Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 21 : #20 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,870 ครั้ง
    8 ม.ค. 63

 

 

AX U cute boyโพสต์เมื่อ 2 นาที ที่แล้ว

ซุบซิบ ซุบซิบ เรื่องนี้ต้องกระซิบเอานะคะทุกโค้นนนนน ข่าวร้อนๆส่งตรงจากบริหารฯอีกแล้วค่ะ เมื่อไม่ถึงสิบนาทีมานี้ผู้ชายที่หล่อที่สุดในเอเชีย หล่อแบบวัวตายควายล้ม หล่อจนมดลูกสั่นแม้ว่าเจ้จะไม่มีมดลูก หล่อแบบหล่ออออออ ลากอ.อ่างออกนอกจักรวาล เอาเป็นว่า คุณน้องปั้นชาทำบุญด้วยอะไรถึงได้มีพี่ชายหล่อขนาดนี้ เจ้นี่อยากจะไปสมัครเป็นพี่สะใภ้จริงๆ อุ่ยนอกประเด็นเนอะ เอาเป็นว่าส่วนสำคัญอยู่ตรงนี้...พี่เขามาแหกใครบางคนจ้า งานนี้ได้ข่าวว่านางแทบไม่มีที่ยืนในสังคมแล้ว เพื่อนอิกนอร์ ชาวบ้านนินทา สมกับที่เคยทำกับน้องชาไว้ ไม่แน่ว่าอาจจะดร็อปตามผัวอักษรย่อ ค ของนางไป อุ๊ปส์ ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวเพจปลิววว

 

ชาวบ้านสอง อยู่ในเหตุการณ์ค่ะ สรุปย่อๆว่า ยัยพี่ ป อดีตเพื่อนสนิทพี่ปั้นชา นางแอบกินกับพี่หมอ ค ในตอนที่ยังจีบพี่ปั้นชาอยู่ด้วยล่ะ เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดสัสๆเลยเจ้

Waranitttแถมจ่ายค่าห้องให้ผู้เองด้วยล่ะ วรั้ยยย แซ่บลืม

Miu Muiน่าสงสารพี่ชานะคะ ไม่เคยออกมาตอบโต้อะไรเลยทั้งที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด เราเองก็หลงผิดเข้าข้างไอ้หมอเคน หมอเลวตั้งนาน ต้องขอโทษพี่ชาด้วยจริงๆ กราบบบบ

 

AX U cute boyโพสต์เมื่อ 1 นาที ที่แล้ว

หูยยย โพสก่อนหน้าทำเอาอินบ็อกเจ้แทบถล่ม แถมยังมีผู้ไม่ประสงค์ออกนามส่งรูปตอนสองคนนั้นควงกันเข้าโรงแรมจริงๆด้วย ไม่จ้อจี้แล้วนะจ้ะ วันที่เอยอะไรเอยชัดเจนเปลี่ยน!!

**แนบรูปจากกล้องวงจรปิดโรงแรม**

NisTaraข่าวด่วนนน เห็นพี่ ป โดนบรรดาเมียเก่าพี่หมอ ค รุมตบที่ลานจอดรถอะ ซิลิโคลนกระจายเลย หนึ่งในนั้นมีเพื่อนสนิทคนใหม่ของนางด้วย กรรมสนองไวมากจ้า ทำกับพี่ชายังไงได้อย่างนั้นเลย

Muo eieiสะใจมากเว่อร์ เกลียดนังพี่ป ชอบทำตัวหยิ่งมองเหยียดคนอื่นตลอด คิดว่าสวยตาย พี่ชาเหนือกว่าทุกอย่างยังไม่เคยเหยียดรุ่นน้องเลย

 

“กลับมาแล้วจ้ะ...อ้าว ชา” คุณแม่ลูกโตเป็นหนุ่มตั้งสองคนแต่ยังสวยและดูดีไม่สร่างโผล่หน้าเข้ามาในห้องนั่งเล่น เสียงร่าเริงมีความยินดีเพิ่มขึ้นเมื่อเห็นผมนั่งอยู่กลางห้องพร้อมกับลูกชายคนโต

