Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 19 : #18 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,148 ครั้ง
    4 ม.ค. 63

[Kawin]

คิดว่าการเจอกันครั้งนั้นจะเป็นโอกาสเพียงครั้งเดียว ผมเล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟังว่าได้เจอกับคนดังอย่างคุณเดซี่กับพี่ไค เพื่อนๆโหยหวนด้วยความอิจฉาโดยเฉพาะพวกผู้หญิง บางคนถึงกับฝากขอลายเซ็น ฝากอัดคลิปถึงตัวเองให้หน่อย แต่ผมก็บอกตามตรงว่าคงไม่ได้เจอกันอีก

“คุณวินทร์ครับ” กระทั่งตอนที่กำลังเดินกับกลุ่มเพื่อนเพื่อไปโรงอาหารคณะ คนคุ้นหน้าคุ้นตาก็เดินจากรถยุโรปคันหรูที่จอดริมถนนไม่ไกลเข้ามาหา ก้มหัวลงเล็กน้อยจนคนอื่นพากันแตกตื่น

มันใช่เรื่องปกติที่ไหนกันล่ะที่จะมีชายชุดดำหน้าตาหล่อ(แต่น่ากลัว)มาก้มหัวให้อย่างนี้

“คะ คุณเยียน”

“ครับ ขอบคุณที่จำผมได้ครับ” จำไม่ได้ก็แปลกแล้ว เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง คุณเดซี่ยังทำตัวเองหน้าแตกด้วยการใช้คุณเยียนไปซื้อเครื่องดื่มให้อีกด้วย ใครจะลืมลง

“มีอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่ามาหาใคร”

“คุณชายใหญ่ต้องการพบคุณวินทร์ครับ”

“หือออ คุณชายใหญ่ หมายความว่าไงวะไอ้วินทร์” ชวาเพื่อนรักอยากใส่ใจเป็นคนแรก เพื่อนผมมันพวกจมูกไวกันทุกคน ดังนั้นผมเลยไม่ตอบพวกมัน หันกลับไปคุยกับคุณเยียนแทน

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ”

“คุณวินทร์ไปคุยกับคุณชายใหญ่เองดีกว่าครับ” คุณเยียนไม่ยอมตบ ผายมือไปยังด้านหลังที่มีรถสีดำยี่ห้อหรูหรา เชื้อเชิญให้ไปขึ้นรถด้วยท่าทางสุภาพ ผมก็โค้งตัวตามไม่สบายใจที่คนอายุมากกว่าทำแบบนี้ ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นบอดี้การ์ดหรือใคร ผู้ใหญ่ก็คือผู้ใหญ่

“ตกลงใครคือคุณชายใหญ่วะไอ้วินทร์” ตั้มกระซิบถามหลังจากครั้งแรกชวาทำไม่สำเร็จ ผมเองก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไร แปลกใจเหมือนกันที่เขาโผล่มา สนิทกันก็ไม่ได้สนิท เคยเจอกันแค่หนเดียวอยู่ๆส่งคนมารับถึงมหาวิทยาลัย

หรือจะเป็นเรื่องของพี่ชา

“คนรู้จักน่ะ เอาไว้เล่าให้ฟังทีหลังก็แล้วกันนะ มึงไปกินข้าวกันเถอะ กูต้องไปแล้ว”

“เล่านะเว้ย” ชวาชี้หน้าแต่ก็ยอมปล่อยให้ไปแต่โดยดี คงเห็นเหมือนกันว่าคุณเยียนกำลังรออยู่ ผมพยักหน้ารับเพื่อนๆแล้วเดินตามคุณเยียนไปขึ้นรถ ไม่รู้หรอกว่าเขาจะขับพาไปเจอคุณชายใหญ่ที่ไหน ไม่กล้าถามด้วย

ประตูรถคันหรูเปิดออกผมก็รีบขึ้นทันทีเพราะเริ่มตกเป็นเป้าสายตาของคนในคณะและกลัวจะเกิดข่าวลือแปลกๆ ด้วยฐานะที่บ้านผมไม่มีทางจะมีรถราคาแพงขนาดนี้ขับแน่นอน

“ไง”

“คุณไค!”

