Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 24 : #23 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,377 ครั้ง
    14 ม.ค. 63

 

 

[Kawin]

“วินทร์ ลงมาข้างล่างหน่อยลูก”

“ครับ” ผมตะโกนตอบแม่ออกไป พิมพ์บอกชวากับตั้มให้เล่นกันไปก่อนแล้วออกจากเกม คิดว่าเดี๋ยวพวกมันต้องตามด่าผมยันกรุ๊ปไลน์แน่ๆ แต่เอาเถอะ เล่นมาหลายชั่วโมงแล้ว แพ้ตลอด หัวร้อนต้องพักบ้าง

วิ่งลงบันไดเสียงไม่เบานัก ไม่ใช่เพราะไม่มีมารยาทนะ แต่ผมชอบทำเสียงตึงตังให้แม่บ่นเล่น ได้ยินเสียงหวานดุแล้วมีความสุข ท่าทางผมจะโรคจิตใช้ได้

จะทำยังไงได้ เรามีกันอยู่แค่นี้ พ่อก็เสียไปนานมากแล้ว พี่ฮอว์กก็ไม่ใช่คนขี้เล่นเท่าไหร่ เหลือแค่ผมที่จะสร้างความบันเทิงให้คุณนายแม่ได้

“มีอะไรครับแม่” น่าแปลกที่วันนี้ไม่ยักบ่น ปกติต้องบ่นว่าเดินลงบันไดเบาๆหน่อย ก่อนตัวผมจะโผล่หน้าไปให้เห็นด้วยซ้ำ ...แต่ห้องครัวกลับว่างเปล่าจนผมต้องขมวดคิ้ว

“ห้องนั่งเล่นลูก” เสียงแม่มาจากห้องนั่งเล่น ผมจึงเดินไปประตูฝั่งตรงข้ามกับห้องครัว ต้นเหตุที่ทำให้แม่ไม่บ่นคงเป็นเพราะผู้ชายตัวสูงดูดีที่นั่งบนโซฟากลางห้อง

“พี่ไค?” เจ้าของชื่อส่งยิ้มละมุนละไมมาให้ผมที่ยืนงงว่าเขามาโผล่ที่บ้านได้ยังไง

“สวัสดีครับน้องวินทร์”

“เอ่อ..”

“มานั่งสิลูก พี่เขามาหาแน่ะ” แม่กวักมือเรียกให้ผมได้สติ พาตัวเองนั่งโซฟาตัวเดียวกันกับแม่ ยกมือไหว้แบบงงๆเพราะตอนนี้พี่ชาไม่ได้อยู่ที่บ้าน พักหลังพี่ฮอว์กไปค้างที่คอนโดฯบ่อยกว่าพามาค้างที่บ้าน เลยไม่เข้าใจว่าพี่ไคมาทำอะไร

แม่พอรู้จักพี่ไคอยู่บ้างในฐานะพี่ชายพี่ชาที่มารับน้องชายอยู่สองสามครั้ง แต่ไอ้การเข้ามานั่งในบ้านอย่างนี้ก็เพิ่งเคยมีครั้งนี้เป็นครั้งแรก

“พี่ไคมาทำอะไรบ้านผมครับ”

“พี่มาขออนุญาตคุณแม่พาวินทร์ไปเที่ยวครับ” พี่เขาตอบกลับมาแบบสบายๆ แม่เองก็ยิ้มให้คงพูดคุยกันรู้เรื่องแล้ว มีแต่คนจะถูกพาไปอย่างผมนี่แหละที่ยังไม่รู้อะไรเลย

“เที่ยว?”

“วินทร์คงลืมสัญญา พี่เห็นว่าผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วแต่ไม่เห็นพาพี่ไปเดทอีกรอบสักที เลยมารับถึงที่”

“อ๋ออออ ไปเที่ยวเกาะเกร็ดใช่ไหมครับ...ผมลืม แหะๆ” ผมยิ้มแหยไปให้ ก่อนหน้านี้มีเรื่องสอบเลยยุ่งๆ พอปิดเทอมก็เล่นเกมอยู่บ้านจนลืมไปสนิท

พี่ไคยังคงยิ้ม แต่วูบหนึ่งแววตาเขาฉายแววประหลาดใจและไม่พอใจออกมา

สงสัยโกรธ

“ไม่เป็นไรครับ พี่หวังว่าวันนี้วินทร์จะแก้ตัวด้วยการพาพี่ไปเที่ยวนะ นี่พี่เร่งเคลียร์งานทุกอย่างจนหมดเพื่อรอเดทกับวินทร์เลยนะ” อันนี้คือประชดใช่ไหม ถ้าใช่ก็ขอชมเลยว่าพี่ไคประชดได้ไม่เหมือนประชดสุดๆ หน้าตาไม่เปลี่ยน คำพูดสุภาพ...แต่ทำไมฟังแล้วโคตรของโคตรรู้สึกผิด

