END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 24 : คุณแสงแดด #24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13,833 ครั้ง
    10 มี.ค. 62





ผมอึ้งจนจบคาบเรียน อาจารย์ปล่อยแล้วแต่ก็ยังนั่งอยู่ที่เดิม กระแสในทวิตเตอร์แรงมาก คนที่เคยชื่นชอบบางคนก็เริ่มด่า มีหลายคนที่ไม่รู้จักเมนชั่นหาผม หาเหมเพื่อจะเอาคำตอบว่ามันหมายความว่าอะไรกันแน่ อยู่ๆแฮชแทกที่เล่นกันอย่าง #เหมคิม ก็ขึ้นเทรนด์ทวิตเตอร์ซะเฉยๆ

ต่อให้ไม่ใช่อันดับหนึ่ง แต่ก็อยู่ในห้าอันดับเทรนด์ไทยแลนด์นะ ไม่ใช่เทรนพ์ฟอร์ยู

แค่เห็นก็ปวดหัวแล้ว

“เรื่องชาวบ้านนี่เสือกกันเก่ง” แบร์ด่าประโยคนี้มาไม่ต่ำกว่าห้าครั้ง ทุกครั้งจะเป็นเพราะเจอข้อความต่อว่าผมอย่างรุนแรง “ให้กูไปตอบโต้มั้ยคิม”

“ไม่เป็นไร” ผมส่ายหน้า

“แต่นั่นพี่เคียวไม่ใช่เหรอ” ขนาดเท็ดยังเกาะกระแสสนใจไปกับเขาด้วย สองคนนี้เคยเจอพี่เคียวตอนที่มารับผมหน้าคณะ ไม่ได้คุยหรือทักทายมากแต่ว่าเห็นหน้าตากันมาแล้ว

ในภาพเป็นตอนที่ผมเพิ่งเดินออกจากร้านสุกี้และกระโดดหอมแก้มพี่เคียว เห็นหน้าพวกเราชัดเจนมากจนแบร์แซะว่าคนถ่ายหามุมเก่งอย่างกับเตรียมตัวเอาไว้ก่อนแล้ว

“อืม กูไปกับพี่เคียว”

“แล้วมึงต้องกลัวอะไร แค่ตอบไปว่าเป็นพี่ชายก็จบแล้ว”

“กูไม่ได้สนกระแสในเนตหรอก แต่กูไม่รู้ว่าเหมจะว่ายังไงบ้าง” นี่ต่างหากที่ผมเป็นกังวล ตั้งแต่มีรูปผมไลน์ไปหาเหมแต่เขากลับไม่เปิดอ่าน ไม่รู้จะเห็นรูปหรือยังเพราะคนเมนชั่นไปที่เหมเยอะมาก หลายข้อความใส่ข้อมูลเกินจริงเข้าไปอีก ตอนนี้แทกเหมคิมมีแต่รูปพี่เคียวกับผมเต็มไปหมด

“แค่มึงบอกว่าพี่ชายมันก็เข้าใจแล้วป่ะวะ มันก็รู้นี่ว่าพี่มึงเพิ่งมา” เท็ดยกไหล่เหมือนไม่เห็นว่าสำคัญ “ถ้ากังวลมากกูโทรถามมินให้ก็ได้”

“แน่ะ หาข้ออ้างก็บอก”

“มันใช่เวลาเหรอแบร์” เท็ดดุแฝดน้องแล้วก็กดโทรศัพท์โทรออก คุยกันสักพักก็วางสายแล้วหันกลับมาหาผม “มินบอกว่าอย่าเพิ่งทำอะไร ไอ้เหมมันดูตึงๆแล้วก็อยากเจอมึง”

“ทะ ทำไม” ทำไมเหมต้องตึงด้วยล่ะ

“กูก็ไม่รู้ ถามก็ไม่ยอมตอบ ลงไปเลยมั้ย พวกมันรออยู่ข้างล่างกัน”

“อืม” ผมพยักหน้า เราเก็บข้าวของเตรียมจะลงไปด้านล่าง แบร์ผู้ซึ่งยังรีเฟรชข้อความในทวิตเตอร์อยู่ก็ร้องขึ้นมาอีก

