ตอนที่ 37 : เด็กหนีเที่ยวกับผู้คุมจอมโหด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 753 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

          "เค้ามีอะไรกันวะไอ้คริส" เพื่อนรักที่เดินมาเคาะห้องเหลือบสายตามองไปยังทะเลกว้างไม่ห่างจากบังกะโลเท่าไหร่นัก เห็นหลังพี่หนึ่งกับพี่เซนนั่งอยู่ข้างกันแบบนั้นมาได้สักพักแล้ว

          "ไม่รู้ว่ะ อยากไปถามมั้ย"

          "เรื่องดิ เห็นรึเปล่าว่าพี่เซนมันนั่งอยู่นั่น กูโผล่หน้าไปเราก็อดเที่ยวป่ะวะ ตอนนี้แหละโอกาสดี ไปกันเลยมะ" ไอ้เก้าอยู่ในชุดพร้อมเที่ยวอยู่แล้ว ด้วยกางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทปลดกระดุมสองเม็ดโชว์แผงอกขาวๆที่ไม่ได้ล่อตาล่อใจอะไรผมหรอก

          ถ้าเป็นสิงโตก็ว่าไปอย่าง

          ส่วนผมก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ชุดสีดำสนิททั้งชุดแต่ใส่เสื้อคอเต่ากับแจ็คเก็ตยีนส์หนึ่งตัว ใส่เชิ้ตปลดกระดุมอย่างไอ้เก้าไม่ได้ รอยเต็มคอไม่รู้ไอ้คุณโปรดิวเซอร์มันอยากเล่นเกมส์สร้างแลนด์มาร์คหรือยังไง

          "รอแป๊บ กูดูทางก่อนว่าสะดวกรึเปล่า" เดินไปชะโงกหน้าห้องแล้วโล่งก็หยิบกระดาษปากกามาเขียนโน้ตทิ้งไว้ให้เพื่อนร่วมห้อง

          'ไปเล่นเกมส์ห้องไอ้เก้า ดึกๆกลับ'

          เท่านี้คงใช้ได้ ส่วนไอ้เก้าก็เหตุผลเดียวกันเลยครับแค่เปลี่ยนสถานที่บอกพี่เซนว่ามาห้องผม นัดกันไว้แล้ว

          "รีบๆเข้าไอ้คริส กูเห็นพี่สิงโตเข้าไปคุยกับพี่น้ำนานแล้วนะ เดี๋ยวคุยเสร็จก่อนก็อดพอดี"

          "รู้แล้วน่า ให้กูติดโน้ตไว้ก่อนดิวะ เดี๋ยวสิงโตกลับเข้าห้องมาไม่เจอแล้วตามหาจะยุ่งกว่าอีก"

          "ไอ้คนกลัวผัว"

          "ผัวพ่อง ไม่ได้เป็นอะไรกันเว้ย พูดมากมึง นี่ติดโน้ตไว้ให้พี่เซนยัง เกิดหาไม่เจอแล้วออกตามหา ความแตกแน่ว่ามึงไม่ได้อยู่ห้องกูและกูไม่ได้อยู่ห้องมึง"

          "ติดแล้วน่า พี่เซนไม่ใช่คนขี้สงสัยหรือจับผิดเก่งอย่างพี่สิงโตหรอก ไม่ต้องห่วง"

          "แน่เหรอวะ เค้าเป็นญาติกันนะเว้ย" พูดแล้วก็แอบหงุดหงิดเล็กน้อย

          ผมไม่ได้โกรธหรอกนะที่รู้ความจริงว่าพี่เซนกับสิงโตเป็นญาติกัน ที่ผ่านมาผมก็ไม่เคยถามนี่หว่า อีกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรด้วย อย่างผมเป็นลูกใคร พ่อแม่ชื่ออะไร สิงโตก็ไม่รู้เหมือนกัน มันไร้สาระเกินกว่าจะโกรธว่ะ

          ก็แค่แปลกใจนิดหน่อย แต่พอรู้ว่าเป็นญาติพี่เซนกับพี่ที ก็เข้าใจได้เลยว่าทำไมสิงโตถึงยอมมาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ดิยูนีค เรียกว่าพี่ทีเส้นใหญ่มากๆ ดึงโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงดังอย่างนี้มาร่วมงานในเวลาสั้นๆโดยไม่ต้องรอคิว

 


          "หู้ววววว คนเยอะชิบหาย อาหารตาเพียบบบบ" ไอ้เก้าร้องซะหมดมาดนักร้องนำแสนเท่ของดิยูนีค กลายเป็นไอ้เด็กหื่นคนนึง มันลดแว่นกันแดดที่ปกปิดใบหน้าลงเล็กน้อยเพื่อมองสาวๆที่เดินไปมาได้สะดวก

          เรามาร้านที่ห่างจากบังกะโลไม่ไกลมาก เพื่อความสะดวกในการกลับไป ชุดนอนก็ซ่อนเอาไว้ที่ห้องน้ำของล็อบบี้รีสอร์ทเพื่อความเนียนเวลาเดินเข้าห้อง ขืนใส่ชุดตอนนี้เข้าห้องไปความได้แตกว่าผมกับไอ้เก้าหนีเที่ยวแน่ๆ

