Find my FAN #ชาจะมีเพื่อน

ตอนที่ 14 : #13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,424 ครั้ง
    24 ธ.ค. 62

 

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr

“พี่ไค~”

[ใจกล้าจังนะคนดี ถึงกับพาผู้ชายขึ้นห้องแล้วเหรอ] แค่ประโยคแรกที่ไม่มีคำทักทายจากพี่ไคสุดที่รัก ผมก็ยิ้มเจื่อนทันที จากรอยยิ้มที่ได้แกล้งฮอว์กเมื่อกี้ เหลือแค่ยิ้มแห้งๆ

“ไม่เห็นแปลกเลยพี่ไค เพื่อนกันทั้งนั้น น้องก็ผู้ชาย ไว้พาผู้หญิงขึ้นห้องแล้วค่อยมาดุสิ”

[มุกนี้ใช้กับม๊าได้ผล แต่กับพี่ไม่ได้ผลหรอกนะครับ พี่คงตามใจคนดีมากไปอย่างที่คุณป๊าบอก เราถึงได้ซนแบบนี้ เห็นทีจะต้องไปเยี่ยมเราบ้างแล้วนะ]

“โธ่ พี่ไค ไม่เอาสิ ชายังไม่ได้ทำอะไรเลย”

[พี่เลี้ยงเรามา ทำไมจะไม่รู้ว่าเรานิสัยยังไงปั้นชา] นานครั้งพี่ไคจะเรียกชื่อจริงผมด้วยเสียงจริงจังแบบนี้ นั่นแปลว่าผมคงจะเล่นมากไปจริงๆ [จะคบใครพี่ไม่ว่าหรอกนะ แต่ดูให้ดีๆก่อน น้องเป็นหัวใจของคนทั้งบ้าน ถ้าน้องเสียใจพวกเราก็เจ็บปวดไปด้วย]

“ฮือออ ชากับฮอว์กเป็นเพื่อนกันจริงๆนะพี่ไค” ผมตอบเสียงอ่อน พยายามอ้อนให้พี่ไคไม่ดุมาก และมันก็ได้ผลเมื่อเสียงจริงจังลดระดับลง

[พี่รู้ว่าชาฉลาดและระวังตัวเก่ง แต่กับเรื่องความรักน้องไม่มีประสบการณ์ พี่เป็นห่วงจริงๆ]

“ไม่ต้องห่วงนะพี่ไค ฮอว์กเป็นคนดี ไม่เหมือนคนอื่นแน่นอน”

[หลงผู้ชาย] พี่ชายที่แสนอ่อนโยน ด่ามาแบบนี้ ผมก็สะอึกเลยสิ แรงไปนะพี่ไค น้องยังไม่ได้อะไรเลย

“ยังไงชาก็รักพี่ไคที่สุดในโลกอยู่แล้ว อีกอย่างชากับฮอว์กเป็นเพื่อนกันจริงๆ ชายืนยัน พี่ไคอย่าทำอะไรเพื่อนชาเลยนะ นะครับน้า~”

[หึ ก็ต้องดูไปก่อน คนนี้ยังไม่มีอะไรให้ห่วง]

“หืม? ไม่น่าเชื่อว่าคำนี้จะหลุดจากปากพี่ไคนะเนี่ย ปกติใครเข้าหาชาพี่ไคก็บอกว่าไม่ผ่านสักคน นี่กลับใช้คำว่าไม่น่าห่วง”

[พี่ว่าเขาน่าห่วงกว่าอีก] แหม รู้ทัน [แล้วก็นะ น้องใช้คำผิดครับ คนนี้ไม่ได้เข้าหาชา แต่ชาเข้าหาเขาไม่ใช่หรือไง]

“น้องอยากเป็นเพื่อนกับเขานี่นา” ฮอว์กมีหลายอย่างที่น่าสนใจ จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ผมรู้สึกว่าเขาดึงดูดสายตาผมได้เสมอ ทั้งข่าวลือเสียหาย ผู้คนมองด้วยความหวาดกลัว รวมถึงต้องอยู่คนเดียว