“โอ๊ะ ข้อความนี้แรงชิบหายเลยว่ะ บอกว่ามึงทำตัวเป็นเด็กขาย หลอกผู้ชายซื้อของให้ด้วย อิมิลานนี่มันเป็นใครวะ หลักฐานบ้าบออะไรกัน มันเป็นเล็บขบมึงเหรอคิมถึงได้รู้ลึกรู้จริงขนาดนี้”

ผมสะดุดเพราะชื่อแอคฯคุ้นๆ มีแต่ความรู้สึกไม่ดีเต็มอกไปหมด ตอนนี้อยากเจอเหมมากที่สุดและอธิบายทุกอย่างให้ฟัง

เหมอาจจะโกรธหรือเข้าใจผิดก็ได้

เขาไม่เคยเห็นหน้าพี่เคียวนี่นา

ผมลังเลที่จะก้าวลงบันได ได้ยินเสียงผู้คนคุยกันอยู่ด้านล่าง หลายเสียงจนจับใจความไม่ได้แต่น่าจะเยอะพอสมควร เหลือเพียงแค่ชั้นเดียวก็จะลงไปถึงใต้ตึกคณะ

ยอมรับว่าถึงไม่ได้กลัวแต่ก็มีความกังวลอยู่มากมาย ได้แต่ปลอบตัวเองว่าไม่ได้ทำอะไรผิด เหมต้องเข้าใจ

“มึงโอเคใช่ป่ะ” เท็ดก้าวลงบันไดไปขั้นหนึ่ง หันหน้ากลับมามอง พอยืนอย่างนี้ตัวเราก็สูงเกือบจะเท่ากันถึงได้เห็นสายตาห่วงใยที่แสดงออกมาชัดเจน

“อืม ก็โอเค”

“ถ้ามันโกรธมึงเรื่องนี้ ก็ไม่สมควรจะเป็นแฟนมึงนะคิม กูคงไม่ยอมให้มึงคบมันต่อ”

“เท็ด” ผมมองกลับเท็ดด้วยความตกใจ

“กูอาจจะเสือกเรื่องมึงมากไป มึงจะไม่เชื่อก็ได้นะคิม จะคบมันต่อก็ได้ แต่จำไว้อย่างว่าถ้ามันไม่ถามมึง แปลว่ามันไม่เคยเชื่อใจมึง และไม่คิดจะรับฟังมึง มันสงสัยได้ แต่คนรักกันต้องคุยกัน ไม่ใช่หูเบาฟังแต่คนอื่น”

“...อืม กูรู้” ความหวังดีของเพื่อนทำไมผมจะไม่เข้าใจ เท็ดก็แค่กลัวว่าเหมจะทำให้ผมเสียใจ ผมเข้าใจดี

อยู่กับเท็ดก็ให้ความรู้สึกแบบเดียวกับตอนอยู่กับพี่เคียว แต่อาจจะดุกว่า

“อย่าเพิ่งคิดไปก่อน ยังไงมึงก็ยังมีกูกับแบร์ที่เข้าใจมึง” เท็ดใช้มือใหญ่วางลงบนหัวผมแล้วดึงเข้าหาตัว กดหน้าผมให้ซบกับไหล่ของมัน

ผมแอบหัวเราะเบาๆ “มึงทำไรเนี่ย”

“เผื่อมึงอยากร้องไห้ ร้องตอนนี้อย่าไปร้องต่อหน้าคนอื่น”

“หึหึหึ กูไม่ร้องกับเรื่องแค่นี้หรอกน่า เว่อร์” ชกไหล่มันไปทีทั้งๆที่มองไม่เห็นอะไรนี่แหละ คนฟังคงสบายใจขึ้นอีกหน่อยมือที่วางบนหัวกำลังจะคลายลง

อยู่ๆก็มีแรงจากใครสักคนกระชากแขนเท็ดจนผมเซถอยออกมา 

ภาพตรงหน้าคือเจ้าของใบหน้าที่แสนจะน่ารักกำลังโมโหอย่างหนักและใช้สองมือผลักอกเท็ดอย่างแรง ปลายนิ้วเรียวชี้หน้าเพื่อนสนิทผมอย่างเกรี้ยวกราด

“มึงทำเหี้ยอะไร!

