ตอนที่ 8 : เมื่อคนเมาตื่นมาเจอกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 626 ครั้ง
    2 มี.ค. 61


"อ๊ะ โอ๊ย เชี่ย" พอรู้สึกตัว ร่างกายผมก็ประท้วงเลยว่าแม่งโคตรเจ็บมาก โดยเฉพาะตั้งแต่บั้นท้ายลงไป เหมือนตกบันไดแล้วเอาก้นกระแทกสิบแปดขั้นบวกๆ


นี่เมื่อคืนผมเมาขนาดตกบันไดเลยเหรอวะ แล้วนี่ผมอยู่ที่ไหน


ผมค่อยๆปรือตาสู้แสงแดดที่สว่างจ้าจากผ้าม่านในห้องนอนที่ไม่ได้ปิดเอาไว้ ห้องสีขาว เตียงสีขาว ข้าวของเครื่องใช้จำเป็นครบถ้วน แพทเทิร์นของโรงแรมชัดๆ สงสัยใครสักคนลากผมกลับมาที่นี่แน่ๆ


"อืมมม"


หือ????


เสียงแหบแห้งไม่คุ้นหูของผู้ชายดังอยู่ใกล้ๆ พอหันไปมองที่นอนข้างตัว คิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนในวงที่แบกๆกันมา แต่กลับไม่ใช่ว่ะ


"เห้ย!! ไอ้ห้องลอง..!! โอ้ย เจ็บบบ" ผมผวาลุกขึ้นเพราะคนที่นอนเตียงเดียวกันดันเป็นศัตรูคู่อาฆาตไปซะได้ แต่แค่ขยับนิดเดียวก็ต้องทิ้งร่างกลับลงเตียงเหมือนเดิม เพราะเจ็บก้นโคตรของโคตรๆ


เรียกว่าร้าวราน


เกิดอะไรขึ้นกับผมวะ นี่ตกบันไดจริงดิ


"............." คนเพิ่งตื่นมองมานิ่งๆ สายตาคมกวาดไปทั่วตัวให้รู้สึกร้อนๆหนาวๆเล่น ก่อนจะหยุดที่...ต้นคอ


"มองไรวะ ตื่นแล้วก็ลุกกลับห้องคุณไปสิ นี่กี่โมงกี่ยาม แล้วทำไมกูเจ็บตูดอย่างนะ...นี้"


ไม่นะ


ทำไม....ผมไม่ใส่เสื้อผ้าวะ


ละ แล้ว แล้วไอ้รอยที่หน้าอกกับต้นขานี่คืออะไร


"เหี้ยแล้วไง" ผมอุทานได้แค่ประโยคนี้ประโยคเดียว


"นาย"


"อย่าพูด"


"นี่"


"หุบปากไปเลย"


"นี่เรามีอะไรกันเหรอ"


"บอกว่าอย่าพูดไงวะ" กูรับไม่ด้ายยยยยยยยยยยย ฮืออออออออออ


จากสภาพก็เห็นๆกันอยู่ จะตอกย้ำเพื่ออะไร กูกับมึงนอนแก้ผ้าอยู่ด้วยกัน กูเจ็บตรูด แถมมีแต่รอยดูดเต็มตัว ส่วนมึงก็หัวฟูยุ่งเหยิง มีรอย เอ่อ ข่วนทั้งไหล่ ทั้งเหนือราวนม คนสองคนที่เหมือนผ่านสมรภูมิรบมาหนักมาก


ฮืออออออ ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


"ฉันเมา" มันบอกนิ่งๆพร้อมกับถอนหายใจ


จี้ดเลยจี้ด


"เออ รู้แล้วน่า ถ้าไม่เมาเราจะเอากันเหรอวะ กูคงไม่ยอมนอนกับมึงง่ายๆหรอกถ้ามีสติน่ะ โว้ยยยย เหี้ยไรวะเนี่ย" หมดกันพรมจรรย์ของกู


เอ๊ะ แต่ผมไม่จิ้นนี่หว่า


เอ๊ะ แต่ไม่สิ ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย ก็ถือว่ายังจิ้น


โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ล้องห้ายหนักมากกกกกกกกกกกก


"เมื่อคืนพี่น้ำบอกว่ารถตู้ออกจากโรงแรมบ่ายโมงนะ"


"จะพูดอะไร"


"เที่ยงกว่าแล้ว ถ้าไม่รีบอาบน้ำแต่งตัว คงมีคนมาตาม"


"นี่มึง!!!" ไอ้หน้าด้าน ไอ้หน้าตาย มึงนอนกับผู้ชายแล้วยังตีหน้ามึนเหมือนไม่รู้สึกอะไรได้เหรอวะ ใช่ซี้! มันไม่เสียหายนี่


