ตอนที่ 53 : ตัวอย่าง NYPJ "ภารกิจสลับร่าง สร้างเรื่อง" ชนดนตรีกาล x รักโคตรปวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61


**คำเตือน เนื้อหาที่ลงไม่จบตอนนะคะ เป็นตัวอย่างสำหรับเล่มพิเศษวันปีใหม่เท่านั้น**




ชนดนตรีกาล

'KRIST'

 

เจ็บ...ผมตื่นเช้ามาด้วยอาการร้าวไปทั้งคอ หูอื้อ สมองเบลอ ตาลาย มองแผงอกแข็งแรงตรงหน้าไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก

สิงโตยังคงกอดเอาไว้เหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับรู้สึกว่ามันไม่อบอุ่นพอ ความร้อนจากร่างกายอีกฝ่ายไม่สามารถหยุดอาการตัวสั่นของผมได้

เป็นอะไร?

"เป็นอะไรตัวสั่นๆ" คำถามในใจผุดขึ้นพอดีกับเสียงแหบที่เอ่ยออกมาเกือบจะพร้อมกันของคนข้างๆ 

ผมซุกหน้ากับอกกว้าง ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างกายจนถึงคอ รับรู้ถึงความกดดันที่แผ่จากตัวคนตั้งคำถาม สุดท้ายก็ต้องยอมเงยหน้าขึ้นตามประสาคนกลัวผัวที่ไอ้เก้าชอบแซวและตอบกลับไป

"เปล่า" ด้วยเสียงที่แห้งต่างกัน

สิงโตแหบพร่าอย่างคนเพิ่งตื่นนอน ส่วนผมแหบแห้งอย่างคนเจ็บคอจนคนฟังขมวดคิ้วมุ่น

"เปล่าได้ยังไง เสียงเหมือนคนเป็นหวัด"

"อือ..อาจจะนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวกินยาคงหาย"

"เย็นนี้นายมีงานนะ" มือหนาเลื่อนจากเอวขึ้นมาทาบที่หน้าผาก จากนั้นสีหน้ากังวลก็ฉายชัดเจน "ตัวร้อนด้วย"

"ไม่เป็นไรจริงๆ ขอนอนพักอีกนิดก็คงหาย คุณ...กอดหน่อย" ผมอ้อนแล้วซุกหน้ากลับลงไป ตามปกติสิงโตต้องกอดรัดผมเอาไว้ แต่รอบนี้กลับจับสองไหล่ผมแล้วดันตัวออก

"ไปหาหมอ"

"ไม่หนักหรอกน่า ไม่ต้องไป...อะ โอเค ไปก็ได้" เสียงอ่อยทันทีเมื่อเจอสายตาดุๆ โรคกลัวเขาจนหัวหดเนี่ย รักษาไม่เคยหาย ไหนๆก็ต้องไปแล้วขอยารักษาอาการกลัว(แฟน)จากหมอไปด้วยเลยจะได้ไหมนะ

"ไปล้างหน้าล้างตา ห้ามอาบน้ำ ฉันจะไปทำข้าวต้มร้อนๆ กับน้ำอุ่นให้ เผื่อว่าจะดีขึ้น แต่ยังไงก็ต้องไปหาหมอ"

"ครับ" จ๋อยทันที เสียงเด็ดขาดของจอมเผด็จการบอกก่อนจะลุกจากเตียงไป ผมก็ทำตามคำสั่งทุกอย่างไม่มีขัดใจ ล้างหน้าแปรงฟัน กินข้าวเสร็จ สิงโตก็ขับรถพาผมมาที่โรงพยาบาล

ไม่ได้ป่วยถึงขั้นมาโรงพยาบาลหลายปีมากแล้ว

เราเลือกโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ เนื่องจากคนจะไม่พลุกพล่าน บริการก็ดีกว่า ไม่ได้บอกว่าโรงพยาบาลรัฐฯไม่ดีนะ แต่นั่นแหละ เสียเงินแพงย่อมดีกว่า

แจ้งชื่อทำประวัติคนป่วยพร้อมกับตรวจและซักถามอาการเบื้องต้นแล้วก็นั่งรอสักพัก นางพยาบาลคนหนึ่งก็เดินมาเรียก

"คุณพีรวัส เชิญพบคุณหมอเพลิงกัณฑ์ที่ห้องตรวจหนึ่งค่ะ"

"ขอบคุณครับ" ผมขยับหมวกให้ปิดบังใบหน้าเพิ่มอีกเล็กน้อย เช่นเดียวกับสิงโต เราไม่อยากให้เป็นข่าวอะไรวุ่นวายจึงเลือกจะอำพรางตัวเองเพื่อให้คนจำไม่ได้