“สวัสดีครับแม่”

“ทำอะไรกันอยู่เหรอ” พยักหน้ารับไหว้จากผมพร้อมกับเดินเข้ามาด้านใน มองกองหนังสือที่สุมอยู่เต็มโต๊ะญี่ปุ่นตัวเตี้ยก็น่าจะเดาได้

“ขอยืมสถานที่ติวหน่อยนะครับ ใกล้สอบแล้ว”

“ดีเลย ฮอว์กขาดเรียนบ่อย ชาช่วยดูด้วยนะลูก” คุณแม่ยิ้มอย่างพอใจขณะที่ลูกชายหน้ามุ่ยลงไปนิดตอนถูกพาดพิงเรื่องขาดเรียน ผมแค่หัวเราะเพราะรู้ว่าสองแม่ลูกแหย่กันตามประสา ฮอว์กเรียนเก่งขนาดนี้ ไม่ไปเรียนเลยก็ยังได้ ตอนนี้ไม่รู้ใครติวให้ใครกันแน่ “แล้วคืนนี้จะค้างไหม”

ผมเหลือบมองฮอว์กเพราะไม่ได้คุยกันมาก่อน อีกฝ่ายเป็นคนตอบคำถามแทนด้วยการพยักหน้า

“ค้าง”

“โอเค ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้แม่จะทำปลาหมึกผัดไข่เค็มให้นะ ที่ทำครั้งก่อนชาชอบใช่ไหมลูก”

“หูยยย ขอบคุณครับ แม่น่ารักที่สุดเลย” ได้ยินว่ามีของอร่อยผมก็รีบลุกไปโอบเอวประจบทันที พลางยกคิ้วกวนประสาทใส่ลูกชายตัวจริงที่ส่งสายตาเอือมมาให้เราด้วย

“สปอยด์แบบนี้ เดี๋ยวก็เอาแต่ใจ”

“น้องชาไม่เหมือนเราหรอก ดื้อเก่งที่หนึ่ง”

“ใช่ครับแม่ ฮอว์กอะดื้อเก่ง แล้วมาบอกว่าชาดื้อ”

“จะติวไหม” พอเถียงสู้ไม่ได้ก็ทำเป็นเสียงดุใส่ นิ้วจิ้มลงไปบนสมุดที่ผมเขียนค้างเอาไว้อยู่ “ทำสามสิบข้อนี้ไม่เสร็จ ข้าวเย็นอด”

“ทำคร้าบบบ ชาไปติวต่อก่อนนะครับแม่ เดี๋ยวคนแถวนี้จะหัวร้อนเพราะรับความจริงไม่ได้” รีบผละจากแม่ไปนั่งที่เดิม ปล่อยให้เจ้าของบ้านที่เพิ่งกลับมาส่ายหน้าระอากับลูกชายตัวเองแล้วถอยออกจากห้องนั่งเล่นไป

“รีบทำ” แน่ะ มีย้ำ แบบนี้ต้องแกล้ง!

“เราบอกตอนไหนน้า ว่าเราจะค้างน่ะ”

“ไม่ค้าง?” ได้ผล เจ้าของคิ้วเข้มเงยหน้าขึ้นจากหนังสือทันที

“ฮอว์กตอบเอง เรายังไม่ได้ตกลงเลยนี่”

“....มันจะดึกนะ” ฮอว์กยังหาเหตุผลที่จะให้ผมค้างที่นี่ต่อ ได้ยินแบบนี้แล้วอารมณ์ดีขึ้นมาเลย ก่อนหน้านี้ชอบเล่นตัวนัก พูดเรื่องมาค้างที่นี่หรือให้ไปค้างที่คอนโดฯก็ทำเป็นพยักหน้ารับเหมือนจำใจ

คุณเหยี่ยวขี้เก๊ก!