ที่บอกว่ารอคุยอยู่คือรอในรถเนี่ยเหรอ

เบาะด้านข้างของผมคือผู้ชายที่เคยได้รับการโหวตจากนิตยสารชื่อดังว่าเป็นคนที่สาวๆอยากเดทด้วยมากที่สุดเป็นอันดับต้นของเอเชีย กางเกงยีนส์สีเข้ม เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินปลดกระดุมสองเม็ด พับแขนเสื้อขึ้นเกือบถึงข้อศอก และเส้นผมปาดเจลเรียบไปด้านหลัง ทำให้เขาดูเป็นคุณชายเพลย์บอยขึ้นมาอีกหลายระดับ

“พี่ไคครับ” วินาทีแรกผมทำหน้างงว่าเขาย้ำชื่อตัวเองทำไม ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขาต้องการให้ผมเรียกว่าพี่

“ครับ พี่ไคมาที่มหาลัยผมได้ยังไงครับ”

“แวะมา”

“แวะ?” แวะแล้วยังไง งงไปหมด “คือแวะมาหาผมเหรอครับ”

“พอดีผ่านทางนี้แล้วจำได้ว่าวินทร์เรียนที่นี่ พี่ก็เลยเลี้ยวรถเข้ามา โชคดีจริงๆเลยที่วินทร์เลิกเรียนพอดี” พี่ไคพูดไปยิ้มไป รอยยิ้มไม่ได้กว้างนักแต่น่าดูสุดๆ ผมมองเพลินจนแทบไม่ได้ฟังว่าเขาพูดอะไรบ้าง

“....”

“วินทร์ ได้ยินพี่ไหม?”

“ดะ ได้ยินครับ ขอโทษทีครับผม..เหม่อไปหน่อย”

“หึหึ ไม่เป็นไรครับ ถ้าเหม่อเพราะมองพี่ พี่ยกโทษให้”

ผมสะดุ้งเพราะรอยยิ้มคล้ายรู้ทัน มุมปากเจ้าเล่ห์ของพี่ไครวมถึงสายตาเป็นประกายวิบวับราวกับเจอบางอย่างที่ถูกใจ ทำให้เลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องทันทีก่อนที่จะเข้าตัวไปมากกว่านี้

“ละ แล้วมีธุระอะไรเหรอครับ หรือว่าเรื่องเกี่ยวกับพี่ชา ที่จริงผมไม่ได้เจอพี่ชาบ่อยมากหรอกนะครับ พี่ฮอว์กจะเจอบ่อยกว่า”

“เปล่า ไม่เกี่ยวกับชาครับ”

พี่ไคไม่เข้าประเด็นสักที ถามอะไรก็บอกไม่ใช่ไปหมด แล้วสรุปมาหาผมทำไม เขาแวะมาหาคนที่เคยเจอกันแค่ครั้งเดียวเป็นเรื่องปกติอย่างนั้นเหรอ ผมว่าไม่ใช่นะ ถ้าไม่เกี่ยวกับพี่ชาผมก็คิดไม่ออกแล้วว่าเรามีเรื่องอะไรให้ต้องเจอกันอีก

“ตอนบ่ายวินทร์ว่างแล้วใช่ไหม”

“ก็ว่างนะครับ” ผมคิดอยู่แป๊บหนึ่ง จะว่าว่างก็ได้ ตอนแรกตั้งใจว่ากินข้าวกับเพื่อนแล้วจะไปเดินเล่นที่ห้างก่อน ชวาอยากทานไอศกรีม แต่พอมากับพี่ไคอย่างนี้ นัดกับเพื่อนคงต้องยกเลิกไป

“ดีครับ ถ้าอย่างนั้นพี่ขอจองตัววินทร์ทั้งบ่ายเลยนะ ตอนเย็นจะพาไปส่งที่บ้านเอง มีเคอร์ฟิวไหม หรือต้องให้พี่โทรไปขออนุญาตผู้ปกครองก่อน เผื่อว่าคุณแม่จะเป็นห่วง”

“อ่า ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกครับ แค่ส่งข้อความไปบอกก็พอแล้ว”

“งั้นส่งข้อความไปบอกแม่ว่า ไม่เกินสามทุ่มพี่จะพาวินทร์ไปส่งที่หน้าประตูบ้านอย่างปลอดภัยแน่นอน”

