END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 13 : คุณแสงแดด #13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,362 ครั้ง
    19 ก.พ. 62





“ว่าไงครับ ทำไมมายืนตรงนี้” แบร์หายไปไม่ถึงสองนาที ผมที่ยืนโดดเดี่ยวก็มีคนเข้ามาทัก เริ่มทำตัวไม่ถูก ปกติไม่เคยเที่ยวสถานที่แบบนี้เลยไม่รู้ว่าคนที่ไม่รู้จักก็สามารถทักทายกันได้ด้วย

“รอเพื่อนครับ”

“มากับเพื่อนเหรอ”

“ใช่”

“นึกว่ามากับแฟนซะอีก แต่ดีแล้วเพราะน่ารักๆอย่างนี้แฟนไม่น่าจะปล่อยให้คลาดสายตาหรอกเนอะ” คนหนึ่งพูด อีกคนก็รับตาม

“เออ เป็นกูคงหวงชิบหาย ว่าไงครับ อยากถูกหวงรึเปล่า ฮ่าๆๆๆ” แล้วสองคนก็ประสานเสียงหัวเราะกัน

ส่วนผมเงียบ ยืนมองว่าเขาเล่นมุกอะไรกัน ไม่เห็นตลกเลย

หัวเราะกันจนพอใจคนกรึ่มๆจะเมาก็หันกลับมาทางผมอีกรอบ น้ำเสียงขบขันกับคำพูดแปลกๆนั่นผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้พูดตอบโต้ หรือคิดเดินหนีเพราะแบร์ยังอยู่ในห้องน้ำ ทำให้อีกฝ่ายได้ใจคิดไปอีกทาง

“ไม่ต้องกลัวนะครับ พวกพี่มาดีนะ”

“ทำพูดดีนะมึง น้องกลัวจนตัวสั่นแล้วเนี่ย” อันนี้งงมาก ผมยืนมองเฉยๆตรงไหนกันตัวสั่น แต่ไม่อยากพูดด้วยเลยไม่คิดอธิบาย

“มึงหน้าตาน่ากลัวไง หลบไปดิกูคุยกับน้องเอง....ว่าไงครับ สนใจไปนั่งกับพวกพี่เปล่า โต๊ะพี่คนเยอะแยะ ไม่ต้องกลัวนะ”

“ผมเปล่ากลัว” ตอบกลับไปตามตรง ทางนั้นดูน่าจะไม่เก่งภาษาไทยเท่าไหร่ก็หัวเราะขำใส่กันอีก

“โธ เด็กน้อย หน้าตาน่ารักจริงๆ ใครนะช่างปล่อยให้มาเที่ยวที่แบบนี้ได้ มาๆ พี่จะช่วยดูแลเราเองนะ มากับพี่เถอะ” มือคนพูดยื่นมาตรงหน้าทำท่าจะจับเข้าที่แขน

ผมเลยขยับหลบ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว เขาคว้าได้เพียงแค่ลม ทางโน้นชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าอารมณ์ดีปนขบขันเริ่มเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงไม่พอใจ

“เล่นตัวเหรอน้อง นี่คุยด้วยดีๆนะ”

“ผมรอเพื่อนอยู่ และไม่ต้องการให้ใครดูแลหรอกครับ ขอบคุณมาก”

“มายืนรอเพื่อนหรือมายืนรอเหยื่อกันแน่ เลิกเล่นบทใสซื่อได้แล้วน่า หรือว่าเลี้ยงเหล้าไม่พอ อยากได้ค่าตัว?”

