#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 155,296 Views

  • 2,343 Comments

  • 4,795 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,509

    Overall
    155,296

ตอนที่ 15 : #เผลอลืม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 886 ครั้ง
    7 เม.ย. 62






ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพระอาทิตย์ก็สาดแสงบ่งบอกเวลาของเช้าวันใหม่ ผมรู้สึกว่าคนที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลังตื่นก่อนแล้วเนื่องจากอะไรๆที่แข็งพอประมาณดันอยู่ตรงต้นขา ไหนจะมือที่ลูบไล้ไปมาบริเวณหน้าท้อง

พลิกตัวหันกลับไปเผชิญหน้า เจ้าเด็กบ้าก็ส่งรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนมาให้อย่างไร้สำนึกที่แอบลวนลามกันตอนหลับ

“มอร์นิ่งครับที่รัก” ใหญ่รั้งตัวผมขึ้นไปนอนเกยบนร่างกายของเขา นึกสงสัยว่ากว่าเด็กอายุสิบเจ็ดคนนี้จะหยุดเจริญเติบโต ตัวเขาจะน่ากัดน่าฟัดกว่าเดิมแค่ไหนกันนะ

“มอร์นิ่ง” ผมตอบกลับแบบเดียวกันแต่ที่มากกว่าคือการยื่นใบหน้าขึ้นไปและจุ๊บลงบนริมฝีปากหยัก สบตากับเจ้าของรอยยิ้มที่พักหลังสั่นหัวใจกันอย่างง่ายดายเหลือเกิน

ผมชันเข่าคร่อมร่างหนาเอาไว้ โน้มใบหน้าลงไปแนบจูบลงไปอีกครั้ง รอบนี้เนิ่นนานกว่าตอนแรกหลายเท่า ใหญ่ตอบสนองโดยไม่มีการรุกล้ำ เราเพียงจูบแลกเปลี่ยนความหวานและช่วงเวลาที่รู้สึกอยากจะซึบซับเอาไว้ เป็นการจูบที่ผมรู้สึกดียิ่งกว่าการมีเซ็กส์ เอียงใบหน้าสลับกันไปมาอย่างเนิบนาบหากทุกสัมผัสแทรกลึกเข้าไปในหัวใจ

“อืมมม” เมื่อละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งก็ไม่คิดที่จะทิ้งระยะห่างไปมากกว่าการพูดคุยให้เฉียดกันไปมา บางครั้งก็กดจูบซ้ำๆย้ำๆลงไป ปล่อยตัวเองกลับไปนอนบนตัวเขาตามเดิม ดีชะมัดเลย “หิวจัง”

“เมื่อคืนทานไม่อิ่มเหรอ ผมว่าผมป้อนซายด์เต็มที่เลยนะ” เจ้าตัวแสบพูดติดทะเล้น พูดไปก็จูบไป ความหมายนั้นไม่ได้หมายถึงอาหารแน่นอน

“กินนายน่ะอิ่มแล้ว แต่ข้าวยังไม่ได้กิน”

“งั้นกินผมอีกไหม ไม่ต้องกินหรอกข้าวน่ะ”

หมั่นไส้อย่างหนักเลยกัดลงไปแรงๆที่เนินอกแข็งปั๊กของอีกฝ่าย เจ้าตัวแสร้งร้องโอดโอยหากแขนก็ยังคงรัดเอวผมไว้แน่นเพื่อกันไม่ให้ตกลงไปจากร่างของเขา ผิวเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าของเราทั้งคู่เบียดเสียดไปมา

“อย่าให้ผมกัดคืนบ้างนะ” เจ้าเด็กสิบเจ็ดมองคาดโทษอย่างไม่จริงจังนัก

“นายกัดไปทั้งตัวแล้ว ไม่เหลือที่ให้กัดเพิ่มแล้วล่ะ” ผมก้มลงมองผิวตัวเองที่ขึ้นรอยแดงเต็มไปหมด ปกติใหญ่ไม่ทิ้งรอยไว้มากขนาดนี้ แต่เมื่อคืนผมรู้สึกกับชุดนักเรียนม.ปลายมากไปหน่อย ยิ่งรู้สึกก็ยิ่งอยากให้เขาทำแรงๆจนกลายเป็นแบบนี้ โทษใครไม่ได้แต่ก็อยากจะโทษ