“ผมขอถามอะไรได้ไหมครับ” ยกมือขึ้นเหมือนกับตอนจะพูดในห้องเรียน รอจนอีกฝ่ายพยักหน้า “คือเราจะไปไหนกันเหรอครับพี่ไค คือผมงงอยู่นิดหน่อยว่าพี่มาหาผมทำไม”

พี่ไคยิ้ม เวลาเขายิ้มแล้วตาผมเหมือนจะพร่าเบลอไปเลย นี่สินะต้นแบบสามีแห่งชาติของสาวๆ ขนาดผมเป็นผู้ชายยังอดชื่นชมความดูดีของเขาไม่ได้

“พี่จะพาวินทร์ ไปเดทครับ”

“เดท!!” ผมร้องลั่นรถจนบอดี้การ์ดด้านหน้าขยับตัว ดีที่ไม่สะดุ้งแล้วควักปืนมายิง

“ตกใจทำไมครับ ไม่เคยเดทเหรอ”

“ไม่เคย...”

“ดีจัง พี่จะได้เป็นเดทแรกของวินทร์เหรอเนี่ย ชักตื่นเต้นแล้วสิ ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยนะ...ออกรถ” ท้ายเสียงที่สั่งคนขับรถของตัวเอง กลายเป็นนิ่งขรึมราวกับคนละคน

เดี๋ยวสิ ไอ้คำว่า ‘ไม่เคย’เนี่ย ไม่ใช่ว่าไม่เคยเดท แต่ผมไม่เคยถูกผู้ชายขอเดทต่างหากเล่า!

 

 

-------------------

 

รถวิ่งออกจากมหาวิทยาลัยได้สักพัก คนที่มารับก็เอาแต่มองหน้าแล้วยิ้มอ่อนๆ ไม่ชวนคุยหรือพูดอะไรสักคำ ในรถเลยแอบอึดอัดไม่น้อย แม้จะเป็นคนเฟรนด์ลี่แค่ไหนแต่พี่ไคก็ไม่เหมือนกับพี่ชา พี่เขาดูเหมือนเข้าถึงง่าย แต่ก็ไม่ได้ง่าย เข้าใจผมไหม อย่างบางคนยิ้มเพียงแค่ปาก ตาไม่ยิ้มไปด้วย อันนี้คือยกตัวอย่างนะ ของพี่ไคน่าจะประมาณว่า มีบาเรียบางๆล้อมรอบตัว 

ใช้สีหน้าใจดีหลอกล่อ แต่พอแมลงทั้งหลายคิดจะบินเข้าหาก็ต้องชนเข้ากับบาเรียสุดแข็งแกร่งอย่างจังจนพังไปเอง 

และด้วยความที่ยังติดใจสงสัยอยู่ผมเลยทำตัวเซ้าซี้ถามคำถามคล้ายๆเดิม เพื่อทำลายความอึดอัดนั้นซะ รวมถึงต้องการความมั่นใจให้กับตัวเองด้วย

“พี่ไคแน่ใจนะครับว่าไม่ได้มารับผิดคน ผมจำได้ว่าที่ทำงานของคุณเดซี่อยู่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยของผมเท่าไหร่” ต่อให้ชื่อวินทร์กับเดซี่จะไม่คล้ายกันก็เถอะ บางทีคนขับรถอาจจะฟังผิด แล้วคนข้างๆก็เลยตามเลยไง

“วินทร์” พี่ไคหันมาทำเสียงดุ “เดทกับพี่ ไม่พูดถึงคนอื่นนะครับ”

“แต่...”

“ไม่มีแต่ครับ หรือวินทร์รังเกียจพี่” มาทั้งสายตาเศร้า น้ำเสียงสลด ผมรู้ว่าพี่ไคแสดง คนอย่างเขาจะเศร้าจริงเพราะเรื่องแค่นี้เป็นไปไม่ได้หรอก แต่ถึงอย่างนั้นก็ตอบไปตามตรง

“ไม่ได้รังเกียจครับ ผมแค่งงว่าทำไมเราถึงมาเดทกันได้”

“วินทร์ถือเรื่องผู้ชายกับผู้ชายไหมครับ”

“แบบ...แฟน น่ะเหรอครับ?”