“ค่าตัว?” ผมเอียงคอมองอย่างไม่เข้าใจ “ผมไม่ใช่ดารานักร้องนะครับ” จะเอาค่าตัวไปทำไมกัน อีกอย่างที่ร้านก็มีวงดนตรีขึ้นประจำอยู่แล้วนะ เสียงเพราะด้วย

“กวนตีนนี่หว่าน้อง” ทางนั้นท่าทางจะโกรธแล้ว เพื่อนอีกคนที่ยืนเยื้องด้านหลัง ดันไหล่คนด้านหน้าให้ถอยไปแล้วเป็นฝ่ายมาพูดบ้าง

“กูเอง....เพื่อนพี่เริ่มอารมณ์ไม่ดีแล้วนะน้อง พี่ว่าอย่าเล่นตัวเลยน่า เรื่องค่าตัวไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้นี่มันรวย ถ้าทำให้มันพอใจได้ ดีไม่ดีมันจะทิปให้งามๆกว่าที่น้องเคยได้จากแขกทุกคืนอีกนะ”

“อ้อ” ถึงตอนนี้ผมคิดว่าผมพอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว จากที่เฉยๆเลยเริ่มที่จะหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง ยิ่งฤทธิ์ของเครื่องดื่มมึนเมาครึ่งแก้วในร่างกายก็ทำให้ควบคุมอารมณ์ได้ยากเข้าไปอีก

เห็นทีคงจะคุยกันดีๆไม่ได้แล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไม่หวังดีก่อน

“ที่นี่มันร้านอาหารนะครับ ไม่ใช่สถานที่อย่างว่าที่จะได้มีคนขายบริการมาเดินกันได้ง่ายๆ หรือคิดว่าทุกคนที่พวกพี่ต้องการจะต้องขายตัวกันหมด แบบนั้นต้องกลับไปคิดทบทวนตัวเองกันใหม่แล้วนะครับ บางทีสภาพแวดล้อมที่พวกพี่เติบโตมาอาจจะมีส่วนทำให้ตรรกะผิดเพื้ยนไปแบบนี้”

“มึง!!!” คนฟังหน้าเขียวสลับแดง นิ้วชี้หน้าผมอย่างเอาเรื่องทั้งคู่ ท่าทางไม่พอใจนั้นผมไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะคนถูกด่าคงไม่มีทางยิ้มรับแน่นอน  

“กล้าด่าพวกกูว่าที่บ้านไม่อบรมสั่งสอนเหรอวะ”

“อย่างน้อยก็ไม่ได้โง่ ตีความเองก็เป็นนี่นา” ผมพึมพำกับตัวเอง ไม่คิดว่าทางโน้นจะได้ยินด้วย เหมือนยิ่งเอาน้ำมันไปราดใส่บนกองเพลิง เจ้าของดวงตาสีแดงก่ำก็พุ่งเข้ามาหาผมพร้อมๆกัน

“จัดการแม่งเลยเหอะ ปากดีนัก” คนนึงจับเข้าที่แขนข้างซ้าย

“กูอยากรู้ว่าตัวแค่นี้จะสู้อะไรพวกกูได้ จะเก่งแค่ปากหรือเปล่า” อีกคนก็จับที่ไหล่ขวา มือกำลังจะจับข้อมือผมไพล่ไปทางด้านหลังเพื่อล็อกตัวไว้

แย่ล่ะ ประมาทไปหน่อย

ผลั่ก!!

ยังไม่ทันจะเกิดเหตุการณ์ไม่ดีขึ้นกับผม คนที่จับอยู่ทางซ้ายก็ปลิวลอยถลาไปทางด้านหน้าของตัวเอง รวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว ผมกับอีกคนที่ยังจับผมไว้นิ่งอึ้งกับสายลมที่วูบผ่านไป

คนล้มยังไม่ทันจะได้ลุกขึ้นมา แผ่นหลังก็ถูกกระทืบให้กลับลงไปนอนอีกรอบ และจบด้วยการแตะซ้ำเข้าที่ท้อง เจ็บจนนอนคุดคู้ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก

เหมหันกลับมาดวงตาคมกริบซะยิ่งกว่าใบมีดจ้องคนที่ยืนข้างตัวผม ใบหน้าเขาตอนนี้น่ากลัวจนผมหาเสียงตัวเองไม่เจอ ไม่ทันจะได้ตั้งสติเขาก็พุ่งเข้ามาจับเอามือที่แตะบนไหล่ผมกระชากออกไป ทุ่มคนตัวพอๆกันลงกับพื้นแล้วกระทืบมือข้างนั้นจนได้ยินเสียงกระดูกดับกร๊อบ