“วินทร์ไปกับพี่ไคได้ไหมแม่” ผมหันไปถาม ที่จริงก็รู้คำตอบอยู่แล้ว ทุกทีจะไปไหนแม่ไม่เคยห้ามหรือว่า ขอแค่บอกเท่านั้น และก็เป็นอย่างที่คาดไว้ แม่พยักหน้า

“ไปสิลูก ดีเหมือนกัน ปิดเทอมก็เอาแต่เล่นเกมอยู่บ้านไม่ยอมออกไปไหน” แฉผมเสร็จก็ยิ้มใจดีให้พี่ไค “น้าฝากน้องด้วยนะคะ”

“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลน้องอย่างดีแน่นอน จะพามาส่งไม่เกินสี่ทุ่มนะครับ คุณแม่” คุณมาเฟียไม่ยอมเรียกแม่ผมว่าน้าอย่างที่แม่แทนตัว แต่เรียกคุณแม่จนคนถูกย้ำหัวเราะขำ

“ค่ะ แม่ฝากน้องด้วยนะ วินทร์จะซนหน่อยตามประสาลูกชายคนเล็ก ไคดุน้องได้ถ้าน้องดื้อ”

“ถ้าจะขนาดนี้ ยกผมเป็นลูกพี่ไคไปเลยไหมล่ะแม่”

“ดื้ออย่างนี้ พี่เขาไม่อยากได้เป็นลูกหรอกมั้ง เอาไปขายแลกไข่ไก่ดีกว่า มีประโยชน์ดี”

“แม่อ่ะ” ผมแกล้งทำเป็นงอน ไม่มีโกรธหรือน้อยใจหรอกครับ เราชอบแหย่กันอย่างนี้ประจำอยู่แล้วตามประสาแม่ลูกที่สนิทกันมาก แม่ผมน่ะยังทำตัววัยรุ่นอยู่เลยนะ ขนาดพี่ฮอว์กคบกับพี่ชาก็ไม่เคยมีห้ามอะไร สนับสนุนเต็มที่ เอ็นดูพี่ชาอย่างลูกคนหนึ่ง ทั้งที่ทั้งคู่เป็นผู้ชาย

แม่บอกว่า ขอแค่ลูกมีความสุข ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน แม่ไม่ว่า

พี่ไคพาออกจากบ้านด้วยรถสีดำกระจกฟิมล์ทึบคันเดิม จากประสบการณ์ที่ดูหนังมาเยอะ รถคันนี้จะต้องกันกระสุนแน่นอน ขนาดคนติดตามยังใส่สูทเหมือนในหนังเลยนี่ ดีไม่ดีอาจจะมีปุ่มลับที่กดแล้วปรากฏคลังอาวุธซ่อนอยู่ก็ได้

“มองหาอะไรครับ” พี่ไคเห็นผมยุกยิกไม่เลิกก็จับให้ขยับมาใกล้ตัวขึ้น ก้มหน้าลงมาถามด้วยสีหน้าใจดี

“ในรถมีปุ่มอย่างในหนังสายลับไหมพี่ไค ที่พอกดแล้วก็มีปืนโผล่มาให้เลือกหลายๆกระบอกอะ”

“หึหึ ไม่มีหรอกครับ ทำอย่างนั้นก็ถูกตำรวจจับพอดี”

“อ้าว” ซ่อนสีหน้าผิดหวังเอาไว้ไม่มิดเลย พี่ไคเห็นแบบนั้นก็หัวเราะน้อยๆ

“เอาไว้วันหลังพี่พาไปบ้านพี่ดีไหม ที่นั่นมีคลังอาวุธซ่อนเอาไว้แน่นอน มีห้องซ้อมยิงปืนด้วยนะ เผื่อว่าวินทร์จะอยากลองยิง”

“ได้เหรอครับ” ถึงจะไม่สนใจเรื่องการต่อสู้เหมือนพี่ฮอว์ก แต่ถ้ายิงปืนเนี่ยผมสนนะ ยิงในเกมบ่อยๆ อยากรู้ว่าได้จับของจริงจะแตกต่างกันไหม

“ได้สิครับ พี่ว่าวินทร์ซ้อมยิงเอาไว้ก็ดีนะ เผื่อได้ใช้ป้องกันตัว”

“ไม่ล่ะครับ ผมไม่กล้ายิงใครหรอก” ยิงกับเป้าหรือซอมบี้ในเกมยังพอว่า ถ้าให้ยิงคนจริงๆผมคงเป็นบ้ากันพอดี นั่นมันคนเป็นๆ ตายจริงไม่มีรีเซตอย่างในเกมนะ

“พี่พูดตรงๆเลยนะ วินทร์รู้ใช่ไหมว่าจางกรุ๊ปเป็นยังไง” ผมพยักหน้า “วินทร์ใกล้ชิดกับพี่ เป็นคนพิเศษของพี่ เรื่องไม่คาดฝันก็อาจจะเกิดขึ้นได้ ดังนั้นพี่ว่าวินทร์รู้เรื่องพวกนี้เอาไว้จะดีกับตัวเองนะครับ”