          ถามว่าทำไมผมต้องลงทุนขนาดนั้น

          ไม่ได้กลัวสิงโตนะ แค่ไม่อยากเถียงด้วย รำคาญสายตาดุๆที่ชอบคาดคั้น กับความหวงก้างเกินเบอร์ก็แค่นั้น จริงๆ

          "ใจเย็นป่ะวะไอ้เก้า หาโต๊ะนั่งก่อน มึงร้องดังขนาดนี้เดี๋ยวคนก็รู้หมดว่าเราเป็นใคร"

          "ปลอมตัวเนียนขนาดนี้ไม่มีคนรู้หรอกน่า มึงกะกูไม่ได้ดังขนาดนั้นนน"

          เหรอวะ

          "เนียนมากกกก แค่ใส่แว่นกับหมวก กูมองยังไงมึงก็คือไอ้เก้าอ่ะ"

          "เออๆ บ่นมาก ไปๆจะนั่งตรงไหนก็นั่ง กูจะได้ส่องสาวต่อ"

          "กูอยากถ่ายคลิปไปให้พี่เซนดูจริงๆ ว่าเมียมันแม่งหื่นแค่ไหน คราวนี้ล่ะมึงเอ๊ย หรรษาแน่ๆ"

          ไอ้เก้าถึงกับสะดุ้ง สายตาหื่นๆที่จ้องขาผู้หญิงคนที่ใส่ขาสั้นรีบตวัดกลับมามองผม ท่าทางมันโคตรจะขำ

          "อย่านะเว้ยไอ้คริส พี่เซนเห็นนิ่งๆอย่างนั้นขี้หวงชิบหาย ตอนนั้นกูถ่ายรูปใกล้แฟนคลับเกินไปนิดเดียวยังเกือบโดนขย้ำตาย ถ้ารู้ว่ากูมาแอบมองสาวๆรับรอง กูลุกไม่ขึ้นแน่"

          "แล้วมึงก็ยังจะมานะ"

          "ก็มึงชวนอ่ะ" ไอ้เก้ายกไหล่ หยิบเครื่องดื่มที่เพิ่งสั่งไปมาจิบแล้วพูดต่อ "เล่นท้ากันนี่หว่า"

          ที่จริงเราไม่ได้อยากมาเที่ยวอะไรแบบนี้หรอก มาพักผ่อนก็อยากจะพักผ่อนจริงๆ แต่เพราะนิสัยเด็กๆของผมกับมันที่ท้ากันไปมา สุดท้ายปากดีและลงไม่ได้ทั้งคู่ เลยต้องมาจบลงที่การหนีพี่เซนกับสิงโตเที่ยวอยู่แบบนี้

          "มึงก็ท้ากูเหมือนกัน ที่จริงกูควรได้อยู่ที่พักแล้วเสือกเรื่องพี่หนึ่งมากกว่า นี่ไม่รู้เกิดไรขึ้น ทำไมทุกคนดูเครียดกันไปหมด"

          "เออ กูก็อยากรู้ กลับกันป่ะ" อยู่ๆไอ้เก้าก็ชวนกลับทั้งที่เพิ่งนั่งได้สิบนาที เห็นแล้วอดจะปากดีใส่มันไม่ได้(อีกแล้ว)

          "โถถถถถ ไอ้คนกลัวผัว นึกว่าแน่ นั่งก้นยังไม่ทันร้อน รีบกลับไปหาพี่เซนแล้วสิมึง"

          "กูเปล่านะเว้ย แค่..แค่อยากไปเสือกเรื่องพี่หนึ่งไง ใช่ๆ กลับไปดูไอ้พี่หนึ่ง"

          "หึหึ กูเชื่อมึงไก่คงออกลูกเป็นก๊อซซิล่า"

          "แล้วจะกลับมั้ย" ไอ้เก้าเริ่มเกรี้ยวกราดเพราะถูกจับได้ ผมเลยรีบตอบมันกลับทันที

           "กลับดิ"

          สิงโตยิ่งฉลาดๆอยู่ เกิดไปเคาะห้องพี่เซนกับไอ้เก้า ความแตกแน่ๆ....แต่ตอนที่ผมกับไอ้เก้ากำลังจะลุก ผู้หญิงกลุ่มใหญ่ก็พุ่งเข้ามาหาพวกเราและทักด้วยเสียงมั่นอกมั่นใจยิ่งใหญ่พอๆกับ...เอิ่ม นั่นล่ะ

          "กรี๊ดดดด พี่เก้า พี่คริส"

          ผมเหลือบมองไอ้เก้า พูดกับมันทางสายตาประมาณว่า กูบอกแล้วว่าปลอมตัวอย่างนี้ใครๆก็จำได้

          "อ่า ผมไม่ใช่..."