อูยยยย

ผมหลับตาข้างหนึ่งเพราะรู้สึกเจ็บแทนคนโดนกระทำ

ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาไม่ถึงนาที

“คนของกู” คำพูดสามคำหนึ่งประโยคที่ผมเริ่มชินถูกส่งไปประกาศกับคนเมาที่ยังโอดโอยอยู่กับพื้น คนนึงกุมท้อง อีกคนกุมมือ ต่างผวากระถดตัวถอยไปด้านหลังเหมือนจะกลัวว่าเหมจะเข้าไปซ้ำ

“หะ เหม” ผมได้สติก็ขยับเข้าไปจับมือเหมเอาไว้ ตอนแรกเหมือนเขาจะสะบัดมือผมออก แต่พอผมส่งเสียงเรียกไปด้วย เขาก็ปล่อยให้จับต่อไป

และเป็นจังหวะเดียวกับที่แบร์เดินออกจากห้องน้ำมาพอดี

“อะไรวะเนี่ย คิม เหม มีอะไรเหรอ” เพื่อนสนิทมีสีหน้าตื่นตกใจไม่น้อย ยิ่งพอเหมตวัดสายตาไปมองแบร์ก็สะดุ้งหน้าซีดจนผมต้องรีบบีบมือเหมเบาๆให้ใจเย็นกว่านี้

ไม่คิดว่าคุณฤดูหนาวที่นิ่งสงบเสมอจะใจร้อนเป็นกับเขาด้วย

“ไปก่อน” เหมพูดกับแบร์เสียงเบาแต่ชัดเจน แฝดน้องมองหน้าผมอย่างลังเลด้วยความเป็นห่วง แต่ผมก็พยักหน้าให้เธอเลยเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง

“มานี่” คุณฤดูหนาวของผมฉุดแขนให้เดินตามไปจนต้องละสายตาจากแบร์ ผมไม่คิดจะดื้อดึงหรือถามอยู่แล้วว่าเราจะไปที่ไหน นี่ไม่ใช่ละครไทย และเหมกำลังอารมณ์ไม่ดี

แต่พอถูกพาเข้ามาในห้องหนึ่งซึ่งดูเหมือนห้องทำงาน ประตูห้องเปิดออกไร้วี่แววผู้คน เมื่อประตูถูกล็อกด้วยมือคนที่พาเข้ามาโดยพละการ ผมก็อดจะกังวลไม่ได้

“เหม ไม่เหมาะมั้ง เรามาใช้ที่ส่วนบุคคลของร้านเขาโดยไม่ขออนุญาตไม่ได้นะ”

“.........” เหมไม่ได้ตอบคำถาม เขาจ้องผมด้วยสายตาดุๆแบบเดียวกับที่มองสองคนที่เพิ่งถูกส่งไปคุยกับพื้น สำหรับผมเหมอาจจะไม่ทำถึงขั้นนั้น แต่เดาไม่ยากว่าการถูกลากมาที่นี่ต้องโดนดุแน่นอน

“เหม...”

“ทำไมไม่สู้” คนดุออกปากอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้มาลงที่ผมอยู่

ครับ อย่างที่เหมถามนั่นแหละ ที่จริงผมสู้ได้ พ่อบอกว่าหน้าตาอย่างผมควรเรียนศิลปะป้องกันตัวเอาไว้ เลยส่งไปเรียนอยู่หลายอย่าง ยูโด เทควันโด้ แม้แต่มวยไทยก็เรียน

ถึงจะไม่เก่งเข้าขั้นทีมชาติก็อยู่ในระดับที่คนทั่วไปรังแกเอาง่ายๆไม่ได้ เมื่อสมัยม.ปลายแก้วเคยปฏิเสธเด็กต่างโรงเรียนที่มาขอคบแล้วถูกฝ่ายนั้นหาเรื่องเอาก็ได้ผมนี่แหละปกป้อง นับเป็นการต่อสู้อย่างจริงจังที่เกิดขึ้นน้อยครั้งมาก

