#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 154,217 Views

  • 2,339 Comments

  • 4,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,430

    Overall
    154,217

ตอนที่ 3 : #กลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1357 ครั้ง
    16 เม.ย. 62


"โอ๊ยยย ให้มันได้อย่างนี้สิ มีลูกก็เหมือนไม่มีแต่ละคนใช้ไม่ได้เลยสักคน" ผู้หญิงวัยสี่สิบต้นๆที่บ่นเหมือนคนแก่กดโทรศัพท์แรงขึ้นด้วยความโมโห ผมนั่งมองภาพนี้มาสักพักแล้ว เริ่มมองรอบตัวก็รู้สึกว่าควรต้องเตือนสักหน่อย

"เบาๆหน่อยพี่แซน คนมองแล้ว"

"ก็ดูสิ หลานซายด์แต่ละคน นัดไม่เป็นนัด" พี่แซนเบาเสียงลงแต่ความโกรธไม่ได้ลดลง บ้านผมคือสปอยลูกเก่งมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งผมเป็นน้องชายที่ตามใจพี่แล้วรายนี้ยิ่งถูกสปอยหนักจนจะเอาอย่างใจให้ได้ทุกอย่าง

ผมว่าผมเอาแต่ใจแล้วยังสู้พี่แซนไม่ได้เลย

"เด็กวัยรุ่นก็งี้แหละ อาจจะมีธุระอะไรหรือเปล่า"

"ธุระอะไรจะสำคัญกว่าครอบครัว!" ดวงตากลมสวยตวัดขึ้นมองผมดุๆ "เพราะซายด์แหละเลี้ยงหลานตามใจ โตขึ้นมาถึงได้เอาแต่ใจไง คิดอยากจะทำอะไรก็ทำ"

อ้าว ทำไมมาโทษผมวะ

"พี่ ซายด์เลี้ยงคนโตกับคนเล็กก็ตอนเกิดใหม่จนถึงเจ็ดขวบเองนะ" พูดไว้แค่นั้นไม่ต่อให้จบประโยคเพราะกลัวว่าจะโดนงับหัวเอา ลืมไปว่าผมเลี้ยงหลานมาแต่พี่สาวก็เป็นคนที่เลี้ยงผมตอนเด็กๆเช่นกัน

"จะบอกว่าพี่เลี้ยงลูกไม่ดีล่ะสิ พี่นพต่างหากล่ะที่ให้ท้ายลูก อะไรก็ลูกเป็นผู้ชาย ลูกโตแล้ว โตที่ไหนกันคนโตเพิ่ง17 ส่วนคนเล็กก็15เองนะ" พอโทษผมไม่ได้พี่แซนก็หันไปโทษสามีตัวเอง

"พี่นพก็พูดถูก ที่ต่างประเทศน่ะเด็กวัยนี้คือโตแล้วทั้งนั้น อย่างคนโตนี่ก็อ่อนกว่าตอนซายด์จะไปเรียนต่อเมืองนอกแค่ปีเดียวเองนะพี่แซน"

"เราก็เข้าข้างหลาน พวกผู้ชายนี่ทำไมเข้าข้างกันเอง พี่น่าจะมีลูกสาวบ้างสักคน ทุกคนไม่มีใครเข้าข้างพี่เลย" พี่แซนบ่นอย่างหัวเสีย มือก็กดโทรศัพท์พยายามจะติดต่อลูกชายสักคนให้ได้

พี่แซนนัดผมมาทานข้าวนอกบ้านเพื่อเลี้ยงต้อนรับที่ผมกลับจากต่างประเทศหลังจากไม่ได้กลับเลยตลอดสิบปีและฉลองที่จะย้ายมาอยู่ไทยถาวรด้วย ผมปลื้มใจนะที่พี่สาวนับผมเป็นคนในครอบครัว ชวนครอบครัวตัวเองมาทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา พี่นพพี่เขยบอกแล้วว่าติดประชุมสำคัญไม่สามารถปลีกตัวได้อันนี้พี่แซนกับผมเข้าใจ

