็หวาดกลัว

“หิวไหมครับ?” พี่เคนหันมาคุยกับผมโดยไม่ได้สนใจสายตาใครต่อใคร คิดว่าคงชินที่ถูกมอง

“ไม่ล่ะครับ ยังอิ่มอยู่เลย กินหมดถังนี่คนเดียว” ชูหลักฐานเป็นถังป๊อปคอนที่ว่างเปล่า ตอนแรกว่าจะทิ้งแต่พอดีมันเป็นเซตของแถมหนังดังที่จวินชอบเก็บสะสมเลยว่าจะเอาไปฝากสักหน่อย พี่เคนหัวเราะน้อยๆคล้ายเอ็นดู มือหนายกขึ้นมาเกือบจะถึงหัวของผมแล้วก็ต้องชะงัก

...เพราะผมเอนตัวหลบ

“เอ่อ” เกิดเป็นเดธแอร์สั้นๆ ไม่ได้ตั้งใจจะหลบแต่ด้วยสัญชาตญาณการป้องกันตัวที่ถูกฝึกมาตั้งแต่จำความได้ อีกอย่างผมก็ไม่ค่อยชอบให้ใครถูกตัวอย่างสนิทสนมขนาดนี้ แค่จับมือยังพอโอเค 

“ขอโทษครับ” พี่เคนยิ้มเก้อแล้วเอามือลง แป๊บเดียวเขาก็เปลี่ยนเรื่องเพื่อทำลายความอึดอัด “ชารีบกลับบ้านหรือเปล่า”

“ทำไมเหรอครับ”

“พี่อยากชวนไปนั่งดื่มกันต่อ รับรองว่าไม่นานหรอกครับ”

“เอ่อ” ชักจะลังเล ผมไม่ค่อยอยากไปนั่งดื่มเท่าไหร่เพราะไม่ได้สนิทใจกับพี่เคนขนาดนั้น อีกอย่างคนที่ติดตามมาคุ้มกันวันนี้ก็น้อยเกินกว่าจะไปสถานที่แบบนั้นด้วย “เอาไว้วันหลังได้ไหมครับ พอดีพี่ชายของผมใกล้จะกลับมาแล้ว เขาค่อนข้างเป็นห่วงน่ะ”

“พี่ชาย? จะว่าไปพี่ก็ไม่รู้เลยนะครับว่าครอบครัวของชาเป็นยังไง”

“ก็ธรรมดาทั่วไปครับ มีป๊า ม๊า แล้วก็พี่ชาย ผมเป็นน้องคนเล็ก”

“แบบนี้พี่ชายของชาคงหวงน้องน่าดูเลยนะครับ ท่าทางพี่ต้องรีบเข้าไปทำคะแนนแล้วก็พิสูจน์ความจริงใจแล้วสิ” จะไปพิสูจน์ความจริงใจหรือไปตายกันแน่ พนันได้เลยว่าอย่างพี่เคน ถ้าเจอกับพี่ไค มีหวังได้เข่าอ่อนแน่นอน

“ฮ่ะๆๆ” ไม่รู้จะตอบอะไรผมเลยเลือกจะขำแห้งๆ สายตามองหาตัวช่วยที่จะหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ ยังไม่ทันเจอพี่เคนก็กลับเข้าเรื่องเดิมต่อ

“ไปไม่นานหรอกครับ นานๆพี่จะมีเวลาว่างก็อยากจะใช้เวลาอยู่กับชาให้มากหน่อย นะครับ”

“ถ้าไม่เกินเที่ยงคืนก็ได้ครับ ขอเป็นร้านแถวๆนี้นะครับ จะได้ไม่กลับบ้านดึก” สุดท้ายก็รับปาก นึกแปลกใจที่ครั้งนี้พี่เขาตื๊อหนักอยู่เหมือนกัน

“โอเคเลยครับ” พี่เคนยิ้มกว้างขับให้ใบหน้าหล่อเหลาดูดีขึ้นไปอีกหลายระดับ จากนั้นก็เดินนำไปที่ลานจอดรถ ถึงตรงนี้ผมก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ 

