ตอนที่ 41 : Singto Side : ปาฏิหาริย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 979 ครั้ง
    28 พ.ค. 61



{Singto Side}


          คุณเชื่อในปาฎิหาริย์ไหม

          ใครจะคิดว่าวันหนึ่งฟ้าก็ส่งคนที่พิเศษสำหรับเรามาตรงหน้า ถ้าอารมณ์นิยายหวานแหววอย่างที่ยัยเกรซชอบอ่านก็คงเป็น นางฟ้าที่ร่วงมาตรงหน้าพระเอก เพียงแต่นางฟ้าของผมนั้น

          ...เป็นเด็กผู้ชาย

          ในวันหนึ่งที่เดินซื้อของอยู่ในห้าง ผมมีความจำเป็นต้องหาชุดสุภาพสำหรับใส่ออกงานงานหนึ่ง ขณะที่กำลังถือชุดเข้าไปในห้องลองเสื้อ ด้วยจำนวนทั้งสูท กางเกง รวมถึงเสื้อเชิ้ตที่หยิบมาหลายตัวเพื่อเทียบสี มันล้นมือจนต้องแขวนเอาไว้กับราวเหล็กในห้องลองเสื้อก่อนถึงจะสามารถหันมาปิดประตูได้

          พรึ่บ

          อะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว ผมไม่ใช่คนตกใจง่ายอยู่แล้วถึงได้มองนิ่งๆ ตอนแรกเกือบถีบกลับออกไปคิดว่าคนร้ายจะมาปล้น แต่ปล้นอะไรกันกลางห้างล่ะ พนักงานก็เยอะแยะ ยามรักษาความปลอดภัยก็มี บางทีอาจจะเป็นความเข้าใจผิดและคิดว่าห้องลองเสื้อห้องนี้ว่าง ผมควรบอกเขา...

          หืม?

          "ฮู่ววว รอด" ผู้ชายที่ยืนหันหลังให้ภายในห้อง หันหน้าเข้าประตูมีผิวสีขาวตัดกับเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์สีซีด เสียงฟังคุ้นหู แม้กระทั่งแผ่นหลังก็ยังคุ้น

          อย่าบอกนะ

          "นายเข้ามาได้ไง"

          ใบหน้าคุ้นตาค่อยๆหันกลับมาช้าๆ

          ตึกตัก ตึกตัก

          คุณเคยเป็นกันไหม อาการแบบที่ติ่งเจอไอดอล ไม่ใช่แค่เจอธรรมดา แต่เป็นระดับบัตรวีไอพีคอนเสิร์ตดิยูนีคก็ยังไม่ได้ใกล้เท่านี้ ใครก็ได้บอกทีว่าผมกำลังฝันไป

          นี่มัน....น้องคริส

          น้องคริสของผมมมมม

          ตัวสั่น มือเย็นเฉียบ สมองไม่สั่งงานขั้นสูงสุด ผมเบล็งไปชั่วขณะเมื่อเห็นคนที่ชื่นชอบที่สุดมาอยู่ตรงหน้า

          โอเค คนที่ติ่งที่สุดก็ได้

          ยอมรับตรงๆว่า...ผมคลั่งเขามาก

          ดิยูนีคมีการจัดกิจกรรมที่คล้ายๆกับศิลปินเกาหลีคือการให้แฟนคลับลงทะเบียนสมัครสมาชิกแล้วก็จะมีแฟนมี้ตติ้งของแต่ละรุ่น ซึ่งถ้าผมไม่คลั่งเขามาก คงไม่ได้เลขสมากชิกที่ 0001หรอก

          คนแรกครับ นั่งรอลงทะเบียนตั้งแต่ยังไม่เปิด เช็คอินเทอร์เนตเป็นสิบรอบให้แน่ใจว่าสัญญาณจะไม่ล่มเอาตอนเปิดลงทะเบียน สำรองด้วยไอแพดและโทรศัพท์มือถือคนละซิม สามจี สี่จี มีทุกระบบ กว่าที่จะได้เลขสมาชิกคนแรกมาครอบครองนั้นไม่ง่าย

          "เอ่อ..." แล้วตอนนี้เมนของผมก็มายืนเกาหัวทำหน้าไม่ถูกอยู่ตรงหน้าแล้ว

          เขาน่ารักมาก น้องคริสของผมน่ารักสุดๆ ผิวขาวสว่างสะท้อนแสงไฟ ใบหน้าเรียวเล็ก ตากลมสวย จมูกโด่งเล็กน้อยกำลังดี ริมฝีปาก

          อา ปากอมชมพูบางเฉียบน่า...

