#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 154,218 Views

  • 2,339 Comments

  • 4,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,431

    Overall
    154,218

ตอนที่ 37 : #Ending

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 692 ครั้ง
    21 พ.ค. 62



ผมวิ่งเข้ามาในโรงพยาบาลพร้อมกับไอ้โรมและคนเล็ก ตอนที่ได้รับแจ้งจากโรงพยาบาลและกำลังจะขับรถออกมาสองคนนี้กำลังเข้าบ้านพอดี ไอ้โรมเลยอาสาขับรถให้เพราะกลัวว่าผมจะสติหลุดแล้วเกิดอะไรขึ้นไปอีกคน ตลอดทางจนมาถึงโรงพยาบาลผมเอาแต่นั่งนิ่งบีบมือตัวเองและภาวนาขอให้ใหญ่ปลอดภัย

อย่าเป็นอะไรไปอีกคนเลย

การสูญเสีย...รับไม่ไหวแล้ว

เป็นไอ้โรมอีกครั้งที่อาสาไปติดต่อกับเจ้าหน้าที่ เพราะผมและคนเล็กยังร้องไห้ตั้งสติไม่ได้เหมือนเดิม จากนั้นมันก็พาเราไปยังห้องห้องหนึ่ง ซึ่งมีร่างที่หลับสนิทของใหญ่นอนอยู่ในนั้น

“ใหญ่! ฮืออออออ อย่าทิ้งซายน์ ซายน์ขอโทษ ใหญ่” ทันทีที่เห็นผมก็ถลาเข้าไปหา จับมือเขาเอาไว้ไม่กล้าแตะตรงไหนแรงๆทั้งที่อยากกอดใจแทบขาด แต่กลัวจะทำเขาเจ็บ

กี่คนแล้วที่ผมต้องเสียไปจากอุบัติเหตุแบบนี้ พ่อ แม่ พี่เขย...ขออย่าให้เป็นคนรักอีกคนเลย

“ไอ้ซายน์ ใจเย็นๆ” ไอ้โรมจับไหล่ผมไว้ด้วยมือข้างที่ว่าง มันกอดคนเล็กเอาไว้ทั้งตัว ปลอบแฟนที เพื่อนทีด้วยสีหน้าลำบากใจ

“แต่ใหญ่...ฮึกก”

“โอ้ยย ทั้งน้าทั้งหลานเหมือนกันไม่มีผิด อย่าดราม่าได้ไหมวะ กูถามพยาบาลมาแล้ว เขาบอกว่าอาการมันไม่หนักแค่มันหลับเพราะอ่อนเพลียกับเมา เดี๋ยวมันก็ฟื้น!

ปริบๆ

“อะ อ้าว” คนเล็กกับผมทำหน้าเอ๋อใส่กัน มองกันตาปริบๆ น้ำตาที่ไหลเหมือนท่อประปาแตกเมื่อกี้หยุดอย่างกับมีคนมาปิดก๊อก

“พี่โตไม่ได้เป็นอะไรมากเหรอพี่โรม...ตะ แต่น้าซายน์บอกว่าพี่โตรถคว่ำนี่”

“ก็...โรงพยาบาลโทรมาบอกแบบนั้น” ผมแก้ตัวเสียงอ่อย

“คนที่กูไปถามเป็นพยาบาลคนเดียวกับที่โทรหามึง เขาบอกว่ามึงฟังแค่นั้นก็วางไปเลย เลยไม่ทันบอกว่าเขาแค่โทรมาตามให้กรอกเอกสารแล้วรับตัวคนเจ็บกลับบ้านพรุ่งนี้”

“....” คงไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกผมตอนนี้...แม้แต่คนเล็กหลานรักยังถอยห่างจากผมก้าวหนึ่ง มองด้วยสายตาประมาณว่า

