Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 22 : #21 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,963 ครั้ง
    10 ม.ค. 63

 

 

 

 

อากาศยามเช้าสดชื่นมาก ยิ่งตื่นมามีคนอยู่ข้างกายอย่างนี้อารมณ์ผมยิ่งดีเข้าไปใหญ่ พิจารณาเจ้าของใบหน้าที่ยังคงหลับสนิท คิ้วเข้ม ปากได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ผิวสีน้ำผึ้งกำลังดี รวมถึงบอดี้สุดแสนจะเพอร์เฟค ทุกอย่างลงตัวไปหมดอย่างกับลูกรักของพระเจ้า

มองคนหลับจนพอใจก็ค่อยๆขยับตัวออกจากวงแขนที่พาดผ่านร่างกาย สอดเท้าเข้าไปในสลิปเปอร์คู่โปรด จุดหมายคือระเบียงห้อง สูดเอาอากาศยามเช้าที่แม้จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักแต่ก็ถือว่าไม่ได้แย่ บางทีร่างกายก็ต้องการทะเลเหมือนกันนะ วางแผนหนีเที่ยวน่าจะดี ชวนทุกคนไปพักผ่อนกันทั้งหมดเลย ชวนนานากับพัดไปด้วยดีกว่า คงต้องหาเหตุผลมาลากพัดออกจากงานพิเศษสักสองสามวัน

ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ ลำตัวก็ถูกแขนกำยำสองข้างสอดเข้ามาโอบรัดเอาไว้ ดวงตาเหยี่ยวเพิ่งตื่นยังมึนและเบลอ คงจะง่วงมากถึงซบหน้าลงมาบนบ่าผมคล้ายอยากจะหลับต่อ เจ้าตัวดูไม่ลำบากเท่าไหร่ที่ต้องย่อตัวลงเพื่อให้ได้ท่าทางอย่างนี้ในส่วนสูงที่แตกต่างกันถึงสิบเซ็นฯ

“ไปนอนต่อก็ได้นะ ถ้าจะง่วงขนาดนี้”

“มาทำอะไรตรงนี้” ฮอว์กไม่สนใจคำพูดผม

“รับอากาศตอนเช้าไง”

“ร้อน” คนฟังขมวดคิ้วไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ ต่อให้ตึกสูงหลายสิบชั้นจะหันเอาระเบียงไปทางทิศตะวันตกก็เถอะ อากาศประเทศเราไม่โดนพระอาทิตย์โดยตรงก็ยังร้อนแทบละลาย

“เข้าไปตากแอร์ด้านในสิ สอบตั้งบ่ายเดี๋ยวได้เราให้คนเตรียมอาหารไว้ให้ อยากกินเมื่อไหร่ก็กิน” ผมบอกในฐานะเจ้าของห้องที่ดี วันนี้สอบวันสุดท้ายแล้วหลังจากนี้ก็จะเข้าสู่ปิดเทอม ซึ่งแน่นอนว่าผมคงจะไม่ได้หยุดเที่ยวเล่นมากเหมือนใครเขา คุณป๊าเริ่มเกริ่นเรื่องไปช่วยงานบริษัทบ่อยขึ้นแล้ว

ตั้งแต่ติวสอบกับฮอว์ก เราก็ค้างด้วยกันบ่อยขึ้น แม้ว่าแม่จะใจดีแต่ให้ไปติดๆกันทุกวันก็เกรงใจ บางวันอย่างเช่นเมื่อคืนเลยเปลี่ยนมาติวที่คอนโดฯผมแทน แล้วฝ่ายคุณครูระเบียบก็ค้างที่นี่พร้อมเก็บเสื้อผ้ามาเสร็จสรรพไม่ต้องกลับไปเปลี่ยนชุดแล้วกลับมาสอบอีก

“หิวแล้ว”

“ไม่นอนต่อล่ะ” ผมละสายตาจากวิวเมืองด้านหน้าหันกลับไปหาคนที่ยืนกอดผมจากด้านหลังเอาไว้ ฮอว์กกดจูบลงมาบนไหล่ผ่านเสื้อยืดที่ใส่นอน ไล่ขึ้นไปจนถึงต้นคอที่ไม่มีเนื้อผ้าปกปิด ใช้เวลาอยู่หลายนาทีกว่าจะตอบคำถาม

