Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 18 : #17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,630 ครั้ง
    1 ม.ค. 63

 

 

AX U cute boyโพสต์เมื่อ 8 ชั่วโมงที่แล้ว

แว่วมาจากฝั่งสายสุขภาพว่า วันนี้ทั้งที่มีสอบสำคัญของคณะแพทย์ แต่แก๊งหมอเคนกลับหายตัวลึกลับยกแก๊ง ไม่มีใครสามารถติดต่อได้เลย เจ้เลยให้สายสืบไปป้วนเปี้ยนดู มีข่าวหลุดมาว่าแก๊งหมอเค้าเข้าโรงพยาบาลกันยกแก๊งค่ะคุ๊ณณณณณณ มันเกิดอะไร มันเกิดอะไรขึ้น กินหมูกระทะแล้วท้องเสียหรือยังไงงง

 

Mr.MMMMเรื่องนี้มันมีxงำ

ฉันจะเกิดใหม่ พี่หมอออ เจ้หลงรู้มั้ยพี่หมออยู่รพไหน หนูจะไปเยี่ยม ฮือออออ

สนใจทักเดมนะคับ กรรมตามสนอง

ญ.คุณหญิง ใสๆไม่ชอบดราม่าพี่หมอเคนไม่เคยกินหมูกระทะค่ะ เจ้อย่ามั่ว

P Dr.Ken FCเกิดอะไรขึ้นกับพี่หมอ ทำไมเข้ารพยกแก๊ง งงมาก เพื่อนเราเรียนคณะเดียวกับพี่หมอ บอกว่ายื่นใบลาแพทย์สามอาทิตย์ สามอาทิตย์เพราะท้องเสียเป็นไปไม่ได้!

WittsawaGGข่าวว่าพวกมันจะดรอป หรือซิ่วไปที่อื่นนี่แหละ

ญ.คุณหญิง ใสๆไม่ชอบดราม่าเอาข่าวมาจากไหนคะ เรียนหมอซิ่วนี่เรื่องใหญ่นะคะWittsawaGG

WittsawaGGพี่เป็นเพื่อนของเพื่อนมันครับ มีอะไรมากกว่านั้นแต่พูดไม่ได้ ญ.คุณหญิง ใสๆไม่ชอบดราม่า

เอฟซีไม่ใช่ซีเอฟอะไรคะ เล่าหน่อยWittsawaGG

Antiทุกสิ่งบนโลกใบนี้อะไรยังไงคะ อยากใส่ใจWittsawaGG

AX U cute boyยังไงซิWittsawaGG

P Dr.Ken FCบอกบุญทีค่ะdm ก็ได้WittsawaGG

ทาสแมวบนโลกหมาๆ ปัก WittsawaGG

KenAXU_FCเกิดอะไรขึ้นคะ คุณWittsawaGGพวกเราติดต่อกลุ่มพี่หมอเคนไม่ได้ ไปโรงพยาบาลก็ห้ามเยี่ยม มีอะไรกันแน่

WittsawaGGเลิกเมนชั่นกูครับ กูไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่อยากเดือดร้อนโว้ยยย

 

“แกว่าไงนะ!!” เสียงตกใจของนานาดังไม่ใช่น้อย คนที่นั่งใกล้ๆเลยหันมามองโต๊ะเรา พอก้มหัวขอโทษเสร็จนานาก็เลยต้องลดเสียงลง แต่อาการตกใจยังไม่หายไป รวมถึงพัดที่นั่งฟังก็ยังตกใจไปด้วย

“เบาๆหน่อยนานา” ผมดูดน้ำปั่นจากแก้วด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน ยัยเพื่อนตัวดีอยากจะรู้เรื่องข่าวซุบซิบจากเพจคิ้วท์บอย และเชื่อว่าผมจะต้องรู้แน่นอน แต่คุยกันในมหาวิทยาลัยคงไม่สะดวกเท่าไหร่ ตอนพักเที่ยงก็เลยพากันออกมาหาข้าวทานข้างนอกโดยที่ครั้งนี้พัดไม่คัดค้าน

“มันตกใจนี่ แล้วนี่ตกลงไอ้พวกเหี้ยนั่นตั้งใจจะข่มขู่แถมจะพาแกไปรุมโทรมถ่ายคลิปไว้แบล็กเมลล์ พอดีว่าฮอว์กโผล่มาช่วยทันก็เลยรอดตัวมาอย่างนั้นใช่ไหม” นานาสรุปเหตุการณ์ทั้งหมดซ้ำอีกครั้ง