แรกเริ่มผมสนใจเขาจากตรงนั้น แต่พอได้รู้จัก ได้พูดคุย ความรู้สึกมันก็เริ่มเปลี่ยน เขาไม่ได้เป็นอย่างที่ใครเห็นหรือเข้าใจ เขาเป็นคนดี จิตใจดี ปากร้ายกวนประสาทไปนิด ยังถือว่าให้อภัยได้ หักลบกับนิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่นของเขาไป เอาเป็นว่าดีเสมอตัว

[พี่ต้องประชุมแล้ว เสาร์อาทิตย์นี้กลับบ้านด้วยนะคนดี คุณป๊าอยากให้คนดีออกงานด้วย ไปเป็นคู่ควงให้คุณป๊าหน่อย ม๊าต้องไปงานเลี้ยงกับพี่อีกงานหนึ่ง]

“ได้เลยครับ” ผมรับปากอย่างว่าง่ายและบอกลาพี่ไค ไม่ได้ถามว่าทำไมคุณป๊าถึงวางแผนให้ผมออกงานแรกในชีวิตเอาตอนนี้ เดาได้ไม่ยากว่างานที่คุณป๊าจะไปต้องเป็นงานใหญ่อย่างแน่นอน 

ได้เวลาเปิดตัวผมแล้วสินะ

คนที่หายเข้าไปในห้องนอนกลับออกมาอีกครั้ง ฮอว์กใส่แค่กางเกงนอนขายาวของ...พี่ไค

ก่อนหน้านี้พี่ไคมาค้างด้วย คงจะลืมทิ้งไว้ มือดีจริงๆ เสื้อผ้าออกเต็มตู้แต่กลับหยิบชุดของพี่ไคมาใส่ ถ้าพี่ชายผมเห็น ได้ระเบิดคอนโดฯนี้แน่นอน เขาเป็นคนขี้หวงของมาก ขนาดผมเป็นคนดี เป็นสุดที่รักของเขา บางอย่างก็ไม่สามารถหยิบมาใช้โดยไม่ขอได้

“มีตัวนี้เท่านั้นที่ใส่ได้ ของนาย?” ฮอว์กบอกโดยไม่ต้องรอให้ถาม คงเห็นสีหน้าผมแหละ

“ของพี่ไค...พี่ชายเราน่ะ วันที่ย้ายหอพี่ไคมาค้างด้วย เราเป็นประเภทกลัวผี ถ้าเปลี่ยนที่นอนแล้วจะนอนที่มืดไม่ค่อยได้ ต้องให้ชินก่อน”

“อ้อ พี่ชายแท้ๆ?”

“แท้สิ แต่หน้าตาเราไม่ค่อยเหมือนกันหรอกนะ พี่ไคเหมือนคุณป๊า ส่วนเราเหมือนม๊าน่ะ นี่ไงจะให้ดูรูป” ผมหยิบโทรศัพท์มาเปิดรูปครอบครัวให้ฮอว์กดู เจ้าตัวเดินมานั่งข้างๆ ก้มมองหน้าจออย่างพิจารณา สักพักก็ขมวดคิ้ว

“นี่?”

ผมนิ่งเงียบก่อนจะกลั้นใจถามออกไป “กลัวไหม”

เชื่อได้เลยว่าฮอว์กต้องรู้จักคุณป๊า ม๊า แล้วก็พี่ไคแน่นอน จากสีหน้าของเขา ดูช็อกไปเล็กน้อยทำให้ผมเริ่มกลัว ปมในอดีตที่อยู่ในใจกลับมาทำร้ายอีกครั้ง ร่างกายเริ่มสั่น มือเย็นเฉียบ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับฮอว์ก

เขาเป็นคนที่ผมไม่อยากให้แสดงออกว่าหวาดกลัวมากที่สุด

“ทำไมถึงบอก? คนอื่นคงไม่เคยรู้สินะ”

“อือ คะ คนในคณะไม่รู้ ยกเว้นนานาที่เรียนด้วยกันตอนมัธยม...เรา...ไม่อยากให้ฮอว์กรู้จากคนอื่น...อยากให้รู้จากเรา”

