END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 31 : คุณแสงแดด #31 End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102,189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8,893 ครั้ง
    11 เม.ย. 62



ความสัมพันธ์ของเหมกับไลลาจบลงอย่างจริงจัง รวมถึงการที่เธอและอชิดรอปวิชาเรียนรวมกับพวกเราไปแล้วด้วย ผมเคยเห็นเธอบ้างบางครั้งผ่านตา แต่ก็เห็นว่าเธออยู่คนเดียว มินเล่าว่าไลลากับอชิทะเลาะกันเรื่องของเหม สุดท้ายอชิก็ไปคบกับเพื่อนกลุ่มใหม่ ส่วนไลลาถูกเพื่อนคนอื่นทำเหมือนไม่มีตัวตน ไม่มีใครยอมคบด้วย สาเหตุมาจากอชิไปเล่าว่าไลลาคือคนที่ยุให้แฟนคลับเหมแอนตี้ผมจนเรื่องราวใหญ่โต

เป็นบทเรียนที่แสนจะเจ็บปวด

เรื่องนี้ผมและเหมคงเข้าไปยุ่งหรือช่วยอะไรได้อีก ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามทางของมัน หวังแค่ว่าเธอจะสำนึกแล้วเริ่มต้นใหม่ได้เอง

เรื่องราวเลวร้ายผ่านพ้นไป ผมกับเหมคบกันอย่างราบเรียบ มีเพื่อน คนรอบข้างและครอบครัวรับรู้ ด้วยพื้นฐานที่เป็นคนอารมณ์เย็นทั้งคู่เราถึงไม่เคยทะเลาะกันเลย มีอะไรก็คุยกัน ปรับความเข้าใจกันได้เร็ว

ยกเว้นอยู่เรื่องเดียวที่เหมดูจะงอแงทุกครั้ง ก็คือตอนที่พี่เคียวโทรมา

[มันไม่ได้ทำเราเสียใจใช่ไหม] และนี่เป็นคำถามประจำของพี่ชายทุกครั้งเช่นกัน

“เหมใจดีกับน้องมาก ใจดีเหมือนพี่เคียวเลย” ได้ยินคำเปรียบเทียบคนที่กดเอวผมหลวมๆก็รัดแน่นขึ้น ส่งสัญญาณความไม่พอใจ

“เหมือน?” คิ้วเข้มข้างหนึ่งยกขึ้นสูง

“ใจดีกว่าก็ได้” แอบกระซิบบอกเหมนะครับ ไม่ให้พี่เคียวได้ยินหรอก เดี๋ยวต้องคอยง้อสองฝั่ง ปวดหัวตายเลย

[มีอะไรต้องบอกพี่นะ พี่จะกลับไปจัดการมันเอง น้ำตาหยดเดียวก็ไม่ได้ ไม่สิ แค่ทำให้เราไม่พอใจก็ไม่ได้แล้ว]

“โธ่ พี่เคียวก็”

[พี่ถึงได้บอกเราไง ว่าไม่มีใครรักแล้วก็ตามใจตัวเล็กเท่ากับพี่อีกแล้ว ไอ้เหมมันจะรู้ใจเราเท่ากับพี่ได้ไง]

“ผมรู้มากกว่า” คนทนฟังมานานเอ่ยปากแย้ง

[เสียงไอ้เหม?]

“น้องลืมบอกไปว่าน้องเปิดลำโพงอ่ะ แหะๆ”

[เออ กูคนจริงไม่มีอะไรปิดบังอยู่แล้ว อย่าลืมที่กูสั่งนะไอ้เหม ห้ามทำคิมเสียใจ ห้ามขัดใจ ห้ามมีกิ๊ก อันนี้ห้ามเด็ดขาด]

“หึ มีทำไม น้องพี่เด็ดพอแล้ว”

“หะ เหม” ผมอ้าปากค้างมองคนพูด หูอื้อตาลายแต่ก็ยังได้ยินเสียงพี่เคียวที่โวยวายอย่างกับจะมุดโทรศัพท์ออกมา

