END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 3 : คุณแสงแดด #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13,861 ครั้ง
    15 ส.ค. 62





*รีไรท์*


2


เคยคิดว่าการเดินเข้าไปขอเหมเป็นแฟนจะเป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นที่สุดในชีวิต

พอเทียบกับตอนนี้แล้ว เหตุการณ์ในวันนั้นนับว่ากลายเป็นเพียงจุดเล็กๆเท่านั้น

ในรถยนต์ที่เงียบสงบผมแอบเหลือบมองคนขับด้วยหางตา เหมตั้งใจขับรถอย่างมีสมาธิ ดวงตาเหมือนแมวง่วงจ้องตรงไปเพียงท้องถนนด้านหน้า

อยากให้ถนนนี้ไม่มีที่สิ้นสุด

หรือผมจะบอกเขาดีว่าหอผมอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง จะได้อยู่กับเหมต่อไปอีกสักพัก

ไม่ดีกว่า...นี่ดึกแล้ว เขาต้องขับรถไกลพาลจะเหนื่อยเปล่าๆ

ความเงียบไม่ได้สร้างความอึดอัดให้กับผม ผมสามารถที่จะแอบมองเหมอยู่อย่างนี้ได้ทั้งวัน แต่อีกฝ่ายคงไม่คิดอย่างนั้น ไม่นานเขาก็ละสายตาจากท้องถนนหันกลับมา

ผมสะดุ้งเหมือนเด็กๆที่ถูกจับได้ว่าทำความผม รีบก้มหน้าลงมองที่ตักตัวเองหลบสายตาเขา

แสร้งทำเป็นว่าหยดน้ำจากแก้วแตงโมปั่นในมือมันน่าสนใจหนักหนา จ้องถลนจนแทบจะนับได้แล้วว่าหนึ่งแก้วนี้มีหยดน้ำกี่หยด

สิบเจ็ด...สิบแปด

"ไม่ดื่ม?"

"หืม? หะ เหมว่ายังไงนะ" เหมือนว่าจะได้ยินเสียงเขาเอ่ยขึ้นเบาๆ ผมเอียงหน้าหันกลับไปพบว่าเหมลดสายตานิ่งสงบของตัวเองไปจ้องอยู่ที่แก้วแตงโมปั่นในมือ

เห็นแบบนั้นก็หัวเราะแห้งๆออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นเกาหัวตัวเอง

"แหะๆ คือว่าเรากะจะเอาไปแช่แข็งไว้นะ"

เหมยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

ในฐานะที่ผมแอบมองเขาอยู่สี่ปี ก็พอจะเดากิริยาท่าทางพวกนี้ออกอยู่บ้าง

"กะ ก็ อันนี้เหมซื้อให้เราใช่หรือเปล่า?"

"....อืม"

ผมยิ้มกว้าง ดีใจที่แบร์ไม่ได้โกหก เหมซื้อมันให้กับผมจริงๆ แบบนี้ต้องซื้อตู้แช่แข็งเล็กๆมาแยกไว้ต่างหากแล้ว พร้อมเครื่องปั่นไฟด้วยดีกว่า ที่หอผมไฟดับบ่อยกลัวว่ามันจะละลายแล้วก็เสียได้

ฮือออ ผมจะเก็บอย่างดีเลย

"ไม่ดื่ม?" เหมถามย้ำอีกครั้ง แต่เมื่อกี้ผมตอบเขาไปแล้วนี่ว่าจะเอาเก็บไว้

"เราอยากเก็บไว้ มะ มันเป็นของที่เหมซื้อให้" ผมตอบแล้วหลบสายตาเขาวูบหนึ่ง "คะ คืออย่าคิดว่าเราโรคจิตเลยนะ แต่นี่เป็นของที่เหมซื้อมา ก็เหมือนของที่เหมให้อ่ะ เป็นของที่ระลึก ไม่ใช่ว่าเราจะทำอะไรไม่ดีนะ แค่อยากจะเก็บแล้วพอตอนไหนที่เหนื่อยๆก็เปิดออกดู แบบ กำลังใจ...กำลังใจจากเหม"