          "อย่าปฏิเสธเลยค่ะ พวกเราเป็นแฟนคลับดิยูนีค ต่อให้ใส่วิกติดหนวดปลอมก็จำได้อยู่ดี ยิ่งเห็นคลิปที่คนลงในทวิตเมื่อบ่ายว่าพี่ๆพักกันแถวๆนี่ยิ่งมั่นใจใหญ่เลย"

          สรุปไม่รอดครับ ต้องยิ้มรับยืนยันตัวตนไปตามระเบียบ พอพวกเราไม่เถียงสาวๆก็ยิ่งกรี๊ดกันใหญ่ ชวนคุยนั่นนี่ ถึงกับย้ายโต๊ะมานั่งด้วยกันแบบไม่ถามว่าได้หรือเปล่า ผมกับไอ้เก้าโดนนั่งเบียดกันคนละสองสามคน ผู้หญิงเต็มโต๊ะแบบนี้พรุ่งนี้จะมีข่าวไหมวะ

          เหนือสิ่งอื่นใด ถ้ามีข่าว พี่เซนกับสิงโตเห็น ....ตายแน่ๆ

          "เก้า / คริส"

          นั่นไง!! เข้าป่าอย่าถามหาเสือ เข้าผับอย่าถามหาราชสีห์

          เสียงดุๆสองเสียงทำผมกับไอ้เก้าแข็งเป็นหุ่นยนต์ ค่อยๆหันกลับไปมองด้านหลัง เจอใบหน้าถมึงทึงของญาติผู้พี่ผู้น้องทั้งสองที่ยืนกอดอกด้วยมาดแสนเท่บาดจิตบาดใจ ผมคงพุ่งเข้าไปซบอกอุ่นๆนั่นถ้าไม่ใช่ว่าตัวเองกำลังมีความผิดอยู่

          "สะ สิงโต!" ฮืออออ ไอ้โปรดิวเซอร์มองดุมากเลย ความผิดครั้งก่อนยังง้อไม่หายดี ครั้งนี้โดนโกรธหนักกว่าเดิมแน่ๆ "เพราะมึงเลยไอ้เก้า"

          "เอ๊า กูผิดคนเดียวที่ไหน  มึงแหละชวนกู"

          "มึงแหละเริ่มก่อน" เราสองคนเริ่มแตะรองเท้ากันไปมา เกี่ยงกันอยู่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อไอเย็นคืบคลานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

          จนกระทั่งหยุดอยู่ตรงหน้า สิงโตเป็นคนที่พูดกลบเสียงกรี๊ดของสาวๆต้อนรับการมาของพี่เซนหัวหน้าวงดิยูนีคผู้ซึ่งไม่ปลอมตัวอะไรเลย มาด้วยใบหน้าไร้เครื่องสำอางค์แต่ก็ยังหล่อ อ้อ ไม่ใช่สิตอนนี้ต้องโฟกัสที่คนดูแลวงอย่างคุณโปรดิวเซอร์สุดเย็นชาก่อน

          "ผมขอตัวเด็กๆในวงของผมก่อนนะ รบกวนอย่าอัพรูปลงโซเชียลด้วยได้ไหมครับ"

          "กรี๊ดดดดด ได้ค่า" ยังดีที่กลุ่มนี้ว่าง่าย จากนั้นพวกเธอก็เดินกลับไปโต๊ะตัวเอง ทิ้งก้อนน้ำแข็งขั้วโลกสองก้อนยืนจ้องหน้าผมกับไอ้เก้าที่นั่งจ๋อยตัวลีบอยู่บนโซฟา

          "มาเล่นเกมส์กันไกลนะ" สิงโตเริ่มก่อน ตามด้วยพี่เซน

          "ไหนเก้าบอกว่าจะไปหาคริสที่ห้อง ทำไมมาอยู่นี่"

          "คะคือ คือไอ้คริสอ่ะพี่เซน มันท้าว่าผมไม่กล้าเที่ยวเหมือนแต่ก่อนเพราะกลัวพี่หัวหด ผมก็เลยตามมันมาเพราะมันอยาก"

          "ไอ้เก้า อย่ามาโทษกู มึงก็หาว่ากูป๊อดเหมือนกันนั่นแหละ"

          โทษกันไปมาสักพักสิงโตก็ยกมือขึ้นห้ามด้วยท่าปรางห้ามญาติ

          "ผิดทั้งคู่ไม่ต้องโทษกัน"

          "คุณ ระ รู้ได้ไงอ่ะว่าผมหนีเที่ยว"

          "ฉันจะไปตามนายที่ห้องเซน แต่ไม่มีใครเปิด หายกันไปทั้งคู่แบบนี้ เดาได้ไม่ยากหรอก"

          โอ้มายกอด นี่มันเป็นแฟนบอยผมจริงๆป่ะวะ รู้นิสัยผมไม่พอ รู้กระทั่งนิสัยเพื่อนร่วมวง ...ไม่สิ ก็เป็นคนดูแลวงนี่ จะรู้นิสัยทุกคนก็ไม่แปลก สงสัยจะศึกษามาดี

          แต่ตอนนี้ขอเอาตัวรอดก่อน

          "นี่กำลังจะกลับเลยนะ เรากลับห้องกันเถอะ มีอะไรไปคุยที่ห้องเนอะ" ผมรีบลุกไปกอดแขนสิงโตไว้ ถ้าต้องมาง้อกันตรงนี้ ไอ้เก้าได้เอาไปล้ออีกเป็นเดือนแน่

          "งั้นกลับ" ข้อมือถูกคนพูดกระชากออกจากร้าน ก่อนไปยังทำใจป๋าโยนเงินไว้อีกปึกหนึ่งเป็นค่าเครื่องดื่มแค่สองแก้ว

          ผมเหลือบมองสบตากับเพื่อนรัก ต่างฝ่ายต่างตีความหมายได้ว่า

          โชคดี

 


          แรงเหวี่ยงของมนุษย์แฟนบอยสุดโหดทำให้ผมเซไปหลายก้าว ถอยไปจนเกือบจนกับของเตียง สิงโตก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้า ยืดตัวเต็มความสูงเข้าข่ม กอดอก จ้องด้วยสายตาน่ากลัวแต่ไม่พูดอะไร ผมเลยพูดก่อน

