#แฟนพรากบังคับ *INCEST* [Nana-Naris]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 154,388 Views

  • 2,339 Comments

  • 4,794 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,601

    Overall
    154,388

ตอนที่ 12 : #พบปะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 997 ครั้ง
    2 เม.ย. 62




 




“เอ้า” แก้วโกโก้ร้อนในมือถูกยื่นไปด้านหน้า เด็กหนุ่มที่คร่ำเคร่งกับการอ่านหนังสือจึงละสายตาขึ้นมามอง

ดวงตาคบกริบหยุดที่แก้วเซรามิกสีขาวเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะย้ายมาที่ต้นขาอ่อนซึ่งมีเพียงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวปกคลุมแทบไม่มิด ลากไล่ขึ้นไปจนถึงกระดุมเสื้อเม็ดบนที่หลุดลุ่ยเผยลำคอเนียนละเอียดแต่งแต้มด้วยร่องรอยที่ตัวเองเป็นคนฝากเอาไว้

พลันสายตาระยิบระยับถูกใจก็พาดผ่าน

“แต่งแบบนี้ผมคงไม่ได้อ่านหนังสือ” เขารับเอาแก้วไปในที่สุด

“มีสมาธิหน่อยพ่อคนหื่น สอบไม่ผ่านขึ้นมาโทษฉันไม่ได้นะ” ผมทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาใกล้กับคนตัวโตที่นั่งกับพื้นและมีหนังสือเรียนระดับชั้นมัธยมปลายวางกองเต็มโต๊ะเตี้ยด้านหน้า ยกขาขึ้นไขว้กันอย่างเคยชิน

“ยั่วเก่งแบบนี้ ผมคงไม่โทษซายด์ไม่ได้หรอกนะ” ริมฝีปากหยักทาบความร้อนลงมาที่เรียวขา ตั้งแต่เข่าขึ้นมาที่ต้นขาอ่อน เขาจับขาผมแยกออกจากกันแล้วแทรกตัวเองเข้ามาตรงกลาง ดูดเม้มที่โคนขาอ่อนด้านในจนเกิดรอยใหม่ซ้ำทับรอยเก่า

“อืมม เดี๋ยวก็ไม่ได้อ่านจริงๆหรอก” แม้จะบ่น ผมก็ไม่ได้ห้ามเขาอย่างจริงจังนัก ซ้ำยังแอ่นตัวฉีกขาออกกว้างกว่าเดิมเพิ่มความสะดวกสบายให้ สิบนิ้วขยุ้มเส้นผมหนานุ่มของอีกฝ่ายเล่นเพลินๆ

สยิวจนต้องครางระบายออกมา “อาา..อืมม”

“สักรอบไหม”

“เอาสิ” อดจะขำไม่ได้เมื่อไม่มีใครคิดจะห้ามกันทั้งที่เมื่อคืนก็ทำไปตั้งขนาดนั้น คนตัวสูงเคลื่อนกายขึ้นมาทาบทับร่างผมที่นอนราบกับโซฟา ยกแขนขึ้นคล้องรอบลำคอลูบไล้ไปยังท้ายทอยหนา สองขากางออกกว้าง ไม่ต้องถอดกางเกงให้เสียเวลาเพราะว่าไม่ได้ใส่ตั้งแต่แรก “เข้าเลย”

“เดี๋ยวเจ็บ”

“ไม่เป็นไร”

“ผมใส่นะ”

“อืม...อ๊ะ...อา...แรงๆอีก”

เพียงครึ่งชั่วโมงความสงบก็กลับมาอีกครั้ง ผมนอนหมดแรงตะแคงตัวดูเด็กหื่นที่กลับไปตั้งใจอ่านหนังสือแล้ว เขากวาดสายตาจดจำเนื้อหาพลางยกแก้วโกโก้ที่ไร้ไอร้อนจิบไปด้วย

“ชงให้ใหม่ไหม”

“อยากได้กาแฟมากกว่า” ตอบกลับทั้งที่ไม่มองหน้า เวลาใหญ่ใส่แว่นอย่างนี้ผมว่าก็ดูดีไปอีกแบบ กลายเป็นเด็กเนิร์ดที่เคร่งขรึมจริงจัง

