END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 26 : คุณแสงแดด #26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,808 ครั้ง
    13 มี.ค. 62









จากที่ตอนแรกคิดว่าเหมตื่นเต้น แต่พอรถจอดหน้าบ้าน เปิดประตูรั้วเดินนำแขกเข้าไป กลับกลายเป็นผมที่ตื่นเต้นซะเอง มือชื้นไปด้วยเหงื่อ สมองเริ่มเบลอๆเรียงลำดับไม่ถูกว่าควรแนะนำเหมกับพ่อแม่ว่ายังไง

จะ..จะให้เรียก ฟะ..แฟนเลยเหรอ

ต่อให้พวกท่านรู้แล้วและไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่ได้แสดงออกว่าสนับสนุนหรืออยากจะเจอเหมอย่างที่พี่เคียวบ่นว่าอยากเจอ ยิ่งกับพ่อที่เป็นคนเคร่งครัดแล้วผมยิ่งกังวล แล้วก็อดจะเขินหน่อยๆไม่ได้

ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยพาผู้ชายเข้าบ้านมาก่อน งือออออออ

“อ้าว วันนี้กลับบ้านเหรอลูก” แม่ที่เดินออกจากห้องรับแขกมาพอดีเห็นผมเข้าก็ทักด้วยความแปลกใจ จากนั้นสายตาเลื่อนไปที่คนข้างตัวผม “แล้วนี่พาเพื่อนมาบ้านเหรอ ทำไมไม่บอกแม่ล่ะ”

“พี่เคียวไม่ได้บอกแม่เหรอ” คราวนี้ผมเป็นฝ่ายแปลกใจบ้าง

“บอกว่าอะไรจ้ะ เคียวกลับมาสักพักแล้ว แต่ไม่เห็นพูดอะไร ไม่ได้บอกว่าคิมจะกลับบ้านด้วย”

โดนพี่เคียวเล่นแล้วไง ไอ้พี่ชอบแกล้ง

“คือ พี่เคียวเป็นคนนัดให้เหมมากินข้าวที่บ้าน บอกว่าจะบอกพ่อกับแม่เอง คิมก็เลย...พามา”

“เหม? อ้อ นี่คือเหมหรอกเหรอ แหม ได้เจอตัวจริงสักทีนะ” แม่ยิ้มอย่างยินดีทำให้พอโล่งใจไปได้หน่อย ผมมองคนข้างๆที่กำลังยกมือขึ้นไหว้

“สวัสดีครับ”

“จ้ะ สวัสดีจ้ะ ได้ยินคิมพูดถึงนานแล้ว ถ้ายังไงตามสบายก่อนนะ น้าจะไปเตรียมกับข้าวก่อน วันนี้อยู่ทานข้าวด้วยกันนะจ้ะ”

“ขอบคุณครับ”

“พ่อล่ะครับ”

“ออกไปธุระข้างนอกตั้งแต่สายแล้ว เดี๋ยวก็คงกลับ คิมพาเหมไปนั่งเล่นที่ห้องรับแขกก่อนก็ได้”

“คิมขอพาเหมขึ้นไปข้างบนได้ไหมครับ”

“หืม?” แม่ทำหน้าแปลกใจจนผมต้องรีบบอก

“จะพาไปหาพี่เคียว ไม่ได้พาไปห้องคิมหรอก”

“แม่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย จะพาไปห้องคิมก็ได้แม่ไม่ว่า แค่ไม่คิดว่าคิมจะกล้าพาเหมขึ้นห้อง”

“แม่อ่ะ!

“ฮ่ะๆๆ พี่เคียวอยู่ด้านบน ไปสิ” แม่หัวเราะแล้วเดินหนีเข้าครัว วันนี้ผมไม่ได้ตามไปช่วยเพราะไม่อยากปล่อยเหมไว้คนเดียว อีกอย่างก็มีแม่บ้านคอยช่วยอยู่แล้ว

พาเหมขึ้นมาบนชั้นสอง ผมตรงไปที่ห้องของพี่ชายก่อนเป็นอันดับแรก เคาะอยู่สองสามครั้งประตูห้องนอนก็เปิดออกเหมือนกับรออยู่ก่อนแล้ว

“กลับมาแล้วเหรอที่รัก” พี่ชายผมพูดเสียงดังพร้อมกับดึงตัวผมไปกอด มันคงจะเป็นเรื่องปกติและผมคงกอดตอบถ้าไม่เหลือบไปเห็นหางคิ้วของเหมกระตุกอยู่