แต่ลูกชายทั้งสองคนที่รับปากดิบดีว่าจะมาด้วยนี่สิ

ผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นเลยทั้งคนเล็กคนโต

"เออ แล้วทำไมพี่แซนไม่จัดน้องให้คนโตกับคนเล็กเพิ่มล่ะ เผื่อจะได้ลูกสาว" แล้วจะได้ไม่มีเวลาว่างมาบ่นด้วย ผมแอบต่อท้ายประโยคในใจแต่ถึงอย่างนั้นพี่แซนก็เงยหน้ามาจ้องเหมือนรู้ทัน

"พี่อายุตั้งขนาดนี้แล้วจะไปมีลูกอีกได้ยังไง หรือเราจะมีลูกให้พี่ล่ะ" นั่นไง ประชดใส่อีกจนได้ พี่แซนก็รู้ดีว่าผมไม่ได้ชอบผู้หญิง แรกๆก็ทำใจยอมรับไม่ได้เท่าไหร่แต่เพราะว่าเราเหลือกันแค่นี้ก็เลยไม่สามารถตัดพี่ตัดน้องกันได้ หลังๆถึงได้ทำใจไปเอง แต่อย่าให้มีจังหวะนะ พี่แกแซะไม่ยั้ง

"......." ผมนั่งเงียบคิดว่าไม่เถียงอะไรเพิ่มจะดีกว่า คนขี้บ่นแต่ก็ขี้ใจอ่อนด้วยเห็นผมเงียบเลยไม่บ่นต่อ จังหวะเดียวกับที่มีเด็กหนุ่มรูปหล่อเดินตรงมาที่โต๊ะเราพร้อมรอยยิ้มหวานประจบเอาใจพอดี

"แม่คร้าบบบบ" เด็กหนุ่มวัยกำลังโตทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ข้างพี่แซน ยกสองมือขึ้นกอดเอว ซบหน้าลงกับไหล่ส่งเสียงออดอ้อน

เพียะ

"ไม่ต้องมาประจบ ทำไมมาช้าห้ะ แม่โทรไปก็ไม่รับสาย" พี่แซนตีเพียะลงบนแขนแข็งแรงพร้อมกับบ่นด้วยเสียงที่เข้มแต่ไม่ได้ดุแรงอะไร ก็อย่างนี้แหละรักลูกมากจนต่อว่าไม่ค่อยลง

แล้วก็มาแอบบ่นเอากับผมกับสามีแทนไง

ถ้าจัดลำดับความสปอยลูก ผมว่าพี่นพไม่ได้อันดับหนึ่งหรอก พี่แซนต่างหาก

"โธ่ ก็รถมันติดนี่นา นี่ก็รีบสุดๆแล้วนะ"

"ถ้ารู้อย่างนั้นทำไมไม่ออกบ้านมาพร้อมแม่ล่ะ จะได้ไม่สายอย่างนี้ไง น้าเรามารอตั้งนานแล้วนะ"

"นัดตั้งเที่ยงแม่ออกบ้านตั้งแต่แปดโมงใครจะตื่นไหวกันล่ะ" เด็กหนุ่มพูดจบก็รีบหันหน้ามาทางผม พอเห็นหน้ากันชัดๆเราทั้งสองคนก็ต่างตาโตใส่กัน

นี่มัน...

"คนเล็ก?" ผมเดาจากหน้าตา ถึงจะสูงประมาณหนึ่งแต่หน้าตายังอยู่ในระดับมัธยมแบบนี้ก็น่าจะเป็นคนเล็กแน่นอน

อ้อ คนเล็กกับคนโตคือชื่อเล่นของหลานผมเองนะครับ

"ว้าวววว นี่น้าผมเหรอน่ารักจัง สวัสดีครับ" คนเล็กยิ้มกว้างท่าทางเป็นมิตรที่ผมพอมองออกว่ากะล่อนพอดู ยกมือรับไหว้หลานแล้วก็มองสำรวจไปด้วย

"โตขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยคนเล็ก น้าจำได้ว่าครั้งสุดท้ายตัวยังไม่ถึงเอวน้าเลย" เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ ...อ่าไม่ ผมจะไม่บ่นเป็นคนแก่สิ