“เมื่อเช้าดื่มไปแล้ว เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับนะ” ผมส่งมือออกไปนวดต้นคอคนขยันด้วย เพราะเขานั่งบนพื้นพิงตัวกับโซฟาอยู่ใกล้มือพอดี บางครั้งที่อยากพักก็จะหันกลับมาจูบที่ต้นขาผมบ้าง ที่หน้าท้องบ้าง ตอนนี้เสื้อเชิ้ตไร้กระดุมไปแล้ว

“กอดซายด์ยังไงก็หลับ ถ้าไม่หลับก็ออกแรงสักหน่อย หลับสบายแน่นอน”

“ฮ่าๆๆ แล้วแบบนี้จะจำเนื้อหาไปสอบได้ไหมเนี่ย นี่เขาให้หยุดอ่านหนังสือ หรือหยุดเอาฉันกันแน่”

“ทั้งคู่ พอผมอ่านเยอะมันเครียดก็เอาซายด์ ผ่อนคลายดี”

“หึ เด็กหื่น” ตีท้ายทอยคนปากดีไปที ผมไม่รู้ว่าคนอื่นฟังจะโกรธไหม แต่สำหรับผมไม่ เพราะรู้ว่าเขาไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ เด็กนี่มันกวนประสาทเก่ง “ตั้งใจอ่านหนังสือได้แล้ว”

“อืม ซายด์ไปอาบน้ำเถอะ อยู่อย่างนี้นานๆเดี๋ยวจะป่วย ถ้าสระผมก็เช็ดให้แห้งด้วยนะครับ เพิ่งหายไข้เอง” ใหญ่สั่งทั้งที่ตายังจับจ้องอยู่กับตัวหนังสือ เลยไม่เห็นสายตาอ่อนโยนที่กำลังทอดมองเขาอยู่

ออกจากห้องน้ำผมแต่งตัวเรียบร้อยขึ้น ตั้งใจจะหาอะไรง่ายๆทาน เผื่อคนอ่านหนังสือด้วย เดินตรงไปที่ครัวโดยไม่หยุดทักอีกฝ่าย ไม่อยากจะกวนสมาธิเขา คิดว่าถ้ากินเสร็จก็คงเข้าห้องทำงานของตัวเองบ้าง บก.บอกว่าผมควรจะเริ่มต้นฉบับเรื่องใหม่ได้แล้วเพราะครั้งนี้เนื้อหาค่อนข้างละเอียดและยากพอสมควร

ในครัวมีหม้อแกงจืดใส่หมูสับกับเต้าหู้อ่อน รวมถึงผัดผักรวมมิตรกุ้งวางอยู่ด้วย ไม่รู้ว่าใหญ่เอาเวลาตอนไหนทำ อาจจะเป็นช่วงเช้าที่เขาตื่นก่อนผมก็ได้

อดจะอมยิ้มกับความใส่ใจเล็กๆน้อยๆนี่ไม่ได้ ทั้งที่เราก็เหนื่อยกับกิจกรรมอย่างว่าพอกัน แถมเขายังต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ แต่กลับแบ่งเวลามาทำให้อาหารไว้ให้ผมอีก

เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย

Rrrrrrrrr

“ฮัลโหล” ผมละมือจากหม้อ ปิดเตาแก๊สหันไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายโดยไม่ทันมองว่าใครโทรมา แต่เพียงได้ยินเสียงสดใสก็ทำให้ยิ้มออกได้

[ฮัลโหลน้าทราย อยู่ห้องหรือเปล่า แม่ให้เล็กเอาอาหารมาให้ เห็นว่าเพิ่งหายป่วย]

“อยู่ เล็กอยู่ไหนล่ะ”

[อยู่ข้างล่างแล้วครับ น้าทรายเปิดประตูให้หน่อยสิ]


********************


“ได้ แป๊บนึงนะ” ผมวางสายแล้วเดินไปที่หน้าประตูห้อง มีปุ่มที่สามารถกดปลดล็อกประตูด้านล่างเพื่อปล่อยให้คนเข้ามาได้ รอไม่กี่นาทีก็มีเสียงกริ่งที่หน้าประตู

“หวัดดีครับคนป่วย นี่ขนาดป่วยยังดูสดใสน่ารักเหมือนเดิมเลยนะน้าทราย” หลานคนเล็กที่กำลังจะขึ้นม.ปลายอีกไม่นานส่งยิ้มร่างเริงมาให้