แต่เหมือนพยาบาลที่ตรวจผมไปเมื่อครู่จะทำหน้าแปลกใจอยู่นะ ยิ่งมองเห็นหน้าคุณโปรดิวเซอร์ของพวกเราก็ยิ่งอ้าปากค้าง เปิดประตูห้องตรวจคาไว้แล้วให้พวกเราเข้าไปเอง

อะไรของเขา โรงพยาบาลนี้แปลกๆ นะ

"สวัสดีครับ เชิญครับ" คุณหมอเพลิงกัณฑ์(เมื่อกี้พยาบาลเรียกชื่อนี้ใช่ไหม) นั่งหันข้างให้พวกเรา สายตายังมองกระดาษที่ตัวเองกำลังจดยิกๆ พร้อมกับมือข้างที่ว่างผายไปยังเก้าอี้ข้างโต๊ะทั้งที่ไม่ได้มองหน้าคนไข้ตัวเอง

ผมนั่งลงโดยมีสิงโตยืนประกบข้าง กอดอกทำหน้านิ่ง ถึงจะดูดุแต่เขาก็ใส่ใจด้วยการดึงหมวกของผมออกไปเก็บไว้ในเป้รวมกับหมวกของตัวเองที่ต้องถอดเช่นกัน ในเมื่อห้องตรวจมีแต่คุณหมอผู้ชายเลยไม่มีความจำเป็นต้องปกปิดใบหน้า และยังเสียมารยาทอีกด้วย

"ก่อนอื่นหมอขอทราบอาการเบื้องต้นก่อนนะครับ คุณ..." คุณหมอหันมาเห็นหน้าผมแล้วก็อ้าปากค้าง ยิ่งพอเงยหน้าขึ้นไปมองสิงโตก็อ้าปากค้างกว่าเดิม ขอเดาว่าเขาคงเป็นแฟนคลับดิยูนีคล่ะมั้ง

อย่ากรี๊ดนะหมอ

"เวลาพูดเจ็บคอครับ ปวดหัวด้วย อาจจะเป็นหวัด แต่ไม่มีน้ำมูก" ผมตอบแบบเดียวกับที่ตอบพยาบาลข้างนอก คิดว่านายแพทย์คนนี้จะตรวจเช็กอาการ แต่กลับหัวเราะชอบใจมองคนที่ยืนข้างๆ ผมด้วยสายตาล้อเลียนและเอ่ยปากแซว

"แล้วจะมาหากูทำไม ทำไมมึงไม่รักษาเองวะไอ้สิง"

"ว่าอะไรนะ" สิงโตยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

"รู้จักเหรอ" ผมหันไปกระซิบถามเบาๆ เขาส่ายหน้า

"มึงเองก็เป็นหมอ ทำไมไม่รักษาน้องคริสเองวะ เป็นหวัดกับเจ็บคอเนี่ยศัลยแพทย์อย่างมึงก็รักษาได้มั้ง เสียชื่อหมออันดับหนึ่งหมด"

"คุณพูดกับคนไข้แบบนี้ทุกคนเหรอคุณหมอ" สิงโตเริ่มไม่ตลกด้วย หน้าเขายังคงนิ่งและเย็นชากว่าเดิม วันนี้เขาหงุดหงิดก็เพราะว่าผมป่วย

หมอเพลิงกัณฑ์เริ่มเหวอ มองเราสองคนสลับกัน สีหน้าเริ่มไม่มั่นใจ

"ไอ้สิง?"

"ผมว่าเราไม่ได้สนิทกันถึงขนาดคุณจะขึ้นไอ้กับผมนะหมอ"

"เฮ้ย นี่ไม่ใช่ไอ้สิงเหรอ" คราวนี้หมอลุกพรวดไปอยู่ตรงหน้าสิงโตอย่างไว ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนคนขี้เก๊กผงะถอยหลังหนี

"ถูกต้อง ผมสิงโต แต่ปกติแล้วไม่มีใครขึ้นไอ้นำหน้าแบบนี้"

"ไม่ใช่ไอ้สิงนี่หว่า ทำไมหน้าเหมือน แล้วนี่ ก็ไม่ใช่น้องคริสเหรอ"

ผมส่ายหน้าตอบ พอจะนึกอะไรได้ "สงสัยว่าคุณหมอที่ชื่อปราชญาจะทำงานที่นี่ใช่ไหมครับ"