“ก็รีบติวไง นี่เพิ่งสี่โมงกว่า ติวเสร็จกินข้าวเย็นก็กลับ”

“ทำสามสิบข้อนี่เสร็จก็คงถึงเวลาอาหารเย็นพอดี จะไม่ติวหัวข้อต่อไปเหรอ ไหนบอกว่ายังไม่เข้าใจไง” ใช่ ผมพูดแบบนั้น แล้วก็ตั้งใจว่าจะติวต่อหลังกินข้าวด้วย แต่นานๆจะได้โอกาสเล่นตัวแบบนี้ ขอสักหน่อยเถอะ

“งั้นติวก็ได้ ดึกหน่อยคงไม่เป็นไร ค่อยขับรถกลับ”

“ขับกลับดึกๆมันอันตรายนะ”

“ให้คนมารับก็ได้นี่ อย่าลืมสิว่าเราลูกใคร”

“ปั้นชา” ฮอว์กเริ่มขมวดคิ้วแน่นแล้ว เวลาไม่พอใจหรือดุเขาก็ทำได้น่ากลัวไม่แพ้พี่ไคเลยจริงๆ จากที่ตอนแรกว่าจะแกล้งนานกว่านี้ เห็นทีคงต้องพอ...

“อยากให้ค้างก็พูดตรงๆกับเราสิ ถ้าฮอว์กบอกว่า ปั้นชาค้างด้วยกันนะ เราอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้” แต่ขอทิ้งท้ายหน่อย

“นี่แกล้ง?”

“ฮ่าๆๆๆ จับได้ซะแล้ว ค้างแหละน่าตั้งใจเอาไว้อยู่แล้ว ต่อให้ไม่อนุญาตเราก็ไปขอแม่ค้างแทนก็ได้ ไม่ง้อฮอว์กหรอก” ผมขำลั่นห้องนั่งเล่น มัวแต่หัวเราะจนลืมดูสีหน้าทะมึนขึ้นเรื่อยๆของคนข้างตัว กระทั่งรับรู้ถึงไอเย็นยะเยือกนั่นแหละ ถึงได้หุบปากฉับ

เฮือกกก...นะ น่ากลัว

“เพิ่มเป็นสี่สิบข้อ ไม่ทำ ไม่ต้องกินข้าว”

โหดเกินไปแล้ว ไอ้คุณเหยี่ยวบ้า

หลังจากนั้นผมก็เลิกเล่นแล้วตั้งใจทำโจทย์ทันที กลัวจะถูกเพิ่มเป็นห้าสิบข้อ แล้วคนนี้เคร่งครัดเรื่องเรียนจะตายไป ต่อรองอะไรไม่ได้เลย นี่ตกลงอนาคตจะเป็นสตั๊นแมนอยู่ฮอลลิวูด หรือจะเป็นคุณครูระเบียบกันแน่ เวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสมาธินิ่งอยู่ตัวก็ไม่มีเสียงหยอกล้อกันอีกนอกจากบทสนทนาเกี่ยวกับเนื้อหาการเรียนเท่านั้น มีการซักถามบ้างเป็นบางครั้งในจุดที่ไม่เข้าใจ และถกเถียงตรงที่ความคิดเห็นไม่ตรงกัน

“พี่ฮอว์ก พี่ชาครับ ทุ่มกว่าแล้ว แม่ให้มาเรียกไปทานข้าวเย็นก่อน” น้องวินทร์เดินยิ้มเข้ามาหา ตัวสว่างยิ่งกว่าหลอดไฟหยุดตรงหน้าโต๊ะญี่ปุ่นของพวกเรา ก้มมองเนื้อหาในหนังสือเล็กน้อยแล้วทำท่าทางปวดหัว “ยากจัง”

“วินทร์เรียนนิเทศฯนี่ ไม่มีวิชาพวกนี้หรอก ไปครับไปกินข้าวกันดีกว่า อยากกินปลาหมึกผัดไข่เค็มแล้ว” ผมลุกขึ้นโอบไหล่น้องวินทร์ตั้งใจจะพาเดินออกไปอย่างเนียนๆ แต่ข้อมือถูกครูระเบียบคว้าเอาไว้

“ยังเหลืออีกสามข้อนะ”

“โหยย พักก่อนไม่ได้เหรอฮอว์ก สมองเราจะระเบิดแล้วนะ ค่อยกลับมาทำต่อก็ได้ คืนนี้เราไม่หนีไปไหนหรอกน่า”

