#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 155,372 Views

  • 2,343 Comments

  • 4,796 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,585

    Overall
    155,372

ตอนที่ 8 : #เดทให้ครบต้องจบที่เตียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1209 ครั้ง
    20 มี.ค. 62


“อืมมมมมม” ผมดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองออกทั้งที่ริมฝีปากยังพัวพันกับอีกฝ่าย สะบัดรองเท้าไปทาง โยนเสื้อไปทาง กางเกงอีกทาง จากนั้นถึงได้เปลี่ยนไปลอกคราบคนตรงหน้าบ้าง

ใหญ่ให้ความร่วมมืออย่างดี นอกจากรองเท้าแล้วผมถอดให้เขาทุกชิ้น ไม่นานเราก็เปลือยเปล่ากันทั้งคู่

ห้องพักหรูในโรงแรมที่พัทยาถูกเลือกโดยไม่ได้ตั้งใจว่าต้องราคาแพง แค่เพียงมันใกล้ที่สุดเด็กหื่นกามจึงได้เลือกเลี้ยวรถเขามาเพื่อจัดการผมทันทีที่ประตูห้องปิดลง

ม่านหนาตรงประตูระเบียงทำหน้าที่ของมันอย่างดีจนไม่ต้องกังวลว่าเราจะถูกใครมองเห็นแถมแม้จะเป็นชั้นสูงกว่ายี่สิบสามสิบชั้นก็ใช่จะไว้ใจได้

ใหญ่หายใจถี่และหนัก มือลูบไล้ไปทั่วตัวผม ปากยังขยี้ลงมาอย่างดุเดือดจนผมเริ่มชา ใช้มือดันอกกว้างออกห่างไปเล็กน้อย พูดด้วยเสียงเย้าแหย่คนตัวโตกว่า

“ไหนบอกจะไม่จบที่เตียงไง”

“งั้นไประเบียงไหม” ใหญ่ว่า ผมหัวเราะชอบใจกับมุกของเขา แต่เขาไม่ได้พาไปที่ระเบียงจริงๆหรอกนะ จูงผมเดินเร็วๆไปที่โต๊ะกระจกแล้วช้อนตัวอุ้มขึ้นไปนั่งบนนั้นต่างหาก

“ไม่มีระเบียง” ผมบอกเขา มันไม่มีระเบียงแม้จะมีประตูกระจกก็เปิดออกไปไม่ได้ ทำไว้เพื่อความสวยงามเท่านั้น

“ผมรู้” ใหญ่ขยับเข้ามาใกล้

“มาบ่อยสิ” ผมอ้าขาออกให้เขาพาตัวเองแทรกมาอยู่ตรงกลาง ยกขึ้นเกี่ยวเอวสอบเอาไว้ รัดจนร่างกายส่วนล่างบดเบียดกัน

“ก็บ่อย เดี๋ยวพาทัวร์ทุกมุมเลยดีไหม”




งานเขียนหนังสือเหมือนจะสบายแต่จริงๆแล้วเป็นงานที่โคตรยาก แม้ผมจะจัดสรรเวลาเอาไว้ก็ใช่จะทำได้อย่างในตารางที่กำหนด เขียนนิยายเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ถ้าตอนไหนตันก็ทำได้แค่นั่งเหม่อมองหน้าจอสีขาวด้วยสายตาว่างเปล่า เวลาไหนหัวแล่นพุ่งแล้วอยู่ข้างนอกนี่จะขัดใจเป็นพิเศษเพราะคันไม้คันมือแต่ดันไม่มีที่ระบาย

ผมเก็บตัวปั่นนิยายมาสามวันไม่ออกจากห้องไปไหน คำว่าเดทไลน์ไม่ต่างกับเส้นตายเท่าไหร่ ยิ่งคิดงานไม่ออกแต่ใกล้เวลาส่งนี่ยิ่งเครียด พอเครียดแล้วทำไง หาทางออกด้วยการกิน

การลุกออกจากห้องไปเปิดตู้เย็นในห้องครัวเพื่อหาของว่างกลางดึกเป็นสิ่งที่ผมทำในช่วงหมกตัวเขียนหนังสือ สายตากวาดมองเลือกเฟ้นหาของกินที่ทำให้สดชื่อสมองโล่งมาสองอย่าง

หยิบฟรุ๊ตสลัดกับพุ้ดดิ้งโลว์แฟตออกมาอุ้มไว้ในอุ้งแขน รวมถึงน้ำผลไม้รวมรสเปรี้ยวอีกหนึ่งกล่อง