รีบดันตัวพี่เคียวออกก่อนเป็นอันดับแรก

“น้องกลับมาแล้ว” เน้นคำว่าน้องเพื่อให้พี่เคียวเปลี่ยนคำ แค่เรียกน้องเหมก็บอกว่าไม่พอใจแล้ว เรียกที่รักแบบนี้เดี๋ยวไปกันใหญ่ พี่เคียวเหมือนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ยิ้มกวนใส่เหมอีกต่างหาก

“ที่จริงพี่น่าจะรอที่รักกลับบ้านของเราพร้อมกันเนอะ ไม่น่าปล่อยให้มากับคนอื่น”

“ผมไม่ใช่คนอื่น” เหมคิ้วกระตุกอย่างต่อเนื่อง มือใหญ่เอื้อมมาดึงต้นแขนผมให้ขยับถอยหลังไปยืนข้างเขา “เป็นแฟนคิม” จากนั้นก็ยกคิ้วกวนพี่เคียวบ้าง

“กูพี่คิม” สลับกันกระตุกคิ้ว เป็นอะไรมากป่ะเนี่ย

“ผมแฟนคิม”

“โอเค พอทั้งพี่ทั้งแฟนครับ ไม่เถียงกันนะเดี๋ยวแบ่งขนมให้เท่ากัน” แทรกเข้าไปอยู่ตรงกลาง บอกไปแบบนั้นสายตาสองหนุ่มก็หันมาเขม่นผมแทนที่จะเขม่นกันเอง

อะไรอ่ะ คิมทำไรผิดอีก

“ทำเหมือนพี่เป็นเด็กไปได้นะตัวเล็ก

คนดีไม่ซนสิ”

แล้วสุดท้ายคือมารุมผมกันทั้งคู่ อะไรวะเนี่ย

ไหนจะอาการพูดกับผม(ทั้งคู่)แต่จ้องหน้ากันเอง พี่เคียวเน้นคำว่าตัวเล็กที่พูดกับผมประจำ ส่วนเหมก็ย้ำคำว่าคนดีที่เราใช้เวลาอยู่กันสองคน

ไม่ได้ละ ผมต้องเบี่ยงประเด็นก่อนที่เขาจะไม่ชอบหน้ากันไปมากกว่านี้ “พี่เคียวไม่ได้บอกแม่เหรอว่าชวนเหมมาทานข้าวบ้านอ่ะ แม่ทำท่าไม่รู้เรื่องเลย”

“พี่บอกแล้ว”

“แต่แม่ไม่รู้”

“โดนแม่แกล้งหรือเปล่า พี่บอกตั้งแต่มาแล้วนะ โทรบอกพ่อด้วย”

สรุปยังไง ใครแกล้งผมกันแน่เนี่ย พี่เคียวหรือแม่ ทำไมบ้านนี้ชอบแกล้งจัง ผมย้ายไปอยู่บ้านเหมแทนได้ไหม บ้านเหมไม่น่าจะชอบแกล้งผมแน่ๆ

อ้าว ไม่ได้เหรอ

“ว่าแต่...กล้ามากนะพาผู้ชายขึ้นมาข้างบนอย่างนี้น่ะ” พี่เคียวเริ่มทำตัวเป็นพ่อ ยกสองมือกอดอกจ้องหน้าผมเหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครอง

“น้องขอแม่แล้ว แม่บอกให้ขึ้นมาได้”

“แต่พี่ไม่ได้อนุญาต”

“ก็กำลังจะลงไปไง ขึ้นมาถามพี่เคียวเฉยๆเอง ไปเถอะเหม ลงไปนั่งเล่นข้างล่างดีกว่า” ผมบอกแล้วคว้าข้อมือเหมเตรียมจะลงด้านล่าง

“ห้ามจับมือมันนะ!