“ไม่ง่วงแล้ว”

“ไปกินข้าวข้างนอกกันไหม แล้วค่อยไปนั่งติวต่อที่ห้องสมุดคณะเอา” เสนอทางเลือกเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง วันๆติวอยู่ไม่บ้านเขาก็ห้องผมมันอุดอู้เกินไปแล้ว “เผื่อนานากับพัดจะมาด้วย”

“อืม เอาสิ”

เราต่างคนต่างเตรียมตัว แต่งชุดนักศึกษาออกจากห้อง หาร้านอาหารง่ายๆใกล้กับมหาวิทยาลัยทาน เรียบร้อยก็ไปนั่งติวกันต่อที่ห้องสมุด นานากับพัดตามมาถึงก่อนสอบสองชั่วโมง ช่วยกันทบทวนโดยมีฮอว์กเป็นคนอธิบายในส่วนที่ไม่เข้าใจให้กับนักเรียนทั้งสาม

หลังสอบเสร็จพัดที่ออกจากห้องเป็นคนสุดท้ายของกลุ่มก็แทบจะทิ้งตัวลงอย่างหมดเรี่ยวแรง อาจจะทำงานพิเศษไปด้วย ต้องอ่านหนังสือสอบด้วยเลยทำให้ดูเหนื่อยกว่าคนอื่น นานาหยิบขวดน้ำเปล่าเย็นเฉียบที่ซื้อเตรียมไว้ส่งให้พัดดื่ม

“แทบตายแน่ะ นึกว่าจะทำไม่ทันซะแล้ว ข้อสุดท้ายเราเขียนไวมากเพราะอาจารย์มายืนดึงกระดาษตรงหน้าเลย ไม่รู้จะอ่านออกหรือเปล่า ฮืออออ”

“เอาน่า ทำเต็มที่แล้ว พัดไม่เคยเกรดตกเราเชื่อว่ายังไงก็ผ่าน” ผมปลอบใจเพื่อนไป จะเรียกว่าปลอบใจก็ไม่ถูกที่จริงการเรียนพัดอยู่ในระดับดีมาก แต่เพราะเป็นเด็กทุนเลยกังวลเรื่องเกรดเฉลี่ยมากหน่อย

“ในที่สุดก็ปิดเทอมสักที วันนี้เราไปฉลองกันเถอะ อยากปลดปล่อยแล้ว” นานาว่า ผมพยักหน้าโอเคไม่มีปัญหาอะไร “แล้วพัดล่ะ ต้องไปทำงานพิเศษต่อเปล่า พักสักวันได้มั้ย ไปสนุกกับเพื่อนๆ”

“อืม ก็ได้อยู่นะ วันนี้พี่เจ้าของร้านให้เราหยุดอยู่แล้วเพราะมีสอบวันสุดท้ายน่ะ”

“ดีเลย ถ้าอย่างนั้นไปผับของเพื่อนพี่ชายเราดีกว่า ฮอว์กไปด้วยกันสิ” นานาหันไปชวนฮอว์ก รายนี้มองหน้าผมนิ่งตั้งแต่ได้ยินว่าจะไปผับ สุดท้ายก็ตอบตกลงอย่างมีข้อแม้

“โทรไปบอกพี่ไคด้วยนะ” ไม่รู้สองคนนี้ไปคุยกันสนิทตอนไหน จะทำอะไรฮอว์กจะชอบบอกให้รายงานพี่ไคก่อนตลอด ผมเคยถามก็ไม่ยอมตอบ

“เดี๋ยวส่งข้อความไป วันนี้พี่ไคน่าจะประชุมยาวไม่รู้เลิกเมื่อไหร่ ไม่เห็นต้องห่วงเลยมีฮอว์กไปด้วยปลอดภัยอยู่แล้ว” ผมประจบ

“ห้ามประมาท”

“คร้าบบบ” สรุปใครเป็นคนของจางกรุ๊ปกันแน่เนี่ย ดูเหมือนจะรู้อะไรมากกว่าผมอีกนะ

“แยกกันบ้างเถอะ จำเป็นไหมต้องมาสวีทกับแฟนให้เพื่อนอิจฉาเนี่ย” นานาเบะปากใส่ แล้วลากพัดออกไป บอกว่าจะไปส่งพัดเปลี่ยนชุดแล้วให้ไปเจอกันที่ร้านตอนค่ำๆเลย ทิ้งผมกับฮอว์กนั่งนิ่งกันสองคน

แฟน?