“คิดว่ายังไงล่ะครับ” พี่ไคเหมือนถามหยั่งเชิง ยิ่งทำให้คิดมากเข้าไปกันใหญ่

“ผม...ไม่รู้”

“อย่างนี้ไหม ถ้าเกร็งก็อย่าคิดว่าเราไปเดทกันก็ได้ คิดซะว่าพี่ชายพาน้องชายไปเที่ยวเล่น ไปกินของอร่อย จะได้สบายใจ จริงๆแล้วเดทก็มีหลายความหมายนะ” พอได้ยินอย่างนั้นก็คิดตามแล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้น 

หรือที่พี่ไคเคยบอกตอนเจอกันครั้งแรกว่าน้องของพี่ชาก็เหมือนน้องของเขาจะเป็นความจริง แบบเอ็นดูผมเหมือนน้องเพราะรู้สึกถูกชะตาตั้งแต่เห็นหน้า มองผมเป็นน้องคนเล็กอะไรแบบนี้ แล้วก็มาหยอกกันว่าพาไปเดท จุดประสงค์จริงๆก็คือไปเที่ยวกันตามประสาพี่น้อง

สงสัยช่วงนี้พี่ชาจะติดพี่ฮอว์กมากไปจนไม่มีเวลาให้พี่ชาย เลยมายึดผมไปเล่นด้วยแทน

ต้องเป็นแบบนั้นแน่

“ครับ ไปก็ไปครับ” ผมยิ้มกว้างให้กับพี่ไค มีพี่ชายใจดีแบบนี้ใครจะไม่อยากได้ล่ะ เขามองผมนิ่งแล้วก็ยิ้มตาม

“เด็กดี”

“พี่ไคก็เป็นคนดีครับ ดูสิเพิ่งเคยเจอผมครั้งเดียวแต่มารับผมไปเที่ยว ดูแลเหมือนน้องชาย ที่ใครบอกว่าพี่น่ากลัวผมว่าไม่จริงเลยสักนิด พี่ออกจะใจดีมากๆ”

พี่ไคอึ้งไปแล้ว สีหน้าเขาบอกว่าแบบนั้น หลังจากนั้นก็หัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวเราะที่แม้แต่บอดี้การ์ดด้านหน้ายังตกตะลึงตาค้าง ทำเหมือนกับไม่เคยเห็นเจ้านายตัวเองหัวเราะเสียงดังอย่างนี้มาก่อน

“ฮ่าๆๆๆ วินทร์เนี่ยน่าสนใจจริงๆ บางครั้งก็ดูฉลาดรู้ทัน บางครั้งก็แสนจะใสซื่อ”

“หืม?”

“ดีแล้วล่ะ น่ารักดี

ตึกตัก ตึกตัก

ผมกัดปากตัวเองแล้วหันหน้าหนีไปทางกระจกรถ แกล้งทำเป็นสนใจวิวด้านนอก แค่พี่ไคชมว่าน่ารักไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าทำไมหัวใจต้องเต้นแรงด้วย

 

“ที่นี่เหรอครับ?”

อาคารทรงไทยโบราณประมาณสมัยรัชการที่ห้าสีเหลืองอ่อนสามชั้นครึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางตึกทันสมัยสูงเสียดฟ้า ไม่น่าเชื่อว่าใจกลางย่านธุรกิจจะมีอะไรแบบนี้ซ่อนอยู่ สภาพผมอ้าปากค้างเงยหน้ามองตึกหลังนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกคงจะตลกไม่น้อย พี่ไคถึงได้หัวเราะหึหึในลำคอ

“ใช่ครับ ที่นี่แหละ เราเข้าไปด้านในกันดีกว่านะ พี่ให้เชฟเตรียมอาหารสำหรับเราสองคนเอาไว้เป็นพิเศษแล้ว รับรองว่าวินทร์จะต้องชอบแน่ๆ” เจ้าของคำพูดเชิญชวนใช้ฝ่ามือแตะลงมาที่กลางหลังดันเบาๆให้ออกเดิน

ด้านนอกว่าน่าทึ่งแล้ว แต่ด้านในยิ่งกว่า รู้สึกเหมือนหลุดมาในละครแนวพีเรียดสักเรื่อง ผนังและโครงตึกสร้างจากปูน แต่พื้น บันไดและของตกแต่งทุกอย่างเป็นไม้ บันไดวนจากชั้นหนึ่งขึ้นไปยังชั้นสามมีโคมไฟทรงแปดเหลี่ยมสีขาวห้อยลงมาตรงกลาง ไฟสีเหลืองนวลเสริมความคลาสสิกแบบไทยแท้ๆ ราวบันไดเป็นไม้ฉลุแกะสลัก โซนด้านข้างมีจัดโชว์เครื่องปั้นดินเผา