“ถ้าหิวมีซุปครีมเห็ดอยู่บนเตาด้วยนะครับ ผมอุ่นให้” ผมสะดุ้งไปเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงของคนที่มาอาศัยห้องอยู่ หลายวันนี้ไม่ค่อยได้เจอหน้า แต่ของในตู้เย็นนี่เป็นของที่เขาเตรียมไว้ให้ทั้งหมด

ฟรุ๊ตสลัด พุ้ดดิ้งทำมือ ไม่ใช่ของตามร้านสะดวกซื้อ ต้องใส่ใจแค่ไหนถึงได้เตรียมของไว้ให้ผมทุกคืนอย่างกับรู้ทันว่าใช้สมองมากๆแล้วผมต้องหิว

“จะอ้วนเอาน่ะสิ” ผมเหลือบมองนาฬิกา นี่มันจะตีหนึ่งแล้ว คืนนี้ยังอีกยาวไกล ต้นฉบับเพิ่งเสร็จไปแปดสิบเปอร์เซ็นแต่กำหนดส่งคือมะรืน

“ซายด์จะโต้รุ่งอีกใช่หรือเปล่าทานของหนักท้องหน่อยจะดีกว่านะ สมองจะได้แล่น”

“รู้ได้ไง”

“ผมเห็นไฟห้องเปิดไว้ตลอดเลย”

“ดึกขนาดนั้นทำไมไม่นอน นี่ก็เหมือนกันจะตีหนึ่งแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอ”

คนถูกดุไม่ได้มีท่าที่โกรธเคืองหรือเบื่อจะฟัง ใหญ่ยกยิ้มอ่อนๆที่มุมปาก อยากจะถามเหมือนกันว่าถ้าแม่บ่นบ้างนี่จะยิ้มรับอย่างนี้ไหม แต่เรื่องครอบครัวเป็นเรื่องส่วนตัว ผมไม่ยุ่งด้วยจะดีกว่า

“ไปครับ ผมมาเข้าห้องน้ำแล้วเห็นซายด์คุ้ยตู้เย็นอยู่เลยแวะทัก” ท่าทางง่วงๆของเขา กับเส้นผมที่ยุ่งเหยิงบอกว่าเจ้าตัวนอนไปแล้วจริงๆ ช่วงที่ผมทำงานใหญ่จะนอนที่ห้องตัวเอง ส่วนผมก็เครียดเกินกว่าจะคิดเรื่องอื่น อีกอย่างถ้าทำกันจะเอาแรงที่ไหนมาปั่นงาน

“ฉันไม่ใช่หมานะ คุ้ยอะไรกันเล่า นายไปนอนได้แล้วเดี๋ยวตื่นสาย” ออกปากไล่แล้วก็ยัดของกลับเข้าตู้เย็น เปลี่ยนใจเดินไปเปิดเตาไฟฟ้าเพื่ออุ่นซุปทานแทน แอบเห็นด้วยกับใหญ่ว่าจะกินทั้งทีเอาให้อยู่ท้องไปเลยดีกว่า

ใหญ่ไม่ได้เดินกลับเข้าห้องนอนตัวเองอย่างที่ผมบอก แต่เดินตามมาซ้อนด้านหลัง แย่งเอาไม้พายไปจากมือแล้วจัดการปรับเตาและคนซุปไปช้าๆ

“ผมทำให้นะ ปล่อยซายด์ทำเดี๋ยวไหม้พอดี”

ผมปล่อยให้เจ้าของซุปเป็นคนจัดการ ส่วนตัวเองก็ยืนสงสัยอยู่ว่าทำไมเขาไม่ปล่อยให้ผมเดินออกจากหน้าเตาก่อนจะสะดวกกว่า ดีกว่าทำอาหารไปแล้วขังผมไว้ในกรงที่เรียกว่าแขนแบบนี้

แถมกรงข้างหนึ่งที่ว่าง ยังโอบรอบเอวผมเอาไว้ด้วย

“ให้ฉันไปนั่งรอดีกว่าไหม”

“ผมต้องการกำลังใจนะ” เขาตอบและแน่นอนว่าไม่ยอมปล่อย

“ทำอาหารนี่มันต้องใช้กำลังใจขนาดนั้นเลยหรือไง”

“เผื่อไม่มีแรงจับไม้พายย ไหนจะต้องใช้สมาธิในการคนไม่ให้ซุปไหม้อีก ซายด์อย่ากวนสิครับ” ดุผมเป็นเด็กเชียว แต่เอาเถอะ ผมหิวเพราะฉะนั้นจะไม่เถียงก็ได้

ยืนมองสันกรามของผู้ชายอายุสิบเจ็ดที่สูงกว่าไปเพลินๆ พิจารณาใบหน้าที่มีหลากหลายอารมณ์ ใหญ่เป็นเหมือนชื่อของเขา...ไม่ได้หมายถึงร่างกาย แต่เป็นนิสัย