“ประมาณนั้น”

“น่ากลัวจังเลยชา ทำไมคนเราถึงได้ใจร้ายกันขนาดนี้ ก็ว่าแล้วว่าไอ้พี่หมออะไรนั่นไม่ใช่คนดี แต่ไม่คิดว่าจะเลวได้ขนาดนี้” พัดออกความเห็นบ้าง ไม่ได้รุนแรงอะไรนักตามประสาเด็กดี

“เหี้ยเลยล่ะ ด่าเลวมันเบาไปพัด คงเจ็บใจที่ถูกชาปฏิเสธแล้วก็กลัวว่าชาจะแฉหลักฐานที่มันพาปิ่นเข้าโรงแรมล่ะสิถึงได้ยกพวกมาขู่ ไอ้พวกเหี้ย ทีทำคนอื่นล่ะไม่สำนึกจะโดนเข้ากับตัวเองล่ะดิ้นกันใหญ่ แล้วเป็นไง สมน้ำหน้าเจอของจริงอย่างฮอว์กเข้าไป นอนโรงบาลเลย”

“ที่จริงถ้าฮอว์กไม่มาช่วย ฉันก็ดูแลตัวเองได้น่า”

“ถึงอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณฮอว์กมากๆเลยนะชา” น้ำเสียงเวลาพัดพูดถึงฮอว์กแตกต่างจากทุกครั้งที่ค่อนข้างจะกลัว ครั้งนี้ออกไปในทางชื่นชม

“ก็บอกว่าเอาตัวรอดได้ไง”

“จ้ารู้จ้าว่าเก่ง แล้วนี่แกจะจัดการไอ้พวกพี่เคนยังไงต่อล่ะ ในเพจเจ้บอกว่าพวกมันจะดรอปเหรอ น้อยไปหรือเปล่า อย่างพวกมันต้องโดนโทษประหาร คิดดูนะว่าถ้าคนๆนั้นไม่ใช่ชา พวกมันเท่ากับทำลายชีวิตคนๆหนึ่งไปเลยนะ” ที่นานาพูดก็ถูก หากผมไม่มีทักษะการต่อสู้ ไม่มีบอดี้การ์ด หรือฮอว์กไม่โผล่มาช่วย

วันนั้นผมจะเป็นยังไง

“แจ้งความเลยชา” พัดเสนอวิธี แต่นานากลับไม่เห็นด้วย

“แจ้งความแล้วยังไง ไอ้พี่เคนเป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลดัง คนอื่นๆก็ฐานะครอบครัวไม่ใช่จะง่อย ตำรวจทำอะไรไม่ได้หรอก ดีไม่ดีเดี๋ยวเรื่องก็เงียบ ฉันว่าแกให้พี่ชายแกจัดการดีกว่าชา ใช้อำนาจของจางกรุ๊ปทำให้พวกมันอยู่ประเทศไทยไม่ได้ ไม่ก็ซื้อโรงบาลมันมาทุบเล่น ทำพวกมันล้มละลายไปเลยไอ้คนแบบนี้”

“อะไรนะ จางกรุ๊ป”

“นานา” ผมหันไปดุเพื่อนสมัยเด็ก โทษฐานที่พูดอะไรไม่คิด ไม่ใช่ว่าข้อเสนอของนานาไม่เข้าท่า แต่คำว่าจางกรุ๊ปทำให้พัดสงสัย

“แหะๆ ขอโทษที หลุดปากน่ะ”

“ช่างเถอะ ยังไงก็คิดจะบอกอยู่แล้ว” ผมหันไปทางพัดด้วยสีหน้าจริงจัง ดึงมือเพื่อนมากุมเอาไว้ “ฟังนะพัด เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเรื่องครอบครัว แต่เพราะว่าเราไม่อยากให้เพื่อนๆกลัวเรา อิทธิพลของจางกรุ๊ปอาจจะไม่มากมายในไทยเท่ากับที่ฮ่องกง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี พัดอย่าโกรธเรานะ”

“หมายความว่า ชาเกี่ยวข้องกับจางกรุ๊ปเหรอ”