น้าซายน์โว้ยยยย

“มึงนะมึงโวยวายจนคนอื่นใจคอไม่ดีไปด้วย แต่กูก็เข้าใจแหละ มึงคงตกใจมาก” ไอ้โรมถอนหายใจใส่หน้าผม มันเหลือบมองใหญ่ที่นอนนิ่งแล้วก็หันกลับมา “คืนนี้มึงเฝ้ามันอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน กูกับตัวเล็กจะกลับไปบอกข่าวพี่แซนที่บ้านก่อน ป่านนี้คงเป็นลมไปหลายรอบแล้วมั้ง พรุ่งนี้จะมารับ”

“อือ ฝากด้วยนะ” ผมไม่เถียง ไม่กล้ามองตาเพื่อนสนิทกับหลานชายด้วยซ้ำ ปุ่มอีโมติค่อนอับอายอยู่ตรงไหน ซายน์ต้องการ นาววว

 


ใหญ่ตื่นขึ้นในตอนเช้าหลังจากคุณหมอตรวจเรียบร้อยก็บอกให้กลับบ้านได้ อาการภายในไม่มีอะไรผิดปกติ ส่วนภายนอกก็มีบาดแผลฟกช้ำตามร่างกายทั่วไปไม่สาหัส

คู่กรณีก็ไม่มีเพราะเจ้าตัวเมาแล้วขับรถชนเสาไฟฟ้าแต่คงต้องรับโทษไปตามกฎหมายหลังจากหายดีแล้ว เรื่องจ่ายค่าปรับทำเสาไฟฟ้าใหม่ผมก็โทรไปขอให้เลขาฯของใหญ่จัดการพร้อมกับลางานให้(อีกแล้ว)

ตั้งแต่ที่เขาตื่นกระทั่งถึงบ้าน ใหญ่ยังไม่พูดอะไรกับผมสักคำ สายตาเย็นชา ใบหน้าเรียบตึง พูดง่ายๆคือเขาทำเหมือนผมเป็นอากาศ ซึ่งผมเองก็ไม่คิดจะโกรธใหญ่เลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนหน้านั้นผมพูดจาใจร้ายกับเขาไปเยอะ จะโกรธกันก็ไม่แปลก ผมยังดูแลเขาอย่างดีเหมือนเดิม ป้อนข้าวป้อนยาเช็ดตัวรวมถึงเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ให้

เสร็จเรียบร้อยคนงอนก็พลิกตัวหันหลังหลับใส่ผมเลย

“ซายน์ คนโตเป็นยังไงบ้าง” พี่แซนใช้ไม้ค้ำประคองตัวเองเข้ามาในห้อง ชะเง้อคอมองลูกชายด้วยสายตาเป็นห่วง ผมรีบเข้าไปประคองพามานั่งที่เก้าอี้ของตัวเองที่วางอยู่ข้างเตียงของใหญ่

“หลับไปได้หลายชั่วโมงแล้วครับ เดี๋ยวก็ได้เวลากินข้าวอีกครั้งแล้ว”

“เป็นเพราะพี่” น้ำเสียงเสียใจทำให้ผมบีบมือพี่แซนเอาไว้ ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงหันหน้าเข้าหาพี่สาว

“อย่าคิดมากสิ ซายน์บอกแล้วไงว่าใหญ่...เอ่อ คนโตไม่ได้เป็นอะไรมาก”

“หึหึ จะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ” พี่แซนส่งสายตาแซวเล็กน้อย ที่เปลี่ยนเรียกคนโตทั้งที่ไม่ชินปากเพราะรู้ดีว่าพี่แซนไม่ชอบให้เรียกชื่ออื่นนอกจากชื่อที่เป็นคนเธอตั้งให้

เราคุยกันต่ออีกเล็กน้อยคนเจ็บก็เริ่มขยับตัว พี่แซนส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับลูกชาย ยกมือขึ้นลูบเส้นผมสีดำหนานุ่ม คนเป็นแม่ ไม่ว่าเมื่อไหร่ลูกก็ยังเป็นเด็กในสายตาเสมอ