          ไม่ๆไอ้สิง

          "ออกไป"

          ชิบหาย แค่จะไล่ความคิดตัวเองแต่ดันลืมว่ามีอีกคนอยู่ในห้องด้วย เสียงที่เปล่งออกมาทำให้คนที่กำลังยิ้มแหยๆหน้าตึงขึ้น

          ซวยแล้ว อุตส่าห์ทำแก๊กไม่แสดงอาการดีใจให้เขารู้จะได้ไม่ตกใจที่อยู่ๆมาเจอแฟนบอยในห้องลองเสื้อ จะถูกหาว่าเป็นโรคจิตหรือเปล่าเนี่ย

          "โรคจิตรึเปล่าเนี่ย"

          ชิบ พูดออกไปอีกแล้ว

          ไม่นะน้องคริส พี่ไม่ได้ว่าน้องคริสนะ

          "อ้าวเห้ย ผมไม่ได้โรคจิตนะคุณ" มือกลองของวงดนตรีชื่อดังชักสีหน้าใส่ทันที น้ำเสียงสุภาพเริ่มห้วนจัดจนผมใจคอไม่ดี อยากจะทำให้สถานการณ์แย่ๆนี่จบไปไวๆ หวังว่าเขาจะจำหน้าผมไม่ได้แล้วเจอกันใหม่อีกครั้งค่อยสร้างความทรงจำดีๆแทน

          พอคิดได้อย่างนั้นผมก็พูดกลับด้วยเสียงที่พยายามคุมเอาไว้ไม่ให้สั่น

          "ไม่ใช่ก็ออกไปสิ ห้องนี้ผมอยู่ก่อนแล้ว จะลองเสื้อผ้าก็ไปห้องอื่น"

          "เออ ไปก็ไป..."

          เมนกำลังจะไปแล้ว ทำยังไงดี อยากขอเซลฟี่สักภาพจะเหมาะหรือเปล่านะ เขาจะหาว่าผมบ้าไหม ตอนแรกก็ไล่(เข้าใจผิด)ตอนหลังมาขอถ่ายรูปเนี่ย แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่เคยเจอคริสใกล้ขนาดนี้มาก่อน ที่ผ่านมาผมตามไปดูทุกงานที่คริสไป เห็นแต่ระยะไกลเท่านั้นเพราะวงดิยูนีคดังมาก มีคอนเสิร์ตหรืออีเว้นท์แต่ละครั้งคนไม่ต่ำกว่าครึ่งพัน

          ผมก็แค่จุดเล็กๆในคนครึ่งพันนั้นที่ไม่มีวันอยู่ในสายตา

          "นี่นาย!" ...ขอถ่ายรูปด้วยได้รึเปล่า

          ยังพูดไม่ทันจบประโยคอีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาหาแล้วใช้มือขาวๆปิดปากผมเอาไว้

          ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นกระทันหันทำให้หัวใจแทบจะหยุดเต้น ยิ่งกลิ่นหอมๆของน้ำหอมยี่ห้อโปรดของเขาที่ใช้เป็นประจำลอยมาปะทะจมูกร่างกายก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่างจนต้องพยายามผลักไสให้ออกห่างให้มากที่สุด แม้จะรู้ดีว่าห้องลองเสื้อแคบๆนี้คงหนีไปไหนไกลไม่ได้

          เมื่อคริสยอมปล่อยมือออกแล้วถอยหลังไปเล็กน้อยกลับรู้สึกเสียดายขึ้นมาแทน

          "ทำบ้าอะไรห๊ะ!!" โอเค ต้องยอมรับว่าที่ผ่านๆมาด้านบนนั่น....ผมมันประเภทปากไม่ตรงกับใจเท่าไหร่

          ข้อเสียคือคิดอย่างพูดอีกอย่าง เป็นอย่างนี้มานานจนคนรอบข้างเริ่มชิน

          บังเอิญคนตรงหน้าไม่รู้ว่าผมเป็นคนอย่างนั้น หน้าตาน่ารักที่เจ้าของใบหน้าพยายามทำตัวให้เท่ๆแบดบอยก็ย่น คิ้วก็ขมวด

