END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 17 : คุณแสงแดด #17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125,359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,955 ครั้ง
    25 ก.พ. 62





“พี่เคียว~” ถ้าผมเป็นผู้หญิงก็คงจะกรี๊ดบ้านแตกแต่ตอนนี้ทำได้แค่กระโดดเข้าหาพี่ชายสุดที่รักที่รับร่างผมเอาไว้ได้ทันพอดี เราสองพี่น้องกอดกันแน่นมากๆ 

“โอ้ย เบาๆสิคิ้ม หนักขึ้นนะเนี่ย”

“บอกว่าคิมไง ไอ้พี่เคียว” พี่มันชอบเรียกผมว่าคิ้มมาตั้งแต่จำความได้ เป็นคนขี้แกล้งแต่ก็รู้ว่ารักน้องมากที่สุด เราสนิทกันแบบชนิดที่ว่าไม่มีความลับต่อกัน พี่เคียวเป็นคนใจดีมากและตามใจผมทุกอย่าง วันที่พี่ชายไปเรียนต่อต่างประเทศผมร้องไห้จนตาบวมบอกว่าจะตามไปด้วย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป

ดูเป็นน้องที่แย่จริงๆ

“มาได้ไงอ่ะพี่เคียว มิน่าไม่ตอบไลน์คิม ปล่อยให้น้องเป็นห่วงคิดว่าจะป่วยหรือเป็นอะไรไป แล้วนี่กลับมาทำไม มากี่วัน แล้วไหนบอกว่าไม่มาไง”

“ใจเย็นๆไอ้ตัวเล็ก พี่ตอบไม่ทันแล้ว” พี่เคียวยังคงยิ้มอารมณ์ดีเสมอ พี่มันวางผมลงกับพื้นหันไปยกมือไหว้พ่อ เดินไปนั่งที่โซฟากับพวกเราเรียบร้อยถึงได้หันกลับมาตอบ “พี่ก็มารับเราตามที่สัญญาไว้ไง”

มาอีกคนแล้ว เรื่องทวงสัญญา ผมยิ้มแหยใส่พี่เคียว เตรียมอ้าปากจะอธิบายอย่างที่บอกกับพ่อไปแต่พี่ชายกลับยกมือขึ้นห้าม ชิงพูดเอง

“พี่ได้ยินหมดแล้ว สรุปคือเราจะไม่ไปอยู่กับพี่แล้วใช่ไหม”

“น้องขอโทษ”

“ไม่ต้องทำหน้าเป็นหมาหงอยหรอกน่า พี่ไม่ได้จะว่าอะไร ถึงจะเสียดายโอกาสของคิมก็เถอะ มหาวิทยาลัยทางโน้นก็ตอบรับมาแล้วด้วย ห้องพักพี่ก็ไปดูห้องใหม่ให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมแล้วจะได้ย้ายไปอยู่ด้วยกัน”

ยิ่งได้ยินก็ยิ่งรู้สึกผิด แต่พี่เคียวไม่ได้ปล่อยความรู้สึกของผมเอาไว้นาน แค่แป๊บเดียวก็กลับมาหัวเราะร่าเริงเอามือขยี้หัวผมจนฟู

“ล้อเล่นน่า ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ไปก็ไม่ไป เรื่องมหาลัยเอาไว้พี่ไปจัดการให้เอง”

“แล้วเรื่องห้องล่ะ”

“ก็เดี๋ยวพี่หารูมเมตเอาก็ได้น่า ไม่ต้องห่วงเยอะ ไม่มีอะไรที่พี่ชายของคิ้มจัดการไม่ได้หรอก”

“บอกว่าคิมไง” ผมปัดมือคนขี้แกล้งออกแล้วโผเข้าไปกอดเอวไว้แทน ซบหน้าลงกับไหล่ที่อบอุ่นของคนที่คอยดูแลปกป้องผมมาตลอดชีวิต “น้องขอโทษ”

