END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 19 : คุณแสงแดด #19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11,618 ครั้ง
    1 มี.ค. 62



“อากาศดีเนอะ” ผมมองวิวโดยรอบ รอยยิ้มไม่หายไปจากใบหน้า วันนี้เป็นวันที่เรามาเดทกัน ไม่ได้มีพิธีการอะไรมากมาย

เหมมาส่งที่หอหลังเลิกคลาสเรียน จากนั้นก็บอกให้ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เป็นการชวนเดทแบบเรียบง่ายแต่ทำใจผมเกิดแผ่นดินไหวตามสไตล์ของเหม

“ดีแล้วเหรอ” คนข้างตัวเอ่ยออกมาสั้นๆ สีหน้าดูไม่ออกว่าพอใจหรือไม่พอใจกันแน่ แต่มั่นใจว่าตอนที่ผมเลือกสถานที่ผมเห็นแววตาแปลกประหลาดใจของเขา

“ดีแล้วสิ ทำไมจะไม่ดีล่ะ ที่นี่บรรยากาศดี สงบ ร่มรื่น คนก็ไม่เยอะด้วยนะ” ว่าแล้วก็ฉีกขนมปังโยนลงน้ำอีกรอบ มองเจ้าพวกปลาทั้งหลายดำผุดดำว่ายโผล่หัวขึ้นมางับเอาอาหาร “กินกันเก่งจัง” ผมว่าแล้วหัวเราะกับตัวเอง

“คิม” เหมเรียกอีกรอบ สีหน้าเขาดูไม่เห็นด้วยที่เรามาเดทกันที่นี่ ไม่ว่าเขาคิดจะพูดอะไรออกมา ผมก็ชิงอธิบายไปก่อน

“คิมรู้ว่าเหมอาจจะคิดว่ามันแปลก แต่เราไม่จำเป็นต้องเดทแบบเหมือนใครก็ได้นี่นา”

“แต่นี่วัด?” แววตาไร้คลื่นกวาดตามองไปทั่วลานวัด ศาลาริมน้ำและเจ้าปลาพวกนั้น ก่อนจะหันมามองผมด้วยสายตาเป็นคำถามว่าแน่ใจจริงเหรอ

ครับวัด ผมเลือกพาเหมมาวัดแทนที่จะเป็นห้างสรรพสินค้า หรือว่าไปดูหนังตามประสาวัยรุ่น

“เหมไม่ชอบคนเยอะคิมรู้ อีกอย่างนานๆมาวัดกันดีก็ดีจะตายไป เราได้พักสมองแล้วก็หยุดเรียบเรียงความคิดที่วุ่นวายของเราบ้าง เหมไม่คิดว่ามันดีเหรอ”

“คิมชอบ?”

“ที่ไหนมีเหม คิมก็ชอบทั้งนั้น” ผมยิ้มกว้างให้คนฟังคำตอบ เอนหัวไปซบกับไหล่กว้างเพื่อหลบเลี่ยงใบหน้าร้อนผ่าวของตัวเอง กลัวว่าเหมจะแซวเอาถ้ารู้ว่าผมเขิน

น้องหยอดผู้ชายก่อนด้วยล่ะพี่เคียว งืออออ

“อย่าอ้อน” เหมหันหน้าหนีไปทางอื่นแล้ว เสียงดุด้วย แต่พอเห็นที่ใบหูแดงขึ้นมาเล็กๆผมก็ไม่รู้สึกกลัว กลับเพิ่มรอยยิ้มให้กว้างขึ้น

“อีกอย่างนะคิมรู้ว่าเหมชอบถ่ายรูปใช่ไหม อีกเดี๋ยวพระอาทิตย์ก็จะตกดินแล้วนะ” ผมชี้นิ้วไปยังสุดปลายโค้งของแม่น้ำ

