(รอบสต๊อก) Beat live but i LOVE ll ชน/ดนตรี/กาล ll [Fanfic SingtoKrist]

ตอนที่ 5 : งานคอนเสิร์ต(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 543 ครั้ง
    27 ก.พ. 61


"ห้องนอนมีห้าห้อง อยู่บนชั้นสองกับชั้นสาม กล้องจะมาติดตั้งอาทิตย์หน้าที่ห้องชั้นล่าง ส่วนด้านบนไม่ได้ติดเอาไว้นะเพื่อความเป็นส่วนตัวของพวกนาย การถ่ายทำรายการเรียลลิตี้จะไม่ทำตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนะ ยังไงพวกนายก็เป็นคนดัง กล้องที่ติดในบ้านจะเปิดแค่ช่วงถ่ายรายการ ขืนเก็บภาพไว้ตลอดแล้วเกิดมีคนเอาความกากเกรียนพวกนายไปใช้โจมตี ได้เสียหายหนักเข้าไปใหญ่ ส่วนช่างภาพกับสต๊าฟจะมาในช่วงกลางวันเวลาที่พวกนายมีตารางฝึกซ้อมกับวันว่างๆที่พวกนายไม่มีงาน ส่วนตอนกลางคืนปล่อยอิสระอยากจะทำอะไรก็ได้...ที่ไม่ใช่การออกไปเป็นข่าวข้างนอก"


"โหหห พี่น้ำ นี่ตกลงพวกเราย้ายเข้ามาอยู่ในคุกกันเหรอวะ ขยับตัวไปไหนก็ไม่ได้เนี่ย" ผมโยนกระเป๋าเสื้อผ้าตัวเองลงพื้น ทิ้งตัวลงกับโซฟา มองพี่น้ำที่ทำหน้าที่บอกรายละเอียดต่างๆกับพวกเราห้าคน ไม่สิ หกคน รวมไอ้ห้องลองเสื้อที่ยืนกดอกตีหน้านิ่งตรงมุมห้องไปอีกหนึ่ง


"ไปได้ แต่ก่อนจะไปไหนต้องบอกโปรดิวเซอร์ของพวกนายก่อน ถ้าคนคุมอนุญาตก็โอเค"


"นี่โปรดิวซ์หรือผู้คุมคุกวะ"


"บ่นอะไรไอ้คริส ถ้าแกอยากจะไปทำอะไรที่เป็นประโยชน์น้องสิงโตเค้าคงมีเหตุผลพอให้แกไปนั่นแหละ โตๆกันแล้วหัดคิดซะบ้าง อย่าใช้งานแต่ไอ้ส่วนล่างให้มันมากนัก เดี๋ยวด้านบนจะฝ่อ"


"แรงอ่าพี่น้ำ"


"แรงตรงไหน ชั้นพูดจริง แกมันก็ดีแต่หิ้วสาวไปวันๆ"


"ช่วยไม่ได้คนมันมีดีนี่หว่า สาวๆเค้าติดใจก็งี้แหละ พี่น้ำไม่เคยลองไงเลยไม่รู้จักของดี ใช่ป่ะวะไอ้เก้าไอ้โน ฮ่าๆๆๆ" ผมหันไปชกมือกับเพื่อนซี้อีกสองคน ได้หมอนอิงเป็นของตอบแทนจากพี่น้ำเขวี้ยงมาใส่หน้า ดีนะที่รับทัน ทำไมพี่สาวไม่อ่อนโยน!!


"ไอ้พวกทะลึ่ง แกอีกคนไอ้เก้า อย่าบ้าตามไอ้คริสให้มากนัก ดีนะที่ไอ้โนว่ามีแฟนเป็นตัวเป็นตน ไม่งั้นพี่ได้ปวดหัวตาย หัดเอาตัวอย่างดีๆจากเซนกับหนึ่งบ้าง"


"หึ" ไอ้เก้าแค่นหัวเราะออกมานิดนึง "พี่น้ำรู้ได้ไงว่าดี ลับหลังอาจจะหิ้วสาวถี่กว่าไอ้คริสก็ได้ แต่ตีหน้านิ่งทำตัวน่านับถือไปงั้นไง"


"อ้าวไอ้เก้า ว่าพี่เหรอวะ" พี่หนึ่งที่ฟื้นจากอาการเซื่อมซึมเนื่องจากข่าวฉาว กลับมาร่าเริงได้อีกครั้ง ล็อคคอไอ้เก้าลากเข้าหาตัวเองจัดการลงโทษมันแบบมวยปล้ำ


ผมกับไอ้โนว่าช่วยกันตบโซฟาเชียร์ใหญ่ ไม่มีใครคิดเข้าไปช่วยซักคน


"เอาเลยๆ" แถมเชียร์กันอีกต่างหาก ไม่สนใจพี่น้ำที่ยกมือกุมขมับกับความซนของพวกเรา "สู้ดิวะไอ้เก้า เอาท่าใหม่ที่เราดูในทีวีวันนั้นมาใช้หน่อยดิ มึงยกเท้าขึ้นคลายล็อคแล้วพลิกตัวกลับไปล็อคไอ้พี่หนึ่งแทนเลย"


"ไอ้เชี่ยคริส กูกำลังจะทำ อย่าเพิ่งบอกดิวะ เห้ยพี่หนึ่ง ล็อคแน่นไปแล้วโว้ย เห็นมั้ยไอ้คริส พี่หนึ่งรู้ทันเลย"


"ไอ้แสบ จะสู้พี่เหรอไอ้เตี้ย รออีกล้านปี กล้าว่าพี่เชื้อ มึงเจอของหนักแน่" พี่หนึ่งกดน้ำหนักตัวลงจนไอ้เก้าจมโซฟา โดนพี่มันทับไปทั้งตัวแล้ว