          อา แต่ก็ยังน่ารัก

          "นี่ อย่าส่งเสียงดังมากนักได้มั้ย อยู่เงียบๆจะตายเหรอวะ"  

          "ก็ออกไปสิวะ" เดี๋ยวจับจูบซะเลย

          ยิ่งพอมองริมฝีปากเป็นกระจับได้รูปสีแดงสดแล้ว อืมม น่ารัก

          ในหัวมีแต่คำว่าน่ารักลอยเต็มไปหมด รู้ตัวอีกทีผมก็ทำตัวปากเสียเย็นชาตามที่ตัวเองเป็นใส่คนที่ผมชื่นชอบอย่างมากไปแล้ว ห้ามตัวเองไม่ทัน มันน่าจะเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติที่ยัยเกรซน้องสาวเรียกว่า...ซึน

          ผมไม่ได้ตั้งใจดูถูกคริสเรื่องวงของเขา จากที่ติดตามข่าวแบบวงในสุดๆ แม้ดิยูนีคจะทำตัวเหลวไหลไปบ้างในช่วงที่ผ่านมา แต่ก็ยังมีคนพร้อมสนับสนุนเหมือนเดิม

          ที่ขาดไปคือเพลงดีๆสักเพลงที่จะดึงให้วงกลับมาอยู่ในเส้นทางของวงร็อคชื่อดังได้

          ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ แต่พอคริสพุ่งเข้ามาเพื่อจะต่อย ริมฝีปากบางล่อสายตาจนสุดท้ายก็ทนไม่ไหว

          ผมจูบคริส

          จูบเมนตัวเอง

          จูบคนที่ผมติ่งมาหลายปี

          จากนั้นก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไง จะขอโทษดีไหม ความสับสนทำให้ผมเลือก....

          "จูบโคตรห่วยเลยว่ะ" พูดแล้วก็เดินหนีออกจากห้องลองเสื้อ

          ให้ตายเถอะไอ้สิง มึงทำบ้าอะไร!!!

          หลายปีที่เป็นแฟนคลับหมายเลขสมาชิก 0001 มา ป่นปี้หมดแล้ว!!

 


****************************************

          "ทำอะไร" ผู้ชายเนิร์ดๆใส่แว่น ผมเผ้ารุงรัง เสื้อผ้าโอเวอร์ไซซ์หลวมโพรกดูเหมาะกับการหมกตัวในห้องสมุดเดินเข้าไปหยุดด้านหลังน้องสาวซึ่งมีบุคลิกที่แตกต่างราวฟ้ากับเหวด้วยความสนใจ

          "พี่สิง ตกใจหมดเลย มาเงียบๆได้ยังไง" ยัยเกรซสะดุ้งแล้วหันกลับมามอง หน้าจอค้างที่ยูทูปซึ่งเดาว่าจะเป็นรายการเพลงสักรายการ

          "วันๆดูแต่นักร้องเกาหลี หัดอ่านหนังสือบ้างเถอะ เดี๋ยวก็เรียนไม่จบหรอก ไหนบอกอยากไปต่อนอกไง ถ้าไม่เลิกดูพี่ไม่ติวให้แล้วนะ" ผมดุน้องไปเสียงนิ่งๆ

          ไอ้รายการไร้สาระนี่มีอะไรดีตรงไหน นักร้องดาราก็แค่อาชีพหลอกลวงเอาเงินจากแฟนคลับเข้ากระเป๋า ได้ประโยชน์ไปหมด มีแค่พวกแฟนคลับที่ต้องคอยวิ่งตาม ทำทุกอย่างให้ เสียเวลา เสียเงิน ทุ่มเทไปก็ใช่ว่าเขาจะจำได้

          "โธ่ นี่นักร้องเกาหลีที่ไหน นี่มันวงดิยูนีคต่างหากเล่า"

          "ดิยูนีค? แล้วไม่ใช่นักร้องเกาหลีหรือไง จะดิอะไรก็ช่าง ปิดคอมแล้วมาติวได้แล้ว อย่าให้เรียกซ้ำ"

          "พี่สิงโต พี่อย่าบอกนะว่าจำดิยูนีคไม่ได้น่ะ"

          "พี่ไม่สนใจพวกนักร้องดารา ไม่ว่าจะชาติไหน"