“อะไรของพี่เคียวเนี่ย” มากกว่าจับมือก็เคย แต่ไม่บอกพี่เคียวหรอก เดี๋ยวพี่เคียวเป็นบ้าพอดี

“ไอ้เหม กูให้พามาบ้านแต่ยังไม่ได้ยอมรับมึงในฐานะแฟนของคิมนะ จนกว่ากูจะแน่ใจว่ามึงปกป้องน้องกูได้เมื่อนั้นแหละกูถึงจะยอมให้คบกัน”

“น้องคบกับเหมไปแล้ว”

“พี่ไม่ได้ถามเรา เงียบไปเลยนี่ผู้ใหญ่เขาคุยกัน” จะบอกพี่เคียวดีไหม ว่าผมอายุเท่ากับเหม

“ผมปกป้องคิมได้”

“แค่พูดใครๆก็ทำได้”

“วันนี้ผมปกป้องคิม”

“แต่มึงก็ยืมมือกูไปช่วยอยู่ดี ลองคิดดูดิถ้ากูกลับไปแล้ว ไม่ได้อยู่ตรงนั้นมึงจะทำยังไง จะโทรเรียกกูบินข้ามอีกฟากของโลกมาช่วยพวกมึงอย่างนั้นเหรอ”

“ถ้าพี่ไม่อยู่ที่นี่...คิมก็ไม่ถูกโจมตี”



***************************************


“ถ้าพี่ไม่อยู่ที่นี่...คิมก็ไม่ถูกโจมตี”

เดธแอร์ทันทีเลยครับ เหมที่ปกติพูดแทบนับคำได้ต่อวันกลับต่อปากต่อคำกับพี่เคียวแบบหมัดต่อหมัด วินาทีต่อวินาทีไม่มีใครยอมแพ้ใคร พี่เคียวได้ยินประโยคนี้ของเหมก็อึ้ง

“อ้อ มึงจะบอกว่าเพราะกูไปรับน้องตัวเองอย่างที่ทำมาตลอดชีวิตคือผิด?” น้ำเสียงเย้ยหยันบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจสุดๆ” ไม่ใช่เพราะแฟนคลับมึงใช่ไหมไอ้เหม”

เปลี่ยนเป็เหมที่ชะงักไปบ้าง แววตามีความรู้สึกผิดวูบไหว “ขอโทษครับ ผม...ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น”

“เออ รู้ก็ดี สำนึกซะว่ากูมาก่อนมึง...ตั้ง18 ปี”

เหมกลับมาหน้าตึงอีกครั้ง

ส่วนผมเหรอ ปวดหัวสุดๆ ได้แต่หันซ้ายหันขวาทำตัวไม่ถูกและไม่อยากเข้าข้างใครคนใดคนหนึ่งด้วย

“พี่เคียว เหม ไม่เอา อย่าทะเลาะกัน” อยากให้ทั้งคู่คุยกันดีๆ เห็นภาพตอนทะเลาะกันแบบนี้ผมอยากจะร้องไห้เลย คนที่ผมรักทั้งคู่มาเป็นแบบนี้ซะได้

น้ำเสียงที่สั่นเครือทำให้เหมกับพี่เคียวที่จ้องหน้ากันหยุดชะงัก หันมามองทางผมได้สักที พี่เคียวถอนหายใจแผ่วเบา ยกมือขึ้นลูบหัวผม ขณะที่เหมกระชับมือแน่น

กลายเป็นภาพที่ทั้งสองคนกำลังช่วยกันโอ๋ผมทั้งคู่

“เฮ้อออ โอเคพี่ไม่หาเรื่องมันก็ได้ ตัวเล็กพามันลงไปข้างล่างเถอะเดี๋ยวพี่ตามลงไป”

“พี่เคียวทำอะไร? ลงไปพร้อมน้องสิ”

“พี่กำลังคุยกับคนที่ติดต่อมาขอแชร์ห้องที่โน่นน่ะ ประกาศไปไม่กี่วันเองมีคนสนใจแล้วเลยกะจะคุยให้เสร็จๆ”

“ตามลงมานะ” ผมบอกเสียงอ่อน กลัวว่าที่พูดไปเมื่อกี้จะทำให้พี่เคียวแอบน้อยใจ แต่พอเห็นสีหน้าปกติของพี่ชายก็สบายใจขึ้นมาหน่อย พี่เคียวพยักหน้ารับอีกครั้งเหมก็ดึงมือผมเดินกลับลงไปชั้นล่าง

เรานั่งกันในห้องรับแขก เหมนั่งข้างๆยังคงจับมือผมไม่ยอมปล่อย

“เหมไม่ชอบพี่เคียวเหรอ”

“......เปล่า”

“คิมเห็นทะเลาะกัน”

“หึ อย่าคิดมากคนดี” เขายิ้มอ่อนโยนให้ “เหมขอโทษ”

“พี่เคียวแค่ขี้แกล้ง แต่จริงๆแล้วไม่ได้เกลียดเหมหรอกนะ คิม เอ่อ รักใคร พี่เคียวก็รักด้วยหมดแหละ” พูดแล้วก็แอบเขินหน้าแดง ผมหลุบตาลงต่ำไม่กล้ามองสบตาคนที่ฟังแล้วยิ้มแปลกๆ แต่เหมก็ใช้นิ้วช้อนปลายคางผมให้เงยหน้ากลับขึ้นไปอยู่ดี

“เหมก็เหมือนกัน”

“ยังไง?”