"ว้ากกก เจ็บโว้ยยย ปล่อยกูไอ้พี่หนึ่ง มันเจ็บ ผมไม่ได้ว่าพี่นะโว้ย ผมว่าพี่เซนโน่น"


"อย่ามาโกหกไอ้เก้า มึงรู้ว่าไอ้เซนไม่ทำมึงอย่างนี้อ่ะดิถึงได้โยนไปที่มัน ไอ้เซน มึงจัดการมันเลย ปากดีนัก" พี่หนึ่งจับไอ้เก้าเหวี่ยงไปทางพี่เซนแทน เพราะไอ้นักร้องนำของเรามันตัวเล็กกว่าพี่สองคนมากบวกกับไม่ทันตั้งตัว ไอ้เก้าเลยลอยเหมือนเบาหวิวไปตกลงบนตักพี่เซนพอดิบพอดี


มือนักร้องเพลงร็อครีบคว้าคอพี่เซนไว้แน่นเพราะกลัวจะตก ส่วนพี่เซนก็นั่งนิ่งเฉยอย่างกับไอ้เก้าตัวเบายิ่งกว่ากระดาษงั้นแหละ


"ไอ้พี่หนึ่ง ถ้าผมตกลงพื้นนี่เจ็บนะเว้ย"


"ฮ่าๆๆๆ จับมันล็อคเลยพี่เซน เล่นมันให้เจ็บ" ไอ้โนเปลี่ยนจากเชียร์พี่หนึ่งมาเชียร์พี่เซนต่อ


แต่ก็อย่างว่าแหละ นี่พี่เซนไง ไม่ใช่พี่หนึ่ง เลยยุไม่ขึ้น


"เล่นอะไรกัน เรากำลังประชุมกันอยู่นะ" หัวหน้าวงเตือนเสียงนิ่งๆ แต่แค่นี้ผมกับไอ้โนก็รีบหุบปากสนิทแล้ว


"พวกแกเล่นอะไรกันเกรงใจสิงโตบ้างเหอะ" พี่น้ำบ่นอย่างโคตรระอาและโคตรชิน หันไปทางคนที่เพิ่งเข้ามาร่วมงานใหม่ใสกิ๊งอย่างไอ้ห้องลองเสื้อ "ไม่ต้องแปลกใจนะสิงโต ไอ้พวกนี้ก็อย่างนี้แหละ มันไม่ได้เท่ ไม่ได้ห้าวอย่างที่เห็นในทีวีหรือบนเวทีหรอก เด็กทะโมนชัดๆ"


"ไม่เป็นไรครับ เราไม่ได้ประชุมจริงจังอะไรกันอยู่แล้ว พี่น้ำพูดรายละเอียดต่อได้เลย" ไอ้คนมาใหม่เหมือนจะอยู่เป็น มันยืนจิบกาแฟร้อนนิ่งๆของตัวเองไป หรือไม่มันก็ไม่ได้ใส่ใจความไร้สาระของพวกเรา


"แล้วนี่มึงจะนั่งบนตักพี่เซนจนจบประชุมเลยมั้ยไอ้เก้า ตรงนี้ไม่มีแฟนคลับสาววายอยู่ ไม่ต้องเซอร์วิสเว้ย" ผมหันไปมองเพื่อนสนิทที่ยังนั่งเพลินอยู่บนตักพี่เซน นี่ทะเลาะกันจริงป่ะวะ ไอ้คนนึงก็นั่งกอคอเค้าสบาย อีกคนก็ไม่ไล่ลงซะด้วย


ไอ้เก้ารีบกระโดดออกจากตักพี่เซนแทบจะทันที มันเบะปากมองบนใส่คนรอบห้อง


"ไม่ได้เซอร์วิสเว้ย กูตกใจนี่ เมื่อกี้ไอ้พี่หนึ่งแม่งโยนซะกูเป็นหมอนข้างเลย"


"พูดถึงหมอนข้างก็ดี มึงนอนกับกูมั้ยไอ้เก้า กูติดหมอนข้าง มานอนกอดกัน"


"พี่หนึ่ง พูดไรวะ สยองงง" ผมกับไอ้โนว่าพากันลูบขนแขนตัวเองแล้วหัวเราะใส่


คือล้อเล่นอ่ะครับ พี่หนึ่งมันก็ล้อเล่นเหมือนกัน ไม่ได้ติดหมอนข้างหรอก มันติดสาวๆมากกว่า รายนี้เจ้าชู้เงียบไม่เปิดเผยเหมือนผมกับไอ้เก้าหรอก มีกิ๊กเป็นแฟนคลับตัวเองนั่นแหละ คนเดียวยาวเลยไม่มีข่าวฉาวเรื่องนี้ไง เพราะน้องคนนั้นเค้าก็ดูรู้ตัวนะ อยู่ในที่ของตัวเอง ตามพี่หนึ่งไปงานนั้นงานนี้ตลอด แต่ไม่แสดงออกว่าเป็นมากกว่าแฟนคลับ คือถ้างานปาร์ตี้ของพวกเรากันเองพี่หนึ่งมันไม่ลากมานั่งคลอเคลียด้วยนี่คือไม่รู้เรื่องเลย


"ห้องนอนมีห้าห้องนะ พี่จะไปๆมาๆไม่ได้ค้างด้วยหรอก เดี๋ยวผัวงอน" พี่น้ำพูดเข้าการเข้างานต่อ แต่ทำไมถึงมีความโยงหาครอบครัวตัวเอง


"ผัวพี่อาจจะชอบก็ได้นะ จะได้พากิ๊กเข้าบ้าน โอ้ยยย พี่น้ำ ผมล้อเล่น" จำเป็นต้องตีกูมั้ยเนี่ย ผู้หญิงอัลไล