[ไอ้เหม ไอ้เลว ไอ้น้องเขยเวร มึงกล้าขิงเรื่องนี้กับกูเหรอวะ ไม่ได้ห้ามพูด กูทำใจไม่ได้ มึงไม่ต้องมาพูดเลย] ทั้งที่ตัวเองเป็นคนยุให้น้องอ่อยเหมแท้ๆ จะมาทำใจไม่ได้เอาป่านนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะ

“ผมเหนือกว่าพี่แล้ว” เหมกระตุกยิ้มมุมปากร้ายกาจใส่โทรศัพท์ก่อนจะดึงมันออกจากมือผม “แค่นี้นะ จะสวีทกับเมีย

และวางสายไปเลย โทรศัพท์เครื่องสวยของผมถูกโยนทิ้งไร้เยื่อใยไปตกที่ซอกหลืบของโซฟา

ขณะที่เหมรั้งร่างกายผมให้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัก หันหน้าเข้าหากัน ดวงตาเจ้าเล่ห์กวาดมองไปทั่วใบหน้าของผมและหยุดที่ริมฝีปาก

ชักจะร้ายขึ้นทุกวันแล้วนะคุณฤดูหนาว

“จูบเหม” ออกคำสั่งเก่งอีกต่างหาก

แล้วผมเลือกอะไรได้นอกจากถูกเหมสะกดจนทำตามอย่างเบลอๆ สองมือยกขึ้นโอบกอดรอบคอแกร่ง ขยับริมฝีปากเข้าเบียดแนบชิดก่อนจะกลายเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนในเวลาไม่นาน

เหมดูพอใจที่ผมเริ่มชำนาญในสิ่งที่เขาสอน ไม่ว่าจะเป็นการจูบ การตวัดลิ้น รวมถึงเรื่อง..อย่างว่า

“อ๊ะ...อ๊ะ...เหม...อื้มมมม”

  

ในวันหยุดถัดมาผมก็ได้โอกาสจัดข้าวของให้เข้าที่สักที ตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับเหมเป็นเดือนแทบไม่มีวันไหนเลยที่ไม่วุ่นวาย ช่วงนี้ชีวิตเราเริ่มเข้าที่เข้าทางก็เอาสักหน่อย แถมทำความสะอาดห้องไปในตัวด้วย ไม่ใช่ว่าของที่ผมขนย้ายมาจะแกะกะหรือห้องจะรกสกปรกอะไร

ผมแค่คิดว่าการช่วยกันจัดห้องเป็นกิจกรรมที่ดีอย่างหนึ่งสำหรับคู่รัก

กล่องบางกล่องที่ผมซ้อนทับกันเอาไว้และยังไม่ได้นำออกมาวางถูกเหมรื้อออกมา ผมไม่เคยหวงข้าวของจึงปล่อยให้เขาช่วยจัด

มีหนังสือการ์ตูนที่เหมเอาไปรวมที่ชั้นหนังสือของเขา

ปากกากับสมุดโน้ตลายน่ารักที่ผมชอบซื้อสะสม

ของใช้เล็กๆน้อยๆที่ผมยังไม่ได้จำเป็นต้องใช้ก่อนหน้านี้

พวงกุญแจรูปตุ๊กตาหิมะที่...

พวงกุญแจ!

“อ๊ะ อันนี้ไม่ได้” ผมพุ่งตัวไปแย่งมันมาจากมือเหม เจ้าพวงกุญแจสัญลักษณ์แห่งเหมันต์ฤดูที่ห้อยต่องแต่งอยู่ในมือคุณฤดูหนาวถูกนำไปซ่อนไว้ด้านหลังของผม

หลบให้พ้นจากดวงตาไร้คลื่นที่มองตามมา

“เป็นอะไร?” เหมทำหน้าสงสัยเหมือนลูกแมว ผมรีบสูดลมหายใจเข้าเรียกสติไม่ให้หลงกลไปกับใบหน้าใสซื่อนั่น

“เปล่า อันนี้ไม่มีอะไร เหมจัดอย่างอื่นเถอะ นี่คิมเก็บเอง”

“ของสำคัญ?”

