(รอบสต๊อก) Beat live but i LOVE ll ชน/ดนตรี/กาล ll [Fanfic SingtoKrist]

ตอนที่ 39 : Come back stage!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1262 ครั้ง
    8 เม.ย. 61

FanArt

คูมโปรดิวซ์แอบยิ้มตอนน้องขอเป็นแฟน by@1_inging





          สิงโตอึ้งไปนานมากท่าทางเหมือนคนวิญญาณหลุดจนผมใจไม่ดี หรือว่าผมจะรุกมากเกินไปวะ จริๆงผมเองก็หวั่นใจนะ ที่รีบบอกชิงขอเป็นแฟนเพราะกลัวตัวเองจะลังเลขึ้นมาอีก ไม่รู้ว่าสิงโตจะคิดเหมือนกับผมหรือเปล่า

          อาจจะมีแค่ผมก็ได้ที่รักเขาแค่ฝ่ายเดียว

          "เอ่อ....สิงโต" ผมลองเรียกคนสติหลุดอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเขายังคงจ้องผมนิ่งๆเหมือนไม่เชื่อสายตา "คุณได้ยินผมไหม"

          "มะ..มะ เมื่อ โอ้ยยยย เดี๋ยวนะ" อยู่ๆเขาก็ร้องขึ้นมาลั่น ยกมือปิดบังใบหน้าตัวเองแล้วหันไปอีกทาง ทำให้ผมไม่สามารถเห็นสีหน้าได้ว่ากำลังดีใจ ลำบากใจ หรือตกใจกันแน่

          "คุณ ลำบากใจเหรอ"

          "ใครว่าล่ะ" หันขวับกลับมาทันที สายตาดุเล็กน้อยแต่ดูตกใจมากกว่า พอโปรดิวเซอร์ของผม(?)หันกลับมา ถึงได้เห็นว่า หน้าของเขา

          แดงจัดมาก

          แดงแบบแดงจนถึงคอเลย ผมไม่เคยเห็นสิงโตเป็นแบบนี้มาก่อน นอกจากใบหน้าเย็นชา ท่าทางหยิ่งๆ กับการยิ้มมุมปากเป็นบ้างครั้ง ยิ้มกว้างๆสองครั้งเท่าที่นับได้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเขาหน้าแดงคล้ายกำลังเขินอาย

          "เมื่อกี้นายว่ายังไงนะ นายเมาหรือเปล่า หรือว่านายแค่แกล้งฉัน อ้อ จริงสิ มันจะต้องเป็นการซ่อนกล้องแน่ๆ รายการเรียลดิยูนีคใช่ไหม" แล้วคนที่ท่าทางแปลกไปก็เดินวนหาไปทั่วห้องของตัวเอง เปิดทุกซอกทุกมุม ห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้า ใต้เตียง ชั้นซีดีเพลง โต๊ะคอมพิวเตอร์ ลิ้นชัก กระทั่งปากกายังหยิบมาดู คงกลัวว่าจะเป็นปากกาแบบอัดวีดีโอได้

          "ใจเย็นๆนะคุณ มันไม่ใช่การซ่อนกล้อง ผมรักคุณจริงๆ ผมเพิ่งรู้ตัววันนี้เองว่าที่ผ่านมาผมคิดกับคุณมากกว่าเพื่อนร่วมงาน" ผมเดินไปจับแขนสิงโตเพื่อเรียกสติ

          โปรดิวเซอร์ดิยูนีคเหมือนจะเพิ่งคิดขึ้นได้ กระแอมสองสามครั้ง หันกลับมาเผชิญหน้ากับผม สองมือยกขึ้นจับหัวไหล่ทั้งสองข้างเอาไว้ จ้องด้วยสายตาที่เหมือนจะค้นหาคำตอบว่าผมพูดจริงหรือไม่

          "จริงๆนะ" เลยยืนยันกลับไปอีกรอบ

          เท่านั้นผมก็ถูกกระชากไหล่เข้าไปกอดไว้อย่างรวดเร็วแต่ไม่รุนแรง อ้อมกอดที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ทนุถนอมและชวนหัวใจเต้นแรง

          ก่อนหน้านี้ผมมีอาการหัวใจเต้นแรง แต่ไม่รู้ว่ามันคืออาการที่ผมตกหลุมรักสิงโต คิดว่าอาจจะเหนื่อย ป่วย หรือไม่ก็กลัวอีตาขี้เก๊กหน้าดุนี่เท่านั้น ไม่ได้เอะใจว่าตัวเองจะรักผู้ชาย

          "สิงโต...ตกลงว่าไงอ่ะ คุณจะเป็นแฟนผมไหม"

          "เป็น...ฉันรักนายคริส ฉันรักนาย" คำพูดที่กระซิบอย่างหนักแน่นริมหูจากคนที่ยังคงกอดผมเอาไว้ไม่ปล่อย รู้สึกราวหัวใจจะหยุดเต้นเอาดื้อๆ ทั้งตื่นเต้น และดีใจที่อีกฝ่ายก็คิดแบบเดียวกัน

          ผมไม่อกหักใช่ไหม

          "จริงเหรอคุณ คุณก็รักผมใช่ไหม รักผมจริงๆนะ ไม่หลอกกันนะ"

          "นายมันไม่รู้อะไรเลยคริส ฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน"

          "ว่าไงนะ" ได้ยินไม่ชัดเท่าไหร่ ผมดันไหล่สิงโตให้ออกห่างเพื่อคุยกันให้เข้าใจ แต่พอตัวเราจะห่างกันนิดหน่อยเขาก็กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนแนบชิดกันอีกรอบ เหมือนเด็กตัวน้อยๆที่ไม่อยากให้แม่ออกไปทำงานข้างนอก "คุยกันก่อนสิ อย่าเพิ่งงอแง"

          "ว่าใครงอแง" อ้าว กลับมาดุซะแล้ว

          "ก็ปล่อยผมแล้วมาคุยกันก่อนไหม"

          "นายนี่มัน..." มาอีกแล้ว ประโยคนี้ เวลาอยากจะด่าผมแต่หาคำด่าไม่ได้ ก็นายนี่มันประจำ ช่างเถอะผมชินแล้ว

          ผมดันสิงโตออกจากตัวจนได้ ยกสองมือขึ้นประกบใบหน้าหล่อเหลาให้โน้มลงมาแล้วจูบลงไปที่ริมฝีปากนั่น อีกฝ่ายผงะเล็กน้อยพอตั้งตัวได้ก็จูบตอบกลับมา...หวาน ครั้งแรกที่จูบมันให้ความรู้สึกดีขนาดนี้ จูบที่พาให้หัวใจเต้นแรง หัวสมองมึนเบลอและคิดถึงแต่หน้าของคนที่เราจูบด้วย ความรู้สึกมากมายที่เพิ่งรู้ตัวหลั่งไหลเข้ามาจนเอ่อล้น

          "คบกับผมนะ" พอเราหยุดจูบกัน ผมก็ส่งคำขอเป็นแฟนไปอีกครั้ง "ผมหมายถึง เราคบกันแล้วนะ"

          "เห้อออออ นายมันความรู้สึกชาจริงๆคริส มาไกลขนาดนี้เพิ่งมาขอคบเนี่ยนะ"

          "มาไกล?"

