#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 155,369 Views

  • 2,343 Comments

  • 4,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,582

    Overall
    155,369

ตอนที่ 6 : #น้องแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1240 ครั้ง
    7 ก.พ. 62



ใหญ่เป็นคนที่ดื้อด้านที่สุดเท่าที่เคยเจอมา สกิลความหน้าทนนับว่าอยู่ในระดับที่สูงเทียมฟ้า หลังจากรู้ความจริงว่าเด็กนี่ไม่ใช่เด็กมหาลัยแต่เป็นแค่เด็กม.ปลาย ก็ยังปักหลักอยู่ห้องผมไม่ยอมไปไหน

เคยเก็บข้าวของเขาใส่กระเป๋าเอาไปโยนไว้หน้าประตู ไอ้ตัวดีก็แค่เดินไปหยิบแล้วจัดกลับเข้าที่เดิมไม่สะทกสะท้าน แรกๆมีบ้างที่ตีหน้าสลดแต่พอเห็นว่าไม่ได้ผลก็ทำเมินใส่

พอโดนออกปากไล่ตรงๆรู้ไหมว่าเด็กนี่มันทำยังไง

จับผมกดกับเตียงเฉยเลย!!

"พะ พอ ไม่ไหวแล้ว" ผมยกมือขึ้นดันใบหน้าหล่อที่เริ่มซุกลงมาตามซอกคออีกครั้งหลังจบศึกหนักรอบที่สอง..หรือสาม อย่าโทษว่าผมอายุตั้งเท่านี้ยังนับเลขพลาดนะ คุณต้องมาเจอจับพลิกไปทั่วทุกมุมของเตียงจนมึนงงตาลาย แถมแรงเขาก็ใช่จะน้อย กระแทกกระทั้นแต่ละครั้งสะเทือนไปถึงใส้ติ่งชั้นใน

ข้างในผมคงพังไปหมดแล้วแน่ๆ

ไอ้เด็กหื่น นี่มันมิจฉาชีพในคราบเด็กมัธยมชัดๆ

"ขออีกรอบนะ ผมรู้ว่าซายด์ยังไหว" นี่ไม่หื่นธรรมดา ต้องเรียกว่าหื่นตัวพ่อ เคยได้ยินว่าเด็กหนุ่มวัยนี้จะหมกมุ่นและแรงดีเป็นพิเศษ มาเข้าใจกับตัวก็วันนี้แหละ

"พอ..อ๊ะ..พอ..อื้มมม" คนด้านบนน่าจะรำคาญเสียงท้วงที่แสนจะอ่อนเพลียของผม จัดการปิดปากแล้วเริ่มหลอกล่อด้วยจูบที่เจ้าตัวแสนภูมิใจว่าเก่งนักหนา

ไม่นานผมก็เริ่มเคลิ้มอีกรอบ

ถูกสูบเรี่ยวแรงจนสลบยันสาย ไอ้เด็กวายร้ายนั่นใช้วิธีแบบนี้มาหลายวันจนผมอ่อนใจจะออกปากไล่ ที่สำคัญทุกวันที่ลืมตามาก็ถูกเอาอกเอาใจบริการเป็นอย่างดี เนื้อตัวไม่เคยเหนียวจากกิจกรรมเร่าร้อนแล้วเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้น และอาหารเช้าที่บริการเสิร์ฟถึงเตียงนอน

"ค่อยๆทานก็ได้ ผมไม่แย่งคุณหรอก" คนทำอาหารปั้นยิ้มอ่อนโยนราวกับผู้ใหญ่มองเด็ก ปลายนิ้วโป้งถูเบาๆที่มุมปากผม เช็ดเอาเศษขนมปังที่ติดอยู่ออกไป

และเลียมันด้วยลิ้นของตัวเอง

"สะ สกปรก" ผมด่าเบาๆแล้วไม่ยอมมองหน้าเขาอีก ก้มหน้าก้มตากินอาหารของตัวเองไป ทำไมจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกลัวผมจะไล่ออกจากห้องถึงได้หาทุกวิธีมายั่วให้ผมใจแตก

ให้ตายเถอะ ผมแพ้เด็กอายุสิบเจ็ด!