“ก็...อืม” มันอธิบายยากมาก ยิ่งพัดหน้าซีดเท่าไหร่ผมก็ยิ่งใจไม่ดี ปมในอดีตกลับมาหลอกหลอนผมอีกครั้ง ในอกรู้สึกหวาดหวั่นว่าจะได้เห็นสายตาเหมือนเพื่อนคนก่อนๆจากพัดอีก

ยิ่งกับพัดที่อยู่เคียงข้างในวันที่คนทั้งมหาวิทยาลัยรุมประณามผมความกังวลก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

“ฉันพูดเอง” แต่แล้วนานาก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมา “ที่จริงแล้วฉันเองก็มีส่วนผิดที่ทำให้ชาไม่กล้าจะเปิดเผยเรื่องครอบครัวกับใคร แกรู้ใช่ไหมพัดว่าฉันเคยเรียนมัธยมที่เดียวกับชา แต่พอเข้ามหาลัยเรากลับไม่ทักทายกันเลย ทำตัวเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน”

“อื้อ เรารู้”

“นั่นเป็นเพราะว่า ฉันเคยเป็นเพื่อนสนิทของชามาก่อน แต่เพราะตอนหลังรู้ว่าชาเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลจาง ด้วยความเป็นเด็กฉันก็เลยกลัว ไม่กล้าคุย ไม่กล้าเล่นกับชาอีก พวกในห้องก็คุยกันว่าใครเข้าใกล้ชาจะซวยเพราะบ้านชาเป็นมาเฟีย...ทำให้ชามีปมในใจ ชาอยากมีเพื่อน แต่ทุกคนกลับหวาดกลัวเขา”

“.....”

“ฉันรู้สึกผิดมาก แต่เรื่องมันผ่านมานานเกินกว่าจะเดินเข้ามาขอโทษตรงๆ เห็นชามีความสุขกับกลุ่มเพื่อนใหม่ ฉันก็เลยปล่อยผ่านไป ไม่พูดเรื่องของชาให้ใครฟังคิดว่าคงไม่มีใครรู้ จนเกิดบูลลี่ขึ้นเรื่องนี่แหละ ถึงได้ปรับความเข้าใจแล้วกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง”

“นานา” ที่ผ่านมาเราไม่ได้พูดเปิดใจกันมากขนาดนี้ ผมซึ้งใจสิ่งที่นานาพูดอย่างมาก ตาร้อนผ่าวจนต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้ สิ่งที่ผมต้องการมาตลอด ในวันนี้มีคนเข้าใจมันสักที “ขอบคุณนะนานา”

“เราเข้าใจแล้ว ขอโทษนะชาที่เมื่อกี้เราทำท่ากลัวชา เรา..คือเราแค่ตกใจน่ะ ไม่ได้เกลียดชาเลยนะ”

“อื้อ เรารู้ เป็นใครก็กลัวทั้งนั้น”

“ไม่ เราไม่กลัวชา ชาเป็นเพื่อนที่ดี ไม่ว่าครอบครัวชาจะเป็นยังไง ชาก็คือชา ที่จริงแล้วเรารู้สึกดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับชามากกว่าเดิมอีกนะ ทั้งที่ชาเป็นถึงคนจากตระกูลใหญ่ แต่กลับไม่เคยดูถูกเราอย่างที่พวกปิ่น เนม ทำ ไม่เอาเปรียบใครและไม่ใช้อำนาจบังคับข่มขู่ใคร ทั้งที่ทุกคนในมหาลัยทำกับชาขนาดนี้”

“พัด” ผมโผเข้ากอดพัดเต็มแรง ดึงนานามากอดด้วยอีกคน กลายเป็นเราสามคนนั่งกอดกันน้ำตาคลอ พร้อมกับความรักและผูกพันที่เพิ่มมากขึ้น

นี่สินะ คำว่าเพื่อน ที่แท้จริง

วันนี้ผมเข้าใจแล้วว่า เราไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนมากมาย ขอแค่เพื่อนแท้ที่เข้าใจไม่กี่คนก็พอแล้ว

เราเปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องอื่นๆบ้างตามประสาคนที่ทนบรรยากาศซาบซึ้งนานๆไม่ได้ โดยเฉพาะนานาที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม แต่กลับไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยสักนิด อีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาเรียนคลาสบ่าย แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่าอยากให้เพื่อนรู้จักตัวตนและครอบครัวมากกว่านี้

“เย็นนี้เราจะกลับไปทำธุระที่บ้าน ไปเที่ยวบ้านเรากันไหม”