“คะ คนพิเศษเหรอครับ” ได้ยินแล้วหน้าก็ร้อนขึ้นมา

“อย่าบอกนะว่าวินทร์ไม่รู้ พี่ไม่เชื่อหรอก”

ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้นะ ตั้งแต่ที่พี่ไคไปหาที่คณะตอนนั้น หลังจากนั้นพอมีเวลาว่างก็จะมาเทียวรับส่งบ่อยๆ ต่อให้เวลาที่เจอกันจะเป็นแค่บนรถระหว่างทางกลับบ้านก็ตาม สำหรับคนที่งานยุ่งมีกิจการหลายอย่างแบบเขา เท่านี้ก็นับว่าให้ความสำคัญกับผมมากแล้ว

“ก็พอรู้ครับ แต่ไม่อยากเข้าข้างตัวเอง”

“งั้นก็เข้าข้างตัวเองไว้นะครับ เพราะพี่จะพูดย้ำอีกครั้งว่า...พี่กำลังจีบวินทร์อยู่”

“พี่ไคชอบผมเหรอ” ผมเป็นคนตรงอยู่แล้ว เลยถามออกไปตรงๆ โชคดีที่พี่ไคเองก็เป็นคนทำอะไรชัดเจนเหมือนกัน เขาพยักหน้าโดยไม่มีความลังเล

“พี่รู้สึกดีกับวินทร์ และเชื่อว่าความรู้สึกพวกนี้จะพัฒนาไปได้ไกลแน่นอน พี่โตแล้ว ความรับผิดชอบก็เยอะมาก พี่จะไม่เสียเวลาทำอะไรแบบนี้ ถ้าคนๆนั้นไม่ได้สำคัญกับพี่จริงๆ”

“พี่ชาเคยบอกว่าพี่ไคเจ้าชู้ อย่าหลงเชื่อ”

“น้องตัวแสบ” พี่ไคบ่นออกมาเบาๆ ภายในรถเงียบผมถึงได้ยิน น้ำเสียงระอาปนเอ็นดูมากกว่าจะโกรธ ตามประสาพี่ชายที่รักน้องมากนั่นแหละ “พี่ยอมรับว่าพี่เคยเจ้าชู้มาก่อน แต่เป็นเพราะตอนนั้นพี่ไม่เจอใครที่อยากจะจริงจังด้วย วินทร์ไม่ต้องเชื่อพี่ก็ได้ แค่ให้เวลาพี่พิสูจน์ก็พอ อีกอย่างที่วินทร์ต้องรู้...น้องชายพี่ปั่นหัวคนเก่งมาก”

“ฮ่ะๆๆ อันนี้ผมก็พอดูออกครับ พี่ฮอว์กแทบจะเป็นบ้าตายทุกครั้งที่ถูกพี่ชาแกล้ง”

“หึหึ เด็กดี” พี่ไคมองด้วยสายตาอ่อนโยนขณะที่ยกมือขึ้นลูบหัวผม เป็นโมเม้นต์ที่ผมชอบเอามากๆ เวลาที่ถูกเขาชม เวลาที่ถูกเขามองด้วยสายตาแบบนี้

มันรู้สึกดีจนเผลอยอมให้อีกฝ่ายดึงตัวเข้าสู่อ้อมกอด

การเดทวันนี้สนุกกว่าครั้งแรกที่เคยเดทกันมา ตอนแรกว่าจะไปเกาะเกร็ดแต่ไกลไปหน่อย เลยเปลี่ยนแผนมาตลาดน้ำแทน คนเยอะแต่ว่าของกินอร่อย พี่ไคก็ดูจะชอบเหมือนกัน เขาสลัดคราบนักธุรกิจออก ผมที่เคยปาดเจลเรียบก็ปล่อยยุ่งเล็กน้อยใบหน้าจึงดูเด็กกว่าอายุจริง

ผมเพิ่งรู้ว่าพี่ไคไม่ได้กินเป็นแค่อาหารหรูบนร้านที่มีเชฟมิชลินสตาร์ปรุงให้ แต่ร้านทั่วไปอย่างนี้เขาก็กินได้ไม่ปริปรากบ่น ซ้ำยังเหมือนจะไม่ใช่ครั้งแรกที่มาเดินตลาด เขาเล่าว่าเมื่อก่อนสมัยเรียนก็มากับเพื่อนๆอยู่บ้าง ผิดคาดกว่าที่คิด คุณชายเดม่อน จาง ก็ติดดินเป็นกับเขาเหมือนกัน

แน่นอนว่าผมกับเขาสนิทกันมากขึ้น เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น สายตาพี่ไคตอนมองผมก็อ่อนโยนขึ้นกว่าเดิมด้วย

 

เมื่อมีครั้งแรกและครั้งที่สอง ย่อมมีอีกหลายครั้งตามมา พี่ไคหาเวลาว่างมาชวนผมไปนั่นไปนี่อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง รวมถึงครั้งนี้ที่เรานัดกันว่าจะไปดูห้องซ้อมยิงปืนที่บ้านของเขา