“ก็...นิดหน่อย”

“นิดเดียว?” เขาคงหมายถึงสำคัญแค่นิดเดียวเหรอ

เห็นไหม สกิลผมพัฒนานะ อยู่กับเหมนานเข้าเริ่มเข้าใจและตีความหมายคนพูดสั้นได้เยอะแล้ว เก่งจัง ปรบมือ

“ก็มาก ไม่มีอะไรหรอกคิมเก็บเอง”

“ทำไมไม่เอามาใช้” เหมลุกจากหน้ากล่องบนพื้น เดินเข้ามาหาผม

ผมค่อยๆถอยหลังหนี สายตากวาดหาทางหนีทีไล่เอาไว้ก่อน สมองวุ่นวายหาที่ซ่อนของเจ้าพวงกุญแจตุ๊กตาหิมะ สลับกับคิดคำแก้ตัว

“มันเก่าแล้ว อีกอย่างคิมกลัวหาย”

“เหมก็ใช้”

“เหมห้อยกับกระเป๋ากล้อง..เอ๊ะ”

“หึ” มุมปากปรากฏรอยยิ้มเล็กๆ

“เดี๋ยวนะ เกี่ยวอะไรกับของเหมใช้เล่า” ผมไม่ยอมรับง่ายๆหรอก เหมอาจจะแค่เปรียบเทียบว่าพวงกุญแจก็มีเอาไว้ใช้ ไม่ได้มีไว้เก็บ

ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้นี่ว่าพวงกุญแจตุ๊กตาหิมะของผมกับพวงกุญแจพระอาทิตย์ของเขาเป็นของคู่กัน(ถึงแม้แก้วจะเถียงว่าไม่ใช่ทุกครั้งผมก็ไม่สน)

“เหมห้อยมาเกือบสี่ปี”

“อะไร?” ไม่รู้ไม่ชี้

“พวงกุญแจพระอาทิตย์ คิมเห็น”

“อื้อ คิมเห็น น่ารักดี ห้อยมานานแล้วก็ห้อยต่อไปเนอะ”

“คนสำคัญให้มา” เลิกลักสิครับรอบนี้ เอาไงดีล่ะคิมหันต์

“เหรอ ก็ดีนะ เก็บดีๆล่ะ คนสำคัญให้มาทั้งที”

“ไม่หึง ไม่หวงเลยเหรอ”

“หึง? ทำไมคิมต้องหึงตัวเอง..อุ๊ปส์”

“หึหึ”

“เอ๊ะ เหมนี่ชักจะพูดเก่งขึ้นทุกวันแล้วนะ คิมว่าคิดไปจัดของตรงโน้นดีกว่า เหมก็เก็บๆแถวนี้ไปแล้วกัน ไม่อยู่ด้วยแล้วคนกวนประสาท” หาทางชิ่งดีกว่า ขืนคุยนานกว่านี้ผมต้องหลุดแน่ๆ

ไม่ใช่ไม่อยากให้เหมรู้ว่าผมเป็นคนให้ของเขา แต่ผมกลัวว่าเหมจะกลัวหากต้องเล่าให้ฟังว่าทำไมผมถึงเอาของขวัญวันเกิดรวมถึงอีกหลายอย่างในวันเทศกาลไปใส่ไว้ในลิ้นชักโต๊ะหนังสือเรียนของเขา

เหมอาจจะรังเกียจ

คนที่ทำตัวเป็นสโตรคเกอร์...เป็นติ่ง

“ไม่ให้ไป” แต่คนขี้แกล้งกลับไม่ยอมง่ายๆ สองแขนแข็งแรงขังผมเอาไว้กับผนังราวกับกรงเหล็กที่ไม่สามารถหาทางออกไปได้ เหมจ้องเขามาในดวงตา สบตากันนิ่งนาน

“เห้ออออ” สุดท้ายผมก็เป็นฝ่ายยอมแพ้ ไม่เคยเอาชนะอะไรเหมได้เลย “เล่าก็ได้ แต่รับปากคิมได้ไหมว่าจะไม่รังเกียจกัน”

“รังเกียจ? ทำไม?”