“เอ่อ พี่เคน เจอกันที่ร้านเลยนะครับ ผมจอดรถเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง”

“ถ้าอย่างนั้นเอารถชาไปดีไหม พี่ขับให้ เดี๋ยวขากลับพี่นั่งแท็กซี่มาเอารถที่นี่ก็ได้” พี่เคนทำท่าจะถอยกลับไปชั้นจอดรถที่ผมบอก แต่จะให้เห็นรถก็ไม่ได้อีก ตอนนี้ใช้ชีวิตในฐานะนักศึกษาธรรมดา แล้วคนธรรมดาที่ไหนจะมีรถราคายี่สิบห้าล้านขับเล่า

“ผมว่าต่างคนต่างขับไปดีกว่า ขากลับจะได้สะดวก นะครับนะ” 

“ชะ ชา” คนที่ถูกช้อนตาอ้อนช็อกตาค้าง พี่เคนหน้าแดงนิดๆ เสียงสั่นหน่อยๆ ก็ดูตลกดี

“เจอกันที่ร้านนะครับ” ผมฉวยจังหวะที่พี่เคนกำลังทำตัวไม่ถูก แยกกันตรงชั้นจอดรถ เมื่ออยู่ตามลำพังบอดี้การ์ดของผมก็กรูกันเข้ามาหา รุมล้อมรอบตัวผมนำหน้าด้วยแกนนำอย่างโฉว

“คุณหนู”

“ไปร้านใกล้ๆนี่ ไม่เกินเที่ยงคืนหรอก ให้คนไปเคลียร์ร้านไว้ก่อนเลย”

“แต่ว่าคนของเรามีน้อยเกินไปนะครับ...”

ผลั่ก! ผัวะ!

โฉวยังพูดไม่จบประโยคก็ได้ยินเสียงเหมือนเกิดการต่อสู้ ผมหันไปมองพบว่าบอดี้การ์ดคนหนึ่งของตัวเองที่อยู่วงนอกสุดถูกต่อยล้มลง จากนั้นก็ตามด้วยคนที่สอง แต่ไม่ถึงวินาทีทุกคนก็ตั้งสติได้เพราะถูกฝึกมาอย่างดี โฉวเข้ามากันผมด้วยการเอาตัวเองบัง คนที่เหลือเคลื่อนตัวอย่างว่องไวเข้าหาบุคคลปริศนาที่อยู่ๆก็จู่โจมพวกเรา

ตรงนี้มีไฟสลัวผมจึงเห็นหน้าไม่ชัดว่าเป็นใคร แต่ร่างค่อนข้างจะคุ้นตาจึงเพ่งมอง เห็นการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายที่ใช้ได้ทีเดียว เก่งขนาดว่าบอดี้การ์ดมือดีหลายคนถูกสอยร่วงลงไปเรื่อยๆ

“ระวังตัวนะครับคุณหนู ฝีมือไม่เบา” โฉวพยายามเอาตัวบัง ชักปืนพกขึ้นมาติดเครื่องเก็บเสียงเพื่อกันคนแตกตื่น แม้บริเวณนี้จะไม่มีคนแต่เสียงปืนก็คงจะดังมากจนใครได้ยินเข้าอยู่ดี

คนๆนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตอนนี้บอดี้การ์ดผมล้มไปสี่คนแล้ว เหลือคนสุดท้าย กับโฉวที่อยู่ใกล้ตัวผมที่สุด เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำไป

ผมชะโงกหน้าออกไปดู แต่ด้วยความไวประกอบกับถูกร่างของคนของผมบังอยู่ทำให้มองไม่เห็น คนตัวเล็กกว่าบอดี้การ์ดไปเล็กน้อยเหมือนจะได้เปรียบกว่าเมื่อเขาทำให้คนที่ห้าเซจนเกือบล้ม

ที่ไกลออกไปสักห้าหกก้าว มีผู้ชายอีกคนในชุดนักศึกษายืนอยู่ สีหน้าดูตกใจและทำตัวไม่ถูก พอเห็นว่าบุคคลปริศนาถูกสวนกลับ เสียงร้องก็ดังก้องลานจอดรถ

“พี่ฮอว์ก!”