          "นายเป็นของฉันแล้ว ไม่เท่ากับเราคบกันมานานแล้วเหรอ"

          "เออว่ะ จริงด้วย นี่เราคบกันมานานแล้วนี่คุณ ตั้งแต่ตอนที่เมาแล้วได้กันครั้งแรกอ่ะ"

          เหมือนว่าสิงโตจะทำหน้าหนักใจคล้ายไอ้เก้าตอนเย็นเลย ยกมือตบหน้าผากเป็นสเตปที่สองเหมือนกันเป๊ะเว่อร์อีกด้วย นี่เขาเป็นอะไรกันไปหมดเหรอ หรือว่าจะเพิ่งรู้สึกตัวเหมือนกันว่ารักผม ฮ่ะๆๆ ผมฉลาดนะเห็นรึเปล่า รู้ตัวก่อนสิงโตอีก เขามันโง่ต้องรอให้ผมบอก

          "เห้ออออ คริส ให้ตายเถอะ....เอาเถอะ ช่างมัน แต่นายทำไมอยู่ๆถึงได้บอกล่ะ" สิงโตดึงผมไปนั่งข้างเตียงใกล้ๆกัน มือที่จับผมไว้แน่นสั่นเล็กน้อย นี่โดนผมบอกรักตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ ท่าทางจะรักผมมากนะนั่น...หรือเปล่าไม่รู้

          "ก็อย่างแรกคือผมเพิ่งรู้ตัวอ่ะว่ารักคุณ ไอ้เก้ามันบอกว่าคนที่มีอาการใจเต้นแรงแล้วก็คิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา อยากเห็นเค้ายิ้ม ไม่สบายใจเวลาถูกโกรธ มันคือความรัก พอผมคิดได้ ผมก็ เออ ผมรักคุณนี่ แล้วทีนี้พอรู้ ก็รักมากๆเลย"

          สิงโตดึงผมไปกอดอีกแล้ว วันนี้จะกอดกันทั้งวันไม่คุยดีๆหรือไงเนี่ย มนุษย์ประหลาด

          "แค่นั้นเหรอ"

          "ไม่แค่นั้น ผมกลัวเสียคุณไปให้เกรซ"

          "เกรซ? เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเกรซ" คราวนี้สิงโตดึงตัวออกไปเองโดยไม่ต้องให้ผมผลัก สายตาดุขึ้นอีกเจ็ดสิบเปอร์เซนต์

          "เปล่า ผมกลัวคุณรักคนอื่นมากกว่าผมน่ะ"

          "นายหวงฉันกับน้องสาวเนี่ยนะ หึหึ เด็กจริงๆ ฉันบอกนายได้นะ ว่าฉันไม่มีทางรักใครไปมากกว่านายแน่นอน เชื่อฉันเถอะ ฉันรอเวลานี้มานานแค่ไหนนายไม่มีทางรู้หรอก" สงสัยจะอยากมีแฟนมาก

          ดีแล้วล่ะที่ผมเลี่ยงเรื่องเกรซไป ถ้าสิงโตกับผมใจตรงกัน ผมก็ไม่อยากจะเอาเรื่องเกรซไปฟ้องให้พี่น้องต้องทะเลาะกัน ดูแล้วสิงโตก็รักน้องสาวคนละสายเลือดมากซะด้วย หวังว่าเกรซเห็นผมคบกับสิงโตแล้วจะยอมตัดใจไปเองนะ เพราะถ้าไม่ ถึงตอนนั้นผมคงต้องช่วยหาวิธีให้ตัดใจจากผู้ชายของผมให้ได้

          "คุณ"

          "หืม?"

          "ผมรักคุณนะ"

          "ขอบคุณครับ" ครั้งแรกที่เห็นสิงโตยิ้มได้กว้างมากขนาดนี้ เมื่อผมถูกดึงไปกอดอีกครั้ง ใบหน้าที่แนบตรงอกข้างซ้ายของเจ้าของอกกว้างก็รับรู้ถึงแรงเต้นของหัวใจที่รุนแรงมากกว่าของผมซะอีก

 


          "มะ มาทำไม" ผ่านไปสองวันเกรซก็ปรากฎตัวที่บ้านของสมาชิกดิยูนีคอีกครั้ง คราวนี้นั่งยิ้มแย้มคุยกับพี่เซนอยู่ที่โซฟา ผมเดินเข้ามาเจอพอดี โชคดีที่วันนี้สิงโตไม่อยู่ ออกไปคุยเรื่องเพลงที่กำลังจะปล่อยกับพี่ที ถึงจะเชื่อใจก็ไม่อยากให้เกรซเข้าใกล้แฟนผมอยู่ดี

          "ทำไมทำหน้าแบบนั้นคริส" วันนี้เกรซมาในมาดนางเอก ถ้าจากประสบการณ์การดูละครที่ผ่านมา เพราะว่ามีพี่เซนนั่งอยู่ด้วยเธอเลยทำตัวร้ายไม่ได้ ช่างเป็นผู้หญิงที่ร้ายลึกจริงๆ

          "เปล่า มาหาสิงโตเหรอ เสียใจด้วยนะ สิงโตออกไปข้างนอก"

          "เกรซมาหาคริส เห็นพี่สิงโตบอกว่าคบกันแล้วเหรอ ดีใจด้วยนะ ในที่สุดก็ได้คบกันสักที"

          ผมหรี่ตามองคนพูดด้วยสายตาไม่เชื่อถือนัก สวมวิญญาณเกศุรางค์เหรอแม่การะเกด อย่ามาคิดหลอกให้ตายใจ นี่พีรวัสครับ ไม่ใช่พี่หมื่น อย่าหวังว่าผมจะยิ้มหวานแล้วเพ้อละเมอเชื่อคำเธอเลย