“บ้านแกเหรอ”

“ใช่ แต่ก่อนนานาก็ยังไม่เคยไปบ้านฉันนี่ ครั้งนี้อยากไปไหม”

“ไปสิ”

“แล้วพัดล่ะ ตอนเย็นมีทำงานพิเศษหรือเปล่า ถ้าว่างไปเที่ยวบ้านเรานะ เตรียมชุดไปค้างด้วยก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยมาเรียนพร้อมกัน”

“กรี๊ดดด ดีๆ จัดปาร์ตี้ชุดนอนกันดีกว่า เปิดอกคุยกันตามประสาเพื่อนไปเลยคืนนี้ น่าสนุก ไปนะพัด ไปนะๆ” นานาเขย่าแขนพัดจนพัดใจอ่อน ยอมพยักหน้า

“ไปก็ได้ คืนนี้เราไม่มีทำงานพิเศษหรอก แต่จะไม่เป็นการรบกวนที่บ้านชาใช่ไหม”

“ไม่เลย ไปได้อยู่แล้ว ทุกคนคงดีใจที่เราพาเพื่อนไปบ้าน” แน่นอนว่าทุกคนในครอบครัวรู้อยู่แล้วว่าผมนั้นอยากมีเพื่อนมากแค่ไหน บางทีอาจต้องกระซิบบอกสองคนนี้หากที่บ้านแห่กันมาต้อนรับมากเกินไป จะได้ไม่ตกใจ

 

-------------

 

คลาสเรียนช่วงบ่ายน่าเบื่อเล็กน้อย ผมเกือบจะแอบหลับแล้วแต่ก็ต้องตั้งใจจดแล็กเชอร์เพราะใครบางคนโดดเรียนกระหน่ำจนแทบจะหมดโควต้า เมื่อเช้าก็มาเรียนอยู่หรอก พอตกบ่ายก็บอกว่าต้องไปทำงาน หนังใกล้จะปิดกล้องแล้ว 

แล้วชาเลือกอะไรได้ไหม~ ชิ!

พอเลิกเรียนเราก็เดินคุยกันออกจากห้องเรื่องจะไปค้างที่บ้านผม ตกลงกันว่าจะไปส่งพัดเก็บของที่หอก่อนเพราะใกล้กว่า จากนั้นก็ตามไปรับนานาที่บ้าน ใจผมเต้นแรงมาก ไม่เคยมีโมเมนต์นอนบ้านเพื่อนอย่างนี้มาก่อน

แม้จะมีเพื่อนมาสามปีแล้ว แต่ความรู้สึกมันไม่ได้เหมือนกับครั้งนี้ เทียบกันไม่ได้เลย

“ร่าเริงกันจริงๆเลยนะ” คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาขวางเอาไว้ก่อนที่เราจะเดินออกจากตึกคณะ จากที่กำลังร่าเริงผมก็ปรับสีหน้าเป็นเรียบเฉย เย็นชา ไร้อารมณ์

“มีอะไรเหรอปิ่น ถ้าไม่มีก็หลบไป” นานาออกตัวก่อนด้วยการก้าวไปอยู่ด้านหน้าพวกเรา

“ฉันไม่ได้พูดกับเธอนานา ฉันมีเรื่องจะคุยกับปั้นชาเพื่อนรัก”

“ยังกล้าเรียกชาว่าเพื่อนอีกเหรอ ทั้งที่พวกเธอทำกับชาขนาดนี้แล้ว เลิกแล้วต่อกันไปเถอะ อย่าได้จองเวรกันอีกเลย” คำด่าของนานาเหมือนจะไม่เจ็บแสบ แต่คนฟังกลับกำหมัดแน่นอยากจะกรี๊ดลั่นที่ถูกว่าเป็นสัมภเวสี ผมแอบขำในใจ

“แกไม่เกี่ยวนะนานา หรืออยากจะมีเรื่องด้วยอีกคน อย่าคิดว่าฉันจะไม่กล้านะ ตอนนี้เพื่อนแกก็หายหัวกันหมด ไม่มีใครกล้าคบแล้วยังไม่รู้สำนึกอีก”

“แล้วยังไง อย่างน้อยฉันก็มีชากับพัดเป็นเพื่อนแท้ ไม่ใช่เพื่อนกินอย่างพวกแกก็แล้วกัน”

“แก!”