“....” ฮอว์กทำท่าลังเล มองสมุดกับหน้าผมสลับกัน

“กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ถ้าท้องไม่อิ่มเราก็คิดอะไรไม่ออกแล้ว ทำออกมาก็ไม่ดีหรอก” ผมย่อตัวลงไปนั่งด้านข้าง กอดแขนเขาเอาไว้แล้ววางคางบนบ่า “นะนะ ชาหิวแล้ว”

“อะ อืม”

“เย้ ฮอว์กน่ารักที่สุดเลย”

“พูดมาก”

“เฮ้ยย อะไรของเขา อยู่ๆก็ลุกพรวดออกไปเนี่ย” คนที่หิวมากไม่น่าใช่ผมแล้วล่ะ คงเป็นฮอว์กที่ลุกกะทันหันจนผมแทบจะหงายหลังแล้วเดินลิ่วออกไปจากห้องมากกว่า

“พี่ฮอว์กหูแดงด้วยล่ะพี่ชา ฮ่าๆๆ ผมไม่เคยเห็นพี่ฮอว์กเป็นอย่างนี้มาก่อนเลยนะ”

“ทำไมอะ อากาศก็ไม่ร้อนนะ” ห้องนั่งเล่นก็เปิดแอร์นี่นา

“สงสัยไม่ชินที่พี่ชาแทนตัวเองว่าชาล่ะมั้ง แต่วินทร์ว่าน่ารักดีออก เมื่อกี้ตอนพี่ชาอ้อนพี่ฮอว์กนะ เหมือนลูกกระต่ายขนฟูๆ น่าจับมาขยำๆมากเลย”

“นี่พูดถึงพี่หรือพูดถึงตัวเองกันแน่น้องวินทร์” อีกคนก็เหมือนน้องกระต่ายไม่ต่างกันหรอก

“ผมน่ะเหรอกระต่าย”

“ไม่ใช่กระต่ายตัวขาว ก็คงเป็นหนูตะเภาที่นายพรานอยากล่ามาขังไว้ในกรงทองใจแทบขาดไง” แล้วใครบางคนก็ชอบเลี้ยงหนูตะเภามากๆเลยด้วย

“????”

“ยังไม่ต้องเข้าใจตอนนี้หรอก...เราไปกินข้าวกันดีกว่า เดี๋ยวฮอว์กแย่งกินหมด อดพอดี” ผมจัดการลากน้องวินทร์ออกจากห้องนั่งเล่นไปห้องครัว ปล่อยให้งงไปก่อน สักวันก็เข้าใจเองแหละ

ว่านายพรานคนนี้ ร้ายขนาดไหน

 

-------------

 

ทานข้าวเสร็จคุณครูระเบียบก็ไม่ให้เวลานั่งคุยเล่นเพื่อย่อยอาหารเลย สั่งแม่กับน้องห้ามรบกวน พาผมขนหนังสือขึ้นมาบนห้องนอนตัวเองพร้อมโต๊ะญี่ปุ่นตัวเดิม ทวงโจทย์สามข้อที่ยังทำไม่เสร็จแล้วก็นั่งกอดอกมองเขม็ง

“นี่เราเป็นคนอาสามาติวให้ฮอว์กในส่วนที่ขาดเรียนนะ ไม่ใช่ขอให้ฮอว์กติวให้เรา เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”

“ฉันไม่มีอะไรสงสัย นายต่างหากที่อธิบายงง จนฉันต้องสอนให้” จะบอกว่าผมโง่กว่า ไม่มีความสามารถพอจะสอนอัจฉริยะอย่างเขาได้ก็ด่ามาตรงๆเถอะ

“ที่บ้านเราไม่ได้คาดหวังให้เราได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งหรอกนะเผื่อฮอว์กจะเข้าใจผิด แค่เรียนไม่ต่ำกว่าสามจุดห้าก็พอแล้วมั้ง”

“ถ้ามัวแต่คุยแล้วไม่เสร็จ ขึ้นบทต่อไปจะยิ่งนานนะ”

“ฮอว์ก~ ฟังเราบ้างไหมเนี่ย”

