ตอนที่ 36 : Nova Special

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 777 ครั้ง
    4 เม.ย. 61


{NOVA}

          "เป็นญาติกัน" ไอ้คริสร้องย้ำอีกครั้งทำให้ผมเงยหน้าขึ้นจากจานข้าวที่กำลังก้มหน้ากินอย่างตั้งใจ

          ผมกำลังรู้สึกผิดกับใครบางคนจนแทบหมดสนุก ตอนแรกที่พี่หนึ่งยังไม่มาก็ดีอยู่หรอก แต่พอเริ่มทานข้าวพี่หนึ่งก็จูงมือเต้ยเข้ามาในห้องอาหาร พอเห็นหน้าเต้ย

          ความรู้สึกไม่ดีก็วูบเข้ามา

          ไม่น่าไปทำแบบนั้นกับพี่หนึ่งเลย หลายครั้งที่พี่มันเหลือบมามองผมบ่อยๆโดยไม่มีใครสังเกต จะว่ายังไงดีล่ะ เพราะผมมันหาเรื่องไปทำบ้าๆแบบนั้นกับพี่หนึ่งล่ะมั้ง หรือไม่พี่มันก็ห่วงเรื่องแอร์ที่ยังคงโทรมาไม่เลิกจนผมต้องปิดเสียงเอาไว้เปิดเป็นระบบสั่นแทนกันคนอื่นถามว่าทำไมไม่รับสาย

          พี่หนึ่งมีเต้ยเป็นคนรัก อย่างที่พี่มันเคยว่า ด้วยเหตุผลอะไรผมก็ไม่ควรทำแบบนี้ นอกจากจะทำลายมิตรภาพความเป็นพี่น้องระหว่างเรา ยังเหมือนเป็นการหักหลังเต้ยด้วย

          "ทำไมผมไม่รู้วะ พี่เซน ทำไมพี่ไม่เล่า" ไอ้คริสโวยอีกรอบ ผมเลยละสายตาจากการสบตากับพี่หนึ่งไปมองมือกลองจอมโวยวายแทน

          "พี่ไม่ได้บอกเหรอ คิดว่าบอกไปแล้วนะ" พี่เซนก็ยังคงเป็นพี่เซนที่นิ่งสงบ สยบตัวโวยอย่างไอ้คริสเอาไว้ได้

          "ยังไม่ได้บอกเว้ย มิน่าล่ะนิสัยเหมือนกันยิ่งกว่าแกะ นี่มึงรู้ป่ะไอ้เก้า"

          "ไม่รู้ ก็เพิ่งรู้นี่แหละ คิดอยู่เหมือนกันว่าทำไมเวลาเข้าใกล้พี่สิงโตถึงรู้สึกเหมือนอยู่กับพี่เซน"

          "มึงหมายความว่าไงไอ้เก้า ไม่เหมือนเว้ย พี่เซนก็พี่เซนดิ นี่สิงโต อย่ามาใกล้นะเว้ย ไปอยู่กับแฟนมึงโน่น" ไอ้คริสขยับไปกอดแขนพี่สิงโตเอาไว้แน่น ท่าทางมันหวงของมันผิดกับปากที่คอยปฏิเสธตลอดเวลาว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน

          ส่วนโปรดิวเซอร์ของพวกเราก็...ยกยิ้มมุมปากตอนไอ้คริสไม่เห็น

          หืม? พี่สิงโตยิ้มเป็นด้วย เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก สายตาที่มองคนที่ซบหัวลงบนไหล่และกอดแขนตัวเอง มันอ่อนโยนต่างจากสายตาเย็นชาอย่างทุกที แม้จะเห็นเพียงวูบเดียว แต่ผมว่าผมไม่ตาฝาด

          ครืดดดดดดดดดดด

          การสั่นของโทรศัพท์บนโต๊ะดึงความสนใจผมจากการทะเลาะกันเป็นเด็กของเก้ากับคริสให้ก้มลงไปมอง แอร์อีกแล้ว ถ้าไม่รับสายครั้งนี้ ท่าทางว่าคงจะต้องส่งข้อความรัวมาอีกเป็นร้อยแน่ๆ

          "ผมไปคุยโทรศัพท์นะ" ผมบอกพี่น้ำแต่ก็เหลือบมองพี่หนึ่งไปด้วย พี่มันมองมาทางนี้อยู่พอดีด้วยสายตาเป็นห่วง

          น่าจะเดาได้ว่าคนที่ทำให้หน้าจอโทรศัพท์ผมสว่างอยู่ตลอดเวลาคือใคร

          "แอร์" ผมเรียกชื่อคนปลายสายหลังจากกดรับ

          [พี่โน ทำไมไม่รับสายแอร์] น้ำเสียงเกรี้ยวกราดอย่างที่เคยใช้ประจำยามถูกขัดใจทำให้ผมถอนหายใจออกมาอย่างไม่คิดรักษามารยาท