          "โกรธอะไรเนี่ย ผมไปทำอะไรให้คุณ"

          "เขียนโน้ตไว้ว่าจะไปห้องเซน แล้วทำไมไปโผล่ที่ร้านนั้น นายหนีเที่ยวไม่พอยังไม่สำนึกผิดอีกเหรอ"

          "ผมไม่ได้หนี ก็ไปเที่ยวนี่แหละ ทำไมอ่ะ ผมโตแล้วจะไปเที่ยวที่ไหนก็ได้" ผมทำปากดีเชิดหน้าใส่ แต่พอสิงโตส่ายหน้าแล้วจะหันหลังหนีก็ผวาเข้าไปกอดแขนเอาไว้ ดึงให้หันกลับมาหาตัวเอง

          "ไม่ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น อย่าโกรธสิ ก็ไอ้เก้ามันท้า ไม่ได้อยากไปจริงๆนะ สาบานได้"

          "แล้วที่มีผู้หญิงนั่งล้อมหน้าล้อมหลังนายอยู่นั่น ก็ไม่ได้อยากอย่างนั้นเหรอ"

          "อื้อ ไม่ได้อยากเลย พวกนั้นเข้ามาทักเพราะเป็นแฟนคลับ จะให้ไล่ได้ยังไงล่ะ คุณเองถึงไม่ใช่ดารานักร้อง แต่ก็ทำงานในวงการ รู้ใช่รึเปล่าว่าเรื่องแบบนี้มันเสียมารยาทกับพวกเค้าไม่ได้"

          ".........."

          "ผมบอกไปแล้วนะว่าจะกลับ กำลังจะกลับจริงๆแต่พวกเธอบอกให้ดื่มต่ออีกแก้วแล้วจะปล่อยไป อย่าอารมณ์เสียเลยนะ ตอนนี้ผมมีคุณคนเดียวจริงๆ"

          "ว่าไงนะ" สิงโตทำหน้าเหมือนได้ยินสิ่งทีเหลือเชื่อ ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน พูดไปโดยไม่ทันคิด แต่ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว

          คนเรามันต้องเดินไปข้างหน้า

          "ตามนั้น" ยิ้มหวานยืนยันคำเดิมต่อไป จากที่ดึงยื้อแขนกันไว้ แรงนั้นก็อ่อนลง ผมเห็นท่าทางพอเดาได้ว่าสิงโตใจอ่อนแล้วก็เลยอ้อนต่อด้วยการซบหัวลงบนไหล่ ถูเหมือนลูกแมวแล้วช้อนสายตาขึ้นมองอีกฝ่าย "หายโกรธนะสิงโต"

          การกระทำแบบนี้ทำได้แค่อยู่กันสองคนเท่านั้นนะ ต่อหน้าคนอื่นให้ตายก็ไม่ทำหรอก

          "นายนี่มัน..." ถ้ามีประโยคนี้ แปลว่าใจอ่อนแล้ว ผมรีบยิ้มกว้างให้

          "มานี่สิ" ลากข้อมือมนุษย์เย็นชาขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วนั่งทับคร่อมบนตัก ยกสองมือขึ้นคล้องคอ "สัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ดีมั้ย"

          ผมจูบลงไปเบาๆที่ข้างแก้ม สิงโตยกมือขึ้นรัดรอบเอวไว้แน่นเหมือนกลัวว่าผมจะหายไป ทั้งๆที่ผมไม่ได้คิดจะไปไหนจริงๆ ก็แค่นิสัยโดนท้าแล้วขึ้นง่ายที่พยายามจะเลิก...เพื่อใครบางคน

          "ทำให้ได้ล่ะ ฉันจับได้ว่านอกใจ นายถูกขยี้เละแน่"

          "ถ้าไม่นอกใจ คุณขยี้ผมไม่ได้เหรอ...อยากถูกขยี้จัง"

          "อย่ายั่วนะเด็กบ้านี่" เสียงฮึ่มฮั่มจากลำคอไม่ได้ทำให้น่ากลัว ตรงกันข้าม ผมหัวเราะชอบใจ

          "ผมยั่วแค่คุณไง ไม่ขยี้จริงๆเหรอครับ..สิงโต"

          "พอได้แล้วน่า" ท่าทางเหมือนรำคาญแต่กลับค่อยดึงมือผมออกจากการวอแวร่างกายเขาอย่างแผ่วเบา จับกระชับที่ปลายนิ้วแล้วยกขึ้นไป

          ...จรดแนบกับริมฝีปาก

          ...ทั้งสายตาคู่คมยังจ้องมองอย่างลุ่มลึก

          อยู่ๆหน้าก็ร้อนวูบวาบ หัวใจเต้นอย่างแรกพร้อมกับการทำงานที่ผิดปกติของสมอง คิดอะไรไม่ออกขึ้นมาทันที

 



[Kao's part]

          พี่เซนคงโกรธผมมาก ภายใต้ท่าทางนิ่งเฉยนั่นมีภูเขาไฟลูกใหญ่กำลังปะทุอยู่ ผมเดินตามหลังหัวหน้าวงที่พ่วงตำแหน่งความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถระบุได้เพราะเราไม่เคยพูดกันมาเงียบๆ จากร้านที่ผมกับไอ้คริสหนีเที่ยวจนถึงบังกะโลไม่ได้ไกลเท่าไหร่ เดินเรื่อยๆมาห้านาทีก็ถึง ระหว่างนั้นพี่เซนไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว

          กระทั่งเข้าห้อง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและจะเข้านอนก็ยังไม่เปิดปากออกมาแม้แต่คำเดียว

          "พี่เซน" ผมเรียกเบาๆให้คนที่นอนหันหลังให้

          วันนี้พี่เซนนอนอีกฝั่งของเตียงและไม่ดึงผมเข้าไปกอด การเอ่ยคำเรียกออกไปไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายมีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย พี่เซนยังคงนอนนิ่งตะแคงตัวหันหลังให้

          "พี่เซน ผมขอโทษ"

          "........"

          พี่เซนยังคงเงียบ ผมค่อยๆขยับตัวไปนอนกอดพี่เซน ซุกหน้ากับแผ่นหลังกว้าง ไม่อบอุ่นเหมือนทุกครั้ง สัมผัสได้เพียงความห่างเหินเย็นชา ทั้งที่พี่เซนควรจับผมเขย่าแรงๆแล้วบอกว่าผมไม่ควรไปนั่งให้แฟนคลับลวนลามเล่น หรือจะบอกว่าหึงก็ได้ ผมยินดีจะอธิบายให้ฟัง

          "ฮึกกก" น้ำตาเริ่มไหลลงช้าๆ บางครั้งความรักก็ทำให้ผู้ชายคนนึงอ่อนแอได้เช่นเดียวกับผู้หญิง ใครบอกว่าผู้ชายเสียใจไม่เป็น

          ผมคนหนึ่งที่ไม่ใช่

          "ร้องไห้ทำไม" ในที่สุดพี่เซนก็ยอมพูดด้วย ถึงจะไม่หันกลับมามองแต่ก็ถือว่ายังดี

          "ขอโทษ เก้าขอโทษ พี่เซน เก้าขอโทษจริงๆ ไม่ได้จะมีคนอื่นเลยนะ นั่นแฟนคลับเค้าอยากคุยด้วยเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลยจริงๆ" ผมกระชับกอดให้แน่นกว่าเดิมเพื่อยืนยันคำพูด

          "เห้อออออ" พี่เซนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ขยับพลิกตัวกลับเข้ามาหา ผมคลายอ้อมกอดเพียงเล็กน้อยตอนพี่เซนขยับตัว พอพี่มันหันกลับมาแล้วก็ซุกหน้าลงกับอกกว้างแล้วกอดแน่นเหมือนเดิม

          "พี่เซนอย่าโกรธเก้านะ เก้ารักพี่คนเดียว"

          "ที่พี่โกรธไม่ใช่เรื่องแฟนคลับ พี่ไว้ใจนายในเรื่องนั้น แต่ที่นายหนีไป...พี่เป็นห่วง"

          "พี่เซน"

          "ถ้าเกิดไปเมาหรือมีเรื่องขึ้นมา พี่จะช่วยนายทันได้ยังไงเก้า คริสเองก็เป็นพวกใจร้อนพอกัน ไม่มีใครห้ามใครแต่แอบไปกันเองสองคนแบบนั้น รู้มั้ยว่าพี่ร้อนใจแค่ไหนที่พี่สิงโตเดินมาบอกว่าพวกนายหายไปแล้วหาไม่เจอ ดีนะที่พนักงานรีสอร์ทเห็นพวกนายเดินไปทางนั้น พวกพี่ถึงได้ตามหาเจอ"

          "ขอโทษครับ ขอโทษ ผมจะไม่ทำอีกแล้ว จะไม่หนีเที่ยว ไปไหนก็จะบอกพี่ทุกครั้ง อย่าโกรธผมนะ"

          "ครั้งนี้ครั้งเดียวนะเก้า ถ้ามีอีกพี่จะลงโทษ"

          "อื้อ จะทำโทษยังไงก็ได้ หักเงินรายได้ หรือว่าให้ผมเรียนร้องเพลงเพิ่ม...."

          "ไม่ได้ลงจากเตียงสักสามวันดีไหม"

          โทษที่พี่เซนเอ่ยออกมาสวนทางกับบทลงโทษที่ผมคิด ใบหน้าเย็นชาแต่สายตาหื่นเล็กๆ ที่มันเล็กเพราะมีเพียงไฟจากหัวเตียง หากเปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง พี่เซนจะกลายเป็นคนหื่นมากๆ แต่ผมก็ยอม

          "ให้สี่วันเลย ผมจะไม่ทำอีกแล้วคับ"

          "ดีครับ" พี่เซนยิ้มอย่างอ่อนโยน ดึงผมเข้าสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคย กำแพงเย็นชาได้หายไปแล้ว ผมหลับตาลงในอ้อมกอดพี่เซนอย่างมีความสุข

          ส่วนเรื่องของไอ้คริส ไว้ค่อยไปถามมันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน หวังว่าจะไม่โดนหนักมากนะ ก็พี่สิงโตไม่ได้ใจดีอย่างพี่เซนของผมนี่

End Kao's part

 



          "ทำไมเงียบไป"

          "ผม..คุณ...ไม่รู้ว่ะ คุณจับดูสิ" ผมดึงมือคนถามมาทาบที่อกข้างซ้าย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรหัวใจถึงได้เต้นโครมครามขนาดนี้

          สิงโตนิ่งแล้วก็กระตุกยิ้มที่มุมปาก แต่ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ โปรดิวเซอร์คนดังแค่จับผมลุกขึ้น แล้วตัวเองก็ลุกตาม จากนั้นก็ดันหลังผมให้เดินนำเข้าห้องน้ำ

          "ดึกแล้ว อาบน้ำนอนเถอะ"

          "เดี๋ยวดิ ผมป่วยรึเปล่าวะคุณ ทำไมใจผมเต้นแรงขนาดนี้ล่ะ ผมว่าบางทีต้องไปขอยา..."

