#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 154,368 Views

  • 2,339 Comments

  • 4,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,581

    Overall
    154,368

ตอนที่ 5 : #ยูนิฟอร์ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1129 ครั้ง
    5 ก.พ. 62



เช้าวันใหม่ที่ไม่สดใสเท่าไหร่นัก ผมบิดตัวด้วยความขี้เกียจบนเตียงนอน ด้วยงานที่ไม่จำเป็นต้องกำหนดเวลาตายตัว เมื่อหัวศิลปะคิดจะแวบไอเดียขึ้นมาเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นเลยคิดว่าพักผ่อนต่ออีกสักครึ่งชั่วโมงก็ไม่น่าเสียหาย

เมื่อคืนค่อนข้างจะดึกไปเล็กน้อย หลังจากมีผู้อาศัยอยู่ด้วยสองวัน

เขาไม่ยอมกลับบ้านด้วยสาเหตุอะไรก็ไม่รู้แต่คิดว่าคงไม่ใช่การหนีออกจากบ้านอย่างที่บอกผมแน่นอน

เห็นอย่างนี้ก็ไม่ได้โง่หรอกนะ อยู่ที่ว่าจะพูดหรือไม่พูดออกไปเท่านั้น การใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศลำพังไม่ได้สวยหรูอย่างที่คนวาดหวัง ทุกอย่างต้องจัดการด้วยตัวคนเดียว กระทั่งความรู้สึกของตัวเองก็ต้องจัดการเอง ไม่มีพ่อแม่คอยโอ๋ ไม่มีพี่สาวที่รีบมาหาได้ทันทีเมื่อเราร้องไห้

และน้ำตาก็ไม่สามารถแก้ปัญหาใดๆได้

ในโลกของการแข่งขันที่สูงลิบลิ่ง ผู้คนต่างแก่งแย่งขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุด ไม่สนใจว่าจะต้องเหยียบหัวใครขึ้นไปบ้างทำให้ผมรู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของคนอยู่ไม่น้อย ใครจริงใจ ใครแสดงก็พอมองออกหมด

"ตื่นแล้วเหรอครับ" อย่างเช่นคนที่นอนกกผมไว้แน่นยิ่งกว่าพ่อไก่ฟักไข่นี่ไง

รอยยิ้มเสแสร้งในบางครั้งนั่นหลอกผมไม่ได้ แต่อีกนัยหนึ่งก็คือเขาไม่ได้จงใจจะปกปิดมัน ตรงกันข้ามเขาตั้งใจให้ผมรู้ว่ากำลังแสดงอยู่ และไม่แคร์สักนิดที่ถูกจับได้ ไอ้อาการตีหน้าเศร้าเวลาถูกไล่ออกจากห้อง หรือแกล้งทำคอตกเมื่อผมถามถึงระยะเวลาที่จะอยู่ที่นี่

เด็กนี่ต้องเรียนเอกการละครอย่างแน่นอน

"อืม" ผมตอบรับคนข้างๆในลำคอ เอี้ยวตัวไปหยิบไอแพดที่วางตรงโต๊ะหัวเตียงมากดเล่น ช่วงนี้ผมติดโซเชียลอยู่ไม่น้อย การได้เปิดดูนั่นนี่ทำให้หัวสมองแล่นเกิดไอเดียดีๆช่วยในการทำงานของผมได้เยอะ

"สนใจผมบ้างสิ" สักพักคนที่ซุกหน้าอยู่กับซอกคอผมก็เงยหน้าขึ้น แขนที่เกี่ยวตรงเอวเขย่าเบาๆเรียกร้องความสนใจ

"นอนไปสิ หรือมีเรียนเช้า" มองเวลาจากหน้าจอแล้วเพิ่งจะหกโมง เขาบอกว่ามหาวิยาลัยอยู่ไม่ไกลจากคอนโดฯ คงไม่ต้องรีบไปขนาดนั้นหรอกนะ