“อย่าอ้อน ก้มหน้าทำไป” นี่โรงเรียนเดอะกิฟต์เต็ดเหรอ ถามจริง

บ่นไปก็ชนะไม่ได้ ผมก้มหน้าก้มตาทำโจทย์จนเสร็จทั้งสามข้อ เห็นคุณครูรับไปตรวจแล้วมีสีหน้าพอใจก็พอให้ยิ้มออกมาได้บ้าง แต่ไม่ถึงสามวิก็ต้องหุบเพราะห้องเรียนพลังกิฟต์เขาบังคับให้เริ่มบทใหม่ทันที อัดความรู้เข้าสมองอย่างต่อเนื่องไม่หยุดพัก สุดท้ายผมต้องโวยวายว่าไม่ไหวแล้วนั่นแหละถึงจะยอมหยุด

“งั้นวันนี้พักแค่นี้ก่อนก็ได้”

“ก็ควรต้องเป็นอย่างนั้นไหม นี่มันจะเที่ยงคืนอยู่แล้วนะ”

ฮอว์กไม่ได้ตอบโต้ คงเหนื่อยจะเถียงกับผมแล้ว เขาส่ายหน้าสองสามครั้ง ดึงแว่นตาที่สวมอยู่ออกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ เสยผมตรงหน้าผากไปด้านหลัง...เป็นภาพที่สาวๆมาเห็นคงละลายเป็นของเหลวอยู่บนพื้น

ตอนใส่แว่นเคร่งเครียดกับตำราเรียนก็ดูดี ตอนถอดแว่นก็ยิ่งดูดีเข้าไปกันใหญ่กับใบหน้าใสไร้รอยเขียวช้ำจากงานสตั๊นแมน หลังปิดกล้อง ไม่มีงานที่ต้องเจ็บตัว ร่องรอยบนหน้าค่อยๆจางลง ออร่าความหล่อเหลาก็แผ่กระจาย เดินไปในมหาวิทยาลัยมีแต่คนมองจนเหลียวหลัง ขนาดว่ามีข่าวลือไม่ดีอย่างต่อเนื่องนะเนี่ย

“มองอะไร” เสียงของคนที่อยู่ในความคิดผมเรียกให้สะดุ้งเล็กน้อย ไม่รู้ตัวเลยว่าเหม่อมองหน้าเขาอยู่นานแค่ไหน แต่คงจะนานพอทำให้อีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้

“พอหน้าไม่มีแผลแล้วเนี่ย ไปเล่นเป็นพระเอกหนังได้เลยนะ” ผมตอบทั้งที่ไม่ถอยหนี คนถามยิ่งได้ใจ วาดแขนผ่านตัวผมไปเท้าไว้กับพื้น ลดระยะห่างมาอีกนิด

“ถึงได้มองแล้วทำตาลอยเหรอ?”

“ตลกแล้ว แค่คิดว่าก็หล่อ แต่สู้พี่ไคไม่ได้หรอก”

“แล้วไอ้หมอคนนั้นล่ะ”

“จะพูดถึงพี่เคนทำไม...แต่ก็ใช่ ฮอว์กหล่อกว่า”

“ที่ชมเพราะอยากหยุดติวสินะ” ปลายจมูกเฉียดผ่านแก้มอย่างจงใจ อยู่หลายครั้ง ผมเบะปากหมั่นไส้ แล้วเปลี่ยนเรื่องในที่สุด

“เราคงไว้ใจฮอว์กมากๆเลยนะ ปกติเราระวังตัวจะตาย ไม่ค่อยมีใครเข้าใกล้ตัวเราเท่าไหร่”

“ก็ตามประสาลูกมาเฟียล่ะนะ” เขายกไหล่ไม่แปลกใจ ขยับใบหน้าออกห่างเมื่อผมได้สติกลับมาเต็มที่แล้ว ฮอว์กลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาโยนให้ “ไปอาบน้ำได้แล้ว จะได้นอนพัก”