          "ดีใจ? ทำไมเกรซต้องดีใจด้วยล่ะ ในเมื่อเกรซเองก็ชอบสิงโตเหมือนกัน อย่ามาแกล้งเล่นละครเลย ผมไม่เชื่อ"

          "พูดอะไรของนายน่ะคริส เกรซจะชอบพี่สิงโตได้ยังไง สองคนนี้เป็นพี่น้องกัน" พี่เซนยังตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงคนนี้ถึงได้ออกรับแทน วันนี้ผมจะแฉให้พี่เซนฟังถึงนิสัยของน้องสาวคนละสายเลือดคนนี้เอง

          "ก็เกรซกับสิงโตไม่ได้เป็นพี่น้องแท้ๆนี่ จะชอบก็ไม่แปลก เกรซพูดกับผมเองว่ารักสิงโตมาก"

          "ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ? เกรซบอกคริสอย่างนั้นเหรอ" พี่เซนยิ่งงงหนักไปกว่าเดิม ส่วนเกรซก็ยิ้มแห้งๆ

          "ก็เห็นพี่สิงโตไม่จัดการอะไรสักที เกรซก็เลยช่วยให้"

          "ยัยตัวแสบเอ๊ย ถ้าพี่สิงโตรู้เรื่องเข้า เธอโดนด่าแน่"

          "นี่มันเรื่องอะไรกัน" ผมงงหนักกว่าใคร มองสองพี่น้องคุยกันในเรื่องที่เข้าใจกันเองแล้วก็แทรกเข้าไปอย่างเสียมารยาท พี่เซนจ้องหน้าเกรซเหมือนจะคาดโทษแล้วเป็นคนตอบคำถามผม

          "พี่สิงโตกับเกรซน่ะ เป็นพี่น้องแท้ๆคลานตามกันมาเลยคริส พี่น้องพ่อแม่เดียวกัน สายเลือดเดียวกันร้อยเปอร์เซนต์ นายโดนเกรซหลอกแล้วล่ะ"

          "ไม่จริง...ก็วันก่อนยังบอกว่าไม่ได้เป็นพี่น้องแท้ๆอยู่เลย แล้วทำไมวันนี้เป็นพี่น้องกันแท้ๆได้" จับไปตรวจดีเอ็นเอดีไหม โทรตามสิงโตมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

          "แหะๆ อย่าโกรธเกรซนะคริส คือจริงๆแล้วเกรซอ่ะเป็นแอดมินบ้าน คุณสิงของพี เป็นคนแรกเลยนะที่เริ่มหวีดพี่ชายตัวเองกับคริส อยากให้เป็นแฟนกันจริงๆ แต่เห็นว่าพี่สิงโตไม่ยอมทำอะไรสักทีก็เลยอยากช่วย...แบบว่า เร่งปฏิกิริยาคริสอ่ะ"

          "ห๊ะ แอดมิน" ไอ้เรือคู่จิ้นนั่นน่ะเหรอ

          "ช่าย ชื่อบ้านคู่นี่เกรซคิดเองเลยนะ เพราะใช่รึเปล่า"

          "อ่ะ เอ่อ ก็เพราะนะ"

          "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ดีใจจังเลย ฮืออออ รู้มั้ยว่าถ้าไม่ติดว่าพี่สิงโตเป็นพี่ชายเกรซ คริสเป็นเมนของเกรซ แล้วก็อาทีขอไว้ จะเอาไปทวิตแล้วว่าสองคนนี้เป็นคู่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่คู่จิ้น"

          "เอ่อ ใจเย็นๆนะเกรซ" ผมยังจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่พอรู้ว่าเกรซหวังดี เห็นอาการกรี๊ดแทบขาดใจก็อดจะเตือนสติไม่ได้ กลัวน้องสาวแฟนเป็นลมอ่ะ

          "เย็นไม่ไหวแล้ว นิ้วนี่สั่นมาก อยากบอกให้โลกรู้ การที่คู่จิ้นได้กันนี่ติ่งคือนิพพานเลย ฮือออออ โฮรกกกกกกกก รักกันนานๆนะ มีหลานให้เกรซอุ้มเร็วๆ"

          กว่าที่เกรซจะกลับมาสงบได้อีกครั้ง ทั้งผมทั้งพี่เซนก็ต้องคอยปลอบจนเหนื่อย เชื่อแล้วว่าเกรซเป็นแฟนคลับและแอดมินคู่จิ้น คุณสิงของพีจริงๆ เธอรู้รายละเอียดของผมทุกอย่างกระทั่งไซส์กางเกงใน(ประชด) มีความเปิดทวิตเตอร์เลื่อนไทม์ไลน์บ้านคู่ให้อ่านด้วย

          อ้อ มีแฟนฟิคด้วยนะครับ ผมแอบอ่านไปนิดหน่อยโดยเฉพาะส่วนของคัท แหม่ อยากจะไปเม้นมือสั่นว่าสิงโตในฟิคนั้นแซ่บได้ไม่ถึงครึ่งของตัวจริงเลย ขิงใส่ซะดีไหม

          พอเกรซเริ่มสงบลง การพูดคุยที่เป็นมิตรก็เริ่มขึ้น ผมกลับมาใช้คำแทนตัวว่าเราเหมือนเดิม เกรซยิ่งกรี๊ดเข้าไปอีก

          "ที่จริงตอนแรกเกรซก็ดูเพราะพี่เซนนะ แต่ดูไปดูมาก็ติ่งคริสมากกว่า มีโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นต์ด้วยนะ เคยฝากพี่เซนขอให้"

          "อ๋อ จำได้แล้ว พี่เซนเคยบอกว่าจะเอาไปให้น้องสาว เป็นเกรซนี่เอง แต่ขอเยอะนะตั้งหลายใบแน่ะ"

          "หึหึ ที่จริงเกรซขอใบเดียวเองนะ"

          "หืม?"

