END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 7 : คุณแสงแดด #7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13,377 ครั้ง
    17 ส.ค. 62






6


สุดท้ายเราก็ไม่ได้ไปทานข้าวกันที่ห้องเหม ระหว่างทางกราฟโทรมาตามให้ไปทำรายงานกลุ่มซะก่อน ได้ยินเสียงแว่วๆจากโทรศัพท์ว่านัดกันแล้วแต่เหมกลับหายตัวไป(อีกแล้ว) ผมคิดว่าเหมน่าจะลืม

ตอนแรกคนที่มีธุระด่วนกระทันหันดูหงุดหงิดเล็กน้อย พอหันมามองหน้าผมที่ยิ้มให้แล้วบอกว่าไม่เป็นไรเขาก็ดูสงบลง แต่ก็ไม่ได้พาผมกลับไปส่งที่หอ แค่เปลี่ยนเป้าหมายจากห้องเหมเป็นร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวๆหลังมอที่นัดกับเพื่อนเอาไว้

"ทำไมยังไม่เสร็จอีกล่ะ" ผมนั่งดื่มน้ำแตงโมกับของทานเล่นที่เหมสั่งให้หลังกินข้าวเสร็จ มองกลุ่มคนที่นั่งปั่นรายงานมาได้เกือบชั่วโมงแล้ว "ที่จริงควรเสร็จนานแล้วนี่ รายงานอันนี้ต้องส่งพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ"

ของพวกผมน่ะเสร็จตั้งแต่ก่อนจะเริ่มไฟนอลแล้วล่ะ ทำไว้แต่เนิ่นๆจะได้มีเวลาอ่านหนังสืออย่างสบายใจ ไม่น่าเชื่อว่ากลุ่มที่เรียนเก่งอย่างพวกเหมจะยังทำรายงานกันไม่เสร็จ

"ก็ส่งไปรอบนึงแล้ว แต่โดนตีกลับมาแก้น่ะสิ เพราะไอ้แบล็กมันรวมไฟล์งานผิด เอาอีกวิชามาปนกันมั่วไงเราถึงต้องมารื้อดูใหม่ทั้งหมดแบบนี้" มินผลักหัวตัวต้นเหตุประกอบไปด้วย ท่าทางจะอารมณ์เสียไม่น้อยเหมือนกัน

"ก็กูเบลอนี่หว่า หนังสือก็ต้องอ่าน รายงานก็ต้องทำ ขอโทษไปแล้วมั้ยล่ะ"

ผมไม่น่าถามเลย งือออ

"ให้คิมช่วยมั้ยเหม" พอมินกับแบล็กเริ่มตบตีกัน ผมเลยเบี่ยงไปหาคนข้างตัวที่นั่งพิมพ์งานเงียบๆมาตลอด เหมหยุดนิ้วมือที่รั้วบนแป้นพิมพ์

"ขอกาแฟได้ไหม"

ที่จริงผมตั้งใจจะช่วยเรื่องเนื้อหารายงานแต่มองดีๆพวกเขาก็ไม่ได้ค้นข้อมูลอะไรใหม่ แค่นั่งเรียบเรียงและอ่านมันให้ดีเท่านั้น เลยลุกจากที่นั่งไปสั่งกาแฟให้กับเหมแล้วเดินกลับมานั่งที่เดิมเมื่อได้กาแฟที่สั่งแล้ว

"ถ้าให้ช่วยอะไรก็บอกนะ"

"ขอบคุณครับ" เหมรับกาแฟไปจิบ วางเอาไว้บนโต๊ะแล้วเริ่มทำงานต่อ ผมไม่มีอะไรทำแล้วก็ไม่อยากรบกวนเหมด้วยเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น

อ่านโน่นนี่เรื่อยเปื่อยในทวิตเตอร์ รูปของเหมกับไลลาถูกรีทวิตเยอะมากแม้ว่าจะอยู่ในแฮชแทก เหมคิม ก็ตาม ยังมีอีกหลายแอคฯที่ทวีตรูปภาพนี้พร้อมคำพูดไปในแนวทางที่บอกว่าเหมเหมาะกับไลลามาก บางคนรู้ถึงว่าไลลาเป็นแฟนเก่าของเหมสมัยมัธยมด้วย

