Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 16 : #15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,766 ครั้ง
    29 ธ.ค. 62

 

 

น้ำพริกกะปิเข้มข้นรสจัดจ้าน ปลาทูตัวโตสีเหลืองสวยน่ารับประทาน รวมถึงผักเคียงสดๆจัดใส่ถาดอย่างสวยงามยั่วน้ำลายผมอย่างมาก มากจนท้องร้องให้แม่ของฮอว์กถึงกับหัวเราะขำด้วยความเอ็นดู ถึงจะอายุเกือบจะห้าสิบแล้วแต่ใบหน้าก็ยังดูอ่อนเยาว์กว่าวัย รอยยิ้มกว้างที่ประดับบนใบหน้าไม่สร้างริ้วรอยใดๆเลยแม้แต่น้อย

“ยกไปวางบนโต๊ะเลยก็ได้ลูก เดี๋ยวจะได้ทานกัน ชาน่าจะหิวแล้ว”

“จริงๆชาก็ทนได้ แต่กับข้าวน่ากินขนาดนี้ ไม่ทนจะดีกว่านะครับ แหะๆ”

“เห็นแก่กิน” คนที่แวะเข้ามาเพื่อแซะและดีดหน้าผากผมโดยเฉพาะ สมใจแล้วก็ฉกเอาถาดใส่ผักออกจากครัวไป ปล่อยให้ผมโวยวายอยู่คนเดียว

“แม่ดูฮอว์กสิ แกล้งชาอีกแล้ว คอยดูนะ จะให้กินปลาทูแค่ครึ่งตัวจากโควตาคนละหนึ่งตัว ชาจะยึดอีกครึ่งตัวเอาไว้กินเองเลย”

“จ้ะๆ เดี๋ยวแม่ช่วยยึดปลาให้ก็แล้วกันนะ ให้กินแต่หัวปลาทูเลยดีไหม”

“ดีครับ ชาใจดีแถมก้างปลาให้ด้วย กับแกงจืดสาหร่ายอีกหนึ่งด้วยเลยเอ้า”

“ฮ่าๆๆๆ ถ้าให้แค่นั้นสงสัยพี่ฮอว์กไม่มีแรงทำอะไรแน่ๆเลยพี่ชา ปกติก็กินจุจะตายไป กินเท่าไหร่ก็ไม่ลงพุงแถมยังหุ่นดี ผมล่ะอิจฉา” น้องวินทร์โผล่เข้ามาบ้าง ยกเอาแกงจืดสาหร่ายหมูสับชามใหญ่ไปถือไว้

“น้องวินทร์ก็หุ่นดีนี่นา” ตัวผอมขาวแบบนักร้องเกาหลี นี่ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสองพี่น้องถึงแตกต่าง คนหนึ่งอย่างกับหมีป่า อีกคนเหมือนแมวน้อย

“แต่ผมไม่มีกล้ามอย่างพี่ฮอว์กนี่”

“ไม่ออกกำลังกาย แล้วจะเอาที่ไหนล่ะ ให้ไปเล่นฟิตเนสก็บ่น เรียนเทควันโดก็บ่น” คนพี่กลับเข้าครัวมาอีกครั้งเพื่อหยิบเหยือกน้ำ ได้ยินเข้าพอดี น้องวินทร์เลยย่นหน้า

“ผมไม่ชอบความรุนแรง ไม่ชอบใช้กำลัง แต่พี่ชาเล่าให้ฟังว่าพี่ชาเองก็เทควันโดสายดำ ตัวยังแค่นี้ไม่เห็นจะมีกล้ามโตอย่างพี่เลย แปลว่าออกกำลังกายไปไม่เกี่ยว อย่ามาอ้างดิ” เอากับเขาสิ มีความเอาตัวผมไปเปรียบกับพี่ชายตัวเอง ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยว่าอย่างพี่ชายน้องวินทร์น่ะมันเหนือธรรมชาติ คนอื่นที่เขาเล่นเทควันโดก็ไม่ได้ล่ำขนาดนี้เหมือนกัน

“กินแต่ของไร้สาระจะเอากล้ามที่ไหนมาออก” ฮอว์กดุน้องชายไม่พอ ยังมาบ่นใส่ผมอีก แล้วนี่ไม่ใช่น้องไง เรื่องอะไรต้องยอม

“ก้างปลาเราก็ไม่ให้ฮอว์กกินแล้ว กินข้าวเปล่าไปเลย”

“อะไร?”