"แน่ล่ะ ตอนเราไปคนเล็กเพิ่งจะห้าขวบเองนี่ แล้วก็ไม่กลับมาเยี่ยมหลานบ้างเลย" โดนพี่สาวแซะไปอีกรอบเรื่องไม่ยอมกลับไป ผมยิ้มแต่ไม่เถียง รู้ดีว่าพี่แซนก็บ่นไปงั้น เราคุยกันเข้าใจแล้วว่าพอเรียนจบตรีที่โน่นผมก็เริ่มงานทันทีและงานก็ยุ่งจนไม่มีเวลาที่จะกลับมา บวกกับยังวัยรุ่นและตื่นตากับอะไรใหม่ๆ มีหลายอย่างที่ผมอยากทำจนไม่ได้คิดที่จะกลับด้วย

ไม่ใช่ไม่ห่วงพี่แซนนะ แต่พี่ก็มีครอบครัว มีสามีและลูกๆที่น่ารัก เลยคิดว่าอีกสักพัก...อีกสักพักมาจนสิบปีนี่แหละ

เออ แอบรู้สึกผิดละ

"คนเล็กเรียนชั้นไหนแล้ว" ผมแกล้งเบี่ยงประเด็นไปคุยกับหลานแทน

"ม.3 จะขึ้นม.4 ครับ แม่บอกว่าน้าทรายจะย้ายมาอยู่บ้านเราเหรอครับ"

"ครับ พูดให้ถูกก็ย้ายมาอยู่เมืองไทยน่ะ" ผมยิ้มให้กับหลาน ไม่ได้ทักท้วงกับชื่อเรียกตัวเองที่เพี้ยนไปนิดหน่อย เมื่อก่อนคนโตกับคนเล็กยังเด็กมาก เรียกชื่อผมตามประสาเด็กที่ออกเสียงภาษาอังกฤษไม่ได้ ก็เรียกน้าทราย พอโตแล้วก็น่าจะชินปากเรียกแบบเดิม

หรือไม่ก็อาจจะคิดว่าผมชื่อทรายที่แปลความหมายมาจากชื่อของแม่ตัวเองล่ะมั้ง

เอาเถอะคล้ายๆกัน ท้วงไปหลานจะอายเปล่าๆ

"พี่บอกแล้วให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน พี่จะได้ไม่เหงา พี่นพก็งานยุ่งตลอด เด็กสองคนก็ติดเที่ยวติดเพื่อนบ้านช่องไม่ค่อยกลับเท่าไหร่" นี่ไง พี่แซนก็วกกลับมาเรื่องนี้จนได้

"แล้วคนโตล่ะครับ" เพราะสนิทและรู้จักนิสัยพี่สาวดีผมเลยรีบเบี่ยงประเด็นไป พี่แซนค้อนอย่างรู้ทันเช่นกันเลยหยิบโทรศัพท์มากดอีกรอบ ปากก็บ่นลูกชายคนโตกับลูกชายคนเล็กไปด้วย

"พี่เรานี่ยังไง ป่านนี้ยังไม่มา รู้รึเปล่าว่าพี่คนโตไปไหนห้ะคนเล็ก"

"ไม่รู้สิฮะ ตอนกำลังจะออกจากบ้านเห็นพี่เขาออกมาก่อนหน้าผมนิดนึงก็คิดว่าจะมาถึงก่อนแล้ว"

"แล้วทำไมคนเล็กไม่มาด้วยกันเลยเล่า เนี่ยโทรศัพท์ก็ไม่ยอมรับสาย" พี่แซนกำลังจะอ้าปากบ่นต่อ แต่เหมือนว่าปลายสายมีการตอบรับ "คนโต อยู่ไหนแล้วลูก"

ในที่สุดหลานชายคนโตผมก็ยอมรับสายสักที ผมกับคนเล็กแอบลอบสบตากันแล้วถอนหายใจเบาๆ

"นี่แม่รออยู่ที่ร้านกับน้าแล้วก็น้องนานแล้วนะ....ได้ยังไง!" เสียงตะโกนไม่เบานักจากพี่แซนทำให้ผมกับหลานชายแอบสบตากันอีกรอบ ถึงจะไม่ได้ติดต่อกันนับสิบปีแต่คงจะเป็นสายใยน้าหลานล่ะมั้ง เราถึงคุยกันผ่านสายตาแล้วเข้าใจ

เกิดเรื่องอะไรอีกแน่ๆ

"หมายความว่ายังไงคนโต นี่คุยกับแม่ให้รู้เรื่องก่อนนะ น้าซายด์มารอที่ร้านแล้วจะติดธุระได้ยังไง....อย่างน้อยก็แวะมาก่อน คนโต คนโต ฮัลโหล"

ปัง!