“สรุปว่าไม่ไปเพราะผู้ชายสินะ”

“พี่เคียววววว”

“ฮ่าๆๆๆๆ ...ว่าแต่ไหนล่ะน้องเขยพี่น่ะ ไม่ได้เห็นมาหลายปีโตขึ้นแล้วหล่อมั้ย” พี่เคียวเคยเรียนโรงเรียนเดียวกับผมและเหม แต่จบไปก่อนหลายปี พี่มันเลยไม่ได้เห็นเหมที่โรงเรียนหรอก แต่เห็นเพราะรูปที่ผมแอบถ่ายติดไว้ที่ห้องต่างหาก

“ตอนนี้หล่อที่สุดเลยล่ะ ขนาดกราฟที่เป็นเดือนสินกำยังสู้ไม่ได้ เพราะเหมไม่ชอบประกวดก็เลยไม่ยอมลงไม่อย่างนั้นคงเป็นถึงเดือนมหาลัยโน่น”

“ฮ่าๆๆ พ่อดูสิ ไอ้ตัวเล็กมันหลงแฟนหนักมากเลยเนี่ย”

“แฟนอะไร พ่อยังไม่อนุญาตสักหน่อย” พ่อก็รับมุกพี่เคียวอีกคน ผมมองพ่อกับพี่ชายสลับกันยังไม่ทันได้งอนแม่ก็มาตามให้ออกไปซื้อของมาทำกับข้าว พอเจอพี่เคียวศึกไปส่งแม่ซื้อของก็เริ่มอีกครั้ง สุดท้ายเลยพากันออกไปทั้งบ้านพร้อมกัน

 

งานเยอะ

เหมส่งข้อความมาหาสั้นๆ เราแยกกันเมื่อวานโดยที่เหมไปส่งผมที่หอจากนั้นผมก็นั่งแท็กซี่กลับบ้านเอง เมื่อคืนก่อนนอนเหมก็โทรมาคุยกันนิดหน่อย ผมเพลียมากเผลอหลับคาโทรศัพท์แต่เหมก็ไม่ได้โกรธอะไร

งานอะไรเหรอ

ที่ต้องส่งอาจารย์ก่อนอาทิตย์หน้า

ยังทำไม่เสร็จอีกแล้วเหรอ

อืม

ครั้งก่อนก็รายงาน ครั้งนี้ก็งานกลุ่ม ไม่เข้าใจว่ากลุ่มเหมได้คะแนนอันดับต้นๆกันได้ยังไง ทำงานกันช้ามาก ถ้ากลุ่มผมช้าแบบนี้โดนเท็ดบีบคอตายเลย

ผมมองข้อความที่เราคุยกันสั้นๆแล้วอมยิ้มมุมปาก เหมไม่ใช่คนพูดเยอะเหมือนคนอื่น เขาพูดเท่าที่จำเป็น บางครั้งก็สั้นบางครั้งก็ยาว แต่ยาวที่สุดก็น้อยกว่าผมพูดหนึ่งประโยคอยู่ดี

หลังจากคิดอยู่เล็กน้อยผมก็หันไปหาคนที่ขับรถอยู่ข้างๆ

“เราแวะที่อื่นก่อนได้เปล่าอ่ะ”

“แวะไหน?”

“เอาเสบียงไปให้คนทำงานก่อนได้มั้ย”

“นี่เรามาเดทกันนะ จะนอกใจเหรอ”

“โธ่ จริงจังเกินไปแล้วนะ พี่เคียว” ผมผลักไหล่พี่ชายไปเบาๆ ขับรถอยู่ไม่กล้าเล่นแรงกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ รถเยอะมากและพี่ชายก็ไม่ได้ขับรถในถนนเมืองไทยตั้งนานแล้วด้วย

“เหอะ นานๆจะมาเดทกับพี่ ยังจะแบ่งเวลาไปให้กิ๊กอีก ไอ้เหมมันมีดีอะไร”