"เอาน้ำส้มอีกไหม" คนถามชูเหยือกน้ำส้มที่คั้นเองกับมือโชว์ให้ดู พอผมพยักหน้าก็รินเติมให้

"ทำยังไงเหรอ อร่อยดี" กลืนขนมปังอีกคำลงคอผมก็คว้าแก้วน้ำส้มมาดื่มต่อ รสชาติมันดีมากแบบน้ำส้มแท้ๆอมหวานอมเปรี้ยวกลมกล่อมพอดิบพอดี "เผื่อไว้ทำเองบ้าง"

"ไม่บอกหรอก ถ้าซายด์จะดื่มก็บอกผม ผมจะทำให้ จะได้มีของที่ซายด์ติดใจเพิ่มขึ้นอีกอย่างไง"

"ฉันไปติดใจอะไรของนายกัน"

"แน่ใจเหรอว่าไม่ติดใจของผมจริงๆน่ะ" เขาเน้นย้ำคำที่ตัวเองต้องการด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เห็นครางซะหวานขนาดนั้น แกล้งผมให้ทรมานทุกที รู้ไหมว่าผมต้องอดทนแค่ไหนที่จะไม่กอดซายด์ต่อเป็นรอบที่ห้าน่ะ"

"หื่นเองอย่ามาปรักปรำ" ว่าแต่มันถึงสี่รอบเลยเหรอเมื่อคืน อืม...อาจจะถึงมั้ง ถ้านับรอบสุดท้ายที่ผมสงบคาอกน่ะนะ

"ไม่รู้ล่ะ ผมไม่บอกสูตรให้ซายด์แน่นอน ถ้าอยากดื่มก็ให้ผมอยู่ที่นี่ต่อไปสิ จะได้มีน้ำส้มกับอาหารอร่อยๆทุกวันไง"

"ไล่ก็หน้าด้านไม่ไปอยู่ดีไม่ใช่หรือไง"

"ที่อยู่นี่เพราะห่วงซายด์ล้วนๆเลยนะ คุณทำงานหนักไม่ค่อยดูแลตัวเอง ทานอาหารก็ไม่เป็นเวลา ผมมาอยู่ด้วยมีประโยชน์กับคุณทั้งนั้น ไหนจะเป็นคนทำอาหาร คนทำความสะอาด ตกกลางคืนก็เป็น...ผัว"

"ใหญ่!" เกือบจะสำลักขนมปังแน่ะ ไอ้เด็กนี่จะตรงไปไหน

"ครับ ผมใหญ่^^" แถมยังกวนตีนด้วย ดูจากสีหน้าแล้วมันไม่ได้หมายถึงชื่อตัวเองแน่นอน

"เหอะ แล้วนี่ไม่กินหรือไง" เห็นยกแต่ของผมเข้ามา เขาก็นั่งข้างๆคอยบริการเติมนั่นหยิบนี่ให้บ้าง แล้วก็มองผมกิน

"วันนี้ซายด์ตื่นสายผมกลัวว่าจะผิดเวลามากไปเลยรีบเตรียมแต่ของคุณก่อน เอาไว้เสร็จแล้วผมค่อยไปทานของตัวเองก็ได้"

"บ่นคนอื่นว่ากินข้าวผิดเวลา แล้วตัวเองล่ะ เอ้า อ้าปาก" ผมยื่นขนมปังอีกแผ่นไปจ่อที่ริมฝีปากเขา

ใหญ่ไม่ได้อ้าปากรับในทันที เขาจ้องหน้าผมนิ่งๆด้วยสายตาที่อ่านยากอยู่พักหนึ่งถึงได้ยอมทานสิ่งที่ผมป้อน ตอนนั้นแหละผมถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองพลาดไปแสดงท่าทีเป็นห่วงเขาออกมา