เท็ดกับแบร์เป็นเพื่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัย ยังไม่รู้ว่าผมเรียนพวกนี้เพราะผมไม่ได้ชอบอวดและไม่มีสถานการณ์ให้ต้องใช้ทักษะเหล่านั้นเลยไม่ได้พูดถึง แต่ก็เคยบอกแบร์ไปหลายครั้งแล้วว่าผมดูแลตัวเองได้ ก็ถูกย้อนมาตลอด ด้วยลักษณะทางกายภาพผม ทำให้คนไม่ค่อยเชื่อ คิดว่าดูแลตัวเองไม่ได้ล่ะมั้ง

ว่าแต่เหมรู้ได้ยังไงว่าผมสู้ได้

หรือบางทีแค่ดุที่ผมไม่ปกป้องตัวเองก็เป็นไปได้

“คิมกำลังจะปัดมือพวกเขา แต่รู้สึกมึนๆก็เลยขยับตัวช้าไปหน่อยน่ะ” ผมตอบตามตรง ถ้าเหมไม่เข้ามาผมก็กำลังจะตอบโต้กลับไปอยู่เหมือนกัน

“เมา?”

“คงใช่ แต่ยังรู้เรื่องนะ”

“เฮ้ออ” เหมถอนหายใจเบาๆ ความโกรธถูกระงับไปแล้ว แววตากลับมาไร้คลื่นเหมือนเดิม...

หรือไม่เหมือนกันนะ


*************************


เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมอีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างก็ร้องบอกผมว่าตอนนี้เหมไม่ปกติ ถึงเขาจะหายโกรธแต่ก็เหมือนยังคงไม่พอใจ

“เหมโกรธคิมอยู่เหรอ”

“ทำไมซน?”

“คิมไม่ได้ซนนะ คิมแค่รอแบร์เข้าห้องน้ำ แล้วพวกนั้นก็เดินเข้ามาพูดจาไม่รู้เรื่องเอง จะชวนไปนั่งด้วยกันทั้งๆที่บอกไปแล้วว่ามากับเพื่อน”

“ก็เพราะแบบนี้...” เขาพูดเสียงเรียบ ขยับตัวเข้ามาใกล้โดยที่ผมไม่ได้ถอยหนี กลิ่นตัวของเหมเริ่มมอมเมาผมอีกครั้ง ประกอบกับเหล้าครึ่งแก้วทำให้ผมรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้

ผมไม่เคยเมา เลยไม่รู้ว่านี่คืออาการเมาหรือเปล่า

“แบบนี้คือแบบไหน คิมไม่ได้ไปหาเรื่องใครก่อนนะ”

“เพราะไม่มีเจ้าของ”

“คิมไม่ใช่แมว หรือต้องให้ใส่ปลอกคอล่ะคนถึงจะไม่ชวนไปนั่งด้วย”

“น่าสน” เหมกระตุกยิ้มที่มุมปาก ทำเอาคนมองอย่างผมเกือบทรุด เขายิ้มให้บ่อยขึ้นก็จริงแต่ครั้งนี้รอยยิ้มดูร้ายกาจไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด กระทั่งคำพูดต่อมาก็ยังไม่น่าไว้วางใจ “เหมจะใส่ปลอกคอคิม”

“ยะ ยังไง”

งือออ เหมเวอร์ชั่นแบดบอย

“แสดงความเป็นเจ้าของ” ใบหน้าหล่อเหลาซบลงมาที่ซอกคอผมทันทีที่เขาดึงข้อมือผมให้เข้าไปประชิดตัว ไออุ่นจากลมหายใจกระทบเข้ากับผิวสร้างความปั่นป่วนให้กับช่องท้องผมอย่างมาก

“เหม..อื้อออ”

“อย่ายั่ว”

“คิมเปล่า”

“ถ้ายั่ว...” ความนุ่มหยุ่นแตะลงมาที่บริเวณต่ำกว่าใบหูไปเล็กน้อยจนผมสะดุ้ง เผลอยกมือขึ้นมาขยุ้มเสื้อเหมไว้แน่น หลับตาปี๋ตัวเกร็งไปหมด “จะทำยิ่งกว่าใส่ปลอกคอ”

“ปลอกคออะไร?” ผมถามกลับเสียงแผ่ว เสียงแตกพร่าเล็กน้อยตามเหมไปอีกคน เหมือนตัวเองหลงอยู่ในวังวนของมิติสักอย่าง ความใกล้ชิดกับเหมไม่เคยดีกับใจผมเลย

เหมใจร้ายมาก

“มาร์ก”

“มาร์กเหรอ?”