          [อย่ามาทำท่ารำคาญแอร์นะพี่โน แอร์โทรไปเป็นล้านครั้งแล้ว ทำไมไม่รับสาย ข้อความก็ไม่เปิดอ่าน พี่จงใจหลบหน้าแอร์ใช่รึเปล่า อยากให้แอร์แฉพี่เซนกับพี่เก้าหรือไง พี่จะเอาแบบนั้นใช่มั้ย]

          "แอร์ต้องการอะไรกันแน่ พี่ไม่เข้าใจ ตอนที่แอร์ขอเลิก พี่ก็เคารพการตัดสินใจ ยอมให้แอร์ไป แล้วทำไมตอนนี้แอร์ถึงไม่ยอมปล่อยพี่สักที"

          [พี่โน!! อย่าพูดกับแอร์แบบนี้นะ พี่ควรต้องขอบคุณแอร์ด้วยซ้ำที่กลับมาหาพี่อีกน่ะ คนอย่างพี่ถ้าไม่คบกับแอร์พี่จะไปคบกับใครได้ นิสัยก็เด็ก คิดอะไรอย่างผู้นำก็ไม่เป็น พี่ต้องมีแอร์ไว้คอยช่วยคิดให้คำปรึกษาไม่อย่างนั้นคงมาเป็นนักดนตรีชื่อดังอย่างทุกวันนี้ไม่ได้หรอก]

          นี่เหรอ คนที่ผมคบมาตั้งนาน

          เมื่อก่อนแอร์น่ารัก เอาใจเก่ง เป็นคนสนับสนุนให้ผมที่เล่นดนตรีแค่เป็นงานอดิเรกเข้าร่วมวงดิยูนีคตอนที่พี่เซนกับพี่หนึ่งมาทาบทาม ผมในตอนนั้นไม่มีความมั่นใจในตัวเองแม้แต่น้อย เป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่เด่นและไม่มีใครให้ความสนใจ แอร์บอกให้ผมหากิมมิคที่เป็นของตัวเอง แม้บางอย่างจะฝืนไปบ้าง แต่ควรต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้ดูมีอะไร

          ไม่ใช่แค่ผมที่เปลี่ยน แต่แอร์เองก็เปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน

          "เรื่องนั้นพี่ก็รู้สึกขอบคุณแอร์นะ"

          [อย่างพี่ก็มีดีแค่เล่นดนตรีเก่งเท่านั้นแหละ ถ้าไม่มีแอร์พี่ก็ไม่ดัง เป็นตัวถ่วงคนอื่นๆในวงไปวันๆ ถ้าไม่อยากเป็นแบบนั้นก็กลับมาหาแอร์]

          "แต่ตอนนี้พี่ยังไม่พร้อมจะกลับไปนะแอร์ ถึงเราฝืนคบกันต่อ พ่อแม่แอร์ก็ไม่ยอมรับพี่อยู่ดี แล้วแอร์จะให้พี่ทำยังไง พี่บอกแอร์แล้วว่าตอนนี้พี่ยังแต่งงานกับแอร์ไม่ได้ ทุกคนกำลังทุ่มเทและตั้งใจให้กับเพลงใหม่ของวง จะให้พี่เห็นแก่ตัวคนเดียวเหรอ"

          [ก็ได้ ถ้าพี่ไม่กลับมา แอร์จะแฉเรื่องพี่เซนกับพี่เก้าให้หมด รวมถึงเรื่องของคนอื่นๆในวงด้วย อย่างพี่หนึ่งกับเต้ย..]

          "พอแล้วแอร์ พี่ยอมแล้วก็ได้ พี่ยอมแล้ว" หัวผมแทบระเบิด นอกจากพี่เซนกับไอ้เก้า ยังมีพี่หนึ่งกับเต้ย แล้วถ้าเรื่องไอ้คริสกับพี่สิงโตแดงออกมาอีก

          วงเราไม่เหลือแน่

          [แน่ใจนะ ไม่ใช่หลอกแอร์เพื่อถ่วงเวลานะ]

          "พี่ไม่เคยทำอะไรแบบนั้นแอร์ก็รู้ พี่ตกลง พี่จะกลับไปคบกับแอร์.....เห้ยยย" โทรศัพท์มือถือถูกดึงออกไปจากมือ ผมมองตามพบคนตัวสูงยืนอยู่ด้านหลังด้วยหน้าตาน่ากลัว "พี่หนึ่ง"

          "พี่คุยเอง.....แอร์ นี่พี่หนึ่งนะ"

          "พี่หนึ่ง ไม่ต้องหรอก ผมตกลงกับแอร์ได้ พี่ไม่จำเป็นต้องเดือดร้อน" จะแย่งโทรศัพท์คืนพี่หนึ่งก็ชูมันขึ้นสูงจนไม่สามารถเอาคืนมาได้ มืออีกข้างรั้งเอวผมไว้แน่น ไม่ให้ขยับตัวไปยื้อแย่งได้อีก

          "มึงอยู่เฉยๆไอ้โน กูจะไม่ปล่อยให้มึงถูกข่มขู่แล้วก็เครียดอยู่คนเดียวหรอก"

          "แต่ว่า..."