โทษที่เขาตามใจผมมากเกินไปก็แล้วกัน

“ก็กัดซ้ำที่เดิมดีไหมหืม” ใหญ่กดจูบแรงๆที่ปากอีกรอบ มือไล้วนจากปลางหลังลงสู่บั้นท้ายบางครั้งก็บีบขยำที่ก้อนนุ่มหนักสลับเบา

“คันฟันหรือไง”

“ก็นิดหน่อย วัยกำลังโตก็งี้” แน่ะมีรับมุก ผมหัวเราะขำ ใช้ปลายนิ้วแตะลงไปที่รอยแยกของกลีบปาก จากนั้นก็แทรกเข้าไปเบาๆ ใหญ่ยอมเผยอเปิดทางให้โดยดี เล่นกับเรียวลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดนิ้วผมสักพัก ก็เคาะเล็บกับฟันขาวที่เรียงเป็นระเบียบสองสามครั้ง

“ฟันขึ้นแล้วอย่าเที่ยวกัดใครไปทั่วนะหมาน้อย เดี๋ยวจะพาไปฉีดวัคซีน”

“ผมฉีดให้ซายด์ไม่ดีกว่าเหรอ อืมมม จะว่าไปถึงฟันจะขึ้นแล้วแต่ก็ยังไม่ได้หย่านมนะ แบบนี้น้องหมาขอดื่มนมจากเต้าแม่หมาหน่อยสิครับ” หมาน้อยพลิกตัวผมกลับลงไปอยู่ด้านล่าง ครอบปากร้อนชื้นลงมาที่ยอดออกแล้วดูดดึงเบาๆ

ผมรู้ว่าเขาตั้งใจจะแหย่เล่นเลยไม่ได้ปล่อยความรู้สึกมากมายนัก เมื่อคืนก็ทำไปจนเต็มอิ่มแล้ว เลยได้แต่หัวเราะและขยุ้มเส้นผมหนาที่ซุกซนอยู่ตรงกลางอก

“ฮ่ะๆ นี่อย่ากัดนะ ฮื้ออออ” แผ่นอกแอ่นขึ้นอัตโนมัติส่งผลให้คนด้านบนชิมรสชาติได้ถนัดถนี่ขึ้น เสียงดูดราวกับเด็กดูดนมแม่สะท้อนก้องภายในห้องพักขนาดพอดี

“อร่อย” ใหญ่คายยอดอกผมชั่วครู่เพื่อบอกหนึ่งคำ จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาดูดต่อด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม

ฟังทะลึ่งแต่ในห้องที่มีเพียงเราสองคนไม่จำเป็นต้องอายอะไร ผมคงติดสัมผัสของเขายิ่งเป็นสัมผัสแบบผิวเนื้อที่ไร้เสื้อผ้าติดกายก็ยิ่งชอบ เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าให้อยู่อย่างนี้ทั้งวันก็คงได้ แล้วท้องก็ร้องประท้วงความคิดนั้นทันที

“เด็กทะลึ่ง นายอิ่มแต่ฉันหิวนะ ปล่อยได้แล้วน่า”

“อืมม อีกนิดสิ” มือหนาสอดเข้ามาที่กลางหลังดันร่างผมให้ยกขึ้นไปแนบกับร่างกายเขา ผมยกสองแขนขึ้นคล้องรอบคอแกร่ง บีบนวดท้ายทอยของใหญ่ไปด้วยเพลินๆขณะที่อีกฝ่ายยังยุ่มย่ามอยู่กับยอดอกสองข้างอย่างไม่ให้ฝั่งใดฝั่งหนึ่งน้อยใจ

“อาาา ยะ อย่าแรงนักสิ อื้มมม” นานเข้ามันก็ชักจะรู้สึกเลยเถิดแล้วนะ ยิ่งสองขาผมที่อ้ากว้างออกโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้เขาแทรกหัวเข่าเข้ามาตรงกลางและถูไถหนักขึ้นเรื่อยๆ “อืมมม ใหญ่ ซะ ซายด์...ซายด์”