ศาลาริมน้ำที่เรานั่งให้อาหารปลากันอยู่เป็นแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ไหลเอื่อยๆผ่านบ้านเรือนผู้คน น้ำใสสะอาดและมีปลาชุกชุมในเขตอภัยทานของวัด เมื่อตอนเด็กพ่อกับแม่ชอบพามาทำบุญที่วัดนี้ ไม่ก็พามาให้อาหารปลา ผมเคยเห็นภาพพระอาทิตย์ตกที่สวยงามจากมุมนี้

แม้จะไม่ได้มาหลายปีแล้ว แต่เชื่อว่าธรรมชาติจะไม่มีวันเปลี่ยนไป

“อืม” คนข้างตัวลุกขึ้นยืน เดินกลับไปที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล ผมมองตามด้วยความงุนงงไม่นานก็ยิ้มออกเมื่อเหมกลับมาพร้อมกระเป๋าใส่อุปกรณ์กล้องใบใหญ่สีดำที่เคยเห็นบ่อยครั้ง

“อ๊ะ?”

“อะไร”

“ปละ เปล่า” ผมโบกมือปฏิเสธ ทำเป็นโยนขนมปังลงน้ำอีกรอบแต่สายตาแอบเหลือบมองพวงกุญแจที่ห้อยกระเป่ากล้องของเหม

ตุ๊กตาพระอาทิตย์

ยังเก็บไว้อีกเหรอเนี่ย...ดีใจจัง

“หึ”

ผมกุมหัวใจตัวเอง หันไปทางเหมเพราะรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างแต่ก็พบเพียงแค่คนด้านข้างกำลังวุ่นวายกับการใส่เลนส์กล้อง ลองปรับนั่นนี่ในกล้องอยู่

สงสัยจะหูฝาด

“สวยจัง” เหมจัดการกับกล้องเรียบร้อย ทดลองถ่ายอยู่สองสามภาพแล้วกดเปิดเช็กภาพที่ถ่ายดู ผมชะโงกหน้าไปดูด้วยความสนใจ พบว่ามันสวยมากๆ นี่ขนาดไม่ได้เล็งอะไรจริงจังนะ

คุณฤดูหนาวเก่งที่สุดเลย

“ลองไหม?” เขายื่นกล้องมาตรงหน้า ผมส่ายหน้าทันที

“ไม่เอาหรอก กล้องแพง คิมกลัวทำหล่น”

เหมหัวเราะเบาๆอย่างที่พักหลังเห็นได้บ่อยครั้ง จับสายสีดำที่ผูกกับตัวกล้องขึ้น สวมลงมาบนหัวผม ขณะที่กำลังจัดแจงสายกล้องให้เข้าที่ตรงด้านหลังคอ คนขี้แกล้งก็กระซิบบอกไปด้วย

“ก็เอาใส่ไว้แบบนี้” 

“เหม~” รู้ว่ากล้องแพง แต่ไม่ต้องคล้องคอ จัดสาย ทำทุกอย่างช้าขนาดนี้ก็ได้ไหม แถมยังเอาหน้ามาใกล้กันอีก มันไม่ดีกับใจไม่รู้หรือไงเล่า

“หึหึ จะสอน” เหมแกล้งจนพอใจแล้วก็จับไหล่ผมดันให้หันไปทางโค้งน้ำ เขาขยับมานั่งด้านหลัง เอื้อมมือผ่านตัวผมไปจับกล้องถ่ายรูปยกขึ้น สองมือกดปุ่มที่มีรูปภาพต่างๆ ปากก็อธิบายไปด้วยว่าปุ่มไหนคืออะไร

แต่สาบานได้ว่าไม่เข้าหัวผมสักนิดเดียว

คำอธิบายสั้นๆไม่กี่ประโยคจบลง เหมก็ยกกล้องขึ้น เอาตรงช่องมองแนบกับตาด้านขวาของผมไว้

“หลับตาซ้าย”

“งืออ คิมรู้น่า เคยถ่าย แต่ถ่ายไม่สวยหรอก”

“หลับตาครับ” จ้า หลับแล้ว ไม่ต้องกระซิบได้ไหม คิมไม่ดื้อ

เหมบอกว่าให้มองผ่านกล้องแล้วลองหมุนเลนส์ดูว่าภาพชัดหรือยัง มองหาจุดที่คิดว่าสวยแล้วก็กดถ่ายได้ วิธีการถ่ายคือการกดปุ่มลงไปครึ่งหนึ่งให้กล้องปรับความคมชัดอัตโนมัติจากนั้นก็กดลงไปอีกรอบ

แชะ!