          "แต่วงนี้พี่ไม่สนไม่ได้ พี่เซนเป็นถึงมือกีต้าร์และหัวหน้าวงเชียวนะ พี่คงไม่ได้ลืมใช่รึเปล่าว่าพี่เซนลูกพี่ลูกน้องของเรากำลังจะได้เดบิ้วท์น่ะ"

          "อ้อ" ผมร้องครางรับ เพิ่งนึกขึ้นได้ ครั้งสุดท้ายที่เซนมาบ้านเหมือนจะเคยได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน

          "วันนี้เป็นวันเปิดตัววันแรก ยังไม่ถึงกับเดบิ้วท์หรอก เป็นวีพีโอพรีเซนเทชั่นพวกสมาชิกในวง กับเรียลลิตี้น่ะ"

          "แล้วติว.."

          "เกรซพูดขนาดนี้ยังจะติวอีกเหรอพี่สิง มาดูพี่เซนก่อน ครั้งหน้าถ้าพี่เค้ามาที่บ้านแล้วถามเรื่องวง พี่จะตอบพี่เซนว่ายังไงถ้าไม่ดูน่ะ เดี๋ยวพี่เซนเสียใจนะ"

          "เห้อออ ก็ได้ ดูก็ดู ไม่นานนะ เสร็จแล้วต้องมาติว"

          "รู้น่า" เกรซทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ผมแล้วหันกลับไปกดวีดีโอในยูทูปต่อ

          ดูแล้วน่าจะเป็นรายการสดเพราะไม่ขึ้นแถบให้สามารถเลื่อนผ่านไปได้ ผมเคยดูพวกถ่ายทอดสดทางยูทูปเช่นกัน แต่เป็นการถ่ายทอดสดวงโคจรของดวงจันทร์ ไม่ใช่อะไรที่ไร้สาระแบบนี้

          จอแสดงใบหน้าของสมาชิกแต่ละคนไปเรื่อยๆ จากนั้นก็เป็นภาพการซ้อมวง การฝึกต่างๆเหมือนที่ยัยเกรซเคยดูจากพวกค่ายเกาหลี เดี๋ยวนี้ที่ไทยก็มีแบบนี้ด้วเหรอเนี่ย ถือว่ามีความพัฒนา ยิ่งเห็นโลโก้ที่ค่ายแล้วคุ้นตาอย่างน่าประหลาด

          "ค่ายนี้?"

          "อย่าบอกว่าแม้แต่ค่ายอาที พี่สิงก็จำไม่ได้นะ" เกรซถอนหายใจเบาๆแล้วสนใจรายการนั่นต่อ

          ที่แท้ก็ค่ายของญาติเรานี่เอง

          /ไม่เอาๆ ไม่เล่นแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ ไอ้เก้า ไปวอร์มเสียงเลยเดี๋ยวพี่เซนด่า/ เสียงร่าเริงของใครสักคนกับความวุ่นวายโกลาหลในหน้าจอ

          ตอนแรกผมเกือบจะถอดใจไม่ดูแล้ว ไม่รู้ตรงไหนกันที่น่าสนใจ ก็แค่เด็กผู้ชายวัยรุ่นเล่นกันธรรมดา หากไม่ได้ไปสะดุดตาเข้ากับใบหน้าที่กำลังหัวเราะอย่างสดใจของเจ้าของเสียงนั่นเข้า

          น่ารัก

          ให้ตาย คนอย่างผมที่ไม่สนใจแม้แต่ผู้หญิงสวยๆ วันๆท่องแต่ตำราวิชาการ กลับมองผู้ชายคนหนึ่งว่าน่ารัก

          "เอร้ยยย พี่คริสกับพี่เก้าเล่นแบบนี้อีกแล้ว เหมือนเด็กประถมเลย น่ารักจริงๆ" ยัยเกรซจิกหมอนแล้วเริ่มทึ้งเบาๆ ส่วนผมก็สะดุดหูกับบางอย่าง

          "ใครนะ"

          "พี่คริสกับพี่เก้าไง เนี่ยๆ คนนี้พี่คริส เป็นมือกลองของดิยูนีค เป็นเมนเกรซเลย"

          อะไรคือเมน?

          ช่างเถอะ

          "คริส..มือกลองเหรอ?"