“เหมชอบพวงกุญแจพระอาทิตย์หรือเปล่า” ผมไม่ได้สนใจตอบคำถามเขา แต่เริ่มเกริ่นเข้าเรื่องก่อน พอเหมพยักหน้าก็พูดต่อ “ที่จริงแล้วมันเป็นพวงกุญแจคู่นะ แบบของคู่กันคล้ายๆเสื้อคู่ที่คนรักเขาฮิตใส่กันน่ะ”

“อืม แล้ว?”

“คิม...คิมเป็นคนเอาไปใส่ไว้ให้เหมเอง” พวงกุญแจตุ๊กตาหิมะที่ซ่อนด้านหลังถูกนำออกมาโชว์ระหว่างใบหน้าของเรา “ชื่อคิมหันต์แปลว่าหน้าร้อน เหมมันต์คือหน้าหนาว สองอันนี่เป็นตัวแทนที่สื่อถึงเรา”

“อ้อ” เหมทำหน้าเข้าใจ

“แก้วบอกว่ามันไม่เข้ากัน แต่คิมว่ามันมีความหมายดีออก พอดีไปเจอมันเข้าในช่วงที่ใกล้กับวันเกิดของเหม”

“ยังไงต่อ” เขามีท่าที่สนใจ ผมเลยสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย เล่าเรื่องในตอนนั้นให้ฟัง

“ตอนม.สี่น่ะ ช่วงปลายภาค คิมรู้นะว่ามันไม่ดีที่เอาของไปยัดโต๊ะเหมแบบนั้น แต่คิมเห็นแล้วอยากจะมอบมันให้กับเหมจริงๆ เหมอย่าโกรธคิมเลยนะ”

“......”

“นอกจากนั้นก็มีของอีกสองสามชิ้น อย่างไอศกรีมในหน้าร้อน”

“มันละลายเลอะรายงานเหมด้วย”

“จริงดิ!” ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย ผมน่าจะห่อมันดีๆ “ขอโทษ ฮืออ”

“ไม่เป็นไร แค่เปลี่ยนหน้าปกก็ส่งได้ อะไรอีก”

“กาแฟร้อนแบบกระป๋องตอนหน้าหนาว”

“หวานไปนิด”

“สูตรน้ำตาลน้อยมันหมดอ่ะ”

“หึหึ”

“เหม~ คิมขอโทษที่ทำตัวเหมือนคนโรคจิตแบบนี้ อย่าโกรธ อย่าเกลียด หรือรังเกียจคิมเลยนะ ที่คิมทำไป...เพราะคิมชอบเหม ชอบมากจริงๆ” ผมอยากจะร้องไห้แต่ก็สบตาเขาอย่างซื่อตรง เหมยิ้มอ่อนโยนที่พักหลังเห็นได้บ่อยครั้ง แต่ครั้งนี้มากกว่าครั้งไหนๆ

“เหมรู้”

“ไม่โกรธคิมนะ คิมขอโทษจริงๆ”

“เหมรู้อยู่แล้ว”

“คิมไม่ได้....อะ อะไรนะ” เมื่อกี้ เหมพูดว่า...

“รู้ตั้งแต่แรกแล้วครับ...คนดี”

มะ ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ รู้ตั้งแต่แรกเลยเหรอ ตั้งแต่ที่ผมเอาไปใส่ในลิ้นชักโต๊ะเขาน่ะเหรอ รู้ได้ยังไง ทำไมถึงรู้ แล้วทำไมเหมถึงได้ไม่บอกผมล่ะ

สีหน้าผมคงอ๊องสุดๆ เหมถึงได้หัวเราะออกมาเบาๆ เขาจูงมือผมออกมาที่ห้องนั่งเล่น เดินไปหยุดตรงชั้นเก็บกระเป๋ากล้องและหยิบเอาพวงกุญแจพระอาทิตย์ออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลายังไม่จางหายไป

“ขอบคุณ ที่ยกตัวเองให้กับเหมเมื่อสี่ปีก่อน”

“.......”