“ซาย์ครับ...ขอนะ” ความแข็งขืนเริ่มดันลงมาที่ท้องน้อย ผมเบียดร่างกายตัวเองเข้าหาอีกฝ่ายไม่อยากให้มีแม้แต่อากาศมาแทรกกลางระหว่างเราได้

“อืมมม...เข้า...เข้ามา”

ก๊อกๆๆๆ

“ไอ้ซายด์ ไอ้เชี่ย มึงจะเอากับผัวเด็กทั้งวันทั้งคืนเลยหรือไง กูหิวโว้ยย ที่ทางไม่ต้องไปดูแล้วมั้งแม่ง” อารมณ์สะดุดกะทันหัน เสียงเคาะห้องดังลั่นแต่ที่ดังกว่าคือเสียงเกรี้ยวกราดของไอ้โรม ตามด้วยเสียงห้ามปรามอย่างเกรงใจของคนเล็ก

นั่นทำให้ผมนึกขึ้นมาได้ว่า....เมื่อคืนผมทิ้งหลานเอาไว้กับไอ้เพื่อนตัวดีนี่หว่า

เวรล่ะ


*************************


ออกจากห้องเพิ่งจะได้เวลาสำรวจบ้านพักที่โรมมันพามา เป็นบ้านไม้หลังใหญ่สไตล์คันทรี่ พื้นที่ส่วนรวมกว้างขวางทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัวในตัว รวมถึงระเบียงกว้างซึ่งมองเห็นวิวของเนินเขาลาดลงไปด้านล่างอย่างสวยงาม เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างล้วนเป็นไม้สักอย่างดีเคลือบเงามันวาว เข้ากันกับอุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ทันสมัย ห้องนอนมีทั้งหมดสองห้อง ตรงนี้แหละที่คิดขึ้นมาได้

“เมื่อคืนนอนไหนเล็ก” หันไปถามหลานชายที่ยืนยิ้มหน้าแห้งอยู่กลางห้องนั่งเล่น พระอาทิตย์กำลังขึ้นเป็นลูกกลมโตสวยสีราวกับไข่แดงของไข่เป็ดก็จริง แต่นี่ไม่ใช่เวลามาชมธรรมชาติ พร้อมกันนั้นก็หรี่ตามองไอ้เพื่อนสนิทด้วยความไม่ไว้ใจ

รู้จักกันมาเป็นสิบๆปี แม้ว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศรวมถึงทำงานอยู่ที่นั่นอีกหลายปีก็ใช่ว่าจะขาดการติดต่อกันไปอย่างเพื่อนคนอื่น ไอ้โรมแวะเวียนไปเที่ยวหาบ่อยๆปีละอย่างต่ำหนึ่งถึงสองครั้งตามประสาคนชอบเที่ยว ผมรู้จักนิสัยมันดีพอๆกับที่รู้จักตัวเอง

“นอนห้องเดียวกับกู มึงมีอะไร?” ไอ้โรมเป็นฝ่ายตอบก่อนที่คนเล็กจะได้อ้าปาก

“ทำไมมึงต้องให้เล็กนอนห้องเดียวกับมึงด้วย ที่คุยกันไว้มึงลืมแล้วเหรอไอ้โรม”

“มึงต่างหากมั้งที่ลืม ที่นี่มีสองห้องนอน มึงลากไอ้ใหญ่เข้าไปกกตั้งแต่มาถึงจนเช้าก็ต้องให้กูไปเคาะห้องดึงพวกมึงลงจากสวรรค์ชั้นเจ็ด แล้วจะให้หลานมึงนอนไหนถ้าไม่นอนกับกู” คำพูดมันเล่นเอาผมสะอึก มองคนเล็กด้วยความรู้สึกผิดต่างกับเจ้าตัวที่หัวเราะสบายๆกลับมา

“น้าซายด์ไม่ต้องห่วงหรอก เล็กนอนไหนก็ได้ ลุงใจดีแบ่งพื้นที่เตียงให้ตั้งเยอะ”