          "กูเป็นพี่มึงนะ มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือน้องอยู่แล้ว เรื่องนี้ให้กูจัดการเอง" พี่หนึ่งส่งสายตาดุๆที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อย

          คนในวงนอกจากพี่เซนแล้วทุกคนร่าเริงกันหมด ไม่เว้นแม้แต่พี่หนึ่งที่เป็นคนสนุกสนาน มีเพื่อนเยอะและชอบปาร์ตี้ เฟรนด์ลี่กับทุกคนไปทั่ว น้อยครั้งมากที่จะเห็นพี่หนึ่งในมุมนี้....มุมที่เอาจริงจนผมต้องเงียบ ปล่อยมือตกลงข้างตัว แต่พี่หนึ่งมันยังกอดผมเอาไว้ขณะที่ลดโทรศัพท์กลับมาแนบหู

          "แอร์ พี่ว่าเลิกแล้วต่อกันเถอะนะ ไม่เห็นแก่ใครก็เห็นแก่ไอ้โนบ้าง มันเครียดจนจะบ้าอยู่แล้ว .....พี่ไม่สนหรอกว่าแอร์เคยมีบุญคุณอะไรกันมา แต่พี่กับทุกคนในวงเชื่อว่าที่ไอ้โนมันอยู่ถึงจุดนี้ได้ เพราะฝีมือของมันเอง ไม่ใช่เพราะแอร์......ถ้าอยากจะพูดอะไรก็พูดไป พวกเราคุยกันแล้วว่าจะยอมรับสิ่งที่ตามมา แต่คิดดีๆก่อนที่จะพูดนะ แอร์ไม่มีหลักฐาน ถ้ากระแสมันตีกลับว่าแอร์ปั้นน้ำเป็นตัวเพราะว่าตามตื๊อไอ้โนที่ไม่ยอมกลับไปคืนดีด้วย แบบนั้นใครกันแน่ที่จะพัง"

          พี่หนึ่งฉลาดผมรู้ แต่ไม่ชอบเอาความฉลาดมาใช้ เป็นคนประเภทขี้เกียจนำเลยปล่อยให้พี่เซนเป็นผู้นำแทน

          "เรื่องพี่กับเต้ยอยากพูดก็พูดไปเถอะ ยังไงก็เป็นเรื่องจริง แฟนคลับพี่ที่ตามจริงๆเค้าก็รู้กันบ้างอยู่แล้ว พี่พร้อมจะยืดอกยอมรับเรื่องของเต้ยกับสื่อ ถ้าแอร์อยากจะเร่งให้เรื่องมันเกิดขึ้นไวพี่ก็จะขอบใจมาก"

          ผมกัดปากตัวเองแน่น ก้มหน้าลง วางหัวลงบนอกกว้างที่แสนอบอุ่น

          "เอาเป็นว่าถ้าแอร์จะพูดก็เตรียมตัวถูกพี่ทีฟ้องเรียกค่าเสียหายด้วยก็แล้วกัน อ้อ แล้วบางทีพวกพี่คงต้องโต้ตอบกลับไปบ้างนะ อย่าว่ากันล่ะ....ก็เรื่องที่ตลอดเวลาหลายปีมานี้ ไอ้โนโดนแอร์กับครอบครัวสูบเลือดสูบเนื้อไปตั้งมากเท่าไหร่แล้วไงล่ะ อย่าคิดว่าไม่รู้นะว่าที่ให้พ่อแม่มาบีบมันเรื่องแต่งงานเพราะกลัวไอ้โนมันจะหลุดมือน่ะ"

          "พี่หนึ่ง ทำไมพูดแบบนั้น" ผมได้ยินเสียงแอร์กรีดร้องลั่นออกมาจากโทรศัพท์ด้วย เรื่องที่เซนซิทีฟขนาดนั้นพูดออกมาได้ยังไง

          "กูบอกให้มึงเงียบไง" ยังมาดุผมอีก "ต่อไปอย่าโทรมาหาไอ้โนอีกนะแอร์ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าพวกพี่ไม่เตือน แอร์น่าจะรู้นิสัยพี่น้ำดี ไหนตอนนี้พวกเรายังมีพี่สิงโตอีกคน อยากขุดหลุมฝังตัวเองก็ตามใจ" แล้วก็กดตัดสายไปเลย

