END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 21 : คุณแสงแดด #21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125,395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,621 ครั้ง
    8 มี.ค. 62




“เมื่อไหร่จะได้เจอเนี่ย เล่นตัวป่ะ” พี่เคียวเริ่มทำหน้าไม่พอใจแบบไม่จริงจัง น่าจะกำลังล้อเล่นแน่ๆ แต่ในความล้อเล่นมันก็แฝงความจริงจังอยู่

งงไหมครับ

“เปล่านะ น้องยังไม่ได้ถามเลยต่างหาก”

“แล้วทำไมไม่ถามมันสักที ไม่อยากให้มันเจอพี่เหรอ หรือมันบอกว่าไม่อยากเจอพี่เราเลยไม่ถามน่ะ เป็นแฟนกันต้องเกรงใจอะไร นี่ให้มาเจอพี่นะ ไม่ได้ให้มาออกรบ ต้องเตรียมตัวอะไรขนาดนั้น” บ่นยาวอย่างกับคนแก่ ผมเลยย่นจมูกใส่

“ก็พอนัดกันเมื่อไหร่ พี่เคียวก็บอกอยากเจอน้อง อยากอยู่กับน้องสองคนบ้าง ไปเดทกันบ้าง แล้วจะให้น้องถามเหมตอนไหนล่ะ เนี่ยพอมาถึงที่แล้วก็ค่อยมาถามหาเหมทุกที”

“อ้าวเหรอ” ไอ้พี่เคียวยกไหล่กวนประสาทเหมือนตัวเองจำไม่ได้ทั้งที่จงใจชัดๆ ปากบอกอยากเจอเหมก่อนกลับแต่ก็ไม่เปิดโอกาสให้สักครั้ง

“นี่แกล้งป่ะเนี่ย”

“ถ้ามันอยากเจอพี่จริงมันก็ต้องมีความพยายามเอาเองสิ ไม่ใช่มันไม่รู้นี่ว่าพี่กลับมาน่ะ”

“เหมไม่เคยเจอพี่เคียวเลยนะ จะพยายามยังไง งั้นคราวหน้าน้องชวนเหมเลยก็แล้วกันถ้าพี่เคียวนัดอีก”

พี่เคียวนิ่งไปนิด จากนั้นก็ “เอาไว้ก่อน”

นี่ไง! ไอ้พี่เคียวหาเรื่องเหมชัดๆ ไม่ได้จะเข้าข้างแฟนนะแต่พี่ชายผมมันกวนประสาท ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หรือเป็นไบโพล่าร์ไปอีกคน

“ไปหาหมอก่อนกลับไหม น้องพาไป”

“ไอ้เหมมันสั่งสอนให้คิมหันต์มาเถียงพี่สินะ น้องพี่ไม่เคยก้าวร้าวแบบนี้มาก่อน”

“ถ้าจะเล่นใหญ่ก็รีบทานได้แล้ว คิมต้องกลับไปอ่านหนังสืออีกนะ พรุ่งนี้มีควิซ” คนละควิซกับวันก่อนที่ไปอ่านชีตห้องเหมนะ เพราะเรียนมันก็มีควิซแทบจะทุกอาทิตย์ ไม่สิ ทุกวันเว้นวันเลยล่ะ

“เห็นไหม น้องทำตัวห่างเหิน พี่เสียใจ”

“เอาออสการ์เลยมะพี่เคียว” ผมอยากส่ายหน้าใส่แต่กลัวพี่เคียวจะน้อยใจเลยต้องยิมเอาใจแล้วตักผักในหม้อสุกี้ใส่ถ้วยให้แทน

รอบนี้พี่ชายพามากินสุกี้ในห้างฯไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเท่าไหร่ ขับรถมาดักรอที่หน้าตึกแล้วส่งข้อความแบบมัดมือชกตั้งแต่ผมยังไม่เลิกคลาส ที่นัดกับพวกเท็ดดี้แบร์เอาไว้ว่าจะไปกินข้าวกันเลยต้องยกเลิกไป

“เราไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือน ไม่กี่วันพี่ก็จะกลับแล้วนะ เราต้องให้เวลากับพี่เยอะๆสิ”