          "นายไม่ได้ป่วย"

          "อ้าว แล้วผมเป็นอะไรอ่ะ"

          "นี่นาย" สิงโตหรี่ตามองราวกับต้องการค้นหาความจริงบางอย่าง เมื่อเราเผชิญหน้ากันอยู่ในห้องน้ำกว้างและเริ่มถอดเสื้อผ้าออกเพื่อเตรียมอาบน้ำเข้านอน "นายไม่เคยเป็นเหรอ อาการแบบนี้"

          "ฮึ ไม่เคยอ่ะ มันคืออะไร"

          "ให้ตายเถอะคริส ฉันว่าจะไม่แล้วเชียวนะ" คนตัวสูงจับผมพลิกหันหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำ ทาบทับด้วยร่างกายตัวเองซ้อนอยู่ด้านหลัง ทั้งมือและปากเริ่มสำรวจไปตามผิวตัวผม

          "เห้ย คุณ อะไรวะเนี่ย"

          "นายจะฆ่าฉันใช่ไหม นายจงใจใช่ไหมคริส นายต้องจงใจทำให้ฉันคลั่งแน่ๆ"

          "อ๊ะ...นี่คุณ...อื้ออ..มะ..มา...อธิ..บาย...อืมมม...ก่อน" ไม่ทันแล้ว สิงโตทำให้ผมลืมทุกอย่างด้วยความเร่าร้อนที่มอบให้ ช่างเหตุผลไปก่อนก็แล้วกัน ตอนนี้..."อาาาาา"

 



          รู้สึกว่าการมาพักผ่อนคราวนี้เหนื่อยกว่าการทำงานเป็นล้านเท่า ผมหมดพลังไปกับเรื่องบนเตียงกับมนุษย์เย็นชาทุกคืน รบรากันจนค่อนดึกกว่าจะได้พักผ่อน พอตอนเช้าก็ต้องตื่นมาทานอาหารเช้าพร้อมกับคนอื่นๆ จะไม่มาก็ได้แต่กลัวไอ้พวกที่เหลือมันแซวเอา

          เช้านี้บรรยากาศดีกว่าทุกวัน แม้หลายคนในกลุ่มจะเงียบไปบ้าง อย่างเช่นไอ้โน กับพี่หนึ่ง ที่ผมเพิ่งรู้จากพี่เซนก่อนเข้าห้องอาหารว่า พี่หนึ่งเลิกกับเต้ยแล้ว ก็คิดอยู่ว่าเมื่อวานไอ้ที่นั่งปลอบกันที่ริมชายหาดนั่น บรรยากาศเหมือนคนอกหัก ดีที่มีไอ้โนคอยบริการนั่นโน่นนี่ตลอดเวลาพี่หนึ่งถึงได้มีรอยยิ้มบางๆที่มุมปากบ้าง ถือว่าไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่

          ลูกผู้ชายต้องหัดอดทน ผมก็ปลอบใครไม่เป็น ถนัดแค่สร้างเรื่อง

          "น้ำส้มคั้นมั้ยคุณ ผมเดินไปเอาน้ำเมื่อกี้เย็นเฉียบเลย ดื่มแล้วจะได้สดชื่น" ผมวางแก้วน้ำส้มสดๆลงตรงหน้าที่นั่งของสิงโต แล้ววางแก้วน้ำเปล่าไว้ที่ตัวเอง คนได้น้ำส้มเลยเงยหน้าขึ้นมามอง

          "ไม่มีอย่างอื่นเหรอ"

          "อ้าว คุณชอบดื่มน้ำส้มคั้นไม่ใช่เหรอ เบื่อหรือไง"

          "เปล่า นายไม่ดื่มอะไรเปรี้ยวๆ ฉันเลยแปลกใจว่าทำไมไม่เอาน้ำแตงโมหรือแอปเปิ้ลมาดื่ม"

          "มันดูไม่สดเหมือนน้ำส้มอ่ะ ไม่เป็นไรหรอก ผมดื่มน้ำเปล่าได้ คุณเอาอะไรอีกไหม ผมไปตักให้" จะลุกอีกครั้งสิงโตก็รั้งข้อมือเอาไว้ก่อน

          "นั่งเถอะ ถ้าอยากได้อะไรฉันจะไปหยิบเอง นายทานได้แล้ว เดี๋ยวข้าวต้มไม่ร้อน"

          ข้าวต้มกุ้งชามโตหอมฉุยตรงหน้าผม คือถ้วยที่สิงโตไปตักมาให้ ผมเอาช้อนคน คนข้างๆก็เหยาะพริกไทยลงมา จึงหันไปส่งยิ้มแทนคำขอบคุณ ก่อนจะเริ่มลงมือทาน