หน้าผมจะระเบิดแล้ว รู้เลยว่าเมื่อกี้พูดจาวกไปวนมาเหมือนคนบ้าแค่ไหน ท่าทางก็ตื่นเต้นยกมือไม้อธิบายมั่วซั่วไปหมด เจตนาคือไม่อยากให้เหมมองว่าผมเป็นคนบ้าที่เก็บน้ำแตงโมที่เขาให้ไปแช่แข็ง

"ดื่ม" เสียงนิ่งบอกออกมาอีกครั้ง แม้ไม่ได้มีการบังคับข่มขู่เป็นเพียงโทนเรียบและแผ่วเบา แต่ผมกลับยกแก้วน้ำแตงโมที่เริ่มละลายขึ้นดื่มเหมือนถูกป้อนคำสั่ง

หน้าตาเหยเกอยากจะร้องไห้ นึกเสียดายจับใจ

เหมใจร้าย ขอเก็บเอาไว้ก็ไม่ได้เหรอ

คอยดูนะ!

ผมจะเก็บแก้วพลาสติกเอาไว้แทนก็ได้!

ผมดื่มจนหมดพร้อมกับเหมที่ยังจ้องไม่หยุดเหมือนกลัวว่าหากเขาละสายตาไปแล้วผมจะแอบเอาแก้วไปซ่อน พอดื่มหมดก็ยื่นแก้วที่เหลือเพียงเกร็ดน้ำแข็งออกไปให้คนตรงหน้า

"หมดแล้ว ฮือออออ เหมอ่ะ"

"ซื้อให้ดื่ม" เหมตอบกลับมาสั้นๆ ยกมือข้างซ้ายขึ้นมาวางบนหัวผม

แล้วลูบไปมา

เดี๋ยวนะ...เหมลูบหัวผมเหรอ

อ้าปากค้างไปแล้ว แม้ว่าเขาจะทำเหมือนลูบหัวหมาหัวแมวก็ตาม แต่ลูบหัวก็คือลูบ

ไม่สระผมได้ไหมอ่ะ

"หะ เหม" ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รถหยุดนิ่ง เขาจอดรถข้างทางนี่เอง มิน่าถึงได้มีเวลามาจ้องผมดื่มน้ำแตงโมปั่นได้ตั้งนาน

"ดีมาก" พูดจบเขาก็ละมือใหญ่จากหัว และรถก็เคลื่อนตัวอีกครั้ง

ไม่เกินห้านาทีก็มาจอดสนิทที่หน้าหอพักของผม ตึกขนาดกลางที่มีนักศึกษาแทบทุกห้อง ที่จริงแล้วมหาวิทยาลัยนี้ไม่ได้บังคับว่าปีหนึ่งจะต้องนอนหอ แต่เพราะบ้านผมอยู่ไกลมหาวิทยาลัยมากและตารางปีหนึ่งก็เรียนเช้าทุกวัน เลยเลือกจะอยู่หอพักดีกว่า

ผมจะหันไปขอบคุณเหม แต่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ซะก่อน

จำได้ว่าผมตื่นเต้นจนลืมบอกทางมาหอพักให้กับเขาไปเลย

"เหมรู้ได้ไงว่าเราพักหอนี้อ่ะ"

"........."

"เหม?"

เจ้าของชื่อยังคงเงียบ เอี้ยวตัวไปหยิบกระเป๋าเป้ตัวเองที่เบาะด้านหลัง รื้อค้นอะไรอยู่เล็กน้อยก็หยิบเอาของในนั้นออกมา โยนเป้กลับไปที่เดิม เขามองสมุดเล่มเล็กในมือสลับกับมองหน้าผมอยู่ไม่กี่วินาทีก็พูดขึ้น

"สมุด"

"อื้อ สมุด ทำไมเหรอ หรือว่าจดที่อาจารย์สอนไม่ทัน วิชาไหนล่ะเราให้ยืมได้นะ แต่เหมยืมของเพื่อนในเซคฯเดียวกันมาเทียบด้วยจะดีกว่า เผื่อว่าอาจารย์ที่สอนจะเป็นคนละคนกัน ได้ยินมาว่าเนื้อหาก็จะต่างกันนะต่อให้เป็นวิชาเดียวกันก็ตาม"

"ให้"

"แต่เราจะให้ยืม...ว่าไงนะ?"