“ไม่รู้ล่ะ ปลาทูนี่เราซื้อมา ของทำน้ำพริกกะปิก็ด้วย ผักก็ด้วย สาหร่ายอีก เพราะงั้นเราไม่ให้ฮอว์กกิน”

“ไร้สาระ ไปกินข้าวเถอะแม่ ฟังเสียงลูกนกบ่นจิ๊บๆกันอยู่ได้” คุณเหยี่ยวขี้กวนประสาทหยิบเหยือกน้ำเย็นกับแก้วอีกสี่ใบออกจากครัวไปอีกครั้ง ผมทำปากขมุบขมิบล้อเลียนไล่หลังแล้วก็เดินตามออกไป ไม่ได้หรอกไว้ใจไม่ได้ เดี๋ยวแย่งปลาทูผมกินหมด

Rrrrrrrrrrrr

“ฮัลโหล พี่ไค?” หลังจากเก็บล้างเรียบร้อยเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น ผมรีบเช็ดมือที่เปียกกับผ้าในครัว ล้วงเอาโทรศัพท์มากดรับด้วยความรวดเร็ว

หลังๆพี่ไคโทรหาบ่อยจัง

[คนดี อยากดูหนังไหม]

“หืม? อารมณ์ไหนเนี่ยพี่ไค เย็นวันธรรมดาอย่างนี้ปกติพี่ไคไม่ว่างนี่” อย่าว่าแต่ชวนดูหนังเลย แค่โทรมายังไม่ค่อยโทร ถ้าผมไม่ได้มีเรื่องซนๆให้พี่ไคต้องโทรมาตักเตือนก็จะเจอกันในวันหยุดสุดสัปดาห์มากกว่า

[พอดีพี่ต้องไปดูหนัง เลยอยากได้เพื่อนดู]

“ยังไง...คงไม่ใช่ว่ารถไฟชนกัน หรือต้องการกันชนอะไรแบบนี้ใช่ไหม” ลืมบอกไปว่านอกจากทำงานเก่ง พี่ไคยังเจ้าชู้ตัวพ่อเลยด้วย สาวๆนี่ไม่เคยขาด เพียงแต่ไม่ยกใครเป็นตัวจริงและไม่เคยจริงจังกับใคร หรือที่คนส่วนใหญ่เรียกว่าคู่นอน คู่ขา กิ๊กอะไรประมาณนั้น

[ก็ประมาณนั้น พอดีคนนี้มีเหตุจำเป็นนิดหน่อยที่ทำให้ปฏิเสธตรงๆหรือใช้ความรุนแรงตอนนี้ไม่ได้ เขายังมีประโยชน์ แต่จะให้ไปกันสองต่อสองก็เหมือนให้ความสำคัญกับเขามากเกินไป พี่เลยโทรหาคนดี]

“อืมม ถ้าอย่างนั้นชาพาเพื่อนไปด้วยได้หรือเปล่า” หลังจากกวาดตามองสามแม่ลูกแล้วผมก็เกิดความคิดดีๆขึ้นมา ไหนๆก็มารบกวนกินข้าวบ้านนี้บ่อยๆแล้ว น่าจะตอบแทนอะไรบ้าง

[แน่ใจเหรอว่าเพื่อน]

“ก็ไม่เชิงเพื่อนหรอก มีแม่เพื่อนแล้วก็น้องเพื่อนด้วย”

[คงเป็นเพื่อนคนสำคัญเลยสินะ ตามใจคนดีครับ อยากพาเขามาก็ได้ ว่าแต่เขารู้แล้วเหรอ]

“ครับ ฮอว์กรู้แล้ว”

[ถ้าอย่างนั้นพี่จะส่งรถไปรับที่บ้านเพื่อนคนสำคัญของคนดีก็แล้วกันนะ บอกพวกเขาว่า ไม่ต้องเป็นทางการอะไรมากมายหรอก พี่เหมาโรงหนังทุกโรงในช่วงเวลานั้นไว้แล้ว จะได้ไม่มีคนนอก] ขืนบอกแบบนั้นทุกคนได้เกร็งกว่าเดิม

ผมไม่ได้บอกพี่ไคตามความคิด แค่รับคำแล้ววางสาย ส่วนเรื่องพี่ไครู้ได้ยังไงว่าผมทำอะไรอยู่ที่ไหน และบ้านของฮอว์กอยู่ส่วนไหนของโลกถึงได้จะส่งคนมารับถูก คงไม่ต้องสงสัยกันหรอกเนอะ

“แม่ครับ น้องวินทร์ เย็นนี้มีแพลนอะไรหรือเปล่าครับ พอดีชาอยากจะชวนทุกคนไปดูหนังกันน่ะครับ ตอบแทนที่ให้อาศัยข้าวกินบ่อยๆ”

“เกรงใจอะไรกันลูก ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ชากินนิดเดียวเอง มาทีไรก็แวะซื้อสดเข้ามาด้วยอยู่แล้ว ทางนี้สิต้องเกรงใจ”

“นานๆทีออกไปดูหนังข้างนอกบ้างก็ดีนะครับ แม่ไปกับชานะ” ผมกอดเอวแม่ของฮอว์กแล้วถูหน้ากับไหล่ ออดอ้อนอย่างที่ทำกับม๊า แต่แม่ก็ส่ายหน้าไม่ใจอ่อน