“รู้จัก?” เสียงเหมขุ่นๆดังมาจากซอกคอ จมูกเขายังคงปัดป่ายอยู่ตามผิว เมื่อผมขาอ่อนจนแทบทรุดก็ได้แขนแข็งแรงรั้งเอวเอาไว้ช่วยประคองไม่ให้ไหลลงกับพื้น

ดีที่เหมไม่คิดจะส่งผมลงพื้นตามสองคนเมานั่นไปอีกคน

“คะ เคยได้ยิน นี่! คิมก็อายุเท่าเหมนะ”

“เคยทำไหม?” เสียงนั้นยังขุ่นอยู่

“จะ..จะเคยได้ อื้ออ ยังไง” พอฟังคำตอบเขาก็หัวเราะหึหึ(น่าสยอง) แขนสองข้างรัดเอวผมให้แน่นขึ้นจนตัวลอยยกสูงเกยขึ้นไปบนอกกว้าง เปิดโอกาสให้จมูกโด่งฝังลงมาบนซอกคอมากขึ้น

“ได้ไหม?”

“..........”

ให้เหมนะ

ถ้าจะทำเสียงอ้อนขนาดนี้ สติผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตั้งแต่ถูกกอดแล้วจึงพยักหน้าขึ้นลงตอบรับ ไม่ทันได้ฟังด้วยซ้ำว่าได้อะไร ให้อะไร ขณะที่กำลังตาพร่ามัว หูอื้อ ผิวบริเวณซอกคอก็เจ็บจี๊ดขึ้นมา

“อ๊ะ” รวมทั้งมีความรู้สึกบางอย่างปะปนอยู่ด้วย

วาบหวาม และดำดิ่ง

มันคืออะไรกัน

"หะ เหม...อืออ"

รู้สึกอย่างนั้นอยู่เกือบนาที ร่างกายก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เหมคลายอ้อมกอดออก เปลี่ยนเป็นประคองเอวหลวมๆ ผมแทบไม่กล้าสู้สายตาที่จ้องต้นคอผมด้วยความพึงพอใจอย่างมาก

ไม่เคยเห็นเหมมีสีหน้าแบบนี้มาก่อน

คล้ายกับเด็กที่ได้สิ่งที่ต้องการ หรือได้รับชัยชนะเล็กๆ

บรรยากาศมืดมนกดดันหายไปในพริบตา เหลือเพียงความกระดากเก้อเขินจากผมนี่แหละ

คิมมีปลอกคอแล้ว” เขากระซิบราวกับพูดกับตัวเอง จากนั้นก็ประคองเอวผมออกจากห้องทำงานของร้านอาหารกลับไปยังโต๊ะที่พวกเรานั่งกัน

ด้วยสีหน้าขัดเขินของผมกับหน้าตาเอิบอิ่มของเหมทำให้คนทั้งโต๊ะมองด้วยความอึ้ง แต่แบร์คงเล่าเรื่องที่เห็นให้คนอื่นๆฟังแล้ว แบล็กเลยไม่ได้สนใจท่าทางเหล่านั้นนอกจากสอบถามเรื่องด้วยความเป็นห่วง

“พวกมันเป็นใครที่มาหาเรื่องน่ะ ให้กูไปจัดการให้ไหมไอ้เหม ร้านพี่กู ไม่มีปัญหาหรอกถ้าจะกระทืบคนแล้วโยนพวกมันออกไป กล้ามาแกล้งคิมหันต์ของกูเหรอวะ”