ถ้าจำไม่ผิดคู่รักที่เราเคยเจอหลายเดือนก่อน คนที่หน้าเหมือนสิงโตเป็นหมอ มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะอยู่โรงพยาบาลนี้

"เฮ้ย นี่ก็ไม่ใช่น้องคริส รู้แล้วๆ ๆ ๆ คุณคือดารานักร้องกับคนแต่งเพลงสินะ" พูดจบหมอก็วิ่งออกจากห้องไป

ทิ้งผมมองหน้ากับสิงโตอย่างไม่เข้าใจอะไรนัก แต่ไม่ถึงสิบหน้าทีเขาก็กลับมาพร้อมกับลากใครบางคนในเสื้อกาวน์สีขาวติดมือมาด้วย

"อะไรของมึงเนี่ยไอ้ไฟ ลากกูมานี่ทำไม กูต้องดูเคสที่จะผ่าตัด.....อ้าว?"

"เห็นป่ะ มึงตะลึงเหมือนกูป่ะ เนี่ยๆ คนที่หน้าพวกเหมือนมึงที่เป็นนักร้องกับโปรดิวเซอร์วงอะไรนิคๆ นั่น ตอนแรกกูช็อกเลยคิดว่าเป็นมึงอะไอ้สิง"

"เป็นอะไรเหรอครับถึงมาโรงพยาบาล" คุณหมอไม่ได้สนใจเพื่อนหมอของตัวเอง เขาหันมาทักพวกเราด้วยสีหน้าอ่อนโยนที่ยังไงผมก็โคตรไม่ชิน ปกติผมจะชินกับเสียงเย็นชาหน้าโหดๆ ของสิงโตมากกว่า 

แต่เอาเถอะ ก็เขาไม่ใช่คนๆ เดียวกัน 

"คริสเป็นหวัด คุณพอจะมียาอะไรที่ฉีดแล้วดีขึ้นเลยไหม เขาต้องขึ้นเวทีคืนนี้แล้วโชว์เพลงโซโล่ของตัวเองสดๆ ด้วย"

"อ่า ก็พอได้นะครับ แต่ยาตัวนี้หมอไม่ค่อยอยากจะแนะนำเท่าไหร่ ดูจากอาการแล้ว..." เขายื่นมือไปหาเพื่อน คุณหมอคนแรกที่ตรวจผม(หายช็อกแล้ว)ก็หยิบแผ่นชาร์ตส่งให้ สายตาหลังแว่นกรอบสี่เหลี่ยมกวาดมองเอกสารจนทั่วจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นพูดกับพวกเราอีกรอบ "พยาบาลตรวจเบื้องต้น ปวดหัว เจ็บคอ เสียงแห้ง อืมมม อ้าปากหน่อยครับ"

ผมอ้าปากกว้างตามที่บอก คุณหมอหน้าเหมือนโปรดิวเซอร์ดิยูนีคก็ส่องไฟฉายเข้ามา สักพักก็ถอยออกไปยืนตัวตรง

"เส้นเสียงอักเสบ หนักซะด้วย นอกจากอาการหวัด คงจะพักผ่อนไม่เพียงพอควบคู่ถึงได้ทำให้หนักขนาดนี้ ผมเคยมีเคสรักษานักร้องอยู่บ้าง คุณพีรวัสฝืนใช้เสียงมากและร้องเพลงอย่างไม่ถูกวิธีด้วยใช่ไหมครับ"

".......อ่า ครับ" ผมตอบกลับเสียงแหบแห้ง ไม่กล้ามองสายตาดุโคตรๆ ของคนที่ยืนประกบข้างเลย ยิ่งเสียงที่ดุกว่าเข้มจัดหัวก็ยิ่งหด

"ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้เปลี่ยนวิธีการร้อง ทำไมไม่ทำ เก้าเคยเตือนนายแล้วนะถึงวิธีถนอมคอน่ะ นี่ฝืนเหรอ"

"ก็ ผมอยากส่งพลังให้เพลงมากกว่านี้นี่...มันเป็นเพลงที่คุณแต่งให้ผมนะ"

คนแต่งเพลงเงียบไปพัก เสียงถอนหายใจทำให้ขอบตาผมร้อนผ่าว มันเกือบจะไหลออกมาถ้าไม่ใช่ว่าฝ่ามืออุ่นๆ ลูบลงมาที่หัวอย่างแผ่วเบา