เราเป็นแฟนกันเหรอ...ผมกับฮอว์ก

ไม่สิมันจะเป็นไปได้ยังไง ฮอว์กไม่ได้มาจีบ ไม่เคยขอโอกาสหรือขอคบอย่างที่พี่เคนเคยทำ จุดเริ่มต้นของเราคือเพื่อนร่วมชั้นปี ร่วมคณะ

เพราะจำได้ว่าเขาคือผู้ชายที่วิ่งตัดหน้ารถออกมาช่วยหมาจรจัดตัวหนึ่ง

เพราะเขาคือคนที่ทำตัวแปลกด้วยการไม่สนใจจะมีเพื่อนฝูงหรือสังคม

เพราะเขามีข่าวลือแปลกๆประกอบกับใบหน้าเขียวช้ำให้เห็นบ่อยครั้ง

จะเพราะประทับใจกับความใจดีเมื่อหลายปีก่อน หรือชีวิตของเขาคล้ายกับของผมก็ตาม สาบานได้ว่าผมไม่เคยคิดถึงจุดที่เราจะเป็นแฟนหรือคนรักกันเลย

ผมเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อนด้วยซ้ำ!

คิดแล้วก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไว้ที่ไหน นึกถึงพฤติกรรมตัวเองที่ผ่านมาแล้วจะไม่แปลกใจเลยหากฮอว์กด่าใส่หน้าว่าผมง่าย ยอมปล่อยตัวให้เขากกกอด ให้เขาจูบหลายต่อหลายครั้งทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันนอกจากเพื่อน

คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวผมตลอดทั้งเย็นกระทั่งถึงเวลาที่ออกไปเที่ยวพักผ่อนกับเพื่อน...ตกลงแล้ว ผมกับฮอว์กเราเป็นอะไรกัน

“นี่ เหม่ออะไรยะ ดื่มสิ” นานาแนบแก้วเครื่องดื่มมาที่แก้ม ผมสะดุ้งหลุดจากภวังค์ ทำหน้าเหรอหราเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง

“เป็นอะไร” ฮอว์กโน้มลงมาถาม เขานั่งใกล้กว่านานาและพัดที่อยู่โซฟาฝั่งตรงข้าม

“ไม่ ไม่มีอะไร คือ...จะไปห้องน้ำน่ะ” ว่าจบผมก็ลุกขึ้นยืน อีกฝ่ายลุกตามทันที “ไม่ต้อง เราไปเองได้ ฮอว์กอยู่นี่แหละ”

“จะไป” โอเค ไม่เคยฟังอะไรอยู่แล้วนี่ ไหนบอกว่าไม่เคยไม่ตามใจไง แค่ไปเข้าห้องน้ำก็ต้องตามเหมือนเป็นเด็กประถม

“คิดจริงๆเหรอว่าจะมีใครกล้าฉุดเราน่ะ ขนาดบอดี้การ์ดของพี่ไคตัวโตๆเรายังเคยล้มมาแล้วเลย” ผมบอกเขาขณะที่เราเดินไปเข้าห้องน้ำ ไม่ได้จะอวดหรอกนะ แค่ย้ำเตือนความจำว่าผมเป็นใคร ไหนจะคนติดตามที่แฝงตัวอยู่ในผับกับสองคนสนิทที่ประกบเป็นเงา เชื่อเถอะว่าต่อให้ถูกโป๊ะยาสลบก็ไม่มีใครพาผมออกไปจากที่นี่ได้

“เคยบอกว่าอย่าประมาท คนทั่วไปนายอาจจะสู้ได้ แต่ไม่ใช่พวกมืออาชีพแน่นอน”

“คร้าบ พ่อเหรียญทองโอลิมปิกรุ่นเยาวชน พ่อสตั๊นแมนระดับประเทศ จะขิงว่าตัวเองมืออาชีพว่างั้น?”