          "พี่คงไม่โยนโทรศัพท์ผมลงทะเลอย่างในละคนใช่ป่ะ" ผมรีบดึงโทรศัพท์ตัวเองคืนมาก่อน พี่หนึ่งจ้องหน้านิ่งๆแล้วก็ผลักหัวผมจนเซถอยห่างไปสองก้าว มือที่โอบรอบเอวก็หลุดออกไปพร้อมกัน

          เว้นระยะไว้ขนาดนี้กำลังดี

          "กูไม่ใช่พระเอกเอ็มวี หรือพระเอกละคร จะโยนทำเชี่ยอะไร"

          "แล้วพี่เป็นไรมากป่ะเนี่ย มาเผือกเรื่องผมเนี่ย"

          "ไอ้โน เดี๋ยวกูต่อยหน้าแหก นี่หวังดีมาหาว่ากูเสือกเหรอวะ"

          "ฮ่ะๆๆๆ ล้อเล่นไง ล้อเล่น ไม่อยากให้เครียด เนี่ยหัวคิ้วมันชนกันแล้วนะ" เอานิ้วชี้จิ้มหว่างคิ้วพี่หนึ่งเพื่อคลายมันออกให้ แต่พี่มันไว รีบคว้ามือผมไปจับไว้ก่อน

          "กูเครียดเพราะมึงแม่งเห็นแล้วขัดใจว่ะ มีเรื่องอะไรชอบเก็บเอาไว้แล้วทำท่าทางร่าเริงแบบนี้ มีพี่มีเพื่อนไว้ทำไมวะ ไม่รู้จักปรึกษา มึงเห็นพวกกูเป็นคนอื่นเหรอ"

          "ก็ไม่อยากให้เครียดกันนี่"

          "แล้วก็เครียดอยู่คนเดียว ไอ้โนเอ๊ย ถ้ามึงเกรงใจพวกนั้น บอกกูก็ได้นะ กูพร้อมรับฟังมึง ยังไงกูก็รู้เรื่องทุกอย่างดีมาแต่ต้น" มือหนาดึงหัวผมเข้าไปซบอกตัวเอง

          ความอบอุ่นทำให้ขอบตาผมร้อนผ่าว ความอ่อนแอที่ซ่อนเอาไว้เริ่มพังทะลายลงทีละนิด แต่ผมไม่ร้องไห้หรอก ผมโตแล้ว

          "ขอบคุณนะพี่...ผมก็แค่คิดว่า ทำไมเค้าถึงไม่ยอมปล่อยผมไป ตอนนี้ผมรู้แล้ว อย่างที่พี่พูด...เพราะผมยังมีประโยชน์กับเค้า"

          "ก็ดีแล้วไงที่เค้าเห็นมึงมีประโยชน์ นั่นแปลว่ามึงมีค่านะไอ้โน แต่ห้ามกลับไปแค่เพราะว่าตัวเองมีค่าสำหรับผู้หญิงแบบนั้น อยู่กับกูนี่แหละ กูจะดูแลมึงเอง"

          "พี่หนึ่ง" ผมเงยหน้าขึ้นไปมอง น้ำตาเริ่มไหลลงมาทีละหยดสองหยด พี่มันยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้แรงๆจนหน้าหงายเงิบ

          ไม่อ่อนโยนสัสๆ

          "อย่ามาทำเป็นนางเอก ถ้ากูรู้ว่ามึงยอมคืนดีกับแอร์เพราะถูกขู่เรื่องคนในวงอีก กูกระทืบมึง โอเค๊"

          "ไม่โอเคอ่ะ นี่น้องไงน้อง ทำน้องได้ลงคอเหรอ ฮืออออ" น้ำตาจริงหายไปแล้ว เหลือแค่น้ำตาจรเข้ พี่หนึ่งเบะปากมองบนด้วยคามหมั่นไส้

          "น้องกูก็ถีบลงทะเลได้นะครับ อยากลองมั้ย"

          "ไอ้พี่เลววว" ต่อยท้องแม่ง พี่มันตัวงอไปนิดหน่อย แก้แค้นด้วยการดึงหัวผมไปกอดแล้วขยี้ผมแรงๆ "มันเจ็บนะเว้ย ไอ้พี่หนึ่ง ไอ้พี่เวร ปล่อยเลยยย ไม่งั้นจะฟ้องพี่เซน"

          "อ๋อออ ทีเรื่องนี้มึงฟ้องคนอื่นได้ ขี้ฟ้องนะมึง เดี๋ยวกูดึงให้หัวล้านเลย"