"ฉันจะดีใจกว่านี้ถ้านายร้องเพลงที่ฉันแต่งให้ตลอดไป ไม่ใช่ฝืนตัวเองร้องให้ดีเพียงไม่กี่ครั้งแล้วทำให้เพลงของฉันทำลายสุขภาพของนาย"

"คุณ....ผมขอโทษ" ครั้งนี้ผมรู้สึกผิดจริงๆ ความเครียดหลายอย่างที่ไปเจอจากการที่คนฟังเพลงวิจารณ์และเปรียบเทียบถึงความสามารถในการร้องเพลงของผมกับเก้า ทำให้ผมต้องพยายามขึ้นหลายเท่าเพราะไม่อยากจะให้เพลงของสิงโตเสีย เขาไม่เคยมีประวัติแต่งเพลงแล้วแย่มาก่อน

ไม่อยากให้มันพังเพราะผม

"อย่าร้อง ไม่เป็นไรนะ ฉันไม่ว่าแล้ว ฉันเข้าใจว่านายกดดัน อย่าไปฟังพวกวิจารณ์เพลงมากนัก แค่แฟนคลับกับคนฟังส่วนใหญ่ชื่นชมนายก็พอแล้ว"

"แต่นั่นมันเป็นเพลงของคุณ"

"เอาล่ะครับ ผมว่าอย่าให้คนไข้พูดมากกว่านี้เลยดีกว่านะ จะเป็นการทำลายเส้นเสียงให้หนักกว่าเดิม ส่วนเรื่องฉีดยา จริงๆ ใช้ได้แค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น จากที่ดูดิยูนีคคงจะมีงานยาวเลยใช่ไหมครับ หมอขอทราบตารางงานของอาทิตย์นี้ได้หรือเปล่า เอาเฉพาะที่คนไข้ต้องร้องเพลงก็ได้" คุณหมอขัดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม โปรดิวเซอร์ควบตำแหน่งผู้จัดการวงทำหน้าลำบากใจเล็กน้อยกว่าจะบอกออกมาได้

"งานร้องเพลงทั้งหมดเลยครับ ทั้งอาทิตย์เลย" ไม่ใช่ว่าเขากั๊กตารางงาน แต่สิงโตรู้ว่างานที่ต้องใช้เสียงของผมมันเยอะจริงๆ และพอจะเดาความหมายของคุณหมอได้

ช่วงนี้เรากำลังโปรโมตเพลงที่ผมร้องโซโล่

"อย่างนั้นคงจะฉีดยาให้ตลอดไม่ได้ พอจะให้คนอื่นร้องไปก่อนได้ไหมครับ"

"ช่วงนี้อยู่ในช่วงโปรโมตเพลงครับ ไม่สามารถให้คนอื่นร้องได้"

"แต่ถ้าฉีดยาให้คนไข้ ร่างกายจะได้รับผลข้างเคียงจากยานะครับ แบบนั้นคุณเองก็คงไม่อยากเสี่ยงหรอกใช่ไหม" คุณหมออีกคนที่รักษาผมตอนแรกพูดบ้าง และสิงโตก็เงียบไปทันที

งานทั้งหมดเซ็นสัญญาไปหมดแล้ว หากยกเลิกวงเรารวมถึงค่ายเสียหายหนักแน่นอน

"คุณ ถ้าซิงค์เอาล่ะ พอได้ไหม ไม่ต้องร้องสด" ผมเสนอทางที่พอจะเป็นไปได้ ส่วนเรื่องเป็นไข้ก็ฝืนเอา

แต่คนตอบคำถามกลับเป็นคุณหมอใส่แว่น (หรือที่ผมเคยได้ยินคนหน้าเหมือนผมเรียกว่าอาโบ)

"ร่างกายคุณต้องการการพักผ่อนครับ หมอขอเสนอให้คุณงดตารางงานสักหนึ่งสัปดาห์เพื่อแอดมิต"

"หนึ่งอาทิตย์! ไม่มีทางแน่นอน งานผมยาวไปจนถึงสองเดือนหน้าเลยนะครับ" ผมโบกมือรัวๆ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะแอดมิตโรงพยาบาลนานขนาดนั้น

"ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงจะไม่มีวันหายหรอกครับ อาจจะป่วยเรื้อรัง รวมไปถึงเสียงที่คงกลับไปร้องเพลงไม่ได้เหมือนเดิมอีก"

"ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้งครับหมอ ผมจะนอนพักเยอะๆ ที่บ้านก็แล้วกัน"