"แทนน้ำแตงโม นี่เก็บไว้ได้" เหมหมายความว่าจะให้สมุดกับผมแทนน้ำแตงโมที่บังคับให้ดื่มไปเมื่อกี้ เพราะว่าสมุดเก็บได้นานกว่าและง่ายกว่าน้ำแตงโมใช่ไหม

"ให้จริงเหรอ จริงๆนะ"

"ไม่เอา?" วูบหนึ่งผมเห็นแววขบขันพาดผ่านสายตาเขาไป ผมรีบคว้าเอาสมุดมากอดไว้กลัวว่าเหมจะเปลี่ยนใจเพราะความชักช้าของตัวเองซะก่อน

"เอาสิเอา ขอบคุณนะเราจะรักษาอย่างดีเลย"

"เอาให้ใช้"

"ไม่เอาหรอก จะเก็บ นี่เป็นของอย่างที่สองที่เหมให้นะ ขอเราเก็บ"

"เดี๋ยวให้ใหม่"

"เหมอ่ะ" ผมประท้วงเล็กๆ ลืมความเขินเขาไปแล้ว เหมอ่ะดื้อ

"ไม่ใช้จะซื้อให้เรื่อยๆ"

"โอเค ใช้ก็ใช้ ไม่ต้องซื้อแล้วมันเปลืองเงิน...ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณนะ ทั้งน้ำแตงโม สมุดนี่ แล้วก็....ที่มาส่งเราด้วย" ผมไม่อยากจะแยกกับเขาเท่าไหร่ แต่นี่ก็ดึกมากแล้ว อยากให้เหมกลับไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้เรายังมีเรียนตอนเช้าอีก

ข่าวดีคือวิชาพรุ่งนี้คาบแรกผมได้เรียนเซคฯเดียวกับเห็มด้วยล่ะ

เป็นวันที่ผมตั้งใจไปเรียนเป็นพิเศษเลย

"......." เหมยังคงไม่พูดอะไร แค่มองหน้าผมนิ่งๆ ผมยิ้มให้กับเหมอีกครั้ง เก็บสมุดที่เขาให้เข้ากระเป๋า ไม่ลืมจะซ่อนแก้วน้ำเอาไว้ด้วยเพราะกลัวเขาจะสั่งให้ทิ้ง

ผมจะเก็บทุกอย่างเลย

"ขับรถกลับดีๆนะเหม"

"พรุ่งนี้มารับ" ยังไม่ทันได้ลงจากรถ เสียงของเหมก็หยุดผมเอาไว้

"ไม่ต้องหรอก พรุ่งนี้เรียนเช้ามากเราไปเองได้ เราว่าจะไปกินข้าวเช้าที่โรงอาหารด้วยคงจะออกเช้าหน่อย เอาไว้เจอกันในคลาสนะ"

".....อืม" ในที่สุดเขาก็ยอมพยักหน้าตกลง

"เราไปล่ะ ขอบคุณอีกครั้ง ^ ^"

"อย่ายิ้มบ่อย..." เสียงนิ่งบอกอีกครั้ง ผมหุบยิ้มแทบไม่ทัน สงสัยว่ามากเกินไปเหมเลยรำคาญ

"อ่า ขอโทษ เราจะไม่ยิ้มให้เหมเห็นบ่อยๆนะ"

"อย่ายิ้มบ่อย...ต่อหน้าคนอื่น"

 

ผมตื่นเช้าด้วยความง่วงงุน เมื่อคืนกว่าจะหลับได้ก็ตีอะไรไม่รู้ ตั้งแต่ที่เหมสั่งไม่ให้ยิ้มต่อหน้าคนอื่นบ่อยผมก็เดินเบลอกลับขึ้นห้องมา เสียมารยาทไม่ยืนรอคนที่มาส่งออกรถไปก่อนด้วยซ้ำ

เหมจะโกรธไหมนะ

"แบร์อยู่ไหน เราหิวแล้วววว" นั่งชะเง้อทางเข้าโรงอาหารมาหลายรอบแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นเงาของสองแฝดเลยตัดสินใจโทรไปหา