"ฉันว่าตอนนี้ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเถอะ เอาไว้ถึงกรุงเทพฯค่อยคุยกันอีกที ลุกไหวรึเปล่า"


"ไหว จะไปไหนก็ไสหัวไปเลย ไม่ต้องมายุ่ง" ผมตะคอกใส่หน้าไอ้ห้องลองเสื้อแล้วพยายามจะลุกด้วยตัวเอง


กูว่าแล้วไง มันต้องเป็นแฟนบอยโรคจิตปลอมตัวมาเป็นนักแต่งเพลง หาโอกาสทำมิดีมิร้ายกับผม ทำไมไม่มีใครเชื่อ เอาแต่หาว่าผมมโนอยู่ได้ แล้วไง พี่คริสสุดที่รักของแฟนๆ โดนแม่งสอยเวอร์จิ้นไปเลย สมใจกันแล้วสิ


"อ๊ะ" เข่าทรุดทั้งที่ยังไม่แก่ เคยเป็นกันป่ะ


ทันทีที่สองขาเหยียบลงบนพื้น ผมก็ยืนเองไม่ไหว แถมนรกสุดๆตรงที่ไอ้อะไรๆในตัวที่ไม่ใช่ของผมดันไหล่ออกมาเต็มซอกขา


"เห็นไหม คิดแล้วว่าต้องไม่ไหว มาฉันช่วย จะได้เร็วๆ"


"ไม่ต้องโว้ย นี่มึงบ้าป่ะเนี่ย ทำไมไม่ป้องกัน ติดโรคมารึเปล่าก็ไม่รู้ เวรจริงๆ" ผมปัดมือที่จะเข้ามาพยุงออก ไอ้ห้องลองเสื้อก็ไม่ได้ตื๊ออะไร ยอมถอยไปยืนห่างๆโดยดี ที่ตัวมันมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กพันเอวปกปิดความทุเรศเอาไว้หนึ่งผืน(ไม่รู้หยิบมาตอนไหน เมื่อกี้บนเตียงยังโป๊อยู่เลย เห้ย ผมไม่ได้แอบดูนะ)


"ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันเมา จำอะไรไม่ได้ แต่ฉันไม่ได้มั่วอย่างนายก็แล้วกัน เป็นทางนี้ต่างหากมั้ยที่ต้องกลัวน่ะ"


"ไอ้ทุเรศ!!!"


"เห้อออ รีบๆลุกขึ้นมาเถอะ"


"บอกว่าไม่ต้องยุ่งไงวะ" ผมตวาดมันอีกรอบ เพราะมันทำท่าจะเข้ามาช่วยอีกแล้ว


"ทิ้งไปบ้างเถอะไอ้ทิฐิน่ะตอนนี้ เลือกเอาว่าจะให้ช่วยพยุงไปห้องน้ำ หรือรอให้ผู้จัดการกับเพื่อนซักคนในวงนายมาตามที่ห้องล่ะ จำได้ว่าพี่น้ำมีกุญแจสำรองห้องพักพวกนายทุกคน"


"ระ รีบๆเลย มาพยุงเร็วๆอย่าได้ช้า" ผมรีบยกสองมือขึ้นไปหามันอย่างไร้ศักดิ์ศรี


ก็ดีกว่าให้ไอ้พวกนั้นมาเห็นแล้วเป็นเรื่องใหญ่ล่ะน่า


"หึ ก็แค่นั้น"

 



"ออกไปสิวะ" พอเรือพายมาส่งเทียบท่า ผมก็ทำท่าจะถีบหัวเรือออกจากฝั่งไปทันที


เป็นไปได้พ่อจะเขวี้ยงระเบิดตาม เอาให้เรือแตก จมกลางน้ำเลยแม่ง


นี่เป็นการเปรียบเทียบนะ จริงๆคือผมถูกพยุงเดินกระท่อนกระแท่นมาจนถึงในห้องน้ำ คงต้องอาบฝักบัว อยากจะแช่น้ำอุ่นอยู่หรอก แต่ไม่มีเวลา พี่น้ำจะขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ เลยต้องรีบๆอาบ รีบๆแต่งตัวให้เสร็จๆ


"เดี๋ยวพาไปยืนใต้ฝักบัว หกล้มในห้องน้ำไม่ใช่เรื่องสนุก" อืม ไอ้หน้าตายก็มีมุขกับเค้าเหมือนกัน


"ไม่จำเป็น เดี๋ยวเกาะๆอ่างล้างหน้า....เชี่ย!!!" สายตาดันเหลือบไปเห็นสภาพตัวเองจากหน้ากระจกบานใหญ่ซะก่อน ไม่แปลกใจแล้วล่ะที่ตอนแรกไอ้ห้องลองเสื้อมันจ้องคอผมแล้วขมวดคิ้ว


"นายนี่หยาบคายตลอด อย่าพุดบ่อยนักเดี๋ยวเคยตัวไปออกรายการ หลุดบ้างไม่เป็นไร แต่เยอะมากๆจะถูกนักข่าวเพ่งเล็งไปเป็นประเด็นอีก.."