“กูไม่ได้ใจดี แต่มึงนอนโคตรดิ้นเลยต่างหาก ทั้งถีบทั้งเอาแขนมาฟาด ขืนให้นอนใกล้มึงกูคงได้ช้ำไปทั้งตัว เด็กอะไรโตขนาดนี้แล้วยังนอนอย่างกับเด็กตัวเล็กๆ” ไอ้โรมบ่น

“เอ้า เรียกเด็กอะไร แต่ก็หาว่าผมนอนเหมือนเด็ก เอาไงแน่ลุง ย้อนแย้งเหรอ” คนเล็กยกคิ้วกวนประสาทกลับ ไอ้โรมทำท่าจะพุ่งเข้าไปจับคอคนพูดเขย่าผมเลยยกมือห้ามทัพไว้ก่อน อย่างน้อยมันก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

หรือบางทีผมคงคิดมากไปเอง

“พอเถอะ หิวแล้วออกไปหาอะไรกินแล้วมึงจะไปดูที่ก็รีบไป ชักช้าเสียเวลาเดี๋ยวแดดแรงจะร้อนเปล่าๆ”

“ถุย ไอ้เชี่ย คนช้าน่ะมันมึงเลย กูกับตัวเล็กออกมารอเป็นชั่วโมงแล้วป่ะวะ เมื่อคืนแม่งก็เอากันจนดึกตื่นเช้ายังเสือกจะต่ออีก เอาเวลาระแวงกูไปห่วงเรื่องเสียงมึงกับผัวทำกันเสียงลั่นบ้านดีกว่าไหม เผื่อจะลืมว่านี่บ้านไม้โว้ย”

โดนไปอีกหนึ่งหมัด ผมหน้าแดงวาบไม่รู้จะเถียงมันยังไง เลยได้แต่เดินหนีมา ลากคนเล็กติดมือมาด้วย ไม่สนใจเสียงโวยวายของคนเล็กที่หันหลังกลับไปบ่นไอ้โรม

“เรียกใครตัวเล็กห้ะลุง ผมชื่อคนเล็กต่างหาก”

“เออ ชื่อไรก็เรื่องของมึงไอ้เตี้ย” ไอ้โรมก็ตะโกนสวน ทำท่าจะวิ่งมาเตะคนเล็กเลยวิ่งหนีนำไปก่อน พอหลานผมวิ่งไปรอที่รถด้านล่างแล้ว คนเดียวที่ยังไม่มีบทสนทนาก็พูดขึ้นมา

“พี่บอกว่าไอ้เล็กมันนอนดิ้นเหรอพี่โรม”

“เออดิ แถมละเมออีกต่างหาก ไม่รู้ฝันว่าได้ต่อยมวยหรือไง ออกทั้งศอกทั้งเข่า กูนี่เจ็บไปหมดทั้งตัว มึงถามทำไม?”

“หึ ผมจะบอกว่าพี่โดนไอ้เล็กมันหลอกเอาแล้วล่ะ มันเคยนอนดิ้นที่ไหน” ใหญ่กระตุกยิ้มที่มุมปาก นั่นทำให้โรมฟังแล้วคิ้วกระตุกบ้าง

“จริง?”

“ผมนอนกับมันตั้งแต่เด็ก มันเคยนอนดิ้นที่ไหน หลับท่าไหนตื่นท่านั้นตลอด”

“หนอย ไอ้เด็กเตี้ย หลอกว่าละเมอแกล้งกูนี่เอง เดี๋ยวมึงเจอ” แล้วไอ้โรมก็เดินปึงปังตามคนเล็กไป ผมขมวดคิ้วแน่นมองคนที่เดินข้างตัวจนกระทั่งเขาเลิกส่งยิ้มร้ายตามหลังไอ้โรมกับคนเล็กแล้วหันมามอง

“อะไรครับ?”