          "เปล่า ไม่มีอะไร" เกรซยิ้มเหมือนเดิม แต่พี่เซนเริ่มดูเครียดๆ

          "งั้นของที่เคยฝากพี่เซนมาให้นี่ก็เกรซสินะ พี่เซนบอกว่าญาตินี่ ตุ้มหูอันที่เคยใส่ประจำอ่ะ เราชอบมากเลย ขอบคุณนะ" ที่บอกว่าเคยเพราะตอนนี้ผมใส่ตุ้มหูของสิงโตอยู่ อันประจำก็เลยเก็บเข้าลิ้นชักอย่างดีไปแล้ว

          "ตุ้มหู?" แต่คนที่คิดว่าเป็นคนให้ของขวัญกลับทำหน้างง เหลือบมองพี่เซนเหมือนจะคุยกันทางสายตาหลายวินาที แล้วหันกลับมายิ้มหวานให้ผม สายตาเจ้าเล่ห์นิดๆเหมือนตอนสิงโตอยู่กับผมสองคนเป็นบางครั้งนั่นไม่น่าไว้ใจเลย "ไม่เป็นไร แค่ชอบก็ดีแล้ว หึหึ แล้วนี่เกรซฝากอะไรให้คริสอีกมั้ย"

          "ก็มีพวกของเล็กๆน้อยๆอ่ะนะ อย่างพวกสร้อยข้อมือ แล้วก็การ์ด รูปถ่ายของเราเองกับเพื่อนในวง ทำไมถามเหมือนไม่ได้เป็นคนให้เองล่ะเนี่ย ฮ่าๆๆ"

          "ก็ไม่ได้...."

          "เกรซพอแล้วน่า" พี่เซนแทรกเข้ามาก่อนที่เกรซจะพูดจบ แล้วตัดบทด้วยการชวนออกไปทานข้าวข้างนอก ผมรับคำอย่างง่ายดายเพราะคุยกับเกรซแล้วสนุกดี

          ทำไมก่อนหน้านี้ผมถึงไม่เอะใจเลยนะ ว่าสายตาของเกรซเหมือนกับสิงโตขนาดนี้ จะเป็นอย่างอื่นนอกจากพี่น้องแท้ๆได้ยังไง บ้าบอจริงๆ


.....................................


          ความตื่นเต้นอีกครั้งหลังจากสารภาพรักสิงโตไปได้อาทิตย์กว่าๆคือการที่พี่ทีเรียกพวกเรามาประชุมเพื่อฟังเพลงที่จะใช้โปรโมทอัลบัมใหม่ของดิยูนีคพร้อมกัน ในส่วนของดนตรีพอได้ฟังมาบ้างแล้ว แต่เนื้อเพลงเต็มๆเราจะได้ฟังกันวันนี้ ซึ่งผมไม่รู้ว่าคนแต่งเขาคิดอะไรอยู่ถึงไม่ยอมเปิดเผยเนื้อ รอจนเกือบจะนาทีสุดท้าย ไอ้เก้าโวยวายไปหลายรอบมากเพราะมันจะต้องซ้อมร้องแต่พอเห็นสีหน้านิ่ง ดุ เย็นชาของสิงโต เลเวลความเกรี้ยวกราดก็ลดลงจากพายุโซโคลนเหลือแค่ลมบ้าหมู

          "เรื่องซ้อมกับวงไม่ต้องห่วง ยังมีเวลาอีกอาทิตย์นึงกว่าจะถ่ายเอ็มวี พี่กันคิวไว้หมดแล้วไม่ให้พวกนายรับงาน เวลาจากนี้ก็ซ้อมวงได้เต็มที่ พวกพี่เชื่อในความสามารถของพวกนายนะ มืออาชีพอย่างพวกนายแค่เพลงเดียว เวลาหนึ่งอาทิตย์ไม่ยากหรอก" เหมือนกับจะโดนสิงโตโบกหัวกลับมาด้วยคำพูด ไอ้เก้านั่งลงกับเก้าอี้ตามเดิม รับคำเสียงเบา...มาก

          "ครับ"

          "เหอะๆๆๆ"

          "ขำไรไอ้คริส" พอมันลงกับสิงโตไม่ได้ ก็มาลงกับแฟนสิงโตแทน (กำลังเห่อความแฟนครับ)

          "กูก็คิดว่าจะแน่ โวยแค่ประโยคเดียว หึหึ"

          "มึงไม่ช่วยกูพูดบ้างเลยอ่ะ"

          "ก็สิงโตบอกอยู่ว่าพวกเราเก่ง ซ้อมแค่อาทิตย์เดียวก็เล่นได้แล้ว หรือมึงไม่มีความสามารถพอ จะได้ให้พี่เซนเปลี่ยนตัวนักร้องนำ"

          "เพื่อนเวร มึงเข้าข้างผัวมากกว่าเพื่อนสนิทอย่างกูเหรอวะ"

          "เก้า" สมน้ำหน้า โดนสิงโตดุอีกรอบเลย ดีนะที่คนอื่นไม่ได้ยินที่ผมกับมันสุมหัวกันคุยเบาๆอยู่นี่ แต่พอดีว่าสิงโตนั่งใกล้ผมเขาก็เลยได้ยินพอดี

          เรื่องที่เราคบกัน ตกลงกันไว้แล้วว่าจะไม่บอกใคร อย่างที่รู้นั่นแหละครับ การเป็นศิลปินนักดนตรีมีชื่อเสียงจะให้ออกสื่อชัดเจนก็ไม่ได้ แต่ก็คงไม่ถึงกับต้องหลบซ่อนจนเสียสุขภาพจิตหรอกนะ ผมคุยกับสิงโตไว้ว่าให้เราทำตัวตามปกติที่เราเป็นอยู่ เดี๋ยวคนเขาก็คิดไปเองว่าเป็นแฟนเซอร์วิสคู่จิ้นอย่างคู่พี่เซนกับเก้านั่นแหละ ยังไงเราก็มีแอดมินหลักบ้านคู่จิ้นเป็นแบ็คอัพคอยสอดส่องเรื่องข่าวลือให้อยู่แล้ว สบายๆ

          "เดโม่พร้อมแล้ว ฟังเพลงกันเลยนะ" พี่ทีที่นั่งหัวโต๊ะประกาศกลางห้องประชุมแบบไม่เป็นทางการหรือก็คือห้องทำงานของพี่ทีนั่นเอง

          เสียงดนตรีอินโทรที่พวกเราได้ยินจนคุ้นหูเป็นร้อยๆครั้ง(เพราะคนแต่งให้แค่อินโทรไปถ่ายทีเซอร์โปรโมทเพลง) เพียงได้ฟังก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ผมเอื้อมมือไปจับมือคนแต่งเพลงนี้แล้วบีบเอาไว้ อีกฝ่ายก็บีบกระชับกลับมา

          คนร้องเดโม่คือสิงโต!!