[กินไปก่อนเลยคิม รถติดม๊ากกกกก นี่ติดอยู่บนรถกับเท็ดมาครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่ขยับ ไม่ต้องพูดถึงกินข้าวหรอก เรียนยังจะเข้าคลาสทันหรือเปล่าไม่รู้]

"อ้าว งี้ก็หิวแย่ดิ งั้นเดี๋ยวเราซื้ออะไรไปให้กินในห้องนะ แต่ถ้ามาทันก็โทรมาละกัน"

[เออ ขอบใจมาก ซื้อน้ำแตงโมปั่นหวานๆมาให้กูด้วยล่ะ] แบร์พูดจบก็วางสายไป ไม่ฟังเสียงผมที่เตรียมจะโวยวายเรื่องที่ถูกล้อเลียนเลย แค่เมื่อวานโทรมาแซวหลังกลับจากหอยังไม่พอเหรอแบร์

เพื่อนสนิทมาไม่ทันผมเลยต้องนั่งกินข้าวคนเดียว เดินไปสั่งกับข้าวง่ายๆสองอย่างราดข้าวแล้วก็แวะร้านน้ำสั่งกาแฟเย็นอีกแก้วนึง เท่านี้แหละมื้อเช้าของผม

วันนี้ร้านของหวานยังไม่มาเปิด น่าเสียดาย แต่ไม่เป็นไรเอาไว้มื้อเที่ยงค่อยมากินกับพวกแบร์ก็ได้ โชคดีที่เพื่อนผมไม่ใช่สายกลัวอ้วน กินอะไรก็ได้ทั้งนั้น เราเลยมีงานอดิเรกตรงกันคือการตระเวนหาของกินอร่อยๆไปเรื่อยๆ

จะว่าไปนั่งกินข้าวคนเดียวก็เหงาจริงๆนะ นอกจากร้านข้าวกับร้านน้ำอย่างละร้านก็ยังไม่มีร้านไหนเปิด นักศึกษาก็น้อยมากแทบไม่มีก็ว่าได้ เช้าๆอย่างนี้คนมักไม่มากินข้าวกัน อย่างเท็ดกับแบร์เมื่อก่อนก็ไม่กิน ผมต้องอธิบายถึงประโยชน์และความสำคัญของอาหารเช้าให้ฟังอยู่หนึ่งอาทิตย์เต็มๆถึงจะยอมเสียเวลานอนไปนิดหน่อยเพื่อมากินข้าวเช้าด้วยกัน

"รอนานไหม"

ผมเงยหน้าขึ้นไปตามเสียงทัก ข้าวที่เพิ่งตักใส่ปากแทบจะพุ่งออกมาเมื่อคนตรงหน้าไม่ใช่เพื่อนแฝดที่กำลังเฝ้ารอ แต่กลับเป็นผู้ชายตัวสูงคนดังของคณะ

"เหม มะ มาได้ไง" สำลักข้าวเสร็จก็ยกน้ำขึ้นดื่ม เหมนั่งลงข้างๆกันมองหน้าผมแล้วขมวดคิ้ว

"กาแฟ?"

"คือ เราง่วงน่ะ เมื่อคืนนอน..ไม่ค่อยหลับ" ปกติผมไม่ดื่มกาแฟตอนเช้า จะเป็นพวกน้ำผักผลไม้ปั่นมากกว่า แต่วันนี้ไม่ไหวจริงๆ นอนถึงสามชั่วโมงหรือเปล่าเถอะ

ต้นเหตุก็คือคนหน้าแมวง่วงข้างๆนี่ไง

"อืม"

"แล้วเหมมาทำอะไรที่นี่ นั่งรอเข้าเรียนเหรอ" จะว่าอย่างนั้นก็ไกลเกินไปหน่อยหรือเปล่า จากโรงอาหารต้องเดินไปตึกก็ไกลอยู่ ยิ่งลานจอดรถอยู่ใกล้ตึกคณะจะเสียเวลาเดินเลยมารอที่โรงอาหารทำไม

"ข้าวเช้า" เหมตอบสั้นๆแล้วลุกไปสั่งอาหาร ไม่นานก็เดินกลับมาพร้อมกับจานข้าวและเครื่องดื่มในมือ