ผมปิดโปรแกรมทวิตเตอร์ไม่อยากใส่ใจเรื่องพวกนี้ให้ตัวเองคิดมาก เอนตัวกับพนักโซฟา มองเห็นที่เงยหน้าขึ้นมาคุยเรื่องงานกับเพื่อนเป็นบางครั้ง

แม้ว่าเหมจะเป็นคนพูดน้อย แต่เมื่อเป็นเรื่องที่จำเป็นเขาก็สามารถพูดยาวๆได้ นับว่าคุ้มอยู่มากที่ได้ตามเขามา ฟังเสียงประโยคยาวๆของเหมในระยะใกล้อย่างนี้ได้อย่างเพลิดเพลิน ผิดกับเมื่อก่อนที่ผมต้องนั่งกันคนละโต๊ะ คอยมองจากที่ไกลๆแล้วจินตนาการไปเองว่าเหมกำลังพูดอะไรบ้าง

"ง่วงเหรอ" เสียงแหบแผ่วเบาที่เริ่มคุ้นเคยดังอยู่ใกล้ๆ ผมถึงได้รู้สึกตัวว่าตัวเองปิดเปลือกตาลงเมื่อไหร่ไม่รู้

น่าจะเคลิ้มหลับไป

"นิดหน่อยน่ะ" เห็นสายตาเป็นห่วงของเหมผมก็รีบปรับตัวให้นั่งตรง แต่อีกคนกลับลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วพร้อมกับจับมือผมเพื่อจะดึงให้ลุกตาม

ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังตกใจกับท่าทีกระทันหันของเหมเหมือนกับเพื่อนๆเขาอีกสามคน ก็คงจะเขินพอดูที่ถูกจับมือไว้อย่างนี้

"ไปไหนวะ?" มินเงยหน้าขึ้นมามองเพื่อน แปลกใจไม่แพ้คนอื่นๆ

"ไปส่งคิม"

"เหม ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไรเลย" ผมรีบกระตุกมือเหมให้นั่งลงเหมือนเดิม เขายังไม่ยอมนั่ง ไม่ได้พูดแต่ท่าทางยืนยันว่าจะไปส่งผมให้ได้ "คิมแค่เพลียนิดหน่อยแต่รอได้ เหมทำงานให้เสร็จดีกว่า ขับรถไปส่งที่หอก็ต้องวนไปมาเสียเวลา พวกกราฟก็จะรอด้วย"

"ช่างพวกมัน"

"เหม คิมรอได้จริงๆ นั่งลงเถอะนะ" ผมเผลอส่งเสียงคล้ายๆอ้อนออกไปเพราะไม่อยากให้เหมต้องขับรถไปส่งแล้วกลับมาใหม่ ทั้งเกรงใจเหมและเกรงใจเพื่อนคนอื่น คนถูกอ้อนถึงกับชะงักนิ่งเกือบนาทีแล้วนั่งลงตามเดิม

"กูไม่คิดเลยว่าจะได้มาเห็นอะไรแบบนี้" เสียงแบล็กแทรกเข้ามา

"นั่นดิ ไอ้คนหัวแข็งอย่างมันยอมคิมขนาดนี้เลยเหรอวะ กูก็ไม่อยากจะเชื่อ" ตามด้วยกราฟ

"พวกมึงควรชินตั้งแต่ที่มันเห็นคิมในขณะเมื่อไหร่ก็เทพวกเราไปหาแฟนแล้วมั้ยวะ" และตามด้วยมินอีกคน

ผมนั่งหน้าแดงก่ำความง่วงกระจัดกระจายหายไปคนละทิศทาง ส่วนเหมกลับทำหน้านิ่งเฉยส่งสายตาไปดุให้เพื่อนหยุดพูด สามคนนั้นเลยเปลี่ยนมาล้อเลียนทางสายตาแทน

"เหม เอ่อ มือ" พอทุกอย่างเริ่มกลับมาสงบผมถึงได้รู้สึกตัวว่าความอบอุ่นที่มือยังไม่จางหายไป เหมยังจับมือผมไว้ไม่ได้ปล่อยออก ใช้มือเพียงข้างเดียงเลื่อนเม้าส์โน้ตบุ๊ค