          ผมจำเสียงเขาได้ เคยได้ยินนตอนฮัมเพลงอยู่สองสามครั้ง ไหนจะตอนคุยกัน ตอนที่คำรามต่ำๆอยู่ข้างหู ทุกโทนเสียงผมจำได้ขึ้นใจ มันก็ไม่แปลกถ้าคนแต่งเพลงจะร้องเดโมเอง แต่บางทีก็จะให้พวกศิลปินด้วยกันนี่แหละร้องให้ ซึ่งผมเคยคิดว่าสิงโตจะเลือกอย่างหลัง

          "แค่อยู่ในมุมของตัวเอง รอวันที่ความกล้าหาญจะเป็นแรงผลักดัน ส่งให้ใจกล้าทำตามที่ฝัน .....แล้ววันหนึ่งฟ้าก็ส่งเธอมาหล่นลงตรงหน้าฉัน เธอผู้เป็นดังลมหายใจ.....อยู่ในสถานะ...คนแอบมอง...ได้แต่ร่ำร้องกับหัวใจที่อ่อนแอ....ตกอยู่ในสถานะ...คนแอบรัก....หากเธอไม่ให้ความรักกลับมา....ใจฉันคงบ้าตาย"

          เพลงชื่อ สถานะของคนแอบมอง เนื้อหาเป็นเรื่องของผู้ชายคนหนึ่งที่เฝ้ามองคนที่แอบชอบมานาน ทำทุกอย่างเพื่อให้อยู่ในสายตา

          พอฟังจบภายในห้องทำงานของพี่ทีก็ตกอยู่ในความเงียบ ผมไม่รู้ว่าคนอื่นๆคิดอะไร วงของเราร้องเพลงร็อคก็จริง แต่ก็มีแนวเพลงรักอยู่หลายเพลง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เพลงเป็นเพลงแอบรัก

          แต่ผมชอบนะ ชอบมากด้วย

          "เป็นยังไง" พี่ทีถามอีกครั้งเมื่อไม่มีใครพูดอะไร

          "หึ" พี่เซนตอบกลับไปแค่นั้นแถมยังมองหน้าสิงโตเหมือนรู้ทันอะไรอีกด้วย ผมอยากจะถามแต่เรากำลังประชุมกันอยู่เลยไม่กล้า

          "ผมว่า" ไอ้เก้าเริ่มเกริ่น แต่ผมจะปล่อยให้มันคอมเมนต์เพลงของสิงโตก่อนไม่ได้ ผมจะต้องเป็นคนแรกสิที่ได้วิจารณ์เพลงนี้ในฐานะคนได้ฟังทำนองคนแรก และในฐานะแฟน

          เลยชิงพูดตัดหน้ามัน

          "ดีครับ ดีมากๆเลย ผมชอบเพลงนี้สุดๆ" ลุกขึ้นยืนปรบมือกลางห้องประชุม คนมองมาทางนี้กันทุกคน แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวอายผมซุกหน้าลงกับอกสิงโตก็ได้ ขออวยแฟนก่อน

          "หึหึ" พี่เซนหัวเราะขำอีกแล้ว รู้สึกช่วงหลังขำง่ายจริงๆ

          "มีอะไรพี่เซน" รอบสองผมทนไม่ไหว ถามกลางห้องประชุมเลย ไม่เป็นไรมั้ง มีแต่คนกันเองอย่างพี่ที สิงโต แล้วก็คนในวง

          "เปล่า แค่ฟังเนื้อหาเพลงแล้ว คิดถึงใครบางคนน่ะ"

          "ใคร" ไอ้เก้าหันขวับ เสียงขุ่น ตาแสดงออกว่าหึงหนักมาก

          "ไม่ใช่พี่ เป็นคนรู้จักน่ะ เขาแอบชอบคนๆนึงมาเกือบห้าปี แต่ไม่ยอมบอก พี่ยุให้บอกก็ไม่กล้า ไม่คิดว่าจะมีวันที่ได้คบกันเป็นแฟน ก็เลยขำเนื้อเพลง"

          "ใครวะไอ้เซน เพื่อนๆพวกเราป่ะ" พี่หนึ่ง

          "เปล่าๆ มาคุยเรื่องงานเถอะ อันนี้ไม่เกี่ยวกับงานนี่เนอะ ดูสิ พี่สิงโตเริ่มหงุดหงิดแล้ว หึหึ"

          "พวกนายคุยนอกเรื่อง เรากำลังประชุมกันอยู่" สิงโตส่งเสียงดุตามสไตล์ ทุกคนเลยหันกลับไปสนใจเรื่องเพลงกันต่อ

          ว่าแต่...ผมแอบขอเดโม่จากพี่ทีได้หรือเปล่านะ อยากเอาไปนอนฟังเสียงสิงโตซ้ำก่อนนอนทุกคืนเลย ฮือออออ

 


          เพลงของดิยูนีคขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งของคลื่นวิทยุทั่วประเทศครับ

          ไม่น่าเชื่อมากกกก ตอนนี้กลายเป็นกระแส สถานะของคนแอบรัก กันทั่วบ้านทั่วเมือง ศิลปินหลายคนเอาไปร้องออกอีเว้นท์ ค่ายหนังดังขอซื้อลิขสิทธ์ไปเป็นเพลงประกอบภาพยนต์และทำรายได้หลายร้อยล้าน พวกผมวิ่งงานโปรโมท ออกรายการต่างๆ กันจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน เพราะตอนนี้พวกเรากลายเป็นวงอันดับหนึ่งของวงการเพลงร็อคแซงวงรุ่นพี่ทุกวงไปแล้ว

          ที่สำคัญเพลงนี้ยังทำให้สิงโตเป็นที่รู้จักมากขึ้น ความต้องการตัวก็มากขึ้นไปด้วย

          "คุณ" ผมยืนข้างเตียงมองคนที่เพิ่งเช็ดหัวเดินออกจากห้องน้ำ

          "อะไร ทำไมยังไม่นอนอีก ดึกแล้วนะ พรุ่งนี้ต้องไปออกรายการแต่เช้า" โปรดิวเซอร์ควบกับตำแหน่งคนคุมวงดุเล็กน้อย วันนี้เราก็เลิกงานกันดึกดื่นเหมือนเดิม มองนาฬิกาแล้วถ้านอนตอนนี้คงได้สักสามชั่วโมง

          "ผมถามอะไรหน่อยสิ"

          "ว่ามา" สิงโตเดินเอาผ้าเช็ดตัวผมมาวางบนหัวให้ ผมเพิ่งอาบน้ำสระผมเสร็จก่อนเขาไม่นานแต่ยังไม่ได้เช็ดหัว ระหว่างคุยกันไป เขาก็เช็ดผมให้อย่างเบามือ