“แม่ขอตัวดีกว่านะ ให้เด็กๆไปกันเองก็แล้วกัน วินทร์อยากไปไหมลูก”

“รบกวนพี่ชาไหมครับ” น้องวินทร์ถามเสียงเกรงใจ ทำเหมือนไม่อยากจะไปอีกคน ผมเดินเข้าไปจับมือน้องเอาไว้แล้วเขย่าเบาๆ

“ไม่รบกวนเลย ไปเถอะนะ พี่ชายของพี่จะเลี้ยงทุกคนเลย ไปกันหลายๆคนจะได้สนุก”

“พี่ชาย?”

“อื้ม พี่ชายของพี่เอง เขาโทรมาชวนเมื่อกี้ เดี๋ยวจะส่งรถมารับ น้องวินทร์ไปนะ”

“ก็ได้ครับ” สุดท้ายคนน้องก็ตอบตกลง เหลือแต่คนที่พี่ยืนกอดอกคิ้วขมวดตั้งแต่ได้ยินคำว่าพี่ชายหลุดจากปากผมแล้ว ในเมื่ออ้อนคนแม่ไม่ได้ผล ลองอ้อนคนลูกดูก็แล้วกัน

คิดได้อย่างนั้นก็ฉีกยิ้มหวานนำทัพไปก่อน ตามด้วยสองมือที่เกาะรอบแขนแข็งแรงแน่น ช้อนสายตาขึ้นมองปริบๆ

“ฮอว์ก ไปดูหนังกันน้า~”

“พี่ชายนายคิดจะทำอะไร”

“ไม่มี๊ ก็ชวนดูหนังปกติทั่วไปตามประสาพี่น้องนี่แหละ บอกว่าให้พาเพื่อนไปด้วยก็ได้ เราเลยชวนฮอว์กไง” รีบพูดยาวๆเพื่อกลบเสียงสูงที่เผลอทำตอนปฏิเสธ ฮอว์กก็ยังมองสงสัยไม่เลิก

“อย่างพี่ชายนาย การชวนไปดูหนังฉันว่าไม่ใช่เรื่องปกติ”

“เอาน่า อย่าคิดมากดิ น้องวินทร์อยากไปเนี่ย ถือว่าไปเป็นเพื่อนน้องวินทร์กัน”

“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ไป แค่ถาม”

“แปลว่าไปใช่ไหม”

“อืม”

“เย้ ฮอว์กน่ารักที่สุดในโลกเลย...ฟอด” ด้วยความลืมตัว หลังจากอ้อนคนในครอบครัวอย่างคุณป๊า ม๊า และพี่ไคได้ตามที่ต้องการแล้ว ผมก็จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเป็นการประจบเอาใจ

โดยลืมคิดไปว่า ฮอว์ก ไม่ใช่คนในครอบครัว

และเมื่อกี้ผมกดจมูกลงไปเต็มแรงเลย

ต่อหน้า แม่และน้องของเขา

เดธแอร์สิครับรออะไร น้องวินทร์เบิกตากว้าง ขณะที่แม่มองมานิ่งๆ จากนั้นก็ทำเหมือนไม่เห็น หันไปหยิบรีโมทโทรทัศน์ขึ้นมากด แต่ผมยังทันเห็นยิ้มเล็กๆตรงมุมปาก

“ปะ ไปกันเลยไหม คิดว่ารถน่าจะรออยู่หน้าบ้านแล้วล่ะ” จากประสิทธิภาพการทำงานของคนในจางกรุ๊ป น่าจะมาถึงก่อนพี่ไคโทรหาผมด้วยซ้ำ

 

-------------------

 

เมื่อดันหลังสองพี่น้องออกจากบ้านสำเร็จ รถยุโรปคันหรูก็รออยู่ที่หน้าบ้านแล้วจริงๆ พร้อมกับคนคุ้นเคยที่หายหน้าไปหลายวันทั้งสองคน

“คุณหนู”

“จวิน? โฉว? ทำไมมาอยู่นี่ได้”

“คุณชายใหญ่สั่งให้มาครับ เราสองคนจะกลับมาตามคุณหนูเหมือนเดิมเร็วๆนี้ เรื่องทางบ้านใหญ่ลงตัวหมดแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร”

แปลก แต่ผมก็ยังไม่ได้พูดสิ่งที่สงสัยตอนนี้ เอาไว้ค่อยคุยกับพี่ไคและคุณป๊าอีกที เวลานี้คงไม่เหมาะ โดยเฉพาะเมื่อกวินทร์ เหยี่ยวตัวน้อยกำลังอ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็น

อ้อลืมไป ด้านหลังของคนสนิทผมคือบอดี้การ์ดชุดดำอีกหลายคน และรถคนติดตามอีกสามคัน

“พะ พี่ชา นี่มันอะไรกัน พี่เป็นใคร แล้วทำไม...”