จะว่าไป แถวๆนี้มีมหาวิทยาลัยด้วยเหรอ

จำไม่ได้ว่าใหญ่เคยบอกหรือเปล่าว่าเรียนอยู่ที่ไหนคณะอะไร...ช่างเถอะ เดี๋ยวคงรู้เอง

"ผมเรียนเช้าทุกวันอยู่แล้ว แต่เดี๋ยวค่อยไปก็ยังทัน หิวไหม ผมจะหาอะไรให้ทาน"

"ก็ดี" ผมตอบกลับทั้งที่สายตายังมองหน้าจอ ทำให้คนถามไม่พอใจเท่าไหร่ เขาดึงไอแพดออกจากมือผมไปซ่อนไว้ด้านหลัง "เอาคืนมา อย่าเล่น"

ผมใช้สายตาดุๆจ้องกลับไป ใหญ่ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย เขายื่นปากออกมาคล้ายเด็กๆเวลาไม่พอใจ

"คุยกับผมก็มองหน้าผมสิ ทำอะไรอยู่" ใหญ่เหลือบมองหน้าจอผม เห็นเป็นรูปภาพก็ขมวดคิ้ว "งานศิลปะ?"

"นั่นเกี่ยวกับงานของฉัน เอาคืนมาได้หรือยัง"

"คุณเป็นนัดวาดภาพเหรอ" เขาเริ่มมองอย่างสนใจครู่หนึ่ง จากนั้นก็โยนไอแพดไปยังอีกฝั่งของเตียง

"นี่!" อย่ามาโยนข้าวของคนอื่นตามใจชอบจะได้ไหม

"นั่นคุณวาดเองหรือเปล่า สวยดี" อีกฝ่ายก็ยังไม่สนใจอารมณ์ขุ่นๆของผม รวบเอาร่างผมไปกอดไว้แน่น ซุกจมูกลงกับกลุ่มผมทำอย่างกับผมเป็นเด็กเล็กๆไปได้

อืม แต่ก็สบายดี

ผมขยับตัวในท่าที่นอนสะดวกขึ้น แล้วก็ถูกลากขึ้นไปนอนบนตัวอีกคน

ร่างกายแข็งแรงที่ผมชอบนักหนาทำให้ผมขี้เกียจจะขัด นอนไปทั้งอย่างนั้น ไหนจะกล้ามเนื้อแข็งๆที่ลูบไปลูบมาก็เพลินมือดี

"ซนจังนะซายด์ ยั่วเก่งขนาดนี้ต่อจากเมื่อคืนอีกสักรอบไหม" สายตาหื่นกระหายกวาดไปทั่วร่างเปล่าเปลือยของผม มือที่รัดตรงเอวย้ายไปบีบก้น ทะลึ่งไม่มีปิดบังต้องยกให้เขาเลย

"นายสูบพลังฉันไปทั้งคืนยังไม่พออีกหรือไง"

"ร้อนแรงขนาดนั้น เท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก ผมหลงซายด์จะแย่อยู่แล้วรู้ไหม"

"ไปหื่นที่อื่นเลยไป"

ถูกมองค้อนไปนิดหน่อยเขาก็หัวเราะหึหึกลับมา ยอมย้ายมือแสนลามกกลับมาไว้ที่เอวเหมือนเดิม

"ตกลงว่าซายด์ทำงานอะไร"

"จะสืบประวัติกันเหรอ เพิ่งมาอยู่ไม่กี่วันกล้าถามเรื่องส่วนตัวแล้ว" ผมยกคิ้วมองด้วยสายตาประเมิณ ใหญ่หัวเราะชอบใจ เขาแกล้งทำเป็นเข้าใจว่าผมแหย่เล่น แต่ผมรู้ว่าเขารู้ดีว่าผมกำลังเตือนเขาอยู่