"ไม่ได้" เสียงดุๆ ที่ขัดขึ้นมาทันทีคือโปรดิวเซอร์ของวง เขาหันมามองผมด้วยสีหน้าจริงจัง แต่แววตายังคงแฝงไปด้วยความหนักใจ "นายต้องแอดมิตคริส ฟังที่หมอบอกเถอะ ส่วนเรื่องงานฉันจะกลับไปปรึกษากับอาทีแล้วก็พี่น้ำเอง"

"จะทำได้ยังไงกันคุณ ทุกงานคอนเฟิร์มไปหมดแล้ว นี่ช่วงโปรโมตเพลงผมด้วย ถ้าไอ้เก้าร้องเหมือนทุกทีก็ยังไม่เท่าไหร่ หาคนเล่นกลองแทนไปก่อน แต่นี่เพลงโซโล่ผมนะ จะหาคนมาร้องแทนได้ไง เอาม็อกอัพผมตั้งแล้วเปิดเพลงจากแผ่นเหรอ"

"อย่ามาอารมณ์เสียใส่ฉัน ที่เป็นแบบนี้เพราะนายไม่ดูแลตัวเองนะคริส"

"เอ่อ หมอว่าอย่าเพิ่งทะเลาะกันดีกว่านะครับ ใจเย็นๆ นะ" หมอเพลิงกัณฑ์ยกสองมือขึ้นตรงหน้า ผมกับสิงโตเลยได้สติว่าเราไม่ได้อยู่กันตามลำพัง ต่างคนจึงต่างสะบัดหน้าไปคนละทาง

แล้วอยู่ๆ ประตูก็เปิดออก

"อยากให้ผมช่วยป่ะ"

(ติดตามต่อได้ในเล่มค่ะ)

.......................................




สามารถสั่งพรีออเดอร์เล่มพิเศษนี้ได้ตั้งแต่วันที่ 8-10 ธันวาคม 2018 ทางลิ้งนี้ค่ะ

https://goo.gl/forms/nEz2F80EFYVwRPmm1


หนังสือหนึ่งเล่ม ราคา 180 บาท / ลงทะเบียน 50 บาท (รวม 230 บาท)

-เนื้อหาในเล่ม 10 ตอน บวกตอนแถมอีกสองตอน

-รักโคตรป่วนและชนดนตรีกาลฉบับคอมมิค รวม20หน้า และหน้าสี 2 หน้า 


E-book จะอัพเดทกลางเดือนมกราคมนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

3,944 ความคิดเห็น

  1. #3929 nee_nii (@neenii84) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 23:28
    เสียใจ ไม่ทัน พลาด พึ่งเปิด จบแบร่ แค้น ตั้งแต่หมอนน้องคริสแล้วนะ น้องอบอุ่น ง่ะะะะะะอยากได้ดดดด เจ็บใจ ชิ ง่ะ งื้อ แง่~~~~
    #3929
    0
  2. #3917 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:50
    ควบสองเรื่องเลย น่าสนุกนะ น้องคริสจะเป็นน้อวคริส เอะยังไง
    #3917
    0
  3. #3916 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:14
    น่าสนุกๆ 555++
    #3916
    0
  4. #3915 icezimo (@icezimo) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:02
    เด็กแสบมาาาา โอ้ยยย อ่านก็รู้ว่าบันเทิงแล้วว
    #3915
    0
  5. #3914 amie_ppcy (@amie_ppcy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:40
    วุ่นแน่ๆ5555555
    #3914
    0
  6. #3913 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:01
    ยัยคริสเด็กแสบบบบบบบ
    #3913
    0
  7. #3912 Peppabee_ (@Peppabee_) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:00
    เด็กแสบบบบ จะมาช่วยหรือจะมาป่วนนะ 555
    #3912
    0
  8. #3911 tanukitidti (@tanukitidti) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:32
    เด็กแสบมาและ วายปวงแน่นอน 55555
    #3911
    0
  9. #3910 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:02
    ตัวป่วนนน ความวุ่นวายมาแต่ไกล 5555
    #3910
    0
  10. #3909 BlossomYuyee (@BlossomYuyee) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 08:11
    สนุกแน่นวลเด็กแสบซะอย่าง
    #3909
    0
  11. #3908 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 07:50
    ได้เด็กแสบของอาโบช่วยละ
    #3908
    0
  12. #3907 Christia Himaegawa Blue (@paramitasaenghao) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 07:21
    มองเห็นความวุ่นวาย555
    #3907
    0
  13. #3906 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 07:16
    จะทำเค้าป่วนป่าว555
    #3906
    0
  14. #3905 pinn_ks (@pinn_ks) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 00:31
    อ่านคนเเรกกกเลย😁
    #3905
    0