โชคดีที่มือเราอยู่ใต้โต๊ะ คนอีกฝั่งเลยมองไม่เห็น และผมก็กระซิบบอกเหมให้ได้ยินกันสองคนเท่านั้น

"อืม" เจ้าตัวรับคำในคอแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือออก ผมไม่ได้ท้วงอีกเมื่อเห็นว่าเขารู้ตัวว่ากำลังจับมือผมอยู่ ไม่ใช่แค่เผลอไป มองมือของเราที่จับกันแล้วหัวใจก็เต้นแรงมาก "ถ้าง่วงก็นอน"

"ขอโทษนะ ช่วงนี้อ่านหนังสือดึกทุกวันเลยรู้สึกง่วงนิดหน่อย"

"นอนไปก่อน.." เขากระชับมือผมออกแรงดึงเล็กน้อยให้ตัวผมเอนลงไปชนกับไหล่กว้าง เหมละมือจากเม้าส์กดกดหัวผมให้ซบลงไปกับบ่าของตัวเอง "เสร็จแล้วจะปลุก"

ผมตัวเกร็ง ได้ยินเสียงฮือฮาจากฝั่งของกราฟแต่ตอนนี้เขินจนหูอื้อตาลายไปหมดแล้ว ไม่กล้าจะลืมตาด้วยเลยต้องอยู่ในท่าเดิมอย่างนี้ พอเหมเห็นว่าผมไม่มีทีท่าจะผละจากไหล่เขาก็ปล่อยมือออกจากหัวไป

ส่วนมือที่เราจับกันเขาก็ย้ายเอาไปวางบนตักตัวเอง

ผมกำลังจะตายแล้ว

เหมคิดว่าผมจะหลับได้หรือไงในสภาพแบบนี้

แน่นอนว่าหลับได้....

เพราะผมนอนน้อยมาตลอดเกือบสองอาทิตย์หลังจากหลับตานิ่งอยู่นานหัวใจก็เริ่มทำงานเป็นปกติ ความง่วงเริ่มกลับมาจู่โจมอีกครั้ง

ในช่วงเวลาที่เกือบจะหลับสนิท ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยได้ และได้ยินเสียงสนทนาของคนกลุ่มหนึ่งแว่วอยู่ไกลๆด้วย

"ร้ายนะมึง รายงานไม่ทำที่ห้องแต่ถ่อมาทำที่ร้านอาหาร จงใจให้คนเห็นมึงกับคิมเยอะๆล่ะสิ"

".............."

"ส่องเก่งสัส แฮชแทกเหมคิมนี่ส่องเก่ง กูเป็นคนตั้งแล้วไง ได้อะไรจากเรื่องนี้บ้าง นอกจากมานั่งดูพวกมึงรักกัน"

"............."

"แล้วไหนมึงบอกจะปลุกไง อุ้มไปทั้งแบบนี้เลยเหรอวะ"

"จะพาคิมหันต์ของกูไปทำมิดีมิร้ายไม่ได้นะเว้ยไอ้เหม"

"ของกู"

"จ้า หวงเก่ง ของกูเต็มปากเต็มคำ เมื่อก่อนเคยกล้าแบบนี้มั้ย นั่งขี้เก๊กให้เค้าส่องอยู่ได้ตั้งหลายปี"

"เสือก"

"เอออย่าไปเสือกเรื่องของมัน เรากลับได้แล้วป่ะดึกแล้ว...ว่าแต่มึงจะพาคิมกลับหอยังไงวะ คิมหลับไปแล้ว"

"ใครบอกจะไปหอคิม"

"...."