"เหมกินข้าวเช้าที่นี่ด้วยเหรอ ปกติเราไม่เคยเห็นเลย" อย่างเหมไม่ว่าจะอยู่ท่ามกลางคนมากแค่ไหนผมก็มักจะหาเขาเจอเสมอ ถ้าเขามากินข้าว ยังไงผมก็ต้องเห็นสิ

"ไม่เคย"

"อ้าว"

"น้ำส้มปั่น" แก้วพลาสติกใสที่บรรจุน้ำผลไม้ต่างชนิดกับเมื่อวานถูกยื่นมาตรงหน้า สีเหลืองสวยน่าดื่มมาก แต่ว่าเหมเอามาให้ผมทำไมล่ะ

"ขอบใจนะแต่เรามีน้ำแล้ว นี่ไง กาแฟเย็น" ชี้แก้วกาแฟเย็นให้เขาดู แล้วถ้าเอาน้ำส้มให้ผม เหมจะดื่มอะไรล่ะ เขาซื้อมาแก้วเดียวเอง

เจ้าของมือผละออกจากแก้วน้ำส้มแล้วคว้าเอาแก้วกาแฟเย็นไปไว้เอง

ผมอ้าปากกว้าง

พูดอะไรไม่ออกอีกต่อไปแล้ว เหมยกแก้วกาแฟเย็นขึ้นดื่มอย่างไม่รังเกียจว่าใช้หลอดเดียวกัน นั่นผมดื่มไปแล้วนะ

ผมไม่ค่อยเข้าใจเหมเท่าไหร่ ถ้าเขาอยากดื่มกาแฟเมื่อกี้น่าจะซื้อกาแฟมาสิ ไม่ใช่น้ำส้มปั่น

หรือเขาสั่งผิดเลยเอามาแลกกับผมเหรอ

เหมกินข้าวจนเสร็จตามด้วยกาแฟหมดแก้ว จากนั้นก็หันมามองหน้าผมสลับกับแก้วน้ำส้ม จากเหตุการณ์น้ำแตงโมปั่นเมื่อคืนผมหัวไวพอจะรีบหยิบแก้วน้ำนั้นขึ้นมาดื่มจนหมด เขินก็เขิน อิ่มก็อิ่ม แต่เหมซื้อมาแล้วอ่ะ

พอแก้วน้ำเหลือเพียงน้ำแข็งเหมถึงได้ละสายตาออกไป

จะว่าไปก็สดชื่นดีเหมือนกันนะ ดีกว่าดื่มกาแฟที่เพิ่มอาการปวดหัวตั้งเยอะ รู้อย่างนี้ผมซื้อน้ำผลไม้ตั้งแต่แรกดีกว่า

"ไปเถอะ" เหมลุกขึ้นยืน พาดกระเป๋าเป้ขึ้นบ่า ส่วนผมที่รื้อรายงานมาตรวจเช็กเมื่อกี้ยังไม่ได้เก็บของเลย

"เหมไปก่อนเลย เราเก็บของเสร็จจะตามไป" ผมบอกแล้วเก็บของจนเสร็จ เงยหน้าขึ้นมาเหมก็ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

จนกระทั่งผมลุก เหมถึงได้เริ่มออกเดิน

เราเดินข้างกันไปช้าๆเพราะเวลาที่ยังเหลืออีกมาก อากาศยามเช้าทำให้ไม่ร้อนเกินไปนัก บวกกับต้นไม้ใหญ่สร้างความร่มรื่นและมีลมพัดเย็น

แต่ทำไมหัวใจผมถึงได้เต้นแรง แถมหน้าก็ร้อนผ่าวอย่างกับเพิ่งไปออกกำลังกายหนักๆมาเลย


..................................................

