Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 23 : #22 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,529 ครั้ง
    13 ม.ค. 63

 

 

ความชื้นและเย็นสัมผัสไปทั่วใบหน้า ลำคอ ทำให้ผมเริ่มรู้สึกตัวทีละนิด ส่งเสียงร้องประท้วงด้วยความไม่ชอบใจที่ถูกรบกวน ร่างกายต้องการพักผ่อน หากสัมผัสนั้นก็ไม่ยอมเลิกราไปสักที ปัดจุดหนึ่งก็ย้ายไปอีกจุดหนึ่ง ถึงที่สุดผมจับเจ้าสิ่งนั้นได้แล้วเหวี่ยงมันออกไปไกลตัว

“ทำไมดื้อจังนะ”

“อื้อ อย่ามายุ่ง” ไม่รู้ว่าใครที่กำลังบ่น เสียงคุ้นหูแต่สมองตอนนี้คิดไม่ค่อยออก ผมฝืนเปิดเปลือกตาที่แสนหนักอึ้งขึ้นมาช้าๆ โฟกัสยังจุดที่เป็นก้อนใหญ่สีดำสนิท ค่อยๆชัดเจนขึ้น

“ฮอว์ก?”

“ดื้อ ดื่มเข้าไปขนาดนั้นถ้าเมาแล้วใครลากไปจะทำยังไง” พอตื่นก็บ่นเชียว รู้งี้ไม่ตื่นดีกว่า ฮอว์กตีหน้านิ่งลุกไปหยิบผ้าขนหนูที่ผมน่าจะเขวี้ยงทิ้งกลับมาโยนลงอ่าง ขยี้บิดน้ำจนหมาดเอามาเช็ดซอกคอผมต่อ

“ไม่เอา หนาว” ผมปัดมือเขาอีกครั้ง อีกฝ่ายจนใจเลยโยนผ้ากลับลงอ่างตามเดิม

“ดีขึ้นไหม ตอนแรกร้องแต่ปวดหัว”

“อือ” ขานรับในคอ พลิกตัวนอนตะแคงหันไปทางที่มีคนขี้บ่นนั่งอยู่ จับมือเขาแนบกับแก้มตัวเอง รอยยิ้มของผมตอนนี้คงจะเยิ้มน่าดู ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายยังไม่หมดไปง่ายๆแม้จะรู้ว่าใครเป็นใคร

“เคยบอกว่าอย่าประมาท แต่นี่เมาเลยนะ”

“ก็มีฮอว์กอยู่ด้วย เราเลยวางใจ ยังไงก็ไม่ปล่อยให้ใครอุ้มเราไปง่ายๆอยู่แล้วใช่ไหม” ผมยิ้มให้อีก ฮอว์กมองมานิ่งๆ ดวงตาเขาแสดงความรู้สึกเพียงอย่างเดียว...ดุ

“ฉันยังไม่เก่งขนาดนั้น”

“ฮอว์กเก่งที่สุด เรารู้ดี เราก็เชื่อใจฮอว์กด้วย” ขนาดพวกพี่เคนจะรุมทำร้ายผม โดยที่ไม่ได้ร้องขอเขายังเข้ามาช่วยเหลือเอง กระทืบพวกนั้นจนเละ

ยิ่งตอนนี้รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดยังไง ต้องช่วยผมอยู่แล้วล่ะ

“ฉันไม่ได้เก่งขนาดปกป้องนายจากทุกคนบนโลกนี้ได้ มีคนเก่งกว่าอีกเยอะ เพราะงั้นนายช่วยฉันได้ด้วยการเซฟตัวเอง เข้าใจไหม”

“พูดแบบนี้แปลว่ารับปากจะช่วยดูแลเราใช่ไหม”

“อืม”

“ตลอดชีวิตเลยนะ” ผมสบดวงตาเหยี่ยวแน่วแน่ ต้องการจะสื่อความหมายให้เขารู้ แต่ดูเหมือนคนที่ขอโทษเสียงเพราะหูก่อนที่ผมจะเมาหนักแล้ววูบไป กลายเป็นฝ่ายได้เปรียบบ้างแล้ว