ครั้งนี้ผมไม่ดื้อเลย คว้าผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าของเขาเข้าห้องน้ำทันทีเพราะทั้งเหนื่อยและเหนียวตัวไปหมด เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในห้องน้ำทำให้ร่างกายที่อ่อนล้าผ่อนคลาย เดินยิ้มพาตัวหอมฟุ้งด้วยกลิ่นสบู่ไปที่เตียง

นั่งเช็กอีเมล และข้อความต่างๆระหว่างรอฮอว์กไปอาบน้ำบ้าง มีทั้งเรื่องงานที่โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ และรายงานบางอย่างที่เป็นธุรกิจของทางบ้าน พี่ไคให้เลขาฯคอยส่งมาให้ศึกษาอยู่เป็นระยะ ตอนนี้ผมก็ปีสามจะขึ้นปีสี่แล้ว อีกไม่นานเรียนจบก็ต้องไปช่วยคุณป๊ากับพี่ไค จะมาเล่นสนุกอย่างตอนนี้คงไม่ได้อีกแล้ว

เอาเถอะ ยังอีกตั้งหนึ่งปี ตอนนี้ก็ขอใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้มก่อนแล้วกัน

เตียงด้านข้างยวบลง ผมเพิ่งรู้สึกตัวว่าเจ้าของห้องออกมาจากห้องน้ำและขึ้นมานั่งกึ่งนอนเหยีดยาวข้างตัว เห็นอย่างนั้นผมก็เลยกดปิดหน้าจอโทรศัพท์วางไว้บนหัวเตียง นั่งทับส้นเท้าหันหน้าไปหาเขา จ้องนิ่งๆยังไม่ได้พูดอะไร

“อะไร?” ฮอว์กเงยหน้าจากโทรศัพท์ตัวเองมามอง

“พรุ่งนี้วันหยุด”

“แล้ว?”

“เข้าบริษัทด้วยกันไหม เราต้องไปดูเอกสารสักสองสามชั่วโมง เสร็จแล้วไปกินข้าวกัน เลี้ยงขอบคุณที่ช่วยติวให้วันนี้ไง”

“ข้ออ้างน่ะสิ” รู้ทันอีก

“แล้วอ้างได้ไหม” ผมขยับตัวเข้าไปใกล้ เข่าชิดกับต้นขาของอีกคน ยันสองมือไว้บนเตียงใกล้ๆมือเขา เสื้อที่ฮอว์กให้ยืมตัวใหญ่จนคอเสื้อกว้าง แขนเสื้อยาวไปถึงข้อศอก ยืมน้องวินทร์น่าจะไซซ์พอดีกันมากกว่า แต่ไม่รู้สิ

อยากใส่เสื้อของฮอว์กก็เท่านั้นเอง

“เคยไม่ตามใจด้วยหรือไง” คนพูดทำหน้าเหมือนเบื่อ แต่เชื่อเถอะว่าไม่ใช่หรอก เอาไว้กลบเกลื่อนความรู้สึกตามสไตล์คนขี้เก๊กเท่านั้นแหละ

“แล้วครั้งนี้ตามใจอีกไหม” ผมเบียดตัวเข้าไปอีกจนแทบจะเกยบนตัว คล้องแขนไว้ที่ต้นคอหนา ส่งรอยยิ้มหวานไปให้

เพียงพริบตาฮอว์กก็คว้าเอวผมจับนอนหงายลงไปกับเตียง เป็นฝ่ายขึ้นมาอยู่ด้านบนแทน สองแขนกักขังร่างผมเอาไว้เหมือนกรงไม่ให้หนีไปไหนได้

ถ้าในสมองผมมีความคิดที่จะหนีน่ะนะ

“ทำไมยั่วเก่งหืม? รู้ไหมว่านายจะเจอกับอะไรถ้ายังยั่วไม่เลิกอย่างนี้” ฮอว์กกระซิบเตือนเสียงดุที่ข้างหู ปลายจมูกไล้ผิวตั้งแต่หลังใบหูลงไปที่ซอกคอ ซุกไซ้วนเวียนอยู่อย่างนั้น

“เราไม่ได้ยั่วไปทั่วสักหน่อยนี่ รู้หรอกว่าฮอว์กไม่ทำอะไร”