แต่ทำไปแล้วจะให้ทำยังไง

"นายเป็นเด็ก วัยกำลังกินกำลังโต กินเข้าไปให้เยอะๆไม่ต้องห่วงฉันมากนักหรอก แล้วนี่ก็ตั้งเยอะแยะ กินพร้อมกันไปเลย ฉันกินไม่หมด" ดันแผ่นขนมปังไปให้เขาถือกินเอง ส่วนผมก็หยิบส้อมกับมีดมาหั่นไข่ดาวเอาไปยื่นให้เขาต่อ

"ซายด์ดูแลคนเก่งเนอะ"

"กินๆเข้าไป ไม่ต้องแซวเลย ดื่มนมนี่ด้วย ฉันหมดวัยสูงแล้วนายน่ะยังสูงได้อีก"

"ครับ คร้าบ อย่าดุนักสิ ผมใจคอไม่ดี นี่ทานแล้วไง ยอมแย่งมื้อเช้าของซายด์เลยนะเนี่ย เห็นว่าซายด์เป็นห่วงหรอก" ยังจะมาแซว ผมกระแอมทีหนึ่งแล้วดันอาหารในถาดไปให้เขาทานเอง

"เพราะนายคล้ายหลานๆฉันต่างหากล่ะ อายุก็น่าจะพอๆกัน"

"หืม? ซายด์มีหลานด้วยเหรอ ผู้หญิงผู้ชายล่ะ" ใหญ่จัดการอาหารจนหมดแล้วดื่มนมปิดท้าย สีหน้าเขาอยากรู้อยากเห็นเหมือนเด็กๆจนอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้

นานๆเด็กแก่แดดนี่จะหลุดมาดแบบนี้ออกมาสักครั้ง

"ผู้ชาย มีตั้งสองคนแน่ะ พี่สาวฉันนี่โทรมาบ่นประจำว่าลูกๆอยู่ในวัยติดเพื่อน บ้านช่องไม่ค่อยยอมกลับทั้งพี่ทั้งน้อง"

"โหห คล้ายกับแม่ผมเลยล่ะ ชอบโทรมาบ่นทั้งๆที่ผมโตแล้วแถมยังเป็นผู้ชายด้วย ไม่เห็นมีอะไรน่าห่วงเลย"

ผมหันไปมองเด็กที่อยากจะโตไวๆ อดไม่ได้ที่จะสั่งสอนด้วยความเคยชินเหมือนตอนสมัยเลี้ยงคนโตกับคนเล็กเมื่อตอนพวกเขาหกเจ็ดขวบ

"พ่อแม่น่ะ ไม่ว่าลูกจะอายุเท่าไหร่ก็ยังเป็นเด็กในสายตาเขาเสมอ นายยังโชคดีที่มีคนคอยเป็นห่วง ที่เขาบ่นเขาโทรหา ไม่ใช่เพราะเขารักเหรอ ลองคิดถึงวันที่ไม่มีพวกเขาแล้ว นายจะมานั่งเสียใจก็เรียกอะไรย้อนกลับคืนมาไม่ได้ ในโลกนี้คนที่รักเรามากที่สุดคือคนเป็นพ่อเป็นแม่ ต่อให้ลูกจะเห็นคนอื่นดีกว่าตัวเองก็ตาม"

ใหญ่เงียบไปทันที ผมไม่รู้ว่าในใจเขาจะรู้สึกรำคาญที่ผมพูดมากหรือไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวหรือเปล่าเลยเลือกหยุดไว้แค่นั้น ยกถาดอาหารที่เขาเอามาให้ถึงเตียงออกไปเก็บล้างที่ครัว

ก็ไม่ใช่จะเอาเปรียบเด็กให้เขาทำให้ทุกอย่างหรอกนะ เราตกลงกันแล้วถ้าใหญ่ทำอาหารผมจะเป็นคนล้างจาน ถ้าเขากวาดห้องผมก็จะถูห้อง เรียกว่าแบ่งกันทำ