“ไม่เห็นสวยเหมือนเหมถ่ายเลย” ผมดูผลงานตัวเองแล้วรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่ คนถูกชมชะโงกหน้าผ่านไหล่ผมมาดูบ้าง

“ฝึกบ่อยๆ”

“เอาไว้ฝึกครั้งหน้าดีไหม ตอนนี้พระอาทิตย์ใกล้ตกแล้ว คิมอยากให้เหมเป็นคนถ่าย รับรองได้ว่ามุมนี้วิวดีที่สุดเลยนะ”

เจ้าของกล้องรับเอากล้องคืนไป จากนั้นก็จมอยู่กับสิ่งที่ตัวเองชอบ ปล่อยให้ผมเสพภาพความสุขของเขาด้วยหัวใจเบิกบาน การได้เห็นเหมอยู่กับกล้องเป็นสิ่งที่ผมฝันมานานมากเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะลงภาพถ่ายในโซเชียลมีเดียบ่อยๆ แต่กลับไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นเหมจับกล้อง จะเป็นช่วงตอนเรียนมัธยมที่มีงานกีฬาสีหรืองานโรงเรียนเท่านั้น ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเหมเอากล้องมาถ่ายอะไร โรงเรียนไม่มีรูปพระอาทิตย์สักหน่อย แถมส่องไอจีเขาตลอดวันก็ไม่เห็นว่าจะอัพลงสักภาพ

“จริงสิ เหมเคยเอากล้องไปโรงเรียนนี่ ถ่ายงานโรงเรียนเหรอ” ไหนๆก็มีโอกาสแล้ว ผมเลยถามสิ่งที่คาใจซะเลย

เหมยังคงจดจ้องภาพพระอาทิตย์ใกล้จะจมลงแม่น้ำในตอนที่ตอบคำถามผมไปด้วย

“ถ่ายพระอาทิตย์”

“หืม? โรงเรียนเรามีที่ถ่ายพระอาทิย์ด้วยเหรอ หรือดาดฟ้าโรงเรียน แต่ตรงนั้นเขาไม่ให้นักเรียนขึ้นไปนี่นา ตอนแรกคิมคิดว่าเหมถูกขอให้ไปเก็บภาพบรรยากาศงานกีฬาซะอีก”

คุณช่างภาพกดถ่ายอีกสองสามครั้งหลังจากเล็งอยู่พักหนึ่ง พระอาทิตย์ดวงโตจมลงไปในน้ำสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว แสงสว่างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆสะท้อนกับผิวน้ำระยิบระยับ

ผมแอบหยิบโทรศัพท์มาเก็บภาพของเหมเอาไว้ตอนที่เขาไม่รู้ตัว แล้วรีบเก็บเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็วเมื่อเขาหันกลับมา มือใหญ่กวักเรียกผมเข้าไปหา

“มานี่สิ”

“เหมถ่ายเถอะ คิมถ่ายไปก็ไม่สวยหรอก น่าจะยาก” ถึงถ่ายรูปไม่เป็น แต่แสงแบบนี้น่าจะปรับยากน่าดู ไม่เหมาะกับมือใหม่อย่างผมแน่

“ถ่ายให้”

“ถ่าย? ให้คิมเหรอ” คราวนี้ผมรีบวิ่งไปทันทีไม่มีปฏิเสธ “เหมจะถ่ายรูปคิมเหรอ?”