“อืม”

“อืม?” ผมเงยหน้าขึ้นเมื่อได้คำตอบมาสั้นๆแบบหาความหมายไม่ได้ สบตากับคุณเหยี่ยวตาดุที่มองอยู่ก่อนแล้ว 

ไร้ซึ่งความหวาดกลัว

สายตาของฮอว์กยังคงเหมือนเดิมทำให้ผมยิ้มกว้าง นั่นสินะ ลืมไปได้ยังไงว่าคนอย่างฮอว์กย่อมไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เป็นคนที่เข้มแข็ง กล้าหาญ และอ่อนโยน ไม่หวั่นไหวกับแค่ผมเป็นลูกมาเฟียหรอก

“หัวข้อรายงาน” แถมยังดีดหน้าผากลูกมาเฟียอีกแล้วด้วย

จะให้พี่ไคส่งคนมายิง!

แหะๆ ล้อเล่น

“อ้อ หัว..หัวข้อรายงานเนอะ มาเหอะเราอธิบายให้ฟัง” พอเขาเปลี่ยนเรื่องผมก็รู้สึกสบายใจขึ้น ลอบสังเกตหลายครั้งก็ยังทำตัวปกติ ตั้งใจฟังข้อมูลที่ผมพูดไป ซักถามในสิ่งที่ไม่เข้าใจกลับมา เกือบชั่วโมงการคุยงานก็จบลงด้วยดี

“ศุกร์นี้อาจารย์ให้อัพเดทข้อมูลความคืบหน้านะ เรานัดกันตอนแปดโมงเพื่อรวมหัวข้อก่อนเข้าเรียนโอเคไหม” ผมสรุปปิดท้าย

“ได้” เขาตอบ รวบกระดาษทั้งหมดยัดลงกระเป๋าเป้ตัวเอง ลุกขึ้นยืน “งั้นกลับก่อนนะ เดี๋ยวจะดึก”

“ไม่ค้างที่นี่เหรอ” ผมถามตาใส ผลที่ได้คือฮอว์กมองดุอีกรอบ

“ชวนผู้ชายค้างด้วยบ่อยหรือไง”

“นอกจากพี่ไค ก็มีฮอว์กคนแรกอะ แต่แปลกตรงไหนล่ะ ชวนผู้ชายค้างไม่น่าตกใจเท่าชวนผู้หญิงค้างหรอกนะ เพื่อนกันทั้งนั้น”

“สาบานสิ ว่าคิดแบบนั้นจริงๆ”

“.....เอานิ้วไขว้ไว้ด้านหลังได้ปะล่ะ”

“หึหึหึ”

“ทำไมชอบรู้ทัน ม๊าเรายังรู้ไม่ทันเลยนะ ฮอว์กร้ายยย”

“กลับล่ะ เด็กหื่น” ฮอว์กส่ายหน้า หนีเข้าห้องนอนไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมเดินตามเข้าไป เขย่าแขนเขาเบาๆ ส่งสายตาปริบๆประกอบให้น่าเอ็นดูขึ้น

“เราเป็นห่วงจริงๆนะ วันนี้เจ็บตัวตั้งเยอะแล้ว บ้านก็อยู่ไกลกว่าจะไปถึงคงดึกมากๆ แม่กับวินทร์ก็เข้านอนไปแล้ว ลำบากเขาลุกมาเปิดประตูบ้านให้อีก ไหนจะโยโย่ที่กำลังหลับสบายต้องถูกรบกวน ค้างนี่สะด๊วก สะดวก อ้อ แต่ต้องนอนห้องเดียวกันนะเพราะว่าอีกห้องยังจัดไม่เสร็จ”

“นี่อ่อยกันอยู่หรือเปล่า” คิ้วเข้มยกขึ้น ตาคมหรี่มองอย่างค้นหาคำตอบ ซึ่งก็ไม่มีอะไรให้จับผิดหรอก ผมห่วงเขาจริงๆ ช้ำไปทั้งตัวจะให้ขี่บิ๊กไบก์คันโตกลับบ้านก็น่าเห็นใจ