"กูจะพาคิมไปห้องกู"

 

เหมคิมแฟมมิลี่ @HaymKimFM

วร้าย ใครจะแหกใคร ดูจ้า #เหมคิม

*แนบภาพคิมนั่งซบไหล่เหม และเหมอุ้มคิมออกจากร้าน*

 

สาววายในตำนาน @BloodY

กำลังตอบกลับ @HaymKimFM

น่ารักที่สุด เราอยู่ในร้านด้วยและเป็นคนส่งภาพให้แอดมินเอง เค้าสวีทกันมากเลยล่ะ เหมมองคิมตลอดสายตาอบอุ่น ใครกันแน่ที่จะโดนแหก #เหมคิม #เหมคิมโอนลี่

 

Achira @achira142536

กำลังตอบกลับ @HaymKimFM

อ่อนแอก็แพ้ไป #เหมคิม เรือรบใหญ่จะไปต่อ #โนเรือผีที่นี่ไม่มีไลลา

 

แอนตี้ j.jjy @Antijjjy

กำลังตอบกลับ @HaymKimFM

แหก.....ตาดูนะจ๊ะ @Jjjy

เมื่อสายตาปรับภาพให้คมชัดขึ้นมาได้ผมก็รับรู้ว่าห้องที่ตัวเองตื่นมานั้นไม่ใช่ห้องของผม โทนสีน้ำตาลอ่อนดูอบอุ่นกับเตียงกว้างสีขาวและกรอบรูปพระอาทิตย์ขนาดใหญ่นี่ไม่มีทางใช้ห้องนอนผมแน่นอน

ที่ไหน!!!

ขณะที่กำลังจะโวยวายวิ่งไปรอบห้อง สายตาดันปะทะเข้ากับกรอบรูปอันเล็กที่ชั้นวางหนังสืออันแสนจะคุ้นตา พระอาทิตย์แรกในอินสตาร์แกรมที่ผมจำได้ขึ้นใจเพราะติดตามมาหลายปี

รูปที่เหมถ่าย

ความทรงจำที่หายไปเพราะความเบลอจากการเพิ่งตื่นนอนเริ่มกลับคืนมา ผมอยู่กับเหมเมื่อวานที่ร้านอาหารและเผลอหลับไป ตื่นมาในห้องที่มีแต่ภาพพระอาทิตย์หลากหลายอารมณ์แบบนี้

ห้องของเหม!!

ก่นด่ากับความอ๊องของตัวเองจนพอใจแล้วผมก็เริ่มมองหาเจ้าของห้อง ในส่วนที่ตื่นมานี้เป็นเตียงนอนก็แปลว่าเป็นห้องนอน งือออ ห้องนอนของเหม อดใจไม่ไหวที่จะหยิบโทรศัพท์ที่วางใกล้เตียงมาถ่ายภาพเก็บเอาไว้ ทำตัวประหนึ่งแฟนคลับโรคจิตที่ได้มีโอกาสสัมผัสชีวิตส่วนตัวของดารา

แต่ผมสาบานได้ว่าจะไม่อัพภาพพวกนี้ลงทวิตเตอร์ ไอจี หรือเอาไปอวดใครอย่างที่คนเหล่านั้นทำอย่างแน่นอน จะเก็บเอาไว้ดูคนเดียว ฟินคนเดียว

ไม่ใช่ง่ายๆที่จะได้ตื่นมาบนเตียงของเหม แต้มบุญในชีวิตผมอาจจะหมดไปแล้วในครั้งนี้ก็ได้

พรุ่งนี้ต้องไปทำบุญเพิ่มอีก!!

เอาล่ะกลับมาที่เรื่องเจ้าของห้องที่ตอนนี้ไม่รู้อยู่ที่ไหน ผมลุกจากเตียงหลังซ่อนไฟล์ภาพไว้ในโฟล์เดอร์ลับของโทรศัพท์ เปิดประตูห้องนอนไปก็พบกับห้องที่กว้างกว่า มีโซฟาที่ตั้งหันหลังให้กับโทรทัศน์จอใหญ่ ทางด้านขวาเป็นโต๊ะปูนแบบไอส์แลนด์กับเตาไฟฟ้าชนิดฝังลงไปบนโต๊ะ สิ่งที่ตอกย้ำว่าตรงนั้นคือส่วนของครัวก็คงจะเป็นพ่อครัวที่ยืนแกะอาหารถุง(?)ลงชามสองใบ

"หะ เหม" ผมส่งเสียงเรียกด้วยความไม่มั่นใจออกไป หลับคาร้านเดือนร้อนเขาต้องพากลับมาไม่รู้ว่าจะถูกโกรธหรือเปล่า คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นกลับส่งยิ้มที่มุมปากให้