“อย่าเรียกเหมว่าไอ้นะ” บ่นพี่เคียวแล้วผมก็ก้มหน้าแชตกับเหมต่อ

ทำงานที่ไหนอ่ะ

ใต้ตึกคณะ

“แล้วจะให้ไปส่งหากิ๊กที่ไหนครับคุณคิ้ม” พี่เคียวเลี้ยวรถไปอีกเส้นทางซึ่งเป็นทางไปมหาวิทยาลัยของผมเรียบร้อย สรุปเป็นอันตกลง ผมเลยชะโงกหน้าไปหอมแก้มให้รางวัลหนึ่งที คนถูกหอมเลยหน้าบานขับรถไปผิวปากไป

“แวะซื้อข้าวที่ร้านหลังมอก่อนนะเดี๋ยวเอาไปให้เหมที่ใต้ตึกคณะ พี่เคียวยังไม่เคยมาแถวมอน้องเลยนี่ เดี๋ยวพาเที่ยว”

ผมบอกทางให้พี่เคียวจนถึงร้านตามสั่งที่เคยมาทานกับเหม เขาชอบข้าวร้านเดียวกับผมด้วย สั่งอาหารไปหลายกล่องเผื่อเพื่อนๆเขาด้วย จากนั้นก็เดินไปร้านน้ำปั่น สั่งน้ำแตงโมปั่นอีกหนึ่งแก้ว

แวะร้านสะดวกซื้อหยิบขนมจีบซาลาเปาของขบเคี้ยวและเครื่องดื่มอีกหลายอย่าง

“ขนไหวไหมตัวเล็ก พี่ช่วยหิ้วลงไปเปล่า”

“ไม่ต้องเลย ใต้ตึกน่าจะคนเยอะ พี่เคียวลงไปสาวๆคณะน้องแตกตื่นพอดี” ผมมองเห็นกลุ่มคนอยู่ประมาณหนึ่งใต้ตึกคณะตัวเอง ถ้าให้พี่ชายที่หล่อได้พ่อมาลงไปด้วย ผมมีหวังได้ถูกฝากของจากสาวๆไปให้พี่เคียวเหมือนตอนเรียนมัธยมต้นอีกแน่ๆ

“ว้า อดเจอน้องเขยเลยสิเนี่ย”

“เหมทำงานกลุ่ม เอาไว้ครั้งหน้าเนอะ”

“ก่อนพี่กลับต้องได้เจอตัวนะ ไม่อย่างนั้นไม่ยกน้องชายให้จริงๆด้วย เด็กอะไรไม่เข้าตามตรอกออกตามประตูเลย”

“พี่เคียวววว นี่แค่แฟน ไม่ได้จะแต่งงานไหมเล่า”

“เหอะ มากกว่าแต่งไปแล้วมั้ง อย่าคิดว่าพี่มองไม่เห็นรอยตรงคอนะ”

ผมตกใจรีบรวบคอเสื้อขึ้นทันที พี่เคียวยิ้มไปไม่ถึงตาบ่งบอกว่ากำลังโกรธ แต่พี่เคียวเป็นคนที่น่ากลัว โกรธก็ไม่แสดงออก สามารถคุยเล่นได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากไม่สนิทกันมาแต่เกิดผมคงไม่มีทางรู้

“น้อง..น้อง”

“ไม่ต้องแก้ตัวหรอก ดีนะที่เมื่อเช้าพ่อกับแม่ออกไปทำงานก่อนเลยไม่เห็นน่ะ หงุดหงิดจังไปซ้อมเหมันต์เล่นสักทีดีมั้ยน้า ^ ^