“ถ้ากลัวเรา งั้นเดี๋ยวเราให้คนของเราไปส่งฮอว์กที่บ้านแทนแล้วกัน รถก็จอดไว้นี่ไม่ก็ให้ขับตามไป โอเคนะ” น้อยใจแล้ว หวังดีแท้ๆแต่กลับมองเจตนากันแบบนี้ ผมปล่อยแขนล่ำๆออก หันหนีไปทางเตียงนอน

ไออุ่นจากวงแขนแข็งแรงสอดเข้ามาที่ข้างเอว กอดรัดเอาไว้ รั้งไม่ให้ผมหนีไปไหนได้ คนตัวสูงกว่ายืนซ้อนจากด้านหลังวางคางลงมาบนไหล่ น้ำเสียงกวนๆขี้แกล้งเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน

“ล้อเล่นน่า อย่างอนสิ”

ผมกัดปากแน่น แอบเอนตัวพิงอกอุ่นที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างเนียนๆ แกล้งทำเป็นไม่สนใจความร้อนบนหน้าที่ลามไปถึงใบหูของตัวเอง วางมือลงบนท่อนแขนหนาที่ทาบอยู่ตรงหน้าท้องของผม

“เราห่วงฮอว์กจริงๆนะ มันดึกแล้ว ถ้ากลัวแม่จะห่วงเดี๋ยวเราโทรไปขอให้ก็ได้ แม่ฮอว์กรักเราต้องไม่ว่าอยู่แล้ว”

“จะแย่งตำแหน่งลูกรักด้วยหรือไง” ปลายจมูกเฉียดอยู่แถวต้นคอ ผิวเนื้อที่เสื้อคอกว้างปกปิดไม่มิด แอบรู้สึกแปลกอย่างที่ไม่เคยมาก่อน ไม่แน่ใจว่าคือความรู้สึกอะไร

รู้แค่ว่า มันดี

“ฮอว์กก็ไปแย่งตำแหน่งลูกรักจากม๊ากับคุณป๊าเราบ้างก็ได้นะ เอาคืนไง”

“หึ กับม๊าคงพอไหว แต่กับป๊านาย คงได้กระสุนมาแทน...พี่ชายหวงไหม” อยู่ๆก็ถามอะไรแบบนี้ ผมไม่เห็นสีหน้าเขาด้วย ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจที่ใกล้กับใบหู

“พี่ไคบอกว่า ฮอว์กผ่าน ดีใจซะสิ ปกติพี่ไคไม่ให้ใครผ่านง่ายๆหรอกนะ”

“ผ่าน? เรื่องอะไร” คนฉลาดแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกแล้ว นี่เป็นวิธีเข้าหาแบบใหม่หรือเปล่า ทำให้ผมตื่นเต้น สนใจ ไล่ตามอย่างที่คนอื่นไม่เคยทำมาก่อน...ก็ไม่น่าใช่ฮอว์กนะ คงเป็นนิสัยของเขาจริงๆ

“กะ ก็ เพื่อนไง ให้เป็นเพื่อนกันได้งี้” 

“รู้เรื่องฉัน?”

“ไม่มีอะไรที่พี่ไคไม่รู้หรอก วันนี้ฮอว์กจะค้างที่นี่พี่ไคยังรู้เลย เมื่อกี้ก็โทรมา”

“หึ บอกตอนไหนว่าจะค้าง ขี้ตู่”

“หมดเวลาเล่นตัวแล้ว เราง่วง นอนกันเถอะ” ผมแกะท่อนแขนหนาออกจากเอว จับข้อมือขวาจูงเขาขึ้นเตียง ไม่ลืมหันไปช้อนสายตามองแล้วส่งยิ้มหวานให้ เดินอย่างเชื่องช้าไม่กี่ก้าวก็ถึงจุดหมาย ฮอว์กเดินตามอย่างว่าง่าย 

เราปีนขึ้นเตียงโดยที่ผมขึ้นไปก่อน แล้วดึงฮอว์กตามขึ้นมา สอดตัวเข้าในผ้าห่มผืนเดียวกัน หยิบรีโมทมากดปิดไฟ ทั้งห้องเหลือเพียงความมืดสลัวจากแสงไฟห้องน้ำเลือนรางเท่านั้น