“ตื่นแล้วเหรอลูก”

“แม่ เดินมาเหรอครับ” เสียงแหบอย่างคนเพิ่งตื่นนอน เจ้าของร่างใช้สายตามองกลับในแบบเดียวกัน ทั้งอ่อนโยนและห่วงใย แต่พอเหลือบมาเห็นผมก็ทำหน้าบึ้งตามเดิม

“จ้ะ แม่เป็นห่วง ไม่ปวดหัวหรือตรงไหนใช่ไหมคนโต”

“ไม่ครับ เจ็บแค่ตรงหน้าท้องนิดหน่อย แต่แม่ไม่ต้องห่วงนะ”

“อือ ถ้าอย่างนั้นก็ทานข้าวทานยาก่อนนะ ใกล้ได้เวลาพอดี จะได้ทายาที่แผลฟกช้ำด้วย คราวหลังไม่เอาแล้วนะคนโต ขับรถทั้งที่เมาไม่ได้สติอย่างนี้ รู้ไหมว่าแม่แทบจะตายให้ได้ตอนได้ยินข่าว...แค่พ่อของลูก...” พี่แซนพูดต่อไม่จบประโยคพร้อมสะอื้นเมื่อคิดถึงพี่นพ คนเป็นลูกคว้ามือแม่มากุมเอาไว้ รู้สึกเสียใจไม่ต่างกัน

“ครับ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว ผมขอโทษนะแม่”

“ทำอะไรต้องมีสติให้มากกว่านี้รู้ไหม ดีแค่ไหนแล้วที่เจ็บเท่านี้ เราทุกคนเป็นห่วงลูกแล้วก็รักลูกมากนะ...โดยเฉพาะน้าซายน์”

!!

ใหญ่ดูอึ้งๆ เผลอหลุดมาดขรึมที่ตัวเองสร้างใส่ผมไปเลย พี่แซนก็แค่หัวเราะแล้วลุกขึ้นไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มต่อจากนั้น คนงงก็ปล่อยให้งงต่อไป

“แม่ก็จะไปทานข้าวทานยาแล้วเหมือนกัน” แล้วก็หันมาคุยกับผม “ซายน์ดูแลคนโตเถอะ พี่มีพยาบาลพิเศษเตรียมของรออยู่ที่ห้องแล้วไม่ต้องห่วง ฝากเด็กดื้อด้วยนะ”

“ครับ เดี๋ยวซายน์ไปส่งที่ห้อง” ผมทำท่าจะลุกไปประคอง แต่พี่แซนโบกมือห้าม บอกว่าห้องอยู่ไม่ไกล จะหัดเดินเองจะได้หายเร็วๆ ผมเลยยืนส่งแค่หน้าห้องเห็นพี่แซนเข้าห้องนอนตัวเองไปแล้วก็กลับมาที่เตียงตามเดิม

“ทำไม? แม่?”

“ใหญ่” ผมขึ้นไปบนเตียง ทิ้งตัวลงนอนตะแคงไปหาเขาและกอดเอวสอบเอาไว้ ซุกใบหน้าลงกับอกกว้าง “ซายน์ขอโทษ ขอโทษจริงๆ”

“ซายน์? นี่มันอะไร”

“ซายน์ผิดเองที่ทำให้ใหญ่เป็นแบบนี้ ตอนที่โรงพยาบาลโทรมาบอกว่าใหญ่เกิดอุบัติเหตุ ซายน์แทบจะเป็นบ้า ซายน์รับความสูญเสียไม่ไหวอีกแล้วโดยเฉพาะกับคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตอย่างใหญ่”

“....”

“ยกโทษให้ซายน์ อย่าโกรธซายน์อีกเลยนะ...ขอโอกาสให้ซายน์ได้แก้ตัวอีกครั้ง ครั้งนี้จะไม่ทำให้เสียใจอีกแล้ว”

“...”