"มันใช่เวลาบ่นเรื่องคำหยาบมั้ยห๊ะ ทำบ้าอะไรเนี่ย ทำไมรอยมันเยอะขนาดนี้" ดูรอบคอผมดิ ไม่มีตรงไหนเป็นสีขาวเลย มีแต่รอยดูด รอยกัด หนักกว่าตรงหน้าอก แล้วก็ต้นขาที่เห็นตอนตื่นใหม่ๆเมื่อกี้อีก


"ฉันไม่รู้ ฉันเมา"


เออ เจริญล่ะ พูดได้คำเดียวเนี่ย


"คราวหลังอย่ากินเหล้าอีกนะ ไอ้หน้านิ่งๆนี่จริงๆหื่นชิบหายเลยใช่ป่ะ กูว่ากูหนักแล้วนะ ยังไม่เคยทิ้งรอยไว้บนตัวใครเลย"


"ที่ไหนกันล่ะ แล้วนี่อะไร" มันชี้นิ้วไปที่แผ่นอกตัวเองที่มีรอยเล็บเป็นทางยาว ถ้าหน้าตากรุ้มกริ่มก็จะต่อยให้อยู่หรอก แต่แม่งนิ่งมาก เหมือนโชว์รอยลูกแมวน้อยที่เพิ่งได้มาใหม่แล้วถูกข่วนเอาให้เพื่อนดู


ธรรมด๊า ธรรมดาเนอะ ไอ้การเมาแล้วเอากันเนี่ย


"ออกไปได้แล้ว" เถียงไม่ได้ ผมเลยออกปากไล่ไปอีกครั้ง


"จะพาไปอาบน้ำ อย่าเรื่องมาก เร็วเข้า เถียงกันจะห้านาทีแล้ว ไม่กลัวพี่น้ำขึ้นมาตามรึไง"


"ก็กลัวนี่ไง ถึงจะได้รีบอาบ มึงก็รีบๆกลับห้องไปอาบห้องตัวเองไป สายทั้งคู่เดี๋ยวคนอื่นสงสัยกันพอดี"


"........."


"ไปสิวะ"


"งั้นอาบนี่แหละ"


"ห๊ะ???"


"อาบด้วยกัน จะได้เร็วๆ ขยับไป" ไอ้ห้องลองเสื้อพูดจบก็เบียดร่างตัวเองเข้ามาในห้องน้ำ ปิดประตูเสียงดังปัง ผมกำลังจะโวยวายแต่ถูกลากมาจนถึงใต้ฝักบัวอย่างไร้ความอ่อนโยน ปวดสะโพก ปวดก้นกบ ปวดแม่งไปหมดทุกอย่าง


ไอ้ห้องลองเสื้อแฟนบอยโรคจิตสุดโหดเหี้ยมไร้ความปราณี!!!


"ทำบ้าอะไรวะ กลับไปอาบห้องตัวเองสิโว้ย"


ไอ้โรคจิตไม่ตอบโต้เสียงโวยวาย ดึงผ้าเช็ดตัวที่พันไว้หลวมๆออกจากเอวผม และเอวมันเองพร้อมกัน โยนผ้าสองผืนไปไว้บนราวแขวนผ้า แล้วก็...เปิดน้ำ


"ว้ากกกกกก เย็นนน ไอ้บ้า เปิดน้ำอุ่นสิโว้ย" ฮืออออ ก้นก็เจ็บ ต้องมาเกร็งตัวมันยิ่งเจ็บกว่าเดิมไปอีก


"โทษที หมุนผิด"


"หมุนผิด หรือจงใจแกล้ง"


"หมุนผิด ฉันก็หนาวนะ ไม่ได้อยากอาบน้ำเย็นหรอก ตัวฉันก็โดนน้ำเหมือนกัน"


"โดนแค่นิดหน่อยทำบ่น กูนี่โดนราดเต็มๆหัว"


"รีบๆอาบสักที มันสายแล้วนะ"


"เพราะใครเล่า เออ อยากอาบห้องนี้ก็อาบไป เดี๋ยวไปรอด้านนอก" ผมหมุนตัวไปที่ผ้าเช็ดตัวที่แขวนไป แต่มือไอ้โรคจิตคว้าข้อมือเอาไว้ก่อน


"อย่าเรื่องมากได้ไหม รีบๆอาบเข้า ถ้านายไม่โวยวายป่านนี้ก็เสร็จแล้ว"


"นี่ตกลงกูผิด"


".........."