“ของกู?” สีหน้ามีความสุขของเหมพลันเปลี่ยนเป็นดุดันอีกครั้งจนแบล็กรีบเปลี่ยนคำพูด

“กูหมายถึงคิมหันต์เพื่อนพวกเราน่ะ โว๊ะ ไอ้ขี้หวง” คนพูดแทบจะปาน้ำแข็งมาทั้งถัง “แล้วสรุปยังไง ใครหาเรื่องคิม”

“กูจัดการแล้ว” เหมตอบแล้วจบประเด็นด้วยการยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่มต่อ คนอื่นๆเลยเปลี่ยนเรื่องคุยกัน ท่ามกลางสายตาไม่พอใจของไลลากับอชิที่ผมไม่ได้สนใจมากนัก เลยหันหนีไปคุยกับแบร์ที่จ้องมองด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป

ตอนแรกยังมองห่วงเพื่อนอยู่เลยนะ

“แรดนะ นังตัวดี”

“แบร์อ่ะ อย่าว่าเรา” ผมรู้ว่าแบร์หมายถึงอะไรเลยอ้อนกลับ หน้าร้อนวูบๆจึงคว้าแก้วตัวเองมาดื่มบ้าง ตั้งแต่เจอคนหาเรื่อง เจอเหมหาเรื่อง แล้วยังมาเจอแบร์หาเรื่องอีก

คอแห้งชะมัดเลย

“ทำไมจะว่าไม่ได้ ใจแตกเหรอเดี๋ยวนี้ยอมให้ผู้ชายแสดงความเป็นเจ้าของเนี่ย”

“ก็เหมดูอารมณ์ไม่ดีนี่นา พอมาอ้อนก็เลย..ใจอ่อนไปนิด”

“ไม่นิดมั้ง รอยขนาดนี้ แล้วอะไรอ้อน มึงอ้อนเหม?”

“เหมมาอ้อนเราต่างหาก” ผมค้าน บอกอยู่ว่าเหมอ้อน ทำไมแบร์ถึงพูดว่าผมอ้อนเล่า

“มึงเมาป่ะเนี่ย” แบร์ทำหน้าไม่เชื่อใส่ “กูคิดภาพนั้นไม่ออกเลย”

“แบร์ไม่รู้จักเหมดีพอไง จริงๆแล้วเหมเป็นคนที่ขี้อ้อนมากเลยนะ”

“ดีแล้วล่ะที่กูไม่รู้จักแฟนมึงดีพอ เพราะแค่ที่มีอยู่ตอนนี้ก็มีคนอยากรู้จักเยอะแยะไปหมดแล้ว” แบร์ส่งสายตาไปยังสองเพื่อนซี้จากคณะนิเทศฯ อชิกำลังสอบถามเหมถึงเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทด้วยสีหน้าเป็นห่วง ผมเห็นแล้วก็หันกลบมาหาแบร์

“แบร์หึงเหมหรือไง”

“เดี๋ยวกูตีตายเลย ยังจะเล่นอีก” คนรู้ทันยกมือขึ้น ทำท่าจะตีจริงๆแต่ก็ไม่ตี ผมหัวเราะชอบใจ ยกแก้วที่มินเพิ่งเติมให้ขึ้นดื่มอีก

“ก็เห็นแบร์เครียดไง เราเลยช่วยคลายเครียดให้”

“หัดหวงของๆตัวเองบ้างเถอะ ประกาศแสดงความเป็นเจ้าของอะไรสักอย่าง คนบางคนหรือหลายๆคนจะได้รู้สักที มึงปล่อยเรื่องนี้ค้างคามานานแล้วนะ”

“เอางั้นเหรอ”

“เออ งั้นแหละ เริ่มจากสองคนนี้ก่อนเลย จัดการซะคิมหันต์” คำสั่งของแบร์เหมือนเป็นมนต์สะกด ผมพยักหน้ารัวๆตอบรับคำทั้งที่ไม่ใช่นิสัยของผมสักนิด ยิ่งเห็นมืออชิที่แตะลงตรงต้นแขนเหมก็ยิ่งเพิ่มความไม่พอใจ แม้ว่าเหมจะขยับแขนออกทันทีความรู้สึกผมก็ยังขุ่นๆ

เหมเป็นของผมต่างหาก

เห็นมาร์กตรงคอไหมเล่า

ต้องจัดการ...ต้องกำจัด

“ได้ กำจัดมัน!” ผมรับคำตามที่แบร์ต้องการ แต่ทำไมสีหน้าเพื่อนผมถึงได้เปลี่ยนเป็นกังวลกันนะ

“อ่า กูว่ามึงเมาแล้วล่ะคิมหันต์”

เมา อึ๊ก ผมเมาเหรอ 


.....................................