“งื้อออ นี่ก็อยู่กับพี่เคียวบ่อยมากเลยนะ” พี่เคียวมารับไปเที่ยวเกือบทุกเย็น ช่วงนี้เหมกับเท็ดเลยไม่ต้องรับหน้าที่ไปรับไปส่งผมที่หอ เท็ดไม่เท่าไหร่ แต่เหมมีแอบบ่นว่าอยากเดทด้วยอีกแล้ว

แน่นอนว่าครั้งหน้าเขาบอกว่าไม่ไปวัด

ทำไมล่ะ วัดก็สงบดีออก ได้ดูปลากินอาหารด้วย น่ารัก~

“ไม่อยากอยู่กับพี่เหรอถึงพูดแบบนี้ ใช่สิไม่ยอมไปเรียนต่อที่โน่นทั้งที่พี่เตรียมการไว้หมดแล้วนี่นา”

“พี่เคียว” ผมมองหน้าพี่ชายตัวเองด้วยสายตาเสียใจ รู้สึกผิดทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ ทั้งที่ตอนนั้นผมรับปากกับพี่เคียวและพ่อดิบดีว่าจะไปเรียนต่อแน่นอน กระทั่งเหมตอบรับคำสารภาพรักของผมแบบน่าเหลือเชื่อ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ผมเป็นเด็กไม่ดี ติดแฟนและทอดทิ้งให้พี่เคียวอยู่ที่โน่นคนเดียว

“พี่ล้อเล่นน่า โอเคเราจะไม่พูดเรื่องนี้กัน ทานนี่สิครับตัวเล็ก” พี่เคียวเห็นสีหน้าผมก็ยกมือขึ้นขยี้หัว ส่งรอยยิ้มอ่อนโยนปลอบให้สบายใจและคีบกุ้งตัวโตสุกกำลังพอดีในหม้อมาใส่ถ้วยให้

“น้องขอโทษนะ”

“พี่บอกแล้วไงว่าพี่ล้อเล่น ไม่ได้น้อยใจจริงหรอก ดีออกจะได้หารูมเมทคนใหม่เป็นสาวๆสวยๆสักคน อากาศที่โน่นมันหนาว เผื่อเตียงจะอุ่นขึ้นมาบ้าง” แล้วก็ยกคิ้วแบบเท่ๆสายตาเจ้าชู้จนสาวโต๊ะข้างๆที่แอบชำเลืองมองเป็นระยะถึงกับหลุดเสียงกรี๊ดออกมา

“แก๊ อ่อนโยนไป ใจชั้น!

“แฟนกันแน่ๆเลยอ่ะแก น่ารักอ่ะ มีตักของให้กันด้วย”

“หึหึ” ผมว่าพี่เคียวได้ยินที่เขาพูดกันแต่ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเราหน้าตาไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่เลยทำให้คนเข้าใจผิดว่าเป็นคนรักมากกว่าพี่น้อง ยิ่งพี่เคียวเป็นคนที่อ่อนโยนดูแลเอาใจใส่ผมดีมาก เรื่องพวกนี้เลยได้ยินมาตลอดจนชินแล้ว “ของหวานไหมครับที่รัก”

“พี่เคียว ยังจะแกล้งพวกเขาอีก” ผมแอบเอาตะเกียบตีแขนพี่ชายไปเบาๆ คนขี้แกล้งน่ะชอบใจใหญ่กับเสียงกรี๊ดกร๊าดที่ดังขึ้นกว่าเดิม

“เรียกที่รักด้วยอ่ะแก”

“งื้อออออออ ขอเลือดวายมาเติมด่วน ไม่ไหวแล้ววว”

“อ้าว ผิดตรงไหน พี่ก็เรียกของพี่อย่างนี้มาตั้งกี่ปีแล้ว หรือว่าคิมหันต์ไม่รักพี่เคียวครับ เสียใจแล้วนะ”

“รักสิครับ รักพี่เคียวที่สุดเลย”

“รักมากกว่าไอ้เหมไหม” เนี่ย จะรักน้อยลงก็ตรงเรียกเหมว่าไอ้นี่แหละ ไอ้พี่เคียวบ้า

“เอ่อ...มันคนละแบบกันนะพี่เคียว”

“เมื่อก่อนตัวเล็กจะต้องตอบกลับทันทีเลยว่า รักพี่เคียวที่สุด พี่เคียวเป็นที่หนึ่ง น้องน้อยๆที่แสนน่ารักคนนั้นของพี่ไปไหนแล้ว” คนแสดงเก่งหยิบเอากระดาษเช็ดปากมากัด ทำท่าปาดน้ำตาได้น่าหมั่นไส้มาก