“จริงๆ” ผมยืนยันด้วยสายตามั่นคง

รู้ตัวว่าที่ผ่านมาทำร้ายใจของผู้ชายที่รักผมมากคนนี้ไปแค่ไหน ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บปวด แต่ก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ นอกจากทำวันต่อไปข้างหน้าให้ดีที่สุดเป็นการแก้ตัว

“แล้ว...ไม่กลัวแม่รู้แล้วเหรอ”

“พี่แซน...รู้แล้ว”

“ฮะ!

“ใช่ พี่แซนรู้” แล้วผมก็เล่าทุกอย่างให้ใหญ่ฟัง ทั้งเรื่องที่ตอนนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราพี่แซนได้ยินสิ่งที่เราคุยกันแต่คิดว่าตัวเองอาจจะแค่ฝันเลยไม่แน่ใจและทดสอบเราสองคน “เรารักกันได้แล้วใหญ่ เรารักกันได้แล้วนะ”

“จริงเหรอ” ใหญ่ยังทำหน้านิ่งหลังจากตกใจจนช็อกไปเสร็จแล้ว

“เรารักกันได้แล้วนะใหญ่”

“ถ้าแม่ไม่ยอม ซายน์คงผลักผมไปตลอดชีวิตเลยใช่ไหม”

“มันไม่ถึงขนาดนั้น” ผมตอบคำถามตามความจริงหลังสะอึกไปเล็กน้อย “ช่วงนี้พี่แซนยังไม่หายป่วยดี ฉันยังแค่ไม่อยากจะให้พี่แซนมาเครียดกับเรื่องของเราจนล้มไปอีกครั้ง แต่จะให้เลิกกับนายไปเลยฉันก็ทำไม่ได้ หลายปีมานี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ต่อให้ฉันฝืนตัวเองหรือทำใจแข็งยังไงตัวเองก็ไม่เคยมีความสุขเท่ากับตอนที่มีนายอยู่เคียงข้าง ไม่ว่ากี่ครั้งก็กลับไปใจอ่อนกับนายอยู่ดี”

“เลยเลือกแม่แล้วทำร้ายจิตใจผม?”

“นายไม่รักแม่เหรอ?” พอสวนกลับคำถามด้วยคำถาม คนฟังก็สะดุดบ้าง ผมรู้ว่าใหญ่เข้าใจเหตุผลทุกอย่างเพียงแค่เขาไม่อยากจะยอมรับความจริงว่าเรารักกันไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาเห็นแก่ตัว

ถ้าเรื่องนี้ใครจะเห็นแก่ตัวที่สุด คนๆนั้นน่าจะเป็นผม

ที่ทำร้ายเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะความอ่อนแอของตัวเอง...ผมตัดเขาไม่เคยขาดสักครั้ง

“ผมแค่อยากมีทั้งแม่...แล้วก็ซายน์ ผมรู้ว่าผมเป็นลูกที่เลวแค่ไหน แต่ผมอยากมีคุณอยู่เคียงข้าง ผมพร้อมจะคุยกับแม่เอง แค่ให้คุณยอมรับและฝ่าฟันเรื่องนี้ไปด้วยกัน”

“นายเป็นคนสำคัญสำหรับฉันนะใหญ่ แต่พี่ก็เป็นครอบครัวคนเดียวที่ฉันเหลืออยู่ ตอนที่เกือบจะเสียพี่แซนไปมันทั้งเครียดทั้งกดดัน และฉันก็ไม่อยากให้พี่แซนช็อกกับเรื่องของเราในที่กำลังรักษาตัว”

“ถ้าอย่างนั้นซายน์จะทำยังไง ถ้าตอนนี้แม่ไม่ให้เราคบกัน”

“คงต้องรอพี่แซนหายดีก่อน แล้วค่อยลักพาตัวนายดีไหม”