"ผัวชั้นไม่สันดานอย่างแกหรอกไอ้คริส จะคุยมั้ยงานอ่ะ" ได้ข่าวว่าเจ๊ลากเข้าเรื่องผัวเองนะ คริสผิดอะไร


"ค้าบบบ เชิญเจ๊เลยครับ เอาที่สะดวก"


พี่น้ำเกือบจะอ้าปากด่าต่อแล้ว แต่ยั้งไว้ได้ทัน กระแอมทีนึง เหลือบมองไอ้ห้องลองเสื้อทีนึง(คงเกรงใจรายนี้ไม่งั้นก็นอกเรื่องกันยาวอย่างที่เคยทำประจำ) จากนั้นก็วกกลับเรื่องห้องนอนต่อ


"พวกแกนอนกันคนละห้อง แต่มีสองคนต้องนอนด้วยกัน เพราะอีกห้องนึงเป็นของสิงโต"


ดีเนอะมาทีหลังก็มาเบียดเบียนที่คนอื่นเค้า ผมมองไอ้ห้องลองเสื้อด้วยสายตาอย่างที่กำลังคิด ถ้าเป็นคนอื่นผมคงยิ้มรับคำพี่น้ำ ให้นอนกับใครก็ได้ในวง ไม่เรื่องมากอยู่แล้ว ยิ่งกับไอ้เก้าไอ้โนนี่ค้างคอนโดฯกันบ่อยยิ่งกว่าโรงแรมอีก แต่บังเอิญคนมันไม่ถูกชะตาว่ะ


"แล้วคนที่จะต้องนอนด้วยกันก็คือ...เซนกับเก้า"


"ห๊ะ" ไอ้เก้าร้องลั่นเหมือนวันประชุมเมื่อสองวันก่อน คือพอเข้าใจได้ มันไม่ถูกกับพี่เซน ตีกันประจำ ให้นอนห้องเดียวกันบ้านจะถล่มไหมวะ ส่วนพี่ใหญ่หัวหน้าวงของเราก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิม ปล่อยไอ้เก้าโวยไปคนเดียว


"ทำไมผมต้องนอนห้องเดียวกับพี่เซนด้วยอ่ะ ถ้าห้องไม่พอ ผมนอนกับไอ้คริสก็ได้นี่"


"เออ นั่นดิพี่น้ำ เห็นแก่ความสงบสุขของบ้าน ให้ไอ้เก้านอนกับผมก็ได้ เดี๋ยวได้ตีกันบ้านแตกหรอกให้คู่นี้นอนด้วยกัน"


"เอาน่า วงเดียวกัน นอนห้องเดียวกันไว้จะได้รักกัน"


"บ้า ผมไม่ได้รักพี่เซนนะเว้ย!!!!" ไอ้เก้าร้องดังกว่าครั้งก่อนหน้าอีก หน้ามันแดงด้วยความโกรธ(?) พวกเราทีเหลือเลยมองมันอย่างไม่เข้าใจ ยิ่งพี่เซนนี่ขมวดคิ้วแน่นเลย แกคงไม่ชอบใจแหละที่คนในวงไม่ชอบหน้ากัน แล้วคนนั้นยังเป็นตัวเองอีก


"ใจเย็นดิวะไอ้เก้า อยู่วงเดียวกันก็ต้องรักกันไว้ดิ เมื่อก่อนมึงกับพี่เซนก็สนิทกันดีนี่ ทำไมตอนนี้ถึงได้เกลียดกันวะ" ผมกระตุกแขนมันให้นั่งลงเหมือนเดิม


"กูเปล่า กูก็ ไม่ได้เกลียด"


"เออ ไม่ได้เกลียดก็ดีแล้ว เห็นพวกมึงทะเลาะกันกูก็คิดว่าขำๆซะอีก อย่าให้ตีกันจริงนะเว้ย พวกเราน่ะ...ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ อย่าให้เสียแค่เพราะผิดใจกัน มีเรื่องอะไรก็หันหน้าเข้าคุยกัน โดยเฉพาะมึงน่ะไอ้เซน ทำอะไรให้น้องมันไม่พอใจไปเคลียซะ มึงเป็นหัวหน้าวงอย่าลืม" พี่หนึ่งเข้าโหมดพี่ใหญ่จริงจังไปอีกคน


"อือ" พี่เซนรับคำนิ่งๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อ ส่วนไอ้เก้าก็เงียบไป พี่น้ำเลยพูดต่อ


"สรุปว่าให้เซนนอนห้องเดียวกับเก้านั่นแหละ ใช้โอกาสนี้ปรับความเข้าใจกันซะ อย่าให้เรื่องมันบานปลาย ตกลงนะเซน เก้า"


"ครับ" พี่เซนขานรับก่อน ทุกคนเลยหันกลับไปมองไอ้เก้าเป็นตาเดียวอีกครั้ง


"ว่าไงเก้า"


"ครับ!!!" เห้ออออ จะรอดมั้ยวะเนี่ย


พอหันไปมองคู่อริของตัวเองอย่างไอ้ห้องลองเสื้อบ้าง........ผมว่าพี่ทีควรคิดใหม่อีกครั้ง ด้วยการหาบ้านที่สร้างจากเหล็กนะ เวลาระเบิดลงจะได้ไม่ถล่มลงมาง่ายๆ เพราะผมนี่แหละจะเขวี้ยงระเบิดใส่มันเอง ไอ้แฟนบอยโรคจิต

 