"ก็แค่เรื่องผิวเผิน ไม่ใช่ความลับใหญ่โตหรือเซนซิทีฟอะไรไม่ใช่หรือไง อยู่ด้วยกันแล้วก็ต้องรู้บ้างสิว่าซายด์ทำงานอะไร"

"เฮ้ออออ ฉันเป็นนักเขียน เขียนทั้งนิยาย ทั้งคอลัมภ์ประจำให้นิตยสาร พอใจหรือยัง" ยอมตอบเพราะคิดขึ้นได้ว่าก็จริงของเขา เรื่องงานไม่ได้เป็นความลับอยู่แล้ว

"หืม? แต่คุณดูภาพวาดนี่"

"จะนักเขียนหรือนักวาดก็เป็นศิลปะทั้งนั้น การมองงานศิลปะจะทำให้หัวโล่งแล้วคิดอะไรออกได้ง่ายขึ้น หรือบางครั้งมันก็สร้างจินตนาการได้ งานเขียนก็จำเป็นต้องใช้จินตนาการเยอะเหมือนกับศิลปะแขนงอื่น"

"จริงดิ ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะเนี่ย ลึกซึ้งโคตรๆ"

"เข้าใจแล้วก็คืนของฉันมา ส่วนนายก็เตรียมตัวไปเรียนได้แล้วไป" พอได้ยินว่าอีกฝ่ายเรียนเช้า ผมก็โบกมือไล่ ใหญ่ยังคงนอนยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่บนเตียง มองผมที่นอนอยู่บนตัว ผมถึงได้รู้สึกตัวว่าปากไล่เขา แต่ตัวเองยังไม่ยอมขยับออกจากตัวเขาเลย

"หึหึ"

"ขำอะไร ก็แบบนี้มันอุ่นนี่" แอบบ่นอิบอุบไปเล็กน้อยแล้วกลิ้งไปที่อีกฝั่งซึ่งมีไอแพดคู่กายผมนอนตายอยู่ หยิบเอามันขึ้นมากดดูงานอีกครั้ง

ไม่สนใจคนที่ลุกจากเตียงเดินโทงเทงไปเข้าห้องน้ำ เสื้อผ้าตกเต็มพื้นไม่คิดจะหยิบขึ้นมาใส่ จะด่าก็ไม่ได้อีกเพราะผมเองก็ไม่คิดจะใส่เหมือนกัน เห็นกันถึงไหนต่อไหนแล้ว มีอะไรต้องอายอีก

ผมมัวแต่ใช้สมาธิกับการคิดงานไปด้วย เปลี่ยนมาเปิดเพลงในยูทูปฟังไปด้วยเพื่อสร้างแรงบัลดาลใจ จนไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ใหญ่เดินกลับมาหยุดข้างเตียงอีกครั้งด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงยีน เส้นผมเปียกชื้นเล็กน้อยคงอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว

"อาหารเช้าเรียบร้อยแล้วครับ จะทานที่ครัวหรือให้ผมยกมาให้ที่เตียง"

"อาหารเช้า?" เขาไปทำตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

เหมือนกับรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ใหญ่ก็บอกขึ้นมาเองโดยไม่ต้องรอให้ผมต้องถาม

"ผมอาบน้ำเรียบร้อยก็เดินออกไปทำอาหารเช้า เห็นซายด์ตั้งใจทำงานคงไม่รู้ว่าผมออกจากห้องไปสินะ"

"อืม งั้นไปทานข้างนอกเถอะ" ผมวางงานลุกจากเตียง หยิบเสื้อผ้าบนพื้นมาสวมลวกๆ แกล้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไรกับสายตาราวกับจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัวของใหญ่ ทั้งที่ข้างในร้อนวูบวาบไปหมด "จะกินไหมข้าว"

"ถ้าตอบว่าอยากกินคุณมากกว่า จะยอมให้กินป่ะ" เขายื่นหน้าเข้ามาจนจมูกเกือบจะชนแก้ม ผมดันหน้าหล่อนั่นออกห่าง