“ผมไม่ตลก” ใหญ่ยังคงทำหน้าตึงเย็นชาไม่เปลี่ยน

นั่นทำให้ผมใจคอไม่ดีเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยสายตานั้นก็ไม่ได้แสดงออกว่าเกลียด พอจะทำให้ใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง แล้วคนอย่างซายน์ไม่เคยมีการง้อแบบสลดหรอก

ในเมื่อพูดดีๆไม่ฟัง มันต้องอ่อย อ่อย และอ่อยเท่านั้น

“พูดจริงทั้งนั้น เราก็ทำเป็นน้าหลานที่สนิทกันมากๆ ฉันย้ายไปอยู่คอนโดฯนายก็แวะไปหาบ้าง ไม่ดีหรือไง ตื่นเต้นดีออก” ผมกรีดปลายนิ้วลงไปที่แผ่นอกแน่น สะกิดเอากระดุมเสื้อนอนหลุดออกไปสองสามเม็ด ช้อนสายตาขึ้นมองคนที่ขบสันกรามจนแน่น ส่งสายตาคาดโทษกลับมาให้

“ซายน์ ผมโกรธอยู่”

“อือ ก็โกรธสิ...” วางฝ่ามือลงไปที่เหนืออก ลูบไล้แผ่วเบา “เดี๋ยวง้อเอง”

“ให้ตาย ให้ผมได้ชนะอะไรคุณบ้างเถอะ” คนประกาศยอมแพ้ตวัดวงแขนรัดรอบเอว รั้งให้ร่างกายของเราสองคนใกล้ชิดกัน ผมหัวเราะชอบใจ เลื่อนมือลงมาที่หน้าท้องซึ่งมีรอยเขียวช้ำจากการที่เขาเอามันไปกระแทกกับพวงมาลัยรถ ลูบวนคล้ายกับจะปลอบโยนบริเวณนั้น

“ชนะสิ...ใหญ่ชนะซายน์อยู่แล้ว”

“เรื่อง?”

“ชนะใจไง”

“หืม?” เค้าป่วยเริ่มเจ้าเล่ห์ มุมปากกระตุกยิ้มร้าย ดวงตาเป็นประกายรู้ทัน รอฟังสิ่งที่ผมกำลังจะบอก และรู้สึกว่ามันจะเป็นครั้งแรกที่ผมเอ่ยปากบอกเขาตรงๆ

ซายน์รักใหญ่...รักคนโต...รักที่สุดเลยครับ”

“ผมก็รักซายน์...เท่าชีวิต” เขากระซิบบอกรักเสียงทุ้ม หากกลับหวานหูสำหรับคนฟังอย่างผม เรากอดก่ายหยอกล้อกันอย่างอ้อยอิ่งบนเตียง ด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความสุข

ความสุขที่ได้มาอย่างแท้จริงสักที


END

ปิดที่ 37 ตอนจริงๆด้วย

เรื่องนี้มีตอนพิเศษในเล่มที่ไม่ได้อัพลงเวป เกี่ยวกับชีวิตหลังจากนี้ด้วยนะคะ

ตีพิมพ์กับสนพ.นานาฯ ค่ะ น่าจะช่วงปลายปี ใครสนใจจะมาแจ้งข่าวอีกครั้งนึงเด้อ

เรื่องนี้เกิดจากความอยากลองแนวincest

แต่งไปแต่งมากลายเป็นเรื่องที่เราชอบมากที่สุดไปซะงั้น แม้จะไม่ถนัดเท่าไหร่ก็ตาม

ขอบคุณที่ติดตามจริงๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 692 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #2303 Poonnapaming (@Poonnapaming) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 19:45
    ขอบคุณนะคะไรท์

    ชอบมากๆเลย
    #2303
    0
  2. #2300 P'Oil (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 16:24