ฮอว์กจ้องหน้าผมนิ่ง ไม่แสดงอาการดีใจ แต่ผมก็รู้ดีว่าคุณเหยี่ยวกำลังกวนประสาท

เอาเถอะ ปล่อยให้ได้ใจบ้างก็ไม่เสียหายอะเนอะ

“คิดได้แล้วเหรอ เรื่องที่ฉันให้ไปคิดทบทวน”

“เห็นขนาดนั้น คิดไม่ได้ก็โง่แล้วล่ะ เอาจริงๆเราก็ไม่ชอบเท่าไหร่หรอกนะที่ฮอว์กใช้ผู้หญิงคนอื่นมาลองใจเราแบบนี้ แต่ยกผลประโยชน์ให้ เพราะยังไงเราก็ไม่เคยโกรธฮอว์กลงสักครั้งอยู่แล้วนี่”

“นี่เรียกว่าหลงจนหน้ามืดตามัวหรือเปล่า” คุณเหยี่ยวแซวขำๆ สีหน้าเขาผ่อนคลายลงทำให้บรรยากาศรอบตัวดีขึ้น

“นั่นสินะ~”

“แล้วคิดได้ว่า?”

“ก็คิดได้ว่าที่ผ่านมาเราสนใจ ใส่ใจฮอว์กมาก คอยมองหาทุกครั้งที่เข้าเรียน มองตามทุกครั้งที่เดินผ่านสายตา แบบที่เราก็ไม่รู้ตัวมาก่อนว่านั่นคือความพิเศษ”

“มองตามฉัน?”

“อื้อ ฮอว์กคงไม่รู้ว่าเป็นท็อปปิกของเพื่อนๆในคณะ” ยิ่งกลุ่มผมส่วนมากเป็นผู้หญิงรวมกับเนมที่ชอบทำตัวเป็นนักข่าวด้วยแล้ว ตั้งแต่ปีหนึ่งที่เริ่มมีข่าวลือเรื่องไม่ดีของเขา ผมก็มองเขา สนใจเรื่องของเขามาตลอด

“ทำไมจะไม่รู้”

“แค่ไม่ใส่ใจว่าตัวเองจะถูกนินทางั้นสิ”

“ประมาณนั้น...แล้วไงต่อ” เหมือนคนถามจะอยากฟังเรื่องของตัวเองจากปากผมมากๆ ฮอว์กขยับตัวขึ้นมาเอนหลังพิงกับเตียง ส่วนผมที่นอนตะแคงข้างก็ขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น เงยหน้าขึ้นไปมองสันกรามคมเข้มเข้ากันกับผิวสีน้ำผึ้งอย่างคนที่ชอบออกกำลังกายกลางแจ้งเป็นประจำ

“เราถึงได้รู้ยังไง ว่าฮอว์กไม่ได้เป็นอย่างที่คนเขาพูดกัน หลายครั้งเราเห็นฮอว์กช่วยเหลือคนอื่น เราเห็นความใจดีของฮอว์กที่คนในคณะไม่ได้สังเกต” นั่นคงทำให้ความสนใจในตัวเขาเพิ่มขึ้นทีละนิดๆ

“เห็นเหรอ?”

“เห็นสิ ครั้งแรกที่เราเจอกันฮอว์กก็ช่วยเจ้าโยโย่เอาไว้ใช้ไหม แถมยังพามันไปรักษาแล้วก็เลี้ยงไว้อีก ไหนจะหมาที่หลังตึกคณะ เด็กตัวน้อยที่หลงกับแม่แล้วร้องไห้ แต่พอฮอว์กจะเข้าไปช่วยก็ร้องหนักกว่าเดิม”

“ฮ่ะๆ” เสียงหัวเราะแบบคนขำไม่ออก เขาเองคงคิดถึงเหตุการณ์นั้นเหมือนกัน มันผ่านมานานแต่ประทับใจผมตรงที่แม้น้องจะกลัวมากแต่ฮอว์กก็ยังยืนยันที่จะพาน้องไปตามหาพ่อแม่จนเจออยู่ดี

“และก็อีกหลายๆอย่าง เราเล่าไม่หมดหรอก แต่ฮอว์กรู้ไหม เรื่องเล็กน้อยพวกนี้ที่ไม่ค่อยมีคนใส่ใจ ไม่มีใครทำกัน มันทำให้เราไม่เชื่อข่าวลือ ไม่ตัดสินฮอว์กจากสิ่งที่คนเขาพูดกัน”