"ฝันไปเหอะ" แล้วก็เดินหงุดหงิดนำออกไปจากห้องนอนก่อนเป็นคนแรก

อาหารเช้าง่ายๆแต่รสชาติไม่เลว นอกจากใหญ่จะทำตามข้อตกลงอย่างเคร่ดครัดคือไม่เที่ยวรื้อค้นของหรือยุ่งเรื่องส่วนตัวจนมากเกินไป ห้องก็ไม่เคยปล่อยรก หยิบจับอะไรก็เก็บเข้าที่เดิมหมด เขายังทำอาหารอร่อยอีกด้วย

เกือบสองวันนี่ผมทานอาหารที่เขาทำแทบทุกมื้อ

"ไม่ต้องเก็บหรอกนายรีบไปแต่งตัวแล้วไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวฉันล้างเอง" ผมบอกคนที่กำลังหยิบจานของผมไปซ้อนกับของตัวเอง ถ้าให้เขาทำทุกอย่างขนาดนี้ มันก็ละอายเกินไปแล้ว

"ได้ ฝากด้วยนะ" ใหญ่ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เดินกลับเข้าไปในห้องนอน ส่วนผมก็เอาจานไปล้าง ไม่เยอะหรอกแค่จานสองใบกับแก้วน้ำอีกสอง อุปกรณ์ที่ใช้ทำอาหารเขาคงล้างไปก่อนหน้าที่จะไปเรียกผมมาทานแล้ว

ไม่ถึงนาทีก็เรียบร้อย เสร็จพอดีกับคนที่ไปแต่งตัวเตรียมไปเรียนก้าวเท้ากลับเข้ามาในครัวพร้อมกับวางกระเป๋าเป้ลงบนโต๊ะ เดินไปเปิดตู้เย็นรินน้ำดื่ม

ผมหันหลังกลับไปมองเขาเต็มๆตา เตรียมจะบอกอะไรสักอย่าง แต่สิ่งนั้นก็ถูกปัดตกไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นเครื่องแบบที่เขาใส่อยู่

ชุด...มัธยมปลาย


*******************


"นะ นาย นี่นาย..ยะ ยังเรียนอยู่มัธยมเหรอ" เสียงผมสั่นสะท้านหนักยิ่งกว่าตอนถูกคนตรงข้ามเคี่ยวกร่ำอย่างโหดร้ายยามค่ำคืนซะอีก เมื่อสมองประมวลผลถึงสิ่งที่น่ากลัว

ใหญ่กลับยืนดื่มน้ำนิ่งๆคล้ายไม่รู้สึกอะไร คิ้วเข้มเลิกขึ้นข้างหนึ่ง จิบน้ำด้วยท่วงท่าสบายๆจนเสร็จเรียบร้อย ถึงได้ตอบกลับมา

"ใช่ ผมเรียนอยู่ม.5 ยังไม่ได้บอกซายด์หรอกเหรอ"

ก็ไม่ได้บอกสิวะ!

ผมพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ในหัวสมองคิดถึงแต่คำว่า 'ชิบหายแล้ว' กับคำว่า 'พรากผู้เยาว์' ตีกันยุ่งไปหมด

ละ แล้ว แบบนี้ ผมจะติดคุกรึเปล่า

 

ม.5 นี่มันกี่ขวบกัน รื้อฟื้นความทรงจำสมัยที่ตัวเองยังเรียนอยู่ม.ปลายแล้วพบว่า ม.5ก็วัยประมาณ 16-17ปีเท่านั้น แต่ทำไมเด็กนี่มันถึงได้โตไวขนาดนี้เล่า