“พี่ไคดูเหนื่อยจัง” คนที่นั่งข้างกันบนเบาะหลังหันมายิ้มแบบอ่อนแรงให้ จากที่คุยกันในไลน์เมื่อคืน เขาเร่งเคลียร์งานบางอย่างจนดึกดื่น สภาพวันนี้จึงไม่สดใสอย่างทุกครั้ง “ที่จริงเลื่อนนัดก็ได้นะครับ”

“ไม่เป็นไรครับ ขอพี่พักสักงีบก็ดีขึ้นแล้วล่ะ” พี่เขาว่า พร้อมกับเอนศรีษะลงมาซบที่ไหล่

ผมเกร็งตัวทันที พยายามยกไหล่ขึ้นเพื่อให้คนตัวสูงกว่าไม่รู้สึกปวดคอที่ต้องเอนมาเยอะ แต่ถึงอย่างนั้นส่วนสูงเราก็ต่างกันเยอะมากจริงๆ ผมเป็นเด็กสิบแปดที่ยังไม่โตเต็มที่นี่นา

“นั่งแบบนี้ไม่สบายหรอกมั้งครับ”

“ถ้าอย่างนั้นวินทร์ขยับไปชิดประตู แล้วพี่หนุนตักได้ไหมล่ะครับ” เขาว่ากลั้วหัวเราะ เห็นผมเงียบก็ยกมือขึ้นลูบหัวอีกแล้ว “หึหึ พี่ล้อเล่นครับ”

ผมไม่ตอบ แต่ขยับไปนั่งชิดประตูอย่างที่เขาบอก เหลือบมองสบตาอีกคนแบบกล้าๆกลัวๆ เห็นพี่ไคอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้

“พี่นอนบนตักวินทร์นะครับ”

“คะ ครับ” จะถามย้ำทำไมเล่า หน้าร้อนไปหมดแล้วนะ ไม่กล้าสบตาพี่ไคแล้วด้วย แต่ก็รับรู้ได้ถึงคนที่โน้มตัวลงมาใกล้...ไม่ใช่เพื่อจะหนุนตักทันทีแต่เป็นการแวะมากระซิบเย้าผมก่อน

“ให้ตาย น่าฟัดชะมัดเลย...น้องวินทร์” จากนั้นก็วางหัวลงบนต้นขาของผม หลับตาผ่อนลมหายใจสม่ำเสมอ โดยทิ้งผมที่ตัวแทบจะระเบิดเอาไว้ลำพัง

 

-------------

 

บ้าน...ไม่สิ คฤหาสน์ของตระกูลจางหลังใหญ่เหมือนไม่น่าจะตั้งอยู่ใจกลางกรุงได้ ยิ่งเห็นตัวบ้านชัดเจนเท่าไหร่ มือผมก็สั่นน้อยๆ นี่มัน...เหมือนในหนังเลย

“เป็นอะไรครับ?” พี่ไคเอื้อมมือมาจับมือผมเอาไว้ เขาลุกขึ้นนั่งได้สักพักแล้วเหมือนกับรู้ว่าใกล้ถึงบ้าน ผมหันไปพูดอย่างตื่นเต้น ถึงจะรู้ว่าชีวิตจริงมันไม่ได้สวยงามอย่างที่เคยดูตามภาพยนตร์ก็เถอะ

ดูคนใส่สูทสีดำที่เดินกันเต็มบ้านสิ

ไหนจะบ้านหลังเล็กหลังน้อยที่ปลูกแยกกระจายด้านหลังคฤหาสน์หลังงามอีก

“เพิ่งเคยเข้าบ้านมาเฟียครั้งแรกครับ”

“ฮ่าๆๆๆ บ้านพี่ก็เหมือนบ้านคนธรรมดาทั่วไปนั่นแหละครับ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก ถ้าวินทร์ไม่ได้มาในฐานะนักโทษน่ะนะ” คำพูดหยอกล้อทำให้รู้สึกสบายใจขึ้น ถึงจะไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นว่าไม่มีอะไรน่ากลัว อย่างน้อยผมก็ไม่ได้มาในฐานะนักโทษอย่างที่พี่ไคบอก

“อยากเห็นห้องซ้อมยิงปืนไวๆจัง ผมฝึกยิงได้เลยใช่ไหมครับ”

“ได้สิ” พี่ไคลงจากรถเมื่อประตูถูกเปิดออกโดยคนของเขา อ้อมกลับมารับผมจากอีกฝั่ง พาจูงมือไปทางด้านข้างของคฤหาสน์ หลังต้นไม้สูงใหญ่ที่ปกคลุมมีโรงยิมขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ ตรงนี้นี้ผมตื่นตะลึ่งยิ่งกว่าตัวบ้านซะอีก เพราะมีคนตัวสูงใหญ่อยู่เยอะกว่าด้านหน้าบ้าน บางคนก็ใส่ชุดออกกำลังกายเดินเข้าออกประตูโรงยิม “เดี๋ยวพี่พาเดินแนะนำส่วนต่างๆก่อนแล้วค่อยไปห้องซ้อมยิงปืนนะ”