ผมกรอกตามองเพดาน

“สมแล้วที่แก้วเคยเรียกพี่เคียวว่าบราค่อนน่ะ”

“ทำไมแก้วคนสวยใจร้ายกับพี่จัง จะว่าไปเพื่อนใหม่ของเราก็น่ารักนะ ชื่ออะไร แบร์ใช่ไหม”

“หยุดเลย ห้ามยุ่งกับเพื่อนน้องนะไอ้คนเจ้าชู้”

“เนี่ย ที่รักหวงด้วย ดีใจจุงเบย” ปล่อยไอ้พี่เคียวบ้าไปเหอะครับ ผมจะไม่ตอบโต้อะไรอีกแล้ว ตั้งหน้าตั้งตากินให้เสร็จ ตบท้ายด้วยขนมหวานที่พี่เคียวสั่งมาเอาใจเรียบร้อยก็ตบพุงเดินออกจากร้าน

“อิ่มจัง ขอบคุณที่เลี้ยงน้า” ผมหันไปยิ้มหวานให้คนข้างๆ พี่เคียวยิ้มกลับคืนยกแขนวาดขึ้นโอบไหล่ผมพาเดินไปด้วยความเคยชิน

“ไหนรางวัลล่ะ” มืออีกข้างชี้ไปที่แก้มตัวเอง ย่อตัวลงมาจนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน ผมก็ยืดตัวขึ้นกดจมูกลงไปบนแก้มของพี่ชายตัวเอง

เราสองพี่น้องเป็นประเภทติดสกินชิพกันและกันมาตั้งแต่เด็กเพราะสนิทกันมาก เพื่อนๆพี่เคียวเคยเห็นก็แซวว่าพี่เคียวเหมือนป๋าเลี้ยงเด็กแต่ก็ไม่มีใครว่าอะไร นอกจากแซวว่าถ้าน้องชายที่บ้านน่ารักอย่างผมก็คงจะกอดจะหอมอยู่เหมือนกัน ผลก็คือพี่เคียวไม่ให้ผมใกล้เพื่อนตัวเองอยู่เป็นเดือนเพราะระแวงกลัวจะมาจีบผม

“ชื่นใจ น่ารักแบบนี้ป๋าเปย์เต็มที่เลย อยากได้อะไรอีกบอกนะ”

“น้องอยากได้เสื้อใหม่จังเลย”

“จัดไปครับตัวเล็ก เอากี่ตัวเลือกเลย”

“พี่เคียวน่ารักที่สุดในโลก” ผมกระโดดกอดคอแล้วหอมแก้มอีกรอบเพื่อประจบเอาใจ คิดอยากให้พี่ชายเรียนจบกลับมาไวๆจังเลย

“ใช่แล้ว ไม่มีใครตามใจเราเก่งเท่าพี่อีกแล้ว ไอ้เหมก็ทำไม่ได้หรอก”

“แต่เหมก็ตามใจน้องนะ”

“ของอย่างนี้ต้องดูนานๆ รอให้มันปกป้องน้องพี่ได้ก่อนแล้วพี่จะยอมรับ” คนชอบเอาใจน้องบีบแก้มแล้วดึงเล่นหนึ่งทีก่อนจะพาเลี้ยวเข้าร้านเสื้อประจำของผม

ตอนที่กำลังเลือกเสื้อสายตาผมดันเหลือบไปเจอกลุ่มผู้หญิงหน้าคุ้นๆอยู่แวบหนึ่ง แต่พอมองดีๆก็พบว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นแล้ว หรือบางทีผมอาจจะคิดมากไปเอง แถวนี้มันใกล้มหาวิทยาลัยผมด้วย การที่จะมีวัยรุ่นในชุดนักศึกษาเดินผ่านหน้าร้านมันเป็นเรื่องธรรมดามาก....เลือกเสื้อดีกว่า


*****************************


ผมวิ่งกระหืดกระหอบเข้าห้องเรียน สายไปห้านาทีแล้วได้แต่หวังว่าอาจารย์จะยังไม่เช็กชื่อมาถึงรายชื่อของผม อาจารย์ท่านนี้ถ้าเลยชื่อไปแล้วไม่มีย้อนมาเช็กกลับด้วย เคร่งครัดเอามากๆ แต่พอเข้าไปในห้องเรียนก็พบว่าที่หน้าชั้นยังว่างเปล่า