เฮือก

โทรศัพท์ถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะ รังสีนางมารเปล่งประกายเข้มข้นจนพวกเราสะดุ้งกันอีกรอบ คนเล็กที่รับมือแม่ได้ดีกว่ารีบโอบกอดเอวเอาใจทันที

"ใจเย็นๆนะฮะแม่"

"ดูพี่เราสิ! น้ากลับมาทั้งทีแต่กลับไม่ยอมมา ใช้ได้ที่ไหนกันคนเล็ก!"

"เบาๆสิแม่ คนมองแล้ว แล้วก็เรียกเล็กว่าเล็กเฉยๆไม่ได้เหรอ" เด็กกำลังโตเอ่ยเสียงเบาสีหน้าขัดเขินเล็กน้อย

"ทำไม ชื่อที่แม่ตั้งให้มันน่าอายตรงไหนกัน ออกจะน่ารัก ทั้งเราทั้งพี่เรานี่มันยังไงกันห้ะ มีชื่อน่ารักๆให้กลับไม่ชอบ" ถ้าเป็นผมก็คงไม่เอาเหมือนกัน ตอนเด็กๆก็อาจจะน่ารักอยู่หรอก แต่โตขึ้นจะให้มาเรียกแบบนี้มันก็....นะ

ที่จริงชื่อเต็มๆของสองพี่น้องน่ารักกว่านี้อีกนะ คือ พี่คนโต กับ น้องคนเล็ก

มุ้งมิ้งดีจัง เหอะๆ

"ก็ดี แต่มันยาวไงแม่ เรียกเล็กเฉยๆก็ได้ไง พี่เองก็อยากให้แม่เรียกว่า...."

"ไม่เอา!!" พี่แซนขัดขึ้นก่อนลูกคนเล็กจะพูดจบตามนิสัยที่ถูกสปอยมาตลอด "ชื่อดีๆที่แม่ตั้งให้ก็ต้องใช้ แม่ไม่เรียกชื่ออื่นเด็ดขาด ต้องเป็นคนโตกับคนเล็กเท่านั้น....หรือจะให้แม่เรียกน้องคนเล็กดีล่ะ"

"โอเค คนเล็กก็คนเล็กครับ ได้โปรดอย่ายาวไปกว่านี้เลย" สุดท้ายเจ้าของชื่อก็ยกมือยอมแพ้

"ฮ่ะๆๆ เอาน่า เด็กๆโตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว พี่แซนก็ทำใจเถอะ นี่หลานโตมาหน้าตาออกจะหล่อออกจะแมนต้องอยากจะมีชื่อเท่ๆมากกว่าน่ารักเป็นธรรมดา" ผมพูดกลั้วหัวเราะให้บรรยากาศดีขึ้น คนเล็กแอบยกนิ้วโป้งให้ด้วย

"แต่เรื่องที่ไม่มานี่พี่ไม่ยอมแน่ๆ กลับไปต้องจัดการ"

"เห็นตอนออกจากบ้านหิ้วกระเป๋าออกไปด้วย อาจจะไม่กลับบ้านง่ายๆหรอกมั้งฮะ คงจะวันจันทร์โน่นเลยเปล่า" คนเล็กพูดไปก็ทำหน้าเครียด ผมเดาว่าวันนี้วันเสาร์กว่าพี่ชายจะกลับบ้านมาแม่คงบ่นตัวเองแทนไปอีกหลายวัน

"อะไรนะ!! ไปไหน ทำไมจะไปค้างข้างนอกไม่บอกแม่"

"เดี๋ยวคงโทรมาบอกแหละ หรือไม่ก็ขอพ่อแล้ว แบบนี้สงสัยติดแฟนชัวร์" คนเล็กบ่นประโยคสุดท้ายเบาๆแต่ก็ยังเข้าหูแม่ตัวเองอยู่ดี

"แฟน? แฟนอะไรกัน คนโตมีแฟนแล้วไม่บอกแม่เหรอ"

"พี่แซน ซายด์ว่าเรามากินข้าวกันดีกว่านะ นี่ก็เกือบบ่ายแล้ว คนเล็ก เอ่อ เล็กหิวใช่รึเปล่า สั่งอะไรเพิ่มได้เลยนะ อาหารที่นี่อร่อยมากน้าชิมแล้ว" ผมรีบดึงความสนใจก่อนจะยาวไปกว่านี้

"แต่คนโต..."