“อืม...ไปยืนตรงนั้น” เหมบอกให้ผมไปยืนที่ใกล้กับบันไดศาลาที่เป็นทางลงแม่น้ำ หันหน้าหาเขาและหันหลังให้กับพระอาทิตย์ ผมทำตามอย่างง่าง่าย ยอมให้เหมถ่ายรูปไปหลายรูปจนเขาพอใจ พอเห็นกลับไปเช็กรูปผมก็ทิ้งตัวลงนั่งที่บันได โยนอาหารปลาที่เหลือในถุงให้หมดจะได้เตรียมตัวกลับกัน

แชะ!

“ยังถ่ายอยู่เหรอเหม?” เมื่อกี้ได้ยินเสียงชัตเตอร์แต่ไม่ทันมองว่าเขาถ่ายอะไร หันกลับไปก็เห็นว่าเหมเริ่มเก็บกล้องลงกระเป๋าแล้ว

“เสร็จแล้ว”

“งั้นกลับกันเนอะ” ผมเดินไปหาเหม เขาคว้ามือผมไปจับ จูงไปที่รถด้วยกัน เลยต้องหาอะไรคุยเพื่อไม่ให้ตัวเองเขินไปมากกว่านี้ “จะ..จะว่าไป ไม่เคยเห็นเหมถ่ายภาพคนเลยนี่นา ตอนนั้นที่บอกอชิก็เหมือนเหมจะพูดว่าไม่ชอบถ่ายรูปคน”

“ใช่”

“แต่เมื่อก่อนเหมก็ไปถ่ายรูปที่งานโรงเรียนนี่ เมื่อกี้ก็ถ่ายรูปคิม”

“เปล่า”

“อ้าว..แต่..”

“ถ่ายรูปพระอาทิตย์”

“........”

วันนี้มีพระอาทิตย์สองดวง

คืออะไร? เหมอย่าติสแตกสิ คิมไม่เข้าใจจจจจจ


***************************


KIM @Khimhant

ตั้งใจจังคุณช่างภาพ^^

*แนบภาพ*

 

ผมอัพภาพของเหมที่มองไม่เห็นหน้าตาเป็นเพียงเงาดำของผู้ชายกำลังยืนถ่ายรูปพระอาทิตย์ อย่างที่ภาษาช่างภาพจะเรียกซิลูเอท มีดวงอาทิตย์ใกล้ตกน้ำเป็นฉากหลังประกอบ

ไม่นานนักก็มีคนมากดรีทวิต มีถามบ้างว่าคนในภาพเป็นใคร แต่ผมไม่ได้ตอบกลับใคร และอีกหลายคนคงเดาได้ว่าเป็นเหม อย่างแอคฯ เหมคิมแฟนมิลี่ที่กดรีทวิตและเข้ามาคอมเม้นต์อย่างรวดเร็วอย่างกับว่ากดตั้งเตือนแอคฯผมเอาไว้นี่ก็แสดงความมั่นใจมากมายว่าเป็นเหม

 

เหมคิมแฟมมิลี่ @HaymKimFM

กำลังตอบกลับ @Khimhant 

กรี๊ดดดดด ของจริงไม่ต้องพูดเยอะ น้องคิมน่ารักแอบถ่ายรูปพี่เหมมาลงด้วย #HaymKimFM

 

สาววายในตำนาน @BloodY

กำลังตอบกลับ @Khimhant @HaymKimFM

รักคู่นี้ที่สุด มีความลงรูปกันและกัน คึคึ  #HaymKimFM


หืม? ลงรูปกันและกันเหรอ

ผมเปลี่ยนไปส่องทวิตเตอร์เหมแทน หาไม่ยากเพราะมีอีกหลายคนที่คอมเม้นท์รูปเหมแล้วเมนชั่นมาถึงผม ไม่ถึงเสี้ยววินาทีที่ภาพนั้นปรากฏขึ้น หัวใจก็พองฟูอีกครั้ง หันไปมองคนข้างๆที่กำลังขับรถอยู่

 