“คิมรักใคร เหมก็รัก”

“ไม่ได้เกลียดพี่ชายคิมนะ”

“ไม่”

“จริงๆนะ”

“อืม ก็แค่คู่แข่ง...ล่ะมั้ง”

“แข่งอะไรกัน อย่างกับเด็ก คิมไม่เห็นว่าเหมกับพี่เคียวจะแข่งอะไรกันได้เลย เรียนก็คนละที่ สังคมก็คนละอย่าง อายุก็ไม่ได้รุ่นเดียวกัน แล้วจะแข่งอะไรกันล่ะ”

“แข่งกันเป็นที่หนึ่งของคิม”

คำตอบเล่นเอาผมนิ่งไปหลายวิ เม้มปากแก้ความเขิน

พอลองคิดดูถ้าสองคนนี้ไม่ได้เกลียดกัน ทะเลาะกันอย่างนี้ก็จะทำให้สนิทกันได้ไวอยู่หรอกนะ ทั้งที่เจอกันครั้งแรกแต่พี่เคียวก็แสดงด้านมืดของตัวเองออกมา เหมก็ไม่ได้ดูเกร็งต่อหน้าพี่ชายผม มันก็ดี...ใช่ไหม

“ดะ เดี๋ยวนี้เหมพูดเยอะขึ้นนะ”

“อืม ถ้าไม่พูด คิมจะคิดไปเอง เหมไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น” เขากำลังพยายาม เพื่อผม คนที่ไม่ชอบพูดไม่ชอบอธิบาย แต่ก็ยอมพูดเยอะขึ้นเพื่อให้เราเข้าใจกัน

รักเหม

รักเหมที่สุดเลย

“ขอบคุณนะ”

ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถพ่อแล่นเข้ามาในบ้าน ผมพาเหมออกไปรับแนะนำตัวกันเรียบร้อย พ่อดูไม่ตกใจอะไรแปลว่าพี่เคียวโทรไปบอกแล้วจริงๆ สรุปคือผมถูกแม่แกล้ง ทำผมเขินต่อหน้าเหม ทำไมแม่ขี้แกล้ง!

พ่อถามเหมอยู่หลายคำด้วยท่าทางเคร่งขรึมจริงจัง ผมมองผู้ชายต่างวัยคุยกันราวกับทั้งคู่กำลังส่องกระจกไม่มีผิด เหมเหมือนกับพ่อผมมากในเรื่องอุปนิสัย ท่าทาง ยกเว้นว่าพ่อแก่กว่าและพูดเยอะกว่า

ตอนนี้เดาทางไม่ออกเลยว่าพ่อยอมรับเหมหรือเปล่า จากที่คุยกันครั้งก่อนพ่อบอกให้ผมตัดสินใจเองก็จริง แต่พอเจอเหมตัวเป็นๆแล้ว อาจจะเปลี่ยนใจก็ได้นี่

“เธอรู้เรื่องคิมจะไปเรียนต่อไหม?”

“เพิ่งรู้ครับ”

“งั้นเหรอ แล้วคิดว่ายังไงล่ะ”

“โกรธตัวเองครับ”

“ทำไม?”

“โกรธที่ตัวเองขี้ขลาด ไม่มีความกล้าหาญเท่ากับคิม”

พ่อฟังแล้วเงียบ จากนั้นก็ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก สองคนไม่พูดอะไรกันอีก กระทั่งพี่เคียวเดินลงมาจากชั้นล่าง สายตามองเหมไม่ได้เป็นมิตรแต่ก็ไม่ได้เป็นศัตรู บอกไม่ถูกเหมือนกัน พอแม่ตามเข้ามาอีกคนบรรยากาศน่ากดดันก็หายไป

“ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวจะค่ำแล้วกลับกันลำบาก เมื่อกี้น้าขอโทษเหมด้วยนะที่แกล้งไปแบบนั้น ที่จริงเคียวบอกแล้วล่ะว่าคิมจะพาแฟนมากินข้าวที่บ้าน”

“ไม่เป็นไรครับ”

“จะว่าไปเหมนี่หล๊อหล่อเนอะ ไม่แปลกใจเลยที่คิมจะแอบชอบอยู่หลาย...”