"เอาน่าพี่แซน ยังไงวันอื่นก็ยังมี ซายด์ย้ายมาอยู่นี่ถาวรแล้วต้องได้เจอหลานแน่ๆ ตอนนี้ก็ปล่อยวัยรุ่นเค้าไปก่อนเถอะนะ นี่มาฉลองต้อนรับซายด์ไม่ใช่เหรอ อย่าให้เสียบรรยากาศเลยนะ" พอได้ยินสีหน้าพี่แซนก็คลายลง สุดท้ายก็พยักหน้าเห็นด้วย

"งั้นแม่สั่งอาหารให้เล็กดีกว่า แม่รู้นี่ว่าเล็กชอบอะไร" คนเล็กก็รีบรับไม้ต่อทันที

พี่แซนยอมรับเมนูจากลูกชายคนเล็ก เรียกพนักงานมาสั่งอาหารเพิ่มให้ เจ้าตัวแสบฉวยโอกาสนี้ชะโงกหน้ามากระซิบผมที่ยื่นหูไปฟังเขาตรงกลางโต๊ะอาหารพอดี

"เทพสุดๆเลยน้าทราย น้าทรายเป็นคนเดียวเลยที่เอาแม่อยู่ เล็กยอมเลย"



60%


กว่าจะกลับถึงห้องก็เกือบเย็น หลังกินข้าวเสร็จต้องเอาใจพี่สาวที่หงุดหงิดเรื่องลูกชายคนโตไม่หายไปช็อปปิ้งต่ออีกนิดหน่อย ดีที่เล็กตามมาด้วย รายนี้ขี้อ้อนแล้วก็จับจุดแม่ตัวเองเก่ง ไม่นานพี่แซนก็อารมณ์ดี

เล็กบอกว่าเป็นเพราะผมด้วยล่ะ ปกติแล้วนอกจากสามีก็มีน้องชายอย่างผมที่พี่แซนยอมฟัง

"ครับๆ เอาไว้ครั้งหน้านะแม่ ผมติดธุระจริงๆ..."

เสียงทุ้มๆดังอยู่ไม่ไกลมาก มันขาดหายไปเมื่อผมเลี้ยวออกจากลิฟต์และสบตาเข้ากับบางอย่างที่เป็นเงาดำๆอยู่ตรงหน้าประตูห้องตัวเอง

สิ่งนั้นคือคน...ผู้ชาย

คนที่นั่งเหยียดขากับพื้นพิงผนังหยุดพูดอย่างกระทันหัน เงยหน้าตวัดสายตาคมๆขึ้นมามอง ยิ่งพอเห็นว่าผมแทบจะหยุดอยู่ยืนค้ำหัวเขาตรงหน้าแล้วก็จ้องเอาๆอยู่แบบนั้น ผมได้ยินเสียงที่โวยวายบางอย่างในโทรศัพท์มือถือที่ยังคงค้างอยู่ตรงหูเขาแต่เบาเหมือนเสียงยุงเกินกว่าจะจับใจความได้

ผ่านไปหลายวินาทีเขาก็เอ่ยปากพูดต่อ

"เท่านี้ก่อนนะแม่" และกดตัดสายโดยไม่ฟังทางโน้นเลย

"คุณไปไหนมา" คนถามเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ยันตัวขึ้นจากพื้นมายืนเต็มความสูง ยกเป้ใบใหญ่ขึ้นพาดบ่า เท่จนเกือบน้ำลายไหลถ้าไม่ใช่ได้ยินคำถามไม่เข้าหูนี่ซะก่อน

"มีอะไร" ผมไม่ตอบคำถามไร้สาระพวกนั้น หยุดยืนกอดอกจ้องหน้าตรงข้ามกับเขา

"ผมมารออยู่เกือบทั้งวันเลยนะ วันนี้วันหยุดคุณทำงานด้วยเหรอ...แต่คงไม่ใช่" สายตาคมสำรวจการแต่งกายผมตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็ส่ายหน้า ชุดวันนี้อาจจะไม่เหมาะใส่ไปทำงาน...ถ้าหากว่าผมเป็นพนักงานออฟฟิศล่ะก็นะ