          "ฮ่าๆๆ ยอมแล้วๆ พี่หนึ่ง มันเจ็บ ยอมแล้ว" ผมดิ้นแต่ไม่หลุด พี่มันแรงเยอะสัสๆ คอแทบจะหลุดอยู่แล้ว

          "พี่หนึ่ง" เสียงหวานๆทำให้เราสองคนชะงัก คนที่เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าคือเต้ย

          นั่นทำให้ผมรีบดันพี่หนึ่งออกแล้วถอยห่างไปหลายก้าว ปั้นหน้าไม่ถูกทั้งที่ก็แค่พี่น้องเล่นกันไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น

          "เอ่อ งั้นผมเข้าไปข้างในดีกว่านะ เต้ยอาจจะมีเรื่องคุยกับพี่" ผมจะเลี่ยงแหละ วันนี้ท่าทางเต้ยดูเงียบผิดปกติตั้งแต่มาถึง ไม่ได้ยิ้มแย้มร่าเริงเท่าทุกที

          "ไม่เป็นไรค่ะพี่โน เรื่องที่เต้ยจะคุยกับพี่หนึ่ง ยังไงทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดี"

          "เรื่องอะไรเต้ย" พี่หนึ่งเดินเข้าไปหาเต้ย ดึงมือเล็กๆขึ้นมาจับอย่างถนอม

          "เต้ยอยากคุยนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาส....เต้ย...จะไปเรียนต่อเมืองนอกนะพี่หนึ่ง"

          เดทแอร์กันชั่วขณะ ผมหนีไม่ทัน และพี่หนึ่งก็อึ้งจนเกือบจะช็อค เต้ยปล่อยเวลาเอาไว้เนิ่นนานให้พี่หนึ่งตั้งตัวได้กว่าจะเอ่ยคำถามออกมาอย่างยากเย็น

          "มะ เมื่อไหร่ เต้ยจะไปเมื่อไหร่"

          "อาทิตย์หน้าค่ะ"

          "ทำไมมันเร็วแบบนี้ พี่ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย ทำไมเต้ยเพิ่งมาบอกพี่"

          "เต้ย...เต้ยไม่รู้จะพูดกับพี่หนึ่งยังไง มีคณะที่อยากเรียนแต่เต้ยก็ตัดใจไปแล้ว พอดีโปรเฟสเซอร์ทางโน้นเค้าเห็นพอร์ทที่เต้ยส่งไปแล้วเกิดสนใจ เลยทำเรื่องขอทุนให้ ...มันเป็นความฝันของเต้ยที่จะได้เรียนต่อสาขานี้ เต้ยขอโทษ ขอโทษนะพี่หนึ่ง" เต้ยเริ่มสะอื้นเบาๆ พี่หนึ่งดึงตัวมากอดเอาไว้ทันที

          "ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร แค่ไปเรียนต่อเอง ไม่ต้องร้องไห้นะ ยังไงพี่ก็จะรอ อย่าคิดมากสิ"

          "ฮึก ไม่..ไม่ต้องรอเต้ยหรอกพี่หนึ่ง"

          "หมายความว่ายังไง" พี่หนึ่งเปล่งเสียงออกมาแผ่วเบาราวกับจะรู้ว่าเรื่องของตัวเองจะเป็นยังไงต่อไป ผละออกจากเต้ยช้าๆเพื่อมองหน้าคนที่ร้องไห้เงียบๆไม่ฟูมฟาย

          "ทุนนี้ เต้ยต้องทำงานที่โน่นชดใช้อีกหลายปี รวมกับที่เรียนด้วยก็คงจะไม่ต่ำกว่าห้าหกปี พี่หนึ่งรอไม่ไหวหรอก"

          "พี่รอได้ เต้ย พี่รอได้ ห้ามพูดนะ" พี่หนึ่งส่ายหน้า สีหน้าเจ็บปวดจนผมต้องหันไปมองทางอื่น

          ผมไม่ควรอยู่ตรงนี้

          "อย่ารอเต้ยเลยนะพี่หนึ่ง เต้นไม่อยากให้พี่เสียเวลา ถ้าวันนึงพี่เจอใครที่ดีกว่า พี่เปิดโอกาสให้ตัวเองเถอะนะ"

          "ไม่ พี่บอกให้หยุดพูดไงเต้ย หยุดพูด พี่จะรอ พี่จะรอเต้ยกลับมา"

          "พี่หนึ่ง"

          "ไม่!"

          "เรา..."

          "พี่ไม่ฟัง!"