“ขึ้นรถเถอะน่า อย่าถามมาก ให้ผู้ใหญ่รอนานไม่ดี” โชคดีที่ได้ฮอว์กช่วยตัดบท หวังว่าหลังจากนี้เขาจะช่วยอธิบายให้น้องชายเข้าใจ ไม่มองผมด้วยสายตาหวาดกลัวนะ

เพราะน้องวินทร์ก็เป็นคนที่สำคัญสำหรับผมเหมือนกัน

โซนโรงภาพยนตร์แทบจะว่างเปล่าไร้ผู้คน ที่บอกว่าแทบเพราะยังมีพนักงานทำงานกันตามปกติ กับกลุ่มคนอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่น่าจะมีเป้าหมายมาดูหนัง ชุดสูทสีดำ รองเท้าหนัง สีหน้านิ่งสนิทไร้อารมณ์ ยืนกันเป็นคู่บ้าง กลุ่มบ้างตั้งแต่บันไดเลื่อนจนถึงทางเข้าโรงหนัง น้องวินทร์มองไปรอบตัวด้วยสายตาแปลกใจ

“หนังรอบดึกคนน่าจะเยอะกว่านี้หรือเปล่าพี่ หรือเดี๋ยวนี้เขาไม่ดูหนังกันแล้ว”

“คงจะต้องย้ายไปดูที่อื่นแทนล่ะมั้งครับ” ตอบน้องไปเมื่อคิดได้ว่าพี่ไคบอกจะเหมาโรงหนังทุกโรงไว้ ไม่คิดจะว่าขนาดนี้ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ไม่ใช่แค่เพราะไม่อยากให้ภาพหลุดออกไปตามที่สาธารณะอย่างเดียว ที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำถึงขั้นนี้ ยิ่งมีแพลนจะเปิดตัวผมในอีกไม่กี่วัน นี่ยิ่งไม่จำเป็น

“คนดี” พี่ไคเดินตรงเข้ามาหาพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ตามควงแขนไม่ห่าง หน้าคุ้นๆแต่จำไม่ได้ว่าเป็นใครกระทั่งได้ยินเสียงน้องวินทร์ร้องเบาๆ

“อ๊ะ คุณเดซี่นี่ครับ”

“รู้จักเหรอ” ผมหันไปถามน้อง

“เป็นเซเลปครับ เพื่อนผู้หญิงที่คณะผมชอบกันเยอะเพราะสวยแต่งตัวเก่ง เป็นลูกสาวรัฐมนตรีกระทรวงอะไรสักอย่างผมไม่มั่นใจ” แบบนี้นี่เอง พี่ไคถึงบอกว่ายังมีประโยชน์อยู่และใช้ความรุนแรงไม่ได้

“ขอโทษที่ให้รอนะคนดี พี่ติดงานเลี้ยงเพิ่งจะปลีกตัวได้” พี่ไคยังคงยิ้มอ่อนโยนเสมอ เมื่อพบหน้ากันก็ทำตามธรรมเนียมครอบครัวคือกอดและหอมแก้ม แต่คนนอกอาจจะไม่คุ้นชินเท่าไหร่ ฮอว์กคล้ายมีประกายไฟในดวงตาเล็กน้อยแล้ววูบดับไป น้องวินทร์หน้าเหวอ ส่วนคุณเซเลปอะไรนั่งหน้าตึงทันที

“ใครคะไค”

“น้องชายคนเล็กของผมเองครับ ปั้นชา ปั้นชานี่เดชี่”

“ไม่ยักรู้นะคะว่าไคมีน้องชายหน้าตาน่ารักขนาดนี้” แม้สีหน้าจะดีขึ้นแต่สายตาก็ยังคงระแวงหน่อยๆ พี่ไคส่งยิ้มการค้าไปให้

“เพราะน่ารักไงครับ คุณป๊าถึงได้หวงมากไม่ยอมเปิดตัวให้ใครเห็น กลัวหัว..อืม หัวอะไรนะคนดี” คนที่โตในฮ่องกงไม่แม่นสุภาษิตยากๆของไทยเท่ากับผมหันมาถาม

“หัวกระไดบ้านไม่แห้งครับ สุภาษิตไทย พี่ไค ชาเป็นผู้ชายนะ เลิกล้อเรื่องนี้ได้แล้ว”

“ครับๆ ไม่ล้อแล้ว มานานหรือยัง” พี่ไคเปลี่ยนเรื่อง มือโอบรอบเอวผมตามความเคยชิน ขณะที่คุณเดซี่ขยับตัวมายืนอีกฝั่งของพี่ไคแล้วกอดแขนเอาไว้แน่น เบียดตัวเข้าหาส่งยิ้มหวานเผื่อแผ่มาทางผมด้วย