ยังไม่ทันได้เก็บของเข้าห้องพักหรืออะไรพวกเรา The Unique พร้อมด้วยผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ก็ต้องหอบร่างตัวเองขึ้นรถตู้ไปทำงานไกลถึงเขาใหญ่ มีงานดนตรีระดับประเทศจัดติดต่อกันสามวันสามคืน วงขึ้นกันเจ็ดแสนล้านวง แน่นอนว่าวงร็อคอันดับต้นๆอย่างเราก็ต้องได้รับเชิญด้วย คิวของเราขึ้นคืนที่สองก็คือคืนนี้ กับคืนพรุ่งนี้ แปลว่าต้องค้างที่นี่หนึ่งคืน


บ่ายกว่าๆก็มาถึงสถานที่จัดงานแล้ว บางเวทีก็เริ่มเล่นกันตั้งแต่กลางวัน ส่วนเวทีที่ผมจะขึ้นเนี่ย จัดแค่กลางคืน คุณโปรดิวเซอร์ไฟแรงให้รถตู้ตรงมายังหลังเวทีจัดงานทันทีเพื่อลองทดสอบเครื่องดนตรีและรันทรูก่อน


วงของพวกเราเป็นวงร็อคที่เล่นกันสดๆทุกครั้ง ไม่เคยซิ้งค์ไม่เคยเปิดแผ่นทับ เครื่องดนตรีอย่างกีต้าร์กับเบสจะเป็นของพี่เซนกับพี่หนึ่งประจำและถูกขนมาก่อนล่วงหน้าแล้วโดยทีมสต๊าฟของเราเอง ส่วนไอ้เก้าก็ต้องขึ้นทดสอบไมค์


"มากันแล้ว พี่น้ำๆ แย่แล้วล่ะ" พี่สต๊าฟของค่ายวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหาพี่น้ำทันทีที่พวกเราลงจากรถตู้ ไม่สนด้วยว่าแฟนคลับพวกผมที่ยืนรอรับอยู่ทางเข้าหลังเวทีจะยืนงงไปตามๆกัน


"อะไรหมิง ไปคุยด้านใน ขอพี่กันแฟนคลับให้เด็กๆก่อน" พี่น้ำส่งซิกส์หาพี่หมิง แล้วก็ช่วยกันนำพวกผมเดินเข้าหลังเวที พวกเราก็มีแวะทักแฟนคลับบ้าง โบกมือ ถ่ายรูปกับคนที่ยื่นโทรศัพท์ให้บ้าง เท่าที่พอจะทำได้


หลุดจากแฟนคลับมาพี่หมิงก็รีบพูดกับพี่น้ำและพวกเราอีกรอบด้วยเสียงตื่นเต้นตกใจ


"แย่แล้วอ่ะพี่น้ำ หมิงไปคุยกับคนคุมคิว มันไม่มีชื่อวงของเราในรายชื่ออ่ะ" เออว่ะ เรื่องใหญ่จริงๆด้วย


"ได้ไง ก็คอนเฟิร์มมาแล้วนี่ว่าวงเราจะขึ้นสองคืน คือคืนที่สองกับคืนสุดท้าย จะไม่มีได้ไง พี่คุยกับคนจัดงานเอง"


"หนูก็ไม่รู้ แต่พอจะขอสต๊าฟของงานว่าจะเอาเครื่องดนตรีของวงเราขึ้นไปติดตั้งเพื่อลองซ้อมวง เค้าก็บอกว่าไม่มีรายชื่อวงเรา"


"ได้ไงวะ" ไอ้โนคนใจร้อนแห่งปีถึงกับหัวร้อน ผมที่ร้อนไม่ต่างกับมันเท่าไหร่รีบดึงไหล่มันให้เงียบ


"มึงอย่าเพิ่งโวย เรื่องนี้ให้พี่น้ำกับพี่หมิงจัดการ มาๆ มานั่งนี่กับกู" ผมดึงมันไปนั่งบนเก้าอี้ใกล้ๆ หูคอยฟังบทสนทนาไปด้วย


"คนรับผิดชอบเวทีนี้อยู่ไหน พี่คุยเอง" พี่น้ำพูดเครียดๆ มือก็กดโทรศัพท์ไปด้วย ไม่รู้จะโทรไปไหน


พี่หมิงหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมกับคนที่แขวนป้ายห้อยคอว่าสต๊าฟ ในมือมีสมุดคิวติดมาด้วย นั่งฟังเค้าเถียงกันอยู่สักพักนึงก็เข้าใจได้ว่าเป็นความผิดพลาดของทีมฝั่งคนจัดงาน รายชื่อวงเราเลยตกหล่นเพราะเค้าคิดว่าเราไม่ได้คอนเฟิร์มมา พี่น้ำเกือบจะหลุดโมโหออกไป ทางโน้นก็เหมือนไม่อยากจะรับผิดชอบอะไร ท่าทางที่คุยกับพี่น้ำก็ไม่ได้ให้เกียรติพวกเราเลยสักนิด คำพูดอย่างกับจะโยนทุกอย่างมาทางเราทั้งหมด


"ตอนนี้จะแทรกคิวก็ไม่ได้แล้วนะคุณน้ำ คิวเวทีเราแน่นมากๆเลยล่ะ ถ้าเกิดอยากจะขึ้นจริงก็ต้องอีกเวทีนึงโน่นเลย ตอนบ่ายสามพรุ่งนี้ เดี๋ยวให้น้องที่คุมเวทีโน้นลงชื่อให้"


"เชี่ยเหอะ พูดเหมือนเรามาขอขึ้นเวทีเองเลยว่ะ อะไรวะเนี่ย เมื่อปีก่อนยังแทบจะปูพรมแดงให้เดิน ทำไมปีนี้ถึงได้กลายเป็นอย่างนี้วะ" ไอ้โนทนไม่ไหวขยับมากระซิบกับผม