“กูทำอะไร?” เท็ดหายตกใจก็ยกคิ้วยียวน ตอนแรกผมเห็นมันเกือบจะสวนหมัดกลับแล้วแต่พอเห็นหน้ามินก็ลดหมัดลง ยืดตัวตรงเอามือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้าง ก้าวเท้ากลับเข้าไปใกล้มินอย่างไม่กลัวว่าจะถูกผลักซ้ำสอง

“มึงกอดแฟนเพื่อนกู ไหนบอกไม่คิดอะไรกับคิมไงวะ แล้วนี่มันอะไร”

“มิน ใจเย็นๆก่อนนะ” ผมพยายามจะช่วยพูดแต่เท็ดกลับยกมือห้ามไม่ให้พูดอะไรจึงต้องเงียบรอฟังเฉยๆ

“กูแค่ปลอบใจคิม”

“ปลอบเหรอ เพื่อนกันเขาต้องกอดปลอบกันหรือไง”

“กูไม่ได้กอด ถ้าเมื่อกี้มึงเห็นน่าจะรู้ว่ากูแค่จับหัวคิมมันเฉยๆ”

“จะจับหัวหรือกอด ถ้าไอ้เหมมาเห็นมึงก็โดนต่อยได้ทั้งนั้น โชคดีแค่ไหนที่กูอาสาขึ้นมาตาม แค่นี้ยังมีเรื่องไม่พออีกเหรอวะ มึงจะสร้างเรื่องขึ้นอีกทำไม”

“สร้างอะไร? มึงเพ้อเจ้ออะไรอีก”

“อย่าคิดว่ากูรู้ไม่ทันนะว่ามึงคิดอะไรกับคิมน่ะ”

“เฮ้ออออ มึงเลิกหึงจนหน้ามืดได้ไหมมินนี่

“กูไม่ได้หึง แล้วก็อย่ามาเรียกกูว่ามินนี่” มินเถียงกลับหน้าแดงก่ำ ผลักอกเท็ดอีกรอบแต่รอบนี้เท็ดตั้งตัวไวดึงมือออกจากกระเป๋ากางเกงมาจับสองมือของมินไว้ได้ทัน

สองมือใหญ่ตรึงมือเล็กเอาไว้ตรงหน้าอกตัวเองแน่น

“ปล่อยกู!” มินพยายามดึงมือตัวเองออกจากอกเท็ด

“ทีมึงยังเรียกกูว่าเท็ดดี้เลย”

“กูบอกให้ปล่อยไงเท็ด”

“เลิกหึงก่อนดิ” ไม่บ่อยนะที่ผมจะเห็นเท็ดแกล้งใครแบบนี้ คำว่าน่าแกล้งที่บอกเอาไว้ สงสัยจะเป็นแบบนี้ล่ะมั้ง

“กูไม่ได้หึงไงเล่า ปล่อยมือกูนะไอ้ตุ๊กตาผี”

คนฟังคิ้วกระตุก ขยับตัวเข้าไปใกล้กว่าเดิม มินถอยหลังหนีจนสุดทางชนเข้ากับผนัง เท็ดถึงได้เบียดตัวเข้าไปใกล้ ผมมองแบร์ปรึกษากันทางสายตาว่าควรห้ามดีไหมแต่แบร์แค่ยืนยิ้มมองเฉยๆ ก็เลยยืนมองบ้าง

ไม่เข้าใจว่าสองคนนี้เล่นอะไรกัน

“ปากดี อยากโดนจูบอีกเหรอ”

“ไอ้เท็ด!.....งื้อออ ไม่เอานะเท็ด~” มินตะคอกตอนแรก แต่พอเท็ดยื่นหน้าเข้าไปใกล้ทำท่าจะจูบจริงๆก็คอหดลดเสียงลงกลายเป็นอ้อน