    เกือบไปแล้ว ก็ยังร้องอยู่ดีเขาได้รักกันดีๆแล้วกว่าจะผ่านมาได้ ปริ่มค่ะ

    #2300
    0
  3. #2293 Parn Mml (@puap) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 23:58
    ดีมากเลยค่ะ แต่อยากเอาความหวานต้นเรื่องมาโปะท้ายเรื่องบ้าง จะร้องไห้แล้วค่าาาาฮือ
    #2293
    0
  4. #2287 abcdefg77 (@abcdefg77) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 05:20
    ขอบคุณมากๆค่าาา
    #2287
    0
  5. #2286 _PRAWINA (@loveprawina) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 01:10
    เค้าตามอ่านทุกเรื่องเลย ชอบแนวนี้มากๆอ่ะ ไรท์เก่งมากจ้าาาาาาาาาา
    #2286
    0
  6. #2282 กช_วิรุฬห์ (@aoffyaoffy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:43
    กราบงามๆเลย
    #2282
    0
  7. #2279 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:21

    เย่! https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png มีค.สุขจริงๆสะทีน้า ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆแล้ว

    #2279
    0
  8. #2244 kratenlover (@nbunpeng) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:59

    ลุ้นตอนจบเรื่องนี้แทบแย่เลยค่ะ และสุดท้ายไรท์ก็จบเรื่องวุ่นวายทั้งหลายลงได้อย่างสวยงามลงตัวที่สุด รักเลยค่ะ

    #2244
    0
  9. #2238 bbchnd (@bbchnd) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 13:17
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #2238
    0
  10. #2235 mildneet (@maay08822052623) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 01:22
    นิยายดีมากเลยชอบมากก> <ชอบทุกคนเลยยย
    #2235
    0
  11. #2231 jentookjai (@jentookjai) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:55
    ขอบคูมนิยายดีๆน้าาา
    #2231
    0
  12. #2230 Phan_126 (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:31

    ขอบคุณนะคะสำหรับนิยายดีๆๆแบบนี้ สู้ๆๆนะรอเรื่องต่อไปจ้า
    #2230
    0
  13. #2228 nutwu (@nutwu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 13:55

    น่ารักกกมากก ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ
    #2228
    0
  14. #2227 อ้อยใจ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:17

    รอเล่มนะคะ ยังงัยฝากแจ้งด้วยค่ะ ในทวิตก็ได้นะคะ

    #2227
    0
  15. #2223 loveJKForever (@loveJKForever) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 07:25
    ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้นะคะไรท์
    #2223
    0
  16. #2222 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 06:56
    ไม่อย่าให้จบเลย หลากหลายอารมณ์มาก ขอบคุณค่ะ
    #2222
    0
  17. #2221 Archinkp (@krislu123) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 06:17
    แงงงง ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2221
    0
  18. #2220 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 04:43

    ขอบคุณจ้ะไรท์ สนุกมากๆค่ะรอติดตามเรื่องต่อไปค่ะ
    #2220
    0
  19. #2219 แมวว (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 03:56

    ขอบๆๆๆๆๆคุณๆๆๆๆๆๆๆ ไรท์ เขียนกี่เรื่องๆ ก้อสนุก

    #2219
    0
  20. #2218 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 03:32
    รักกันนานๆนะ ลุ้นมาตั้งนาน ดีใจ
    #2218
    0
  21. #2217 AE0404 (@airplane0330) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 01:46

    สนุกมากเลยค่ะ ติดตามลุ้นมาตลอด ขอบคุณมากนะคะที่แต่งเรื่องสนุกๆให้อ่าน รอติดตามเล่มคร้าาา
    #2217
    0
  22. #2216 zesas (@zesas) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 01:25

    ขอบคุณที่สร้างสรรค์เรื่องดีๆให้อ่านนะคะ

    #2216
    0
  23. #2215 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 01:25
    จบอย่างมีความสุขทุกคน ชอบจัง ดราม่ามาหลายตอนแล้ว พอจบแอบมีมุขให้ขำด้วยอะ รักไรท์จัง
    #2215
    0
  24. #2214 180126 (@180126) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:29

    ชอบมากรักเรืองนี้https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #2214
    0
  25. #2213 I'm not that good (@9090765) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:15

    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2213
    0