“ก็เก่งกว่านายแล้วกัน อย่างน้อยใครบางคนก็ไม่เคยเอาชนะฉันได้” เรื่องนี้ปั้นชาจะไม่เถียง ปล่อยให้มั่นหน้ามั่นโหนกไปเถอะ

“เรายอมให้หรอก ฮอว์กต่างหากใจร้าย ไม่เคยยอมให้เราบ้างเลย”

“ยอมแล้วได้ใจ แค่นี้ก็ดื้อเก่งแล้ว ขืนยอมกว่านี้ต่อไปจะฟังอะไรฉันหืม” ไหล่ถูกคนพูดดันไปชิดกับผนัง ร่างสูงตามเข้ามาเบียดใกล้ ผมยกแขนขึ้นคล้องรอบคอคนดุ

“แล้วตอนไหนบ้างที่ไม่ฟัง ทั้งชีวิตเนี่ยเราก็ฟังฮอว์กมากที่สุดแล้ว เยอะกว่าพ่อแม่แล้วก็พี่ไคอีก ถ้ามีแฟนยังไม่รู้จะฟังแฟนเท่านี้หรือเปล่า...”

“....”

เหมือนเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าพูดอะไรออกมา ตอนเบลอๆก่อนหน้านี้ผมคงดื่มไปไม่น้อย เราสองคนต่างชะงักเมื่อคำว่าแฟนหลุดจากปาก ผมอ่านสายตาของคุณเหยี่ยวที่มองมาตอนนี้ไม่ออก

“ปั้นชา”

“อะไร”

“ที่เข้ามาในชีวิตฉัน...เพราะอะไรกันแน่” คำถามเหมือนถูกค้อนทุบหัว เป็นสิ่งที่ผมคิดอยู่ก่อนหน้านี้และก็ให้คำตอบตัวเองไม่ได้ ยิ่งเจอกับความเจ็บปวดที่พาดผ่านสายตาอีกฝ่ายวูบหนึ่งก็ยิ่งพูดไม่ออก

“เรา..ไม่รู้”

“เราไม่ใช่เด็กนะปั้นชา ฉันไม่กอดนาย ไม่จูบนาย หรือใครก็ตามหากว่าฉันไม่ได้คิดอะไรด้วย น่าแปลกนะที่ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าคิดไปเองคนเดียว”

“...”

“ว่าเราเป็นแฟนกัน”

 

--------------------------

เมื่อผมนิ่งและตอบคำถามเขาไม่ได้ ฮอว์กก็ปล่อยให้ผมไปเข้าห้องน้ำ ส่วนตัวเองก็ออกไปยืนสูดอากาศที่ประตูหลังร้าน ห่างกันไม่ถึงร้อยเมตรหรอก สีหน้าเคร่งเครียดของเขาทำให้ผมคิดหนัก

จริงๆแล้วผมไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำตั้งแต่แรก แค่อยากจะหาพื้นที่ส่วนตัวได้คิดอะไรบ้าง...เกี่ยวกับเรื่องของฮอว์ก

ไม่ใช่ผมไม่รู้ว่าระหว่างเรามันพิเศษกว่าเพื่อนคนอื่น ผมไม่เคยนอนกอดนานา ไม่เคยจูบกับพัด อย่างที่ทำกับฮอว์ก เพียงแต่ก่อนหน้านั้นผมไม่เคยโฟกัสว่าสิ่งที่ทำอยู่มันคืออะไรต่างหาก ถ้าเกิดว่านานาไม่พูดสะกิดขึ้นมา คงไม่มีทางรู้เลยว่าในสายตาคนใกล้ชิด เราเหมือนแฟนกันแค่ไหน

คุยกันทุกวัน ไปไหนมาหน่อยด้วยกันบ่อยๆ เล่าสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างไปเจอมาให้กันฟัง นอนเตียงเดียวกัน และที่สำคัญคือฮอว์กเป็นคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงตัวผมได้มากกว่าคนอื่นๆ มีหลายครั้งที่เขาดุและขัดใจแต่ไม่เคยมีบอดี้การ์ดคนไหนแม้กระทั่งจวินและโฉวเข้ามาขัดขวางการกระทำของเขาเลย

และเรื่องนี้พี่ไคต้องรู้เรื่องด้วย หลังๆเขาไม่เคยโทรมาเตือนเรื่องที่ผมพาฮอว์กขึ้นคอนโดฯ ทั้งที่ผมเชื่อว่าจะต้องมีคนของพี่ไคสักคนที่รายงานไป