“อ้าว” อาจารย์ยังไม่เข้า ผมเลยยืนเคว้งอยู่หน้าประตู คำพูดที่เตรียมมาแก้ต่างที่มาสายถูกกลืนลงคอ 

รอดเฉยเลย

“คิม” หันไปตามเสียงเรียกหวานปนห้าวของเพื่อนสนิท แบร์โบกไม้โบกมืออยู่แถวกลางๆห้อง ผมเลยพยักหน้าแล้วเดินขึ้นไป

ห้องสโลปขนาดใหญ่แต่นักศึกษามีเพียงครึ่งเดียวทำให้แต่ละกลุ่มนั่งกระจายตัวกันไป ไม่เบียดเสียดกันให้อึดอัด เมื่อก่อนกลุ่มผมมีกันสามคนคือผมเท็ดและแบร์ แต่ตอนนี้เพิ่มกลุ่มของเหมเข้าไปอีก กลายเป็นเจ็ดคนนั่งอยู่ด้วยกัน

เรื่องน่าช็อกโลกอีกอย่างคือช่วงหลังเท็ดสนิทกับมินพอสมควร เห็นกลับบ้านด้วยกันทุกวันโดยที่แบร์หนีกลับกับเพื่อนผู้หญิงบ้างไปกับแบล็กบ้าง ผมรู้ว่าอย่างแบล็กไม่ใช่สเป็กแบร์หรอก น่าจะคบกันอย่างเพื่อนมากกว่าแต่ที่แยกตัวจากแฝดจะต้องมีเหตุผลแน่ เคยเค้นแล้วแต่ยัยคนเจ้าเล่ห์ไม่ยอมบอก

“มาสาย?” คนข้างตัวหันมาถาม แน่นอนว่าเก้าอี้ข้างตัวเหมถูกทิ้งให้ว่างเพื่อรอผมมานั่ง อยากจะมโนเอาแบบนั้นแต่จริงๆแล้วมันว่างเพราะว่าคนไม่นั่งเบียดกันต่างหาก แถวหนึ่งมีสิบห้าที่นั่งเราใช้แค่เจ็ดที่เหลือคือโล่ง

“เมื่อคืนกลับไปนอนที่บ้านน่ะ นี่พี่เคียวขับมาส่งแล้วรถก็ติด คิดว่าจะสายแล้วนะแต่ทำไมอาจารย์ยังไม่เข้าอีก”

“เห็นว่าจะเข้าเลทเพราะมีธุระอะไรสักอย่างนี่แหละ รอดตัวไปนะมึง” แบร์ชะโงกหน้ามาคุยด้วยบ้าง เลยออกไปเป็นเท็ดที่นั่งติดกับมินและกำลังส่งสายตาดุๆมองมาทางนี้

“แหะๆ มีไรอ่ะเท็ด”

“เมื่อคืนไลน์ไปทำไมไม่ตอบ”

“มึงไลน์มาเหรอ เรื่องไรอ่ะ”

“จะแบ่งหัวข้องาน วันนี้เลิกเรียนต้องไปไหนรึเปล่า”

“ไม่อ่ะ” ผมส่ายหน้า วันนี้พี่เคียวบอกว่ามีนัดกับเพื่อนเก่าเลยไม่ว่างไปเดทด้วย ทำสีหน้าเศร้าจนเกือบจะเชื่อแล้วถ้าไม่ติดว่าพอรับโทรศัพท์เพื่อนในกลุ่มก็คุยปกติ ถึงได้รู้ว่าโดนพี่เคียวแกล้งอีกแล้ว

“งั้นไปหาร้านนั่งคุยกัน”

“เดท” ยังไม่ทันได้ตอบเท็ด เหมก็เอาหัวตัวเองมาบังสายตาผมที่มองกับเท็ดอยู่ พูดขัดคำสั้นๆเป็นการทวงสัญญาที่เคยบอกว่าถ้าไปเดทกับพี่เคียวก็ต้องไปเดทกับเหมด้วย

ทำไมทำตัวน่ารัก มีแอบไม่ยอมให้เดทกับพี่เคียวมากกว่าด้วยล่ะ...อันนี้ไม่ได้มโนเองนะ เหมบอกมาตรงๆเลย