เหม @Haymand

Sunshine

**แนบรูปคิมให้อาหารปลามีพระอาทิตย์ด้านหลัง**


เหมที่ไม่ค่อยมีแคปชั่นสักเท่าไหร่ส่วนมากจะลงแต่รูปภาพ แต่รอบนี้กลับมีแคปชั่นภาพว่า 'Sunshine' แล้วยังสร้างความแตกตื่นให้ชาวเนตเพิ่มขึ้นด้วยการลงรูปผมแบบเห็นหน้าชัดเจนไม่ได้มีเพียงเงาดำอย่างที่ผมลง แสงแดดสีส้มฉาบลงบนหน้าผมที่กำลังยิ้มอ่อนโยนกับเจ้าพวกปลาดูดีกว่าตัวจริงสักสิบเท่าเห็นจะได้

ลงตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

 

Achira @achira142536

กำลังตอบกลับ @Haymand

ตายๆๆ กูตายไปแล้วค่ะ ฟินลืม นี่มันคิมชัดๆ @Khimhant มีใครให้มากกว่านี้อีกม้ายยยย

 

นอกจากนั้นยังมีคนเอาภาพที่ผมอัพมาลงคู่กับภาพที่เหมอัพ ด้านหลังเป็นวิวเดียวกันต่างกันที่สไตล์ของรูปเท่านั้น และเมนชั่นผมกับเหมด้วย

 

แอนตี้ j.jjy @Antijjjy

วิวเดียวกัน อัพเกือบพร้อมกัน เค้าไปด้วยกันค่ะซิสสสสส  @Haymand @Khimhant   #HaymKimFM

**แนบสองภาพ**


ผมกดรูปหัวใจและรีทวิตรูปเหม และแอคฯที่เอารูปเรามาต่อกันจากนั้นก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง หันไปมองเหมอีกครั้ง ท่าทางจะอารมณ์ดีแม้สีหน้าจะนิ่งก็เถอะ

อย่าดูถูกคนที่ติ่งเขามาสี่ปีนะ

“เอารูปคิมลงเหรอ”

“อืม..ไม่ได้?”

“เปล่า ไม่ใช่ไม่ได้ แค่แปลกใจว่าทุกทีเหมไม่ค่อยอะไรๆกับโซเชียลเท่าไหร่ แต่นี่กลับเอารูปคิมลง ไม่กลัวแฟนคลับจะมาว่าเอาอีกเหรอ”

“วันนั้น ได้ยิน?” เหมเหลือบตามามองแล้วกลับไปที่ถนนต่อ คงหมายถึงวันที่ผมเอาข้าวไปส่งให้ใต้ตึกคณะแล้วบังเอิญได้ยินเรื่องที่แฟนคลับเหมมาถามเรื่องของผมนั่นแหละ

“ก็ได้ยิน ขอโทษนะที่คิมไม่ได้ออกไป กลัวว่าเรื่องมันจะยิ่งไปกันใหญ่ เลยปล่อยให้เหมต้องถูกต่อว่าอยู่คนเดียว”

“ดีแล้ว” เขายกมือมาขยี้หัวผมทีหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ “ทนหน่อย”

“ทนอะไร?”

“เรื่องที่กังวล...ทนอีกนิด” การปลอบใจในแบบของเหม ผมรู้สึกดีมากแม้ว่าเขาจะพูดน้อยแต่ก็รับรู้ได้ว่าเขาใส่ใจความไม่สบายใจของผมอยู่ เพียงแค่นี้ก็พอแล้ว

“คิมไม่กังวลแล้ว ว่าแต่เราจะกลับกันเลยไหม เหมจะไปที่ไหนต่อหรือเปล่า”

“เดท”

“เหมมม เราเดทกันไปแล้วไง” เพิ่งเปิดเรียนไม่กี่วัน ทำไมเหมเบลอได้ขนาดนี้เนี่ย คนเอาแต่ใจไม่ฟังเสียง ผมพูดอะไรก็ตอบกลับมาแค่จะไปเดท เลยตามเลย เดทก็เดท ครั้งนี้ให้เหมเลือกแล้วกันว่าจะไปที่ไหนดี

เท็ดดี้

“หวัดดีเท็ด” ขับรถมาได้สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมกดรับสายเพื่อนสนิทแล้วรถก็กระตุกไปหนึ่งจังหวะ แปลกใจจังรถก็ไม่เยอะหรือเหมเข้าเกียร์ผิด

[ทำไร]

“กำลังจะกลับหอน่ะ เท็ดมีไร”

[มึงไปกับไอ้เหม?]