เอาเถอะ เรื่องพี่ไคค่อยเอาคืนทีหลัง ส่วนฮอว์กก็คงต้องใช้เวลาอีกนิดทบทวนความรู้สึกตัวเอง ผมไม่เคยชอบใครจริงจังหรือมีแฟนมาก่อน ไม่รู้ว่าความรู้สึกระหว่างเพื่อน แฟน ครอบครัว ต่างกันยังไง

“คิกๆ อย่าเล่นตัวเลยน่า นะคะ” เสียงหัวเราะยั่วยวนของผู้หญิงคนหนึ่งดังแผ่วเบาจากหลังประตูที่ผมกำลังมุ่งหน้าไป จำได้ว่าฮอว์กบอกจะรออยู่ตรงนั้น

หรือว่าไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว?

ที่ผมเห็นหลังจากเลี้ยวออกจากประตูคือคนคุ้นตาที่หลังๆไม่เคยห่างกันยืนพิงผนังร้าน มีผู้หญิงแปลกหน้าใช้แขนเรียวเกี่ยวอยู่บนลำคอ ซ้อนทับกับสิ่งที่ผมเคยทำบ่อยๆ

เมื่อใบหน้าไร้ร่องรอยฟกช้ำ คนที่เด็กทั้งมหาวิทยาลัยหวาดกลัวไม่กล้าเข้าหาก็กลายเป็นที่ต้องการของสาวๆ ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อนเข้าจู่โจ่มอย่างไม่ตั้งตัว

หัวร้อน

โกรธ

หน้ามืดไปหมด

ทั้งที่กับพี่ไคที่ผมหวงนักหนาก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ รู้ตัวอีกทีก็เข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าทั้งคู่แล้ว มือหนาที่ยกขึ้นจับข้อมือของหญิงสาวปล่อยตกลงข้างตัวเหมือนเดิมเมื่อเขาเห็นผมอยู่ในสายตา ฮอว์กยกคิ้วข้างหนึ่งคล้ายจะท้าทายว่าผมจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไง

“เราอยากกลับห้องแล้ว” ผมพูดกับอีกฝ่ายหน้าบึ้งตึง ไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นที่มองเหยียดกลับมา

“คนนี้ฉันเห็นก่อน อย่ามาเล่นมุกว่ารู้จักกันนะ”

“ฮอว์ก เราไม่สนุก อย่ามาทดสอบกันด้วยวิธีนี้” รู้ทันหรอก จากตอนแรกที่จะดึงตัวผู้หญิงช่างตื๊อออก เขากลับปล่อยให้เธอกอดคอไว้ตามเดิม

“จะเนียนทำเป็นเรียกชื่อฉันก็รู้ทันนะยะ ไปหาเหยื่อที่อื่นเลยไป มาแย่งกันอย่างนี้มันหน้าด้าน” เธอปล่อยมือจากฮอว์กทำท่าจะผลักไหล่ ผมเลยจับข้อมือเล็กนั่นไว้ ออกแรงบิดเบาๆ เสียงร้องโอดโอยไม่ทำให้สีหน้าแสนนิ่งสนิทของผมเปลี่ยนแม้แต่หน่อย

“ผมถือว่าป้องกันตัวนะ เพราะคุณจะทำร้ายผมก่อน”

“แก! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไอ้หน้าตัวเมีย อีตุ๊ด” เสียงหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นเมื่อผมออกแรงบิดมากกว่าเดิม เธอยกมืออีกข้างเตรียมจะตบหน้า เลยกลายเป็นว่าผมรวบสองแขนนั้นเข้าด้วยกัน จับให้พลิกตัวหันหลังแล้วดันจนร่างบนรองเท้าส้นสูงเซถลาเกือบหน้าทิ่มพื้น

“ฉัน ฉันจะแจ้งความจับแก ข้อหาทำร้ายร่างกาย”

“ก็เอาสิ ถ้าคิดว่าคุณทำได้” ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบเอานามบัตรของตัวเองส่งให้ ตอนแรกเธอตกใจจนผงะคิดว่าผมจะควักอาวุธมายิงล่ะมั้ง เมื่อเห็นเป็นกระดาษสี่เหลี่ยมแผ่นเล็ก ก็มองมันด้วยสายตาสั่นไหว

“อะ อะไร”