“เหรอ? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เลยว่าฉันจะไม่ทำอะไร” เขาพูดเสียงแหบพร่า แตะริมฝีปากลงมาที่ไหปลาร้า ออกแรงดูดดึงสลับกับเลียปลายลิ้นอุ่นชื้นลงมา

“อ๊ะ อืมมม” ผมเอียงคอเปิดทางให้มากขึ้น สองขาถูไถเสียดสีกับผ้าปูที่นอน ดวงตาหลับพริ้ม ฝ่ามือลูบไล้อยู่กลางแผ่นหลังกว้าง “ฮอว์ก” เรียกเขาเสียงแผ่วเบา

“ครับ?”

“จูบ จูบชาหน่อย”

“เด็กขี้ยั่ว” จบประโยคกล่าวหานั่นเขาก็บดเบียดริมฝีปากลงมาที่กลีบปากของผมทันที

มือร้อนผ่าวลูบไล้เข้ามาใต้เสื้อยืด หน้าท้องผมหดเกร็งหายใจไม่สะดวกราวกับอากาศในปอดถูกสูบออกไปจนหมด ลิ้นอุ่นชื้นหยอกเย้าเกี่ยวกระหวัดอย่างชำนาญพาลให้สมองที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความรู้ว่างเปล่าในพริบตา

“อ๊ะ” ปลายนิ้วเรียวยาวสะกิดผ่านเม็ดแข็งกลางอกเมื่อเขาลูบฝ่ามือจากหน้าท้องไปข้างบน ผ่านข้างลำตัวแล้วสอดเข้าไปที่ด้านหลัง ยกลำตัวผมให้ลอยขึ้นจากเตียงนุ่ม กรีดนิ้วทั้งห้าลากไล่ไปตามแนวกระดูกสันหลัง

“อ๊ะ...อืออ..ฮะ ฮอว์ก...ฮอว์ก”

“เด็กซนต้องถูกทำโทษรู้ไหม” เมื่อจูบจนพอใจ ฮอว์กก็ย้ายเป้าหมายไปที่หัวไหล่ข้างที่เปลือยเปล่า พรมจูบหลายต่อหลายหน และกลับมาหยุดที่ซอกคออีกครั้ง “หอม”

“ฮอว์ก..ชะ ชา..ชาไม่ไหว”

“แล้ว?”

“ขะ ขอโทษ..อึก..ไม่ยั่ว...ไม่ยั่วอีกแล้ว”

“หึ เด็กน้อย” ในที่สุดร่างกายผมก็เป็นอิสระมาเล็กน้อย ฮอว์กคลายวงแขนแข็งแรงออกพอให้ผมได้หายใจสะดวกขึ้น แต่ยังคงคลอเคลียที่พวงแก้มและริมฝีปาก “เหยี่ยวก็เป็นนักล่าไม่แพ้เสือหรอกนะ อย่าเล่นกับฉันถ้ายังรู้ว่าตัวเองเป็นแค่ลูกกระต่าย”

“......”

“เผลอๆจะล่าได้ดีกว่าเสือด้วย เพราะมันเห็นทุกอย่างชัดเจนจากบนอากาศ”

“ร้าย~” ผมกล้าปากดีขึ้นมาทันทีเมื่อคนด้านบนย้ายกลับไปนอนข้างกันตามเดิมแล้ว นิ้วที่เมื่อกี้สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วร่างดีดลงมากลางหน้าผากอีกหน

ป๊อก

“นอนได้แล้ว เจ้าลูกกระต่าย”

“คุณเหยี่ยวตัวร้าย คอยดูนะลูกกระต่ายจะทำให้สิ้นฤทธิ์ให้ได้เลย”

“จะคอยดูนะ” คนกวนประสาทยกยิ้มมุมปาก ลากเอาผมไปกอดแทนหมอนข้าง ผมซุกตัวเข้ากับอกอุ่นๆแล้วหลับตาลง แต่ในหัวคอยคิดสารพัดแผนการกำจัดกรงเล็บคุณเหยี่ยวจนกระทั่งหลับไปเอง

 