“ขอบใจ” มุมปากยกรอยยิ้มน่ามองมาให้ ดวงตาคมอ่อนแสงลงเมื่อได้ฟังในสิ่งที่ผมเล่า

“คงเพราะเราเองก็เคยถูกคนตัดสินแบบนี้มาก่อนหลายครั้งเหมือนกัน จากเพื่อนที่เอาไปพูดต่อกันว่าเราน่ากลัว มาจากตระกูลมาเฟีย ไม่ค่อยมีใครมองเราที่เป็นตัวเรา...เป็นปั้นชาที่อยากจะมีเพื่อนแท้ มีคนที่เข้าใจ แม้เราจะอยู่ในจางกรุ๊ปก็ไม่ใช่ว่าเราจะน่ากลัวนี่นา ทีพี่ไคยังมีเพื่อนเลย”

“หึหึ คงเพราะพี่ไคมีบุคลิกแบบนั้นอยู่แล้วไง แต่กับชา นายดูร่าเริง อ่อนหวาน ใจดี พอทุกคนรู้เลยรู้สึกว่าถูกภาพลักษณ์ภายนอกหลอกเอา ผิดหวัง แล้วก็กลายเป็นความหวาดกลัว” ฮอว์กวิเคราะห์ได้ถูกจุด ทำไมผมจะไม่รู้ถึงข้อนี้ ยิ่งเป็นตอนเด็กๆด้วยแล้ว อย่างที่นานาบอก เด็กมักไม่คิดอะไรซับซ้อนเท่าผู้ใหญ่ ได้ยินอะไรก็เชื่อกันง่าย เกิดเป็นความหวาดกลัวผมเมื่อรู้ว่ามาจากตระกูลมาเฟีย เชื่อสิว่าบางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มาเฟีย คืออะไร

“แล้วฮอว์กล่ะ ถูกเราหลอกด้วยภาพลักษณ์ภายนอกด้วยไหม”

“ไม่” เขายืนยันอย่างหนักแน่น ผมเชื่อ ฮอว์กไม่เคยโกหกใครแม้แต่ตัวเขาเอง “ฉันถึงได้เตือนไง ว่าอย่าใช้เงินซื้อเพื่อน”

“ไม่ทำแล้ว” ผมยู่ปาก ขยับเข้าไปออดอ้อนคลอเคลียใบหน้ากับฝ่ามืออุ่น ทำตัวเป็นลูกแมวจะได้ไม่โดนดุ ตอนนี้ยังเมาอยู่หน่อยๆ ขี้เกียจปวดหัวฟังคนบ่น

“นอกเรื่องเยอะแล้ว สรุป...นายรู้ใจตัวเองหรือยัง”

เหอะ ก็ต้องรู้แล้วไหมล่ะ เล่นปล่อยให้ผู้หญิงเข้าใกล้จนแทบจะจูบกันขนาดนั้น อย่าคิดว่าผมไม่เห็น ตอนแรกเขาจะปลดแขนเธอแล้วดันตัวออก แต่พอรู้ว่าผมมาก็ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจตัวเอง

และถึงแม้จะเห็น ก็ไม่ได้ลดอาการร้อนในอกลงได้เลย อย่างกับถูกลาวาลวกหัวใจ

ความใกล้ชิดที่เคยมีแค่ผมเพียงคนเดียวที่ได้สิทธิ์นั้น พื้นที่โปรดแขนทั้งสองข้างของผมอย่างต้นคอแข็งแกร่งก็ถูกใครอีกคนทาบทับลงไป ใบหูที่ผมมักกระซิบแกล้งนั่นด้วย

คนอื่นไม่มีสิทธิ์ทำกับฮอว์กอย่างที่ผมทำ

ผมไม่ได้โง่ขนาดจะไม่รู้ว่านั่นคืออาการหึงหวง และคนเราจะหึงได้ก็ต้องรู้สึกพิเศษกับคนๆนั้นก่อน

“เราชอบฮอว์ก”

คนถูกบอกชอบยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักสดใสกว่าครั้งไหนๆ ฮอว์กรวบตัวผมเข้าไปกอดไว้แน่น ร่างกายถูกดึงขึ้นไปนั่งทับบนตัก หันหน้าเข้าหากันเขาก็วางมือลงมาบนแก้มของผมอีกหน

“เป็นแฟนกับเรานะฮอว์ก”