หืม? อะไรนะ?

ฮอว์ก?

“ไม่ต้องเข้ามา” ชัดเลย เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกหันไปตะคอกใส่ชายชุดนักศึกษาที่ทำท่าจะถลาเข้ามา พอเสียสมาธิก็ถูกบอดี้การ์ดของผมซัดเข้าที่หน้า แต่เขาก็เร็วพอจะยกสองแขนขึ้นกันเอาไว้ “ชิท!”

เสียงสบถเพราะความเจ็บปวด

เหมือนผมจะจำได้ว่าเขาเจ็บแขนอยู่

“หยุด!” ผมตะโกนสั่งคนของตัวเอง เสียงนั่นทำให้หมัดที่เกือบจะซ้ำรอบสองหยุดชะงัก ฮอว์กเลยได้โอกาสถีบเข้าที่ท้องเต็มแรง เมื่อคนของผมล้มลงเขาก็พุ่งมาที่โฉวเป็นรายถัดไป

“ปั้นชา!”

โฉวยกปืนติดที่เก็บเสียงขึ้น แต่แล้วก็ถูกผมปัดออกให้พ้นทิศทางอย่างรวดเร็ว คนสนิทหันมามองอย่างไม่เข้าใจ หากก็ไม่ได้เล็งปืนซ้ำไปอีก

“คุณหนู?”

“รีบพาคนหลบไปก่อน นั่นเพื่อนฉันเอง”

“ครับ” โฉวเข้าใจสถานการณ์ทันที ส่งซิกส์ให้บอดี้การ์ดห้าคนที่ค่อยๆพยุงตัวลุกรีบวิ่งหนีออกไปจากจุดเกิดเหตุ ฮอว์กทำท่าจะตามแต่ผมรีบส่งเสียงร้องเพื่อดึงความสนใจ

“โอ๊ย”

“ชา” เพื่อนเลือดร้อนลังเลอยู่แป๊บเดียวก็เลือกวิ่งกลับมาหาผม “เป็นอะไรไหม”

“เอ่อ มะ ไม่เป็นไร” ให้ตายเถอะ ไม่อยากโกหกเขาเลย แต่ก็บอกไม่ได้อีกว่าคนพวกนี้เป็นบอดี้การ์ด ฮอว์กคงเห็นว่าคนท่าทางน่ากลัวกำลังรุมล้อมผมอยู่แล้วเข้าใจผิดล่ะมั้ง

“ลุกไหวนะ ค่อยๆยืน”

“พี่ฮอว์ก นี่เกิดอะไรขึ้นน่ะ อยู่ๆพี่ก็พุ่งเข้ามาตีกับคนพวกนั้น” เด็กหนุ่มอีกคนก็เดินเข้ามาใกล้ ถามด้วยความไม่เข้าใจ

“อย่าเพิ่งถามเลยวินทร์ ไปก่อน เดี๋ยวพวกมันย้อนกลับมาแล้วจะลำบาก” ฮอว์กบอกปัด ก่อนจะช้อนตัวผมขึ้นอุ้มเดินนำออกไป