“พี่เคียว ไม่เอานะ อย่าทำเหม น้อง..น้องยอมเองต่างหาก” ยิ่งแก้ตัวให้ก็ดูเหมือนสายตาพี่ชายจะคมขึ้นเรื่อยๆ ผมแอบก่นด่าตัวเองชุดใหญ่ที่ลืมลงรองพื้นปกปิดสำหรับวันนี้ ทำยังไงได้ล่ะก็ผมไม่เคยต้องตื่นมาแต่งหน้านี่นา อาบน้ำเสร็จก็ใส่เสื้อผ้าเลย

มิน่าล่ะตอนเช้ากินข้าวกันเสร็จพี่เคียวถึงได้ชวนออกมาเดทโดยที่ไม่บอกล่วงหน้า

แต่จะให้ไปกระทืบเหมแก้เครียดก็คงยอมไม่ได้เหมือนกัน ถ้าผมเรียนศิลปะป้องกันตัวมา พี่เคียวก็ไม่ต่างหรอก แถมเก่งกว่าผมหลายเท่าด้วย พี่เคียวเคยเป็นตัวแทนทีมชาติลงแข่งไอคิโดรุ่นเยาวชนด้วยนะ

ฮือออ เหม คิมขอโทษ

“ล้อเล่นน่า อย่าทำหน้าเหมือนพี่กระทืบแฟนเราไปแล้วสิ ไปๆรีบลงไปเร็ว เราจะได้ไปที่อื่นกันต่อ อ้อ พี่ให้สิบนาทีนะ ไม่อย่างนั้นจะลงไปตาม วันนี้เป็นวันของพี่”

เนี่ย แล้วก็บอกว่าไม่หวงน้อง


*************


ผมให้พี่เคียวรอที่รถแล้วตัวเองหิ้วของเต็มสองมือเดินเข้าตึกคณะ ไม่ได้บอกเหมเอาไว้ กะว่าจะเซอร์ไพรส์สักหน่อย หวังว่าคงจะยังไม่ได้กินอะไรกันนะ ไม่อย่างนั้นจากจะเซอร์ไพรส์เขากลายเป็นถูกเซอร์ไพรส์เองแน่เลย

กลุ่มคนที่ผมมองเห็นจากในรถเริ่มชัดขึ้น มีกลุ่มผู้หญิงสามคนที่ผมเคยเจอใต้ตึกครั้งก่อนด้วย ที่เข้ามาถามว่าผมกับเหมเป็นอะไรกัน พวกเธอยืนอยู่กับกลุ่มของเหมด้วย

“ว่าไงคะเหม ตกลงเรื่องของคิมนี่ยังไงกันแน่” มีชื่อผมอยู่ในบทสนทนาด้วยทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวไปหาหยุดชะงัก มีความอยากใส่ใจแบบแก้วขึ้นมาทันที

“นั่นสิเหม บอกพวกเราได้มั้ยคะว่าคิมหันต์มโนไปเอง จริงๆแล้วเป็นแค่เพื่อนสนิทกันใช่ไหม” คนหนึ่งพูด อีกคนหนึ่งก็พูดตาม สามคนที่เป็นแกนนำยืนด้านหน้าสุด แต่ก็ยังมีผู้หญิงรวมถึงผู้ชายสไตล์เดียวกับอชิอีกหลายคนยืนสนับสนุนด้านหลัง

ผมพอจะจำได้ว่าบางคนเป็นสมาชิกกลุ่มแฟนคลับ HaymandFamily

“นี่พวกเธอ พวกเราทำงานอยู่นะ” กราฟพูดขึ้นอย่างเหลืออด สีหน้าแต่ละคนในกลุ่มดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ สวนทางตัวต้นเหตุที่ยังคงใบหน้านิ่งเรียบกับดวงตาไร้คลื่นลมได้อย่างเดิม

เหมก้มหน้าทำงาน เหมือนกับกลุ่มคนเหล่านั้นไม่ได้ยืนตรงนี้ ปล่อยให้เพื่อนตัวเองทำหน้าที่เจรจาแทน