แล้วไอ้คนถูกอ้อนก็ดันชะงัก ดวงตาวูบไหว ผมกับแบร์เห็นเต็มสองตาแต่มินหลับตาอยู่เลยไม่ได้เห็น จากนั้นเท็ดก็ปล่อยมือออก เดินนำลงบันไดไปก่อน

“ไปได้แล้ว เสียเวลา” มีหันมาดุพวกเราด้วย

มินมองหลังของเท็ดตาปริบๆ ท่าทางจะงง แบร์เลยเดินไปจูงมือตามเท็ดลงไปด้านล่าง มือขวาจูงมิน มือซ้ายจูงผมและหันมามอง

“พร้อมนะคิม”

ผมหลับตาลงสักพัก ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งด้วยความแน่วแน่กว่าเดิม “อืม พร้อม”

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะ


**************************


เราลงมาถึงชั้นล่างก็พบว่านักศึกษาจำนวนหลายสิบคนยังนั่งกันแน่นทั้งที่เป็นเวลาเย็นซึ่งปกติเลิกคลาสแล้วแต่ละคนก็รีบกลับบ้านกันหมด

ทันทีที่ผมก้าวเข้ามาในบริเวณก็ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน แม้จะบอกตัวเองว่าอย่าไปแคร์แต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ ภาพที่ผมหอมแก้มพี่เคียวคงได้เห็นกันหมดแล้วสายตาทุกคู่จึงมีแต่ความเคลือบแคลง และอีกหลายคู่จากกลุ่มแฟนคลับของเหมที่แสดงออกว่าเกลียดชัง

“คิม” แบล็กเรียกพร้อมกับโบกมือ ผมเห็นเหมนั่งอยู่ในกลุ่มของเพื่อนตัวเองเมื่อเดินเข้าไปหาพร้อมกับนั่งลงข้างๆเสียงพูดคุยก็ดังขึ้นหลายจุด

คล้ายกับภาพวันที่ผมไปขอคบกับเหมย้อนกลับมาอีกครั้ง ในวันนั้นก็คล้ายกับวันนี้

“หน้าด้านดีเนอะ รูปหลุดขนาดนั้นยังกล้าไปนั่งข้างเหมอีก” เป็นเสียงที่มาจากกลุ่มแฟนคลับเหม พวกเขาไม่ได้พูดกันเบาๆอย่างคนกลุ่มอื่น แต่จงใจพูดให้ทุกคนได้ยิน

“ถ้าเป็นฉันคงไม่กล้าโผล่หน้ามาเรียนแล้วล่ะ ทำตัวขนาดนี้”

“โอ๊ย คนเดี๋ยวนี้เขาไม่อายกันแล้วแก ไม่ว่าจะเป็นเด็กเสี่ย เด็กป๋า หรือว่าเด็กนั่งดริ้งค์”

“คอยดูเถอะเดี๋ยวได้เห็นอะไรสนุกๆแน่”

“อะไรเหรอ อยากรู้จัง”

“ก็คนโดนแหก เสร็จแล้วก็ถูกเหมเฉดหัวออกมาไง ฮ่าๆๆๆ” พวกนั้นส่งมุกเองชงกันเองพร้อมประสานเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนาน แต่พอเจอสายตาเหมตวัดไปมองก็เงียบลง

“เหม คิม....” ผมอยากจะรีบบอกแต่เหมกลับใช้สายตาดุๆคล้ายกันมามองจนแอบอึ้งไปเล็กน้อย

หรือเหมจะเชื่อว่าผมเป็นอย่างในรูป อย่างที่เขาว่ากันในทวิตเตอร์

เป็นเด็กเสี่ย หลอกให้ผู้ชายซื้อของให้

อย่างน้อยถ้าเขาคิดอย่างนั้น เขาก็ควรที่จะฟังคำอธิบายจากผมก่อน ไม่ใช่ว่าคิดไปเองไม่ใช่เหรอ

ความน้อยใจเริ่มเกาะกินหัวใจ ขณะที่แบร์จับมือผมแล้วบีบเบาๆเพื่อให้กำลังใจ ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับเพื่อนสนิทและยิ้มให้เธอ

“อย่าคิดมากคิม มันแค่งอน”

“งอน?” ผมพูดทวนคำของกราฟที่แทรกขึ้นมา จากความน้อยใจเริ่มเปลี่ยนเป็นความสับสน ไม่เข้าใจ

เหมเปลี่ยนไปจ้องหน้ากราฟแทน เสียงแหบเข้มกัดฟันบอกเพื่อนตัวเอง “หุบปาก”

“เหมงอนคิม?”