พนักงานที่เดินเข้ามายกมือไหว้เราสองคนแนะนำตัวว่าเป็นผู้จัดการร้าน คิดว่าคงรู้จักพี่ไคอยู่แล้วเพราะเอ่ยทักทายพี่ไคออกมาทันทีโดยไม่ถามเรื่องโต๊ะจอง จากนั้นก็นำเราขึ้นบันไดมายังชั้นบนสุดที่มีบริเวณเล็กกว่าชั้นอื่นๆ แต่กลับไม่ได้ด้อยกว่าชั้นที่ผ่านมา

ตรงกันข้าม มันหรูหราและเป็นส่วนตัวกว่ามากๆ

ทั้งชั้นนี้มีโต๊ะรับประทานอาหารเพียงโต๊ะเดียวกลางห้องทรงหกเหลี่ยม มีบานหน้าต่างไม้แบบพับรอบห้องปิดงับเอาไว้มิดชิด ซุ้มดอกไม้ กระถางต้นไม้ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม จานชามแก้วน้ำบนโต๊ะเป็นลายเบญจรงค์ห้าสีเข้าชุดกัน

“ชอบไหมครับ” เสียงพี่ไคดึงสายตาผมที่สำรวจไปทั่วห้องให้กลับไปมอง ผู้จัดการร้านหายไปตอนไหนไม่ทันได้สังเกต ตอนนี้จึงเหลือเพียงเราแค่สองคน ส่วนคนติดตามของพี่เขาก็รออยู่ด้านล่างกันหมดแม้กระทั่งคุณเยียน

“ไม่กล้าแตะอะไรเลยครับ กลัวทำตกแตก” บอกไปตามความจริง ทุกอย่างดูแพงไปหมดจนคิดไม่ออกว่าจะกินยังไงไม่ให้ข้าวของเขาบุบสลาย แต่พี่ไคกลับหัวเราะสบายๆ

“แตกก็ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่จ่ายให้ได้ วินทร์แค่ทานให้อร่อยก็พอ เชฟที่นี่ได้มิชลินสตาร์มาด้วยนะ อาหารทุกอย่างประณีตและเป็นของดี เสิร์ฟเป็นครอสแบบฝรั่งเศสแต่เป็นอาหารไทยฟิวชั่นทั้งหมด”

“ครับ”

“ไม่ชอบเหรอ” พี่ไคหุบยิ้มแล้ว ผมไม่อยากให้เขาผิดหวังที่อุตส่าห์พามาก็เลยรีบโบกไม้โบกมือ

“เปล่าครับๆ ไม่มีอะไรหรอก พี่ไคอย่าคิดมากเลยนะครับ ว่าแต่เราไม่ต้องสั่งอาหารใช่ไหมครับ” ไม่ใช่อะไร ผมไม่อยากเห็นราคาต่อจาน กลัวจะพาลกินไม่ลงหนักกว่าเดิม

“ไม่ต้องครับ เชฟจะเป็นคนเลือกและเตรียมให้ ถ้าวินทร์อยากทานอะไรเป็นพิเศษก็สั่งได้”

“คงไม่ดีกว่าครับ” บอกแค่นั้นผมก็ทำเป็นสำรวจรอบห้องต่อ สักพักพี่ไคก็เรียกไปนั่ง เขาดึงเก้าอี้ออกให้ผมนั่งลงด้วยเหมือนกับที่เห็นในละครที่แม่ดู ไม่นานอาหารก็เริ่มทยอยมาเสิร์ฟ

จานแรกเป็นออเดิร์ฟอะไรสักอย่างชิ้นเล็กๆสามคำ สีสันจัดจ้านแต่ตักเข้าปากแล้วไม่เผ็ดสักนิด 

ต่อมาเป็นซุป ที่ประยุกต์มาจากต้มข่าไก่ เนื้อส่วนหน้าอกไร้ไขมัน น้ำกะทิจากมะพร้าวออแกร์นิก มีเนื้อมะพร้าวอ่อนๆอีกสองสามชิ้น แต่ไม่เปรี้ยว ไม่เค็ม ไม่เผ็ด ไม่หวาน มันๆอย่างเดียว 