          ตั้งแต่วินาทีนั้น ผมก็ละสายตาจากผู้ชายที่ชื่อคริส ไม่ได้อีกเลย

 

          "พี่สิง ดิยูนีมีโปรเจคเพื่อการกุศลด้วยล่ะ เจ๋งมากเลย ได้ออกงานก่อนเดบิ้วท์ด้วย"

          "อยากไปเหรอ"

          "อื้อ แต่วันนั้นพี่สิงนัดติวอ่ะ" เกรซทำเสียงเศร้าๆ ส่วนผมก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

          "เลื่อนไปก็ได้ เดี๋ยวไปส่ง"

          "จริงเหรอ กรี๊ดดดดดดด"

 

          "อ๊ะ ดิยูนีคมีงานเดินแบบล่ะ น่าไปจังเลย แต่เรานัดพ่อกับแม่ทานข้าวบ้านคุณป้านี่นา"

          "เดี๋ยวพี่ไปบอกพ่อกับแม่ให้ว่าเราสองคนจะไปธุระ"

          "จริงนะ ถ้าพี่สิงพูดพ่อกับแม่ไม่ว่าแน่ๆ เย้ๆๆ จะได้ไปดูพี่คริสเดินแบบแล้ว พี่สิงไปส่งหน่อยนะ"

          "อืม"

 

          "ว้าววว อีกอาทิตย์เดียวก็จะเดบิ้วท์แล้ว มีเปิดรับสมัครลงทะเบียนแฟนคลับแบบออฟฟิเชียลแบบวงเกาหลีด้วยล่ะ ฮืออออ เกรซจะไม่พลาด"

          ผมรีบไปหาซิมโทรศัพท์และเช็คสัญญาณอินเตอร์เนตล่วงหน้าถึงสามวัน และก็ได้รหัสสมาชิก 0001 มาสมใจ

          "โอ้ยยย อุตส่าห์นั่งรอทำไมเกรซได้เลขสมาชิกคนที่98แน่ะ ใครนะเก่งจังได้เบอร์หนึ่งด้วย"

          "....."

 

          "ทำอะไรเกรซ"

          "เปิดเวปบ้านเป็นแอดมินแฟนคลับพี่คริสไง กำลังรับสมัครทีมแอดมินเพิ่มเลยนะ ไม่รู้คนจะสนใจมากรึเปล่า"

          "เวปอะไร"

          "www..... ทวิตเตอร์ก็มีนะ"

          ผมควักโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับเดินออกจากห้องน้องสาว ในมือเสิร์ชหาเวปไซต์ที่บอก

 

          "วันนี้อยู่บ้านเหรอ"

          "อื้อ ก็ว่างอ่ะ พี่สิงมีอะไรรึเปล่า เดินเข้าออกห้องเกรซมาสองสามรอบแล้วนะ"

          "ไม่ไปห้างจีเหรอ"

          "ไปทำอะไรอ่ะ"

          "วงที่เธอชอบมีอีเวนท์นี่"

          "ดิยูนีคอ่ะนะ จริงดิไม่เห็นรู้" ยัยเกรซคว้าโทรศัพท์เข้าโซเชียลสักพักก็กรี๊ดลั่น "พี่สิง อีกสองชั่วโมงเอง เกรซจะไปงานทันมั้ยเนี่ย ฮือออ งานเดี่ยวของพี่คริสด้วย"

          "เดี๋ยวขับรถไปส่ง"

          ".............."

 

          "ดิยูนีค..."

          "รู้แล้วๆ พี่คริสสินะ วันนี้มีไลฟ์ของบ้านด้วย พี่สิงไปถือกล้องให้หน่อยสิ เกรซจะถ่ายรูป"

          "อืม ได้"

 

          "เอ้า บัตรคอนเสิร์ต พี่กดเกินมาสามใบ เอาไปแจกก็ได้"

          "แหม คิดแล้วเชียวว่าถ้าเป็นดิยูนีคแล้วพี่สิงต้องทัน ไม่เสียแรงที่ฝากความหวังเอาไว้จริงๆ ขอบคุณนะคะพี่ชาย อิอิ"

 

          "พี่สิง วันก่อนพี่ฝากของให้พี่คริสแล้วบอกพี่เซนว่าเกรซฝากให้เหรอ ไหนจะลายเซ็นจากอัลบัมแรกที่ฝากไปขออีก"

          ".....อืม ทำไม"