คุณฤดูหนาวก็จะพูดน้อยหน่อยๆ อีกสักพักคงพูดเก่งตามหนูคิม

....มั้ง 555555

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.861K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11916 p_piim_m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2564 / 15:09
    เหม! เทอชอบลูกชั้น! ชั้นดูออก!
    #11,916
    0
  2. #11888 pincake (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2564 / 00:21
    กลับมาอ่านอีกกี่รอบนังเหมมันก็เนียนจริงๆล่ะน้าา
    #11,888
    0
  3. #11876 Pinp1239 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2564 / 19:52
    วาง 5บาท เหมแอบชอบลูกฉันมาสักพักแล้วแน่นอน !!!!
    #11,876
    0
  4. #11864 Alisach (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2564 / 21:22
    อ่านรอบสองแล้ววว
    #11,864
    0
  5. #11862 paamai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 17:34
    โอ๊ยยยยไปอยู่ไหนมาเพิ่งเจอเรื่องนี้ อ่านแค่ไม่กี่ตอน เหมพูดไม่กี่คำ เขินจนจะบ้าตาย
    #11,862
    0
  6. #11847 KatCher (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 23:10
    แงงง พูดสั้นจังเลยฤดูหนาว แต่พูดทีคือน้วยยยย เหมแอบชอบน้องอย๔หรือเปล่านะ
    #11,847
    0
  7. #11813 mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:08

    แงงงง ตั้งแต่มาอ่านเรื่องนี้เรามีโรคติดตัวมาตั้งสองโรคเลยง่าาา ทั้งเบาหวานทั้งหัวใจนี่อ่านๆไปก็หวิดหัวใจจะวายโง้ยยยยยยย

    #11,813
    0
  8. #11795 NsengiNongKhai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 10:49
    เนื้อเรื่องมันคุ้นๆ🤔🤔 หรือเราอ่านไปแล้วลืม😁
    #11,795
    0
  9. #11784 bear_popo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 23:24
    น่ารักมากกกกก
    #11,784
    0
  10. #11778 Harry_Patter (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 09:42
    เบิกค่ารักษาเบาหวานกับผู้เขียนได้ไหม? 555+
    #11,778
    0
  11. #11769 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 03:26
    พึ่งมาเจอ คือน่ารักมากกก
    #11,769
    0
  12. #11766 nuttynova (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 13:27
    คุณเหมพูดเยอะๆหน่อยสิ
    #11,766
    0
  13. #11718 spneve (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 16:14
    เหมกลัวดอกพิกุลร่วงหรอลูก โถ่ 555
    #11,718
    0
  14. #11701 gaun-hin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 21:26
    คุณเหมค่าตัวแพงน่าดู พูดน้อยมาก😂
    #11,701
    0
  15. #11686 slpxbear (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 22:19
    พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจอะะะเปล่าา
    #11,686
    1
    • #11686-1 aimfar4959(จากตอนที่ 3)
      14 ธันวาคม 2563 / 17:55
      แน่นอน😂😂
      #11686-1
  16. #11685 slpxbear (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 22:19
    พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจอะะะเปล่าา
    #11,685
    0
  17. #11662 nanny3127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 17:57
    ตลกอะ555
    #11,662
    0
  18. #11627 Naruemon0837 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 00:30
    โง้ยยยยยยย
    #11,627
    0
  19. #11599 baekbow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 21:26
    โอ๊ยยยย คุณเขาเทคแคร์มากกกก ถึงจะพูดน้อย แต่การกระทำคือใส่ใจมากๆ แถมหวงรอยยิ้มของแฟนด้วยนะ
    #11,599
    0
  20. #11580 Beam130145 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:56
    เหมประหยัดคำพูดมาก555
    #11,580
    0
  21. #11542 Yinggi11 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 23:00
    ความพูดน้อยเเต่ได้ใจนี้ ยอมเลยจ้ะพ่อ
    #11,542
    0
  22. #11511 kookmin312537 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 16:45
    นิ่งๆคลูๆ
    #11,511
    0
  23. #11507 pi'lin/พิ'ลิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 11:54
    ชอบความพูดน้อยของเหมนิ่งๆเทห์ดีอะ
    #11,507
    0
  24. #11499 Nrm-p (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:52
    รู้ว่าคิมไม่ค่อยกินกาแฟ แต่วันนี้กินเลยถาม
    รู้ว่าคิมพักอยู่ที่ไหน
    มากินข้าวเช้ากับเขาที่นี่ทั้งที่ไม่เคยมา

    ใช่แน่ๆ เหมชอบคิมมานานแล้วไปแน่ๆ
    #11,499
    0
  25. #11441 kittenO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:23
    พูดน้อยยยมากกก
    #11,441
    0