“บอกว่าอย่าเรียกไอ้ไง ทั้งมึงทั้งพี่เคียวเป็นไรกันมากป่ะเนี่ย แล้วตกลงมีไร”

[ชีตที่ลืมจะเอาไหม กูอุตส่าห์จะเอาไปให้ที่ห้องเนี่ยไม่สำนึกบุญคุณ] แงง ทำไมเท็ดขี้บ่น อยากเห็นหน้าแฟนเท็ดจริงๆเลยว่าคนแบบไหนจะมาทนไอ้คนขี้บ่นนิสัยพ่ออย่างนี้ได้

ต้องเป็นมนุษย์ที่สตรองมากๆ

“มันเย็นแล้ว ทำไมไม่ให้พรุ่งนี้ล่ะ”

[จะควิซพรุ่งนี้มึงลืมเหรอ มึงต้องอ่านนะคิม อย่าเอาแต่เที่ยวเล่น เกรดตกขึ้นมาไอ้เหมมันรับผิดชอบมึงไหวเหรอ นี่แบร์ก็อีกคน เป็นอะไรนักหนาวะบ้านช่องไม่ยอมกลับ กูเข้าบ้านไม่ได้เนี่ย]

“อ้าว แล้วกุญแจบ้านมึงล่ะ”

[ฝากไว้ในกระเป๋าแบร์]

“อ้อ เพราะเข้าบ้านไม่ได้เลยมาพาลกูเหรอ เออๆ เอามาก็แล้วกันแล้วก็นอนหอกูก็ได้มึงมีกุญแจนี่ ถ้าถึงแล้วก็เข้าไปก่อนเลย....คงไม่ใช่ใส่ไว้ในกระเป๋าแบร์ด้วยนะ”

[เปล่า อยู่ในรถ โชคดีไป งั้นรีบมา แค่นี้] เท็ดเหมือนจะหาทางออกได้แล้วเลยไม่ได้สนใจผมอีก

คิดว่าห่วงเพื่อนที่ไหนได้โทรมาหาที่นอน

“เหมคิมว่าเราไปหาอะไรกินแถวๆหอคิม....เหมเป็นอะไร” มัวแต่คุยกับเพื่อนสนิทเลยไม่รู้ตัวว่ารถจอดที่ข้างทางตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมเห็นเหมกำพวงมาลัยแน่นจ้องมาทางนี้แบบดุๆ

“.........” ถามก็ไม่ตอบด้วย

“เหม? ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมมือซีดขนาดนั้น” ผมมองมือสองข้างที่กำพวงมาลัย

“เท็ด?”

“อ้อ ใช่ เท็ดบอกว่ากุญแจบ้านติดอยู่ที่แบร์ แล้วแบร์ไปกับเพื่อนยังไม่กลับน่ะ คิมเลยบอกให้เท็ดมานอนที่ห้องคิมแทน โชคดีนะที่กุญแจห้องคิมไม่ได้อยู่พวงเดียวกับกุญแจบ้านเท็ด ไม่อย่างนั้นคงได้รอนาน”

“กุญแจห้อง? ให้มัน?” เหมทำเสียงดุๆ

“ก็ตอนโน้นลืมของไว้แล้วให้เท็ดไปเอาให้ แล้วก็ลืมทวงคืนเลย คิดว่าก็สะดวกดีถ้าไม่เก็บกุญแจไว้ที่ตัวเองหมดทุกดอกเพราะคิมกลัวทำหายน่ะ ถ้าอยู่ที่คนอื่นด้วย เวลาหาไม่เจอก็ยังโทรไปขอได้ใช่ป่ะ”

“.........”