ก็แบ่งเบาภาระได้เยอะดีสำหรับคนไม่ชอบทำงานบ้านอย่างผม

"ซายด์" สักพักใหญ่ก็เดินตามออกมา "ขอบคุณนะที่บอก ผมจะ...โทรหาแม่บ่อยๆก็แล้วกัน"

"อืม" ผมตอบรับเขาไปแค่นั้น จู่ๆบรรยากาศรอบตัวก็แปลกไป บอกไม่ถูกว่าความรู้สึกอย่างนี้มันคืออะไรกันแน่ เหมือนเราจะกระดากอายต่อกันเล็กน้อย และกำแพงที่อยู่ตรงกลางก็ลดลงมาหน่อยนึง

"อ่า โทษที" แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือของใหญ่ก็ทำลายบรรยากาศไปจนหมด เจ้าของเครื่องคล้ายกลับมาได้สติอีกครั้ง ออกปากขอโทษแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ "ว่าไง...กุญแจเหรอ? ...ให้เอาไปให้ที่ไหนล่ะ...ได้ๆ...อีกสักชั่วโมงละกันนะ ตอนนี้อยู่บ้านแฟนน่ะ อืม"

"เดี๋ยว ใครเป็นแฟนนาย" พออีกฝ่ายวางสายผมก็โวยทันที เรื่องมารยาทแอบฟังลืมไปได้เลย เขาเลือกยืนอยู่ตรงนี้ให้ผมได้ยินเอง

"ซายด์ไปเดทกันไหม ไหนๆวันนี้เราก็ว่างทั้งคู่แล้ว"

"นี่ อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ ฉันไปเป็นแฟนนายตั้งแต่เมื่อไหร่"

"เอ้า อย่ามัวแต่ยืนคุยกันเลย ผมต้องเอากุญแจห้องผมไปให้น้องชายก่อน เดี๋ยวมันรอนาน แล้วค่อยไปเดทกันต่อ ป่ะๆ รีบไปแต่งตัวดีกว่า" ใหญ่ไม่ฟังเสียงของผมเลย เขาดันไหล่บังคับให้ผมกลับเข้าไปในห้องนอน เลือกเสื้อผ้าแล้วตัวเองก็เดินถือผ้าเช็ดตัวผิวปากเข้าห้องน้ำไป

คุยกับเด็กนี่มันเหนื่อยจริงๆ แต่เอาเถอะ วันนี้ก็ตั้งใจจะออกไปซื้อของอยู่แล้ว ไปก็ได้..นี่ไม่ได้จะไปเดทนะ ผมจะไปซื้อของต่างหาก!!


******************


"หน้าบึ้งทำไม?"

"ไหนบอกจะพามาเดตไง" ผมบึนปากใส่เด็กขี้โกหก ถึงห้างตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้วแต่กลับต้องมานั่งอยู่ในร้านฟาสฟู้ดมองคนเดินไปเดินมา อาหารพวกนี้ผมก็ไม่ได้ชอบ เมื่อตอนอยู่ต่างประเทศกินจนเอียนแล้ว ทำไมพออยู่ไทยต้องมานั่งร้านพวกนี้อีก

"ไหนบอกจะมาซื้อของไง" ใหญ่สวนกลับทันควัน สีหน้าสายตาล้อเลียนถึงตอนที่ผมบอกว่าไม่ได้มาเดตตามคำชวนเขา แค่บังเอิญจะมาซื้อของ

"โอเคงั้นไปล่ะ"

"เฮ้ย ใจเย็นดิซายด์ ล้อเล่นแค่นี้เอง โอ๋ๆๆ" มือหนารีบคว้าผมที่ผุดลุกขึ้นทันที ได้เห็นเด็กหน้าเสียบ้างค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย งั้นจะยอมนั่งลงก่อนก็ได้