"คงเพราะข่าวพวกเราล่ะมั้ง ตอนนี้คงในวงการคงมองว่าเราขายไม่ได้แล้วก็เลยไม่อยากจะง้อเท่าไหร่" พี่หนึ่งก็เอากับเค้าด้วยอีกคน


กลายเป็นเราสี่คน(ไม่รวมพี่เซน)นั่งสุมหัวนินทาสต๊าฟที่จัดงานแบบเผาขน ได้ยินก็ช่างแม่ม


"แล้วเอาไงอ่ะ ไม่เล่นก็ได้มั้งวะ กูไม่ชอบท่าทางเลย พี่คิงเจ้าของงานอยู่ไหนวะ ทำไมปล่อยให้ลูกน้องทำท่ากร่างอย่างนี้" ไอ้เก้ามองไปรอบๆ คงจะหาพี่คิงนั่นแหละ รายนั้นใจดีกับพวกเราเสมอ แยกแยะเรื่องงานกับข่าวได้ แต่งานใหญ่ขนาดนี้พี่แกคุมไม่หมดหรอก


"ขอผมพูดอะไรหน่อยนะครับ" เสียงกึ่งดุกึ่งนิ่งของคนที่เงียบฟังมานาน ทำให้วงเม้าของดิยูนีคแตกกระจาย หันไปสนใจว่าคุณโปรดิวเซอร์หน้าใหม่ที่ยืนกอดอกจะพูดอะไรกับสต๊าฟจัดงาน


"คะ? คุณเป็นใครล่ะ"


"ผมเป็นโปรดิวเซอร์ของดิยูนีคและเป็นคนคุมวงในช่วงนี้"


"อ้อค่ะ ก็อย่างที่ได้ยิน ถ้าจะขึ้นเล่น ก็ย้ายไปเล่นเวทีเล็กช่วงบ่ายสาม ตกลงตามนี้นะคะ" เหมือนยัยสต๊าฟนี่อยากจะรีบปิดการขายสุดๆ


"ไม่ตกลงครับ" เสียงไอ้ห้องลองเสื้อเด็ดขาดซะจนไอ้โนว่าแอบปรบมือให้


"เอ๊ะคุณ"


"ตารางงานคิวคุณผิดพลาดทั้งที่เราคอนเฟิร์มมาแล้ว คุณก็ต้องไปจัดการให้วงของผมได้ขึ้นแสดงในเวทีนี้ตามวันและเวลาที่ระบุ ถ้าคุณทำไม่ได้ก็พิจารณาตัวเองไปซะว่าเหมาะสมกับตำแหน่งนี้รึเปล่า ไม่ใช่มาปัดความรับผิดชอบให้คนอื่น หรืออยากถูกฟ้องร้อง"


"นี่คุณ คุณคงจะเป็นพวกหน้าใหม่ ไม่รู้เหรอว่าพี่คิงน่ะจัดงานนี้มากี่ปีแล้ว พวกคุณมีแต่ข่าวเสียๆหายๆมาตลอดทั้งปี ฟ้องไปใครจะเชื่อ ถ้าชั้นให้ข่าวว่าพวกคุณมากร่างในงาน ทุกคนก็คงจะพร้อมเอนมาทางฝั่งพวกเรามากกว่านักร้องขาลงที่มีแต่ข่าวฉาว"


เกลียดสุดๆเลยว่ะ ไอ้คำว่านักร้องขาลงเนี่ย ไอ้เก้าแทบจะพุ่งใส่คนพูดอยู่แล้ว ถ้าพี่เซนไม่ดึงมือมันเอาไว้


"โอเค นอกจากคุณจะถูกฟ้องข้อหาทำผิดสัญญาที่ระบุเอาไว้ ยังต้องถูกข้อหาหมิ่นประมาทอีกด้วย พี่น้ำจดเอาไว้ให้หมดนะครับ จบจากงานนี้ผมจะฟ้องสต๊าฟคนนี้ เตรียมรอหมายเรียกได้เลย" ท่าทางเอาจริงของคุณโปรดิวเซอร์คนใหม่ของวง ทำให้สต๊าฟคนนั้นเริ่มเหงื่อตกนิดๆ มันเป็นคนพูดจาน่าเชื่อถืออยู่แล้ว ไม่ใช่พวกหัวเสียแล้วขู่เล่นๆ


"ดิชั้นก็บอกไปแล้วนี่คะ ว่าจะให้วงคุณขึ้นเล่น แต่ต้องเป็นอีกเวทีนึง เห็นใจกันบ้างสิคะ จะให้เลื่อนคิวของวงอื่นไปพวกเค้าก็คงไม่ยอมเหมือนกัน แบบนี้มันทำงานลำบากนะคุณ" ยัยสต๊าฟนั่นเริ่มเสียงอ่อนลง


"ถ้าคุณพูดดีๆอย่างนี้แต่แรก ผมคงพอช่วยได้บ้าง แต่ตอนนี้ไม่ มันเป็นความผิดของคุณที่ตรวจคิวไม่ดีเอง เพราะฉนั้นไปจัดการทำยังไงก็ได้ให้วงของผมได้ขึ้นตามที่ระบุเวลาเอาไว้ หรือว่าอยากจะให้ผมโทรตามพี่คิงมาเคลียร์ด้วยตัวเอง"


"มะ ไม่ ไม่ค่ะ เดี๋ยวชั้นจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละค่ะ" โอ้โห พลิกจากนรกเป็นสวรรค์เลยตอนนี้ จากไอ้ท่าทางวางก้ามเปลี่ยนมาเสียงอ่อนหวานทันที จากนั้นก็หันมาพูดกับพวกเราเสียงดี๊ดีอย่างกับเมื่อกี้วิญญาณนางร้ายเข้าสิงร่างแล้วเพิ่งออก