"ไม่อาบด้วยกันเว้ย หลบไปเลย จะไปเอาผ้าขนหนู" เห็นอย่างนี้ก็ไม่ได้หน้าด้านพอจะมาแก้ผ้าอาบน้ำกับคนไม่สนิทหรอกนะ สนิทๆมากๆอย่างไอ้เก้า ยังไม่เคยเลย จำเป็นอะไรต้องอาบน้ำพร้อมกัน มันเอ็กคลูซีฟไป๊


"ผู้ชายด้วยกันอายทำไม มานี่ รีบๆถูสบู่เข้า" มือข้างนึงจับข้อมือ อีกข้างเลื่อนไปหยิบขวดสบู่เหลวมาเทใส่ตัวผม


"กูไม่ได้หน้าด้านอย่างมึงนี่" จะหนีก็ไม่ได้แล้ว ตัวเปียกน้ำไม่พอ เปื้อนคราบสบู่อีก


"พูดดีๆคริส หลายคำแล้วนะ อย่าหยาบคายกับฉัน เห็นก็เห็นมาหมดแล้ว จะอายอะไร"


"ไหนบอกเมาจำไม่ได้ไง"


"ก็จำไม่ได้ แต่ตอนตื่นนายก็โป๊นี่ ทีนายยังมองของฉันตาเป็นมันไม่เห็นว่าสักคำ"


"ไม่จริง ไม่ได้มองนะ ไอ้บ้า ไอ้หน้าด้าน ไอ้...อุ๊บ"


ริมฝีปากบดเบียดลงมาบนปากผม แรงจนแสบร้อน ไร้ความอ่อนโยน มีแต่ความร้อนแรง ผมแทบหายใจหายคอไม่ทัน ไหนจะน้ำจากฝักบัวที่ไหลรดร่างกายเราอีก ทั้งสำลักทั้งอึกอักในลำคอ เรี่ยวแรงที่ไม่ค่อยมีก็ยิ่งอ่อนลงไปอีก จนต้องยอมกลั้นใจจับไหล่สองข้างของไอ้ห้องลองเสื้อเอาไว้แน่นเป็นที่ยึดเหนี่ยวกันล้มลงไปให้เจ็บก้นเพิ่ม


"อื้อออออ" จะขาดใจตายห่าแล้ว ผมถึงได้ร้องประท้วง


ไอ้ห้องลองเสื้อผละใบหน้าออกไป ด้วยสีหน้าเฉยเมยตามแบบฉบับของมัน สายตาจ้องมองดุๆ


"เลิกโวยวายสักทีเถอะ แล้วห้ามหยาบคายกับฉัน รีบๆอาบเร็วเข้า" มือหนาขยับมาลูบไปทั่วทั้งตัว อย่าได้คิดถึงฉากอีโรติกห่าเหวอะไรนะ มือแม่งก็สากแล้วยังลากไปลากมาแรงจนแสบหนังไปหมด


"โอ้ยยย มันเจ็บนะโว้ย จับเหี้ยไรเนี่ย"


"คริส"


"ก็คุณจับบ้าอะไรเล่า ผมอาบเองได้ เอามือออกไปจากสะโพกผมสักที"


"ชักช้า มานี่เร็วๆเข้า เดี๋ยวคนอื่นขึ้นมาแล้วจะเป็นเรื่องยาว" คนขี้บ่นลากผมเข้าไปใกล้กว่าเดิม


"ก็..."


"คริส" คราวนี้ไอ้ห้องลองเสื้อดุเสียงเข้มกว่าเดิม ห้าร้อยล้านริกเตอร์ จนผมได้แต่กัดปากด้วยความเจ็บใจ ปล่อยให้มือหยาบลูบฟองสบู่ไปทั่วผิว ยืนนิ่งให้มันอาบน้ำให้จนพอใจ


อยากร้องไห้ว่ะ


คิดอย่างนั้น ขอบตาก็เริ่มร้อนผ่าว


"เสร็จแล้ว" เสียงพูดอ่อนลงกว่าเดิมและตามมาด้วยเสียงถอนหายใจเบาๆ


".........."