"แล้วยังไงเนี่ย ตกลงพามานั่งแม็คฯนี่คือเดตของเด็กมัธยมงั้นดิ อย่างว่านะเด็กมันก็เดตได้แค่นี้"

"โหหห ดูถูกว่ะ นี่แค่ให้นั่งฆ่าเวลารอน้องชายผมมาเอากุญแจต่างหากล่ะ เดตของจริงน่ะหลังจากนี้ต่างหาก อันนี้ไม่นับ แล้วอีกอย่างผมก็ไม่เคยพาแฟนมาเดตในแม็คฯหรอกน่า"

"แล้วปกติพาแฟนไปไหนอ่ะ"

"จำไม่ได้ ผมไม่ค่อยมีแฟนหรอก"

"ไม่น่าเชื่อ หน้าตาอย่างนายเนี่ยนะ แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องหื่นๆขนาดนั้นจะไม่ค่อยมีแฟน"

"คู่นอนไม่นับ" ช่างปากกล้า อายุแค่นี้ทำเป็นเรียกคู่นอน สมัยผมอายุสิบเจ็ดยังเรียนหัวฟูไม่สนใจเรื่องความรักอยู่เลย โลกมันไปไวจริงๆ

"แล้วเดตของนายต้องเป็นยังไง"

"ไม่บอกหรอก บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์ดิ"

"ให้เดาเอาป่ะ" ผมเอียคอถาม ใหญ่มองหน้าผมแล้วยกมือขึ้นมายีหัว พอผมทำตาขวางใส่ก็หัวเราะชอบใจ ไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่เลย ไอ้เด็กบ้านี่ "เดี๋ยวเหอะ"

"ฮ่าๆๆ ซายด์น่ารักว่ะ น่าฟัดด้วย" สายตาบ่งบอกความหื่นอย่างชัดเจน นี้ถ้าอยู่ในห้องคงอุ้มผมไปโยนบนเตียงแล้วฟัดตามที่บอกแน่นอน "ไหนลองเดามา ว่าอย่างผมควรจะพาแฟนไปเดตที่ไหน"

"ตามสเตปยอดฮิตของวัยรุ่นก็คงกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง เดินห้าง อะไรประมาณนี้มั้ง"

"ผิด" ใหญ่ยกนิ้วชี้ทั้งสองข้างขึ้นมาทำเครื่องหมายกากะบาท รอยยิ้มจนตาหยีทำให้สาวๆโต๊ะข้างเคียงกัดปากกลั้นเสียงกรีดร้อง บ้างก็ยกมือขึ้นตีไหล่ตีแขนกัน

มองดีๆแล้วใหญ่เป็นคนที่หน้าตาดีเอามากๆ ดีขนาดที่เป็นดารานักร้องไอดอลได้เลย นอกจากหน้าตาที่หล่อเหลาแล้วสไตล์การแต่งตัวของเขาก็ยังโดดเด่น เขาสามารถจับเอาเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ชิ้นที่อยู่ในเป้ใบไม่ใหญ่มากมามิกซ์แอนด์แมชได้อย่างลงตัว

น่าจะมีหลายคนในที่นี้คิดว่าเขาเป็นนักร้องเกาหลีกำลังมาเที่ยวพักผ่อนที่เมืองไทยก็ได้

"งั้นไปไหนล่ะ" ผมยกสองมือยอมแพ้ เดาไปก็ไม่ได้อะไร

เด็กสิบเจ็ดคลี่ยิ้มพร้อมแววตาเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากได้รูปเลื่อนเข้ามาใกล้แล้วกระซิบแผ่วเบาที่ริมหูให้ได้ยินกันเพียงสองคน

"โรงแรม"

"กรี๊ดดดดดด สองคนนั้นต้องเป็นแฟนกันแน่เลยแก น่าร้ากอ่า"

"คนนึงก็หล่อ อีกคนก็น่ารัก นี่มันคู่รักในฝันของสาววายเลยอ่ะแก งื้อออ"