"น้องๆดิยูนีคขึ้นไปรันทรูก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวพี่ขอตัวไปคุยกับผู้จัดการของวงอื่นก่อน ไม่ต้องกังวลนะคะ พี่จะจัดการให้เอง" แล้วนางก็เดินลิ่วๆหายออกไปจากหลังเวทีเลย


"เชื่อกูป่ะ ไอ้ที่วิ่งออกไปนั่นคงรีบไปหาซื้อพริกกับเกลือ" ไอ้เก้ากระซิบ


"ทำไมวะ" ไอ้โน


"ก็เอามาเผาแช่งพวกเรากับพี่สิงโตไง ฮ่าๆๆๆๆๆ" แล้วมันก็ตีมือกับไอ้โนว่า จากนั้นก็หันไปยกนิ้วโป้งให้ไอ้ห้องลองเสื้อ


"พี่โคตรเจ๋งเลยพี่สิงโต ผมจะยอมเรียกพี่ก็ได้" มึงก็เรียกเค้าว่าพี่ตั้งแต่แรกแล้วป่ะวะ


"อย่าได้ใจไป จากเหตุการณ์นี้เห็นรึยังว่าคนอื่นๆในวงการเค้าดูถูกพวกนายกันแค่ไหน" แทนที่คนถูกชมจะยิ้มรับคำแล้วแสดงความเป็นมิตรที่มากขึ้น เหมือนพวกในละครไง ที่อุปสรรค์ทำให้คนรักสามัคคี


ไม่ครับ มันหันมาดุพวกเราต่อ พาไอ้เก้าไอ้โนยิ้มค้างไปเลย ...สมน้ำหน้าว่ะ อยากทรยศกู


"พอเห็นว่าพวกนายกระแสเริ่มตกลงก็ไม่ใส่ใจจะติดตามงานให้ ถูกไล่อย่างไม่แคร์ให้ไปเล่นเวทีเล็กๆ เจ็บใจกันบ้างรึเปล่า"


"................." พวกผมก้มหน้านิ่ง ผมแอบกัดปากกำมือแน่น คำพูดไอ้ห้องลองเสื้อมันถูกทั้งหมด แค่สต๊าฟเล็กๆก็ยังแสดงท่าทางกับเราอย่างนี้เลย แล้วคนใหญ่ๆในวงการจะเหลือเหรอ


"เรื่องที่เกิดขึ้นพวกนายอย่าได้ไปโทษคนอื่นที่ทำกับพวกนายอย่างนี้ หากไม่ใช่เพราะตัวพวกนายเอง"


อ้าว ไอ้ปากนั่น


"ทีนี้ไปซ้อมซะ แสดงให้คนที่ดูถูกพวกนายได้เห็นว่าพวกนายมีดียังไง ทำให้ไอ้พวกที่พูดใส่นายว่าเป็นนักดนตรีขาลงได้อ้าปากค้างกันไปเลย ไป ขึ้นเวที" เสียงคนพูดไม่ได้ตะคอก แต่ก็แรงพอที่จะผลักดันให้พวกเราลุกขึ้นยืนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป


หมดเวลาเล่นๆแล้ว


ขณะที่ทุกคนเดินผ่านหน้าโปรดิวเซอร์คนใหม่ไปทางบันไดเวที ผมซึ่งเดินเป็นคนสุดท้ายก็หยุดตรงหน้ามัน คนที่ยังคงกอดอกตีหน้าเย็นชาและยกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามว่า มีปัญหาอะไรอีก


ผมขยับตัวเข้าไปใกล้ พูดด้วยเสียงเบาพอที่จะได้ยินกันแค่สองคน เพราะนอกจากสต๊าฟของบริษัทเราเอง ก็ยังมีคนนอกด้วย ไม่อยากให้เกิดข่าวไม่ดีขึ้นว่ามือกลองกับโปรดิวเซอร์เกาเหลากัน แม้จะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ


"รวมถึงคุณด้วยใช่รึเปล่า"


"อะไรอีกคุณคริส"


"คอยดูเถอะ ผมจะทำให้คุณอ้าปากค้างแล้วคืนคำที่เคยดูถูกว่าพวกเราเป็นวงดนตรีขาลงเหมือนกัน"


"หึ จะรอดูนะ" มันสบตากลับมาอย่างท้าทาย ก่อนจะถอยใบหน้าหล่อแต่กวนตีนของตัวเองออกห่างไป ขยับถอยหลังไปหนึ่งก้าว ผายมือขึ้นไปทางเวที


ผมจ้องหน้าอีกนิดหน่อยก่อนจะเดินหมุนไม้กลองขึ้นเวทีตามเพื่อนๆในวงไป


แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ไอ้โปรดิวเซอร์แฟนบอย

 






{Kao's part}


ผมทำได้ ผมต้องทำให้ได้ เพราะผมคือนักร้องนำ


"ไอ้เก้า เป็นไรวะ นั่งเงียบเชียว ทำสมาธิก่อนขึ้นเวทีเหรอวะ" ไอ้โนเดินมาตบไหล่ มันแต่งตัวแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อย เห็นเงาในกระจกที่สะท้อนภาพหล่อๆของมันยืนซ้อนด้านหลังเก้าอี้ที่ผมนั่งให้พี่ช่างแต่งหน้าละเลงหน้าอยู่


ที่จริงผู้ชายไม่ต้องแต่งเยอะหรอก ยิ่งเล่นเอ้าท์ดอร์อย่างนี้เดี๋ยวเหงื่อก็ออกแล้วเครื่องสำอางค์ก็หลุด ผมมันพวกเหงื่อออกเยอะอยู่ด้วยเวลาอะดรีนาลีนมันหลั่งมากๆ แต่เอาเถอะ พี่น้ำสั่งให้แต่งก็ต้องแต่งนิดๆหน่อยๆพอไม่ให้แฟนเพลงตกใจว่านี่นักร้องหรือศพ