“สองพี่น้องรักกันจริงๆเลยนะคะเนี่ย แต่น้องชาก็น่ารักจริงๆ มิน่าไคดูหวงจังเลย”

“ผมมีน้องคนเดียวครับ ค่อนข้างจะหวงมาก ใครกล้าแตะต้องคงต้อง...สั่งสอน” สายตาที่เข้มขึ้นตวัดไปทางชายหนุ่มที่ยืนเงียบตลอดการสนทนา หากคนถูกจ้องกลับไม่ได้สะทกสะท้านเท่าไหร่ แม้จะถูกทักทายโดยตรงจากพี่ไคโดยที่ผมยังไม่ทันได้แนะนำก็ตาม “ไง ฮอว์กสินะ”

“ครับ” เจ้าของคิ้วเข้มก้มหัวลงเล็กน้อยให้คนอายุมากกว่า

“เรื่องเมื่อตอนเย็นฉันประทับใจมาก ขอบใจที่ช่วยดูแลน้องชายฉัน” เดาว่าน่าจะเป็นเรื่องพวกพี่เคน แน่นอนว่าไม่มีทางที่พี่ไคจะไม่รู้ ต่อให้เป็นบอดี้การ์ดของผมก็ย่อมมีคนของพี่ไคแฝงตัวอยู่บ้าง

คิดแล้วก็แอบหงุดหงิด ไม่ใช่ว่าผมอยากจะดื้อหรือแข็งข้อกับพี่ชายหรอกนะ แต่ผมโตแล้ว ไม่จำเป็นที่พี่ไคจะต้องรู้ทุกเรื่องก็ได้ บางทีควรคิดจริงจังเรื่องให้จวินกับโฉวกลับมาดูแลเหมือนเดิม

“ไม่เป็นไรครับ” ฮอว์กตอบเพียงสั้นๆ ไม่ได้ขยายความเพื่อเอาความดีเข้าตัว นั่นทำให้ความพอใจปรากฏบนสายตาของพี่ไควูบหนึ่ง

“ก็ดี ถ้าอย่างนั้นถือว่าเป็นการตอบแทน อยากได้อะไรล่ะ ฉันให้ได้ทุกอย่าง”

“ไม่เป็นไรครับ” เขาตอบซ้ำคำเดิมอีกครั้ง

“หึ แล้วนี่...” พี่ไคเลิกสนใจฮอว์ก หันไปทางน้องวินทร์ที่ยังหน้าเหวอไม่เปลี่ยน ได้ยินเสียงน้องพึมพำชื่อพี่ชายผมก่อนหน้านี้ด้วย คงตกใจน่าดูที่ได้เห็นทั้งเซเลปและมาเฟียชื่อดังใกล้ๆขนาดนี้

“นี่น้องวินทร์ เป็นน้องชายของฮอว์กครับ” ผมเดินไปกอดแขนน้องวินทร์พาเข้ามาแนะนำตัวกับพี่ไค “แล้วก็เป็นน้องชายของชาด้วย น้องเรียนปีหนึ่งแต่คนละมหาลัยกัน”

“น้องชายของคนดี? ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องเป็นน้องชายของพี่ด้วยสินะ” พี่ไคน่าจะดูออกว่าผมเห่อน้องวินทร์แค่ไหน เพราะอยากมีน้องชายให้เล่นด้วยมานานแล้ว อีกอย่างนิสัยน้องวินทร์ก็ร่าเริงคุยเก่ง ไม่กวนประสาทเหมือนคนพี่ด้วย ผมยิ่งชอบเข้าไปใหญ่

“มะ ไม่กล้าหรอกครับ” 

“เอาเถอะ คงรู้จักฉันแล้ว ไม่ต้องแนะนำตัวหรอกใช่ไหม”

“คะ ครับ”

“หึหึ ถ้าอย่างนั้นไปดูหนังกันดีกว่า คนดีอยากดูเรื่องอะไร” ความสนใจของพี่ไคยังพุ่งตรงมาที่ผม ทำให้คนข้างกายเขาแสดงสีหน้าไม่พอใจอยู่ลึกๆ เพื่อเห็นแก่ว่ายังมีประโยชน์กับจางกรุ๊ปอยู่ ผมจะช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆก็แล้วกัน

“พี่เดซี่เป็นคนเลือกดีกว่านะครับ ให้เกียรติสาวสวยในค่ำคืนนี้”

ได้ยินเท่านั้นรอยยิ้มหวานและเป็นมิตรก็ส่งตรงมาที่ผมทันที ดวงตาเป็นประกายถูกใจไร้ร่องรอยเป็นศัตรูของลูกสาวรัฐมนตรีคนดังทำให้ผมแอบขำ แต่ก็ไม่แสดงออก