“ฮอว์ก” เรียกชื่อเขาในความมืด ดวงตาเหยี่ยวเป็นประกายสะท้อนกลับมา

“อะไร”

“ไม่จูบจริงเหรอ บรรยากาศกำลังได้เลยนะ”

“ดีดหน้าผากแทนเอาไหม” แล้วก็ทำท่าจะดีดนิ้วจริงๆ จนต้องรีบใช้สองมือปกป้องหน้าผากตัวเองไว้ก่อน ฮอว์กใจร้าย

“ถามหน่อยสิ ทำไมถึงมาทำงานเป็นสตั๊นฯ” เงียบกันไปสักพักผมก็ทำลายความเงียบอีกครั้ง ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองพูดมากแบบนี้ มันเรียกว่าอะไรนะ...ตื่นเต้น?

“ชอบ”

“แค่นั้นเหรอ”

“แค่นั้น”

“ไม่ได้มีปมอะไรแบบ ต้องช่วยที่บ้านทำงานหาค่าเทอม หรือส่งเสียน้องเรียนแบบนั้นเหรอ”

“มโนเก่ง ไปเป็นนักเขียนแทนไหม”

“ฮอว์กก็ดุเก่ง”

“หึ ยังไม่ได้ดุเลยนะ” ดุอะไร อะไรดุ ผมรู้นะผมเรียนมา หาว่าผมหื่น ฮอว์กเองก็ทะลึ่งไม่ต่างกันหรอก ทำมาเป็นดีดหน้าผากบ้าง ทำตาเหยี่ยวใส่บ้าง ที่แท้ก็แอบคิดอะไรไม่ดีเหมือนกันล่ะสิ โด่

“อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ เราอยากรู้จริงๆนะ ทำไมถึงได้อยากเป็นสตั๊นแมน มันไม่ใช่อาชีพที่ฮิตเท่าไหร่”

“ก็แค่ชอบการต่อสู้ ชอบศิลปะป้องกันตัว แล้วการเป็นสตั๊นแมนก็น่าสนใจ ได้เรียนรู้เทคนิกใหม่ๆ”

“มีความฝันอยากไปให้ถึงฮอลลิวูดอะไรแบบนั้นไหม เราว่าฮอว์กทำได้นะ จากที่เห็นวันนี้ฮอว์กทำได้ดีมาก เก่งเลยล่ะ ที่หน้าช้ำเนี่ยเพราะคนอื่นผิดคิวทั้งนั้นเลย”

“มโนเก่งแล้วยังอวยเก่ง” เสียงพูดปนขำทำให้ผมเขิน เพิ่งรู้สึกตัวเหมือนกันว่ากำลังอวยเขาอยู่

“แต่เราคิดแบบนั้นจริงๆนะ ฮอว์กเก่ง เรานับถือมากเลย มีความอดทนด้วยเจ็บตัวก็ไม่บ่น”

“เนี่ย เรียกอวยอยู่”

“แล้วเรื่องที่ไปทำงานนี้ทำไมไม่บอกใครล่ะ ปิดเป็นความลับเหรอ” มอเราไม่ได้ห้ามทำงานพิเศษ ฮอวก์ก็ไม่ใช่นักเรียนทุน ผมไม่เห็นความจำเป็นที่เขาจะต้องปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ ถ้ากลัวว่าเพื่อนจะดูถูกก็ไม่ใช่นิสัยฮอว์ก หรือว่าเป็นสัญญาของบริษัท

“ขี้เกียจ” คำตอบเล่นเอาเงิบ คิดไปสารพัดเหตุผล ดันตอบง่ายๆแค่นี้เนี่ยนะ

“ถ้าอย่างนั้นที่มีข่าวลือว่าเห็นเดินกับคนกลุ่มใหญ่ หรือกับพวกหน้าตาน่ากลัว ก็เป็นคนในกองถ่ายอย่างนั้นสิ”