“นายเคยนอนกับคนเล็กมาตั้งแต่เด็ก?” จบคำถามคนฟังก็คล้ายสะดุดวูบทางสีหน้า ก่อนจะยิ้มกว้างดังเดิม

“ใช่ ผมไม่เคยบอกเหรอว่าผมสนิทกับพี่ชายไอ้เล็กตั้งแต่ประถมแล้ว ถึงได้สนิทกับไอ้เล็กมากเหมือนน้องชายแท้ๆอีกคนนึงเลยไง ตอนนั้นซายด์คงย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วเลยไม่ได้เจอกัน”

“งั้นเหรอ แปลกจังพี่แซนไม่เคยเล่าเลยว่าคนโตมีเพื่อนอย่างนายด้วย” ผมบ่นพึมพำกับตัวเองไม่คิดจะเอาคำตอบ อีกฝ่ายก็ไม่ได้ตอบอะไรมาเหมือนกัน

อาหารเช้าจบลงอย่างรวดเร็วด้วยเมนูง่ายๆจากร้านอาหารตามสั่งข้างทางเพราะพวกเราต้องรีบทำเวลาไปพบกับเจ้าของที่ที่พ่อไอ้โรมติดต่อเอาไว้ มันอธิบายคร่าวๆระหว่างเดินทางว่าที่ดินนี้เป็นของชาวบ้านที่ทำการเกษตร เขาประกาศขายด่วนด้วยราคาที่พอจะต่อรองกันได้ พ่อมันตั้งใจจะซื้อแล้วทดลองทำแปลงผักไฮโดรโปนิกส์ที่นี่เลยส่งลูกชายมาดูว่าพื้นที่เหมาะหรือเปล่า

“สวัสดีครับคุณโรม” พอลงเจ้ารถเจ้าของที่ดินก็รออยู่ก่อนแล้ว ชายวัยกลางคนแต่งตัวด้วยชุดชาวสวนธรรมดาเดินเข้ามาหาและยกมือไหว้

“สวัสดีครับ ไม่ต้องไหว้ก็ได้ครับ ผมน่าจะอายุน้อยกว่า”

“ครับ ผมชื่อประจวบที่คุณพ่อคุณโรมติดต่อเอาไว้ เดี๋ยวผมจะพาเดินดูที่ทั้งหมดนะครับ คุณโรมติดตรงไหนถามได้เลย พื้นที่ไม่มากเท่าไหร่เดินไม่นานก็หมดครบ”

พี่ประจวบอธิบายเกี่ยวกับรายละเอียดที่ดินที่ผมฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะไม่ถนัดในเรื่องนี้ ผิดกับเพื่อนสนิทที่มีความรู้บ้างพอสมควรจากสายงานที่มันเรียนมา พ่อถึงได้ไว้ใจส่งไอ้โรมมาดูแทน มันซักถามกระทั่งดินเป็นดินชนิดไหน ละเอียดแค่ไหนก็ดูเอา

“พ่อลุงจะปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ไม่ใช่เหรอ ต้องรู้เรื่องดินไปทำไมอ่ะ” คนเล็กเองก็คงสงสัยแบบผมแต่เก็บเอาไว้ไม่ได้ชิงถามขึ้นมาก่อนต่อหน้าเจ้าของที่จนเขาหัวเราะ

“เผื่อตอนหลังพ่อกูเปลี่ยนใจอยากปลูกผักปลอดสารพิษล่ะ ยังไงก็ปลูกเหมือนกันก็ต้องรู้ไว้ก่อนมั้ยวะ มึงถามมากนักจดเอาไว้เลย จะได้เอาไปให้พ่อกูดูอีกที”

“เอ้า เกี่ยวไรกับผมเนี่ย ที่พ่อลุง ลุงก็จดเองดิ ไปดูต้นมะม่วงตรงโน้นดีกว่า” คนเล็กก็ชิ่งหนีอีกรอบโดยมีพี่ประจวบตะโกนตามหลัง

“อยากทานก็เก็บได้เลยนะครับ แต่มะม่วงต้นนั้นเปรี้ยวมากระวังหน่อย” พอได้ยินคำว่ามะม่วงเปรี้ยวผมก็เดินตามไปบ้างทันที ตามด้วยใหญ่ ปล่อยไอ้โรมทำหน้าที่ตรวจที่ดินของมันคนเดียว

“อยากทานเหรอครับ” ใหญ่เดินตามมาหยุดใต้ต้นมะม่วงสูงใหญ่ที่คนเล็กเริ่มจัดการปีนขึ้นไปแล้ว