“ตอนแรก ผมคิดว่าจะมีที่ซ้อมยิงปืนเฉยๆ” หลังประตูบานใหญ่ ผมอ้าปากค้าง พี่ไคพาแวะห้องต่างๆทั้งเครื่องออกกำลังกาย ห้องโถงกว้างสำหรับฝึกร่างกาย เล่นกีฬา สนามบาส สระว่ายน้ำ แม้แต่เวทีชกมวยก็ยังมี

ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ แต่ละห้องก็ดูเหมือนจะสร้างขึ้นเพื่อฝึกซ้อมรบเข้าไปเรื่อยๆ

อย่างกับศูนย์ฝึกของพวกหน่วยรบพิเศษ

“ที่นี่มีครบทุกอย่างครับ พวกผู้ชายชอบออกกำลังกายกัน คุณป๊าเลยสร้างเอาไว้จะได้ไม่ต้องไปเสียเงินสมัครสมาชิกฟิสเนสไง” ไม่น่าจะเป็นเหตุผลนี้หรอกนะ แต่เอาเถอะผมจะไม่เถียง “พี่เองก็มาใช้ที่นี่บ่อย”

“ไม่แปลกใจหรอก ดูหุ่นพี่ไคก็รู้แล้ว”

“หุ่นพี่...ทำไมเหรอครับ” พี่ไคหยุดเดิน หันกลับมาเผชิญหน้ากับผม รอยยิ้มหวานเคลือบยาพิษนั้นถอดแบบกันมากับพี่ปั้นชาไม่มีผิด ใครหลงเคลิ้มไปกับความยั่วยวนเป็นอันต้องเสร็จทุกราย

อย่างเช่นผมตอนนี้

“กะ ก็หุ่นดี” หน้าจะระเบิดอีกแล้ว ทำไมขยันทำให้เขินเนี่ย!

“ชอบคนหุ่นดีเหรอครับ”

“....”

“สงสัยพี่จะต้องฟิตให้มากกว่านี้แล้วสินะ พอตอนกอดกัน จะได้ทำให้วินทร์พอใจมากๆ”

“พี่ไค!!”

พอเห็นผมงอนก็เอาเรื่องยิงปืนมาล่อ ไม่อยากจะบอกเลยว่าปกติเห็นใจดีอย่างนี้ แต่พอกลายร่างเป็นคุณครูสอนยิงปืนขึ้นมา เฮี้ยบยิ่งกว่าคุณครูฝ่ายปกครองที่โรงเรียนอีก ไอ้ที่คิดจะได้ยิงขำๆอย่าได้หวัง น้องวินทร์ของพี่ไคต้องมานั่งจดจำว่าอะไหล่แต่ละชิ้นในปืนหนึ่งกระบอกชื่ออะไร ใช้ทำอะไรบ้าง ไม่พอต้องแกะและประกอบเองให้ได้ด้วย

อีกนิดก็จะพาไปหลอมปืนกับกระสุนมาใช้เองแล้ว

ไอ้พี่ไคคนโหด! ไม่ให้จีบแล้วทันไหมเนี่ย!

“ทีนี้ก็มายืนตรงนี้เลยครับ” เมื่อทำความรู้จักกับปืนผ่านมาได้สองชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงเวลาลงมือปฏิบัติสักที พี่ไคพาผมไปยืนที่หน้าเป้ายิง “เจ็ดเมตรก่อน” เขาหันไปสั่งลูกน้องตัวเองที่คอยดูแลห้องซ้อมนี้ แป๊บเดียวกระดาษสี่เหลี่ยมรูปคนก็เลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น

พี่ไคอธิบายว่าระยะเริ่มต้นให้ฝึกยิงใกล้ๆ และเป็นระยะหวังผล ก็คือได้ความแม่นยำ ไว้หลังจากที่เก่งแล้วค่อยไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่าภาคทฤษฎีกับปฏิบัติได้ครูสุดโหดคนเดิมเป็นคนสอน คนตัวสูงยืนซ้อนหลังจัดท่าทางต่างๆให้ วิธีการถือปืน กางขา แขนยกสูงแค่ไหน จับยังไงไม่ให้ปลายกระบอกปืนสะบัดเวลายิง รวมถึงเทคนิกต่างๆ สอนกันแบบจริงจังมาก ทุกบทสนทนาของเราคือการเรียนรู้เรื่องปืนเพียงอย่างเดียว

“คุณชายใหญ่ครับ” เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ผมสนุกกับการยิงปืนหมดกระสุนไปมากคุณเยียนก็เดินเข้ามาหา

“มีอะไร”