“คงเป็นตอนที่ถ่ายฉากปลอมตัวเข้าแก๊งโจร ไม่ก็อาจจะเป็นรุ่นพี่สตั๊นด้วยกันมั้ง พวกนั้นชอบนัดเที่ยวบ่อยๆ...ไม่นอนหรือไง ไหนบอกง่วง”

“ตอนแรกก็ง่วง แต่ตอนนี้อยากคุยมากกว่า ที่เข้าเฝือกเมื่อตอนโน้นก็เพราะทำงานสตั๊นเหมือนกันใช่ไหม”

“อืม ตอนนั้นถ่ายเรื่องอื่น ฉากต้องใช้ท่อเหล็กตีใส่แขนน่ะ แต่มันพลาดไปหน่อย” ฮอว์กรับอย่างง่ายดาย เล่าให้ฟังถึงความผิดพลาดทางเทคนิกของกองถ่ายเรื่องก่อน แค่ฟังว่าท่อเหล็กผมก็ซี้ดปากด้วยความเสียวแล้ว

“กระดูกหักเลยสิ เห็นใส่เฝือกเป็นเดือนๆ”

“ร้าวน่ะ แต่หมอให้ใส่จนกว่าจะหายดีเลย เพราะว่าอาชีพนี้ต้องรักษาร่างกายดีๆ ไม่อย่างนั้นก็ทำไม่ได้ ช่วงนั้นต้องพักงานแล้วหาสตั๊นคนอื่นแทน”

“เขาไม่รอฮอว์กเหรอ แบบให้กลับไปถ่ายต่องี้”

“ฉันแค่ตัวแทน ไม่ได้ออกกล้อง ไม่เห็นหน้าตา ไม่จำเป็นต้องรอหรอก สตั๊นคนอื่นที่หุ่นใกล้เคียงกันก็มี”

“ไม่จริง!” ผมรีบค้าน ขยับตัวเข้าไปใกล้เพื่อให้อีกฝ่ายเห็นสีหน้าจริงจังของผมชัดเจนขึ้น “ฮอว์กไม่ใช่ตัวแทนของใคร ฮอว์กคือที่หนึ่ง ต่อให้เป็นแค่ร่างกาย เราก็ว่าเราจำได้ว่าคนไหนคือฮอว์ก”

“ปั้นชา พอเถอะนะ”

“ทะ ทำไมล่ะ โกรธเหรอ” หรือจะโกรธที่ผมพูดมากไป

“ฉัน...เขิน” ท้ายเสียงแผ่วเบา แสดงว่าคนพูดคงจะเขินหนักจริงๆ ผมเห็นเงาของฮอว์กที่ยกมือตัวเองขึ้นมาปิดหน้า แม้จะไม่ชัดขนาดเห็นว่าเขาหน้าแดงหรือเปล่า แต่เดาไม่ยากว่ามันต้องแดงแน่ๆ

อยากเปิดไฟดูหน้าเขาจังเลย

ไวเท่าความคิดผมก็ขยับตัวไปเพื่อจะหารีโมทไฟ อีกคนกลับไวกว่าและรู้ทันความคิด มือหนารีบคว้าเอาเอวผมไว้แล้วลากเข้าหาตัวเอง จากจุดกลางเตียงทำให้มือเอื้อมไม่ถึงรีโมทที่วางตรงหัวเตียง ผมดิ้นเพื่อให้หลุดจากวงแขนแข็งแรง ทั้งที่มั่นใจว่าแรงตัวเองเยอะมาก ตอนฝึกซ้อมกับโฉวผมคว่ำบอดี้การ์ดคนสนิทได้อย่างง่ายดาย

แต่กับฮอว์ก เหมือนเขาจะรู้ว่าผมจะจู่โจมไปตรงไหน และปัดมันออกราวกับสายดำที่ผมได้มาไม่มีค่า

“ปล่อยเราก่อน”

“จะทำอะไร”

“อยากเห็นตอนฮอว์กเขินนี่นา ปล่อย~” ผมดิ้น สะบัดสองขาสลับไปมา ฮอว์กเลยเอาขาหนักๆตัวเองมาทับไว้ แขนก็รวบตัวผมแน่นจนขยับไปไหนไม่ได้