 



          วันหยุดผ่านไปไวมาก เผลอแป๊บเดียวก็ต้องกลับมาลุยงานต่อที่กรุงเพทฯแล้ว พี่ทียังสั่งให้พวกเราพักกันที่เดิมจนกว่าเพลงแรกในอัลบั้มนี้ของดิยูนีคที่มีสิงโตเป็นโปรดิวเซอร์จะถูกปล่อยออกไป กระแสของรายการเรียลลิตี้ก็ได้รับการตอบรับที่ดีมาก โดยเฉพาะเหล่าลูกเรือเซนเก้า แถมด้วยเรือคุณสิงของพีที่มีจำนวนสมาชิกเพิ่มมาขึ้นเรื่อยๆ

          ผมดูรายการนั้นนะ ไม่มีมีตรงไหนให้เป็นโมเมนต์ไปจิ้นกันเลย เราก็ทำตัวตามปกติอย่างทุกวัน ไม่ได้มีความพิเศษใดๆหรือสร้างภาพหวือหวาอะไรทั้งสิ้น

          เข้าสู่สัปดาห์ที่สามซึ่งเป็นคิวการถ่ายทำทีเซอร์ของไอ้เก้า เก็บไว้ปล่อยอาทิตย์หน้า จนถึงตอนนี้เราก็ได้เนื้อเพลงมาแค่ท่อนเดียว ทำนองเพลงผมได้ฟังทั้งหมดแล้ว เหลือแค่คำร้องที่สิงโตยังคงเก็บไว้เป็นความลับ

          เนื่องจากเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังและยังสนิทกับพวกเรา(โดยเฉพาะผม) ถึงได้รับการไว้วางใจจากสมาชิกขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นดิยูนีคทั้งหมดไม่มีทางปล่อยเพลงที่ไม่รู้เนื้อร้องออกไปก่อนแน่นอน อ้อ กระทั่งชื่อเพลง พวกเราก็ยังไม่รู้

          ทำนองเพลงใหม่ออกไปในแนวป๊อบร็อคแบบที่พวกเรายังไม่เคยลอง น่าสนใจมาก อยากฟังมาก แต่ผมตื๊อสิงโตมานานเป็นเดือนแล้วคนเย็นชาก็ยังไม่ใจอ่อนยอมให้ฟังเพลงฉบับเต็มสักที เอาตัวเข้าแลกก็แลกไปแล้วไม่ได้อะไรคืนมา

          เซง

          วันนี้ผมมีงานเดี่ยวมีสิงโตตามไปดูแล พอกลับเข้าบ้านพร้อมกันก็ได้ยินเสียงพูดคุยโวยวายดังลั่นจากห้องรับแขก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นพวกลูกลิงอย่างไอ้เก้ากับไอ้โน มีเสียงพี่หนึ่งปนบ้างเล็กน้อย เหมือนกับว่าบ้านกำลังมีแขกมาเยี่ยมเยือน

          "กลับมาแล้วเหรอวะไอ้คริส พี่สิงโต พี่ๆมาดูดิว่าใครมาหา" โนว่าวิ่งเข้ามาทักผม แล้วก็หลีกทางให้เห็นคนที่นั่งบนโซฟาชัดๆ ซึ่งแน่นอนว่าต้องเป็นแขกของสิงโต

          ผู้หญิง...ที่สวยมากๆ

          ขณะที่กำลังสงสัย เสียงคนที่เดินตามเข้ามาทางด้านหลัง ก็ร้องเรียกชื่อของเธอคนนั้นขึ้นมา

          "เกรซ"

          ใครวะ?


......................................................