"ไปเช็ดตัวกับผมให้แห้งไป เดี๋ยวจะไม่สบาย เดินไหวรึเปล่า" และอ่อนลงกว่าเดิมอีกนิด จนฟัง...อบอุ่น


ไม่ดิวะ


"ไหวโว้ย ไปห่างๆเลย" ผมผลักอกคนตรงหน้าออก แล้วฝืนร่างกายเดินออกจากห้องน้ำไป


คนเหี้ยอะไร ชอบบังคับ แถมยังไม่คิดจะรู้สึกผิดอีก....คอยดูเหอะ กูจะเอาคืนให้ได้


แต่วิธีไหนดีวะ ขอเวลาคิดหน่อย

 





ผมเดินจากห้องน้ำด้วยสปีดหอยทาก หยุดหน้าโต๊ะกระจก มองเงาตัวเองในนั้น เห็นใบหน้าซีด ขอบตาแดงก่ำที่ยังรู้สึกร้อนผ่าว ทั้งตัวมีผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันเอาไว้ ร่องรอยต่างๆไม่ได้หายไปกับสบู่อย่างที่คิด ........ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับผมด้วยวะ


"ทำไมยังไม่แต่งตัว นายนี่ดื้อจริงๆ" ไม่รู้ว่ายืนนานแค่ไหน คนที่อาบน้ำเพิ่งเสร็จก็เดินออกมาทัก มันมีบ็อกเซอร์ติดตัว ส่วนผ้าก็เอาไปเช็ดหัวตัวเองให้แห้ง


"เสือก"


"อยากโดนอย่างในห้องน้ำอีกใช่ไหม"


"ไม่" ผมย่นหน้าใส่ มันขู่จะจูบอ่ะ คุณผู้โช้มมมมม ไอ้หน้านิ่งมันขู่ผมได้ยินมั้ย


"รีบใส่เสื้อผ้าเข้า" มนุษย์โปรดิวเซอร์ขี้บ่น ไม่สมกับที่เคยมีผลงานเพลงอาร์ตๆอินดี้ๆที่โด่งดังเดินไปหยุดหน้าตู้เสื้อผ้า เปิดประตูออกกว้าง ดึงเสื้อยืดตัวนึง บ็อกเซอร์อีกหนึ่ง ยีนส์ขาสั้นตัวหลวมๆสีดำอีกตัว ทั้งหมดมันโยนมาใส่ผม ดีที่รับทัน


"อะไร"


"ใส่เสื้อผ้าซะ เสื้อนี่ยืมก่อนนะ เสื้อฉันเหม็นเหล้าไปหมด" มันดึงเสื้ออีกตัวออกมาสวม ผมไม่ได้สนใจหรอกว่าเป็นเสื้ออะไร จะทำอะไรก็ทำเถอะถ้าจะบังคับกันขนาดนี้


เดินหลบมาอีกมุมแต่งตัวของตัวเองบ้าง เสื้อกับบ็อกเซอร์นี่ใส่ง่ายหน่อย แต่ยีนส์น้ำตาแทบเล็ด โชคดีนะที่มันหยิบขาสั้นหลวมๆมาให้ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าโยนยีนส์ขาเดฟมาสภาพผมจะเป็นยังไง แต่ว่านะผมคิดว่าบังเอิญ มันไม่ได้คิดขาสั้นขายาวแน่ๆ


"เอานี่ไปใส่ด้วย" เสื้อแขนยาวมีฮู้ดสีชมพูถูกโยนมาอีกตัว


"ทำไม?"


"จะได้บังรอยที่คอไง ดีที่เรานั่งรถตู้กลับกันยาว แล้วนายก็เป็นคนดัง แต่งตัวอย่างนี้ไม่มีใครสงสัยหรอก เวลาลงไปด้านล่างก็เอาฮู้ดขึ้นคลุมหัวซะนะ"


"อือ" ก็ตามนั้น ใส่ก็ใส่


"ลงไปพร้อมกันเลยไหม ฉันแวะเอากระเป๋าที่ห้องแป๊บเดียว"


"ไม่ล่ะ ลงไปก่อนเลย กู..ผมรออีกสักพัก"


"............"


"..........."


"ก็ตามใจนะ"


อีกคนออกไปแล้ว ภายในห้องนอนที่เหลือผมเพียงคนเดียว


ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตาสองสามหยดที่ไหลลงมาบนแก้ม ........อย่าอ่อนแอ...ไอ้คริส

 




"ทำไมลงมาช้านักวะ นี่พี่น้ำเกือบขึ้นไปตามตั้งหลายรอบแล้วนะ ดีว่ามึงส่งข้อความมาแล้วว่ากำลังอาบน้ำอยู่" ประตูลิฟเปิดปุ๊บ ไอ้เก้าก็พุ่งเข้ามาหาผมแล้วบ่นปั๊บ ผมยกมือขึ้นตบหน้าผากมันไปที แล้วโยนกระเป๋าของตัวเองให้มันถือ โทษฐานที่ทำตัวเกินหน้าที่


"เลิกเป็นนักร้องนำแล้วไปเป็นผู้จัดการแทนพี่น้ำแล้วเหรอ" แกล้งเบี่ยงประเด็นไปงั้น ไม่อยากให้มันรู้ว่าข้อความนั่นผมไม่ได้เป็นคนส่ง