“ขอบคุณที่เดินเข้ามาสารภาพรักกับเหม”

“........”

“เหมเองก็มีเรื่องจะเล่าให้คิมฟังเหมือนกัน...”

เรื่องราวก่อนหน้าที่ผมไม่เคยรู้ถูกถ่ายทอดให้ฟังจากคนไม่ชอบพูด แม้จะตกใจปนแปลกใจไปบ้างแต่ผมก็ไม่ได้ติดใจสงสัยเรื่องไหน ไม่จำเป็นต้องซักถาม ผมรับฟังเพียงสิ่งที่เหมอยากให้รู้ มันก็คืออดีตที่สวยงาม เป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่ได้แอบรักใครสักคน

ปัจจุบันและอนาคตต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ทั้งผมและเขาต่างเคยแอบมอง แอบรัก และต่างก็มีความลับบางอย่างที่อยากจะเก็บเอาไว้รู้สึกดีๆเพียงลำพัง

และต่อจากนี้ไปเราจะสร้างความทรงจำดีๆร่วมกัน

ความอบอุ่นจากริมฝีปากแนบชิดลงมาที่หน้าผาก ผมหลับตาลงซึมซับความรู้สึกที่มากมายจากเหม...คุณฤดูหนาวของผม พร้อมฟังเสียงกระซิบหวานหูจากคนที่ผมรักสุดหัวใจ

“ขอบคุณที่มาเป็นแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาวของเหมนะ...คนดี” 


...................................

จบแล้ววว ใจหายน่าดู แต่ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม

ไม่คิดว่าคนจะชอบกันขนาดนี้ กราบงามๆ

ยังไงฝากติดตามเรื่องใหม่ด้วยนะคะ แฮร่


ปล. แสงแดดกลางลมหนาว ตีพิมพ์กับNana-Naris น่าจะช่วงเดือนมิ.ย.ค่ะ

มีสเปเชียลในตอนที่ไม่ได้อัพลงเวปเป็นพาร์ทของคุณฤดูหนาวด้วยยย

ช่วงวัยมัธยมใสกิ๊งของนุ้งคิม และอื่นๆอีกมากมาย

รายละเอียดจะแจ้งให้ทราบอีกทีน้า รอเค้าอีกหน่อยยยย



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.893K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11891 Zephyr9397 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 02:56
    ใจหายมากๆ ไม่อยากให้จบเลย แอแง จะเป็นตัวละครที่เราคิดถึงมากๆไปตลอด แล้วชอบคาแรคเตอร์ตัวละครของเหมกับคิมมากๆ มีความฉลาด ไม่อ่อนแอ ไม่หูเบา เชื่อใจกันและกันทั้งคู่ ภาษาสวยมาก รอติดตามผลงานเรื่อยๆนะคะ
    #11,891
    0
  2. #11885 THIRDJK (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 16:02
    รอบ3แ้วเรื่องนี้
    #11,885
    0
  3. #11861 KatCher (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 11:17

    จบแล้ววว
    #11,861
    0
  4. #11841 mook (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:35

    จบแล้วน่ารักมากกก แต่เราอยากอ่านพาร์ทเหมด้วยอ่าาา😂😂😂

    #11,841
    0
  5. #11804 -M1N- (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:44
    อ่านรอบที่สามแล้วโอ้ยยยย น้วย
    #11,804
    0
  6. #11759 OIMphatsuda (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 20:37
    อบอุ่น น้ำตาตกเลยง่าาาามันแบบฮืออออ อธิบายไม่ถูกแต่ดีมากจริงๆ
    #11,759
    0
  7. #11742 baekbow (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 22:29