“แน่ใจแล้วใช่ไหม ฉันเป็นคนยึดติด ถ้านายให้สถานะมา หลังจากนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ต่อให้หนียังไง ฉันก็จะไม่ปล่อยนายไปอีกแล้วนะ”

ได้ฟังแล้วผมก็ยิ้มพอใจทันที คิดว่านั่นคือคำขู่เหรอ เปล่าเลย

ผมคิดว่ามันคือคำสัญญามากกว่า

คำบอกรัก ที่ไม่มีคำว่ารัก

“เราก็เหมือนกัน หลังจากนี้อย่าได้คิดว่าจะมีใครเอาแขนมาวางบนพื้นที่ส่วนตัวของเราได้อีก” กลัวจะเห็นภาพไม่ชัด เพื่อไม่ให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง ผมจึงพาดสองแขนตัวเองบนบ่าทั้งสองข้าง อ้อมมือไปไขว้กันไว้ที่ท้ายทอยเขา

“ไม่ให้ใครทำแล้วเหมือนกันครับ”

“ดีมาก ตกลงเป็นแฟนกันนะ”

“หึหึ ขอเองเลยเหรอ” ฮอว์กหัวเราะชอบใจ ผมรู้ว่าเขาแค่แหย่ ตัวผมเองก็เป็นผู้ชายใครขอก็เหมือนกัน หรือต่อให้เป็นผู้หญิง ก็ไม่ได้มีกฎหมายระบุไว้ว่าผู้หญิงจะขอผู้ชายเป็นแฟนก่อนไม่ได้

“ขอเมีย” ยิ้มทะเล้นส่งไปอีกที คุณเหยี่ยวได้ยินคำว่าเมียก็ทำตาวิบวับอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันแฝงด้วยความเจ้าชู้และเจ้าเล่ห์แปลกๆ

“ใครเป็นเมียหืม”

“ฮอว์กไง”

“แน่ใจ? จะกดฉันได้?” ไม่ได้หรอก ตอบตรงนี้เลย แต่คนอย่างปั้นชา ไม่ขี้แกล้ง อำเก่ง ก็ไม่ใช่ผมน่ะสิ คิดอย่างนี้เลยเอียงคอโน้มใบหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหูของอีกฝ่าย

ด้วยเสียงยั่วยวนและท้าทาย

“พิสูจน์ไหมล่ะ”

 

-----------------------

 

“งั้น มาดูกัน” ฉับพลันร่างก็ถูกพลิกลงไปอยู่ด้านล่าง แผ่นหลังแนบสนิทกับเตียงโดยคนทำตามขึ้นมาคร่อมอยู่ด้านบน ผมหัวเราะชอบใจก่อนจะโน้มต้นคอของฮอว์กลงมาแนบริมฝีปากเข้าด้วยกัน

 

 

ตัดฉับ

 

 

 

 

 

 

 

 

”ขะ ขาเตียง..อ๊ะ..จะหัก..อื้มม”

“ไม่...หักหรอก”

ไม่ปล่อยให้ผมได้คิดอะไรอีก ฮอว์กพาร่างกายของผมจมดิ่งในจังหวะที่เร่งเร้าขึ้น หัวโยกระรัวแข่งกับร่างกายที่ถูไถผ้าปูเตียง ถูกควบเป็นจังหวะเหมือนคนขี่ม้า

ฮอว์กเป็นจ๊อกกี้ ส่วนผม...คงเป็นม้าที่ถูกฝึกหนักยาวนานหลายชั่วโมง

 

 

 

 

เมื่อคืนขาเตียงไม่ได้หักอย่างที่กังวล แต่เป็นเอวผมต่างหากที่กำลังจะหัก!