“อื้ม ที่บ้านพักมีครัว เดี๋ยวให้ไอ้โรมแวะตลาดซื้อน้ำปลาหวานสักหน่อยก็ใช้ได้แล้ว เล็กเอาพวงนั้นเลยนะทางขวามือลูกใหญ่ดี” ตอบคนข้างตัวแล้วผมก็ตะโกนสั่งหลาน ใหญ่ส่ายหน้าช้าๆพร้อมกับบ่นว่าน้าหลานซนพอกันซึ่งถามว่าผมสนใจไหม ก็ไม่นะ บงการหลานให้ปีนเก็บมะม่วงต่อไปอยู่ดี

อย่ามาขอกินทีหลังก็แล้วกัน ซายด์จะไม่แบ่ง!

ดูที่เรียบร้อยไอ้โรมกับพี่ประจวบก็ตามมาสมทบ เราเก็บมะม่วงกันเสร็จพอดี คนเล็กกระโดดลงมาจากกิ่งที่สูงและเสียหลักเซไปเล็กน้อย ใหญ่ทำท่าจะเข้าไปจับตัวเอาไว้แต่ไม่ไวเท่ากับไอ้คนที่มาทีหลัง

เผลอแป๊บเดียวไอ้โรมไปยืนซ้อนด้านหลังเป็นหลักให้คนเล็กเรียบร้อย ร่างที่เสียหลักเอนพิงกับอกกว้างของคนที่สูงกว่าประมาณสิบห้าถึงยี่สิบเซ็นฯ รอดจากการเจ็บตัวไปหวุดหวิด

“ขอบคุณนะลุง” เจ้าตัวหันไปยกคิ้วยิ้มแผล่ คงน่าหมั่นไส้ไอ้โรมเลยเคาะหัวไปที ผมกับใหญ่หัวเราะสมน้ำหน้า จากนั้นใหญ่ก็เหลือบสายตามองผ่านผมแล้วเปลี่ยนสีหน้าไป

“มีอะไร” ผมถาม

“เหมือนตรงนั้นจะมองเราอยู่หรือเปล่าครับ” เราหันไปตามทางที่ใหญ่มองอยู่ มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งก็วิ่งออกไปพอดี เห็นหน้าไม่ชัดเจนนักแต่น่าจะเป็นคนพื้นที่หรือเปล่า

ผมไม่ได้คิดอะไรแต่พอหันกลับมาเจอหน้าซีดเผือดของพี่ประจวบก็อดจะถามไม่ได้

“คนรู้จักเหรอครับ”

“ปะ เปล่าครับ เปล่า คงเป็นชาวบ้านผ่านมาพอดีมั้งครับ”

“แน่เหรอพี่” ไอ้โรมถามย้ำเพราะท่าทางพี่ประจวบมีพิรุธสุดๆ

“ผมไม่รู้ครับ ผมไม่เห็นหน้า ว่าแต่คุณโรมสนใจที่ดินผืนนี้ไหมครับ ยังไงผมให้ราคาที่คุณโรมบอกไว้ก็ได้ แต่ขอเร็วหน่อยผมจำเป็นต้องใช้เงินจริงๆ เอาเป็นวันจันทร์ผมไปโอนที่ให้คุณก่อนเลย” เจ้าของที่รีบกลับเข้าประเด็น ไอ้โรมนิ่งไปนิดหน่อยก็พยักหน้ารับ

“ครับ เดี๋ยวผมโทรหาพ่อแล้วให้พ่อคุยกับพี่อีกทีก็แล้วกัน ถ้าอย่างนั้นผมกับเพื่อนขอตัวกลับก่อนนะครับ”

“ผมจะรอนะครับ”

แยกย้ายกับพี่ประจวบขึ้นรถแล้วแต่เหมือนบางคนก็ยังไม่หมดข้อสงสัย ใหญ่ที่เป็นคนเห็นมอเตอร์ไซค์คันนั้นเป็นคนแรกออกปากเมื่อเราอยู่กันลำพังในรถ