“ขอคิมไปคุยงานกับเท็ดก่อนนะ แล้วเราค่อยไปเดทกัน”

“อืม”

“แต่กูรีบกลับบ้านนะวันนี้” เป็นมินที่ชะโงกหน้ามาบ้าง ไม่ได้พูดกับผมหรือเหมแต่พูดกับเท็ด

“รอก่อน ไม่นาน”

“มึงก็ไปกับคิมแล้วก็ไอ้เหมดิ กูกลับเองได้ แค่วันเดียวไม่มีใครมาคอยตามจับผิดหรอกน่า ห่าเอ๊ย เป็นอาทิตย์แล้วนะ ยัยนั่นถอดใจไปแล้วมั้ง”

“รู้ได้ไง วันก่อนกูยังเห็นแอบตามที่โรงอาหาร มึงไม่สังเกต”

“จริงดิ” มินตาโต

“อืม โง่แล้วยังไม่รู้จักระวังตัวอีก”

“มึงว่ากูเหรอไอ้ตุ๊กตาผี” ก่อนจะเถียงกันไปหนักกว่านี้และมีใครห้ามทัน อาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้องพอดีเท็ดกับมินเลยต้องเงียบ

“ขอโทษที่มาสายนะครับนักศึกษา พอดีว่าอาจารย์จริยาที่สอนอีกเซคฯหนึ่งคลอดก่อนกำหนดเมื่อเช้า ทำให้ไม่มีอาจารย์ไปสอน คณะอาจารย์เลยตกลงกันว่าจะยุบเซคฯของอาจารย์จริยามารวมกับเซคฯนี้แทนเนื่องจากเป็นห้องใหญ่จุนักศึกษาได้มาก เพราะงั้นต่อจากนี้ไปศิลปกรรมจะเรียนรวมกับนิเทศฯนะครับ” อาจารย์อธิบายยาวแล้วกวักมือเรียกนักศึกษาที่ยืนข้างนอกให้เดินเข้ามาในห้อง “เอาล่ะเลือกที่นั่งกันได้เลย ผมจะได้เริ่มสอน”

อาจารย์ยังพูดต่อว่าเนื้อหาวิชานี้ของศิลปกรรมศาสตร์คล้ายกับเนื้อหาของคณะนิเทศศาสตร์จึงสามารถเรียนรวมกันได้ไม่มีปัญหา เมื่อนักศึกษาบางส่วนเริ่มหาที่นั่งได้จำนวนคนที่เดินไปมาเริ่มบางตา ผมก็เห็นเด็กนิเทศฯปีหนึ่งสองคนเดินตรงมาที่พวกเรา

ไลลากับอชิ

“เหม ดีใจจังได้เรียนด้วยกันด้วย ขอเรานั่งด้วยได้หรือเปล่า ที่อื่นเต็มแล้ว” อชิหยุดตรงหน้าเก้าอี้ที่เหมนั่ง ส่วนผมแอบเหลือบมองไปด้านหลังเห็นยังมีเก้าอี้ว่างอยู่ ไม่ทันได้พูดอะไรไลลาก็รับไม้ต่อจากเพื่อนตัวเอง

“ที่นั่งด้านหลังมันเห็นไม่ค่อยชัดน่ะ ตรงนี้ว่างหลายที่หวังว่าเหมจะไม่ว่าอะไรนะ”

“อืม” เหมตอบรับในลำคอแล้วหันมาทางผม “เย็นนี้ดูหนังกันนะ”

“เหมชอบดูหนังเหรอ คนเยอะนะ” จำได้ว่าเขาไม่ชอบที่ที่คนพลุกพล่าน อย่างโรงหนังช่วงเย็นนี่จัดว่าคนเยอะพอสมควร

“ดูได้” เขาตอบหลังจากนิ่งคิด ผมเดาว่าเหมไม่ทันได้คิดเรื่องจำนวนคน แค่อยากดูเพราะสองวันก่อนพี่เคียวพาผมไปดูมา

“เอางี้ไหม คิมมีซีรีส์ที่อยากดูอยู่พอดีเลย กลับไปดูซีรีส์ที่ห้องก็แล้วกันเหมจะได้ไม่อึดอัดคน”

“ห้องเหมนะ”

“ได้”