ปากหวานชวนให้คิดถึงใครบางคนที่อ่านหนังสือคร่ำเคร่งอยู่ตรงโซฟา

“น้าหายดีแล้วต่างหากล่ะ ถ้าเล็กมาเห็นตอนป่วยคงจะไม่พูดอย่างนี้ แล้วนี่กลับจากค่ายแล้วเหรอ”

“ใช่ครับ เพิ่งกลับมาเมื่อเช้าก็รีบมาหาน้าทรายก่อนเลย นี่อาหารที่แม่ทำแล้วฝากมาให้นะครับ พอดีแม่ต้องตามพ่อไปประชุมทางเหนือกลัวไปขึ้นเครื่องไม่ทันน่ะครับ”

“ขอบใจนะ เข้ามาก่อนสิ ทานข้าวด้วยกันไหม น้ากำลังจะกินพอดีเลย”

“ก็ดีนะครับ เล็กโคตรหิวเลย แหะๆ”

“งั้นมา” ผมยิ้มให้หลานชายที่เริ่มสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ หมุนตัวเดินเข้ามาด้านใน ก่อนจะถึงห้องครัวก็ต้องผ่านส่วนของห้องรับแขกก่อน เลยหยุดเพื่อจะแนะนำคนเล็กให้กับใหญ่รู้จัก

“ใหญ่”

“ครับ?” เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาจากกองหนังสือที่สูงท่วมหัว จากนั้น...ดวงตาก็เบิกกว้างเมื่อเห็นคนที่ตามมาทางด้านหลัง “ไอ้เล็ก?”

“เฮ้ย พี่?”


“อ้าว รู้จักกันเหรอ” ผมมองเด็กสองคนที่ทำตาโตใส่กัน จากนั้นคนเล็กก็หันมาทางผมเมื่อตั้งสติได้นิดหน่อย

“น้าทราย ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่อ่ะ ไม่เห็นน้าทรายเคยบอกเล็กเลย”

“อ้าว น้าไม่รู้นี่ว่าเล็กรู้จักกับใหญ่ด้วย”

“หมายความว่ายังไง” คนตัวสูงรีบลุกจากพื้นตรงดิ่งมายังพวกเรา สีหน้าเคร่งเครียดจนผมงุนงง ดวงตาคมดุจ้องไปยังหลานชายคนเล็กของผม

“ก็นี่น้าทรายไง น้าทรายน่ะ พี่เจอน้าทรายทำไมไม่เล่าให้ฟังบ้างล่ะ แล้วไหนเคยบอกว่าอยู่กับแฟน...”

“ว่าไงนะ!” เล็กยังพูดไม่จบใหญ่ก็ตะโกนลั่นห้อง เขานิ่งไปพักใหญ่จากนั้นก็หันมามองหน้าผม

อะไรวะ?

“ซายด์?”

“อะไร นี่มีอะไรเหรอ ทำไมพวกนายต้องตกใจขนาดนั้น แล้วพวกนายรู้จักกันได้ยังไง?” ผมเริ่มรู้สึกไม่ดี แต่ไม่รู้เพราะอะไร อาจจะแค่ไม่ชอบที่เห็นคนอื่นรู้เรื่องแต่ผมไม่รู้อะไรเลย

ยังไม่ได้ตอบอะไร ใหญ่ก็ยกมือขึ้น “แป๊บนะ ขอผมคุยกับไอ้เล็กก่อน ผมหิวแล้วซายด์ไปอุ่นอาหารหน่อย”

และผมก็ไม่ได้ตอบอะไรใหญ่ก็ลากแขนคนเล็กออกจากห้องไปเลย

ทิ้งผมให้ยืนงงกลางดงหนังสือเด็กมอห้า เอากับเขาสิ

อยากจะตามไปเหมือนกัน แต่ว่าก็ไม่ได้เสียมารยาทขนาดนั้น บางทีสองคนนี้คงเรียนโรงเรียนเดียวกันก็เป็นได้ ผมเดินกลับเข้าครัวไปอุ่นอาหารต่อ รวมกับของที่พี่แซนฝากมาด้วย จากนั้นก็ตั้งโต๊ะเตรียมเอาไว้เพื่อรอให้เด็กสองคนกลับมา