แอทแทคกันแต่เช้าเลย

"ข้าวเช้า" เหมส่งสายตาลงไปที่ชามข้าวต้มสองใบตรงหน้าตัวเอง "ไปล้างหน้า"

"อ้อ" ผมเก้อเขินทำตัวไม่ถูกแล้วตอนนี้ แม้จะถูกสั่งให้ไปล้างหน้าก็ยังหมุนตัวไปมาทำอะไรไม่ถูก เมื่อคืนถูกพามาตอนหลับเลยไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนบ้าง ห้องน้ำน่ะเหรอ มันไม่ได้มีป้ายบอกทางอย่างในห้างไหมล่ะ

เหมคงพอเดาได้ เขาละมือจากการแกะถุงเดินเข้ามาใกล้ ผมเผลอก้าวถอยหลังทิ้งระยะห่าง คนเพิ่งตื่นนอนอาจจะมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ก็ได้นี่ ถ้าเป็นเท็ดหรือแบร์คงไม่ต้องกังวลเท่าไหร่ แต่นี่คนที่ชอบเลยนะ!

"คะ คือ คิมยังไม่ได้แปรงฟัน" ผมเอามือปิดปากตัวเองขณะพูด เหมเลยหยุดอยู่ตรงนั้นห่างไปสามก้าว แววตาไร้คลื่นคล้ายจะมีความขบขันพาดผ่าน

"ห้องน้ำ" เขาชี้นิ้วไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนซึ่งประตูยังถูกเปิดกว้างเอาไว้

"อ้อ อื้ม" พอรู้ทางผมก็รีบวิ่งกลับไปยังที่เดิม อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

ห้องน้ำของเหมมีขนาดพอดี มีฝักบัวแบบยึดติดกับผนังแล้วยื่นออกมา กับอ่างล้างหน้า การตกแต่งเน้นใช้สอยมากกว่าให้ความสวยงาม แต่ก็เป็นไปในแนวโมเดิร์นอย่างที่คอนโดฯทั่วๆไปเขาตกแต่งกันนั่นแหละ ต่างจากหอพักของผมที่เป็นหอจริงๆ มีแค่เตียง โต๊ะ ตู้ แล้วก็ห้องน้ำที่เล็กกว่าที่นี่

แปรงฟันที่ยังไม่ได้แกะถูกวางไว้บนอ่างล้างหน้าเห็นได้ชัดเจน เดาว่าเหมคงเอามาเตรียมไว้ให้ เป็นคนที่รอบคอบสมกับเป็นเหมจริงๆ พอหยิบยาสีฟันมาเพื่อจะป้ายกับแปรงฟันผมก็เผลอหน้าแดง

จินตนาการเก่งโผล่เข้ามาในสมองอีกครั้ง ยาสีฟันนี้ก่อนหน้าเหมคงใช้ป้ายกับแปรงสีฟันตัวเองมาแล้วใช่ไหม

เท่ากับว่าผมได้แตะปากกับเหมทางอ้อมหรือเปล่า

ฮืออออ มึงใกล้เป็นโรคจิตโดยสมบูรณ์ขึ้นทุกวันแล้วคิมหันต์

สะบัดหน้าไล่มโนภาพที่น่ากลัวออกไปจากหัวแล้วผมก็รีบลงมือล้างหน้าแปรงฟัน จัดการตัวเองให้อยู่ในสภาพที่พอรับได้ น้ำไม่ได้อาบเพราะไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนแล้วก็ไม่กล้าหยิบของเขามาใช้ด้วย

"มาสิ" เห็นผมยืนทำตัวไม่ถูกหลังออกจากห้องนอนมาอีกครั้ง เหมก็กวักมือเรียก ดึงเก้าอี้ให้นั่ง ในส่วนของห้องครัว มีโต๊ะกินข้าวขนาดกลางแบบสี่ที่นั่ง แบ่งเป็นฝั่งละสอง แทนที่เจ้าของห้องเห็นผมนั่งฝั่งนี้แล้วจะไปนั่งตรงข้าม แต่เขากลับนั่งลงข้างๆผมซะงั้น