          "เราเลิกกันเถอะ"

 


          พระอาทิตย์ตกไปแล้ว ท้องทะเลเหลือเพียงความมืดมิด มืดพอๆกับหัวใจของผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งกอดเข่าอยู่บนชายหาดพร้อมกระป๋องเบียร์มากมายล้อมรอบตัว

          เต้ยกลับไปทันทีหลังจากพูดประโยคบอกเลิกที่ทำให้ทั้งคนพูดและคนฟังต้องเจ็บปวด เธอเลือกอนาคตมากกว่าผู้ชายตรงหน้า

          ผู้ชายที่ผมคิดว่าแม้ไม่ได้ดีมากมายอะไรแต่ก็เพรียบพร้อมสำหรับผู้หญิงสักคน

          นอกจากผม พี่เซนเป็นเดียวที่รู้เรื่องนี้จากเต้ยที่เล่าให้ฟังพร้อมกับน้ำตามากมาย เดินเข้ามาหาเพื่อนสนิท พูดปลอบใจกันอยู่หลายชั่วโมงก่อนจะกลับที่พักเพราะพี่สิงโตเดินมากระซิบอะไรบางอย่าง สองคนนั้นก็หน้าเครียดๆเดินออกไป

          ผมเข้ามาแทนที่หลังจากพี่เซนกับพี่สิงโตหายไปแล้ว ทิ้งตัวลงนั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆโดยไม่พูดอะไร การต้องเลิกกับคนที่รักมันเจ็บปวดแค่ไหนผมรู้ดี ไม่ว่าคำพูดอะไรก็ไม่สามารถทำให้จิตใจเราตอนนี้ดีขึ้นได้หรอก

          "กูรอเก่งนะไอ้โน กูรอเต้ยได้"

          "ผมรู้" พี่รักเต้ยมาก นั่นผมก็รู้

          "แล้วทำไมเค้าไม่ให้กูรอวะ"

          "เต้ยอาจจะไม่อยากให้พี่ปิดกั้นตัวเอง โดยที่ไม่รู้ว่าอีกหลายปีจากนี้ความรู้สึกของพี่กับเต้ยจะเปลี่ยนไปรึเปล่าก็ได้นะ"

          "............"

          "ถ้าพี่รอไหว พี่ก็รอเค้าสิ รอโดยไม่ต้องบอกว่าจะรอ พิสูจน์มันไปเลยว่าพี่รอได้"

          "มึงคิดงั้นเหรอ" เบียร์อีกประป๋องถูกเปิดออก และถูกผมแย่งออกจากมือเพื่อเอาไปดื่มเอง

          "พอแล้วน่า ดื่มเยอะไปแล้ว เดี๋ยวเมาใครจะแบกพี่กลับห้องวะ พี่น้ำกับพี่หมิงก็เข้านอนแล้ว พี่เซนกับพี่สิงโตก็ได้ยินว่าไปตามไอ้สองตัวนั่นที่หนีเที่ยว ผมแบกพี่คนเดียวไม่ไหวนะเว้ย"

          "ปล่อยกูไว้นี่แหละ"

          "ให้ยุงมันหามลงทะเลรึไง เมาไปก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ สร่างมาก็ลืม ผมถึงได้ไม่ดื่มตอนที่เลิกกับแอร์ไง"

          "มึงทำได้ไงวะไอ้โน ทำนิ่งเฉยกับเรื่องนี้ได้ยังไงกูไม่เข้าใจ"

          "ผมทนเก่งไง ไม่อยากให้คนอื่นไม่สบายใจ เจ็บก็เก็บเอาไว้อย่างที่พี่บอกนั่นแหละ อ้อ แล้วก็หาเรื่องอื่นมาดึงความสนใจไม่ให้ฟุ้งซ่านด้วย"

          "เรื่องอื่น คือการจะจับกูทำผัวน่ะเหรอ"

          "ฮ่าๆๆๆ ก็ด้วยนะ พอดีสนใจกรณีไอ้คริสกับไอ้เก้าไง เด็กอยากรู้อยากลองก็งี้"

          "เอามั้ยล่ะ ตอนนี้กูว่างแล้ว มาคบกันมั้ย"

          "อย่าเล้ย ทำเพราะประชด มันจะทำให้มีคนเจ็บปวดเพิ่มขึ้นนะ ถ้าผมเกิดรักพี่ขึ้นมาจริงๆ พี่คิดว่าผมไม่เสียใจเหรอที่ตัวเองต้องเป็นตัวแทนของเต้ยน่ะ"

          "..........ขอโทษ"

          "ไม่โกรธ เข้าใจว่ะ ตอนที่ผมกำลังเจ็บ ผมเองก็ทำกับพี่ไว้ไม่น้อย"

          "........."