“เลิกเล่นแล้วนอนเถอะน่า จะดื้อไปถึงไหน”

“ฮอว์กนั่นแหละ ถ้าอยากกอดเดี๋ยวให้กอด ตอนนี้ปล่อยก่อนเลยนะ”

“ชา ถ้าไม่หยุดดื้อจะกลับนะ”

กึก

ได้ผลกว่าการใช้กำลังบังคับกัน ผมนิ่งทันที โดยที่ก็ไม่รู้ว่าทำไมแค่ฮอว์กบอกว่าจะกลับถึงได้ผลดีขนาดนี้ ผมที่ได้ชื่อว่าดื้อดึงเป็นอันดับหนึ่งในบ้าน ควรที่จะไม่สนใจและหารีโมทมาเปิดไฟให้ได้ จากนั้นค่อยหาทางอ้อนให้ฮอว์กยอมอยู่ต่อก็จบแล้ว 

แต่บางอย่างบอกว่า คนอย่างนี้พูดจริงทำจริง

ต่อให้อ้อนแค่ไหนก็รั้งฮอว์กไม่อยู่แน่

“ไม่ดื้อแล้ว ไม่ดูก็ได้ จะทำตัวเป็นเด็กดีนะ” ผมพลิกกลับไปหาคนด้านหลัง ฮอว์กคลายแรงรัดลงแต่ยังกอดไว้หลวมๆเหมือนกลัวว่าที่ผมพูดจะเป็นแค่กับดักให้เขาตายใจ

“ดี งั้นนอนซะ ถึงตอนนี้ไม่นอน เปิดไฟก็ไม่มีประโยชน์แล้วล่ะ” ก็จริง ทั้งดิ้นทั้งสู้กันตั้งหลายนาที จากเขิน นี่ว่าฮอว์กจะเปลี่ยนเป็นโกรธแล้วมากกว่า

เสียดายจัง ครั้งหน้าต้องทำให้เขาเขินตอนที่สว่างให้ได้เลย

“นอนก็นอน ถ้าอย่างนั้น...จุ๊บ..ฝันดีนะ” ยื่นหน้าไปจุ๊บ

“......”

“ถ้าฮอว์กไม่จูบ...เราจูบเองก็ได้ คึคึ”

“....อย่างนั้นเขาไม่เรียกจูบ” เสียงต่ำลอดผ่านไรฟัน ท่าทางจะโกรธที่ผมจูบไม่เก่งมั้ง

“งั้นลองใหม่....” คำพูดถูกกลืนหายด้วยฝีมือของคุณเหยี่ยว มือหนารั้งต้นคอผมเข้าไปใกล้ ทาบทับด้วยความนุ่มหยุ่นของริมฝีปาก บดเคล้าคลึงจนผมล่องลอย ปล่อยทุกอย่างให้คนตัวโตกว่าเป็นฝ่ายนำทาง

รีวิวจูบแรก...เหมือนคนคลั่งมาวิ่งอยู่ในใจอะไรแบบนั้นเลย

 

 

100%

********

อัพให้เต็มตอนเลยน้า เพราะอีกวันไม่ว่างอัพ ไปปาร์ตี้!! เย้ๆๆ

Merry Cristmas ล่วงหน้าเลยแล้วกันนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.424K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,789 ความคิดเห็น

  1. #2780 Tdiodes (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 21:36
    ยัยตัวดี!!!!!!!!!!!!! เอาจนได้เลยนะ พี่ไคกุมขมับแล้วววววว
    #2,780
    0
  2. #2743 IIISKY__ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 12:57
    กิ๊ดดดดดดดดดดด ยัยหนูไปท้าทายพี่เขาแบบนั้นได้ยังไง ทั้งอ้อน ทั้งกอดแขน ทั้งช้อนตา แถมจุ๊บอีก ถ้าเป็นชั้นเป็นพี่เขาชั้นจับน้องกลืนลงท้องไปแล้ว
    #2,743
    0
  3. #2725 SandSeaSun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 17:19
    มันเขินมากกกกก
    #2,725
    0
  4. #2702 Earn0624 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 20:10
    ขออนุญาตนะคะ ฮือออออออ โคตรดีเลยโว้ยยยยยย มันเป็นความรักความชอบที่ไม่จำเป็นต้องบอกชอบกันแต่รู้กันอะ น่ารักมากกก ปั้นชาแสบมาก ไม่คิดเลยว่าฮอร์กจะพูดคำว่าเขินออกมา ทำตัวยิ่งกว่าแฟนกันอีกแกเอ๊ย
    #2,702
    0
  5. #2678 我的王子 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 14:27