“นายใหญ่กับนายหญิงกลับมาแล้วครับ ทราบว่าคุณชายใหญ่มีแขก” คุณเยียนเหลือบมามองผมเสี้ยววินาทีแล้วกลับไปมองเจ้านายตัวเองตามเดิม

“อืม เดี๋ยวฉันออกไป”

“ครับ”

คล้ายสองคนรู้กันเองว่าจะสื่อถึงอะไร ผมรู้แค่ว่าใครสักคนกลับมาแล้วก็เท่านั้น เมื่อคุณเยียนไปแล้วพี่ไคก็สั่งให้ผมถอดเครื่องป้องกันเสียงออกจากหู คนของเขาเข้ามาจัดการเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างที่วางทิ้งไว้เมื่อพี่ไคชวนผมออกจากห้องซ้อม

“มองตาละห้อยเชียว ชอบยิงปืนเหรอ”

“ชอบมากเลยครับ ที่จริงพี่ฮอว์กเคยชวนไปออกกำลังกาย ฝึกพวกการต่อสู้ด้วยกันบ่อยๆ ผมไม่ชอบเท่าไหร่ แต่ยิงปืนสนุกดี”

“ดีแล้วที่ชอบ เอาไว้ฝึกให้คล่องแล้วพี่จะพาไปสอบใบอนุญาตนะ”

“ครับ” มีครูดีขนาดนี้ ผมว่าผมคงสอบผ่านแน่นอน

คุยกันเพลินกว่าจะรู้ตัวว่าถูกพากลับมาที่คฤหาสน์ด้านหน้าก็ตอนที่ร่างกายสัมผัสไอเย็นของเครื่องปรับอากาศ สบายตัวขึ้นมาได้ไม่นานก็ต้องเกร็งอีกครั้งเมื่อในห้องนั่งเล่นมีคนนั่งอยู่ ไม่ต้องเดาให้วุ่นวายเพราะไม่มีใครไม่รู้จักผู้นำตระกูลจาง และประธานจางกรุ๊ปอยู่แล้ว คุณยายอายุเจ็ดสิบห้าที่ร้านของชำหน้าหมู่บ้านผมยังรู้จักเลย

“คุณป๊า ม๊า สวัสดีครับ” เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนดังตัวเป็นๆใกล้ขนาดนี้ พิจารณาดีๆแล้วพี่ไคเหมือนพ่อ ทั้งส่วนสูงและหน้าตา ส่วนพี่ชาก็ได้แม่มาเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ สวย หวาน ดูอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ

“ไงคะ ลูกชาย” แม่พี่ไคพูดภาษาไทยชัดเหมือนคนไทยแท้เพราะอยู่ไทยมานาน ชื่นชอบความเป็นไทยมากเป็นพิเศษ ส่วนคุณพ่อมีติดสำเนียงจีนอยู่บ้างแต่ฟังแล้วรู้เลยว่าเข้าใจภาษาไทยไม่ต่างจากภาษาเกิด

“เห็นว่ากลับมานานแล้ว ไปไหนกันมาล่ะ”

“พาน้องไปดูโรงยิมด้านหลังครับ นี่วินทร์นะครับ คุณป๊า ม๊า”

“สวัสดีครับ” ผมรีบยกมือไหว้ทักทายทั้งคู่อีกครั้งหลังจากครั้งแรกที่เดินเข้ามายกมือไหว้เฉยๆไม่ได้เอ่ยทักอย่างตอนนี้

“สวัสดีๆ ดีใจที่ได้เจอตัวจริงสักทีนะ ได้ยินแต่ชื่อมานานแล้ว” คุณป๊าดูใจดีจนผมเลิกเกร็ง ตอนแรกคิดว่ามาเฟียจะต้องดุมาก ชื่อเสียงที่ได้ยินมาก็ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

“ครับ”

“น้องวินทร์คงเกร็งนะลูก ไม่ต้องกลัวนะคุณป๊าจะดุแค่เรื่องงานกับคนที่ทำผิด ปกติแล้วคุณป๊าใจดี” แม่พี่ไคคงเดาได้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ ท่านหัวเราะอารมณ์ดีทำให้ผมผ่อนคลาย

“ครับคุณป้า”

“เฮ่ย ป้าอะไรกัน” แม่พี่ไคหลุดคำอุทานแบบคนจีนออกมานิดหนึ่ง “เรียกม๊ากับคุณป๊าอย่างที่พี่เขาเรียกเถอะ แล้วนี่ไปถึงตรงไหนกันมา มาๆ มานั่งนี่เล่าให้ม๊าฟังหน่อย”

ผมเข้าไปนั่งตามที่ผู้ใหญ่บอก โซฟายาวตรงกลางมีคุณป๊ากับม๊านั่งอยู่ เลยเลือกโซฟาเล็กอีกตัวที่คุณชายมาเฟียตามลงมานั่งข้างกัน

“ไปดูโรงยิมด้านหลังครับ ใหญ่มากเลยมีครบทุกอย่าง แล้วพี่ไคก็สอนยิงปืน”