คงไอ้แฟนบอยโรคจิตจัดการให้ล่ะมั้ง


"โดนกูบ่นยังดีกว่าพี่น้ำพ่นไฟใส่นะ เช็คเอ้าให้หมดแล้ว รถตู้ก็มารอหน้าโรงแรมแล้ว รีบๆไปเหอะ เจ๊แกคงคิดถึงลูกถึงผัวน่ะ ดีนะที่แฟนคลับคิดว่าเรากลับไปเมื่อคืนแล้ว เลยไม่มีคนมารอส่ง ไม่งั้นนางอาละวาดแน่"


"แกบ่นใครไอ้เก้า"


"อุ่ย แหะๆ" ไอ้เก้าสะดุ้ง หันไปยิ้มให้พี่น้ำที่ยืนเท้าเอวตีหน้ายักษ์รอหน้ารถตู้ สมน้ำหน้า อยากนินทาเสียงดังดีนัก


"เปล๊า ไม่ได้บ่นเลยเหอะพี่น้ำ ป่ะๆ รีบกลับกัน มึงขึ้นเลยไอ้คริส กูนั่งกับมึงแถวสองนะ เดี๋ยวเอากระเป๋าไปเก็บหลังรถให้ก่อน"


ผมพยักหน้าแล้วปีนขึ้นรถตู้ ลำบากนิดหน่อยแต่ก็ฝืนร่างกายให้เดินปกติที่สุด เลือกที่นั่งริมหน้าต่าง ทิ้งที่ตรงกลางให้ไอ้เก้า พยักหน้าทักทายพี่เซนที่นั่งแถวหน้าสุดคนเดียว กับไอ้โนและพี่หนึ่งที่นั่งแถวหลังสุด อีกคนหายไปไหนไม่รู้ มันลงมาก่อนแท้ๆ


"อ่ะ น้องสิงโตมาพอดี ขึ้นเลยจ้ะ เราพร้อมเดินทางแล้ว" แค่คิด เสียงพี่น้ำก็ทักคนที่เดินมาจากทางหน้าโรงแรม คนหยิ่งแค่พยักหน้ารับคำพี่น้ำ แล้วก็มุดขึ้นรถตู้มา...


นั่งข้างผม


"เห้ย ไปนั่งหน้ากับพี่เซนดิ มีที่ว่าง" ผมกระซิบโวยวายให้ได้ยินกันสองคน ขี้เกียจเป็นจุดสนใจ ถึงจะมีแค่คนกันเองก็เถอะ


"เอาไป" มันตอบไม่ตรงประเด็น ไม่สิ มันไม่ได้ตอบ และไม่ทำตามคำพูดผมด้วย แค่ส่งถุงเซเว่นมาให้ แล้วก็ขยับไปนั่งที่ตัวเอง เอาผ้าคาดตาขึ้นมาปิด...และนอน


"แฮงค์เหรอพี่สิงโต เมื่อคืนหนักเหมือนกันนี่ กว่าจะแบกกันกลับมาได้แทบอ้วกแตก" ไอ้โนว่ายื่นหน้าจากเบาะหลังเข้ามาเม้า คนปิดตาไปแล้วแค่พยักหน้าเนือยๆ


"ผมแม่งโคตรเมาเลยอ่ะ จำอะไรไม่ได้ ไปตื่นห้องพี่หนึ่งได้ไงไม่รู้ ดีนะเต้นไม่ถีบเอาที่เข้าไปเป็นกขคงจ"


"อย่าว่าเต้ย เค้าไม่เรื่องมากหรอกน่า เค้าเข้าใจ" พี่หนึ่งก็เข้าข้างกิ๊กตัวเองไป นี่คบกันนานเหมือนกันนะกับเต้ยเนี่ย น่าจะสามปีแล้ว สงสัยคนนี้จะตัวจริงไม่ใช่แค่กิ๊กอย่างที่เดากันซะล่ะมั้ง


"นี่ถ้าเป็นแอร์คงหัวแตกอ่ะ" ไอ้โนว่าเผาเมียตัวเอง ถ้าผมอารมณ์ปกติคงจะแกล้งอัดคลิปเสียงไว้แบล็คเมลล์มันละ "มึงก็หนักเหมือนกันนี่ไอ้คริส เมาอย่างกับหมา นี่ตื่นมาตกใจป่ะวะที่เจอพี่สิงโตอ่ะ ฮ่าๆๆๆ"


"มะ มึง มึงรู้ได้ไง" เหมือนคนมีชะนักปักหลัง ผมเสียงสั่นควบคุมไม่ได้ สังเกตจากหางตาคนที่เอาผ้าปิดตาไว้อยู่ก็มีปฏิกิริยาหน่อยๆเหมือนกัน