“เปล่า”

“แล้วทำไมเหมไม่พูดกับคิมล่ะ หรือว่าเหมคิดเหมือนคนพวกนั้น เหมเห็นรูปนั้นแล้วใช่ไหม จริงๆแล้วคิมหอมแก้ม...”

“อย่าพูดถึงรูปนั้น” ยังไม่ทันได้อธิบายเหมก็ตัดบท สีหน้าไม่พอใจมาก ดวงตาที่เคยไร้คลื่นตอนนี้โหมกระหน่ำด้วยความขุ่นเคือง แม้จะไม่ได้จ้องผมโดยตรงแต่ก็ทำให้ทำตัวไม่ถูก

“โกรธเหรอ?”

“เปล่า”

“ไม่โกรธ ไม่งอน แล้วทำไมไม่พูดกับคิม เหมกำลังเข้าใจผิด คิมอยากให้เหมถามคิมก่อนนะ อย่าคิดไปเอง มันไม่ได้มีอะไร”

“เหมรู้” สุดท้ายเขาก็หันกลับมามองหน้าผมตรงๆจนได้ ดวงตาที่มองอ่อนลงแต่ยังคงรอยขุ่นเจือจาง ฝ่ามืออุ่นเอื้อมมาจับมือผมไปกุมไว้ 

แค่หวง

เสียงฮือฮาเกิดขึ้นเบาๆ เหมจึงหยุดพูดแค่นั้น เราหันไปมองต้นเหตุก็พบว่าเป็นกลุ่มคนกลุ่มเล็กที่กำลังเดินเข้ามายังใต้ตัวตึกคณะ พวกเธอไม่ได้อยู่คณะนี้แต่ผมกลับเห็นหน้าบ่อยจนคุ้นดี

หัวหน้ากลุ่มแฟนคลับของเหม

ผู้หญิงสามคนที่เคยมาถามผมว่าเป็นแฟนกับเหมจริงหรือเปล่า คนที่มาโวยวายกับเหมว่าผมไม่ดีไม่อยากให้คบ และเป็นพวกเดียวกับที่ผมเจอในห้างฯวันที่ไปกินข้าวกับพี่เคียว

ผมจำได้แล้ว เป็นพวกเธอที่ตามผมอยู่แถวๆหน้าร้านเสื้อผ้า

เหมปล่อยมือผมออก ขยับตัวออกห่างเล็กน้อยก่อนพวกนั้นจะเดินตรงเข้ามา สายตาเกลียดชังผมยิ่งกว่าคนไหนๆในบริเวณนี้ แล้วพวกที่เหลือที่ว่าผมเมื่อกี้ก็เดินมาหยุดด้านหลังสมทบ

“อยู่กันครบเลยนะ วันนี้แหละเหมจะได้ตาสว่าง” ผู้หญิงคนที่ยืนด้านหน้าสุดพูด ผมติ่งเหมมานานรู้ดีว่าเธอคือหัวหน้าแฟนคลับ เป็นแอดมินเหมันต์เฟมมิลี่ในทวิตเตอร์ และแอคเค้าท์นั้นก็ต่อต้านผมหนักขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะเป็นแอคฯแอนตี้ผมอยู่แล้ว

“พวกเธอมาทำอะไรที่นี่” มินลุกจากที่ตัวเองมายืนข้างผม ออกโรงปกป้องจนผมรู้สึกดีขึ้น นอกจากเท็ดกับแบร์ มินก็เป็นเพื่อนที่ดี รวมถึงแบล็กกับกราฟด้วย

“ก็อย่างที่ทวิตไป วันนี้พวกเราเอาหลักฐานมาให้เหมกับทุกคนดู จะได้เห็นกันสักทีว่าคิมหันต์ไม่ได้ดีอย่างที่ใครคิด” เธอควักรูปออกมาจากกระเป๋าปึกหนึ่ง ยื่นให้กับเพื่อนด้านหลังรับไปแจกคนอื่นๆต่อ