          "ก็เกรซไม่รู้นี่ว่าพี่จะอ้างเกรซ ก็เลยบอกไปว่าไม่รู้ ตอนนี้พี่เซนรู้แล้วนะ ว่าพี่เป็นแฟนคลับพี่คริสเหมือนกันน่ะ"

          แย่ล่ะ

          กว่าจะรู้สึกตัวอีกครั้ง ผมก็หลงเข้าไปในวังวนของมือกลองที่ชื่อ...คริส พีรวัส เรียบร้อยแล้ว

 

          การชอบศิลปินสักคน เมื่อก่อนผมมองว่าไร้สาระ ไม่ได้ประโยชน์อะไรกับชีวิต แต่เมื่อผมกลายเป็นสิ่งที่คนทั่วไปเรียกว่าติ่งซะเอง ถึงได้รู้ว่ามันมีประโยชน์ยังไง

          จากคนที่อ่านเพียงตำราเรียน....ก็ไปหัดศึกษาเรื่องดนตรีเพิ่มเติม

          จากคนที่ไม่สนใจดูแลตัวเอง...ก็เริ่มออกกำลังกาย

          จากคนที่แต่งตัวไม่เป็น...ก็เรียนรู้เรื่องแฟชั่น

          และเมื่อความฝันวัยเด็กที่เคยอยากเรียนด้านการแพทย์ กลับมาจบลงที่ปริญาโทสาขาดนตรีสากลแทน

          สุดท้าย...ผมกลายเป็นนักแต่งเพลงชื่อดัง

          ทั้งหมด เพราะคนที่ชื่อ คริสพีรวัสแห่งThe Unique

******************************************

 

          "ว่าไงสิงโต พอจะช่วยอาได้ไหม" วันหนึ่งที่อาทีมาหาถึงที่บ้าน พร้อมเจรจาเรื่องงานด้วยสีหน้าเกรงใจ ปกติผมจะนิ่งและขรึมจนคนรอบข้างให้ความเกรงใจอยู่แล้ว

          ยกเว้นเรื่องของคนๆเดียวที่มักจะทำให้ผมถูกเหวี่ยงออกจากศูนย์กลางของการเป็นตัวเอง

          "แค่แต่งเพลง?"

          "ใช่ ถ้าสิงโตไม่สะดวกจะร่วมงานกับดิยูนีคก็แค่แต่งสักเพลงดีๆผ่านทางอาก็ได้ อาเข้าใจว่าวงของเซนกำลังมีปัญหา มีข่าวเสียๆหายๆหลายอย่าง แต่อารับรองได้ว่าเด็กพวกนั้นเป็นเด็กดีจริงๆ"

          สิ่งที่อาทีพูดไม่ค่อยเข้าหูผมเท่าไหร่ เรื่องข่าวเสียหาย ผมมีแอคหลุม(แอคเค้าท์ในทวิตเตอร์ที่ไม่ใช่ตัวจริง)ไว้โต้ตอบคนที่ว่าร้ายดิยูนีคอยู่แล้ว คริสยังเคยมารีทวิตผมเลย ผมนี่ถึงกับปริ้นมันติดผนังห้องนอน

          อา ผมจะได้ร่วมงานกับคนๆนั้น

          ถึงจะโด่งดังจากการเป็นนักแต่งเพลง แต่เส้นทางของพวกเราไม่เคยโคจรมาพบกันด้วยเหตุผลของแนวเพลง และผมเองก็ไม่คิดจะเอาตัวเองไปใกล้ชิดกับคนที่ไม่มีวันเป็นจริงได้

          คริสชอบผู้หญิง

          ข่าวมากมายเกี่ยวกับคาสโนว่าคนดังทำให้ผมเจ็บปวดในตอนแรก และชินชาในเวลาถัดมา

          ถึงอย่างนั้นผมก็ยังคงติดตามและสนับสนุนเขาอยู่เงียบๆเสมอ

          ไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่งจะได้เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวที่พิเศษสุดๆ

          "แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ อาเข้าใจว่าสิงโตไม่ชอบวงที่มีปัญหา แนวเพลงก็ไม่ใช่แนวที่เราถนัดเท่าไหร่"

          "โปรดิวเซอร์..."