“ชื่อนามสกุล เบอร์โทรศัพท์ อีเมล ทุกอย่างที่จะใช้ติดต่อผมได้ ให้คุณไว้เป็นหลักฐานสำหรับแจ้งความนะครับ”

“นี่แก อย่าคิดว่าฉันไม่กล้านะ” มือเล็กคว้าไปขยำแบบไม่มองด้วยซ้ำ น่าเสียดายที่เธอพลาดโอกาสจะดูนามสกุลของผมไป นี่เพิ่งทำมาใหม่หลังจากเปิดตัวเลยนะ แม้จะรู้ว่าปัจจุบันคนไม่ค่อยใช้นามบัตรกันเท่าไหร่ แต่คุณป๊าบอกว่ามีติดไว้ก็ดี เป็นมารยาททางสังคม

ไม่เห็นจะจริงเลยคุณป๊า ใบแรกที่ชาแจกก็ถูกปาทิ้งลงพื้นไปแล้ว

“มีปัญหาอะไรไหมครับคุณหนู” จวินกับโฉวโผล่มาได้จังหวะพอดี พร้อมกับบอดี้การ์ดชุดดำด้านหลังอีกสามคน แค่นั้นก็มากพอทำให้คนที่เห็นอ้าปากค้าง ขาสั่นได้แล้ว

“พอดีเธอคนนี้อยากแจ้งความจับฉันข้อหาทำร้ายร่างกายน่ะ นายช่วยอำนวยความสะดวกให้คนของเราพาเธอไปส่งที่โรงพักทีได้ไหม เป็นผู้หญิงแล้วไปคนเดียวแบบนี้มันอันตราย”

“ได้ครับคุณหนู” จวินรับคำ หันไปพยักหน้าให้ลูกน้องตัวเองจัดการ หนึ่งในคนชุดสูทสีดำจึงก้าวออกมา ผายมือไปทางประตูร้าน

“เชิญครับคุณผู้หญิง”

“มะ ไม่ ไม่ต้อง ฉะ ฉันไม่เอาแล้วก็ได้ผู้ชายคนนี้” แล้วก็วิ่งหนีหายไปเลย

“ให้ตามไหมครับ”

“ไม่ต้อง ช่างเถอะ สงสัยจะไม่อยากแจ้งความแล้ว” เมื่อหมดคำสั่งของผม ทุกคนก็ถอยไปด้านหลังและหายตัวไปตามเดิม ปล่อยผมไว้กับไอ้คุณเหยี่ยวนิสัยไม่ดีที่เห็นว่าผมจะเดินหนีบ้างเลยรีบคว้าข้อมือเอาไว้

“งอน?”

“ปล่อย เราจะกลับไปด้านในแล้ว”

“ไหนเมื่อกี้บอกไม่สนุก จะกลับห้องไป”

“ยุ่ง เราจะกลับหรือไม่กลับก็ไม่เกี่ยวกับฮอว์กนี่”

“ชา” น้ำเสียงระอาของเขายิ่งทำให้ผมน้อยใจหนักกว่าเดิม สะบัดมือแล้วเดินกลับเข้าด้านใน พยายามปรับสีหน้าให้ดีขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะเหมือนเดิม ไม่อยากให้เพื่อนหมดสนุก

“ทำไมแกไปห้องน้ำนานจัง” นานาถาม พอเหลือบไปมองฮอว์กก็ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ “อ้อ หลบไปสวีทกันอีกล่ะสิ”

“เปล่าสักหน่อย นี่สั่งอะไรไปอีกล่ะเนี่ย เต็มโต๊ะเลย” แก้วคอกเทลหลากสีวางเรียงรายไม่ต่ำกว่าสิบแก้ว เห็นพัดหน้าแดง ตาเบลอ ตัวเอนไปมาแล้วรู้เลยว่ายัยนี่จงใจจะมอมเพื่อนแน่

“ก็พัดไม่เคยดื่ม ไม่รู้ว่าอันไหนอร่อย ฉันเลยสั่งมาให้ลองทุกอันเลย เผื่อจะเจอที่ชอบ”

“แกนี่นะ ผสมกันมั่วอย่างนี้ก็ยิ่งเมาพอดี แล้วดูสิ ได้ดื่มไปกี่แก้ว” จากจำนวนแก้วทั้งหมด พร่องไปแค่นิดเดียวเอง