100% Up

นายเกือบตายกับยัยสุดโป๊ะ 5555

ไม่ดูตาม้าตาเรือ เกือบโดนยิงแล้วคูมเหยี่ยววว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.977K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2772 Tdiodes (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 19:20
    อิพี่เคนแม่งแปลกๆ และปั้นชาการละครก็มาจ้าาาา55555
    #2,772
    0
  2. #2735 IIISKY__ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 21:36
    นี่ไม่ไว้ใจพี่เคนเลย หัวสมองคิดไปล้านแปด ยังไงไม่รู้แต่ไม่ไว้ใจค่ะ พี่ฮอร์กกกกกกก ต่อสู้เก่งมากเลยพ่อคนมีเงื่อนงำ ว่าแต่เขาอุ้มน้องด้วยแหละ
    #2,735
    0
  3. #2694 Earn0624 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 17:40
    พี่เคนแกเป็นคนดีจริงๆใช่ไหม?
    แต่นายฮอร์กคือบู๊เก่ง ไอต้าวบ้าเอ๊ย นั่นลูกน้องเขา แต่ฮอร์กเก่งกว่าบอดี้การ์ดประจำตัวอีกอะ ไม่ได้แล้วคุณหนู คนนี้ต้องได้
    #2,694
    0
  4. #2665 Sea Zip (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 10:39
    แก ชั้นชิปไปแล้วอ่า ไคเคน มันจะมีหวังไม่วะ ชิปทั้งๆที่ไม่มีมม. แง้
    #2,665
    0
  5. #2650 NACHI1743 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:58
    เอ๊ะ..
    #2,650
    0
  6. #2561 Sansuyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:14
    พี่เคนก็ดูมีเงื่อนงำ
    #2,561
    0
  7. #2542 mild5219 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 19:25
    งงช่วงหลังๆนิดหน่อย
    #2,542
    0
  8. #2480 CallistoJpt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:30
    เคนดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเลยค่ะ หรือเราตะคิดมากไป
    #2,480
    0
  9. #2463 maybunny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:07
    เริ่มรู้สึกตะหงิดๆเหมือนเคนจะเข้ามาหลอกน้องเลย
    #2,463
    0
  10. #2415 mileyduchess (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:35
    เคนนี่ยังไงนะ ไม่น่าไว้ใจเลย แล้วที่คุยโทรศัพท์กับพ่อเป็นครึ่งโมงนั่นอีก มีแผนอะไรรึเปล่า ส่วนฮอว์กยิ่งน่าสงสัยกว่าเดิมอีกเป็นใครกันแน่เนี่ย ดูไม่ใช่นักศึกษาธรรมดานะ
    #2,415
    0
  11. #2409 MinaMon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:03
    เคนแปลกๆ แต่ไม่รู้แปลกยังไง
    #2,409
    0
  12. #2379 tpich_yaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:19
    เอ็นดูบอดี้การ์ดน้อง555
    #2,379
    0
  13. #2363 Spices_smile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:00
    อิหยังหนิคะ55555555
    #2,363
    0
  14. #2318 trtmm_9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 23:12
    บางทีน้องก็ประมาทเกินไปจนรู้สึกอึดอัด....
    #2,318
    0
  15. #2242 RealThxnB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 23:33
    เปงห่วงงง ดูออก5555555
    #2,242
    0
  16. #2133 psk9393 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 18:17
    เป็นห่วงเขาก็บอก
    #2,133
    0
  17. #2040 fomeriam690 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 07:54
    555555. นึกว่าอะไรรร โอ้ยยนนอออ เล่นใหญ่มากกก
    #2,040
    0
  18. #1987 barious (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 11:48
    บางทีก็หงุดหงิดชา จะมั่นใจอะไรขนาดนั้น ระวังตัวไว้ก่อนก็ดีอยู่แล้ว
    #1,987
    0
  19. #1906 pagy_hoho (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:03
    ฮอว์กใจเย้นนนนนนน
    #1,906
    0
  20. #1854 Miki_milky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 08:54
    อิพี่ฮอว์กทำไร
    #1,854
    0
  21. #1753 MayYL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 01:51
    ถถถถคุณเหยี่ยวเกือบโดนยิงสะแบ้วววว
    #1,753
    0
  22. #1643 Xialyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 18:20
    เพื่อนไม่รู้ไงลูก
    #1,643
    0
  23. #1635 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:35
    เอ้ย ชอบว่ะ นายเกือบตายกับนายสุดโป๊ะ 5555
    #1,635
    0
  24. #1552 ThippySlippy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 17:00
    เอาแบบจริงๆเคนก็ได้อยู่นะะะ
    #1,552
    0
  25. #1540 ซีเอชโอเอ็มพียู..yy.. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 10:26
    เคนนี่ต้องมีไรป่ะ?

    ฮอว์กเป็นใครน้า~หรือฮอว์กจะเป็นเด็กฝึกของรร.ชา แต่อายุเกินแล้วดิ
    #1,540
    0