ตามด้วยอาหารจานหลัก กุ้งแม่น้ำขนาดใหญ่ผ่ากลางย่างเนย ราดด้วยน้ำจิ้มซีฟู้ด พร้อมกับผักเคียงออแกร์นิก แน่นอนว่ารสชาติไม่เผ็ดเหมือนเดิม แต่กุ้งตัวโตเนื้อสดฉ่ำหวาน เสิร์ฟต่ออีกจานด้วยอกเป็ดกับซอสอะไรสักอย่าง หลังจากนั้นผมก็เลิกดูแล้วว่าแต่ละจานมีวัตถุดิบอะไรบ้าง

“รับของหวานเลยนะครับ” พนักงานยังคงเดินเรียงแถวมาอย่างต่อเนื่อง แต่ละเมนูไม่ได้มีแค่จานเดียว เครื่องเคียงเล็กน้อยเต็มไปหมด พี่ไคก็คอยดูแลเทคแคร์อย่างดีตลอดมื้ออาหาร

อึดอัด

ผมรู้สึกอึดอัดมากกว่าตอนที่นั่งรถมากับพี่ไคอีก แม้ว่าทุกอย่างจะดูดีเลิศหรู วัตถุดิบคัดสรรแต่ของคุณภาพ เชฟที่ปรุงได้มาตรฐานมีมิชลินสตาร์รับประกันออกมาอธิบายประวัติของอาหารที่คิดค้นขึ้นเองด้วยความใส่ใจ แต่ผมไม่รู้สึกถึงคำว่าพี่น้องมาเที่ยวกันเลยแม้แต่น้อย เชื่อไหมว่าผมเกร็งจนตะคริวกินไปทั้งขาทั้งแขนแล้ว

เมื่อจบด้วยพานาคอตต้ามะม่วงอกร่องเป็นที่เรียบร้อย ผมก็เผลอถอนหายใจออกมาเต็มแรงจนคนร่วมโต๊ะหันมามอง

“ขอโทษครับ” เสียมารยาทอีกแล้วไอ้วินทร์

“วินทร์เบื่อเหรอครับ หรืออาหารไม่อร่อย” สีหน้าคนถามไม่ค่อยมั่นใจนัก ถึงตอนนี้ถ้าจะให้รักษาน้ำใจกันอีกมันก็ไม่ไหวแล้ว มันไม่ใช่นิสัยปกติของผมที่คิดอะไรก็พูดอย่างนั้น ผมจึงเริ่มจากการเกริ่นนำก่อน

“พี่ไคบอกว่าเราจะมาเที่ยวกันอย่างพี่น้อง ผมขอคิดไปเองว่าพี่เห็นผมเป็นน้องชายคนหนึ่งได้ไหมครับ”

“ก็...ครับ” พี่เขานิ่งไปนิดหนึ่งก่อนจะพยักหน้า

“งั้นน้องคนนี้ขอพูดอะไรตรงๆ หวังว่าพี่ไคจะไม่โกรธ”

“วินไม่ชอบร้านนี้?” คล้ายคนพูดจะเดาได้ ผมยิ้มแหยไปที

“ประมาณนั้น แต่ไม่ใช่ร้านนี้ไม่ดีนะครับพี่ไค ดีหมดทุกอย่างเลย ร้านสวยมากผมชอบ แค่อาหารไม่ใช่สไตล์ของผมเท่าไหร่ มันหรูเกินไปเวลากินก็เลยเกร็ง บางทีผมอาจจะไม่ถูกกับพวกอาหารฟิวชั่นล่ะมั้งครับ แหะๆ”

“แล้ววินทร์ชอบร้านแบบไหนครับ”

“ก็ร้านทั่วไปน่ะครับ”

“แบบในโรงแรมอย่างนั้นหรือเปล่าครับ ครั้งหน้าพี่จะได้หาที่ถูกใจวินทร์”

“ครั้งหน้า?” ยังจะมีครั้งหน้าอีกเหรอ คิดว่าพี่เขาเข็ดหรือเบื่อแล้วที่ต้องพาเด็กที่กินอาหารหรูไม่เป็นไปไหนมาไหน ถ้าไปเดทกับสาวๆไฮโซหรือคุณเดซี่ พี่ไคคงไม่ผิดหวังอย่างนี้ “ผมว่าพี่ชวนคุณเดซี่...”