          "เอาน่า ความรักกับวัยรุ่นเป็นของคู่กัน ไม่ตายก็หาใหม่ได้ ตอนนี้ก็ทำตัวโสดๆหล่อๆอยู่คู่กับน้องไปก่อน เหมือนอย่างพี่ว่าไง....ผมยังมีพี่ พี่ก็มีผมอยู่ตรงนี้อีกคนนะ" ผมยกมือขึ้นตบหลังพี่หนึ่งเบาๆ

          พี่มันเงียบแล้วเอนหัวลงมาซบกับไหล่ผม ช่วงเวลาที่คนเราอ่อนแอและอยากมีใครสักคนอยู่ข้างๆ ผมเข้าใจดี ผมผ่านช่วงเวลานั้นมาได้เพราะพี่หนึ่ง ตอนนี้คงถึงเวลาที่ผมจะทำหน้าที่เคียงข้างให้กำลังใจพี่หนึ่งบ้างแล้ว

          ผมต้องเข้มแข็งเพื่อเป็นหลักให้พี่หนึ่ง

          "ดึกแล้ว เข้านอนกันนะพี่ ไปนอนห้องผมไหม เดี๋ยวปลอบเอง"

          "....อืม"

          ผมใช้การกอดพี่หนึ่งเอาไว้แน่นๆทั้งคืนแทนคำพูดต่างๆนาๆเพื่อปลอบใจ เพราะรู้ดีว่าคนอกหัก มักไม่ต้องการคำพูดที่ทำให้รู้สึกดีขึ้น แค่อยู่ข้างๆให้รู้ว่ายังมีใครอยู่ด้วย ก็พอแล้ว


.........................................................

ไม่มีใครสมบูรณ์พร้อม แม้แต่คนในนิยายก็ตาม

ยังคงยืนยันไม่เปลี่ยนพล็อตของตัวเองฮับ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 777 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3891 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 20:34
    มารักกันเถอะ อิอิ
    #3891
    0
  2. #3180 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 10:41
    อกหักทั้งคู่ อยู่เป็นเพื่อนกันไป
    #3180
    0
  3. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:18
    สงสารพี่หนึ่งจัง
    #3117
    0
  4. #2912 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 18:04
    เมามั้ย จะเมาทั้งคู่แล้วได้กันมั้ยยยย ??
    #2912
    0
  5. #2797 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:25
    เข้าใจความคิดของเต้ยนะ คือดีไม่ปิดกั้นกันเพราะต่างคนต่างต้องเจออะไรเจอใครอีกเยอะแยะ เวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยนเสมอไม่มีใครเหมือนเดิมตลอดไปหรอก แต่ก็เข้าใจหนึ่งด้วยตอนนี้คงมีแต่อึ้งกับช๊อคแหละ แต่ทุกอย่างจะดีขึ้นนะพี่หนึ่ง โสดเป็นเพื่อนน้องโนมันไปก่อนเน้ออออ
    #2797
    0
  6. #2690 Sensibleyui (@Sensibleyui) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 20:35
    อัพเถิดดดดดดด 😶😶😶😶
    #2690
    0
  7. #2686 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 15:11
    คู่กันไปเลยยย
    #2686
    0
  8. #2683 Tita2212 (@Tita2212) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:24
    อยากจะบอกว่า ทุกเรื่องของไรท์ที่อ่านมา เขียนได้ดีมากๆ อ่านลื่นไหล จบตอนเมื่อไหร่เป็นต้องตั้งตารอ (น่าจะทุกคนที่อ่าน) เรียกว่าเสพติด หลักๆน่าจะเป็นเพราะทุกคนรักน้องคริสน้องสิง รักพีรญา เหมือนไรท์รัก ตัวละครทุกตัวเหมือนมียุในโลกแห่งความจริง ไม่รู้จะบรรยายยังไง มันดีอ่ะ คือดี ดีมากๆด้วยค่ะ ขอบคุณที่สุด
    #2683
    0
  9. #2682 justsingto (@justsingto) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:39
    บางทีก็อยากอ่านแบบจอยบ้างนะคะ55555555555
    #2682
    0
  10. #2681 a_liew2 (@a_liew) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:35
    หลอกให้อยากแล้วจากไปปปป ;______;