          "หืม ว่าไงนะสิงโต"

          "ผมจะเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับดิยูนีคเอง"

          "จริงเหรอ!!" อาทีอ้าปากค้าง ก่อนจะยิ้มกว้างด้วยความดีใจเพราะผมไม่ได้เพียงรับปากจะแต่งเพลงให้แต่จะลงไปคุมงานเองกับมือ

          "แต่ผมมีข้อแม้"

          "ว่าไง อยากได้เปอร์เซนส่วนแบ่งเท่าไหร่ก็บอกอาได้ หรืออยากได้ระยะเวลาแต่งเพลงก็ขอให้บอก"

          เงินเหรอ..ทำให้ฟรียังได้ด้วยซ้ำ

          "ข้อแรก ผมต้องการดูความสามารถของสมาชิกแต่ละคนอย่างใกล้ชิด เพื่อหาแรงบัลดาลใจในการแต่งเพลง"

          "ได้สิ อาจะมีรายการเรียลลิตี้ ให้เด็กพวกนั้นเข้าไปอยู่ในบ้านเดียวกัน เดี๋ยวอาส่งสิงโตเข้าไปคุม..อ้อ แต่สิงโตอยู่รวมกับคนอื่นๆได้ใช่ไหม" คนที่รู้นิสัยผมดีว่าเป็นคนรักสันโดดและไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับอะไรที่มันวุ่นวายลังเลอีกครั้ง พอผมพยักหน้าตกลงก็ยิ้มพอใจ

          "ข้อสอง อาต้องบอกพวกเขา...ว่าผมไม่ได้เต็มใจจะทำงานนี้"

          "ทำไม?"

          "ดิยูนีคอยู่มานานเกินจนขาดความมุ่งมั่น พวกเขาต้องมีคนคอยกระตุ้น"

          "แบบนั้นพวกเขาจะเกลียดเธอนะ แล้วมันจะคุมยาก เด็กพวกนั้นแต่ละคนมีความเป็นตัวของตัวเองสูง ยิ่งคริสนี่หัวแข็งกว่าใครเลย" อาทีมองผมอย่างไม่เข้าใจ และผมไม่มีความจำเป็นอะไรต้องอธิบาย

          แน่นอนว่าต่อให้ถูกเกลียด ยังดีกว่าการเห็นคริสต้องสูญเสียสิ่งที่ตัวเองรักไป

          เขาเหมาะกับการตีกลองด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขที่สุดแล้ว



.....................................................

กลับมาแล้ววว คูมโปรดิวซ์และคูมมือกลองของทุกคน

เนื้อหาของสิงโตจะย้อนไปมา ทั้งตอนที่ติ่งคริสเมื่อหลายปีก่อนรวมถึงปัจจุบันที่เค้าพบกันด้วยค่ะ

หากเป็นตอนอดีตเราจะใส่ ******* คั่นไว้ให้กันคนอ่านสับสนเนอะ

หวังว่าทุกคนจะไม่ผิดหวังในตัวคูมแฟนบอยน้าาา 

พี่เค้าก็ขรึมแหละ แต่หลุดแก๊กขรึมก็ตอนเจอน้องคนเดียว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 979 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3936 Aonsuwaree (@Aonsuwaree) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 21:28
    ทำไมเราเพิ่งได้อ่านเนี่ย น่ารักมากเลย
    #3936
    0
  2. #3927 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:54

    55555 ทำไมน่ารักงี้เนี่ยยย
    #3927
    0
  3. #3918 Chocoe'clair (@reren) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 22:43
    สกิลกดบัตรนั้นท่านได้แต่ใดมา
    #3918
    0
  4. #3896 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:46
    แฟนบอยตัวจริง
    #3896
    0
  5. #3804 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 19:45
    เหมือนหนังคนละม้วนอ่ะ สุดมากค่ะคุณปดซ. ปากมันอยู่ตรงกลาง แต่ใจมันอยู่ข้างซ้ายนิเนอะ มันจะไปตรงกันได้ไง
    #3804
    0
  6. #3627 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 11:26
    ทำไมปากไม่ตรงกับใจขนาดนี้เนี่ยคุณโปรดิวเซอร์
    #3627
    0
  7. #3575 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:51
    อื้อหือ คุณโปรดิวซ์ จะลงทะเบียนติ่ง มันต้องเตรียมการเว่อร์วังประมาณนี้ ตาย ๆ หลงคิดว่าเป็นพี่นิ่งอยู่นานสองนาน ที่แท้ก็แฟนบอยตัวจริง แถมเนียนสนิท มีแอคหลง แอคหลุม ล้ำหน้าน้องสาวที่เป็นติ่งตัวแม่ซะงั้น
    #3575
    0
  8. วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 16:18
    เออออออ น้องคริสของผมก็มาวะ
    #3562
    0
  9. #3556 mamorun (@mamorun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 20:33