หน้าก็แก่ ตัวก็ยาว ใครจะไปรู้ล่ะว่าอายุเพิ่งจะพ้นเด็กชายได้ไม่กี่ปี

แถมประสบการณ์เรื่องอย่างว่าก็ยัง...ดุเด็ดมากด้วย

คิดแล้วก็เผลอหน้าแดงจนต้องดึงสติตัวเองกลับมา สร้างมโนภาพว่ากำลังลูบหัวปลอบใจตัวเองให้ใจเย็นๆเข้าไว้ เด็กนี่รับมือยากแต่ยังไงก็ยังเป็นเด็ก แม้ว่าจะดีจะเด็ด แต่เขายังเด็กมาก

คงต้องตัดใจ

"แต่ฉันเจอนายที่ผับนี่" คำถามของผมคือเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้าผับได้อย่างไร มันคงจะดูเป็นคำถามที่โง่ใหญ่ถึงได้หัวเราะออกมาเบาๆ

"แค่มีเงิน จะไปที่ไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องโตหรอก"

"ตะ แต่นาย..นายทำเป็น" แถมเป็นเยอะด้วย

"หึหึ ผมรู้ว่าซายด์ติดใจ ไม่อย่างนั้นคงไม่ยอมให้ผมอยู่หรอก ของแบบนี้ก็เหมือนกันไม่จำเป็นต้องโตถึงยี่สิบหรอกมั้ง สมัยนี้หาคนนอนด้วยได้ง่ายพอๆกับการโหลดหนังโป๊ดูในเนตนั่นแหละ"

"แต่นายยังเด็ก นี่มันไม่สมควร"

"โธ่ซายด์ คุณโตในยุคไหนสังคมไหน อย่ามาทำเป็นตกใจหน่อยเลยน่า" เด็กนี่ต่อปากต่อคำเก่งไปแล้ว ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกล้ามาย้อนผมเหรอ

กำลังจะด่าต่อแต่พอคิดขึ้นได้ว่าก็จริงของมัน

ผมไปเรียนต่อและทำงานอยู่ต่างประเทศเป็นสิบปี เด็กวัยนี้ที่ต่างประเทศนับว่าโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ที่จริงเด็กกว่านี้ก็ยังเคยเห็นมีแฟน นั่งตัก จูบกันในที่สาธารณะจนชินตา จะแปลกอะไรที่เด็กไทยสิบหกสิบเจ็ดจะเก่งเรื่องบนเตียง

แต่มันต้องไปเก่งกับคนวัยเดียวกันหรือเปล่าวะ

"ไม่รู้ล่ะ นายออกไปจากห้องฉันเลยนะ แล้วอย่าโผล่หน้ามาให้เห็นอีก" ผมรับไม่ได้ ไม่ว่ายังไงก็รับไม่ได้ คบกับเด็กที่อายุห่างกันตั้งไม่รู้กี่ปีแบบนี้มันมากเกินไป

โอเคว่าไม่ได้คบอย่างคนรัก แต่เราก็มีความสัมพันธ์กันในรูปแบบนั้น

พรากผู้เยาว์ พรากผู้เยาว์ชัดๆ

"ซายด์ ผมแค่เด็กกว่าคุณเองนะ ที่จริงคุณเองก็รู้ไม่ใช่เหรอ" ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าการแสดงละครแสร้งทำหน้าสลดของใหญ่ทำให้ผมโกรธมากๆ นอกจากจะหลอกลวงผมแล้วยังไม่สำนึกอีก

"ต่อให้รู้ฉันก็ไม่คิดว่านายจะเด็กขนาดนี้ คิดว่าเรียนอยู่มหาวิทยาลัยนั่นยังพอรับได้ แต่มัธยมแถมยังเพิ่งจะม.5 มันมากเกินไป นายเพิ่งอายุเท่าไหร่กันเชียว"

"สิบเจ็ดแล้ว ผมโตแล้วนะซายด์" พอโดนท้วงเรื่องอายุมากเข้า เจ้าตัวก็ทำหน้าตึงคิ้วขมวดด้วยความไม่พอใจ แล้วไงล่ะ ใครสน