“วินทร์ พี่บอกว่าอะไรครับ”

“ดะ เดทกับพี่ไคห้ามพูดถึงคนอื่น” ผมหดคอทันที เวลาจะดุจริงจังพี่ไคก็น่ากลัว

“ใช่ครับ เดทกับพี่ก็พูดแต่เรื่องของเรา พี่พาวินทร์มาเที่ยวเพราะอยากให้วินทร์สนุก ถ้าวินทร์ไม่รู้สึกอย่างนั้นมันก็ไม่มีความหมาย เอาไว้พี่ขอแก้ตัวนะครับ”

เห็นความตั้งใจที่จะเดทกับผมผ่านแววตาคุณมาเฟียอย่างแน่วแน่ก็อดทึ่งไม่ได้ ไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไรเขาถึงได้เอาตัวเองมาพัวพันกับผม เด็กนักศึกษาธรรมดาคนหนึ่งที่เป็นแค่คนรู้จักของน้องชาย แต่ในเมื่อเจ้าตัวออกปากเองว่าจะมีครั้งหน้า ผมก็ไม่คิดจะขัดใจหรอก

พี่ไค...ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

“เอาอย่างนี้ไหมครับ ครั้งนี้พี่ไคพาผมมากินของอร่อยในแบบของพี่ไคแล้ว สลับกัน ครั้งหน้าผมพาพี่ไคไปเที่ยวในแบบของผมบ้าง”

“กินของที่วินทร์ชอบ?”

“ครับ รับรองได้ว่าร้านที่ผมพาไปอร่อยไม่แพ้ร้านนี้แน่นอน แต่ราคารับรองว่าถูกกว่าหลายเท่า” ท้ายประโยคผมขยับหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆหูพี่ไค กลัวว่าเจ้าของร้านหรือพนักงานมาได้ยินเข้าจะถูกจับโยนออกไปนอกร้านซะก่อน

คิดว่าพี่ไคจะไม่ถูกใจแต่เขาก็หัวเราะออกมา

“ได้ครับ ครั้งหน้าพี่ให้วินทร์เลือกสถานที่เดท แบบที่วินทร์อยากไปดีไหมครับ”

“อื้ม ดีครับ” ผมยิ้มกว้างให้กับพี่ไค ในหัวคิดไปถึงย่านโปรดของผมที่มีของกินเยอะมากอย่างเยาวราช ไม่รู้ว่าคุณชายใหญ่ของจางกรุ๊ปจะทนความร้อนไหวไหม แต่ถ้าอยากไปเดทกับผม ก็ต้องที่ประมาณนี้แหละ

เอ๊ะ หรือจะพาไปเกาะเกร็ดดีน้า ขึ้นเรือไหว้พระชิมของอร่อยก็น่าสนนะ

“คิดไปถึงไหนแล้วครับหืม” ไม่รู้ตัวเลยว่าใบหน้าพี่ไคเข้ามาใกล้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมขยับเพียงนิดเดียวปลายจมูกเราก็เฉี่ยวกัน ด้วยความตกใจผมเผลอถอยหลังเกือบจะตกเก้าอี้ โชคดีที่อีกฝ่ายไวมาก แขนแข็งแรงโอบล้อมรอบแผ่นหลังของผมไว้แล้วดึงเข้าหาตัวเอง

“ขะ ขอโทษครับ ผมตกใจ”

“ระวังหน่อยครับ ถ้าวินทร์เจ็บตัว พี่คงเสียใจมากที่ดูแลวินทร์ในเดทแรกของเราไม่ดีเลย”

“แหะๆ”

“เข้าใจไหมครับ” พี่ไคกวาดสายตามองไปทั่วใบหน้าของผม สายตาแปลกๆที่ไม่อยากจะตีความหมายเพราะแค่นี้หัวใจก็เต้นผิดจังหวะอีกแล้ว

ผมใช้สองมือดันอกกว้างออกเพื่อสร้างระยะห่าง เม้มปากแน่นและก้มหน้ามองตักตัวเอง

“เข้าใจครับ”