“พอเถอะนานา” ผมดึงข้อมือเพื่อนไปไว้ด้านหลัง นานาก็ตัวเท่านั้น ไม่อยากให้ถูกปิ่นทำร้าย ซึ่งผมเชื่อว่าจะไม่ใช่ตัวต่อตัวแน่นอน และผมเองก็ไม่อยากจะทำร้ายร่างกายผู้หญิง “มีอะไรก็พูดมาเถอะปิ่น จะได้แยกย้ายกันไป”

ปิ่นมองผมด้วยสายตาเหยียดๆตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ปากดีจริงๆปั้นชา เป็นยังไงบ้างชีวิตในมหาวิทยาลัยที่มีแต่คนแอนตี้”

“ก็ไม่ยังไง ชีวิตเราก็ปกติดีนะ มีแต่พวกที่เกลียดเรานี่แหละที่ดิ้นกันไปเอง จมอยู่กับความโกรธ เกลียดเอง เราควรต้องถามเธอมากกว่านะปิ่น ว่ารู้สึกยังไง ชีวิตดีขึ้นไหมที่ได้เกลียดเรา”

“กล้าขึ้นเยอะนะ ตั้งแต่มีรถราคาแพงขับ มีคอนโดฯหรูอยู่นี่กล้าขึ้นเยอะ ทำไมเหรอ ได้เสี่ยคนไหนเลี้ยงกันล่ะถึงได้ชุบตัวจากคนฐานะปานกลางมาหยิ่งผยองได้ขนาดนี้ เป็นเมียน้อยเมียเก็บ เป็นเด็กเสี่ยมันคงน่าภูมิใจมากเลยเนอะ” ปิ่นจงใจพูดให้ดังขึ้นเพื่อให้คนในคณะได้ยินด้วย มันได้ผลที่ทุกคนสนใจฟัง มีเสียงซุบซิบนินทาตามมาไม่ขาด

“อย่างน้อยชาก็ไม่ได้เกาะเพื่อนกิน ไปไหนทุกที่ก็ปล่อยให้เพื่อนเลี้ยงเหมือนพวกเธอก็แล้วกัน”

“ไอ้พัด มึงกล้าว่าพวกกูเหรอ” คราวนี้เป็นเนมที่ตะคอกออกมาบ้าง ทำท่าจะเข้ามาหาเรื่องพัด แต่ปิ่นยกมือห้ามเอาไว้ก่อน

“ไม่ต้องไปพูดกับพวกนักเรียนทุนต่ำๆพวกนี้หรอกเนม เอาเถอะ ฉันไม่ได้จะมาหาเรื่อง แต่จะมาถามเรื่องพี่เคน”

“พี่เคน?”

“ฉันเชื่อว่าแกต้องรู้ปั้นชา ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่เคน ทำไมพี่เคนถึงได้เข้าโรงพยาบาล” นี่คงเป็นเหตุผลจริงๆที่ปิ่นเข้ามาหาผม ได้ยินว่าครอบครัวของพี่เคนไม่อนุญาตให้ใครเข้าเยี่ยมทั้งนั้น อาจจะร้อนใจที่ติดต่ออีกฝ่ายไม่ได้

“ฉันจะรู้เหรอ เธอน่าจะรู้มากกว่านะปิ่น ก็เธอกับพี่เคนสนิทสนม รู้จักกันดีทุกซอกทุกมุมมากกว่าฉันอีก” ผมจงใจใช้เสียงดังไม่ต่างจากตอนที่ปิ่นกล่าวหาว่าผมเป็นเด็กเสี่ย

ให้มันรู้กันไปสิว่าตัวเองจะมีเรื่องมาว่าคนอื่นได้ฝ่ายเดียว

“กะ แกเอาอะไรมาพูด”

“เธอทำอะไรรู้แก่ใจ ฉันไม่พูดอะไรที่ไม่มีหลักฐานแน่นอน ถ้าอยากดูภาพพวกนั้นลองขอร้องสิ ฉันอาจจะใจดีโพสลงเฟสบุ๊กแล้วแทกหาเธอก็ได้ เริ่มจากภาพที่พวกเธอหายเข้าไปในโรงแรมกันคืนแรกเป็นยังไง”

ประโยคหลังผมกระซิบให้ได้ยินแค่สองคน ถือว่าเป็นคำขู่ไม่ให้มายุ่งอีก ปิ่นเริ่มระแวงว่าเพื่อนตัวเองหรือคนที่แอบฟังจะได้ยินเลยยอมถอยทัพไปง่ายๆ