    งื้อออออ เป็นตอนจบที่เรียบง่ายแต่อบอุ่นดีจัง ได้มีการเปิดเผยความลับที่เก็บมานาน เอาจริงๆเราว่ามันต้องรู้สึกดีมากแน่ๆเลยที่ได้รู้ การที่เราแอบรักเขามานานมันยังเป็นความรู้สึกที่ดีเลย พอได้มารู้ว่าช่วงเวลานั้นเขาก็แอบรักเราด้วยเหมือนกันมันต้องรู้สึกอิ่มเอมมากแน่ๆ ...สำหรับเรื่องนี้น้องคิมของเราก็คือสายไฝว้ที่แท้จริง บอกรักก่อน ตามจีบก่อน อ้อนเก่ง วอแวเก่ง แถมอ่อยก่อนด้วย เป็นสายบุกที่แท้จริง ถึงแม้จะเขินมากๆก็เถอะ 5555 ส่วนเหมก็เป็นเมะสายขรึม นิ่งๆแต่เวลาอยู่กับคิมก็จะเปลี่ยนโหมดเป็นคนอบอุ่นไปเลย เป็นอีกคู่ที่นิสัยค่อนข้างต่างกันแต่พอมาอยู่ด้วยกันก็ลงตัวมากๆ // สุดท้ายนี้ขอขอบคุณนักเขียนที่แต่งนิยายน่ารักๆเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #11,742
    0
  8. #11680 Pamgun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 15:52

    อหหหห ดีมากกกก


    #11,680
    0
  9. #11633 0931310491 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 20:54
    น่ารักดีค่ะ
    #11,633
    0
  10. #11573 aomsep (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 17:14
    ฟินนมากค่ะ
    #11,573
    0
  11. #11536 Torii_sp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:58
    อยากฟังเรื่องเล่าของเหมด้วยอ่าาาา คิมอย่ากั๊กก
    #11,536
    0
  12. #11502 Nrm-p (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:57
    ไม่มีพาร์ทที่เหมชอบน้องหรอ ;_;
    #11,502
    0
  13. #11430 -want- (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:01
    ขอบคุณเหมือนกันค่าาา นิยายสนุกมากกกก
    #11,430
    0
  14. #11425 nim1101 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:02

    ชอบค่ะ สนุกมาก
    #11,425
    0
  15. #11379 nxmex (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 11:34
    อ่าว ตอนจบนึกว่าจะเล่าพาร์ทของเหม
    #11,379
    0
  16. #11378 Parzy_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 11:18
    มันดือมากเลยค่ะไรท์ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้นะคะ ชอบมากๆเลยค่ะ
    #11,378
    0
  17. #11377 munkrishear (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 03:21
    โห อึ้งกับตัวเองมาก ใช้เวลาอ่านในคืนเดียว ไม่หลับไม่นอนเล้ยยยยยย
    #11,377
    0
  18. #11320 Saguramio (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 19:01

    ง่อวววว
    #11,320
    0
  19. #11282 Anonymous (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 13:48

    สั่งไปแล้วววว

    #11,282
    0
  20. #11272 kittybeanz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:19
    เป็นเรื่องที่ดีมากก อบอุ่นสุดๆ ให้คติดีๆหลายอย่างเลย นับเป็นอีกเรื่องในดวงใจได้เลยงะะ สนุกมากก ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ออกมานะคะะ
    #11,272
    0
  21. #11147 YanisaCH (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:09
    ฮือออออละมุนไปหมดด
    #11,147
    0
  22. #11087 NACHI1743 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 13:15
    อ่าว....พอเดาพล็อตได้ก็จริงนะคะ
    แต่ยังไงก็อยากอ่าน ความหลังอยู่ดี
    #11,087
    0
  23. #11065 WangXianYAOI (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:23
    อ่านจบในสองชั่วโมงเลย อ้ากก ตอนนี้23:23 แล้ว นอนก่อนนะค้า
    #11,065
    0
  24. #11043 ??? (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 11:29

    ฮุฮุ... อบอุ่นหัวใจ

    #11,043
    0
  25. #11034 SeBulldrEEM {เชบัลดรีม} >.< (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 05:46
    เป็นปลื้ม~ //ขอบคุณนะคะ
    #11,034
    0