"ออกไปห่างๆเลย คนเข้าใจผิดกันหมดแล้ว" ผมรีบดันหน้าหล่อๆนั่นออก เอนตัวหนีไปด้านหลังเล็กน้อยเพราะได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงถักเปียสองคนกำลังแอบกรี๊ดพวกเราอยู่

"เขินหรือไงซายด์"

"ไม่ได้เขิน แต่นายมันหน้าหนาเกินไปแล้ว มีแฟนแต่พาแฟนเข้าโรงแรมเนี่ยนะ หื่นตัวพ่อจริงๆ ทำไมไม่หัดพาไปไหนที่มันธรรมดาบ้าง"

"บ่นเก่ง ผมล้อเล่นป่ะล่ะ ปกติผมไม่ได้ชอบออกมาเดินห้างเท่าไหร่ เบื่อสายตาคนมองก็เลยไม่พาไปเดตที่ไหนทั้งนั้น"

"ไม่แปลกใจเลยที่นายไม่มีใครเอา"

"ตอนนี้ซายด์เอาอยู่นี่ไง"

"บะ บ้า ///" พูดกับเด็กแล้วปวดหัวจริงๆ ผมขี้เกียจเถียงกับเขาประเด็นนี้เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง "ว่าแต่เมื่อไหร่น้องนายจะมาเนี่ย"

"ส่งข้อความมาบอกว่าถึงแล้วน่ะ"

"ดี รีบๆเลย ฉันหิวแล้ว คอยดูนะถ้าเดตไม่ดีเหมือนที่คุยเอาไว้ เตรียมเก็บของออกจากห้องไปเลย" ชี้นิ้วใส่หน้าคาดโทษเอาไว้ก่อน นี่ไม่ได้จะหาเรื่องไล่เด็กนี่ออกจากห้องจริงๆนะ

"อย่างน้อยผมก็ไม่พาซายด์เข้าโรงแรมก็แล้วกัน"

"เพราะรู้ว่าฉันไม่มีทางยอมเข้าโรงแรมกับนายแน่?"

"เพราะว่าพากลับห้องประหยัดกว่า ไม่ต้องเสียตังค์ด้วยไง"

"ไอ้...." ผมรัวคำด่าเท่าที่คิดออก หยาบบ้างไม่หยาบบ้าง ปกติไม่ใช่คนพูดคำหยาบเท่าไหร่อยู่แล้วด้วย ใหญ่ฟังแล้วก็แค่ยิ้มเหมือนว่าคำด่าของผมคือคำชมซะอย่างนั้น

"หึหึ แต่อย่างน้อยซายด์ก็ยอมรับแล้วว่าออกมาเดตกับผม"

เออว่ะ ผมไม่ได้จะมาเดตนี่

ตอนที่กำลังอึ้ง ใหญ่ก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงเนิบนาบกวนประสาทเป็นที่สุด

"แล้วรู้ตัวไหมซายด์"

"?"

"คุณไม่ปฏิเสธว่ะ ตอนผมคุณว่าเรียกแฟน"

ครืด!!!

"ฉะ ฉันจะไปห้องน้ำ!!" ผมตะโกนลั่นแล้วเดินเร็วๆออกจากร้านมาเลย ไม่สนใจว่าใหญ่จะเรียกเอาไว้หรือหัวเราะตามหลัง นาทีนี้ทนมองหน้าเขาไม่ได้อีกแล้ว

เด็กนี่อันตรายชะมัด อยู่ด้วยนานๆผมอาจจะเคลิ้มเอาได้

ไม่ได้การล่ะ ต้องหาทางไล่เขาออกจากห้องให้เร็วที่สุด

เพื่ออิสระภาพและความปลอดภัย...ของหัวใจตัวเอง

ผลั่ก!