“ฝากไว้ก่อนเถอะปั้นชา”

 

“สะใจชะมัดเลย มันต้องอย่างนี้สิถึงจะสมกับเป็นแกหน่อยชา” ตั้งแต่ที่มหาวิทยาลัยจนถึงหน้าบ้านผม นานายังพูดถึงเหตุการณ์นั่นไม่หยุด เราแวะหอพัด บ้านนานา แล้วก็นั่งรถของผมกลับมาที่บ้าน วางแพลนไว้ว่าพรุ่งนี้จะออกไปเรียนพร้อมกันเลยไม่จำเป็นต้องใช้รถหลายคน

“โหห นี่บ้านชาเหรอ” พัดเลิกสนใจเรื่องของปิ่นทันทีที่รถเลี้ยวเข้าไปในบ้าน พ้นบริเวณรั้วสูงก็ปรากฏบ้านหลังใหญ่ มีถนนทอดยาวไปถึงตัวบ้าน สองข้างทางร่มรื่นด้วยแนวต้นไม้สูงและสนามหญ้า แม่น้ำเทียมคดเคี้ยวขนานไปกับถนนที่รถวิ่งมีปลาคราฟว่ายไปมาอย่างสบายใจในธารใส สะพานสีขาวขนาดเล็กที่สร้างข้ามแม่น้ำเป็นระยะเพื่อจะได้ไม่ต้องเดินอ้อมไปไกลนัก

รถจอดสนิทที่บันไดหน้าบ้าน พร้อมด้วยรถติดตามอีกห้าคันด้านหลังที่พัดกับนานาเพิ่งสังเกตเห็น

“นี่บอดี้การ์ดแกเหรอชา”

“อือ ตามมาตลอดนั่นแหละ แกกับพัดคงไม่ได้สังเกต”

“โหห อย่างกับในหนังแน่ะ” พัดมองเหล่าบอดี้การ์ดตาโต นอกจากคนของผม ก็ยังมีที่เดินไปมาในบ้านเพื่อรักษาความปลอดภัยอีกด้วย และไม่นานก็มีหัวหน้าแม่บ้านเดินลงมาหา

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณหนู”

“ฉันพาเพื่อนมาด้วย นานากับพัดจะค้างที่นี่ แต่ไม่ต้องจัดห้องใหม่หรอกนะ สองคนจะนอนที่ห้องเดียวกับฉัน”

“ได้ค่ะคุณหนู”

“มีใครอยู่บ้านบ้าง” เป็นคำถามปกติเมื่อผมมาถึงบ้านอยู่แล้ว แต่ละวันไม่รู้ว่ามีใครว่างบ้าง ส่วนมากจะไม่ว่างกันหรอก ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำทั้งนั้น

“คุณชายไคอยู่ค่ะ ส่วนคุณท่านกับคุณนายออกไปข้างนอก” ถ้าเป็นคนทั่วไปกับคนงานในบ้านจะเรียกพี่ไค คุณป๊าและม๊าแบบนี้ เฉพาะพวกบอดี้การ์ดกับพวกที่ทำงานคาสิโนถึงเรียกพี่ไคว่าคุณชายใหญ่ คุณป๊าคือ นายใหญ่ ม๊าก็เรียกนายหญิง

“แล้วพี่ไคอยู่ที่ไหน”

“คนดี” ถามถึงพี่ไค พี่ไคก็ออกมาพอดี วันนี้พี่ชายผมสวมเสื้อผ้าสบายๆ หมายความว่าไม่ได้จะออกไปทำงาน

“พี่ไค นี่เพื่อนชา นานากับพัดครับ” ผมแนะนำเพื่อนก่อน ทั้งสองคนยกมือไหว้พี่ไคที่ส่งยิ้มใจดีไปให้

“สวัสดีครับ...ไม่เจอกันนานเลยนะน้องนานา โตเป็นสาวแล้วสวยเชียว ถ้าไปเจอข้างนอกพี่คงจำไม่ได้แล้ว”

“ขอบคุณค่ะ พี่ไค” เจอพี่ไค อย่างนานาก็ทำตัวเรียบร้อยขึ้นมาทันที เมื่อก่อนพี่ไคเคยไปรับผมที่โรงเรียนบ่อยๆ เลยรู้จักกับนานาที่เป็นเพื่อนสนิทผมด้วย