นึกอยากจะข่วนหน้าคนที่หลับตาพริ้มอย่างสบายใจนัก ผมเองก็เหนื่อยอยากจะนอนยาวเหมือนกัน แต่ความเจ็บปวดรวมกับความหิวทำให้ไม่สามารถข่มตานอนต่อไปได้

ในเมื่อปั้นชาไม่ได้นอน คนที่ทำให้ร่างกายผมเป็นอย่างนี้ก็ไม่ได้ควรได้นอนนะ จริงไหม

“ฮอว์ก~” ผมไม่ได้ใช้เสียงขุ่นเรียกเขา เมื่อคืนทั้งยินดีและเต็มใจ เรียกร้องขนาดนั้นจะโทษฮอว์กคนเดียวก็ไม่ถูก ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุด

คือการอ้อน

“ฮอว์ก ตื่นหน่อย~”

“อืม ว่าไง” คนขี้เซาซุกหน้าลงกับหมอน กระชับอ้อมกอดที่รัดรอบเอวให้แน่นขึ้น มันคงจะรู้สึกดีกว่านี้ถ้าผมไม่ได้ปวดสะโพกอยู่

“โอ๊ย”

“เป็นอะไร” คราวนี้คุณเหยี่ยวตื่นเต็มตา ผงกหัวยุ่งแต่กลับดูดีอย่างร้ายกาจขึ้นมามอง เขาสำรวจไปทั่วร่างกายราวกับสามารถมองผ่านผ้าห่มที่คลุมร่างของเราสองคนเอาไว้ได้อย่างนั้น

“เจ็บสิ”

“เจ็บ?” เออ ไม่ใช่คนโดนก็งี้แหละ มาทำหน้ามึนใส่อีก

“ปวดไปหมดทั้งตัวเลย” เนื่องจากเมื่อคืนใช้หลอดเสียงไปเยอะเสียงที่ออกมาเลยแหบพร่านิดๆ บวกกับต้องการอ้อนเลยฟังดูงุ้งงิ้งจนอีกคนขยับเข้ามาหอมหัว มองด้วยสายตาเอ็นดู

ชนิดที่ไม่เขินก็ตายด้านเต็มทนแล้ว

“ปวดมากไหม ขอโทษที่เมื่อกี้กอดแรงไปหน่อย”

“ควรขอโทษที่เมื่อคืนรุนแรงมากกว่านะ กอดเมื่อกี้จะไม่เจ็บเลยถ้าเราไม่ถูกฮอว์กแกล้งจนปวดไปหมดทั้งตัวอย่างนี้อะ” ผมยู่ปาก ค่อยๆขยับตัวนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน

“หึหึ ใครบอกให้น่าแกล้งล่ะ ยั่วเก่งก็ต้องถูกทำโทษ”

“ใจร้ายไปแล้วนะ เราปวดไปหมดทั้งตัว ปวดคอด้วย” หัวโยกขนาดนั้นผมแปลกใจเหมือนกันที่ตัวเองคอไม่เคล็ด “หิวด้วย ที่เราปลุกเพราะว่าเราหิวมากๆเลย”

“อยากกินอะไร เดี๋ยวทำให้” ฮอว์กขยับตัวลุกไม่มีอิดออด แต่ผมรั้งแขนเอาไว้ก่อน ช้อนตาขึ้นมองอ้อน แป๊บเดียวก็ถูกดีดหน้าผากเบาๆ คนทำกลับมานอนกกกอดเอาไว้ตามเดิม ซุกหน้าลงกับซอกคอฝังเอาไว้แบบนั้น

“ทำไมขี้อ้อนแบบนี้หืม”

“ไม่ดีเหรอ หรือไม่ชอบ”

“ไม่ดี...จะแย่เอา”

“อะไรแย่?”

“หลงจะแย่” พูดตรงขนาดนี้ผมก็เขินน่ะสิ คนปากแข็ง กวนประสาทและทำหน้ามึนเก่ง วันนี้ปากหวานจังเลยนะ ไหนจะท่าทางอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้อีก

“ดี หลงเยอะๆเลยนะ จงหลง...จงหลง...จงหลง” ผมกอดรอบคอคนที่ยังซบหน้ากับซอกคอผมไว้แน่น กระซิบคำเดิมซ้ำๆใส่หูเขาเหมือนสะกดจิต เสร็จแล้วก็หัวเราะกับความปัญญาอ่อนของตัวเอง ฮอว์กเงยหน้าขึ้นมามอง ยิ้มทั้งตาทั้งปาก คิ้วเข้มที่โดดเด่นที่สุดในเครื่องหน้าขยับไปมายามที่เขาหัวเราะตาม

เรานอนอยู่แบบนี้อีกเกือบห้านาที เจ้าของมือที่ลูบไล้สะโพกปลอบขวัญมันที่ทำให้เจ็บก็ผละตัวออกนั่งคุกเข่าอยู่ด้านข้าง