“อืม ดีๆ” คุณป๊าพยักหน้าพอใจ “เรียนรู้ไว้ก็ดี ต่อให้เรามีบอดี้การ์ดแต่บางครั้งก็ต้องพึ่งตัวเอง ไม่ต้องเก่งอย่างมืออาชีพเขาให้เอาตัวรอดในสถานการณ์ฉุกเฉินได้ก็ยังดีนะ”

เรื่องฝึกไว้เพื่อป้องกันตัวยังพอเข้าใจ แต่งงตรงที่คุณป๊าบอกว่าเรามีบอดี้การ์ด...ผมไม่ได้มีบอดี้การ์ดนะ ยังไม่ทันจะได้ถามม๊าก็เล่าประสบการณ์ตัวเองให้ฟังต่อ

“ม๊าเองก่อนจะแต่งกับคุณป๊าก็ไม่ชอบหรอกอะไรพวกนี้ แต่ก็ต้องฝึกเอาไว้ สามีเราเขาเลือกทางนี้ความเสี่ยงมันก็เยอะ ไม่ทำให้เขาห่วงหน้าพะวงหลังเราดีที่สุด จำไว้นะน้องวินทร์”

“ครับ?”

“ดีจ้ะ” เดี๋ยวนะ ผมไม่ได้ตอบรับ ผมแค่ถามกลับเฉยๆครับม๊า “พี่ไคอีกหน่อยก็ต้องสืบทอดตำแหน่งของคุณป๊า คนที่จะมาอยู่ข้างตัวพี่เขาอาจจะอึดอัด ลำบากใจบางอย่างไปบ้าง ก็ปิดตาข้างหนึ่งไปนะน้องวินทร์”

“......”

“น้องงงแล้วครับม๊า เอาไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังดีกว่านะครับ ผมยังจีบน้องไม่ติดเลย”

“ฮะ?? พะ พี่ไค” พูดต่อหน้าพ่อแม่ว่ากำลังจีบผมอยู่ก็ได้เหรอ แบบนี้...จะไม่ถูกคัดค้านหรือไง

แม่ผมไม่ได้เคร่งครัดอะไรเรื่องที่ลูกชายจะมีแฟนเป็นเพศไหน แต่นี่ครอบครัวคนจีนและเป็นตระกูลใหญ่อีกด้วย แถมพี่ไคเป็นลูกชายคนโตก็ต้องมีลูกหลานสืบทอดกิจการไม่ใช่เหรอ

พรุ่งนี้ผมจะหายสาปสูญไหมเนี่ย

ฮือออ แม่จ๋า ฝากทำบุญด้วยข้าวขาหมูไม่เอาหนังให้วินทร์ด้วยนะ

“อะไรกัน ยังจีบไม่ติดอีกเหรอ คุณ ภาษาวัยรุ่นเขาเรียกอะไรนะ” คุณป๊าโผล่งขึ้นเสียงดังขัดใจจนผมสะดุ้ง หันไปถามม๊าที่ยิ้มเย็นเฉียบใส่ลูกชาย

“กากค่ะ”

“โธ่ คุณป๊า ม๊า นี่ต่อหน้าน้องนะ เหลืออะไรดีๆให้ผมบ้างเถอะ”

ผมกลั้นหัวเราะต่อไปไม่ได้แล้ว ต่อให้จะบอดี้การ์ดหน้าห้องวิ่งเอาปืนมายิงก็เถอะ ครอบครัวมาเฟียไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด แม้ว่าหน้ากากที่สวมยามอยู่นอกบ้านจะเย็นชาโหดร้ายไร้หัวใจ แต่เมื่ออยู่กับคนในครอบครัว สิ่งที่สำคัญก็คือความใส่ใจและแสดงความรักต่อกัน ไม่แปลกใจที่ทำไมพี่ชาถึงได้ร่าเริงสดใส และพี่ไคเป็นคนที่ใจดีอ่อนโยนอย่างนี้

เป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆเลย

“ม๊าเข้าใจว่าน้องวินทร์กังวลอะไร ตั้งแต่ที่ไคกับชาเกิด คุณป๊ากับม๊าก็คุยกันแล้วว่าต่อให้ลูกเลือกจะเป็นอะไรเราก็จะรักในสิ่งที่ลูกเป็น คนเราพอตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้สักอย่าง ตระกูล ชื่อเสียง เงินทอง...สู้อยู่มองความสุขของลูกๆในตอนที่ยังอยู่ดีกว่า จะรักกันคบกันม๊ากับคุณป๊าไม่ห้ามหรอกนะ น้องวินทร์เองก็เป็นเด็กดี”

“ป๊ากับม๊าก็เริ่มต้นจากศูนย์จนมีทุกวันนี้ วินทร์ไม่ต้องกังวลไปเรื่องฐานะหรือรวยจน มีอะไรกังวลก็ปรึกษาม๊าเขาได้นะ” คุณป๊าอธิบายเพิ่มเมื่อผมหลุดแสดงสีหน้าเหลือเชื่อออกไป