รวมถึงกลุ่มของเหมที่รับมาดู

ผมมองเหมเพียงคนเดียว อยากรู้ว่าเขามีสีหน้าแบบไหน พบว่าเหมแทบจะไม่ยอมมองรูปในมือด้วยซ้ำ แค่ถือมันไว้แน่นจนยับย่น เสียงกัดฟันทำให้อีกฝ่ายได้ใจพูดต่อราวกับไม่เห็นว่าผมยืนตรงนี้

“ทั้งไปกินข้าว ดูหนัง ซื้อของราคาแพงๆ ไม่ใช่แค่วันเดียวแต่ตั้งหลายวัน เราแอบติดตามพฤติกรรมของคิมหันต์มาสักพักแล้ว จนแน่ใจว่าสองคนนี้ต้องไม่ใช่แค่เพื่อนหรือคนรู้จักแน่นอน เหมเห็นก็น่าจะรู้นะ”

“เราเห็นเขาทั้งโอบไหล่ กอดคอ หอมแก้ม คิมกำลังนอกใจเหมอยู่นะ!

“คนๆนี้ไม่ได้ดีอย่างที่เหมคิดหรอก ทำตีหน้าว่าใสซื่อจริงๆแล้วก็แอบร้ายคบผู้ชายซ้อน ทำตัวน่ารังเกียจ”

พอกันหรือยัง!” เสียงตวาดดังสะท้อนก้องไปทั่วใต้ตึกคณะ อย่าว่าแต่พวกเธอสะดุ้งตกใจเลย กระทั่งผมรวมถึงเพื่อนเหมและคนอื่นๆก็สะดุ้งไปตามๆกัน

ไม่เคยเห็นเหมโกรธขนาดนี้มาก่อน และเขาก็พูดต่อเป็นประโยคยาวๆออกมาครั้งแรก

“ที่ฉันนิ่งไม่ได้แปลว่าจะยอมให้พวกเธอมาด่าว่าคิมได้ พวกเธอเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมาตัดสินแฟนฉัน

“เหม” พวกนั้นร้องขึ้นพร้อมกันสายตาตัดพ้อน้อยใจ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเป็นตัวแทนพูดออกมา “พวกเราหวังดีกับเหม ทำเพื่อเหมขนาดนี้ ยังจะเชื่อมันอีกเหรอ”

“ฉันไม่เคยต้องการความหวังดีจากคนอื่น”

“เหมไม่เชื่อพวกเราเหรอ”

ผมนิ่งลุ้นไปกับพวกนั้นด้วย เหมบอกว่าไม่โกรธแต่ก็ทำท่าเหมือนไม่พอใจผมอยู่ดี อยากจะรู้เหมือนกันว่าเหมคิดอะไรอยู่กันแน่ เขาดูไม่อยากจะฟังเรื่องในรูปของผมกับพี่เคียวด้วย

“ใช่ ไม่เชื่อ”

“เรามีรูปเป็นหลักฐานขนาดนี้ เหมยังไม่เชื่ออีกเหรอ มันพูดอะไรหลอกอะไรเหม เหมถึงเชื่อคำพูดคิมหันต์มากกว่าหลักฐานเต็มๆตาขนาดนี้”

“โอ๊ยยย รำคาญ” อยู่ๆแบร์ก็ร้องขึ้นมาเสียงดัง เดินจากด้านข้างมาหยุดด้านหน้าผม เผชิญหน้ากับคนพวกนั้น “เลิกทำตัวแบบนี้กันสักทีเถอะ มาโวยวายอยู่นี่ถามจริงนะได้อะไรขึ้นมา นี่มันเรื่องของเหมกับคิม คนนอกไม่ต้องเสือกได้รึเปล่า”

“แก!