อ่า เสื้อผ้าก็ไม่มี ไม่ต้องโชว์ความใหญ่โตใกล้ตาแบบนี้ก็ได้นะ โดนไปแล้วก็ไม่ได้แปลว่าจะชินปะ

“ตกลงอยากกินอะไร”

“ซุปก็ได้ แต่ตอนนี้อยากเข้าห้องน้ำก่อน” มองสบตากัน อีกคนคงพอจะเดาได้ เมื่อคืนหลังจากรอบสุดท้ายจบก็หลับกันทันทีเลย ยังรู้สึกถึงอะไรที่ค้างอยู่ในช่องท้อง แขนแข็งแรงจึงสอดเข้ามาใต้ข้อพับหัวเข่าและแผ่นหลัง ยกตัวขึ้นลอยจากเตียงอย่างง่ายดาย

“งั้นอาบน้ำให้ก่อนแล้วกันนะ ค่อยกินข้าว”

“อื้อ!”

คนแข็งแรงพาผมเดินเข้าห้องน้ำ ช่วยเหลือแทบทุกขึ้นตอนไม่เว้นกระทั่งเอาของที่ทิ้งค้างไว้เมื่อคืนออกให้ ฟอกสบู่จนตัวกลับมาหอมอีกครั้ง น้ำอุ่นๆทำให้ร่างกายสดชื่นขึ้นเยอะ เราอาบน้ำพร้อมกันโดยมีแค่การจูบเล็กๆน้อยๆกับกอดประคองไม่ให้ผมล้มก้นกระแทกพื้นเจ็บตัวกว่าเดิมเท่านั้น

“นอนเล่นรอบนเตียงก่อนนะ จะไปทำซุปให้”

“ไม่เอา” ผมคว้าแขนฮอว์กเอาไว้ กลิ่นเตียงไม่ค่อยน่านอนเท่าไหร่หรอกเชื่อสิ “เราไปรอที่ครัวดีกว่า”

“ก็ได้...เดินไหวไหม”

“ไม่ไหว ฮอว์ก~ อุ้มหน่อย” ยกสองแขนให้คนที่ยืนอยู่พร้อมกับสายตาออดอ้อนอีกครั้ง ฮอว์กหัวเราะแต่ก็ยอมอุ้มพาผมไปวางกับเก้าอี้ทรงสูงหน้าเค้าเตอร์ครัว อ้อมเดินไปอีกฝั่งและเริ่มลงมือทำซุป

เค้าเตอร์หินอ่อนตั้งอยู่กลางห้อง เตาและอุปกรณ์ต่างๆก็หันหน้าออกมาทางที่ผมนั่งทำให้ได้มองเขาตอนกำลังทำอาหารอย่างเพลินตา สตั๊นแมนดิบเถื่อนเปลี่ยนมาจับมีดจับผักอย่างนี้ก็น่ามองไม่น้อย

“ชิมไหม” ช้อนคันใหญ่ที่มีน้ำซุปสีทองสวยงามถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนหน้านี้เขาเป่าคลายร้อนมาให้แล้วด้วย ผมใจเต้นแรงกับทุกการกระทำที่ใส่ใจ “เป็นอะไร ทำไมนิ่งไป”

“กำลังอิจฉาตัวเองอยู่ ทำไมโชคดีแบบนี้” ผมหยอดคำหวานไปก่อนจะชิมน้ำซุปในช้อน “อืม อร่อยจัง สูตรเดียวกับที่แม่ฮอว์กทำเลย เราชอบ”

“หึ” คุณพ่อครัวส่ายหน้าน้อยๆ ก้มลงไปปิดเตาไฟฟ้า ตักซุปใสใส่ชามเอามาวางตรงหน้า “ชอบก็กินเยอะๆ”

“แน่นอน เราจะกินให้หมดเลย ขอบคุณนะ คุณภรรยา” แซวเล่นขำๆ แต่อีกฝ่ายกลับขมวดคิ้วใส่ ขยับตัวเข้ามาใกล้ เผยรอยยิ้มร้ายที่มุมปาก

“สงสัยเมื่อคืนจะพิสูจน์ไม่พอ ว่าใครกันแน่...ที่เป็นเมีย”

แค่กๆๆ

 

 