"อ้ะ"

"ขอโทษครับ ผมไม่ทัน...อ้าวเล็ก" เพราะมัวแต่คิดหาแผนการณ์ไล่ใหญ่ออกจากบ้าน พอจะเลี้ยวไปทางห้องน้ำเลยไม่ทันระวังชนเอากับคนที่เดินสวนทางออกมาเข้า และก็บังเอิญที่เป็นหลายชายคนเล็กพอดี

"น้าทราย? น้าทรายจริงด้วย มาทำอะไรที่นี่อ่ะ" คนเล็กมองหน้าผมชัดๆแล้วก็ยิ้มกว้างออกมา เด็กสิบห้าที่ตัวสูงเกือบจะเท่าผมขยับเข้ามาจับข้อมือแล้วเขย่าเบาๆ

"น้ามา...ธุระน่ะ แล้วเล็กล่ะมาทำอะไรที่นี่ ห้างฯนี้มันไกลบ้านเราเยอะเลยนะ" เกือบจะหลุดปากว่ามาเดตแล้ว ดีที่ไม่ได้พูดออกไป ทั้งที่จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้มาเดตสักหน่อย

ทำไมร้อนตัววะซายด์

"เล็กนัดพี่คนโตเอาไว้ที่นี่อ่ะ เห็นว่าใกล้บ้านแฟนพี่เขา แล้วน้าทรายล่ะ"

"ห้างฯนี้ใกล้คอนโดฯน้าน่ะ แล้วไหนเคยบ่นกับน้าว่าพี่เราไม่ชอบให้เรียกว่าคนโตไง สุดท้ายก็เรียกนะเนี่ย" ผมแซวหลาน สองคนพี่น้องไม่ชอบชื่อนี้ทั้งคู่ อย่างคนเล็กก็ดูจะชอบใจที่ผมเรียกเขาว่าเล็กเฉยๆมากกว่า

เจ้าตัวได้ยินก็หน้าบึ้ง "แม่น่ะสิ บังคับให้เรียก พอไม่เรียกก็ดราม่าใส่ หาว่าไม่รักบ้าง ชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ไม่ดีเหรอบ้าง ผมก็เลยต้องเรียกให้ชินปาก ขืนเรียกอย่างอื่นแม่ร้องไห้แน่"

"งั้นก็เรียกโตเฉยๆสิ แบบนั้นพี่เขาน่าจะชอบมากกว่านะ เหมือนที่น้าเรียกเล็กว่าเล็กไง"

"เออจริง ความคิดดีอ่ะน้าทราย ได้เรียกชื่อที่แม่ตั้งให้ แล้วยังไม่โดนพี่เคืองด้วย"

"แล้วปกติพี่เขาให้เรียกว่าอะไรล่ะ" ผมถามเผื่อเอาไว้ เวลาเจอหน้าหลานชายคนโตจะได้เรียกชื่อที่เขาชอบ ไอ้เรื่องชื่อผมไม่ซีเรียสเท่าไหร่หรอก แต่อาจจะถูกพี่แซนมองตาขวางเอาได้น่ะนะ

"อ้อ ส่วนมากเพื่อนๆพี่โตเขาจะเรียกว่า ให..."

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

"อ่า โทษทีครับ พี่โตโทรมาพอดีเลย...ฮัลโหลพี่...อื้อ เข้าห้องน้ำอยู่กำลังจะไปเดี๋ยวนี้แหละ ครับๆ รีบแล้วครับ โหแฟนพี่จะรีบไปไหนเหรอ รอนิดรอหน่อยไม่ได้....เออๆ แตะต้องไม่ได้อีก คนนี้หวงไง?....พอดีเลยนี่เล็กเจอน้าซ....อ้าว วางไปแล้ว"

"พี่เราโทรตามเหรอ" ผมเห็นเล็กมองโทรศัพท์ที่ตัดไปหน้างงๆ จากที่ได้ยินคนโตน่าจะโทรมาเร่งแล้วสินะ

"ใช่ครับ บอกว่าจะรีบไปกับแฟนต่อน่ะ จริงสิ น้าทรายไปหาพี่โตด้วยกันมั้ย ตั้งแต่น้าทรายกลับมายังไม่ได้เจอเลยนี่ ไปด้วยกันนะ น้าทราย"


..........................................