“ก็แค่ตอบพวกเรามา ที่พวกเรามานี่ก็เพราะความหวังดีนะ เหมกำลังหลงผิดรู้รึเปล่า สมาชิกแฟนคลับคนนึงไปสืบมาได้ว่าจริงๆแล้วคิมหันต์น่ะเรียนจบที่โรงเรียนเดียวกับเหม คงจะชอบเหมมาก่อนแล้วก็ตามมาเรียนที่เดียวกันน่ะสิ”

ผมตัวชาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ความลับที่ไม่อยากให้เหมรู้มากที่สุดกำลังจะถูกเปิดเผย กลัวจนขยับเท้าไม่ออก อ้าปากห้ามก็ไม่ได้

“ไร้สาระน่า” เป็นมินที่พูดกลั้วหัวเราะขึ้นมา “เรื่องคิมเรียนที่เดียวกับไอ้เหมน่ะก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ เรียนโรงเรียนเดียวกัน เพื่อนของคิมหลายคนก็สนิทกับเพื่อนในกลุ่มเรา จะไม่รู้จักมาก่อนได้ไง”

เหมรู้จักผมมาก่อน ....จะว่าไปเขาเคยถามถึงแก้วเพื่อนสนิทผม และเคยทักเรื่องสมัยเรียนอยู่หลายที ผมน่าจะเอะใจตั้งแต่ตอนนั้น

“พอแล้วไอ้มิน ทำงาน” เหมเงยหน้าขึ้นไปดุมินแล้วก้มหน้าทำงานต่อ ยิ่งทำให้กลุ่มแฟนคลับมีสีหน้าไม่ดีขึ้นไปอีก

“เหมจะเมินพวกเราแบบนี้ไม่ได้นะ เราหวังดีแท้ๆ คิมหันต์น่ะไม่เห็นจะมีดีอะไร..”

ปัง!

“พูดจบหรือยัง” เสียงทุบโต๊ะทำเอาสาวๆสะดุ้งโหยง รวมกับเสียงเย็นชาปนความดุจัดของเหมแล้ว หลายคนแทบจะร้องไห้

“ระ เรา เราเป็นกลุ่มแฟนคลับของเหมนะ ทำไมพูดกับพวกเราแบบนี้”

“ไม่ได้ขอ”

“เหม!” หลายเสียงบ่งบอกว่าไม่พอใจอย่างมากจนผมเริ่มกังวลแทนเหม กลัวว่าพวกเขาจะโกรธ กลัวพวกเขาเกลียดเหม ถึงแม้เราจะห้ามความคิดของใครไม่ได้ แต่ผมไม่ชอบเลยถ้าจะต้องรู้ว่ามีคนเกลียดผม

“ฉันไม่ใช่ดารา ไปตามคนอื่นเถอะ” เหมกลับตัดเยื่อใยด้วยสีหน้าคล้ายคนใกล้หมดความอดทน ผมไม่รู้ว่าเหมโกรธเรื่องอะไร เพราะกำลังสับสนมินก็พูดขึ้นมาอีก

“ทุกทีพวกเธอไม่ก้าวก่ายไอ้เหมมันถึงได้ไม่ว่าอะไรที่จะตั้งกลุ่มแฟนคลับ แต่นี่พวกเธอกำลังยุ่งเรื่องส่วนตัวของมันนะ อย่าทำให้มันโกรธไปมากกว่านี้เลย ไม่อย่างนั้นพวกเธอจะเดือดร้อน”

“แต่พวกเรามาเตือนเรื่องคิมหันต์นะ”

“นั่นแหละ เรื่องที่จะทำให้ไอ้เหมมันโกรธที่สุด รีบไปเถอะ พวกเราจะได้ทำงานแบบหายใจหายคอโล่งสักสที เกิดไอ้เหมโมโหไปมากกว่านี้จะไม่ได้งานเอานะ” แบล็กคงจะเป็นคนเดียวที่ยังส่งยิ้มให้สาวๆได้เพื่อไม่ให้เหตุการณ์หนักไปกว่านี้