"มีธุระอะไร?" ถามย้ำไปอีกครั้ง แอบปวดหัวเล็กๆเหมือนพูดกันคนละเรื่อง คนนึงพูดเรื่องหนึ่ง อีกคนก็ย้ำอยู่ประโยคเดิม คิดว่าจะไม่มีใครฟังใครแต่สุดท้ายคนที่น่าจะเด็กกว่าก็ยอมตอบ

"ผมมารอน่ะสิ เราต้องคุยกัน"

"นี่ยังไม่จบอีกเหรอ...เอ่อ.." ผมกรอกตาขึ้นฟ้าอย่างใช้ความคิด อีกฝ่ายเหมือนจะรู้ทันชักสีหน้าบึ้งตึงใส่ทันที

"อย่าบอกนะว่าคุณลืมชื่อผมน่ะ"

"ผมไม่มีอะไรจะคุยด้วย หลบไปอย่ายืนขวางทาง" แอบอายเล็กน้อยที่ถูกจับได้ ผมดันอกกว้าง(อืม แข็งโป๊กเลย)ให้พ้นทาง หยิบกุญแจห้องออกมาไข แล้วก็คิดได้บางอย่าง "เดี๋ยวสิ ขึ้นมาบนนี้ได้ยังไงน่ะ ที่นี่มีระบบรักษาความปลอดภัยนี่นา ถ้าไม่มีกุญ..."

อย่าบอกนะว่า

"ไอ้นี่เหรอ?" เด็กเบอร์เจ็ดที่เจอกันวันก่อนหยิบกุญแจที่เหมือนกับที่ผมถืออยู่อย่างกับฝาแฝดออกมาชูตรงหน้า ผมจะคว้าคืนมาเพราะจำได้ว่ามันเป็นกุญแจห้องตัวเองแต่อีกคนก็ไวกว่าดึงหลบกลับไป

"นี่กล้าขโมยกุญแจห้องคนอื่นเหรอ อยากโดนจับเหรอ เอาคืนมานะ!"

"ไม่ จนกว่าซายด์จะยอมคุยกับผมให้รู้เรื่อง"

"ฉันจะแจ้งความ" เรื่องอะไรต้องปล่อยให้ต่อรอง ผมหยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองออกมาทำท่าจะกดโทรหาตำรวจแล้วก็ถูกฉกทรัพย์อีกรอบโดยโจรคนเดิม "นี่!"

"ผมว่าเราคุยกันให้รู้เรื่องดีกว่านะซายด์"

"......" ผมเงียบแต่ไม่ใช่ยอม กำลังจ้องด้วยสายตาเหมือนส่งเข็มพันๆเล่มไปทิ่มแทง ไอ้คนไม่รู้สึกรู้สากลับยกไหล่พูดต่อด้วยเสียงเรียบแฝง..เอ่อ..อ้อน

"เราไปคุยกันในห้องนะครับ ถ้าคุณยังทำเสียงดังเพื่อนบ้านอาจจะแจ้งความจับเราทั้งคู่ ที่นี้คงได้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคู่รักทะเลาะกัน"

"ใครเป็นคู่รักกับนาย" แม้ว่าใจจะกระตุกกับเสียงอ้อนเล็กๆนั่นแต่ไอ้คำสแลงหูนั่นก็ดึงสติผมกลับมาได้ หันไปไขกุญแจห้องแล้วกระทืบเท้านำเข้าไปก่อน คงไม่ต้องหันไปเชิญเข้าห้องหรอกมั้ง เล่นอยากเข้ามาขนาดนี้น่ะ!