“เขาจะรักกันจะเลิกกัน พวกเธอก็ไม่ได้เหมอยู่ดีจะบอกให้ เพื่อนก็ไม่ใช่ คนรู้จักก็ไม่ใช่ ทำตัวเสือกไปป่ะวะ”

“แก!” พวกนั้นด่าตามแบร์ไม่ทันเพราะโกรธจนตัวสั่น ทำได้แค่ชี้หน้าพูดอยู่คำเดียว พอตั้งสติได้ก็ทำท่าจะถลาเข้ามาทำร้ายแต่เท็ดเข้ามายืนขวางก่อน กลุ่มผู้หญิงพวกนั้นเลยต้องถอยออกไปหลายก้าว

“ไม่ต้องช่วยหรอกเท็ด แค่พวกนี้จัดการเองได้น่า นายไม่ใช่คนเดียวที่เรียนมวยป่ะ ใครเข้ามาแม่จะชกให้ซิลิโคลนหักเลยคอยดู กล้าก็ลอง” แบร์เงื้อมือขู่จริงจัง ท่าทางเป็นมวยทำให้พวกนั้นยิ่งถอยออกไปอีก “อย่างกับละครหลังข่าว โว๊ะ”

“พวกเราหวังดีกับเหม” พวกนั้นยังคงยืนยัน

“พอเหอะ” มินขัดขึ้นมาอีกคน “เหมมันคงจะไม่พูดมากไปกว่านี้แล้ว เอาเป็นว่าฉันจะพูดแทนมันก็แล้วกันนะ เรื่องในทวิตเตอร์น่ะเราเงียบกันเอาไว้ก็เพื่อรวบรวมหลักฐาน ตอนนี้เหมเอาข้อมูลที่พวกเธอด่าว่าคิม ลงรูปคิมโดยไม่ได้รับอนุญาตไปแจ้งความไว้หมดแล้ว ถ้ายังไม่อยากถูกจับหรือถูกตำรวจเรียกก็เลิกยุ่งกับไอ้เหมแล้วก็คิมสักทีเถอะ”

ผมอึ้งกับคำพูดของมิน ไม่คิดว่าเหมจะทำขนาดนี้

ถึงกับแจ้งความเลยเหรอ

“แล้วก็นะ พวกแอคฯหลุมที่สมัครกันมาด่าคิมน่ะ พวกเราก็รู้ว่าเป็นพวกเธอ มีหลักฐานครบ ถ้ายังไม่หยุดก็ไปเจอกันที่โรงพักได้เลย” แบล็กยื่นเอกสารการแจ้งความลงบันทึกประจำวันเพื่อยืนยันคำพูดว่าทำจริงๆ

ตอนนี้ทั้งกลุ่มแฟนคลับเหมและคนมุงนิ่งเงียบกันไปหมด พวกที่เกาะสถานการณ์ก็เริ่มถอยออกห่าง ส่วนตัวการเริ่มมองหน้ากัน แกนนำส่งสายตาผิดหวังไปที่เหม

“เสียเวลาจริงๆเลย อยากจะโง่ก็ตามใจ”

“ใครโง่อะไรกันเหรอ”

“พี่เคียว!!” ผมร้องเรียกคนที่มาใหม่ แหวกกลุ่มไทยมุงมาหยุดยืนกลางวง “มาได้ไงเนี่ย”

“ไอ้เหมมันขอร้องให้มา” คำตอบของพี่เคียวทำผมอึ้งแบบอินฟินิตี้ ตอนนี้เรียงลำดับอะไรไม่ถูกแล้ว สรุปว่าเหมเป็นคนเรียกพี่เคียวมา เหมรู้ว่าคนในรูปคือพี่เคียว และเหมติดต่อกับพี่เคียวทันทีที่เกิดเรื่อง

ถ้ารู้ว่าพี่เคียวเป็นใคร แล้วทำไมเหมต้องงอนผมด้วยล่ะ


...........................................