ใหญ่ก้าวเข้ามาหาผม ตัวเด็กสิบเจ็ดสูงกว่าผมหลายเซ็น และเชื่อว่าเขายังสูงได้มากกว่านี้  คนอายุน้อยกว่ามากตบมือลงกับผนังด้านหลังของผม กักตัวผมเอาไว้ในวงแขนของเขา สีตาเข้มขึ้นจ้องมองผมเขม็ง

"โตแล้วของนายกับโตแล้วของฉันมันไม่เหมือนกัน ฉันจะไม่ว่าไม่เถียงเรื่องที่นายอายุแค่นี้แต่กลับเก่งนัก แต่ควรจะไปคบคนที่อายุพอๆกันมากกว่าไม่ใช่เหรอ"

"การที่เราจะถูกใจใครสักคน จำเป็นต้องแคร์เรื่องอายุด้วยเหรอซายด์" ราวกับคำถามพุ่งเข้ามาตีแสกหน้าผม น้ำเสียงหงุดหงิดของเจ้าตัวเพิ่มขึ้นเมื่อผมยังไม่หยุดตอกย้ำเรื่องอายุที่น้อยเกินไปของเขา

"ก็ถ้ามันจะไม่ได้เด็กขนาดนี้ นายเข้าใจใช่ไหม เราห่างกันสิบกว่าปีเลยนะ ฉันจะสามสิบแล้ว"

"คนอายุเจ็ดสิบยังแต่งงานกับเด็กอายุสิบแปดสิบเก้ามีถมไป ในข่าวก็เห็นออกบ่อย"

"แล้วในข่าวไม่ได้บอกเหรอว่าหลังแต่งงาน คนอายุสิบแปดสิบเก้าพวกนั้นก็หอบสินสอดหนีไป ไม่ทันได้เข้าเรือนหอด้วยซ้ำน่ะ" ผมย้อนเขาอย่างไม่ยอมแพ้ ให้ตายทำไมต้องหงุดหงิดแต่เช้า

ทั้งที่กำลังเริ่มคิดว่าเด็กนี่ก็ไม่เลวแท้ๆ

"แต่ผมไม่เหมือนกัน ผมไม่มีวันขโมยของซายด์แล้วหนีไป และเราก็เข้าห้องหอกันเรียบร้อยแล้วนี่ หลายรอบด้วย" ตาของใหญ่เจ้าเล่ห์ขึ้นพอๆกับน้ำเสียง กรงที่สร้างจากแขนที่ขังผมอยู่เริ่มแคบขึ้นเรื่อยๆ

ผมผลักเขาออกอย่างรู้ทัน อย่าคิดว่าจะใช้เรื่องบนเตียงมารวบรัดผมได้ทุกครั้งไปเชียว

คนอย่างซายด์ ไม่ได้เห็นแก่หน้าหล่อๆและรูปร่างที่สมบูรณ์แบบมีกล้ามพอดีตัวแน่ๆนักหรอก

อึก~

เปล่า ผมไม่ได้กลืนน้ำลายตอนที่เด็กนี่ใช้ร่างกายส่วนบนเบียดแนบชิดกับร่างกายของผมอีกรอบหรอกนะ

ก็แค่ระหว่างเรามีเพียงเสื้อผ้ากั้น ผมใส่เสื้อกล้ามเนื้อบางส่วนเขาเป็นเสื้อนักเรียนสีขาวสะอาดตา มองไปมองมาก็น่าตื่นเต้นดี

อ่าห์ คอสเพลย์ชุดนักเรียนก็ไม่เลว

"แค่มองตาซายด์ผมก็รู้แล้วว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ช่วงเช้าผมเข้าเลทได้ประมาณสองชั่วโมง ถ้าคุณสนใจ..."