          "วันนี้ผมได้ยินพี่ทีบอกว่าจะให้คุณแต่งเพลงให้นักร้องคนอื่นในค่ายเหรอ"

          ผมกังวล ไม่สบายใจมาก ยอมรับว่าถ้าสิงโตไปทำงานให้กับคนอื่น...ผมหวง

          "หวงเหรอ" พูดเหมือนอ่านใจได้ ผมตกใจรีบถอยหลัง โบกไม้โบกมือปฏิเสธ

          "ไม่ๆ ผมจะหวงได้ไง มันเป็นงานนี่ คุณก็ต้องทำงานเหมือนกัน ผมโตแล้ว ผมเข้าใจ ผมไม่ได้คิดจะหวงกลัวว่าคุณไปทำงานกับนักร้องคนอื่นแล้วใกล้ชิดกันอาจจะเผลอหวั่นไหวหรือไม่ก็เปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นหรอกนะ แล้วก็ไม่ได้กลัวว่าคุณจะไม่มีเวลาให้ผมด้วย จริงจริ๊งงง"

          "หึหึ"

          "จริงๆนะ" ผมทำหน้าจริงจังยืนยันหนักแน่น ถึงตอนนี้เราจะไม่ได้อยู่บ้านหลังเดิมที่พี่ทีให้อยู่กับคนทั้งวงแล้ว(พอเริ่มโปรโมท พี่ทีก็อนุญาตให้ย้ายกลับบ้านใครบ้านมันครับ) ผมก็ย้ายมาอยู่ที่คอนโดฯสิงโตสลับกับที่สิงโตไปค้างคอนโดฯผมบ้าง แต่แค่นั้นมันไม่พอ

          อยากให้สิงโตเป็นโปรดิวเซอร์และดูแลพวกเราแค่วงเดียว ผมพูดแบบนี้ไม่ได้ มันดูเห็นแก่ตัวเกินไป

          "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันปฏิเสธไปแล้ว"

          "ปฎิเสธเหรอ? ทำไมอ่ะ ผมได้ยินว่ามีคนติดต่อให้คุณไปแต่งเพลงให้เยอะมากเลยนะ"

          "ฉันจะไม่รับงานอื่น นอกจากเป็นโปรดิวเซอร์และแต่งเพลงให้ดิยูนีค ก็เท่านั้นแหละ" สิงโตโยนผ้าเช็ดตัวไว้ในตระกร้าหลังผมแห้งแล้ว ทำท่าจะเดินหนี แต่ผมเดินตามไปคว้าแขนเอาไว้

          "เดี๋ยวสิๆ หมายความว่าไง แต่งเพลงให้แค่ดิยูนีค"

          คุณโปรดิวเซอร์อินดี้หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย กระแอมทีนึงกลบเกลื่อนความเขิน (พอคบกันมาระยะนึงผมก็เริ่มรู้แล้วว่าอาการอย่างนี้ของสิงโตคือกำลังเขินแล้วใช้ความดุกลบเกลื่อน)

          "ฉันจะอยู่กับดิยูนีคไง นายอยากให้เป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ"

          "ก็ใช่ ผมอยากให้คุณอยู่ข้างๆพวกเราตลอดไป เป็นคนแต่งเพลงให้พวกเรา เป็นโปรดิวเซอร์ให้พวกเรา เอาตรงๆ ที่จริงผมก็หวงนั่นแหละ"

          "พวกเรา?"

          "เฉพาะเรื่องงาน ผมใช้คำว่าพวกเรา แต่ถ้าเป็นตัวคุณ....อยู่ข้างๆผมตลอดไปนะ" ผมยิ้มกว้าง ผิดกับสิงโตที่อึ้งเสร็จก็ถอนหายใจยาว บ่นออกมาอีกนิดหน่อย

          "เห้อออ คริส นายอย่าขโมยซีนฉันสิ ประโยคขอเป็นแฟน ประโยคบอกรัก แล้วก็คำว่าอยู่ด้วยกันตลอดไป ฉันควรเป็นคนพูดก่อนนะ"

          "ช่วยไมได้ คุณช้าเอง ว่าไงล่ะ อยู่กับผมตลอดไปนะ"

          "ครับ พี่จะอยู่กับคริสตลอดไป" สิงโตยิ้มอ่อนโยน ดึงเอวผมเข้าไปกอดไว้แน่น แทนคำสัญญาว่าเขาจะไม่ไปไหน ผมจึงกอดเขากลับให้แน่นกว่า เพื่อสัญญาเช่นกัน ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

          "รักนะสิงโต ต่อไปคริสจะบอกรักสิงโตทุกวันก่อนนอนเลย"

          "ครับ รักครับ ที่รัก"

 




          "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

          เสียงกรี๊ดร้องที่ดังกระหึ่มอยู่ด้านนอกทำให้สมาชิกในวงมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้น ผมเอาไม้กลองตีกันด้วยจังหวะที่รวนมากๆ ไอ้เก้ากระทืบเท้ายุกยุก ปากท่องเนื้อเพลงเหมือนคนจิตตก พี่หนึ่งก็วุ่นวายอยู่กับการช่วยไอ้โนจัดเสื้อผ้าที่ไม่ถูกใจมันสักที แค่เข็มกลัดอันเดียวเปลี่ยนที่ติดจนเสื้อพรุนหมดแล้ว มีพี่เซนคนเดียวที่ยังคงนิ่ง

          ตั้งแต่เดบิ้วมา วันนี้เป็นวันแรกที่ผมตื่นเต้นมากที่สุดในชีวิต

          วันคอนเสิร์ตใหญ่ของพวกเรา

          เพราะเพลงประสบความสำเร็จอย่างมากเกินกว่าที่คาดการณ์เอาไว้ คอนเสิร์ตครั้งใหญ่จึงเกิดขึ้นตามมา ที่นั่งในโดมจำนวนสองหมื่นที่นั่งถูกซื้อไปหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ทุบทุกสถิติการขาย กลายเป็นกระแสใหญ่โตเรียกร้องสำหรับคนที่ไม่ได้บัตร แต่พี่ทีก็ยังคงคอนเซป พรีเมียม ด้วยการไม่เพิ่มวันแสดง มีทั้งเสียงบ่นและเสียงเข้าใจ ตามมาด้วยการหาซื้อบัตรคอนเสิร์ตของพวกเราจนเกือบจะกลายเป็นการตามล่า