“แม่!! วันนี้ทำอะไรกินบ้าง” ผมรีบแทรกเข้าไปตรงกลางทั้งคู่ เปลี่ยนเรื่องแบบเนียนๆแต่คงเสียงดังไปหน่อย ทุกคนเลยมองมาที่ผมเป็นตาเดียว

ไม่สนหรอก แค่เรื่องที่ผมแอบชอบเหมมาหลายปีไม่หลุดออกไปก็พอ ลืมสั่งคนที่บ้านไว้เลยว่าห้ามพูดเรื่องนี้

“อ้อ” แม่พยักหน้าหงึกๆอยู่สองสามที ทำท่ารับรู้ความหมายจากสายตาที่ส่งซิกส์ไป ยอมเปลี่ยนเรื่องตามน้ำ “ทำของโปรดพี่เคียวเขาน่ะ อีกไม่กี่วันก็ต้องกลับแล้ว คิมไม่น้อยใจนะลูก”

“ไม่ๆ ไม่เลย ทำของโปรดพี่เคียวดีแล้ว อยู่ที่โน่นพี่เคียวคงหาอาหารไทยยาก ยิ่งฝีมือแม่คงจะคิดถึงน่าดู คิมมากินเมื่อไหร่ก็ได้”

“ตัวเล็กน่ารักที่สุด” พี่เคียวเดินมากอดแล้วพาผมไปนั่งที่เก้าอี้ วันนี้พี่ชายยอมเสียสละที่นั่งด้านข้างผมให้กับเหมแล้วตัวเองไปนั่งกับแม่แทน พ่อนั่งหัวโต๊ะบอกให้เริ่มทานไปคุยกันไปได้

“อ้อคิมมีเรื่องจะบอกพ่อกับแม่ด้วย เรื่องหอน่ะ” ระหว่างกินข้าวผมก็นึกขึ้นได้มา เรื่องนี้สำคัญพอตัว ต้องรีบบอกจะได้รีบแก้ปัญหา

“แกคงลืมต่อสัญญาสินะ เฮ้อออ จริงๆเล้ย” แค่เกริ่นพ่อก็บ่นอย่างรู้ทัน ผมได้แต่ยิ้มแหยๆไปให้

“คิมกะว่าถ้าหาหอไม่ทันคงต้องกลับมาอยู่บ้านก่อนแล้วขับรถไปกลับเอา ยืมใช้รถพี่เคียวก็ได้” ผมบอกทางแก้ที่ตัวเองคิดไว้ แต่พ่อกลับส่ายหน้า

“ปีหนึ่งเรียนเช้า กิจกรรมก็เยอะ บางทีไหนจะติวจะรายงาน แกขับไปกลับไหวเหรอ ถึงบ้านเราจะไม่ได้ไกลมากแต่ก็ต้องผ่านกลางเมืองทางที่รถติด ขับรถเป็นชั่วโมงอยู่นะ”

“คิมผิดเองที่ลืมคิด แต่จะหาหอใหม่ให้ไวที่สุด พ่อไม่ต้องห่วงนะ”

“ถึงสิ้นเดือนนี้ใช่ไหม ถ้ายังหาไม่ได้ ลองดูพวกคอนโดฯไว้นะ ซื้อแล้วเรียนจบก็ปล่อยขายได้ ไม่น่ามีปัญหาหรอก คิดเผื่อไว้อีกทางนึง”

“ครับพ่อ” ค่อยยังชั่วหน่อยที่พ่อเข้าใจ ผมยิ้มรับแล้วตักกับข้าวให้เหม กลัวว่าจะเกร็งจนไม่กล้าทานอะไร

“ขออนุญาตนะครับ” แต่เหมกลับวางช้อนกับส้อมลง ยืดตัวนั่งหลังตรงและมองไปที่พ่อกับแม่ ท่าทางจริงจังจนพวกท่านต้องหยุดฟัง

“ว่ายังไงล่ะ”

“หอพักช่วงนี้หายาก จะให้คิมเดินทางไปกลับก็คงไม่สะดวกอย่างที่คุณน้าว่า คิมเรียนเช้าเกือบทุกวัน ผมอยู่คอนโดฯคนเดียวแถมยังใกล้มหาลัย ถ้าหากว่าคุณน้าไว้ใจ ผมจะขอให้คิม...ย้ายมาอยู่กับผมครับ”

“ไม่มีทาง!! เสียงพี่เคียวดังคัดค้านขึ้นมาเป็นคนแรกทันทีที่เหมพูดจบประโยคลง

 


...........................................................