“พี่จะซื้อที่นี่จริงเหรอ ผมว่ามันแปลกๆนะ อีกอย่างรถนั่นก็จอดแล้วคนขี่ก็จ้องมาทางพวกเราจริงๆ ผมเห็นเขายกโทรศัพท์เหมือนถ่ายรูปพวกเราด้วย”

“กูต้องถามพ่อดูก่อน แต่พ่อสนใจที่ผืนนี้มาก จากที่ดูเมื่อกี้ก็ดีจริง เช็กหมดแล้วไม่ติดจำนอง ไม่มีการเวนคืนทีหลังแถมอีกไม่นานจะมีถนนใหญ่ตัดผ่านไปมาสะดวกกว่านี้”

“ท่าทางเจ้าของที่ก็น่าสงสัยนะมึง ดูมีพิรุธตอนถามเรื่องรถนั่น” ผมพูดบ้าง

“เดี๋ยวกูต้องบอกเรื่องนี้กับพ่อเหมือนกัน บางทีคงต้องสืบกันหน่อย รีบร้อนขายแบบนี้คงมีอะไรแน่นอน แถมลดราคาแบบเสียเปรียบอีกต่างหาก”

“เออ ดูดีๆละกันมึง”

“อืม ว่าแต่ตอนนี้ว่างแล้ว เอาไงวะ ไปเที่ยวไหนกันดี” โรมเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อให้บรรยากาศตึงเครียดดีขึ้น แน่นอนว่าคนรอจังหวะอยู่แล้วอย่างคนเล็กก็รีบเสริมทันที

“มาเขาใหญ่ก็ต้องไปหาอัลปาก้าอยู่แล้วสิลุง เรื่องเที่ยวขอให้ไว้ใจ ผมทำการบ้านมาหมดแล้ว เชื่อใจไกด์เล็กคนนี้ได้เลย”

“ไกด์เล็กหรือไกด์เตี้ยเอาดีๆ”

“ลุงงงงง”

“ฮ่าๆๆๆ”

สองคนด้านหน้าเถียงกันตลอดทาง โดยมีสายตาไม่ค่อยสบายใจนักของผมมองอยู่ตลอด แต่ก็ไม่อยากจะพูดให้บรรยากาศเสียอีกรอบ

แต่ว่านะ...บางทีผมคงต้องจับตามองไอ้โรมจริงจังกว่านี้แล้ว


...........................................

น้าซายด์จะหวงหลานมั้ย เอ๊ะ หรือจะถูกหลานหวง

ปล. ตกลงกันก่อน เรื่องนี้สองคู่สลับไปมา ห้ามงอแงนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 886 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #2318 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:31
    คู่กหลักก็แซ่บๆ คู่รอบก็เอาใจช่วยย!
    #2318
    0
  2. #2264 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:11

    ชวนกันไอคุก...คุก...คุก...จริมๆ เพื่อนคู่นี้ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #2264
    0
  3. #1933 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 11:17
    ฉากดูดนมเมียทำเอาหน้าเหน่อร้อนไหม้ไพหมดดดดดดดดด ภาพพี่น้องข้างบ้านว๊าปชนหัวอย่างจัง แงงงงงงงงงงงงง ตัวขาวๆนุ่มๆนมชมพู คนโตคงฟิน-ลิ่มทิ่มประตู แต่ยังไม่ทันทิ่มก็โดนเพื่อนเมียเบรกก่อน แงงงงงงงง แต่นะทั้งคืนแล้ว พักบ้างจ้า

    น้าซายด์จะจับตามดูเพื่อนโรมหรา งานนี้มีเด็กเสี่ยแหงแซะ เรื่องที่ก็น่ากลัว ไปเหยียบตาปลาใครเข้าป่ะเนี้ย
    #1933
    0
  4. #1644 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:42
    น้องเล็กต้องคู่กับเฮียโรมเท่านั้นนนนนน
    #1644
    0
  5. #646 mildneet (@maay08822052623) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 12:29
    เราว่าเราก็ไม่ได้ซาดิสนะแต่ทำไมอยากให้แต่ละคนผิดศีลธรรมกันหมดเลย555แล้วยังอยากให้เรื่องมันเปิดเผยอีกโอ้วว
    #646
    0
  6. #645 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:40
    คู่ตัวเล็กก้อน่ารักกก น้องแสบดี ชอบบ 5555
    #645
    0
  7. #644 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:28
    เกือบหลุดไปแล้วไหมล่ะใหญ่ แต่ทำไมคนอ่านแบบเราอยากให้ความลับนี้ถูกปิดตายไปเลยนะ คนสองคนเริ่มผูกพันกันมากขึ้นจนเกินกว่าจะรับความเสียใจในวันข้างหน้าไปแล้ว