หวังว่าพอเข้ามาแล้วจะมีคำตอบให้กับผมนะ

“มากันแล้วเหรอ ทำไมหายไปนานจัง” พอได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกและปิดลง ผมก็เดินออกไปดู ใหญ่กับคนเล็กกลับเข้ามาด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

ใหญ่ดูนิ่งเงียบ ส่วนเล็กก็คล้ายกับคนที่กินของหมดอายุ ผมอธิบายไม่ถูกเหมือนกัน

“เป็นอะไรน่ะเล็ก”

“ปละ เปล่า เปล่าครับน้าซายด์

“ใหญ่ล่ะ มีอะไร แล้วทีนี้จะบอกได้รึยังว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น” เล็กไม่ตอบ ผมเลยหันไปคาดคั้นคนของตัวเอง ใหญ่ปรับสีหน้าให้เป็นรอยยิ้มบางเบา เดินมาโอบรอบเอวผมพาไปที่ครัวพร้อมกับอธิบายไปด้วย โดยมีคนเล็กเดินตามหลังด้วยสีหน้าผวาเล็กๆ

“ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่ตกใจน่ะที่เห็นไอ้เล็กที่นี่ ส่วนมันเองก็ตกใจเหมือนกัน”

“อ้าว แล้วรู้จักกันด้วยเหรอ เรียนโรงเรียนเดียวกันหรือไง”

“ครับ เรียนโรงเรียนเดียวกัน รู้จักกันดีครับ”

“แต่เล็กดูท่าทางสนิทสนมกับใหญ่จังเลยนะ” ผมหันกลับไปที่หลานชายตัวเอง คนเล็กนั่งลงตรงข้ามกับผมพอดี เขาสะดุ้งเล็กน้อย เหลือบตามองใหญ่แล้วก็พูดตอบเสียงเบา

“คะ คือ พี่คน เอ่อ พี่ใหญ่เป็น..เป็น”

“ผมเป็นเพื่อนกับพี่ชายไอ้เล็กน่ะ” ใหญ่ชิงตอบเมื่อคนเล็กอ้ำอึ้งไม่ยอมพูดสักที

นอกจากแปลกใจ ผมยังรู้สึกไม่ดีด้วย นี่ผม...นอนกับเพื่อนหลานชายตัวเองเหรอเนี่ย

ให้ตายเถอะ!

“นายเป็นเพื่อนกับคนโต?”

“อืม”

“ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อน”

“โธ่ แล้วผมจะรู้ไหมล่ะว่าซายด์เป็นน้าของพวกเรา...ผมหมายถึงเป็นน้าของพวกไอ้เล็กน่ะ ก็ซายด์ไม่เคยบอกนี่นา อย่าลืมว่าเราไม่ได้รู้จักกันมาก่อนขนาดนั้น” เออ ก็จริงของเขา ผมไม่เคยถามว่าเพื่อนเขามีใครบ้างชื่ออะไร แล้วก็ไม่เคยบอกด้วยว่ามีหลานชายชื่ออะไรบ้าง เขาไม่รู้ก็ไม่แปลก

“นายสนิทกับคนโตมากไหม”

“มาก สนิทกันมาก ซายด์ถามทำไม”

ผมเม้มปาก สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แม้จะวูบโหวงแค่ไหนที่จะต้องพูดออกไปแต่มันก็คงจำเป็นต้องทำ ในเมื่อนี่มันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องอีกต่อไปแล้ว

“ถ้าอย่างนั้น...นายกลับบ้านเถอะนะ

“ซายด์ หมายความว่ายังไง” คนฟังดูตกใจมาก เขาลุกขึ้นยืนจ้องผมด้วยสายตาก้าวร้าว แม้แต่คนเล็กก็ตกใจไม่แพ้ผม แต่ผมมีสติมากกว่าจึงค่อยพูดอย่างใจเย็น

“ฉันว่านี่มันไม่ถูกแล้วล่ะ ในเมื่อนายเป็นเพื่อนสนิทของหลานชาย เราก็..ไม่ควร” ไม่ควรเจอกันอีก

“คุณจะเลิกกับผมเหรอ”

“......”