"น่ากินจัง" ผมก้มลงมองชามข้างหน้าตัวเอง เป็นข้าวต้มปลาที่มีเนื้อปลาชิ้นใหญ่อยู่หลายชิ้น ส่งกลิ่นหอมเรียกเสียงร้องโครกครากให้กับกระเพาะมาก "ร้านไหนเนี่ย"

"ตรงข้ามกับร้านสเต็กน่ะ"

"หืม ร้านดังๆอ่ะนะ นั่นมันไกลอยู่เหมือนกัน เหมขับรถไปซื้อมาเหรอ" ร้านอาจจะไม่ได้ไกลมากขนาดอีกฝั่งของเมือง แต่ขับรถไปก็ยี่สิบนาทีถ้ารถไม่ติด "ซื้อร้านหลังมือก็ได้"

"คิมไม่ชอบ"

"ปลามันก็จะคาวหน่อยๆ...เดี๋ยวสิ เหมรู้ได้ไงว่าคิมไม่ชอบข้าวต้มปลาร้านนั้น" ช้อนที่คนข้าวต้มให้คลายร้อนหยุดชะงัก ความสนใจกลับไปที่คนข้างตัวที่ตีหน้านิ่งไม่เปลี่ยน

"........"

"เหม"

"อย่าอ้อนสิ"

"ปะ เปล่านะ คิมไม่ได้อ้อน"

"เนี่ยอ้อน"

"คิมแค่ถามต่างหากล่ะ จะว่าไปทำไมคิมถึงมาอยู่นี่ได้"

"เห็นนอนสบายเลยไม่ปลุก" เหมตักข้าวต้มปลาเข้าปากแล้วตอบ ผมลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วตักกินบ้าง ฮืออ อร่อยมากๆเลย เนื้อปลาสดหนึบกำลังดี ที่สำคัญไม่มีกลิ่นคาวออกมาเลยแม้แต่น้อย เหยาะพริกไทยเพิ่มอีกนิด น้ำตาแทบไหล

"อร่อยจัง ไว้ชวนเท็ดไปบ้างดีกว่า เท็ดชอบกินข้าวต้มปลาที่สุดเลย"

"......."

"เหม?"

"สนิทมากเหรอ" เจ้าของดวงตาไร้คลื่นที่ผมเปรียบเทียบเสมอ ตอนนี้เหมือนมีคลื่นลมแรงๆอยู่ในนั้นยามที่มองมา

"อะไร?"

"กับเท็ด"

"อ้อ สนิทนะ ทั้งกับเท็ดแล้วก็แบร์เลย ตอนเข้าเรียนใหม่ๆเราไม่มีเพื่อนโชคดีที่กิจกรรมรับน้องได้นั่งใกล้เท็ดก็เลยสนิทกันไปเอง ส่วนแบร์ก็น่ารักคุยสนุกเลยสนิทกันง่ายเข้าไปอีก อิจฉาเหมนะที่มินมาเรียนที่เดียวกันด้วยอ่ะ"

มินเป็นเพื่อนกับเหมตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว สองคนนี้สอบเข้าคณะเดียวกันมหาวิทยาลัยเดียวกันพอดี ส่วนเพื่อนๆผมนี่กระจัดกระจายกันไปคนละมหาวิทยาลัยเลย

"แล้วแก้วล่ะ" เหมถามถึงเพื่อนสนิทผมสมัยมัธยมปลายขึ้นมา มือก็ตักเนื้อปลาชิ้นใหญ่สุดในชามตัวเองมาให้ผมแล้วตักเอาข้าวที่ผมกินไม่หมดไปกินเอง

"แก้วสอบติดเชียงใหม่โน่น ไกลเลยอ่ะ อาทิตย์ก่อนก็โทรมาบ่นเรื่องอ่านหนังสือไม่ทัน บ่นจนคิมหลับคาโทรศัทพ์ไปเลย แก้วบ่นเก่งมาก"

"อืม" ผู้รับฟังตอบกลับมาในลำคอ เหมือนจะทำผ่านๆแต่ผมรู้ดีว่าเหมใส่ใจฟังอยู่ เลยเล่าเรื่องเพื่อนสนิทคนนั้นคนนี้ไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีข้าวต้มก็หมดชามแล้ว