100%

***********

ส่วนที่ขาดหายอยู่ในraw นะงับ หาไม่เจอไปที่ทวิต Sweety_novel ก็ด้าย

อ่านแล้วกลับมาส่งฟีดแบ็กที่นี่หรือที่โน่นก็ยินดี คึคึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.529K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,803 ความคิดเห็น

  1. #2752 IIISKY__ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 12:44
    น้องชอบบอกว่าพี่ฮอร์กดุ เป็นยังไงยัยตัวแสบ ดุพอรึยัง
    #2,752
    0
  2. #2727 SandSeaSun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 21:09
    ยั่วๆบดๆเลยเจอฮอร์คดุมากกกกก
    #2,727
    0
  3. #2711 Earn0624 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 22:24
    ในที่สุดดด แค่ให้ขอเป็นแฟนกัน มีแถมด้วยอะ รักเลย
    #2,711
    0
  4. #2684 我的王子 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 16:24

    ฮอว์กคนดุ
    #2,684
    0
  5. #2625 Kamobee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:54

    เค้าได้กานนนนๆๆคร้าาาา
    งืออออฟินสุดไรสุดอะ
    ชอบเด็กยั่ว!
    #2,625
    0
  6. #2579 Nyoong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 18:35
    พี่ฮอว์กคนจริง เฮื้ออออ เลือดจะหมดตัว
    #2,579
    0
  7. #2497 CallistoJpt (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:22
    ฮอร์คเค้าดุในทุกความหมายจริงๆค่ะ >/////<
    #2,497
    0
  8. #2439 mileyduchess (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:36

    อร่อกๆๆๆๆ
    #2,439
    0
  9. #2437 winewine2541 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:16
    หาncไม่เจอเลย
    #2,437
    0
  10. #2418 ChobaeI (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:50

    กริ๊ดดดลูกสาวขายออกแล้ว
    #2,418
    0
  11. #2403 loveseriesY (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:18
    คนไหนเป็นเมียพูดใหม่กระต่ายน้อยย
    #2,403
    0
  12. #2376 Spices_smile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:35
    อะโหยยยยย น่ารักกกกก
    #2,376
    0
  13. #2316 RealThxnB (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 23:01
    น้วยไปหมดแล้ววว
    #2,316
    0
  14. #2198 Jinjoo.K (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 23:07
    ใจน้วยไปหมดเลยแม่ เขินแรงมากกก งื้อออ
    #2,198
    0
  15. #2164 flowerhlaing (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:03
    อ่านทุกเรื่องที่นักเขียนคนนี้แต่งไม่มีเรื่องไหนที่ผิดหวังเลยสนุกทุกเรื่องจริงๆค่ะ
    #2,164
    0
  16. #2045 ororannnnnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:15
    ใจจะวายค่ะแม่ มุแงงงงง
    #2,045
    0
  17. #2024 thun2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 20:35
    อ่าน cut ในไหนนนนน
    #2,024
    2
    • #2024-1 oppo010448(จากตอนที่ 23)
      24 มกราคม 2563 / 13:45
      readawriteค่ะ
      #2024-1
    • #2024-2 oppo010448(จากตอนที่ 23)
      24 มกราคม 2563 / 13:46
      ในreadawriteค่ะ
      #2024-2
  18. #1931 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 23:03
    ไม้เรียวสั่นมาก แม่ใจจะวาย
    #1,931
    0
  19. #1890 Miki_milky (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 12:53
    โอ้ยๆๆเขิน
    #1,890
    0
  20. #1820 jjoy_03 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:52

    น้องชา อยากจับตีตูด
    #1,820
    0
  21. #1790 Xialyu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 12:54
    หลงจะแย่
    #1,790
    0
  22. #1782 Hiroyosha (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 09:22
    ดุเก่ง
    #1,782
    0
  23. #1652 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 23:52
    หลงจะแย่ ~ // ดุสมคำเล่าอ้างเลยจ้าาา
    #1,652
    0
  24. #1424 Peraya_SK0062 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 22:56
    งืออออออ... เขินจะแย่
    #1,424
    0
  25. #1420 nongsasa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 21:11
    โอ้ยยยใจอีเเม่จะเเตกตายยยยยยยยยย เเต่เเม่จะไม่ว่าเลยค่ะคุณลูกเพราะฮอว์กของเเม่เร้าใจสุดดดดด
    #1,420
    0