“ค้างนะ” ง่ะ ค้างอีกแล้ว ครั้งนี้ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ขอแซวหน่อยเถอะ

“ค้างบ่อยแบบนี้ให้คิมเก็บของย้ายไปอยู่ด้วยเลยไหม”

“ได้เหรอ” คนฟังขยับนั่งตัวตรง ตาเป็นประกายคล้ายถูกใจมากหรือรอให้พูดคำนี้มานานแล้ว แปลกคนแทนที่จะชอบอยู่คนเดียวกลับชอบให้ผมไปอยู่ด้วย

หรือเหมจะเป็นคนขี้เหงา

“ถ้าเหมไม่ชอบอยู่คนเดียว น่าจะหารูมเมตหรือชวนพวกมินไปแชร์ห้องด้วยนะ”

“เหมชอบอยู่คนเดียว” เขาบอก

“อ้าว?”

แล้วก็ชอบอยู่กับคิม

หน้าผมร้อนทันที ทนสบตากับเหมไม่ไหวกระเอมกลบเกลื่อนความเขินแล้วทำทีเป็นตั้งใจฟังที่อาจารย์สอนแทน ได้ยินเสียงเหมขำเบาๆอยากจะตีด้วยปากกาแต่ไม่กล้ามองหน้าเลยทำเป็นไม่ได้ยิน

จบคลาสอาจารย์ก็ประกาศเรื่องสำคัญก่อนเดินออกจากห้อง

“เรื่องรายงานที่สั่งไปให้นักศึกษาทำเป็นรายกลุ่มส่งต้นเดือนหน้านะครับ จับกลุ่มละเก้าคนนะครับเพราะว่ายุบเซคฯแล้วจำนวนคนมากขึ้น แต่คะแนนก็จะเข้มงวดขึ้นด้วยเพราะผมถือว่ามีคนทำหลายคน เอาล่ะเจอกันชั่วโมงหน้า”

หลังอาจารย์ออกจากห้องเสียงพูดคุยก็ดังอย่างกับนกแตกรัง แต่ละคนเริ่มจับกลุ่มกัน พวกผมมองหน้ากันแล้วกราฟก็ตัดสินใจรวมกลุ่มผมเข้ากับกลุ่มตัวเองแบบไม่ถาม หยิบกระดาษมาจดรายชื่อเสร็จแล้วร้อยโดยที่ผมแบร์และเท็ดไม่มีใครคัดค้านเพราะหนึ่งขี้เกียจหากลุ่มใหม่ และสองกลุ่มของเหมมีความรับผิดชอบ คะแนนก็ดี เรียนก็เก่งด้วย ใครจะไม่อยากอยู่ล่ะ

“เหม ขอพวกเราอยู่ด้วยได้ไหม เพื่อนคนอื่นจับกลุ่มกันหมดแล้ว รวมเรากับอชิก็เป็นเก้าคนพอดีเลย ได้หรือเปล่า” ไลลาลุกจากที่ตัวเองตรงสุดแถวเดินมาหาเหมที่นั่งข้างผมอีกฟากหนึ่ง

“เนื้อหาที่สอนเราเรียนกันมาก่อนแล้วด้วยจากเซคฯอาจารย์จริยา น่าจะมีประโยชน์กับกลุ่มนะ” อชิช่วยเสริมอีกคน

“ไม่ไปอยู่กับเพื่อนคณะตัวเองล่ะ” เหมไม่ทันได้ตอบ แบร์ก็ชิงตอบแทน ผมเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของสองเพื่อนสนิทจากนิเทศฯย้ายไปจ้องคนพูดแทน

“อาจารย์ก็บอกอยู่ว่าให้คละกันก็ได้ อีกอย่างกลุ่มเพื่อนเรามีไม่ถึงเก้าคนเลยกระจายกันไปอยู่กลุ่มอื่น ถ้าเธอไม่อยากให้เราอยู่ เราไปขอคนอื่นก็ได้นะ”

“ก็แค่ถาม เห็นว่าถ้าคณะเดียวกันอาจจะนัดง่ายกว่า เราไม่ใช่หัวหน้ากลุ่ม ไปถามกราฟก็แล้วกัน” แบร์ยกไหล่ใส่ไลลาแล้วก็ไม่สนใจอีก หันไปชวนเท็ดกับมินคุย