"รีบๆพูดแล้วก็รีบๆไป นายต้องการอะไร..." โว้ย ชื่ออะไรวะ

"ใหญ่" เจ้าของชื่อแนะนำพร้อมกับจู่โจมเข้ามาประชิดตัว แววตาหงุดหงิดเล็กๆจ้องมาอย่างคาดโทษ "อย่าลืมอีกเป็นครั้งที่สองนะ"

เออ คงไม่ลืมอีกแล้วล่ะ เกิดมาไม่เคยเจอใครประหลาดเท่านี้เลย

"ตอบมาสิว่านายต้องการอะไร" ผมกระแทกตัวลงบนโซฟา สมองเตรียมคิดตั้งรับกับอีกฝ่าย จำได้ว่าตอนนั้นบอกว่าอยากรับผิดชอบ คงไม่ได้ติดใจแล้วจะมาขอคบกันหรอกนะ

ถ้าเป็นอย่างนั้นบอกได้เลยว่า ไม่! มี! ทาง!

แต่คำตอบของเขาก็ทำให้ผมอึ้งเพราะมันไกลกว่าที่คิดเอาไว้อีก

"ขอย้ายมาอยู่ด้วยสักพักดิ"

"ห้ะ! วะ ว่าอะไรนะ!" ให้ตายเถอะ ตั้งแต่เจอเด็กนี่ผมกลายเป็นคนขี้โวยวายไปแล้ว ทั้งที่บทแบบนี้ควรจะเป็นพี่แซนมากกว่า

"ตามนั้น" อีกฝ่ายเพียงมีแววตาขบขันก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาตัวข้างๆ "ขอผมอยู่ที่นี่ด้วยสักพักได้เปล่า พอดีช่วงนี้เข้าบ้านไม่ได้เพราะว่าไปทำแม่โกรธจัดน่ะ"

"นายเป็นเด็กประถมเหรอ หรือหนีออกจากบ้าน" ผมประชดเข้าให้ เหตุผลเขามันบ้าบอสิ้นดี อายุขนาดนี้แล้วจะมากลัวอะไรกับแม่โกรธ

"คุณไม่รู้หรอกว่าแม่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรทำให้โกรธแค่ไหนน่ะ ตอนแรกก็ไม่คิดหรอกว่าจะโกรธขนาดนั้นแต่เมื่อกี้ก็ได้ยินแล้วนี่"

"ได้ยินอะไร..อ้อ" ถามแล้วก็เหมือนจะนึกได้ ไอ้เสียงพิโรธโคตรน่ากลัวก่อนที่เขาจะวางสายอ่ะนะ อย่างกับพี่แซนแน่ะ

มนุษย์แม่นี่โคตรน่ากลัวจริงๆ ขนาดผมได้ยินแค่แว่วๆยังแอบสยองแทน แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ผมต้องยอมอยู่ดี

"ไม่มีเพื่อนเหรอ ไปค้างกับเพื่อนสิ"

"พวกมันอยู่บ้าน บางคนก็อยู่กับแฟน ผมจะไปแทรกระหว่างพวกมันได้ไง เกรงใจตาย"

"อย่างนายรู้จักคำว่าเกรงใจด้วยเหรอ ขนาดกับฉันที่ไม่ได้รู้จักหรือสนิทกันนายยังหน้าด้านมาขอนอนด้วยเลย" ผมด่าแต่ใหญ่ไม่ได้สลดอะไร

พริบตาเดียวก็ย้ายร่างตัวเองมานั่งข้างผมอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ใบหน้าหล่อโน้มลงมาใกล้จนลมหายใจสะดุด ตัวแข็งค้างทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาเฉยๆ

"ใครว่าล่ะ....เราออกจะแนบสนิทกันมาแล้วต่างหาก" คนพูดเผยรอยยิ้มร้ายกาจที่น็อคเอ้าท์ผมเข้าเต็มๆ

ให้ตาย ไอ้เด็กนี่มันร้ายชะมัดเลย


........................................................

กรี๊ดดดดดด ชอบเด็กร้ายๆ 

ห้องเจ้ว่าง ย้ายมาอยู่กับเจ้ได้ๆๆๆ// หย่อนกุญแจไว้หน้าห้อง งื้อออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.357K ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #2306 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:20
    กิ้ดดด นังเด็กนี่มันร้ายนะคะพี่!
    #2306
    0
  2. #2283 elfeleves (@elfeleves) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 08:33
    เป็นน้าหลานกันชัวร์
    สงสัย ซายด์ไม่เคย VDO call มาคุยกับพี่กับหลานเลยเหรอ?
    #2283
    0
  3. #2247 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 16:21