จะขอน้องคุณฤดูหนาวเลยได้บทยาวตั้งสองบรรทัด จำไหวไหมนั่น 555



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.808K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11906 namwarncm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 / 00:30
    พี่เคียวใจเย็นน้าาา~~~5555
    #11,906
    0
  2. #11858 KatCher (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 22:47
    พูดยาวแล้วไม่เหมือนเหมเลย 5555
    #11,858
    0
  3. #11836 mook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:46

    โอะโอมีคนไม่ยอมแล้วหนึ่งน้าพี่เหม5555

    #11,836
    0
  4. #11737 baekbow (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 19:37
    นี่ไง ความเหมอ่ะ คุยกันต่อหน้าทุกคนเลยเป็นไง 5555 มีคนดิ้นแล้วหนึ่ง ว่าแต่คุณพ่อคุณแม่จะว่าไงนะ
    #11,737
    0
  5. #11565 989780849 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 19:29

    55555555เคียวหวงน้องน่ารักอ่ะ

    #11,565
    0
  6. #11556 Yinggi11 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:51
    เป็นการเเข่งที่น่ารักมาก5555
    #11,556
    0
  7. #11530 ployploy1115 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 09:20
    เเฟนก็หวงพี่ก็หวงสงสารคนโดนหวง556
    #11,530
    0
  8. #11471 walanwhann (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 01:20
    ตลกพี่เคียววว เขิน เหม กับ คิมมาก ;__;
    #11,471
    0
  9. #11460 kittenO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 16:32
    แย่งกันเป็นที่หนึ่งของคิม -/////-
    #11,460
    0
  10. #11451 58637233 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:14
    พี่เคียววววน้องตกใจหมด😄
    #11,451
    0
  11. #11423 nim1101 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 11:25
    หวงน้องเก่งนะพี่เคียว
    #11,423
    0
  12. #11411 issad (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:38
    โอยอิพี่เคียวว!!
    #11,411
    0
  13. #11316 Saguramio (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 16:49
    สายไปแล้วพี่ เค้าอยู่ด้วยกันบ่อยแล้ว
    #11,316
    0
  14. #11266 Mela( ̄^ ̄)ゞ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:18
    แต่งค่ะ!!
    #11,266
    0
  15. #11141 YanisaCH (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:30
    ไปค่ะ!!!!!!
    #11,141
    0
  16. #11083 gnat (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:01
    ตอนแรกเราว่าเรื่องนี้คุ้นๆ ชื่อคล้ายๆเลย สรุป อ้าวว เราอ่าน 'ดวงดาวในเวหา'

    แล้วเราอ่านก่อนจะอ่านเรื่องนี้อีก พอดูเรื่องที่ไรท์แต่งก็เก็ทละ555

    พี่เคียวน่าสงสารนะเอาจริงๆ พี่แกรักน้องมากๆๆๆๆๆๆ
    #11,083
    0
  17. #11080 NACHI1743 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:12
    55555555555พี่เคียวแง้รักน้องสุดไรสุด
    #11,080
    0
  18. #11016 Spices_smile (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:25
    555555555
    #11,016
    0
  19. #10934 _jppm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:29
    พี่เคียวววว้อย 555555555555555
    #10,934
    0
  20. #10880 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 15:07
    ขอกันตรงๆเลย
    #10,880
    0
  21. #10842 littlebird05 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:06

    คุณพี่ขี้หวง

    #10,842
    0
  22. #10752 Ruruka Buta (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 23:17
    คุณพี่ก้างชิ้นใหญ่สุดหล่ะมั้งเนี่ย
    #10,752
    0
  23. #10620 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 21:03
    น่ารักอ่ะ แข่งกันเป็นที่หนึ่งของน้องคิม งื้อออออ เหมพูดเยอะอ่ะ เพื่อขอน้องไปอยู่ด้วยเหมต้องพูดเยอะๆๆ
    #10,620
    0
  24. #10409 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 16:46
    น่ารักอ่ะ555555 อยากเป็นน้องคิมจังงง
    #10,409
    0
  25. #10376 Spices_smile (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 12:49
    ตีกันๆๆๆๆ5555
    #10,376
    0