“เงียบทำไมล่ะ ตอบสิ!” เขาตบโต๊ะดังปัง เป็นความเกรี้ยวกราดที่ไม่เคยพบมาก่อน เหมือนว่าใหญ่จะเสียศูนย์ไปพอดู ดวงตาเขาแดงก่ำจนผมไม่กล้าจะสบตาด้วย

“พี่ เอ่อ พี่ใหญ่ ใจเย็นๆก่อนนะ”

“ไม่ใช่เรื่องของแกเงียบซะ” เขาตวาดคนเล็กเสร็จก็จับไหล่ผมบีบอย่างแรง “ตอบผมสิซายด์ คุณจะเลิกกับผมเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม”

“ก็นายเป็น...”

“จะเป็นอะไรผมไม่สนทั้งนั้น คุณเป็นของผม เป็นเมียผม นอกนั้นผมไม่แคร์ ผมรู้แค่ว่าคุณเป็นของผม”

“....”

“ได้ยินไหมซายด์ คุณเป็นของผม” เขาเขย่าผมจนปวดหัวไปหมด ใหญ่ที่โกรธจัดเห็นผมหัวสั่นไปมาจากแรงของเขาก็เริ่มได้สติ เขาหลับตาลงขบกรามจนแน่น ยอมปล่อยมือในที่สุดแล้วทิ้งตัวลงนั่ง “ผมไม่เลิก ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่เลิกกับซายด์เด็ดขาด”

“แต่พี่..”

“แกไม่ต้องพูด ฉันสั่งให้เงียบก็เงียบไป”

“อย่าดุคนเล็กสิ น้องไม่เกี่ยวด้วยนะ”

“งั้นคุณก็ตอบมา ว่าจะไม่เลิกกับผม อย่าไล่ผมไปจากชีวิตคุณเลยนะซายด์...ผมรักคุณ

ทำไมผมต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้ด้วย ผมรู้ว่าใหญ่รักผม และผมเองก็รู้สึกดีกับเขาไม่น้อย หลังจากเราเงียบกันอยู่พักใหญ่ในที่สุดผมก็ตัดสินใจไม่คุยเรื่องนี้ หันไปตักกับข้าวที่ไร้คนสนใจขึ้นมา วางลงบนจานของใหญ่และคนเล็ก

“กินข้าวเถอะ”

“ซายด์” เขามองกับข้าวในจานตัวเองแล้วหันมาเรียกผม

“เดี๋ยวนายต้องอ่านหนังสือสอบนะ อย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้เลย ฉันอยากให้นายมีสมาธิกับการสอบมากกว่า”

“ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น”

“อืม ไม่ไปก็ไม่ไป”

หมับ!

“เฮ้ย” เมื่อได้รับคำอนุญาต อ้อมแขนที่คุ้นเคยอยู่ทุกคืนก็คว้าหมับรวบเอาร่างผมเข้าไปกอดไว้แน่น ผมเผลอร้องด้วยความตกใจออกมาเสียงดัง

“น่ารักที่สุดเลย ซายด์ของผมเนี่ย” เจ้าหมาตัวโตกลับมาร่าเริงอีกครั้ง แม้แววตาเขาจะยังหลงเหลือความกังวลอยู่ไม่น้อย ผมรีบผลักไอ้เจ้าเด็กนี่ออก หน้าร้อนผ่าวไปหมด

“นี่พอเลย หลานฉันนั่งอยู่นะ”

“หึหึ ไม่สนหรอก” มันไม่สนจริงๆ จุ๊บแก้มผมโชว์หลาน เสร็จแล้วก็รีบเอาอกเอาใจด้วยการชวนกินนั่นนี่ ทำราวกับนั่งกันอยู่สองคน สงสารคนเล็กจริงๆ ดูสิ หน้าตาหงอยเชียว


.............................................................

อืมมมมมมมมมม โนคอมเม้นท์ คึคึคึ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 997 ครั้ง

87 ความคิดเห็น

  1. #2315 Beam9404 (@Beam_sehun94) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 20:45
    อมก เริ่มหน่วงจึ้นมาแล้วสิ ฮืออ
    #2315
    0
  2. #2301 peach p (@babyyyyy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 17:54
    น้องเล็ก55555
    #2301
    0
  3. #2295 annylycan (@annylycan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:35
    น้ำท่วมปาก... งื้ออออออออ จะพูดงัยดีละเนี่ยยยยยยย
    #2295
    0
  4. #2288 DARA T. (@marukovip) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 05:39
    ใหญ่ดูเหมือนจะไม่แคร์อะไรแล้ว ปวดหัวแทนครอบครัวเลย
    #2288
    0
  5. #2280 D-Sooo (@D-Sooo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:21
    แกร!!! สงสารเล็ก กลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปเลยจ้า พี่แกมันร้ายมากอ่ะเล็ก
    #2280
    0
  6. #2259 Haruma_Hunsei (@hunsei) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:22