          นั่นยิ่งเพิ่มความตื่นเต้นและกดดันให้พวกเราเข้าไปอีก

          "พร้อมกันรึยัง" โปรดิวเซอร์คนเก่งของดิยูนีคเดินหน้านิ่งเข้ามาในห้องแต่งตัวถามด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงไม่มีหวั่นไหว

          "คุณ ผมตื่นเต้น" ผมวิ่งไปหาคนแรก ตามด้วยไอ้เก้า

          "ผมปวดฉี่พี่สิงโต ขอไปฉี่ก่อน"

          "พี่สิงโต ดูให้หน่อยดิว่าติดเข็มกลัดแบบนี้ดีหรือยัง ไอ้พี่หนึ่งติดไม่ถูกใจเลย"

          "อ้าว ไอ้โน กูก็ติดตามที่มึงบอกเนี่ย มึงแหละเรื่องมาก อันนั้นก็ไม่ดีอันนี้ก็ไม่เอา จะให้ติดเองก็ไม่เอาอีก กูตามใจไม่ถูกแล้วนะ"

          "ผมปวดฉี่โว้ย ขอไปฉี่"

          "ก็พี่อ่ะ ติดเบี้ยว มาติดใหม่ดิ๊ ให้โอกาสอีกครั้งเดียว"

          "สิงโต ผมตื่นเต้น มือสั่นจำโน้ตเพลงไม่ได้แล้ว"

          "กูไม่ติดแล้ว อยากติด ติดเอง"

          "อย่างอนดิวะพี่หนึ่งก็"

          "ไปฉี่ได้มั้ยพี่สิงโต พี่เซนไปเข้าห้องน้ำด้วยกันป่ะ"

          "เก้าก็รีบไปสิ"

          "ไม่เอา พี่เซนไปด้วยกัน"

          "นี่ไง กูติดไม่เบี้ยวเห็นมั้ย ไอ้โน ถ้าครั้งนี้ไม่ได้อีก กูจะเอาเข็มติดปากมึงแล้วนะ"

          "อะไรวะ ชอบเกรี้ยวกราดใส่น้องจริงๆ"

          "หยุด!

          แค่คำเดียวสั้นๆ เรียบง่าย ไม่ตะคอก แต่เย็นชา ดุดัน และเข้มจัด ทำให้ทุกคนที่กำลังวุ่นวายกลายเป็นถูกสต๊าฟ

          สิงโตเห็นพวกเราหยุดตามคำสั่งก็พยักหน้าพอใจ ยืนกอดอกด้วยมาดขี้เก๊กๆ จากนั้นก็กวาดตามาองเราทุกคนและพูดต่อ

          "พวกนายคือมืออาชีพ นี่ไม่ใช่คอนเสิร์ตครั้งแรก อย่าทำตัวเป็นมือใหม่ให้ใครเห็น ไม่อย่างนั้นเค้าจะว่าเอาได้ว่าพวกนายมันห่วย อ่อน ไร้คุณภาพ" อื้อหือ ปากจัดคงเส้นคงวา

          "..........."

          "ใกล้ได้เวลาแสดงแล้ว เก้ารีบไปเข้าห้องน้ำ เซนตามดูด้วย หนึ่งไปช่วยโนว่าติดเข็มกลัดดีๆ พี่ว่าติดไว้บนไหล่ก็เก๋นะ ส่วนคริสมานี่" พูดแล้วก็ดึงมือผมออกจากกลุ่ม ทุกคนก็แยกย้ายกันตามคำสั่ง

          ผมตามแรงฉุดของสิงโตกลับไปนั่งที่โซฟา

          "ตื่นเต้นเหรอ"

          "อือ"

          "ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ นายทำได้ ฉันเชื่อในตัวนาย" แค่ประโยคเดียวความตื่นเต้นในใจผมก็หายไปจนหมด

          เราไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกันมาก แค่นั่งข้างๆกันท่ามกลางความวุ่นวายของเหล่าสต๊าฟและทีมงาน จนใกล้ถึงเวลา สิงโตก็เรียกสมาชิกดิยูนีคมารวมตัวกันอีกครั้ง พวกเรายืนใต้เวทีซึ่งจะถูกยกขึ้นด้วยระบบไฮดรอลิกพร้อมกับเครื่องดนตรีทั้งวง

          ยืนล้อมกันเป็นวงกลมรวมถึงโปรดิวเซอร์ของพวกเราด้วย เพื่อฟังคำพูดปลุกกำลังใจก่อนขึ้นเวทีจากสิงโต

          "ฟังนะ พวกนายเจ๋ง พวกนายเก่ง พวกนายทำได้ ฉันเชื่อมั่นในตัวพวกนายทุกคน มีพลังเท่าไหร่ใส่ไปให้เต็มที่ ไปประกาศให้ทั้งโลกรู้ว่า...ดิยูนีค คือขอจริง!"

          "เฮ!!!" จากนั้นมือที่ประสานกันอยู่กลางวงก็ยกขึ้นฟ้า ถือเป็นการบูมของพวกเราก่อนจะย้ายไปประจำตำแหน่งเครื่องดนตรีของใครของมัน

          ก่อนที่เวทีจะถูกยกขึ้นผมเหลือบมองสบตากับสิงโตอีกครั้ง ทางนั้นยิ้มกว้างมาให้เป็นกำลังใจ

          "The Unique ready!!!!" เสียงไอ้เก้าประกาศผ่านไมค์เป็นสัญญาณเริ่มต้นคอนเสริ์ต ผมก็หัน          กลับมาสูดลมหายใจลึกๆ และเคาะจังหวะของกลองเพื่อเริ่มต้นเพลงเปิดตัว

          "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

          พวกเราพร้อมแล้วสำหรับคอนเสิร์ตครั้งนี้....คุณล่ะ พร้อมหรือยัง


END

........................................................