“แหม น้องชาเนี่ยน่ารักจังเลย ไคต้องดูน้องเอาไว้นะคะ”

“ครับ” พี่ไคยังคงรับคำสั้นๆไม่ได้พูดอะไรมาก จะว่าไปเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นพี่ไคกับฮอว์กนี่คล้ายกันมาก คือจะเย็นชาไม่สนใจใคร

“ถ้าอย่างนั้นดูเรื่องนี้ก็แล้วกันนะคะ” เธอชี้ไปที่หนังดังจากต่างประเทศเรื่องหนึ่ง กำลังอยู่ในกระแสตอนนี้ จากนั้นก็ปรายสายตาไปยังคนสนิทของพี่ไคด้วยท่าทางที่ถือตัวกว่าเดิม “นี่ ขอเครื่องดื่มให้ฉันด้วยนะ เราจะดูกันที่โรงวีไอพี คุณไคบอกฉันแล้วว่าวันนี้เหมาโรงหนังทุกโรงเพื่อฉันคนเดียว”

“ได้ครับ” คุณเยียนก้มหน้าลงรับคำสั่ง แต่เป็นผมที่รีบยกมือห้าม

“อย่าเลยครับคุณเยียน ให้คนอื่นไปจัดการดีกว่า มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณเยียน”

“น้องชาคะ ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ ให้ใครไปก็เหมือนกัน” พอเห็นผมสนิทด้วย คุณเดซี่ก็เริ่มทำตัวเหมือนเป็นพี่สะใภ้ขึ้นมา ผมยังคงรักษาสีหน้ายิ้มแย้มเช่นเดิม

“ไม่เหมือนหรอกครับพี่เดซี่ ถ้าพี่จะควงกับพี่ไค” ผมเลือกใช้คำว่าควงทำให้ใบหน้าสวยกระตุกไปเล็กน้อย “ควรรู้ไว้นะครับว่าคุณเยียนไม่ใช่คนรับใช้ แต่เป็นมือขวาของพี่ไคที่พวกเราเคารพเหมือนพี่ชายคนโต ขนาดผมยังต้องเกรงใจเลย แล้วพี่เดซี่จะไม่เกรงใจจริงๆเหรอครับ”

พร้อมกับหัวเราะน้อยๆที่ทำให้คนฟังหน้าซีดเพราะเพิ่งรู้ความสำคัญของคุณเยียน นี่ถือว่าช่วยเหลือกันนะ ขืนสั่งคุณเยียนไม่ดูสี่ดูแปด ได้ถูกพี่ไคจับโยนลงจากชั้นบนสุดของห้างฯพอดี

“คะคือ เดซี่ไม่รู้”

“ช่างเถอะครับ เราไปดูหนังกันดีกว่าเดี๋ยวจะดึก น้องวินทร์ อยากกินอะไรไหม เลือกได้หมดเลยนะไม่ต้องจ่าย พี่ไคเหมาหมดแล้ว”

“คือ...” น้องวินทร์ดูเกรงใจ หันไปสบตากับฮอว์กเพื่อปรึกษา แต่ยังไม่ทันจะได้ตัดสินใจก็ถูกมือดีฉกไปซะก่อน 

มือหนาคว้าเข้าที่ข้อมือจนเจ้าตัวตกใจอ้าปากค้าง ก่อนที่ร่างสูงกว่าจะประชิดตัว ส่งสายตาไปยังคนเป็นพี่ชายสายเลือดเดียวกัน น้ำเสียงนิ่งเรียบจับอารมณ์ไม่ได้

“ฮอว์กตามสบายเลยนะ แต่ฉันขอยืมตัวน้องชายหน่อยได้ไหม ไม่ค่อยได้เข้าโรงหนังแบบนี้เท่าไหร่ เด็กๆน่าจะช่วยแนะนำเรื่องขนมได้ดีกว่า”

“....ครับ”

“พี่ฮอว์ก”

“อย่าซนกับคุณไคล่ะ” แทนที่ฮอว์กจะช่วย กลับสั่งเสียงนิ่งไม่ต่างกัน พี่ไคหัวเราะหึคำหนึ่งแล้วแก้ประโยคให้ถูกต้อง

“เรียกว่าพี่ไคเถอะ ทั้งสองคนเลย...ไปเถอะครับ น้องวินทร์”

น้องวินทร์ถูกลากไปแล้ว ผมมองตามน้องด้วยความสงสาร พร้อมกับแปลกใจมากที่เห็นพี่ไคเป็นอย่างนี้ ปกติเขาค่อนข้างถือตัวไม่สุงสิงกับคนแปลกหน้า นี่คงไม่ใช่ว่า...อ่า ไม่อยากจะคิดเลย

“ฮอว์ก อยากกินอะไร ป๊อปคอร์นไหม เราอยากกินป๊อปคอร์นหวาน”