    ส่วนลุงโรมนั้น เร็ววันนี้ไม่พลาดแน่นอน เปิดประตูคุกรอไว้เลย
    #644
    0
  8. #643 kratenlover (@nbunpeng) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:12

    อีลุงโรมหลานเล็กนี่ ชักจะยังไงละวุ้ย ทำเป็นตีกันข้างนอกแต่ดีกันบนเตรียงรึป่าวหว่า ไอคุกๆ นะลุง 555

    #643
    0
  9. #642 แมวว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 06:44

    ลุงโรมท่าทางจะหลงหลานเตี้ยซะแล้วววว

    #642
    0
  10. #641 -ploysiwa- (@-ploysiwa-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 00:18
    ลุงหลานตีกันน่ารักดี
    #641
    0
  11. #640 Sirikandadechhom (@Sirikandadechhom) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:36
    ลุงโรมก็มีแต่ คุกๆๆๆๆ พอๆกันกับน้าซายด์ ว้อยยย
    ตอนต่อไปจะมีไรนะ ทำไมที่ดินผืนนี้แปลกๆ กลัวทุกคนเป็นอันตราย
    #640
    0
  12. #639 godxmeii (@aommykajcha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 19:58
    น้องเร้กกก นั้ลลักกกกก แต่นั่นสิบห้านะคะ!!!
    #639
    0
  13. #638 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 19:56
    คู่ตัวเล็กกับลุงโรมเถียงกันสนุกดีค่ะ 555++
    #638
    0
  14. #637 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 19:31

    ดำเนินเรื่องได้ดีจริงๆมีทั้งฮาปนๆกันไปด้วยเพื่อมะต้องมาจ้องเครียดกังวลเรื่องน้าหลานอ่ะนะ!!555
    #637
    0
  15. #636 chontira5 (@chontira5) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 18:50
    คู่ลุงกะตัวเล็กก็น่ารักดี
    #636
    0
  16. #635 PandaHaHe (@PandaHaHe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 18:39

    สงสารคนเล็กอ่า

    โดนน้าซายด์ลืม

    แต่ไม่เป็นนะลูก

    มีลุงคอยดูแลแทนเน๊อะ

    #635
    0
  17. #634 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 17:51

    สนุกมากๆๆ
    #634
    0
  18. #633 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 17:44
    วันนี้ขอเสนอคุณลุงกับไกด์เล็ก อิอิ ว่าแต่ใหญ่โป๊ะอีกแล้วนะ ถ้าซายด์ขี้สงสัยสักนิดดด ความลับแตกแน่ 555
    #633
    0
  19. #632 Oilwn3 (@oilwn3) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 17:28

    ดีค่าาา อยากอ่านคนเล็กกับลุงโรมด้วย
    #632
    0
  20. #631 mildneet (@maay08822052623) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 11:09

    ไม่ห้ามคงต่ออีกยกงึ้ยย><

    #631
    0
  21. #630 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:34
    ตัวเล็กกกก
    #630
    0
  22. #629 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:19

    ไม่งอแงชอบบบบ
    #629
    0
  23. #628 Sunantha-ct (@Sunantha-ct) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:07
    มั่ยงอแง ปูเสื่อรอทุ๊กฝันน
    #628
    0
  24. #627 88duorathai (@88duorathai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 01:35

    จะพาคนเล็กหนีหรือจะเป็นห่วงลุงกลัวแพ้ทางเด็ก555เราว่าลุงน่าจะแพ้ทางเด็กแน่เลย


    #627
    0
  25. #626 RainyPula (@RainyPula) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:22
    รอดูลุงโรมเต๊าะคนเล็กเลยค่า ยิ้มกรุ้มกริ่ม อิอิ
    #626
    0