คนฟังเงียบไปอีกครั้ง เงียบไปนานมาก ผมอ่านสายตาของเหมที่มองผมไม่ออก รู้แค่ว่าเหมไม่ได้อารมณ์ดีเหมือนตอนแรกแล้ว

“เหมโกรธอะไรคิมเหรอ”

“.......เปล่า”

“หรือเหมไม่สบาย” ผมถือวิสาสะยกมือขึ้นไปแตะหน้าผากเพื่อวัดไข้ แต่ใบหน้าเย็นมาก หรือเป็นไข้เย็น(?) “ถ้าอย่างนั้นกลับห้องเหมก่อนดีไหม เดี๋ยวคิมทำอะไรง่ายๆให้กินที่ห้องแล้วกัน เหมจะได้กินยาแล้วนอนพักผ่อน”

“แล้วคิมล่ะ?”

“หืม คิมก็รอจนเหมหลับก่อนไง ไม่ต้องห่วงนะคิมกลับเองได้”

“ห่วง...ค้างนะ

ค้างอีกแล้ว

ผมหน้าแดงเพราะเขิน

“ตะ แต่ เท็ดรอ”

“เท็ดมีกุญแจห้อง” ก็จริง เท็ดนอนห้องผมเองก็ได้นี่นา

“อ้อ แต่เท็ดมีชีตเอามาให้ด้วยนี่นา พรุ่งนี้มีควิซ เอาแบบนี้ได้ไหมถ้าเหมพอขับรถไหวไปส่งคิมเอาชีตก่อนแล้วค่อยกลับห้อง”

“เหมก็มี”

“จริงด้วย! เราเรียนเซ็คฯเดียวกันแล้วนี่นา ทำไมคิมลืมไปได้เนี่ย ถ้าอย่างนั้นกลับห้องเถอะ เหมลงมา คิมขับให้เอง”

เหมลงจากรถยอมให้ผมเปลี่ยนที่เป็นคนขับแทน ก่อนจะออกรถก็ส่งข้อความอธิบายกับเท็ดไปแล้วก็รีบปิดเครื่องด้วย กลัวเท็ดจะโทรมาบ่นอีก ไว้พรุ่งนี้ค่อยให้บ่นทีเดียวก็แล้วกันนะ

ผมขับรถไปตามทางคอนโดฯของเหม เจ้าของรถเอื้อมมือมาเปิดวิทยุจากนั้นก็จับมือผมเอาไปกุมไว้ทำให้ต้องขับรถด้วยมือเดียว โชคดีนะที่ขับรถแข็งน่ะ

ว่าแต่...เหมอารมณ์ดีขึ้นแล้วเหรอ

แปลกคนจริง


.............................................

หลอกล่อไปห้องเก่งงงงง

หมั่นไส้พระเอก เรามาตั้งชื่อนิยายเรื่องนี้กันใหม่ดีกว่า 5555


สำหรับคนที่เพิ่งอ่านนิยายเราครั้งแรก ช่องทางการอ่านตอนที่ตัดไปของเรา

อยู่ในทวิตเตอร์และแฟนเพจสามารถหาได้ที่หน้าแรกของนิยายเลยค่ะ

ในตอนที่ลงคัทเราจะไม่บอกช่องทางการค้นหานะครัช น่าจะรู้กันดีเนาะว่าเพราะอะไร


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.618K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11829 mook (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:02

    เท็ดน่าจะไม่ได้ชอบคิมหรอกใช่มั้ยอ่ะความรู้สึกเหมือนแค่ห่วงเพื่อนแล้วก็อยากยั่วโมโหมินเล่นมากกว่ามั้ง???