    เข้าใจพี่หนึ่ง เข้าใจน้องโน

    รักกันมันก็ดีนะ เหมือนตาลุงสองคน ที่ไปตามเมียที่หนีเที่ยวไง 555555

    แต่ไม่รักกันมันก็ดี รัก.. เพราะเหงา มันไม่ได้ช่วยอะไร

    จะมีคนเจ็บเพิ่มขึ้นเปล่า ๆ 

    ไม่รัก ก็ไม่ต้องให้ความหวัง .. ดีที่สุด

    โสดต่อไปนะหนุ่ม ๆ >/////<.. 
    #2681
    0
  11. #2676 Gojjika (@Gojjika) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:56
    สวัสดีค่ะ อยากชมค่ะว่าฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคที่สนุกมากๆเลยค่ะ ยอมรับว่าเคยอ่านเป็นครั้งแรก แต่แบบว่าวางไม่ได้วางไม่ลงเลย เนื้องเรื่องสนุก ปูเรื่องมาก็ดี เรื่องที่ซ้อนๆกันก็มีทางที่น่ารัก โดดเด่นทั้งคู่หลักคู่รอง อ่านแล้วชวนลุ้น จิ้น ฟิน ตามตลอดเลย รออ่านตอนต่อไปนะคะ (ปล.ทั้ง36 ตอนอ่านภายในไม่เกิน 2 จบเลยค่ะ) ชอบ ชอบ ชอบ
    #2676
    0
  12. #2675 Fern_Sun_Zer0 (@fernchollada) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:53
    เพิ่งได้ปฏิเสธคนรักเพราะอนาคตไปเหมือนกันค่ะ มันเป็นเรื่องเศร้าที่ห้ามไม่ได้ เข้าใจเต้ยมากๆ คิดว่าคู่หนึ่งโนเป็นพี่น้องดีแล้วค่ะ ไรต์ไม่ต้องเปลี่ยน ความรู้สึกแบบนี้ ที่คอยปลอบกันในยามท้อถอย มันน่ารักจะตาย ไม่ต้องมีคำเรียกที่เป็นพิเศษอย่างแฟน ขอแค่มีกันและกัน แค่นี้ก็ดีมากแล้ว
    #2675
    0
  13. #2674 Yearkii (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:51
    <p>สู้ๆนะไรท์ แต่งตามทีี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ี่ตัวเองต้องการแหละยั งไงนี่มันก็็็็็็มโนของเราอยากทำไรทำ! </p>
    #2674
    0
  14. #2673 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:49
    จะไปปลอบหรือไปกอดกันแน่~~?
    #2673
    0
  15. #2671 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:12
    พี่หนึ่งกับโนว่าแค่พี่น้องโอเคแล้ว อย่ามากไปกว่านี้
    #2671
    0
  16. #2670 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:11
    พี่หนึ่งกับโนว่าแค่พี่น้องโอเคแล้ว อย่ามากไปกว่านี้
    #2670
    0
  17. #2669 FragileDreamJ (@FragileDreamJ) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:33
    เราเป็นคนเดียวหรือเปล่าที่คิดว่าโนว่าไม่ควรคู่กับหนึ่ง ปล่อยให้เป็นแค่พี่น้องนั่นล่ะดีแล้ว สงสารหนึ่งกับเต้ย เต้ยไม่ได้ทำอะไรผิดเลย นี่ต้องมาถูกกันซีนให้โนว่าได้คู่กับหนึ่งโดยการส่งบทให้ไปเรียนต่อซะงั้น คนรักกันอ่ะ ถ้าหนึ่งหวั่นไหวกะโนว่าแค่เพราะเหตุการณ์อยากรู้อยากลองของโนวา เราว่าไม่โอเคเลย ให้มันอยู่แค่พี่น้องก็พอแล้วมั้งคู่นี้อ่ะค่ะ
    #2669
    0
  18. #2668 Moo ae (@mooaesupawadee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:28
    โนว่าปลอบพีหนึ่งไปนะ เราเป็นกำลังใจให้
    #2668
    0
  19. #2667 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:16
    สงสารพี่หนึ่ง แต่อย่างน้อยเต้ยก็ไม่ใช่คนไม่ดีเนอะ... เห้อ ทำไมเรื่องนี้มีแต่คนน่าสงสาร;--;
    #2667
    0
  20. #2666 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:38
    งื้อออออสงสารพี่หนึ่ง เต้ยก็คงคิดมาดีแล้วแหละพี่ เจ็บปวดทั้งสองฝ่ายอ่ะ
    #2666
    0
  21. #2665 PiA_nitchanan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:38
    สงสารทั้งคู่อะแล้วคนที่คิดจะหนีเที่ยวเอาไงต่อ&#128513;&#128513; ต่อนร้าคร้า
    #2665
    0
  22. #2664 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:14
    <p>จะร้องตามพี่หนึ่งเลยอ่ะ แต่เต้ยก็ทำถูกแล้วนะ ดีกว่ารั้งกันไว้เพราะไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น</p><p><br></p><p>ว่าแต่คริสกับเก้าจะรอดไหม โดนปั๋วจับได้แล้วว่าหนีเที่ยว ตายแน่ๆ</p>
    #2664
    0
  23. #2663 mnttj (@mnttj) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:11
    ยังไงดี เต้ยดูคนดีมากอะ ก็รอกันต่อไปป
    #2663
    0
  24. #2662 BAMBAM-P (@BAMBAM-P) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:10
    สงสารเต้ย สงสารพี่หนึ่งง คนดีเกินไปแล้ว ฮืออ
    #2662
    0
  25. #2661 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:00
    พี่หนึ่ง โอ๋ๆนะคะ
    #2661
    0