"ก็กูหากุญแจห้องพี่สิงโตไม่เจออ่ะ พี่น้ำก็หลับไปแล้ว เลยโยนพี่สิงโตไว้บนเตียงมึง ก็กูเมานี่หว่าอยากนอนเหมือนกัน ตื่นขึ้นมาพอสร่างถึงคิดได้ว่ามึงไม่ถูกกับพี่เค้า" อ้อ มึงสินะไอ้ตัวต้นเหตุ อย่าให้กูมีโอกาสนะ จะหาผัวให้มึงบ้าง


เห้ย ไม่ดิ ผมไม่ได้มีผัว มันแค่ความผิดพลาด


"แต่ก็ดีแล้วที่ไม่ตีกันโรงแรมแตก กูก็เมาไม่ทันได้คิดเหมือนกัน" อ้อ ไอ้พี่หนึ่งก็รวมหัวกับเค้าเหมือนกัน จับให้มันได้กันเองดีมะ


"..........." ผมพยักหน้าแกนๆ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป 


มิน่าล่ะพวกมันถึงได้ไม่ทักเรื่องเสื้อดิยูนีครุ่นลิมิเตดที่อยู่บนตัวไอ้โปรดิวเซอร์คนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน เสื้อนี่ผลิตตั้งแต่อัลบัมแรกเรามียอดขายทะลุเป้า มันไม่มีทางมีเสื้อตัวนี้ได้ แล้วด้านหลังยังมีชื่อผมกับตำแหน่งมือกลองที่เป็นภาษาอังกฤษสกรีนเอาไว้ด้วย แสดงถึงความ...เป็นตัวเดียวในโลก


ตอนที่มันยืม ผมก็ลืมมองไป


เห็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรต่อ ไอ้โนกับพี่หนึ่งก็ถอยกลับไปนั่งคุยกันเอง รถก็ออกตัวแล้ว เพิ่งเห็นว่าไอ้เก้าต้องย้ายไปนั่งข้างพี่เซนด้านหน้า เพราะว่าไอ้ห้องลองเสื้อมาแย่งที่มัน หน้าแม่งโคตรบูด ช่วยไม่ได้ว่ะ ไปแค้นไอ้คนข้างๆละกัน ผมมองมันด้วยสายตาอย่างนั้น แล้วก้มหน้าหนีแรงอาฆาตของเพื่อนสนิทไปมองถุงเซเว่นที่วางอยู่บนตัก


นมกล่อง


แซนวิช


น้ำเปล่า


ยาแก้ปวดและแก้อักเสบ


เชี่ยแม่ง!!!



.......................................................................

จงจับใจความเอาเอง บางอย่างเราไม่อยากอธิบายเป็นความรู้สึก

เพราะมันคือพาร์ทของคริส คนบรรยายเองก็ไม่อยากจะคิดก็บรรยายไม่ได้อีก

หุหุ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 626 ครั้ง

3,944 ความคิดเห็น

  1. #3864 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:39
    เพราะความเมา555
    #3864
    0
  2. #3806 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 16:37
    น้อนนนนนนน โธ่ ร้องไห้เลยเหรอลูก
    #3806
    0
  3. #3779 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 23:51
    น้องงงงงงงง มีความหัวร้อน ความด่า แต่ก็ร้องไห้อ่ะ สงนาง อยู่ๆมาเสียตัว (ตอนนี้)รักก็ไม่ได้รักกัน
    #3779
    0
  4. #3768 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 00:50
    เอ่อ...
    #3768
    0
  5. #3275 Wadchare (@Wadchare) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    เมาจริงอ่ะ
    #3275
    0
  6. #3140 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:19
    คนที่เมาจริงน่าจะเป็นคริสนะ ส่วนพี่สิงยังกังขา แอบชอบน้องแน่เลย แต่ปั้นหน้า ตีขรึม เนียนได้น้อง
    #3140
    0
  7. #2764 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 10:41
    ทำไมเวลาอ่านที่สิงโตพูดแล้วแบบบบบ คือสิงโตแทนตัวว่าฉัน มันทำให้คิดถึงพี่ดี้ นิติพงษ์ 5555 อ่านแบบเสียงพี่ดี้ แล้วเป็นหน้าสิงโต
    #2764
    0
  8. #2679 severus (@severus) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 12:22
    <p>พี่สิงเมาจริงมั้ย ตอบน้องสิ? </p>
    #2679
    0
  9. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 18:10
    อร๊ายยย คนเมาได้กัน เชื่อสิพี่สิงรู้ตัวมีที่ไหนเมาขนาดนั้น 555
    #2503
    0
  10. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:14
    ทำไปโดยไม่&#8203;รู้ตัวแน่หรือเปล่าน้าา คุณโปรดิวเซอร์ ไม่ใช่ว่าเป็นแผนหราาาา
    #1746
    0
  11. #1407 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:54
    ไม่เชื่อว่าเมาจนเอาเขา คนเมาจริง ๆ หลับค่ะ หลับเป็นตาย อยากได้เขาก็บอก เสนอตัวมาเป็นโปรดิวเซอร์ใช่ไหมตอบ
    #1407
    0
  12. #1308 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 17:36
    เมา จริงดิ????
    #1308
    0
  13. #417 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:29
    ใครเริ่มกันแน่นะ...