บับว่า ขี้หวงเกินไปล้าวคุณฤดูหนาววว 

มาต่อให้แล้วนะ ไม่ค้างแล้วเนอะ


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.833K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11834 mook (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:55

    ฟาดหน้าพวกมันให้หักกันไปเลยค่ะอยากไปช่วยด้วยนะเสียดายที่ทำไม่ได้

    #11,834
    0
  2. #11735 baekbow (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 18:30
    คนที่บอกว่าเป็นกลุ่มแฟนคลับเหมนี่กล้ามากนะที่เรียกตัวเองว่าแฟนคลับ เพราะแฟนคลับจริงๆเขาไม่มาทำให้เมนรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้หรอก แหละแฟนคลับที่ดีจะต้องรู้จักให้พื้นที่ส่วนตัวกับเมนด้วย ยิ่งเรื่องความสัมพันธ์แบบนี้ พวกเธอไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเลยค่ะ แฟนเขาจะดีไม่ดี เขาควรเป็นคนตัดสินเอง ไม่ใช่ให้พวกเธอมาบอก! // ตอนนี้สงสารคิมก่อน น้องงงหนักมาก 5555
    #11,735
    0
  3. #11555 Yinggi11 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:09
    สะใจเวอร์ๆ55555
    #11,555
    0
  4. #11529 MineMood (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 11:33
    เตรียมเก็บเศษหน้าด่วนค่า5555
    #11,529
    0
  5. #11458 kittenO (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 16:09
    สมน้ำหน้ามาก55555
    #11,458
    0
  6. #11410 issad (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:11
    หูยย ยิ่งกว่าเอาปลาร้ามาราดใส่หน้าอีกกก
    #11,410
    0
  7. #11374 munkrishear (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:43
    รำคาญนังพวกแฟนคลับเหมมาก อะไรนักหนาาา โดนไปเลยสมน้ำหน้าาาา
    #11,374
    0
  8. #11357 brbrrbrrr (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 20:46

    โอ๊ย สะใจอะ 5555555

    #11,357
    0
  9. #11139 YanisaCH (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:07
    อ้าว..
    #11,139
    0
  10. #11121 comeback2me (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 20:10
    สะใจรอแล้ว สมควรๆๆ จัดมันเลยพี่เคียวววว หนูรักพี่ค่ะ
    #11,121
    0
  11. #11078 NACHI1743 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 08:36
    แหกมัน!!!!!!
    #11,078
    0
  12. #11014 Spices_smile (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:14
    มาเลยคับพ่ออออ
    #11,014
    0
  13. #10932 _jppm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:22
    หสฟสฟสยปวฟสหสหม แก๊ ชั้นเขิน ไม่ไหว TT
    #10,932
    0
  14. #10904 srpyw (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 18:44
    ขี้หวงมากคุณฤดูหนาว555555
    #10,904
    0
  15. #10878 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 14:30
    ขี้หวงไปไหม55⁵
    #10,878
    0
  16. #10750 Ruruka Buta (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 22:04
    นั่นไง พี่เมียกะน้องเขยเขารู้จักกัน
    #10,750
    0
  17. #10694 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 12:45
    ตันล้าวววว มาดูกันผัยจะแหก!
    #10,694
    0
  18. #10650 SPDDP Dayn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 22:56
    ยอมไม่ได้ คิมไม่ยอมหอมแก้มตัวเองบ้าง555555
    #10,650
    0
  19. #10641 noowi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:40
    หวงเก่ง อ้อนเก่ง
    #10,641
    0
  20. #10617 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 20:31
    เหมขี้หวงวะ พี่น้องเขาสกินชิปกันเหมก็หวงเนอะ 5555 เอ้าๆๆๆๆใครกันแน่ที่แหกจ๊ะ
    #10,617
    0
  21. #10543 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:27
    อยากให้เค้าหอมแก้มบ้าง ดูออก
    #10,543
    0
  22. #10542 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:21
    อะไรอ่ะ ตีกันอยู่ดีๆเท็ดพลิกเป็นฉากสวีท เชอะ
    #10,542
    0
  23. #10541 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 23:16
    อห แล้วพอขึ้นเทรนคนอื่นที่ไม่ได้รู้ด้วยเลยก็จะมาผสมโรง แรงอ่ะ
    #10,541
    0
  24. #10407 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 16:23
    เอาแล้วววว
    #10,407
    0
  25. #10374 Spices_smile (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 12:05
    งอนดิ หวงน้องอะ
    #10,374
    0