“บ้านนี้ยินดีต้อนรับนะครับน้องพัด ชาเล่าเรื่องน้องพัดให้พี่ฟังบ่อย ไม่ต้องเกรงใจเลยนะ เราทุกคนตื่นเต้นมากที่คนดีบอกว่าจะพาเพื่อนมาที่บ้าน”

“....คะ ครับ” พัดทำตัวไม่ถูกเมื่อพี่ไคหันมาพูดด้วย

“พัดขี้อาย พี่ไคอย่าแกล้งเพื่อนชานะ”

“เปล่าแกล้งนะครับ ใส่ร้ายพี่ต่อหน้าเพื่อนๆได้ยังไง เอาเป็นว่าคุณป๊ากับม๊าจะรีบเคลียร์งานแล้วกลับมาทานมื้อค่ำด้วยนะครับ ส่วนเรื่องชุดจะมาตอนห้าโมงเย็น พาเพื่อนไปพักผ่อนก่อนก็ได้”

“แล้วพี่ไคจะไปไหน”

“ไปเดทครับ”

“กับคุณเดซี่?”

“หึ” เสียงแค่นหัวเราะจากลำคอทำให้รู้ว่าไม่ใช่คุณเดซี่แน่ๆ ยิ่งสีหน้าอารมณ์ดีแบบนี้ท่าทางจะเป็นคนที่อยากเจอ “พี่ไปล่ะ คงกลับมาไม่ทันมื้อเย็น แต่ตอนค่ำๆพี่จะแวะขึ้นไปหาที่ห้องนะครับ”

“ครับ เดทให้สนุกนะ” ผมยืดตัวขึ้น สองแขนโอบรอบคอแล้วหอมแก้มพี่ไค

“ต้องสนุกแน่ ตามสบายเลยนะครับเด็กๆ” จากนั้นก็ขึ้นรถขับออกไปพร้อมกับขบวนบอดี้การ์ด พัดที่เงียบอยู่นานถึงกับถอนหายใจดังเฮือก

“ฮ่ะๆ พี่ชายเราไม่น่ากลัวหรอกนะพัด พี่ไคใจดี ถามนานาได้”

“ย่ะ ไอ้ใจดีก็ใจดีอยู่หรอก แต่ไม่ค่อยกล้าเล่นด้วยเท่าไหร่ เมื่อก่อนฉันยังเด็กไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยไม่เกร็งแบบนี้”

“นั่นสิ เราก็เกร็งไปหมด พี่ชายชายิ้มก็จริงนะ แต่บรรยากาศรอบตัวนี่ทำให้รู้สึกเข้าถึงยากอยู่ ยกเว้นตอนคุยกับชาที่ดูน่ารักดี คงเป็นพี่ชายที่ใจดีมากๆเลยใช่ไหม”

“ใช่ พี่ไคใจดีมาก โดยเฉพาะกับคนในครอบครัว”

“แล้วคนนอกครอบครัวล่ะ”

“ยังต้องถามอีกเหรอพัด” นานาลูบแขนตัวเอง ทำสายตาบอกพัดประมาณว่า นั่นมาเฟียนะ จะใจดีกับคนอื่นได้ยังไง ผมได้แต่หัวเราะ ต้อนเพื่อนๆเข้าบ้านเพราะอากาศด้านนอกร้อนเหลือเกิน

นอกจากคนในครอบครัวเหรอ...ก็คงจะมีอีกหนึ่งคนล่ะมั้ง ที่พี่ไคใจดีด้วย

และหวังว่าจะใจดีตลอดไป ไม่ใช่แค่เล่นสนุกเฉยๆนะ ไม่อย่างนั้นปั้นชานี่แหละที่จะตีพี่ไคให้เข็ดเลย โทษฐานที่ไม่รับผิดชอบน้องชายคนโปรดของชา

แต่ตอนนี้ 

โชคดีนะ...น้องวินทร์

 