กลุ่มแฟนคลับมองหน้ากันแล้วยอมเดินจากไป ผมรีบหลบด้านหลังเสาเพราะไม่อยากจะเจอคนพวกนี้ให้มีเรื่องอีก โชคดีที่พวกเขาเองก็ไม่เห็นผมเหมือนกัน แต่ก็ยังได้ยินเสียงพูดคุยกันสองสามประโยคก่อนจะจากไป

“ไม่จบแค่นี้แน่”

“เราต้องหาหลักฐานมา เอาให้เหมตาสว่างเลย”

“ชั้นไม่ยอมหรอก เหมเป็นของทุกคนนะ ไม่ยอมเด็ดขาด”

เฮ้อออออออ

“ไอ้เหม ไปกันหมดแล้วก็ทำงานสิวะ อย่าหน้าหงิก มึงโกรธพวกนั้นอย่ามาลงที่พวกกู”

“เสือก” เหมด่ากลับกราฟไปคำเดียวก็ก้มหน้าต่อ

“หรือพวกกูต้องโทรตามคิมหันต์สุดที่รักของมึงมา จะได้อารมณ์ดีขึ้น”

“ไม่ต้อง” เหมนิ่งไปแป๊บนึง ก่อนจะพูดอีก “แดดแรง คิมจะร้อน”

ฉ่าาาา ตอนนี้ไม่มีอะไรจะทำให้ผมร้อนได้เท่ากับคำพูดของเหมอีกแล้วล่ะ ผมยืนกลั้นใจอยู่หลักเสาสักพัก จนพวกเขาเปลี่ยนเรื่องคุยไปแล้วถึงได้เดินออกไปหา มินเป็นคนแรกที่เห็นผมจึงสะกิดเหมที่นั่งข้างตัวเอง

“แฟนคลับมึงมาอีกคนแล้ว”

ได้ยินคำว่าแฟนคลับ เหมก็ตวัดสายตาคมมาให้ผมสะดุ้งเล่นแต่พอเห็นว่าเป็นผมดวงตานั้นก็อ่อนลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยพอให้ใจชื้น

เกือบจะลืมไปแล้วว่าเหมเคยเย็นชายังไงมาก่อน ยิ่งคบกันนานเท่าไหร่ เหมก็ยิ้มกับผมบ่อยมากขึ้นจนเริ่มไม่ชินกับความเย็นชาของเขา ขออย่าให้มีวันที่เหมกลับมาเย็นชาใส่ผมเลย คงทำใจรับไม่ได้แน่

“คิม” คนที่กลัวผมจะร้อนผลักมินให้ย้ายไปนั่งที่อื่นแล้วตบมือลงบนเก้าอี้ยาวข้างตัวเอง ผมยิ้มกว้างเดินไปนั่งอย่างไม่มีอิดออด

“คิมซื้อข้าวเที่ยงกับขนมมาให้เหมกับทุกคนน่ะ เห็นว่าทำงานกันกลัวจะไม่มีเวลาออกไปกิน”

“โหหหหหหหหหห บริการดีชิบ แฟนเก่ากูไม่เห็นเป็นงี้” กราฟเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าหาถุงขนม ผมดึงกล่องข้าวออกมากล่องหนึ่งแล้วส่งที่เหลือให้มินไปแบ่งกัน ส่วนกล่องที่แยกออกมาก็ยื่นไปตรงหน้าเหม

“นี่ของเหม สปาเก็ตตี้ไข่เค็มกับเบคอนกรอบน่ะ วันก่อนที่ไปทานด้วยกันคิมจำได้ว่าเหมชอบ”

“.........”

“เป็นอะไร?”