    โอ้ยยยย แฟนบอยยยยยย มีความ​คลั่งไคล้​สุดดด

    #3556
    0
  10. #3486 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 14:49

    ฮือออ พาร์ทพี่สิงดีงามมม อ่านพาร์ทคริสส ไม่รู้เลยว่าพี่ติ่งน้องขนาดนี้ โอยยยยยย อิพี่ ซึนมว๊ากกกก

    #3486
    0
  11. #3481 Peraya18 (@Peraya18) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:11
    พึ่งมีเวลาเข้ามาอ่าน. สนุกมากเรยไรท์. ไม่เสียแรงรอออ. ชอบบบบมากค่ะ. ตามอ่านทุกเรื่องเรยย
    #3481
    0
  12. #3478 nuneay (@nuneay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 01:37
    หึๆ ทำเป็นพาน้องสาวไปงานอีเวนท์โน้นนี่ พี่อยากไปเองอ่ะเด้ อิอิ อ่านพาสคูมโปดิว แล้วต้องย้อนกลับไปอ่านตอนปกติใหม่ดีกว่า วนไปค่า
    #3478
    0
  13. #3437 suwee1809 (@suchawadee2535) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:39
    พี่สิงค่ะ พี่เลยจุดคำว่าติ่งมาไกลมากแล้วค่ะ น่าจะเป็นเส้นเลือดใหญ่แล้วแหละถ้าน้องจะมีอิทธิพลขนาดนั้น
    #3437
    0
  14. #3432 Haruka_G (@Haruka_G) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:28
    แม่งงงง ความบอยพี่สิง มันจริงเหมือนตอนเราเป็นติ่งเอสเจเลย
    #3432
    0
  15. #3430 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:23
    คุณโปรดิวเซอร์เคยเป็นแฟนคลับ no.1 มาก่อนสินะ
    #3430
    0
  16. #3417 GuzzDeDreamer (@zamourai) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 16:10
    ทุกอย่างมันเป็นแผนของสิงโตซินะ นี่จ้องจะตะครุบเหยื่ออยู่แล้วซินะ
    #3417
    0
  17. #3403 สุวรรณา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 12:31

    มีตอนเดียวเหรอคะ ฮือๆๆๆ

    #3403
    0
  18. #3402 usnt2 (@Usnttr) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 11:57
    งื้ออออ
    #3402
    0
  19. #3401 Christia Himaegawa Blue (@paramitasaenghao) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 11:27
    ชอบพี่สิงตอนที่บอกจะถูกเกลียดมาหเลย
    #3401
    0
  20. #3400 littleant2208 (@littleant2208) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 08:41
    ในที่สุดก็ได้อ่านพาร์ทของคุณโปรดิวเซอร์ อือออ ซึนกว่าที่คิดอีกอ่ะ 5555
    #3400
    0
  21. #3399 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 08:23
    พี่สิงจะขิงใส่เมนแบบนี้ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวน้องคริสปี๊ดแตกกันพอดี
    #3399
    0
  22. #3398 a_liew2 (@a_liew) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 08:12

    อาการโคม่ามากกกก จากที่ไม่สนใจอะไร ไป ๆ มา ออกตัวแรงกว่าน้องสาวอีก

    -//////-.. เจอครั้งแรก ตื่นเต้นมากไป เลยจับจูบซะเลยยย

    โถวววว พี่สิงงงงงง.. ไม่น่าจะไหวแล้วนะแบบนี้ 5555

    #3398
    0
  23. #3397 Orn_KSO (@Orn_KP-OJ) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 07:58
    คิดถึง คูมๆ ทั้ง 2 จิงๆ รอๆ อ่านต่อนะคะ
    #3397
    0
  24. #3396 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:51
    ความแฟนบอยแลติ่งของพี่สิงนั้น สุดยอดจริงๆ แต่อะไรค่อปากไม่ตรงกับใจเลย ได้เห็นมุมพี่สิงแล้ว น่ารักจริงๆ
    #3396
    0
  25. #3395 กดาดบเว (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 21:36

    กลับมาแล้วววววว

    ดีใจมากค่าาาา

    #3395
    0