บางครั้งเหมือนเด็กกวนประสาท แต่ส่วนมากจะโตกว่าอายุ เขาดูแลคนเก่ง เอาอกเอาใจเก่ง ช่างเป็นนิสัยที่อันตรายกับผมเหลือเกิน นอกจากผมเป็นคนไม่ดูแลตัวเองแล้ว ยังชอบให้คนมาดูแลด้วย

ผู้ชายคนหนึ่งที่มีสีหน้าง่วงจัดแต่ยังตั้งอกตั้งใจคนหม้อซุปตรงหน้าคือวันไนท์สแตนคนแรกที่ได้มาจากความคึกคะนอง ความเมา และการพนันในกลุ่มเพื่อน ที่คิดว่าจะจบลงกลับเลยเถิดมาไกลขนาดนี้

“มองอะไรครับ” ใหญ่เหลือบสายตาลงมามอง ถือโอกาสกดจูบลงมาที่ขมับผมแรงๆหนึ่งครั้ง

“เปล่า” ผมรีบปัดความรู้สึกแปลกๆออกไป คลี่ยิ้มหวานยั่วยวนอย่างที่ชอบทำประจำ “น่ารักแบบนี้อยากได้รางวัลไหม”

“โทรมขนาดนี้ผมว่าคุณเอาเวลาให้รางวัลผม ไปพักผ่อนดีกว่านะ ได้นอนบ้างหรือเปล่า”

“อย่าดุฉันนะ ฉันโตกว่า” จะเล่นด้วยสักหน่อย ลามปามจริง ใครเด็กใครผู้ใหญ่ให้รู้ซะบ้างเด็กนี่

“คนโตกว่าต้องรู้จักดูแลตัวเองสิครับ ทำไมแบ่งเวลานอนกับทำงานไม่ได้ล่ะ นอนดึกมันไม่ดีนะ น่าจะทำงานช่วงกลางวันแทน”

“กลางวันไม่มีสมาธิทำงาน อย่าบ่นหน่อยเลยน่า ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

“ครับๆ ไม่กล้าบ่นหรอกครับ เดี๋ยวทำซายด์โมโหขึ้นมา ไม่มีที่ซุกหัวนอนกันพอดี”

“รู้ก็ดี ทำตัวน่ารักๆไว้ฉันจะได้เอ็นดูนานๆ”

“แต่ผมไม่อยากให้เอ็นดูนะ ผมอยากให้ดู...” ใหญ่ไม่ได้พูดต่อจนจบ แค่สายตาแพรวพราวนั่นมองลงต่ำผมก็รู้ความหมายแล้ว

“รอให้ปิดต้นฉบับ เดี๋ยวจะดูแลให้ถึงใจเอง” ผมยกใบหน้าขึ้นไปจูบที่สันกรามหนา ใช้สองแขนคล้องลงไปบนลำคอแกร่งรั้งให้เขาโน้มลงมารับจูบที่ไม่ได้ล้ำลึก หากหอมหวาน ยั่วเย้าและอ้อยอิ่ง

คนหัวไวกับเรื่องทะลึ่งตอบรับอย่างเต็มใจ เคลื่อนมือไปปิดเตาไฟฟ้า พลิกร่างผมให้หันเผชิญหน้ากับเขาและดันสะโพกผมถอยไปติดกับเค้าน์เตอร์ครัว เอวเล็กถูกรวบไว้ด้วยสองแขนยกขึ้นไปนั่งตรงที่ว่าง ระดับความสูงผมจึงมากกว่าไปเล็กน้อยจนต้องก้มลงมา ประคองใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ขณะที่จูบกัน

จวบจนเราพอใจทั้งคู่ถึงได้ค่อยๆผละออก ผมขบริมฝีปากล่างเขาเบาๆอีกครั้งแล้วหันไปมองหม้อซุป

“หิว”

“เรียบร้อยแล้วครับที่รัก ผมตักใส่จานให้ก็เสร็จแล้ว” ใหญ่ผละออกไปเตรียมอาหารต่อจนเสร็จ แล้วนำมายื่นให้ เขาคงรู้ว่าผมจะเอาเข้าไปทานในห้องพร้อมกับทำงานไปด้วยถึงได้ใส่ถาดเล็กๆพร้อมกับน้ำเปล่าและน้ำผลไม้รวมรสเปรี้ยวที่ผมหยิบออกจากตู้เย็นตอนแรกหนึ่งกล่อง

ผมรับแล้วยื่นหน้าไปจุ๊บแก้มเขาแทนการตอบแทน

“ขอบใจนะ ไปนอนได้แล้วไป”

“ครับ ฝันดีนะซายด์”

เราแยกย้ายกันไป ผมกลับห้องตัวเองพร้อมกับอาหารมื้อดึกที่อร่อยกว่าคืนไหนๆ


...........................................................