ฮือออออ จบแล้ว แต่งยากมากกกกกกกกกกกก

เราคิดฉากจบของเรื่องเอาไว้ตั้งแต่เริ่มแต่ง และสุดท้ายก็ได้ฉากนี้มา

ถึงเนื้อเรื่องหลักจะจบ แต่สเปยังมีอยู่นะจ๊ะ

เป็นพาร์ทของคูมโปรดิวซ์เขา ซึ่งจะเป็นการเริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่ต้น

ที่คุณอ่านแล้วจะอึ้ง ทึ่ง ว่านี่หรือคือคนเย็นชา 5555

แต่จะมาเมื่อไหร่ รอติดตามไว้นะ



สถานนีต่อไป นายซินของคุณบอส ค่ะ จิ้มชื่อเรื่องเพื่ออ่านได้เลย

แดดดี้ของน้องหนู เรื่องนี้รับประกันความเวอร์วัง พระเอกรวยแบบโทนี่ สตาร์ค ยังอาย 555

ฝากคุณบอสด้วยนะฮับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.262K ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3940 __ggiigg (@__ggiigg) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:03
    เพิ่งเป็นติ่งคริสสิง เพิ่งมาตามน้องๆไม่นาน อ่านฟิคมาเยอะ

    แต่ชอบฟิคของคุณที่สุดเลย ชอบทุกเรื่องแต่งดีมาก จะตามเก็บให้หมด ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆที่เขียนให้อ่าน

    อ่านฟิคแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนคริสสิง มาเล่นซีรีย์ให้ดูในหัว

    จะตามอ่านเรื่องใหม่ๆต่อไปนะค่ะ
    #3940
    0
  2. #3926 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:35

    โห ชอบฉากจบตอนนี้มากเลยอ่ะ น้ำตาคลอเลย
    #3926
    0
  3. #3894 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:18
    สุขใจมากกกกกกกกกก
    #3894
    0
  4. #3803 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 15:50
    มีความสุขขขขขขขขขข ยิ้มมมมมมมมมมมม ไม่อยากให้จบเลย ชอบมากเลยค่ะ

    ชอบฟิคที่แต่งทุกเรื่องเลยค่ะ ตามเก็บอยู่ๆ ดีหมดเลย
    #3803
    0
  5. #3277 SodaN+N (@sodan-n) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 06:49
    ชอบเรื่องนี้มาก อยากอ่านต่อ T.T
    #3277
    0
  6. #3240 arimasa12345 (@arimasa12345) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 21:54
    สนุก น่ารักมาก ๆ ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
    #3240
    0
  7. #3237 Sasi2546 (@Sasi2546) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 17:32
    รอพาร์ทของคุณโปรดิวเซอร์อยู่ค่าาาาาา
    #3237
    0
  8. #3236 maya_raya (@maya-raya) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 09:42
    อ้าววว ไม่เฉลยเบื้องหลังสิงโตหน่อยเหรอ?
    #3236
    0
  9. #3184 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 13:24
    จบแล้วเหรอนุ้งคริสยังไม่รู้เฉลยเลยว่าพี่แอบชอบมานานมากกกก
    #3184
    0
  10. #3182 Chit Sweet (@pa0pa0) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:12
    รอตามต่อนะ
    #3182
    0
  11. #3176 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:54
    รอ สเปฯ นะคะ ยังอยากให้ต่ออีกนะ ยังสนุกอยู่เลย
    #3176
    0
  12. #3157 emie2001 (@emie2001) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 00:11
    รอสเปค่ะ
    #3157
    0
  13. #3156 Sirikandadechhom (@Sirikandadechhom) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 15:25
    พี่สิงเป็นแฟนบอยโรคจิตของคริสจริงๆแน่ๆเลย555
    #3156
    0
  14. #3150 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:24
    ตื่นเต้นตามเลยจากฉากที่บรรยายหลังเวที เอาจริงๆ คือ ใจเราอยากเข้าไปอยู่ในคอนฯ ของ ดิยูนีค ตอนนี้เลยอะ กรี๊ดดดดดดดด
    #3150
    0
  15. #3146 __da2 (@__da) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:15
    ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะ สนุกมากๆเลยค่ะ ฟินวนไป ^^
    #3146
    0
  16. #3144 I_was_as_I (@I_was_as_I) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:49
    ไม่อยากให้จบเลยง่าาาาา
    #3144
    0
  17. #3143 SodaN+N (@sodan-n) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:40
    มารอ อ่านวน ชอบพี่สิง กับน้องคริสคนซึน น่ารัก อยากอ่านต่อ ไม่อยากให้จบเลย
    #3143
    0
  18. #3141 ShositaSaisaoad (@ShositaSaisaoad) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:22
    ตามทุกเรื่องค่ะ
    ขอบคุณนะคะจากใจคนอ่านเลยค่ะ
    อ่านทุกตอนทุกทอล์คค่ะ
    #3141
    0
  19. #3136 Gojjika (@Gojjika) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 10:06
    อยากอ่านเรื่องของคุณโปรดิวเซอร์จัง จะติดตามจะรู้ได้ยังไงคะว่ามาแล้ว แต่ระหว่างรอ จะไปตามคุณบอสก่อนนะคะ ร้ากกกก คนเขียนนะคะ
    #3136
    0
  20. #3134 oompizza (@oompizza) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 08:47
    อยากอ่านสเปเยอะๆเลยอ่า อยากรู้เรื่องในมุมสิงโตบ้าง
    #3134
    0
  21. #3131 357_kwan (@357_kwan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 08:15
    เหลืออีกคู่ลงเอยงัยอะ
    #3131
    0
  22. #3129 สุวรรณา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 07:55
    เราชอบทุกเรื่องที่ ไรท์เตอร์คนนี้เขียน สนุกทุกเรื่อง ต่อให้ไม่มีโซตัสก้ออย่าทิ้งรีดเดอร์อย่างพวกเราน้าาา เราจะติดตามพีรญาและไรท์ตลอดไป

    ชอบบบบบบบบบบ มากกกกกกกกก
    #3129
    0
  23. วันที่ 9 เมษายน 2561 / 06:23
    ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดี มันดีมากๆ เอาเป็นว่าโครตชอบบบ ฮื่ออ เสียดายที่จบเเล้ว เเต่เป็นอะไรที่ทับใจมาก,_,
    #3126
    1
    • #3126-1 สุวรรณา (จากตอนที่ 39)
      9 เมษายน 2561 / 07:51
      +11111111
      #3126-1
  24. #3125 yuy1950 (@i-yuy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 06:12
    หลากหลายอารมณ์มากเลยในพาร์ทนี้ งุ้ยยยยย 5 ปี คงยังไม่พอ 55555
    #3125
    0
  25. #3124 deutsch166 (@deutsch166) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 04:01
    งื้ออออ แอบรักมา 5 ปี โอ้ยยยยย ใจบางมาก มโนว่าเป็นเรื่องจริงอยู่เนี่ย คริคริ

    ขอบคุณไรท์คนเก่ง แต่งฟิคฟินๆให้เราได้อ่านน๊า
    ติดตามๆคร่า
    #3124
    0