ไม่นะ หน้าผมไม่ได้โทรมขนาดนั้น


"นิดหน่อยน่ะ"


"เอาน่า เล่นอย่างทุกทีนั่นแหละ มึงก็เจ๋งอยู่แล้ว" ไอ้คนบอกทำหน้าชิวๆตบไหล่ปุๆ


ไม่ได้ช่วยทำให้รู้สึกดีขึ้นเท่าไหร่ ผมเป็นที่คนถูกจับตามองที่สุดในวงจะไม่เครียดได้ไง เล่นดนตรีผิดโน้ตยังกลบเกลือนไปได้ แต่ร้องเพลงผิดคีย์ หรือลืมเนื้อนี่


ตาย


อีกอย่างก็กดดันจากการถูกพวกสต๊าฟดูถูก โปรดิวเซอร์คนใหม่ก็โคตรโหด บิ้วซะผมจิตตกไปหมดแล้วเนี่ย จะให้เล่นอย่างทุกทีคงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อคนอื่นๆในวงนั้นเอาจริงเอาจังกันมาก โดยเฉพาะไอ้คริสที่บังคับให้ทุกคนซ้อมตั้งหลายชั่วโมง มันบอกอยากเอาชนะพี่สิงโตที่ดูถูกมัน


ตอนนี้ผมเครียดจนเริ่มปวดท้องแล้ว กดดันยิ่งกว่าวันเดบิ้ววันแรกซะอีก


ถ้าผมทำไม่ดี คนอื่นๆก็จะพลอยโดนดูถูกไปด้วย


"เก้า มาคุยกับพี่หน่อย" มาอีกคนแล้ว ถัดจากไอ้โนว่าก็เป็นหัวหน้าวง คนที่ตบไหล่ปลอบใจอยู่ก่อนหน้าเลยเดินหนีไปหาไอ้คริสกับพี่หนึ่งที่นั่งคุยกันอยู่อีกมุมห้องแต่งตัว ผมแต่งหน้าเสร็จพอดีเลยเดินไปหาพี่เซนอีกมุม


"อะไรพี่"


"เครียดอะไร"


"หือ?" รู้ได้ไงวะว่าผมเครียด ไอ้โนยังคิดว่าผมแค่ทำสมาธิก่อนขึ้นเวทีเอง


"คิ้วจะผูกกันอยู่แล้ว เครียดอะไร เดี๋ยวก็ร้องเพลงไม่ได้หรอก" อ้อ ห่วงวงเหมือนเคยสินะ


"เปล่านี่ ก็แค่ทำสมาธิก่อนขึ้นเวทีตามปกติ พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงผมก็ไม่ทำให้วงของพี่เสียชื่อ..."


"วงของเรา"


"ห๊ะ"


"ไม่ใช่วงของพี่ แต่เป็นวงของพวกเราทุกคน เข้าใจที่พี่พูดรึเปล่า" 


"ไม่อ่ะ" ผมส่ายหน้า ไม่เข้าใจจริงๆ "มันต่างกันยังไงวะ"


"วงนี้เป็นวงของพวกเราทุกคน หมายความว่า นายไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกอย่างเพียงคนเดียว หากผิดพลาดทุกคนพร้อมจะแบกสิ่งเหล่านั้นไปพร้อมกับนาย"


"............."


"ปล่อยวางทุกอย่างซะ อย่าเก็บความไม่สบายใจขึ้นไปโชว์ให้คนที่รอรับความสุขจากพวกเราผิดหวัง พี่รู้ว่าครั้งนี้นายกดดันมากกว่าปกติ แต่อย่าไปเครียดกับมัน การร้องเพลงคือความสุขของนาย จำครั้งแรกที่เจอกันแล้วนายพูดแบบนี้กับพี่ได้รึเปล่า ร้องเพลงให้มีความสุขเถอะนะ"


ผม...รู้สึกสบายใจขึ้นอย่างประหลาด หินหนักๆในอกค่อยๆหายไป


"อืม ขอบคุณนะพี่" ผมยิ้มบางๆให้พี่เซน เสียงสต๊าฟมาเรียกพวกเราขึ้นเวทีแล้ว ผมจึงหันหลังกลับไปหาพวกไอ้คริส แต่พี่เซนก็เรียกเอาไว้อีกครั้ง


"เก้า"


"ครับ"


"อย่าลืมนะ...ด้านหลังของนายมีพวกเราอีกสี่คน"


ครับ ผมไม่ลืม ด้านหลังของผม......มีพี่เซนคอยมองอยู่


End Kao's part


.......................................................