เรื่องนี้พระเอกพ่อบ้านพ่อเรือนสุดๆแล้ว คึคึ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.209K ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #2311 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 19:54
    อ่ยย ดูแลดีขนาดนี้ ดีแบบนี้ไปตลอดๆเลยนะแง้
    #2311
    0
  2. #2257 D-Sooo (@D-Sooo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:04
    ซี๊ดมากจ้า
    #2257
    0
  3. #2253 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:56

    พระเอกในดวงใจเรยงี้ แซ่บๆดุๆ ทำอาหารเก่ง ดูแลเก่ง ขี้อ้อนเก่ง

    #2253
    0
  4. #1829 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:34
    พ่อบ้านดูแลเมียดี้ดีค่ะ ที่รักครับ แงงงงงงงง
    #1829
    0
  5. #1635 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 09:40
    จ้างน้องคนโตมาทำกับข้าวให้กินหน่อยยยยยย
    #1635
    0
  6. #453 PandaHaHe (@PandaHaHe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 00:24

    พ่อบ้านจริงๆเลยน๊าาาา

    แบบนี้น้าซายด์จะหนีไปไหนพ้น

    #453
    0
  7. #331 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:35
    วันเสาร์นี้จะเบี้ยวนัดแม่แซนกันอีกไหมเนี่ย คู่ข้าวใหม่ปลามันเนี่ย นึกภาพตอนรู้ความจริงแล้วแบบ...
    #331
    0
  8. #329 Siriwana2546 (@Siriwana2546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:37
    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ รอออออค่าาา
    #329
    0
  9. #325 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:32
    ชอบเวลาเขาฟาดกันมากแม่
    #325
    0
  10. #322 maylovena45 (@maylovena45) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 13:40
    อย่าดราม่านานเกินนะค่ะ ใจบาง
    #322
    0
  11. #320 joyjubjoab (@joyjubjoab) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:45
    เมื่อไหร่เค้าจะรู้จักกันน้ออ

    รอนะคะ ❤
    #320
    0
  12. #319 momyimwiv (@momyimwiv) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:08
    เตรียมน้ำตารอ อาจจะต้องกินมาม่าาา
    #319
    0
  13. #316 Sirikandadechhom (@Sirikandadechhom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:10
    ทำไมอิพี่ยั่วได้ขนาดเนนนนนนนนนน้ ส่วนคนน้องก็งื้อ ดีต่อใจ พระเอกอบอุ่นสุดๆ
    #316
    0
  14. #315 cjkk (@cjkk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:15
    ดูละมุ่นและอบอุ่นมากเลยเน้ออออ
    #315
    1
    • #315-1 cjkk (@cjkk) (จากตอนที่ 8)
      20 มีนาคม 2562 / 10:15
      *ละมุน
      #315-1
  15. #313 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 07:39
    อบอุ่นอะ แอบกลัวเวลาทั้งคู่รู้ความจริงงง
    #313
    0
  16. #312 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 07:38
    แหมมมมม
    #312
    0
  17. #311 _Nenuu_ (@_Nenuu_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 03:28
    อีกคนก็อ่อย อีกคนก็อ้อน เข้ากั๊นเข้ากันจังเลยนะคะ555555555555555
    #311
    0
  18. #310 Nest (@nattanate) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:20
    แฮปปี้มากๆก็แอบกลัว หยุดคิดไปล่วงหน้าไม่ได้เลย โอ้ยยยยยยย ขอโทษค่าา
    #310
    0
  19. #309 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:20
    ความพ่อบ้านนี้ โอยยยยย ><
    #309
    0
  20. #308 Paaaooo (@Pao1965) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:14

    แปลกที่ไม่ขึ้นเตือน รู้ว่าไรท์อัพจาก ทวิต ทั้ง 2 เรื่ิองเลย
    #308
    0
  21. #307 BlossomYuyee (@BlossomYuyee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:57
    แหมมมมม อ้อยกันเรี่ยราดมากค่ะ
    #307
    0
  22. #306 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:27

    รออออออ
    #306
    0
  23. #305 Nana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 19:40

    มาแว้ววววววม่อย่าแซ่บบบบบบ..งื้อออออ

    #305
    0
  24. #304 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:11
    แซ่บสุดไรสุด
    #304
    0
  25. #303 fffan (@fffan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:08
    บาปจ้าาาาา แต่ก็ยังรับพอร์นเหมือนเดิม555
    #303
    0