“ซื้อให้พวกมัน?” เหมทำหน้าไม่พอใจเล็กๆ “เปลือง”

“ไอ้เหม พวกกูเพื่อนมึง” เสียงใครเป็นใครโวยวายไม่รู้ ผมเอาแต่มองหน้าเหมแล้วก็ขำ คุณฤดูหนาวในโมเมนต์แกล้งเพื่อนนี่ไม่เคยเห็นมาก่อน

“เอาน่าซื้อมาตั้งเยอะ แบ่งกันทานนะ อ้อ วันนี้อากาศร้อนมีน้ำแตงโมปั่นให้ด้วย” ผมยื่นแก้วน้ำแตงโมปั่นไปพร้อมกับกล่องข้าว มินเลยหันมาทำตาวาวใส่

“ทำไมแตงโมปั่นมีแก้วเดียวล่ะคิม ของพวกเราล่ะ”

“เอ่อ คือ เราซื้อมาแก้วเดียวน่ะ แต่มีน้ำขวดกับน้ำหวานอยู่ด้วยนะ ดื่มกันได้เลย”

“ฮ่ะๆๆ ล้อเล่นน่า แซวเฉยๆ ดีแล้วที่ซื้อมาแก้วเดียว ไม่งั้นไอ้เหมได้หน้าหงิกกว่านี้แน่ แค่คิมบอกซื้อข้าวมาให้ทุกคนแม่งก็หวงชิบหาย แค่กินข้าวของคิม พวกกูไม่ได้กินคิมของมึงนะเว้ย”

“ของคิม” เหมเถียงเพื่อน ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายหรอก แต่ก็หน้าแดงอยู่ดี

“เออ ขอส่วนบุญจากแฟนมึงแบ่งพวกกูบ้างเหอะ แค่ข้าวอย่างก เอ้าพวกส่วนเกิน เราไปกินข้าวทางโน้นกันดีกว่า ปล่อยแฟนเค้าสวีทกันสักแป๊บ”

พวกมินก็พากันย้ายไปนั่งกินข้าวโต๊ะอื่น เหมเห็นเพื่อนไปแล้วก็ดึงมือผมไปกุมเอาไว้ จ้องหน้าอยู่แบบนั้นจนผมเริ่มเขิน

“เหมไม่กินข้าวเหรอ”

“คิมล่ะ”

“อ้อ คิมยังไม่ได้กิน แต่เดี๋ยวจะไปกินน่ะ แวะเอาเสบียงมาให้เหมเฉยๆ”

“จะไปแล้ว?”

“ต้องรีบไปแล้ว มีคนรอที่รถ”

“ใคร? ไปไหนกัน” เสียงเข้มขึ้นอีกนิด เหมือนพ่อกำลังตรวจสอบลูกชายเลย

“ไปเดท โอ๊ะ” ผมตกใจเพราะแรงบีบที่มือเพิ่มขึ้น แล้วเหมก็รีบปล่อย “ไปกับพี่เคียวน่ะ พี่เคียวกลับมาเซอร์ไพรส์คิมเมื่อวาน วันนี้เลยงอแงอยากเดทกับน้อง”

“ขอโทษ” พอได้คำตอบ เหมก็กลับมาสนใจมือผมทันที เขายกขึ้นอย่างระมัดระวัง เหมือนสำรวจแก้วบางเพื่อหารอยปริร้าว เห็นแล้วอดขำไม่ได้ “เจ็บไหม”

“ไม่เจ็บหรอก เหมกินข้าวนะ คิมต้องไปแล้ว รอนานพี่เคียวจะบ่นเอา”

“อืม วันหลัง...”

“วันหลัง???”

“ไปเดทกับเหมบ้างนะ”


........................................................

เอ้า ไปเดทกัน!! 