100%

*******

นังน้องปิ่นใกล้จะจากลาพวกเราแล้วล่ะค่า อีกนี้ดดดดด

ปล. สงสารน้องวินทร์เค้านะคะ /หึหึ

Happy New Year 2020 ค้าบบบ มีความสุขกันทุกคนเลยน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.63K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2783 Tdiodes (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:48
    ถ้าเล่นๆกับน้องวินทร์พี่ไคโดนแบนแน่บอกเลยยยย
    #2,783
    0
  2. #2747 IIISKY__ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 18:34
    ถ้าพี่ไคไม่จริงใจกับน้องวินทร์ต้องโดนทุบแน่นอนค่ะ
    #2,747
    0
  3. #2706 Earn0624 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 21:19
    น้องวินทร์ คุณแม่เชียร์นะคะ สานฝันคุณแม่มาก
    #2,706
    0
  4. #2605 จิ้งจอกสีเทา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 20:58
    กรี๊ดดดดดดดด ลุ้นไควินทร์มากกกก ชอบคู่นี้~~
    #2,605
    0
  5. #2492 CallistoJpt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:57
    ส่งกำลังใจให้น้องวินทร์ด้วยคนค่ะ พี่ไคอย่าแกล้งน้องวินทร์เยอะนะ
    #2,492
    0
  6. #2455 Wiwha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:15
    ไปๆมาๆลุ้นคู่น้องวินทร์มากอ่ะ กรี๊ดๆๆ
    #2,455
    0
  7. #2432 mileyduchess (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:10
    น้องชานี่ไม่หวงพี่ชายบ้างเลยหรอ เป็นนี่ถ้ามีพี่ชายหล่อแสนดีขนาดนี้คงแอบหวงนิดๆ ไปแล้ว 555555555
    #2,432
    0
  8. #2382 tpich_yaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:44
    โชคดีนะลูก 555
    #2,382
    0
  9. #2303 RealThxnB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 18:37
    น้องวินทร์ พี่เอาใจช่วยนะ5555555
    #2,303
    0
  10. #2192 Jinjoo.K (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 22:13
    กด 99 เป็นกำลังใจให้น้องวินทร?ไม่ถูกอิพี่ไคแกล้งหนักจนเกินไปนะจ๊ะ555555555 ทีแรกนึกว่าจะเป็นไคพัดซะอีก แต่เป็นน้องวินทร์ก็ดี
    #2,192
    0
  11. #2101 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:12
    เป็นกำลังใจใก้น้องวินไม่โดนพี่ไคแกล้ง
    #2,101
    0
  12. #2034 ikonyg (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:53
    แงงงง พี่ไคไม่อ่อนโยนต่อใจ
    #2,034
    0
  13. #1877 Miki_milky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 11:07
    อิพี่ไคจะไปกะน้องวินทร์หรอ
    #1,877
    0
  14. #1815 jjoy_03 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 01:13
    น้องวินทร์สู้ๆน้า 5555
    #1,815
    0
  15. #1806 PPK-MT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 21:07

    แงงงงง ไรท์ต้องเปิดเรื่องพี่ไคกับน้องวินด้วยนะคะ เป็นไปได้ก็ตอนนี้เลยยยย
    #1,806
    0
  16. #1794 MayYL (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 13:37
    ไปเดทกับน้องวินทร์ชัวร์เลย
    #1,794
    0
  17. #1721 19769 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:34

    ไว้อาลัยแด่น้องวินทร์ 3 วิ
    #1,721
    0
  18. #1714 chompoo--- (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:09
    ไรท์สู้ๆน้าาาา
    #1,714
    0
  19. #1644 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 18:32
    อุกี้ดดดดิไปเดทกับน้องวินทร์ช่ะเเเ
    #1,644
    0
  20. #1565 ซีเอชโอเอ็มพียู..yy.. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 22:32
    สองบ้านนี้คงไร้ทายาทสืบตระกูล อ๊ะๆ แต่เขาต้องมีวิธีของเขาน่า นี่ใคร? ตระกูลจางเลยนะจ๊ะ เนอะ
    #1,565
    0
  21. #1519 parn04 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 04:20
    เราว่าถ้าแทนตัวเองว่า"ผม"หรือ"ชา"จะดูสมูทกว่าน้า
    #1,519
    0
  22. #1506 vviiwwyy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 23:12
    รอนังปิ่น หึ
    #1,506
    0
  23. #1409 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 14:14
    แล้วทายาทจะมีไหมเนี่ยตระกูลจาง
    #1,409
    0
  24. #1360 หมีๆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 21:38

    เสียดายยยยพี่ไคจริงๆนะ

    #1,360
    0
  25. #1357 Ruruka Buta (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 21:22
    ทำไมชาใส่พานถวายน้องวินทร์ให้คุณพี่รวดเร็วขนาดเน้ 55555
    #1,357
    0