    อร๊ายยยยยยยยยเขาจูบกัน
    #2,678
    0
  6. #2669 Sanhathai_sk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:14
    น้วยมากกกก
    #2,669
    0
  7. #2654 NACHI1743 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:07
    เอ๊ะ ยังไงนะ
    #2,654
    0
  8. #2632 jaja230742 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 16:57
    แงงๆๆ

    ชอบครับ! ชอบมาก! ชอบปั้นชา! 55555
    #2,632
    0
  9. #2618 Kamobee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:02

    กรี๊ดดดดดคร้าาาาา!!!!
    เค้าจูบกานนนนนน
    #2,618
    0
  10. #2611 INGPANG (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:24

    จะฟ้องคุณป๊ากับคุณพี่ไค!! หนูจะรุกแรงไปแล้วลู๊กกกกกก!!😂
    #2,611
    0
  11. #2599 Foxgo_O (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 15:31
    ฟ้องแม่แน่ ฟ้อมแม่แน่!!! จะฟ้องแม่โว๊ยยยยยยย
    #2,599
    0
  12. #2588 sarunya1245p (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 00:50

    จะฟ้องป๊ากับพี่ไค!

    #2,588
    0
  13. #2584 pinend (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 14:30
    น้อง น้องงงง.กำไม้เรียว
    #2,584
    0
  14. #2575 galaxy1moon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 21:31
    ไม้เรียวในมือสั่นแล้ว
    #2,575
    0
  15. #2573 Np1530 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 11:57
    ปั้นชาาาา
    #2,573
    0
  16. #2571 poppapwawa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 02:53
    ไม้เรียวในมือสั่นดิ๊กๆๆแล้ว น้องชาาาา
    เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อยยย
    #2,571
    0
  17. #2566 Sansuyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:26
    กรี๊ดแดด รงมากกกกแม่ รุกแรงมากกกกก ไม่ใสเลยยยย
    #2,566
    0
  18. #2548 0899404255 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 18:59
    ก้านมะยมอยู่ไหน?ไม่ไหวกับเธอจริงๆปั้นชา เฮ้อ!!!
    #2,548
    0
  19. #2538 ssgmin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 17:41
    น้องวงวงวงงกแาปวดว ไม่ไหวจะเป็นลม พี่ไคก็คือกำไม้เรียวเเน่นเเล้ว
    #2,538
    0
  20. #2534 Kimpuaypark (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 23:10
    น้องงงงงงง ทำไมหนูรุกฮอร์กแรงขนาดนี้ ลูกแม่ ตายๆๆๆ พี่ไครู้อกแตกตายแน่ๆ หรือจริงๆอาจรู้ 55555
    #2,534
    0
  21. #2523 Midnight2602 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 09:10
    น้องงงง ไม้เรียวอยู่ไหนลูก
    #2,523
    0
  22. #2517 mangatsuki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:49
    ร้ายกาจ//เสียงรอน
    555555
    #2,517
    0
  23. #2509 เลดี้วาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:34
    แงๆๆๆๆ เจินไปหมดฟะอัทนยฝบ
    #2,509
    0
  24. #2488 CallistoJpt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:06
    น้องชารูกกกกกก ทั้งขำทั้งเขินเลยค่ะ ฟีลเหมือนเป็นแฟนกันเลย แต่ขำหนักมากตอนน้องบอกบรรยากาศกำลังได้กับการีวิวของน้อง หนูรู้กกกกกกกก 55555555555555555555
    #2,488
    0
  25. #2474 Yooika (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:46
    ชาาาาลู๊ก
    #2,474
    0