“เออ อยู่ด้วยกันนี่แหละ ยังไงไลลาก็เป็นเพื่อนกับมินแล้วก็เหมไม่ใช่เหรอ แล้วก็อีกอย่างครบกลุ่มพอดีเลย เราจดชื่อเลยนะ” กราฟเกาหัวตัวเองแล้วถามชื่อสองคนนั้นเขียนลงกระดาษ เรียบร้อยก็เอาไปส่งตัวแทนห้องเพื่อเอาไปส่งอาจารย์อีกที

“แล้วเอาไง คุยเรื่องงานเลยมั้ย ต้นเดือนหน้าก็ไม่นานแล้วจะได้มีเวลาเตรียมข้อมูลกันเยอะๆ กูไม่อยากพลาดอย่างรายงานคราวก่อนอีก” แบล็กเสนอขึ้นเมื่อกราฟเดินกลับมารวมกลุ่ม

“เราจะไปคุยกับเท็ดแล้วก็แบร์เรื่องรายงานอีกวิชานึงพอดี ไปพร้อมกันเลยไหม” ผมว่าพร้อมกับเก็บของเข้ากระเป๋า คนอื่นๆพยักหน้าเห็นด้วย เป็นอันตกลง

แต่ปัญหายังไม่จบ

ตอนที่จะแยกขึ้นรถใครรถมันไปเจอกันที่ร้านที่นัดไว้อชิก็เดินมาพร้อมกับไลลา ตอนแรกไม่ได้บอกคนอื่นก็เลยเดินขึ้นรถขับออกไปกันหมดแล้ว รถเหมจอดไกลกว่าคนอื่นเลยช้าที่สุด

“เหม เรากับไลลาไม่ได้เอารถมาขอติดรถไปด้วยได้หรือเปล่า” 

“อืม”

“งั้นเราขอนั่ง...”

คนดีขึ้นรถครับ” เจ้าของรถตัดบทอชิที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างด้วยการเปิดประตูข้างที่นั่งคนขับให้ผมขึ้นไปนั่ง แม้จะแปลกใจที่เหมไม่เคยเปิดประตูรถให้มาก่อนผมก็รีบก้าวเข้าไป

เพราะเขินที่เขาเรียกแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น ปกติเหมจะเรียกคำนี้เวลาอยู่กันสองคนเท่านั้น

สงสัยว่า...เหมจะลืมตัวแน่เลย 

.................................................

หลายคนอาจจะผิดหวังกับเนื้อเรื่องที่ตัวเอกไม่ได้จัดการอะไรจริงจัง

แต่เรามีเหตุผล และมันต้องรอเวลาอ่ะค่ะ

คุณฤดูหนาวเขาก็มีวิธีจัดการในแบบของเขาอ่ะเนอะ

ปล. ฝากแทก #แสงแดดกลางลมหนาว ด้วยค่า

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.621K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11831 mook (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:35

    ถ้าจะรอเวลาจัดการพวกเห็บหมัดทีเดียวงั้นก็ต้องเอาให้สุดทั้งคู่เลยนะ หึพวกน่าเบื่อเกาะพวกเหมเป็นเห็บดูดเลือดเลย

    #11,831
    0
  2. #11732 baekbow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 17:40
    ลำไยเห็บพวกนี้จัง จ้องจะเกาะไม่ปล่อยเลยนะ รู้ไหมมันน่ารำคาญ!! // เ-่ายอมให้พวกมันมาทำให้คิมรู้สึกไม่ดีเด็ดขาดเลยนะ // อิจฉาคิมเหมือนกันนะ พี่ชายก็น่ารักขนาดนี้ แฟนก็แสนดีขนาดนี้ ต้องทำบุญด้วยอะไร
    #11,732
    0
  3. #11722 ข้าวหอม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 23:59

    แอบขัดใจคิมนะ หนูจะคิดบวก มองโลกสวยก็ได้ แต่หนูจะโลกสวยจนเหมือนไม่หือไม่อือเวลาอชิกับไลลามาป้วนเปี้ยนใกล้พี่เหมไม่ได้นะ เราเป็นแฟน ต้องหัดใช้สิทธิ์ด้วยจ้า