    เอิ่มมคนโตค่ะเห็นใจคนเล็กหน่อยยยย นั่งกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแล้วนั่น น่าเอ็นดู https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-09.png

    #2259
    0
  7. #2243 AumAmolnat (@20242413092544) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 06:52
    ชอบๆๆๆๆ เอ็นดูคนเล็กมาเลย
    #2243
    0
  8. #2113 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    ถ้ารู้ความจริงขึ้นมาทำไง ขอร้องอย่าเป็นน้าหลานกันจริงๆเลยน่ะ ได้โปรด
    #2113
    0
  9. #1833 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 20:28
    ความบาปนี้มันช่างหอมหวานจริงๆ

    คนเล็กกระอักกระอ่วนน่าดู แงงงงงงงง คนโตรักมากอ่ะ ไม่กล้าบอกว่าเป็นหลาน แต่ถ้าซายด์รู้ทีหลังก็บ้านแตกพอกกัน ก็นะ เหนือซายด์ยังมีแม่อีก เรื่องใหญ่เลย
    #1833
    0
  10. #1820 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:36
    คนเล็กกก เอ็นดู
    #1820
    0
  11. #1641 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 11:26
    ไปวิ่งเล่นกันเถอะคนเล็ก เรากลายเป็นอากาศสำหรับเค้าสองคนละ
    #1641
    0
  12. #1509 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 20:36
    ฮือออเนี่ยเป็นอย่างนี้ ยังไงๆมันก็ต้องมีปัญหาอะ เป็นถึงน้าหลานกันอะ คงจะไม่ถูกยอมรับง่ายๆแน่ ม่าหนักหน่วงแน่ๆทีนี เป็นไปตามที่คาดไว้เลย
    #1509
    0
  13. #1072 ratchani1738 (@ratchani1738) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 13:58
    แม่รู้ซวยแน่
    #1072
    0
  14. #881 Paperheart96 (@Paperheart96) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 07:44
    โอโหหหหห คนเล็ก ต้องมากุมความลับไม่พอ คงอึดอัดแย่เลย แงง
    #881
    0
  15. #797 กะเทยไหล่กว้าง (@pawornrat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:35
    ใหญ่ตัดสินใจเร็วมากกก
    #797
    0
  16. #669 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 15:36

    โอ๊ยยยยย สงสารคนเล็กกกกกก

    #669
    0
  17. #530 momyimwiv (@momyimwiv) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:25
    กรี๊ดดดดดดดดด~~~ คนเล็กหลับตาลูกกก
    #530
    0
  18. #502 cjkk (@cjkk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 03:27
    หนูยังไม่พร้อมจะกินมาม่านะคะไรท์ แงงงง
    #502
    0
  19. #501 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 03:23
    เล็กแทบจะกรีดร้องงงง
    #501
    0
  20. #500 srt1w (@sirinthipppp) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 01:25
    ถ้าชั้นเป็นคนเล็กชั้นต้องร้องแน่ๆเลย555555555555555
    #500
    0
  21. #499 180126 (@180126) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 01:08

    กลัวไรท์ต้มม่า...ไม่ไหวจะกิน????????

    #499
    0
  22. #498 asihcnuA (@asihcnuA) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:27
    OMG!!!
    #498
    0
  23. #497 ddreamkk (@ddreamkk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:21
    แค่คิดก็ปวดใจ
    #497
    0
  24. #496 braion (@ziptiz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:26
    โอ๊ยยย สงสารคนเล็ก5555555 แต่ถ้าซายน์รู้ความจริงขึ้นมานี่..........
    #496
    0
  25. #495 Sunantha-ct (@Sunantha-ct) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:01
    อะมันต้องรักขนาดไหนฟร่ะ เฮ้ยแกเอาแต่ใจปะเนี่ยยย ถ้าแม่รู้แม่กลุ้มนะลูก //ว่าแต่ว่ามันสามารถรักกันได้จริงๆมะหรือไม่ได้ครอบครัวเดียวกัน หรือยังไง5555
    #495
    0