น้าทรายกับหลานคนโตนี่ยังไง ไม่ได้เจอกันสักที คึคึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.24K ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #2309 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 18:16
    เอาแร่วววววว
    #2309
    0
  2. #2299 NaPretty (@NaPretty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 15:32

    เป็นเด็กกว่าก็ว่า...แล้ว ยังเป็นเด็กมัธยมอีก แล้วยังตกใจไม่เสร็จอีก

    #2299
    0
  3. #2250 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 16:59

    ก็เนี่ยยยคลาดกันไปมาจริงจรี้งงงง เห้อ อยากให้น้าหลานเจอกันเร็วๆจังเลยเนอะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #2250
    0
  4. #2242 D-Sooo (@D-Sooo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:31
    ว้าววววว จะได้เจอกันมั้ย
    #2242
    0
  5. #2233 puttaraksa4539 (@puttaraksa4539) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:42
    เจอกันสักทีสิ จะได้รู้ว่าเนี้ยหลาน
    #2233
    0
  6. #2229 AumAmolnat (@20242413092544) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 16:53
    คลาดกันตลอดอะ
    #2229
    0
  7. #1827 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    คลาดกันไปมาตัลหลอดดดดดดดด พาร์ทหน้าน้าหลานขะได้ป่ะกันไหมนะๆ
    #1827
    0
  8. #1676 Kakakay (@kiim-yj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 13:49
    ลุ้นนน จะได้เจอมั้ยเนี่ย
    #1676
    0
  9. #1602 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:07
    นาทีระทึกมากกกกกก
    #1602
    0
  10. #1494 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    เนี่ยฉากในตำนาน ไม่เจอกันสักทีเห้อออ.555
    #1494
    0
  11. #1167 ookhappy (@ookhappy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:49

    ละครไทยสุดติ่ง คลาดเคลื่อนไปอี๊กกก

    #1167
    0
  12. #713 Sunflower.W (@renesqueenxs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:50
    ละครไทยมากแม่ คืออยากจับมาคุยกันให้รู้ความจริงมาก 555
    #713
    0
  13. #332 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 14:43
    เอ้า งานเข้าาาา
    #332
    0
  14. #323 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:23

    ว๊ากๆๆๆ งานจาเข้าแล้ววว

    #323
    0
  15. #255 Nana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:23

    มมาต่อเร็วๆนะไรท์...ค้างงงวววเด้ออออ

    #255
    0
  16. #214 MashiroTH (@MashiroTH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:04
    ความแตกไหมนะ555ซวยแล้วเผลอกินหลานนน
    #214
    0
  17. #213 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:13
    แล้วจะได้เจอกันมั๊ยอะ อยากให้เจออะ อยากรู้ว่าจะยังไงต่อ ลุ้นๆๆๆๆๆ
    #213
    0
  18. #212 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02
    ลุ้นใจเต้น
    #212
    0
  19. #211 P_noey26 (@P_noey26) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    โอ้ยยยย ลุ้นใจขาดดดด
    #211
    0
  20. #210 Mm_npch (@Mm_npch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:23
    พลาดกันเก่ง คลาดกันเก่ง เกือบแล๊ววววว
    #210
    0
  21. #209 Sirikandadechhom (@Sirikandadechhom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48
    ตอนหน้ามันต้องเจอแล้วแหละ น้าทรายกับพี่คนโต อิอิ
    #209
    0
  22. #208 Twin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:36

    เอาไงดีน้าทราย

    #208
    0
  23. #207 ariassika (@ariassika) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    เอาแล้ววว
    #207
    0
  24. #206 cjkk (@cjkk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:46
    ถ้าเจอกันในสถานการณ์นั้น พวกเจ้าจะทำหน้ายังไงกันหนอ?
    #206
    0
  25. #205 Chayeanalie (@ningkanut) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:51
    ควรเจอกันนะ -.,-
    #205
    0