    เมาแล้วจำไม่ได้จริงๆหรอ พี่สิง
    #417
    0
  14. #406 GuzzDeDreamer (@zamourai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:25
    ใครซึนกว่าใครเนี่ย
    #406
    0
  15. #390 hari (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 17:01
    เห็นน้ำตาแล้วก็ใจอ่อนถูกไหมคะคุณโปรดิวเซอร์ คนที่ขี้โวยวาย กวนประสาท ที่จริงแล้วพอถึงเวลาอ่อนแอก็น่าสงสารใช่มั้ยล่าาาา ส่วนเจ้าคนใจร้อนก็ใจเย็นๆน้าา พี่เค้าก็ดูแลเห็นมั้ยล่ะ อาจจะปากหนัก มึนๆไปบ้าง จากนี้ไปคงจะได้ค่อยๆปรับเข้าหากันแหละเนาะ //ปรากฏตีกันหนักกว่าเดิม 5555
    #390
    0
  16. #383 InMyPockets (@sunflower33) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:02
    เชื่อยากมากเลย พี่เมาอะพอเชื่อได้ แต่ถึงขั้นไม่รู้เรื่องเลย เราไม่ไว้ใจ เราจะไว้ใจคนที่จูบน้องตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันได้ยังไง งึมงึม มันต้องมีอะไร /อิน555
    #383
    0
  17. #371 180126 (@180126) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:45
    ใช่ป่าววววววพี่สิงจะ(กด)ทุกคนตอนเมาได้หรอม?ไม่หน้าจิใช่นร้าาาาามันต้องมีแรงงานบางอย่างแน่นวลลลเจนสัมผัสได้😂
    #371
    0
  18. #370 Peemy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:18
    ชอบน่ะสนุกดีไม่นค่อยได้เม้นต์อต่ก็ตามตลอดน่ะ
    #370
    0
  19. #366 OnwiraMusit (@OnwiraMusit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 10:21
    อยากอ่านพาร์ทของสิงต้วน
    #366
    0
  20. #365 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 03:26
    อยากรู้พาร์ทพี่สิง ละพี่นี่ต้องมีเงื่อนงำอะไรกับน้องแน่ๆ
    #365
    0
  21. #364 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 03:01
    เรื่องนี้ต้องมีคนเริ่มแต่ใครเป็นคนเริ่มเท่านั้นเองระหว่างสิงโตกับคริส ถึงเมาหนักแค่ไหนถ้าไม่มีคนเริ่มเรื่องแบบนี้มันคงไม่เกิดขึ้นเด็ดขาด แต่ที่ว่าจำไม่ได้นี้พอเข้าใจได้ เพราะคนที่เมาบางครั้งก็ทำอะไรไปโดยไม่รู้ตัว แต่มันเกิดจากจิตใต้สำนึกที่สั่งให้ทำแบบนั้น ถ้าไม่มีอะไรไปกระตุ้นความจำตอนนั้นบางครั่งก็จำไม่ได้ว่าตอนที่ตัวเองเมาได้ทำอะไรไปบ้าง อยากรู้สุดๆ เลยตอนนี้ว่าใครเป็นเริ่มก่อนกันแน่ แต่ที่แน่ๆ สองคนนี้ในใจลึกๆ ต้องเริ่มหวั่นไหวแล้วชัวร์
    #364
    0
  22. #361 emie2001 (@emie2001) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 01:28
    อยากอ่านพาทพี่สิง ต้องมีอะไรแน่ๆ ดูมีความเป็นห่วงเป็นใย&#128527;
    #361
    0
  23. #360 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 00:46
    คนพี่มีความซึน คนน้องโวยวายตามสไตล์ แต่คือ เค้าจะหวานกันเมื่อไหร่อะ เราอยากเหม็นความร๊ากกกกก
    #360
    0
  24. #359 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 23:48
    หยาบคายกลบเกลื่อนป่ะ น่ารักกับพี่เขาหน่อย พี่เขาอ่อยหน้านิ่งนานละ ฮา นี่ว่าคนพี่มีใจอ่ะ คนน้องยังเดาความคิดไม่ออก โวยวายตลอด
    #359
    0
  25. #358 LadawanVow (@LadawanVow) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 23:34
    สงสารคริสอาา
    #358
    0