ปล่อยคู่รองแซงหน้าไปก่อน เดี๋ยวคู่หลักกำลังจะจัดเต็มหลังจากนี้

ไอ้คู่จิ้นนี่ยังไง ปากบอกไม่ๆ แต่แอบหวานกันสองคนตัลหลอดดดด

ปล.เรื่องนี้ยังไม่รู้ความยาวเลยนะ ยี่สิบตอนดีไหม กำลังเหมาะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 543 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3861 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:07
    มาแรงทุกคู่
    #3861
    0
  2. #3830 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 12:49
    ความแตกต่างระหว่างคู่รองและคู่หลัก555 หลายรสชาติ555
    #3830
    0
  3. #3766 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 00:31
    มาแรง จะแหกโค้งไหมเนี่ย ฮือออ
    #3766
    0
  4. #3137 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:29
    พี่เชนน้องเก้าน่ารัก แอบห่วงกันเบาๆ แต่เด็กแสบเราท่าจะนานกว่าจะลงตัวหมดพยศกับพี่สิง
    #3137
    0
  5. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:18
    คู่รองมาแรงแซงทางโค้งเลยนะเนี่ย ชอบกันก็บอกไปเลย
    #2497
    0
  6. #413 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 09:44
    คู่รองเขามาแรงจริง ๆ ต่างคนต่างมีใจให้กันสินะ
    #413
    0
  7. #362 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 02:01
    คู่รองมาแรงแซงไปเลยยย555555
    #362
    0
  8. วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:15
    คู่รองมาแรงแซงทางโค้งไปเลยจ้าาาา
    #296
    0
  9. #232 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:13
    คู่หลักยังกัดกันไม่เลิก คู่รองมีให้กำลังใจกันแล้ว ง่อว
    #232
    0
  10. #218 kristkatt (@kristkatt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:57
    ซึ้งจัง. #เซนเก้า
    #218
    0
  11. #195 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:12
    คริสบางครั้งก็มโนให้น้อยลงสักนิดก็ได้นะ พี่สิงโตเขาอาจไม่ได้คิดอะไรมากมายอย่างที่คริสคิดก็ได้ พี่เขาอาจเพียงต้องการพูดเพื่อให้ทุกคนในวงรู้สึกกลับมามีพลัง อยากจะกลับมารักและเล่นดนตรีด้วยหัวใจอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เพียงอยากเล่นไปวันๆ เหมือนที่ผ่านมา คริสหัดลองมองพี่เขาใหม่มั่งนะ แล้วคริสอาจจะได้เจออะไรดีๆ ในตัวพี่สิงโตก็ได้ ส่วนคู่เซนเก้าเหมือนมีอะไรอย่างที่ไม่เข้าใจกันแน่ๆ ทั้งๆ ที่ดูแล้วบางครั้งสองคนนี้ชอบมองกันแบบแปลกๆ เหมือนมีความลับที่ไม่ต้องการให้ใครรู้ แต่พวกเขาสองคนรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น และในความเย็นชาของเซนกับความใจร้อนของเก้ามันแอบมีความห่วงใยกันละกันอยู่ในนั้นด้วย น่าลุ้นทั้งสองคู่จริงๆ ว่าพวกเขาจะทำยังไงให้ความรักมันลงตัวได้ 
    #195
    0
  12. #188 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:01
    ความมโน และความรั้นของมือกลองนั้น ควรทำโล่ให้นะคะ มั้นใจมากว่าตัวเองถูกเสมอ อยากให้คนพี่แกล้งให้เยอะๆเลย หมั่นไส้ ชิ
    #188
    0
  13. #187 taey0505 (@taey0505) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:52
    ขิงก็ราขาก็แรงจริงๆ555555
    #187
    0
  14. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:29
    คู่หลักนี่ลุ้นจริงๆ เมื่อไหร่เค้าจะคุยกันดีๆบ้างน้อ555555550 ส่วนคู่รองนั้นน พี่เซนน้องเก้าคือดี.//.
    #186
    0
  15. #185 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:15
    งื้อออออพี่เซนนนนนนนคนอะไรจะละมุนขนาดนี้ รู้ใจน้องเก้าไปหมด เปลี่ยนมาเชียร์คู่นี้เต็มตัวแระ ส่วนคู่หลักปล่อยเค้าวอร์กันไปก่อนสนุกดี 555
    #185
    0
  16. #183 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:01
    เมื่อไหร่น้องคริสจะซอฟลงกว่านี้ลูก แข็งเกินไปแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ ลองมองหลายๆด้านของพี่เค้า หาเหตุผลสิ ว่าวันนั้นทำไมพี่เค้าทำแบบนั้น
    #183
    0
  17. #182 a_liew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    ยี่สิบตอนก็เอาไม่อยู่หรอกม๊างงงงงงงง???

    ชอบความซึนของพี่เซน กับความออกตัว(ปฏิเสธ)แรงของน้องเก้า

    ทำไมร้อนตัว ร้อนใจอัลลไลลลลขนาดนั้นนน

    ตักพี่เค้านุ่มมั๊ยยยย นั่งซะนานเลยเน๊อะ!!!!!



    คู่รองเค้าแซงไปโน่นแล้วววววว

    ส่วนพี่สิงกับน้องคิดเรานั้นนนนนนนน!!!!!!! -_-''

    อย่าว่าแต่จะคุยกันดี ๆ เลย แง่ง ๆ ใส่กันตลอดดด

    แล้วมันจะไปคลิ๊กกันตอนไหนนนนน???? ฮ่วยยยย!!!!!
    #182
    0
  18. #181 IAMARMY02 (@IAMARMY02) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:20
    รักกันมากๆนะ55555
    #181
    0
  19. #180 แฝงปีศาจ (@tan_kanokporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:33
    คู่หลักตีกันต่อไป จะได้ลูกดก55555
    #180
    0
  20. #179 witghes (@witghes) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:20
    พี่เซนนนนนน
    #179
    0
  21. #178 cortizol (@cortizol) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:12
    ชอบแบบนี้ๆ ทะเลาะกันเยอะๆนะคะ
    #178
    0
  22. #177 meanmae_sk (@meanmae_sk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:26
    คุณโปรดิวเซอร์เท่ห์มากเลยอะ มาดนิ่งๆ กราวใจเหลือเกิน
    #177
    0
  23. #176 M_S 1709 (@mark4993tap) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:50
    โอ้ยยยยยย ชอบเรื่องนี้! รักกกกก
    #176
    0
  24. #175 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:27
    สู้ๆ นะทุกคน
    พี่เซนคือดี ใส่ใจน้องจัง :)
    #175
    0
  25. #174 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:14
    คู่รองน่ารักอ่าาา ชอบเซนเก้า ส่วนคู่หลักยังเขม่นกันอยู่เลย555555
    #174
    0