แล่วๆๆๆ เมาแล่ว เต่างอยต้องมา 555 ว้อเว่นน



B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.362K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11823 mook (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:39

    น้องจะจัดการยังไงเนี้ยลูก55555

    #11,823
    0
  2. #11803 Lutusss (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 00:25
    กำจัดมัน555555555555555 ฮือน้องอย่างเบียว เอ็นดู
    #11,803
    0
  3. #11801 Newthanitsara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 14:39
    มันต้องอย่างงี้ จัดดารทันลูกกก!!!
    #11,801
    1
    • #11801-1 Newthanitsara(จากตอนที่ 13)
      26 มกราคม 2564 / 14:39
      จัดการมัน*
      #11801-1
  4. #11794 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 18:55
    ไม่สมควรให้น้องแตะเหล้าอย่างแรง555555555
    #11,794
    0
  5. #11763 เดี๊ยงขา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 03:09
    จัดการมัน!!! อีลูกเอ๊ยยย
    #11,763
    0
  6. #11673 Pamgun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 06:37
    อ๋ยยยยยย ลูก5555555555
    #11,673
    0
  7. #11609 baekbow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 21:04
    5555 น้ำเปลี่ยนนิสัยเริ่มทำงานละ น้องคิมเริ่มไม่เหมือนเดิมิ
    #11,609
    0
  8. #11590 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 17:13
    จัดเลยน้อง!!!
    #11,590
    0
  9. #11577 napat2525 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:07
    น้องงงงง แงงง อย่ายอมๆๆ5555555
    #11,577
    0
  10. #11548 Yinggi11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:18
    โอ้ย น้อง55555
    #11,548
    0
  11. #11492 Choo_only (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:04
    อย่าไปยอม5555555555544555555554455555445554455444
    #11,492
    0
  12. #11453 kittenO (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 08:04
    อย่ายอม55555
    #11,453
    0
  13. #11386 luksamon5732 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 11:57
    เต่างอยโอ้ยยไรท์555
    #11,386
    0
  14. #11370 munkrishear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:56
    เอ้นดูวววววว
    #11,370
    0
  15. #11254 kittybeanz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 17:46
    ทำไมคิมน่าเอ็นดูขนาดนี้อ่าา น่ารักจังง อยากมีน้องคิมเป็นของตัวเองง5555
    #11,254
    0
  16. #11156 CeeHyung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 18:09
    แล่วๆๆๆๆ จัดการมันเลยลูก5555555
    #11,156
    0
  17. #11124 YanisaCH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 21:32
    น้อง55555
    #11,124
    0
  18. #11109 comeback2me (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 14:54
    กำจัดคนเลยคิม เอาเลยลูก !!!
    #11,109
    0
  19. #11061 NACHI1743 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:42
    โอ้ยยเครียดแทนนายเหมเลยมีของน่ารักขนาดนี้
    #11,061
    0
  20. #11042 miemieYG (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 04:09
    ก็เพราะน่ารักแบบนี้ไง พี่ชายเลยหวง
    #11,042
    0
  21. #11026 K Flawless (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:43
    ทำไมนายถึงน่ารักขนาดนี้นะ นายคิมหันต์!!!
    #11,026
    0
  22. #11006 Spices_smile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:08
    น้อง(5555555555
    #11,006
    0
  23. #10955 yuri_miko (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 16:31
    เมาเเล้วซ่าหรอ 555
    #10,955
    0
  24. #10923 _jppm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 13:11
    ;-----;
    #10,923
    0
  25. #10867 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 08:17
    น้องเมา
    #10,867
    0