"หยุดเลย อย่าเอาร่างกายกำยำล่ำๆนี่มาหลอกลวงฉัน มันไม่ได้ผลหรอก" ผมรีบออกตัวเสียงแข็ง ไม่อยากจะเถียงให้เสียเวลาหรือถูกเด็กมันเยาะเย้ยมากไปกว่านี้

เกลียดเด็ก

ยิ่งเด็กฉลาดรู้ทันยิ่งเกลียด

"รีบๆไปเรียนเลยไป ฉันจะทำงานแล้ว"

"ตกลงซายด์ให้ผมอยู่ด้วยเหมือนเดิมใช่หรือเปล่า"

"........" ไม่นะ เลิกจินตนาการถึงฉากร้อนแรงบนเตียงในชุดนักเรียนที่หลุดรุ่ยสักที

"อย่าคิดมากสิ คุณไม่ได้พรากผู้เยาว์สักหน่อย" ใหญ่บอกอย่างรู้ทันความคิด "เป็นผมต่างหากที่พรากวัตถุโบราณ"

"นาย!! เด็กบ้า จะไปไหนก็ไปเลย!!"

"ฮ่ะๆๆ ล้อเล่นน่า ทีคุณยังตอกย้ำผมเรื่องอายุได้เลยนี่ เห็นหรือยังว่าผมเองยังไม่แคร์เลยที่ได้เมียอายุตั้งสามสิบน่ะ แล้วคุณจะแคร์อะไร ดีซะอีกได้ผัวหนุ่มๆแซบๆ บริการถึงใจทุกครั้งน่ะ"

"คะ ใครเป็นเมียนาย อย่ามามั่ว"

"ช่วงนี้เลิกมั่วแล้ว นอนกับคุณคนเดียวเลย"

"ไอ้เด็กบ้า รีบไปเรียนเลยไป๊" ตะคอกแล้วก็ต้องหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย ทำไมถึงได้กวนประสาทอย่างนี้นะ

"โอเคครับ งั้นผมไปเรียนก่อน ตอนเย็นเจอกันนะ" เด็กทะลึ่งโน้มหน้าลงมาจุ๊บแก้มผมหนึ่งทีอย่างไม่ให้ตั้งตัว จากนั้นก็รีบหยิบกระเป๋านักเรียนแผ่นแน่บออกจากห้องจนผมด่าไม่ทัน

ได้แต่ยกมือขึ้นจับแก้มตัวเอง หน้าร้อนเหมือนมีไฟสุม

ไม่ใช่เขินนะ...โกรธมากๆเลยต่างหากเล่า

 

.............................

น้าซายด์โกรธจ้า น้าซายด์ไม่ได้เขิลลลล

จรัมมมม

ปล.หลายคนถามถึงดราม่า ยังไม่มีตอนนี้ และนี่ก็ดราม่าไม่เก่ง

จะเป็นIncestแนวใหม่ 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.129K ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #2308 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 18:02
    คุกมาก ผัวเด็กจ้าา
    #2308
    0
  2. #2249 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 16:45