“แค่สองแก้วนี้ แก้วละจิบก็เป็นอย่างนี้แล้ว ไม่คิดว่าพัดจะคออ่อนขนาดนี้นะเนี่ย”

“แล้วทำไม แกรับผิดชอบเหรอ” ผมดันแก้วสีฟ้าไปทางเพื่อน แต่ยัยนานากลับส่ายหน้ารัวๆ ผลักแก้วกลับมาทางผมเหมือนเดิม

“ไม่ได้สิ ฉันต้องขับรถกลับนะ พรุ่งนี้เช้าก็มีบินไปญี่ปุ่นกับที่บ้านอีก ไม่อยากจะไปอ้วกบนเครื่อง”

“แกนี่มัน...”

“เอาน่า แกดื่มให้หน่อยดิ เอาให้หมดเลยนะ เสียดายของ”

“เออ มันก็ต้องอย่างนั้นสินะ” โชคดีว่าผมคอแข็งพอสมควร น้ำคอกเทลสีสวยค่อยๆไหลลงคอไปทีละแก้วช้าๆ กระทั่งแก้วที่สี่ก็มีมือหนามาแตะเอาไว้

“พอแล้ว เดี๋ยวเมา”

“ไม่ต้องยุ่ง” ผมสะบัดมือออกแล้วยกขึ้นดื่มทีเดียวหมดแก้ว

แก้วบนโต๊ะเริ่มว่างเปล่าจนเหลือเพียงสองแก้วเท่านั้นที่ยังเต็ม คนเดียวบนโต๊ะที่ดื่มต่อมีเพียงผม ด้วยความน้อยใจยังหลงเหลืออยู่บวกกับที่มีแอลกอฮอล์ในเลือดสูงขึ้น ก็เผลอตัดพ้อความในใจใส่คนที่นั่งจ้องกันนิ่งๆ

“ฮอว์กใจร้าย เราแค่อยากได้เวลาทบทวนเท่านั้นเอง อึก ไม่เคยรู้นี่นาว่ามีแฟนต้องทำยังไง อันไหนเรียกว่าความรู้สึกรัก เรายัง อึก ไม่รู้เลย”

คำพูดต่างๆพร่ำพรูออกมาช้าๆ รู้ตัวแต่ห้ามปากตัวเองไม่ได้

“เมาแล้ว” ไอ้คุณเหยี่ยวยังคงประหยัดคำพูดเหมือนเดิม เขาโอบผมที่เริ่มทรงตัวไม่อยู่ตามพัดเอาไว้ในอ้อมกอด

กอดอบอุ่นของฮอว์ก

“เมาแล้ว อึก เมาแล้วยังไง ช่างเราสิ”

“ไม่เอาน่า เลิกงอนนะ”

“....”

“นะครับ”

“ขอโทษเรา ฮึก ก่อนเลยนะ”

“ขอโทษครับ ครั้งหน้าไม่แกล้งลองใจอย่างนี้อีกแล้ว” หมดสิ่งที่ค้างคาใจ โลกของผมก็ดับลงในที่สุด

 

100%

*************

ใครออกไปข้างนอกอย่าลืมซื้ออาหารแมวเข้ามานะ คึคึคึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.963K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2788 ssundaemoods (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:46
    ที่ฮอว์กเฟลกับชาอ่ะไม่ได้แปลว่าแกจะไปลองใจเค้าได้นะเว้ย คือแบบอือ อาจจะงอนนิดหน่อยแต่มานั่งคุยกันแบบตรงๆมันดีกว่สทำแบบนี้มั้ย แล้วชาไม่้คยมีแฟนเค้าอาจจะยังไม่แน่ใจแต่คือเรื่องแบบนี้มันคุยกันได้อ่ะ ไม่จำเป็นต้องประชดกันเลย😿
    #2,788
    0
  2. #2751 IIISKY__ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 09:36
    ให้เวลาน้องทำความเข้าใจหน่อยนะฮอร์ก น้องไม่เคยมีแฟนนนน
    #2,751
    0
  3. #2710 Earn0624 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 22:12
    ขอเป็นแฟนเลยเธอ
    #2,710
    0
  4. #2659 NACHI1743 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:34
    นานา ยังอยู่ไหมคะ55555
    #2,659
    0
  5. #2639 jaja230742 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:39
    หายงอนแล้วครับ!!
    #2,639
    0
  6. #2591 sarunya1245p (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 11:51

    เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกันยังทางการน้อ55555

    #2,591
    0
  7. #2505 Yooika (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:33
    เอาเซลม่อนมั้ยจ๊ะน้องแมว55
    #2,505
    0
  8. #2496 CallistoJpt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:04
    ชอบเวลาฮอร์คลงท้ายด้วยครับกับชาจัง แค่นี้ก็เขินแล้ว
    #2,496
    0
  9. #2436 mileyduchess (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:59
    ไม่โอเคเลยนะที่ฮอว์กลองใจน้องด้วยวิธีแบบนี้ ไม่น่ารักเลย
    #2,436
    0
  10. #2417 MinaMon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:41
    ไม่ชอบการลองใจแบบนี้เลยอ่ะ คือต่อให้น้องจะยังไม่รู้ว่าที่ทำอยู่คืออะไรแต่ก้ควรจะมองออกไหมว่าน้องทำแบบนี้แค่กับแก แล้วตอนที่น้องเข้ามาแกะมือผู้หญิง น้องเข้ามาขนาดนี้แล้วน้องก้คงรู้ตัวแล้วแหละยังจะปล่อยให้ยืดเยื้ออีก ถ้าน้องไปให้ ผช อื่นกอดงี้มั่งเอาไงอ่ะ
    #2,417
    0
  11. #2375 Spices_smile (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:22
    จะตีๆๆๆๆ
    #2,375
    0
  12. #2312 RealThxnB (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 22:26
    ให้เวลาน้องหน่อย เป็นเด็กน้อยในเรื่องนี้
    #2,312
    0
  13. #2197 Jinjoo.K (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 22:59
    คนไม่เคยมีแฟนนี่นาาา ให้เวลาหน่อยสิ เจ้าเหยี่ยวนี่ก็นะ!!!
    #2,197
    0
  14. #2050 fomeriam690 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:05
    อย่าว่าน้องงง
    #2,050
    0
  15. #2049 fomeriam690 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:05
    เข้าใจน้องงงงง น้วยย
    #2,049
    0
  16. #1889 Miki_milky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 12:39
    โอ้ยๆๆฮอว์กน้องงอนแล้ว
    #1,889
    0
  17. #1819 jjoy_03 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:45
    คนไม่เคยมีแฟนอะเนาะ ให้เวลาน้องทบทวนก่อนน้องสับสน
    #1,819
    0
  18. #1720 mook5572 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 20:11
    เป็นการลองใจที่แย่มาก
    #1,720
    0
  19. #1651 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 23:25
    ครับแล้วใจเหลวไปหมดเลยจ้าาาา ปกติฉันๆเราๆ พอครับแล้ว ฟหกด่าสว
    #1,651
    0
  20. #1634 ซีเอชโอเอ็มพียู..yy.. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:14
    ก็ไม่สมควรจริงแหละ แต่ฮอว์กกำลังจะปัดป้องตอนแรก ก็เสมอตัวไป แต่ชาก็ไม่ควรพูดคำว่าไม่รู้ออกมานะ ทั้งที่ตัวเองเข้าหาเขาก่อน ควรบอกไปว่าขอทบทวนแป๊บ อะไรงี้ว่าไป ฮอล์กมันก็น้อยใจไปแล้วไง เสมอกันจ๊ะ ไม่เข้าข้างใคร
    #1,634
    0
  21. #1426 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:03
    ทำแบบนี้ไม่โอเลยนะ
    #1,426
    0
  22. #1366 Ruruka Buta (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:28
    ลองใจแบบนี้ระวังไม่ตายดีนะ พี่ชายเขาหวงมากกกกก
    #1,366
    0
  23. #1332 PikazZA (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 16:18

    ลองใจบ้าอะไรรรร

    #1,332
    0
  24. #1276 พราเซอาร์ที (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 00:38
    เกลียดการลองใจแบบนี้ที่สุดเลย มันเ-้ย
    #1,276
    0
  25. วันที่ 10 มกราคม 2563 / 23:14
    ลิงใจมีตั้งเยอะแยะ​ ลองใจแบบนี้ก็ไม่ต่างจากคนเ-้ยๆคนนึง
    #1,258
    0