"เราล้างให้"

"ไม่เป็นไร" เหมคว้าชามข้าวผมไปล้างด้วยความเร็วที่ผมแย่งไม่ทัน เลยไปหยุดยืนข้างเขาแล้วยื่นมือรับชามที่ล้างแล้วมาเช็ดเก็บเข้าตู้ให้แทน

พอทุกอย่างเรียบร้อยก็เกิดเดธแอร์ขึ้น

จะชวนคุยอะไรดี

ไม่ปล่อยให้ผมคิดนาน เหมเดินกลับเข้าห้องนอนแล้วออกมาพร้อมกับกุญแจรถยนต์ เห็นแล้วเข้าใจได้ทันทีว่าคงถึงเวลาที่ผมต้องกลับแล้ว

คิดแล้วก็แอบเสียดายเล็กน้อย

"ที่จริงคิมกลับเองก็ได้" ผมพอรู้คร่าวๆว่าคอนโดฯเหมอยู่หลังมหาวิทยาลัย ส่วนหอของผมอยู่หน้ามหาวิทยาลัย ไม่ได้ไกลกันมากเท่าไหร่ถ้าเดินตัดเข้าในมอ

"ไม่ได้ไปส่ง"

"อ้าว" หน้าแตกเลย เห็นถือกุญแจรถออกมา คิดว่าจะไปส่งซะอีก

"จำสัญญาได้ไหม" เหมพูดสั้นๆ เดินนำมาหน้าห้อง หยิบรองเท้าของผมมาวางตรงหน้า แล้วหันไปหยิบรองเท้าตัวเองมาสวม

"สัญญา?"

"อ่านหนังสือ" เขาใบ้เพิ่มอีกนิด

"อ้อ ที่บอกว่ามีโน้ตย่อจะให้คิมยืมใช่รึเปล่า วิชาที่จะสอบพรุ่งนี้ ดีเลยคิมขอยืมไปซีร็อกแป๊บเดียวนะ เหมจะได้เอากลับมาอ่านต่อได้"

"คิม" เหมส่งเสียงดุเล็กน้อย ผมเอียงคอทำหน้างง ไม่เข้าใจว่าพูดผิดไปตรงไหน

"เอ่อ ไม่ได้เหรอ"

"อ่านด้วยกัน"

"ทะ ที่บอกว่าจะให้มาอ่าน...ที่ห้องเหม..นะ น่ะเหรอ" เสียงผมสั่นและตะกุกตะกัก ไม่ใช่ว่าจำไม่ได้แต่คิดว่าตอนนั้นเหมล้อเล่น พอคิดถึงแล้วหน้าก็ร้อนวูบวาบ ในใจฟูฟ่องที่จะได้กลับมาห้องเหมอีกครั้ง

"อืม"

"งะ งั้น..งั้น"

"เลยไม่ได้ไปส่ง" เหมจับมือผมจูงออกจากห้อง ล็อกกุญแจเรียบร้อยก็จูงพามาที่ลิฟต์ "แต่จะพาไปเก็บของ"

ฮือออ ตัวจะระเบิดแล้ว ตอนนี้ให้เก็บอะไรเก็บหมดเลย เก็บเสื้อผ้าย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยก็ได้นะ...แหะๆ ล้อเล่นครับ ใครจะกล้าคิดขนาดนั้น เหมได้ถีบออกมาจากหน้าต่างห้องพอดี

 

.....................................

คุณฤดูหนาวสปอยคุณแสงแดดเก่งงงงง

ว่าแต่อะไรเอ่ยรู้เรื่องส่วนตัวเค้าเยอะจัง ตึ่งโป๊ะ!