นอกจากคนพูดจะไม่ยอมปล่อยมือที่วางอยู่บนแผ่นหลังผมออกแล้ว ยังยกมืออีกข้างขึ้นมาลูบหัวผมด้วย ริมฝีปากเคลื่อนใกล้ใบหู และกระซิบบอกเสียงทุ้มพร่า

“เด็กดี”

 

100%

***********

น้องวินทร์หนีไปปปปปปปป

(คนอ่านอยากให้ใส่เปอร์เซ็นไว้บนตอนด้วย จัดให้เด้ออ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.148K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,804 ความคิดเห็น

  1. #2784 Tdiodes (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 23:07
    แน่ใจเหรอว่าจะเข้าหาด้วยบราเธอร์โซน
    #2,784
    0
  2. #2748 IIISKY__ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 18:51
    เสียใจด้วยนะพี่ไค น้องวินทร์เป็นเด็กดีเด็กซื่อ คุณพี่คงต้องพยายามมากกว่านี้นะคะ
    #2,748
    0
  3. #2726 SandSeaSun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 19:02
    แด๊ดดี้ๆๆๆๆๆ
    #2,726
    0
  4. #2707 Earn0624 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 21:32
    พี่ไค ยากหน่อยนะคะ55555555555
    #2,707
    0
  5. #2682 我的王子 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 15:31

    Good boy
    #2,682
    0
  6. #2636 jaja230742 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 10:09
    อ๊ากกกกกก! เมียเด็กกก อ๊ากกกก
    #2,636
    0
  7. #2623 Kamobee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 01:37

    จะพรากผู้เยาว์เหรอคะ พี่ไค!!!!! 55555
    #2,623
    0
  8. #2606 จิ้งจอกสีเทา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:06
    พี่ไคคะอยากทำน้อนนน
    #2,606
    0
  9. #2590 sarunya1245p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 01:35

    คนนี้ร้ายนะคะหัวหน้า🤪

    #2,590
    0
  10. #2586 pinend (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 15:14
    เห็นคำว่าเด็กดีแล้วใจไม่ดีเลยค่ะ
    #2,586
    0
  11. #2574 Np1530 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 12:30
    นว้องงงงง หนีปายยยยยย
    #2,574
    0
  12. #2551 MAGAND (มาร์กันต์) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 20:44
    กีสสพสกสดสดสดสดส

    คอก ตแนดสแสอนแสดสดดส พ่ไคคคคคคค
    #2,551
    0
  13. #2541 nananama (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 20:30

    อ้ากกกกกก พี่ไคจะกินเด็ก//คุ่กๆคุ่กๆ เจ็บคอ
    #2,541
    0
  14. #2493 CallistoJpt (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:18
    พี่ไคอย่าแกล้งน้องงงงงงงงง
    #2,493
    0
  15. #2456 Wiwha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:33
    งื้ออออ คู่นี้ก้อฟินจิกหมอนน
    #2,456
    0
  16. #2433 mileyduchess (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:35
    อยากเป็นเด็กดีของพี่ไคบ้าง แงๆๆๆๆ
    #2,433
    0
  17. #2402 Noonn Chutima (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:39
    นายไค!นายมันร้ายบยย
    #2,402
    0
  18. #2401 loveseriesY (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:29
    พี่ไคร้ายกาจ
    #2,401
    0
  19. #2356 Poon_P21 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:40
    -พี่ไคคคคคค น้องพึ่งจะสิบแปด!!!
    #2,356
    0
  20. #2350 Kibibiza (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:05
    พี่ไคชอบคนที่เหมือนน้องตัวเองใช่ป่าวนิ จะกินเด็กจริงดิ 555
    #2,350
    0
  21. #2307 RealThxnB (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 20:58
    ใจเย็นเฮีย คิดการใหญ่ ใจมันต้องนิ่ง
    #2,307
    0
  22. #2273 DreamingDreamer (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 07:00
    ค่อยๆตะล่อมน้องนะพี่ไค เดี๋ยวน้องเตลิด 5555
    #2,273
    0
  23. #2240 pongsiri3 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:52

    น้องวินทร์
    #2,240
    0
  24. #2221 iary79 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 03:51
    มันแส่บๆนะคะชายอายุสามสิบกว่ากับเด็กปีหนึ่งเนี่ย
    #2,221
    0
  25. #2193 Jinjoo.K (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 22:22
    ล่อลวงเก่งทั้งพี่ทั้งน้อง5555555
    #2,193
    0