ทำไมพี่เคียวออกไม่เยอะ แต่ตกคนไปเยอะมากกกกก 555

มีหลายคนคิดว่าเหมรู้จักกับพี่เคียวส่วนตัว ไม่ใช่เด้อ

เค้ารู้จักกันเพราะคนนึงเป็นพี่ชายคิม อีกคนเป็นคนที่น้องติ่ง แค่นั้นเอง


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.955K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11902 namwarncm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 18:30
    เ-่าอ้อน คนอ่านจะตายเอา
    #11,902
    0
  2. #11827 mook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:18

    ประโยคสุดท้ายนี่ทำเอาเราอยากจะกรี้ดให้บ้านแตก555555

    #11,827
    0
  3. #11705 TriponacKW (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 21:26
    ไปเดทกับเหมบ้างนะ กี๊ดดๆๆไๆๆๆ
    #11,705
    0
  4. #11639 Makkham (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 22:28
    เนี่ยยยยยยยย
    #11,639
    0
  5. #11613 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 15:29
    5555 อิจฉาพี่เคียวหรอเหม แต่ทำไงได้ล่ะ เราเป็นแค่แฟนก็ต้องรอไปก่อนเนอะ // พวกชะนีพวกนั้นก็น่ารำคาญ เป็นแฟนคลับแล้วยังไง เขาไม่ได้ขอป่ะ มายุ่งวุ่นวายเรื่องส่วนตัวเขาก็ต้องเจอแบบนี้แหละ แฟนคลับก็อยู่ส่วนแฟนคลับสิ ไม่ใช่เจ้าชีวิตนะ จะมาบงการอะไร ฮัลโหล ตื่นค่ะตื่น!
    #11,613
    0
  6. #11406 iimookiie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:53
    หวงเก่งงงง 5555
    พี่เคียวววขาา น่ารักกกกก 💖💖
    #11,406
    0
  7. #11274 E'eve (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 01:11
    พี่เคียวววว แต่งค่ะ55555+
    #11,274
    0
  8. #11131 YanisaCH (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 08:53
    ตกลง!!!
    #11,131
    0
  9. #11066 NACHI1743 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:26
    ห่า*เอ้ยเขินไปหมด!
    #11,066
    0
  10. #11009 Spices_smile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:39
    อ้อนเก่งงงง
    #11,009
    0
  11. #10959 yuri_miko (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 18:41
    เขินจังงววว
    #10,959
    0
  12. #10927 _jppm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 18:26
    เห๊มมมม แอแง เขิย
    #10,927
    0
  13. #10872 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 10:22
    แย่งกันพาไปเดท
    #10,872
    0
  14. #10871 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 10:20
    แย่งกันพาไปเดท
    #10,871
    0
  15. #10746 Ruruka Buta (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:15
    นึกว่าพี่เคียวจะได้เปิดตัวใต้ตึกคณะซะแล้วเชียว
    #10,746
    0
  16. #10611 eannysrr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 17:48

    น้องคิมอยากมีพี่สะใภ้มั้ยจ้ะ

    #10,611
    0
  17. #10600 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 05:23
    คนขี้หวงงงง
    #10,600
    0
  18. #10438 napa_toey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 21:19
    หนูจะปลอบพี่เคียวเองค่ะพี่ขาาาา
    #10,438
    0
  19. #10400 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 15:02
    เอ็นดูเหมได้มั้ย หวงเก่งง5555
    #10,400
    0
  20. #10370 Spices_smile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 07:13
    คนขี้น้อยใจ
    #10,370
    0
  21. #10308 Tasmarkbam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 19:39
    ไปเดทกัน...เสียงน้าเน๊ก
    #10,308
    0
  22. #10259 ojay2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:34
    ไปเดทกันนนเลยค่ะ ไปปปป
    #10,259
    0
  23. #10209 MuuKaew (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 16:37
    หวงเก่งอ่ะ ชอบบบบบบ
    #10,209
    0
  24. #10203 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:30

    งือออออ เขินไม่หายจริงๆว่ะ

    #10,203
    0
  25. #10173 Nuthathai Por (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 11:14

    คนอะไรสองมารตฐานมาก

    #10,173
    0