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.377K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11912 _chananchida (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2564 / 13:31
    เอ่อออหนูคิมลูกจูบทางอ้อมมันต้องแบบกินช้อนคันเดียว ดูดน้ำหลอดเดียวแต่หนูใช้ยาสีฟันเดียวกัน มัมหมีชอบมากเลยค่ะ5555 มัมหมียื่นไปใช้ในอนาคตนะคะ ฮี่~~
    #11,912
    0
  2. #11899 namwarncm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 14:55
    จูบทางอ้อมผ่านยาสีฟัน .... อ่า เคเลยคิม555555 หวงเก่งนักนะเหมแหมๆๆ
    #11,899
    0
  3. #11817 mook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:56

    เราว่าเหมก็น่าจะต้องแอบชอบคิมเหมือนกันแน่เลยถึงรู้เรื่องคิมมากขนาดนี้55555

    #11,817
    0
  4. #11808 PerfectRich (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:21

    ต้องเล่าอดีตของเหมให้ฟังด้วยนะไร้ท์ ทำไมรู้เรื่องคิมเยอะจัง ^^

    #11,808
    0
  5. #11791 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 18:32
    สรุปใครแอดมินคะ??? แบล็คเหรอ55555
    #11,791
    0
  6. #11785 bear_popo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 23:48
    ฉันไปอยู่ไหนมา ทำไมพึ่งเจอเรื่องนี้~~~~
    #11,785
    0
  7. #11780 Harry_Patter (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 10:21
    นุ้งคิมไวมากลูก 555+ จะย้ายไปอยู่กับผู้สะแล้ว
    #11,780
    0
  8. #11774 entr12 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 02:21
    กลับมาอ่านรอบสองก็เขินทุกตอนเหมือนเดิมค่ะ;-;
    #11,774
    0
  9. #11770 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 03:47
    ฮีลใจ น่ารักมุมิไปหมดเลยอ่าาา
    #11,770
    0
  10. #11707 ssasixyz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 22:03
    โอ้ยแง น่ารักนุบหนิบหัวมจไปมุดโลยยยยยยง่า
    #11,707
    0
  11. #11670 Pamgun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 11:55
    เขิลน้วยยยยย
    #11,670
    0
  12. #11642 Noomy20566 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 00:06
    ชอบความนั่งขี้เก๊ก
    #11,642
    0
  13. #11603 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 11:49
    ที่แท้ก็ชอบเขามานานเหมือนกันนี่เอง แถมรู้ว่าเขาชอบตัวด้วย ว่าแต่รออะไรกันอยู่นะตั้ง4ปี เหมไม่คิดจะจีบคิมบ้างเลยหรอ
    #11,603
    0
  14. #11586 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 16:43
    ขี้หึงขี้หวงที่สุดเลยนะคะคนนี้
    #11,586
    0
  15. #11575 napat2525 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 17:38

    แอบชอบกันแต่แรกแหละะะ
    #11,575
    0
  16. #11568 Banthita_nanaka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 21:50
    ร้ายจริงๆๆเลยเหมของคิมเนี่ย
    #11,568
    0
  17. #11545 Yinggi11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 23:34
    เหมโป๊ะหลายรอบมากนะเราอ่ะ55555
    #11,545
    0
  18. #11534 Cha li (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:24
    ต่างคนต่างแอบมองกัน โอ้ยเขินยิ้มตามตลอดเลย
    #11,534
    0
  19. #11518 kookmin312537 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 18:25
    ต่างตนต่างแอบชอบกัน
    #11,518
    0
  20. #11517 pi'lin/พิ'ลิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 18:10
    ตายยๆๆๆเราเนี่ยเขินจะตายแล้วววว
    #11,517
    0
  21. #11501 Nrm-p (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:00
    สาบานยิ้มตั้งแต่บรรทัดแรกยันบรรทัดสุดท้าย
    #11,501
    0
  22. #11483 Jeannnnnn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 11:36
    นายน่ะ ก็ชอบคิมมาตั้งนานแล้วเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ ดูออกกกกกก
    #11,483
    0
  23. #11445 kittenO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:53
    ทำไมรู้ด้วยว่าชอบไม่ชอบอะไร
    #11,445
    0
  24. #11415 nim1101 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 18:29
    ความหวงเพื่อนนิ แรงมาเลยนะเหม 😅😅
    #11,415
    0
  25. #11396 iimookiie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:46
    เอ่อออออ ยังไงคะ ไม่เบาเลยยยน้าาา ~~ เขินนนนนนน
    #11,396
    0