100%

**********

น้องจะโดนแม่ตีนะ!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.87K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2763 kunkai2248 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 12:53
    แซ่บไม่ไหว โอ๊ยยยย จะเป็นลมมมม
    #2,763
    0
  2. #2750 IIISKY__ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 07:57
    เป็นไงล่ะ ชอบไปยั่วพี่เขาดีนัก!
    #2,750
    0
  3. #2720 millun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 14:06
    ขำความห้องเรียนพลังกิฟต์อะ(เพิ่งดูจบ)
    #2,720
    0
  4. #2709 Earn0624 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 22:00
    แกขอคบกันเลยเถอะๆๆๆๆ
    #2,709
    0
  5. #2683 我的王子 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 15:58

    แฟนกันใช่ไหมคะเนี้ย
    #2,683
    0
  6. #2658 NACHI1743 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    อืมมมมไม่เลว
    #2,658
    0
  7. #2638 jaja230742 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:02
    แฟนแล้วเถอะ ขนาดนี้แล้วววว
    #2,638
    0
  8. #2624 Kamobee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:28
    ขี้ยั่ว..
    #2,624
    0
  9. #2594 B O W II E Z (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 21:56
    โอ๊ยยยยยย น้องชา ทำไมช่างยั่วแบบนี้เนี่ยยยย. ไม้เรียวนี้กำแน่นเลย
    #2,594
    0
  10. #2553 MAGAND (มาร์กันต์) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 21:14
    อ่อนเพลีย กีสหนักมากกกก
    #2,553
    0
  11. #2524 Midnight2602 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 10:26
    น้องงง จะโดนไม้เรียวแล้วนะ
    #2,524
    0
  12. #2495 CallistoJpt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:48
    น้องชายั่วเก่งจริงๆเลย คุณเหยี่ยวก็ท่าทางจะดุด้วยสิน้องชา
    #2,495
    0
  13. #2458 tan2929tan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:58
    น้องชาซน ระวังจะโดนตี
    #2,458
    0
  14. #2438 Billhwan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:03
    ชาก็ร้าย แต่ฮอร์กร้ายกว่า !!
    #2,438
    0
  15. #2435 mileyduchess (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:17
    น้องชาซนมากนะ ก้านมะยมอยู่ไหน จะตีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,435
    0
  16. #2351 Kibibiza (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:12
    เกือบไปแล้ว เพื่อนกันเค้าไม่เล่นแบบนี้นะลูก
    #2,351
    0
  17. #2310 RealThxnB (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 21:50
    เกือบแล้วววววว
    #2,310
    0
  18. #2195 Jinjoo.K (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 22:50
    แบบนี้ไม่เรียกเพื่อนแล้ว!!!!!!! ยั่วเค้าก่อนแต่พอโดนคืนไปไม่เป็นเลยน้าา เจ้าลูกกระต่ายเอ้ยย
    #2,195
    0
  19. #2172 Kanitta2003 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 15:07
    เพื่อนไม่แท้ของจริงมันต้องอย่างเน้!! เลิกเป็นเพื่อแล้วเป็นผัวเมียกัน
    #2,172
    0
  20. #2129 GXXK (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 16:52
    น้องชา!!!!!!!
    #2,129
    0
  21. #2103 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 21:44
    โอ้ย!! พงเพื่อนไม่ต้องเป็นแล้วน้องชทเอาเป็นผัวไปเลยเถอะท่าจะทำให้ฟินขนาดนี้ไม่มีเพื่นที่ไหนจูบกันหรอกคะอค่ตอนนี้ก็เหมือว่าที่สะไภ้อยู่แล้ว
    #2,103
    0
  22. #2048 fomeriam690 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 21:54
    ,ไม่เพื่อนกันแล้วม้างงงงงง
    #2,048
    0
  23. #1909 tagza (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:33
    น้องว่าร้อยแล้ว คุณเหยีายวเขารืายกว่า
    #1,909
    0
  24. #1901 luckynim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 20:24
    น้องชา ไม้เรียวในมือแม่สั่นระรัวแล้วลูก
    #1,901
    0
  25. #1885 Miki_milky (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 11:58
    ไม่น่าไปยั่วเหยี่ยวเลยชา
    #1,885
    0