    #11,829
    0
  2. #11730 baekbow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 13:40
    น้องก็คือใสซื่อมากๆพาเหมไปเดทที่วัด คือแปลกมากจริงๆ แต่ก็กลายเป็นโมเม้นน่ารักๆไปอีกแบบ แถมเหมมาเรื่องเท็ดเหมหึงก็ไม่รู้ตัวด้วยนะ สุดท้ายเหมก็หลอกล่อให้ไปค้างด้วยจนได้ 5555 แต่คาดว่าเรื่องกุญแจคงต้องทวงแล้วมั้งแบบนี้ มีแฟนแล้วนี่ ฝากแฟนก็ได้
    #11,730
    0
  3. #11676 Pamgun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 19:45
    วงวานเหมคนรว้ายๆค้าาาา
    #11,676
    0
  4. #11647 motanoy-naruk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 22:02

    เหมนายมันร้ายย
    #11,647
    0
  5. #11622 parkraerim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 01:31
    เท็ดดูไม่เหมือนคนชอบคิมเท่าไหร่นะ พ่อลูกโซนมากๆ พ่อแบบไม่มีอะไรกั้น ไม่รู้สิ ดูไม่ใช่อ่ะ ฟีลแบบพี่ชายคนโตของบ้านไรงี้
    #11,622
    0
  6. #11496 Imtnpongicefrpn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 22:26
    ตกลงไรท์เป็นชายหรือหญิงละเนี่ย555 รักไรท์นะค้าบเป็นกำลังใจไห้นะคะ😆😆😊😊
    #11,496
    0
  7. #11455 kittenO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 15:44
    ทั้งเท็ดทั้งเหมเลย ใจเย็นเย็นนนน
    #11,455
    0
  8. #11407 iimookiie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:21
    เท็ดนี่ก็นะ ~ ถ้าชอบจริงต้องตัดใจแล้ววว แงงง
    #11,407
    0
  9. #11371 munkrishear (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:24
    เหมหึงหนูไงลู้กกกกกกกก
    #11,371
    0
  10. #11356 brbrrbrrr (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 19:49
    น้องโดนหลอกล่อ(?)อีกแล้ว 55555555
    #11,356
    0
  11. #11279 Franzsdie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 10:14
    นี่คิดว่าเท็ดดี้ไม่ได้ชอบคิมนะ
    #11,279
    0
  12. #11135 YanisaCH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:26
    โดนตกอีกแล้ววว
    #11,135
    0
  13. #11073 NACHI1743 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 07:29
    เท็ดจะแอบชอบคิมจริงรึป่าวเนี่ย
    #11,073
    0
  14. #11010 Spices_smile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:49
    เท็ดดี้ตัดใจนะ
    #11,010
    0
  15. #10961 yuri_miko (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 20:38
    หวงก็หวงได้ แต่ช่วงพูดหน่อย แบบนี้มันเดายาก
    #10,961
    0
  16. #10928 _jppm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:05
    เหม! กร๊ดหาปสยฟวปวหว
    #10,928
    0
  17. #10903 srpyw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 18:01
    หวงเก่ง ล่อลวงเก่งงงง
    #10,903
    0
  18. #10874 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 11:30
    คอนจีบหละไม่กล้า พอเขาขอเป็นแฟนจะหวงอะไรขนาดนั้น
    #10,874
    0
  19. #10787 Jitmanee_00 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:40
    หวงงเก่งงงงงง
    #10,787
    0
  20. #10748 Ruruka Buta (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:55
    ล่อลวงเก่งงงงงงง
    #10,748
    0
  21. #10727 rattanalak44 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 19:27
    ล่อลวงเก่ง
    #10,727
    0
  22. #10691 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 12:14
    เอาละ เลยต้องหวง!
    #10,691
    0
  23. #10690 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 12:13
    ก็แฟนเขาอ่ะเนาะดลยต้อใหงงเปนทัมดา
    #10,690
    0
  24. #10636 noowi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 07:14
    ไข้เย็น 555
    #10,636
    0
  25. #10602 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 05:56
    ห่วงเก่ง หวงเก่ง แถมยังร้ายเงียบอีกอ่ะพี่เหม
    #10,602
    0