    เราจะช่วยซายด์ไอเองนะ ไอว่าคุก...คุก...คุก ....https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #2249
    0
  3. #2241 D-Sooo (@D-Sooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:10
    ผัวเด็กมันแซ่บ 555
    #2241
    0
  4. #2224 Chara_Mine (@P15B10) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:38
    เออ! เนี่ย ก็เหมือนจะจำได้ว่าใหญ่อายุ 17 ก็งงทำไมซายด์สงสัยว่าเรียนคณะอะไร อ่อ สรุป สภาพภายนอกใหญ่นางโตเกินอายุ คุณน้านางก็เลยเข้าใจผิดนึกว่าเด็กมหาลัย 5555
    #2224
    0
  5. #1826 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:49
    กรี้ดดดดดดดดด มะ...มอปลาย!!!! 17 vs 28 สิบเอ็ดปีเบาๆจ้า น้าซายด์ก็ยังไม่วัตถุโบราณอะไรขนาดนั้น! คนโต-! ไหวอยู่ ไหวเยอะด้วย มา!!
    #1826
    0
  6. #1601 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    เขินเค้าจุ๊บแก้มกันคะคุณ
    #1601
    0
  7. #1491 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:13
    จะพยายามเชื่อก็แล้วกันจ้าว่าโกรธไม่ได้เขินเล๊ยยย
    #1491
    0
  8. #1240 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:40
    ได้กลิ่นมาม่ามาเลย...........แม่จะลุกมาต้มมาม่าอะไรตอนเที่ยงคืนครึ่งเนี่ย
    #1240
    0
  9. #1033 wtmon (@WititaChansakul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 10:47
    โอ้ยยยยย อินมากจ้าไรท์ ความเด็กแก่แดดนี้
    #1033
    0
  10. วันที่ 13 เมษายน 2562 / 02:16
    แค่นี้น้าซายด์ก็จะรับไม่ได้อยู่แล้ว ถ้ารู้ว่าเป็นหลานจะขนาดไหนนน
    #776
    0
  11. #710 Sunflower.W (@renesqueenxs) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:45
    คือถ้าเด็กมันจะเบอร์นี้ รอดูตอนรู้ความจริงเลยว่าอีน้องมันจะทำยังไง แต่คงไม่ปล่อยไปหรอก
    #710
    0
  12. #281 katsu-su (@katsu-nat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 13:03
    ทั้งพรากผู้เยาว์ ทั้งน้าหลาน บาปสุดๆ
    #281
    0
  13. #279 BEST2510 (@BEST2510) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 11:00

    มีความคิดว่าไม่อยากให้ใหญ่เป็นลูกแซนอะไม่งั้นต้องมีมาม่าแน่เลย
    #279
    0
  14. #270 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:50
    ชุดนักเรียนนี่มันดีนะ
    #270
    0
  15. #263 PK. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:00

    เอาแล้วๆ น้ากับคู่นี้ แซนจะรับได้ไหมน้อ(555?)

    #263
    0
  16. #254 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:33
    โอ้ ความพีคตรงชุดนักเรียนนี่มัน ในหัวเราคิดเหมือนซายด์เดะ
    #254
    0
  17. #174 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:56
    เอาน่ะซาย นรกก็แค่ชื่อน้ำพริกน่า
    #174
    0
  18. #163 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46
    เป็นความผิดบาป แต่กับเด็กนี่คือแบบหิวจิงๆ
    #163
    0
  19. #162 Jutamas Amornchai (@ip-mink1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:36
    ไม่อยากคิดถึงตอนรู้ว่าเป็นหลานตัวเองเลย ฮือออ
    #162
    0
  20. #161 dekd78 (@dekd78) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:46

    โอ้ยยย สนุกมากกก ขอต่ออีกตอนได้มั้ยย
    #161
    0
  21. #160 Crab0918 (@Crab0918) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:29

    พรากวัตถุโบราณ ????????

    #160
    0
  22. #159 ibelieveit (@ibelieveit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:17
    ขำคุณน้า ออกปากไล่ แต่กร้่าวใจชุดยูนิฟอร์ม วันที่รู้ความจริงจะยังไงหว่า
    #159
    0
  23. #157 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:05
    โกรธจริงนะไม่ได้เขินเลยจริงๆๆๆๆๆ ซายด์น่ารักอะ มีคิดเรื่องคอสเพลย์ชุด ม. ปลายด้วย 555
    #157
    0
  24. #156 Sunantha-ct (@Sunantha-ct) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:36
    โอ้ยยย แค่นี้ค่ะน้าซายด์ ถ้าวันไหนรู้ว่าเป็นน้าหลานกันค่อยตกใจ งิงิเขิงง
    #156
    0
  25. #155 BlossomYuyee (@BlossomYuyee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:15
    โอ๊ยยยย เขิน อยากได้เด็กแบบนี้
    #155
    0