    เมะเด็กนี่มันกร้าวใจจริมๆ =..= ฟินจริงๆ เจอลูกอ้อนที นี่แพ้ราบคาบไปบุย

    #2247
    0
  4. #2232 pttrsrst (@firstlylifu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:35
    น้องแก่แดดมากคับ555555555 ปล.ทรายกับซายด์ เวลาเรียกออกเสียงไม่เหมือนกันหรอคะ
    #2232
    0
  5. #2201 puttaraksa4539 (@puttaraksa4539) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:00
    อย่าบอกนะว่าได้หลานตัวเอง
    #2201
    0
  6. #2016 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:22
    เดี่ยวน่ะะ ไม่ใช่น้าหลานกันจริงๆใช่ไหมมมมม
    #2016
    0
  7. #1824 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 14:20
    พี่คนโตอยากให้เรียกว่าอะไรนะๆ ใ....เหรอ

    บทมันจะไม่ได้เจอกันในฐานะน้ากับหลานอ่ะเนอะ

    แต่คนโตหน้าด้านหน้าทนจริง ขโมยกุญแจไม่พอยังเนียนมาขอนอนด้วยเฉยยยยย
    #1824
    0
  8. #1598 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:21
    555 เลเห็นความวุ่นวายที่จะตามมาาาาาา
    #1598
    0
  9. #1488 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    คนโตตตตพูดโกหกแบบนี้มันบาปนะลูก ถ้าลูกไม่ผิดนัดแล้วแม่เค้าจะโกรธหรอ หาเหตุผลได้น่าถีบมากลูก
    #1488
    0
  10. #1469 PANDA_BB (@Taehyung_lovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 15:35
    ไรท์อินกว่าเราอีกโว้ย5555
    #1469
    0
  11. #708 Sunflower.W (@renesqueenxs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:36
    รอรับ sin รับ porn 55555
    #708
    1
  12. #443 S Mirun (@SamirunSpirit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 21:21
    โอยยย ประสาทจะกินเลยครับผม
    #443
    0
  13. #414 primo xxii (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:49
    คนเล็กบอกว่าอะไรนะ พี่คนโตอยากใหม่เรียกว่าใ .....ใหญ่ งืออออ เหตุการณ์ประจวบเหมาะ น้าหลานก็มาาาา เขินเอ่าะ
    #414
    0
  14. #352 dearsumitra (@dearsumitra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:28
    อู้ววววว~~ น้าหลานนน
    #352
    0
  15. #330 BUT06 (@0933872934) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 16:24
    ใหญ่นี้เป็นหลานซายด์ป๊ะ?
    #330
    0
  16. #326 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:30
    หลานคนโตจ้า
    #326
    0
  17. #314 nuang1 (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 07:40
    หลานแท้ๆ?
    #314
    0
  18. #294 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:54
    อายุ 17 แต่มีความรับผิดชอบ น่าสวรรเสริญ เฮ้ย ไม่ใช่แล้ว เบื่อแม่บ่น เลยอยากออกมาอยู่ข้างนอกล่ะสิ
    #294
    0
  19. #280 สาวกวาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:19

    น้าหลานแน่นอนงานนี้คุษพี่คุณแม่จะรับได้เหรอว่าแต่อีคุณหลานจะจำน้าตัวเองไม่ได้จริงเหรอ?เรื่องนี้ผิดบาปจริงๆบาปมากแต่ทำไมอยากอ่านต่ออ่ะ

    #280
    0
  20. #276 Bunny_Bunning (@Pong_Rattanakon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:47
    เยกับหลานตัวเอง???
    หูยยยยเลนค่ะ5555
    #276
    0
  21. #275 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:40
    น้องอายุ17อยู่ววว ยังไม่บรรลุนิติภาวะะะะ

    555
    #275
    0
  22. #274 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:39
    คุกกกกกก คุกกกกกก
    #274
    0
  23. #266 snowbaam (@doublethe8) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:59
    นี่สินะบาปที่แท้ทรูกี้ดๆๆๆๆ
    #266
    0
  24. #253 katay19_mtb2got7 (@katay19_mtb2got7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:34
    ใหญ่นี่หลานซายใช่ใหมอืมมมมมบาปบุญแท้ๆ
    #253
    0
  25. #125 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:46

    เด็กมันร้ายยยยยย งื้อออออออออ

    #125
    0