“ไม่” นี่ก็ตอบกลับได้ไร้เยื่อใยเหลือเกิน ถ้าไม่ติดว่าสายตาเปล่งประกายขี้แกล้งจะน้อยใจจริงๆแล้วนะ

“น่า กินเป็นเพื่อนเราหน่อย นะนะ เดี๋ยวป้อนให้” ไม่รอฟังความเห็นฮอว์กแล้ว ผมลากคนคิ้วเข้มไปที่โซนขนมแบบที่พี่ไคลากน้องวิน(รวมถึงคุณเดซี่เกาะแขนติดไปด้วย) มีช่องสำหรับสั่งของอยู่ห้าช่อง แม้เราจะมีแค่สองกลุ่มแต่ก็มีพนักงานยืนรอบริการทุกช่อง ผมเลือกแยกไปอีกทางเพราะเหมือนว่ากลุ่มของพี่ไคจะไม่เสร็จง่ายๆ เห็นยืนเถียงอะไรกันก็ไม่รู้ ได้ป๊อปคอร์นหวานกับน้ำเปล่าหนึ่งขวดไปแบ่งกันกิน

“อ้วนนะ” เมื่อเลือกที่นั่งได้ ดวงตาเหยี่ยวก็เหลือบไปมองป๊อบคอร์นถังใหญ่

“ไม่มีทาง เราออกกำลังกายตลอด กินแค่นี้ไม่อ้วนหรอก ข้าวขาหมูที่ฮอว์กพาเราไปกินวันก่อนยังแคลฯเยอะกว่านี้ด้วยซ้ำ อย่ามาหลอกเราเลย”

“ฉันไม่กินของหวาน”

“พอเดาได้ ดุๆอย่างนี้กินน้ำตาลเข้าไปอีก คลั่งพอดี”

“ว่าใคร” ฮอว์กดุซ้ำอีกรอบ อย่าคิดว่าผมจะกลัว ลอยหน้าลอยตาล้อเลียนกลับ มือหยิบเอาป๊อบคอร์นชิ้นเล็กๆยัดปากเขาในจังหวะที่เผลอ ”เล่นเป็นเด็ก”

ฮอว์กบ่นไปขมวดคิ้วไปเพราะไม่ชอบใจรสชาติหวานๆของคาราเมล โรงหนังวีไอพีสิบสี่ที่นั่งเน้นความเป็นส่วนตัว แต่ล่ะคู่มีเตียงพร้อมที่กั้น จากตรงนี้จึงไม่เห็นกลุ่มของพี่ไค คุณเดซี่และกวินทร์ที่นั่งห่างออกไปเยอะมาก 

“ฮ่ะๆๆ อร่อยล่ะสิ กินอีกไหม” ทำท่าจะยัดป๊อปคอร์นอีกชิ้นเข้าปาก แต่รอบนี้อีกฝ่ายไหวตัวทัน เอี้ยวหลบได้ ผมย่นหน้าไม่พอใจแล้วขยับตาม พอตื๊อหนักๆเข้าฮอว์กคงเริ่มหงุดหงิด

“อยากกินก็กินเองสิ” ว่าแล้วเขาก็งับป๊อปคอร์นที่ปลายนิ้วของผมไว้ตรงริมฝีปาก ฝ่ามือวางที่ต้นคอรั้งให้ผมเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว

เป็นวิธีการป้อนที่คาดไม่ถึงมาก่อน เมื่อริมฝีปากนั้นประกบลงมาพร้อมกับความหวานของป๊อปคอร์นที่ถูกดันเข้าในปาก ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นวางบนไหล่กว้าง เงยหน้าขึ้นอีกนิดเพราะกลัวว่าจะกินได้ไม่ถนัด

ปากเราทั้งคู่บดเบียดเข้าหากันเชื่องช้าอ้อยอิ่ง ผมเพิ่มให้ร้อนแรงขึ้นด้วยการเผยอริมฝีปากออกเชื้อเชิญลิ้นอุ่นชื้นเข้ามาในโพรงปาก ฮอว์กย้ายแขนทั้งสองข้างลงไปกอดรอบเอว  เก้าอี้แบบกึ่งนั่งกึ่งนอนทำให้เขาต้องตะแคงตัวพลิกขึ้นมาคร่อมร่างผมเอาไว้ครึ่งหนึ่ง ขณะที่ผมนอนราบแผ่นหลังติดกับเบาะหนัง ยกสองมือขึ้นโอบรอบคอแกร่ง

“อืมมม”

“อร่อยไหม” เจ้าของดวงตาเหยี่ยวกระซิบถามแนบชิดริมฝีปาก

ผมหัวเราะ หยิบป๊อบคอร์นอีกชิ้นขึ้นมาแนบกับปากเขา “ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่”

ฮอว์กกระตุกยิ้ม แล้วป้อนป๊อบคอร์นชิ้นนั้นอีกหน

รีวิวจูบครั้งที่สองในโรงหนัง ป๊อบคอร์นคาราเมลหวานสุดๆไปเลย

 

 

100%

*********

ถามว่าใครถูกลวนลาม คำตอบคงเป็น...