    #11,722
    0
  4. #11677 Pamgun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:20
    อยากนั่งข้างหน้าว่าซั่นนนนน ว่าซั่น
    #11,677
    0
  5. #11624 parkraerim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 02:05
    ก็พอเข้าใจนะว่าชอบเขาอยากให้เขาสนใจ แต่ก็แบบ... เขามีแฟนแล้วอ่ะ มันต้องเป็นคนยังไงถึงทำแบบนี้กับคนมีแฟนแล้ว เธอชอบก็ชอบไปแต่เขาไม่สนใจก็ไม่น่าทำอะไรแบบนี้อ่ะ ทำแบบนี้คือไม่โอเคเด้อ
    #11,624
    0
  6. #11526 kookmin312537 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 06:55
    แพ้คนดี
    #11,526
    0
  7. #11475 mook2328 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:02
    เอาจริงๆนะเหมไม่น่าเป็นพระเอกอ่ะจัดการอะไรไม่ได้สักอย่าง ต้องให้พี่เคียวช่วย

    แถมนะตัวเองก็แอบรักคิมเหมือนกันแต่ไม่กล้าบอกถ้าคิมไม่เริ่มก่อนก้อคงไม่ได้คบกันอ่ะ 🤔🤔
    #11,475
    0
  8. #11408 issad (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    สันหาคำด่าไลลายังไงดี
    #11,408
    0
  9. #11155 pemiy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 08:01
    อยากตบอาจารย์ทำไมไม่พูด7คน - ึง พูด9คนทำไม!
    #11,155
    0
  10. #11137 YanisaCH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:44
    บ้าเอ้ยยยยยยยยยย
    #11,137
    0
  11. #11075 NACHI1743 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 07:48
    คือเราก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไรนะ
    ที่เหมไม่จัดการอะไรสักทีอ่ะ
    ก็คือดูจากพล็อตเรื่องแล้ว
    เราสามารถเดาได้จนจบเลย
    ถ้าไม่หักมุมอะนะ
    #11,075
    0
  12. #11012 Spices_smile (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:03
    เกินไปละ เ-้ยสองตัวนี้
    #11,012
    0
  13. #10978 italy18 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:10
    เราพูดตรง ๆ นะ เรารำคาญนิยายแบบนี้ ถึง นข.จะมีเหตุผลก้อเถอะ มันก้อแค่เหมจับได้ว่าใครเป็นคนบูลี่คิม เหมว่า คิมสงสาร ตัวร้ายขอโทษ แล้วก้อจากไป เหมคิมก้อรักกันต่อไป จบ.
    #10,978
    0
  14. #10930 _jppm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:14
    ว้ายยย ไม่ใช่คิมก็ทำใจหน่อยนะ
    #10,930
    0
  15. #10897 View_Aranya (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 15:26
    มีความพยายามเกิ้น
    #10,897
    0
  16. #10875 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 13:04
    คิมสดใสเสมอ
    #10,875
    0
  17. #10845 thrre (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:41
    เรากลับมาอ่านรอบ2คือดีมากชอบอะไรแบบนี้55
    #10,845
    0
  18. #10830 0828863327 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:10
    อยากอ่านตอนจบของไลลากับอชินั้นไวๆๆๆจัง
    #10,830
    0
  19. #10826 U_Prince (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:47

    ไรท์ร้ายนะคะเนี่ย55555

    #10,826
    0
  20. #10811 Dekd2108 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:43

    แหกเลยไหมยังไง55555555555555555555

    #10,811
    0
  21. #10798 chewathan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:59
    ชอบตั้งแต่แรกเลยน่ารัก
    #10,798
    0
  22. #10730 rattanalak44 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:03
    ที่รัก
    #10,730
    0
  23. #10729 Pathita008 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 20:19
    ร้ายมากกกก❣️❣️❣️❣️

    น้องน่ารักเกิ๊นนน❣️❣️
    #10,729
    0
  24. #10648 alisa12121212 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 20:58
    น้องมีความแบบ ซื่อเกินไป ใสซื่อมากไปจนบางทีมันก็เหมือนกวนตีน 555 แต่เป็นความกวนตีนมี่น่าเอ็นดูมากอ่ะ
    #10,648
    0
  25. #10612 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 18:27
    พี่เคียวเป็นใบโพล่าใช่ไหมห๊ะ ชักจะตามอารมณ์พี่ไม่ทันแล้วนะ 55555.... กรี๊ด คนดีขึ้นรถครับ ขอตายกับคำนี้ได้ไหมมมม
    #10,612
    0