“จะฟ้องเรื่องพี่ไคก็ได้เหมือนกันนะ ถ้าเจ้าชู้นักจัดการได้เลย ม๊าอนุญาต” นอกจากความคิดทันสมัยแล้ว ยังมีส่งวิ้งค์ให้กับผมอีกด้วย ม๊าพี่ไคขี้เล่นมากเลย

“โธ่ ม๊า อีกแล้วนะ เดี๋ยวน้องก็คิดว่าผมเจ้าชู้จริงๆหรอก คนดีก็เพิ่งหลอกน้องมาเอง”

“แต่ม๊าว่ามันเป็นเรื่องจริงนะ”

“ม๊าครับบบบ”

 

100%

*********

งู้ยยยยยย พี่ไคคนกากกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.377K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2764 kunkai2248 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 15:17
    พี่ไคคนกากกกก55555555
    #2,764
    0
  2. #2753 IIISKY__ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 13:07
    คุณป๊ากับม๊าน่ารักที่สุดเดยยยย เนอะพี่ไคคนกาก
    #2,753
    0
  3. #2712 Earn0624 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 22:38
    อยากเห็นพี่ไคฟัดน้องวินทร์ โอยยยยย
    #2,712
    0
  4. #2685 我的王子 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 16:43

    วร๊ายยยยยยยยพี่ไคคนกาก ปล. อิมเมจของไคในหัวตอนนี้เรานึกถึง Kris Wu ไม่รู้ทำไม
    #2,685
    0
  5. #2670 0818770547 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 10:12
    คู่นี้ก้อน่าเอ็นดู.....
    #2,670
    0
  6. #2506 Yooika (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:11
    ชอบป๊ากับม๊าจัง
    #2,506
    0
  7. #2498 CallistoJpt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:40
    พี่ไคคนกากโดนแกล้งบ้างแล้ว555555555555555 คุณป๊ากับม๊าน่ารัก
    #2,498
    0
  8. #2440 mileyduchess (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:14
    คุณป๊าม๊าน่ารักมากเลย แง อิจฉาน้องวินทร์ อยากเป็นสะใภ้ตระกูลจาง /นอนดิ้นๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,440
    0
  9. #2319 RealThxnB (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 23:16
    พี่ไคคค อ้อนป๊ากับม๊าเฉยย5555555
    #2,319
    0
  10. #2285 Sariei_va (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 10:24
    พี่ไคคคคคคค
    #2,285
    0
  11. #2224 iary79 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 04:55
    เห็นคำว่า เด็กดี นี่มันยุบยิบนุบนิบหัวใจนะคะ คือคิดดีไม่ค่อยจะได้
    #2,224
    0
  12. #2201 Jinjoo.K (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 23:27
    เจอคำว่ากากค่ะของคุณม๊าเข้าไปนี่หลุดขำลั่นเลยค่ะ พี่ไคไม่ร้องนะ5555555555555 เป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆๆๆๆ
    #2,201
    0
  13. #2046 ororannnnnn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:25
    เจอ "กากค่ะ"

    คือหลุดขำเลยนะ 555555555
    #2,046
    0
  14. #1932 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 23:20
    ครอบครัวน่ารักมากกกกก แต่คนพี่กากจริงเปล่า 5555
    #1,932
    0
  15. #1910 tagza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:56
    เป็นครอบครัวมี่น่ารักมากๆ เลยยยย
    #1,910
    0
  16. #1893 Miki_milky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 16:25
    ขนาดม๊ายังเข้าข้างน้องเลยพี่ไค เลิกเจ้าชู้เลยนะ
    #1,893
    0
  17. #1821 jjoy_03 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 02:03
    ป๊าม๊าบอกว่าพี่ไคกากแล้ว สู้ๆนะพี่ไค

    5555
    #1,821
    0
  18. #1660 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 00:26
    เค้าเรียกอะไรน่ะ อ่ออออ กากกกกกค่ะ
    #1,660
    0
  19. #1564 nn1998 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 22:31
    สู้ๆนะพี่ไคคนกาก 55555
    #1,564
    0
  20. #1563 Ruruka Buta (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 22:20
    fc คุณป๊ากับม๊าาาา // หวายยย สวัสดีพี่ไคคนกากกก
    #1,563
    0
  21. #1560 H-ALOHA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 21:55
    พี่ไคคนกากอ่ะ 555555
    #1,560
    0
  22. #1559 Kisaragi Ryuji (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 21:46
    พี่ไคคนกาก555 เป็นกำลังใจให้จับน้องกินได้สักที
    #1,559
    0
  23. #1558 JJ_II_BB (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 21:37
    น่าร้าก น้องวินทร์ ต้องเตรียมตัวให้พร้อมนะลูก
    #1,558
    0
  24. #1557 Amploveakame (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 20:44
    คนกากเต็มทามไลน์เลย
    #1,557
    0
  25. #1554 popper131095 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 19:54
    คนกาก5555
    #1,554
    0