ปล. อุ๊ย เรือใหม่แว๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.766K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2781 Tdiodes (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:17
    ไม่จีบกันให้มากพิธีเลยจ้าาาา อ่อยๆกันไปมาไปเลย
    #2,781
    0
  2. #2745 IIISKY__ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 16:24
    นี่คิดว่าน้องชาได้กำไรเต็มๆเลยแหละ อ้อนเก่ง วอแวเก่งงงงงง
    เรือไควินทร์ต้องมากแน้นนนนน
    #2,745
    0
  3. #2704 Earn0624 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 20:50
    กรี๊ดดดด คาดหวังมาก พี่ไคน้องวินทร์ อายุห่างกันเท่าไหร่น่ะ

    ส่วนคู่หลักคือหวานไม่ไหวแล้ว หอมแก้มต่อหน้าแม่ จูบกันในโรงหนังที่พี่ชายอยู่ด้วย เกินไปมาก ใจสั่นเลย
    #2,704
    0
  4. #2680 我的王子 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 14:57

    คือตอนนี้เขินมากกกกกกก
    #2,680
    0
  5. #2656 NACHI1743 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:30
    ร้ายจริง
    #2,656
    0
  6. #2641 NSN5 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:32
    กริ้ดดดดด ตอนนี้คือเขินหนักมากกกกก กริ้ดดดตั้งเเต่ตอนพี่ไคลากเเขนน้องวินท์ล่ะ เเล้วมาเจอรีวิวจูบครั้งที่สองคือ เดี๊ยนตายค่ะ ฮือออ
    #2,641
    0
  7. #2634 jaja230742 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:34
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!
    #2,634
    0
  8. #2620 Kamobee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:43

    เล่นแบบนี้ไม่กลัวพี่ไคเลยน้าาาา
    #2,620
    0
  9. #2613 INGPANG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:51

    น๊องงงงง!!! วินทร์ไคต้องมาแล้วไหม

    งุ้ยยยย~
    #2,613
    0
  10. #2589 sarunya1245p (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 01:08

    ไควินทร์ต้องมาแล้วงานนี้><

    #2,589
    0
  11. #2585 pinend (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 14:48
    น้องคะ น้องงงพูดไม่ออก ทำไม่แซ่บขนาดนี้คะคนดี
    #2,585
    0
  12. #2578 Nyoong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 10:42
    คุณคะ ไม่ได้มากันแค่ 2 คนนะค่าาา อิจตาร้อนแล้ว
    #2,578
    0
  13. #2567 Sansuyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:50
    โอ้ยยนยนชอบ ฟินตัวแตก
    #2,567
    0
  14. #2549 0899404255 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 20:21
    นุ้งชาแซบมาก
    #2,549
    0
  15. #2535 Kimpuaypark (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 23:38
    แซ่บมากกกกก
    #2,535
    0
  16. #2514 MissNamkhang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:52
    FCวินทร์ไค
    #2,514
    0
  17. #2510 เลดี้วาย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:49
    ไควินทร์ เรือนี้ต้องมาแน้วววว
    #2,510
    0
  18. #2490 CallistoJpt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:31
    น้องชาเป็นคนไสยๆ โอ๊ยยยยลืมพี่ไคกันไปแล้วหรือเปล่าคะทั้งสองคน >///< พี่ไคกับน้องวินทร์ดูเคมีเข้ากันดี เราลุ้นคู่นี้ได้ไหมคะ ^^
    #2,490
    0
  19. #2479 maybunny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:26
    พี่ไคนี่ยังไงงง
    #2,479
    0
  20. #2429 mileyduchess (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:44
    น้องชาร้ายสุดๆๆๆๆๆ
    #2,429
    0
  21. #2414 MinaMon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:21
    แม่่่่ หนูไม่ไหววว พี่ไคเกียมไม้เรียวแร้ววว
    #2,414
    0
  22. #2400 Noonn Chutima (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:16
    คือตอนนี้ก้ลงเรือฮอว์กชาเเละเเต่กำลังเอาเชือกไปผูกเรือพี่ไคด้วย
    #สองเรือนี้ต้องเเล่นวะ อิอิ
    #2,400
    0
  23. #2372 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:48
    เเงงงงงงงงงงงง
    #2,372
    0
  24. #2347 Kibibiza (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:40
    คือดีอะ
    #2,347
    0
  25. #2297 RealThxnB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 17:13
    ปืนในมือพี่ไคคือสั่นไปหมดแล้วนะ555555
    #2,297
    0