ใกล้จบแล้วอ่า อีกสองตอนเท่าน้านนน ใจหาย

ดึงมีมไว้ อัพสลับวันได้ป่ะ 555 ยังไม่อยากให้จบ

เกรซเป็นใครเราจะเฉลยในตอนหน้านะฮับ ส่วนตอนนี้

มาเล่นทายชื่อเพลงใหม่ของดิยูนีคกันดีกว่า ใครทายถูกมีของรางวัลให้

ส_ _ _ะ_ อ _ค_แ_บม_ง

ใบ้ให้ 7คำ 5พยางค์ // ยากไปมั้ย 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 753 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3892 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 20:49
    จะไม่ม่าใช่ปะ
    #3892
    0
  2. #3801 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:42
    อ้าว มีชะนีรายใหม่มาทำให้รักของเราสดชื่นขึ้นเหรอ
    #3801
    0
  3. #3181 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 11:17
    ใครอ่ะ มาหาพี่สิง??
    #3181
    0
  4. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:43
    จะจบแล้วจริงๆเหรอเนี่ย
    #3118
    0
  5. #2913 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 19:16
    เพิ่งมาตามอ่าน เห็นคำว่า จะจบ ก็ใจหายเหมือนกันนนนนน
    #2913
    0
  6. #2843 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 01:54
    ไม่อยากให้จบเลย กำลังสนุก
    #2843
    0
  7. #2813 onunumnimo (@onunumnimo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:44
    ทายๆ “สถานะของคนแอบมอง” หรือ “สภาวะของคนแอบมอง” งื้อออออ ตัดสินใจเลือกไม่ได้ ตอบ2ชื่อได้มั้ย????
    #2813
    0
  8. #2802 Bewwi_V (@Bewwi_V) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:22
    " สถานะของคนเเอบมอง " ม่ะ ชื่อเพลง
    #2802
    0
  9. #2801 amhalo (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:20
    <p>ไม่อยากให้จบเลย..อยากอ่านต่อเริ่อยๆ ^o^</p><p>ส่วนชื่อเพลง... ก็พยายามเดาแล้ว ได้มาเป็น</p><p>"สิ่งที่่จะบอกคนแอบมอง" 5555</p><p>พอมาดูโพสคนอื่น...เอิ่มม... เราเดาอะไรไปนี่ 555</p>
    #2801
    0
  10. #2800 0897284162 (@0897284162) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:59
    จะจบแล้วเหรอ?เป็นคำถามมที่พบบ่อย เขาจะไม่ถามซ้ำนะแต่เขาอยากให้มีต่อเป็นภาค2 บอกเลยเรื่องนี้สนุกมากน่าติดตามฝากไว้ให้พิจารณาน้าค้าไรส์😄😄😄✌✌✌
    #2800
    0
  11. #2799 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:40
    แอร๊ยยยยย จะจบแล้วหรออออ ใจหายๆๆๆ นู๋คริสรู้กกกกกกก ตลกอาการคริสจะไปหายามากินไปอีกกกกกก 555555 ว่าแต่เกรซเทอวเป็นครายยยยยย ไรท์มาต่อเร็วๆๆๆๆเลยยยยย
    #2799
    0
  12. #2798 Noona3095 (@Noona3095) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:34
    ไม่อยากให้จบ งื้ออออ
    #2798
    0
  13. #2796 Dolphin_Gray (@gamhunter) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:17
    จะจบแล้วเหรอ ไม่อยากให้จบเลย อัพทุกวันเถอะค่ะ คนอ่านจะลงแดงแทน ไม่อยากให้จบก็แต่งภาคต่อเลย 5555

    ตอบชื่อเพลง &#8216;สถานะของคนแอบมอง&#8217; ใช่มั้ยล่าาาา ความในใจของคุณโปรดิวเซอร์เลยสินะ อิอิ
    #2796
    0
  14. #2795 Bloody Rose (@yoh-inuyasha) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:14
    จะจบแล้วจริงๆหรอ หืออ สนุกอ่ะ เราชอบบ
    #2795
    0
  15. #2794 kikkstws (@kikkstws) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:45
    ไม่จบได้มั้ย ขอยาวๆเลยได้มั้ย
    #2794
    0
  16. #2793 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:44
    อัพทุกวัน และต้องมีตอนพิเศษด้วยนะจ๊ะ
    #2793
    0
  17. #2792 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:24
    เกรซต้องเข้ามาทำให้คริสเข้าใจความรู้สึกของตัวเองแน่ๆอ่ะ
    #2792
    0
  18. #2791 sodazaa9921 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:59
    <p>รออ่านค่ะอยากรู้ว่าเกรซคือใครและมาทำมัน</p>
    #2791
    0
  19. #2789 แป้งเกี๊ยว (@siripachara) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:01
    โอ่ยยยย จะจบแล้วเหรอคะ ยังไม่อยากให้จบเลยฮืออออออออ
    #2789
    0
  20. #2784 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 17:16
    เกรซเป็นใครอี๊กกก จะจบอล้วเหรอใจหาย
    #2784
    0
  21. #2783 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 16:59
    เกรซเป็นใครอี๊กกก จะจบอล้วเหรอใจหาย
    #2783
    0
  22. #2781 Gojjika (@Gojjika) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:14
    อย่าอัพสลับวันเลยค่ะ 😢  จะขาดใจแล้วค่ะ อยากรู้ อยากเห็นทั้งคู่พูดความในใจต่อกัน เรื่องราวมันสนุกน่ารักมาก ไม่ดราม่าด้วย เมื่อวานระหว่างที่รอตอนใหม่ ก็เริ่มอ่านตั้งแต่แรกใหม่จบไปอีกรอบแล้วค่ะ เรื่องสนุกมากจริงๆ รักคนเขียนเลย

    ส่วนชื่อเพลงนั้นคือ สถานะของคนแอบมอง ^_^ ชิมิคะ

    #2781
    0
  23. #2780 Gojjika (@Gojjika) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:14
    อย่าอัพสลับวันเลยค่ะ 😢  จะขาดใจแล้วค่ะ อยากรู้ อยากเห็นทั้งคู่พูดความในใจต่อกัน เรื่องราวมันสนุกน่ารักมาก ไม่ดราม่าด้วย เมื่อวานระหว่างที่รอตอนใหม่ ก็เริ่มอ่านตั้งแต่แรกใหม่จบไปอีกรอบแล้วค่ะ เรื่องสนุกมากจริงๆ รักคนเขียนเลย



    ส่วนชื่อเพลงนั้นคือ สถานะของคนแอบมอง ^_^ ชิมิคะ



    #2780
    0
  24. #2779 dizz_dow (@dizz_dow) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:13
    สถานะของคนแอบมอง.
    หมายถึงพี่ถึงที่แอบมองพีมานานแล้วใช่ไหมค่ะ&#10084;&#65039;&#10084;&#65039;
    #2779
    0
  25. #2778 Aun_naruemol (@Aun_naruemol) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 14:52
    จบเร็วไปอ่ะขอยาวๆนะค 
    #2778
    0