ตอนที่ 34 : ง้อให้สุดแล้วหยุดที่...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1031 ครั้ง
    1 เม.ย. 61


          "นอนด้วยกัน" ผมออกคำสั่งมนุษย์หน้านิ่งด้วยเสียงที่คิดว่าเด็ดขาดที่สุด ดึงกุญแจบังกะโลจากมือพี่น้ำมาหนึ่งชุด จับหมับเข้าที่ข้อมือสิงโต จากนั้นก็ลากออกไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี

          เหมือนสิงโตจะแรงน้อยนะช่วงนี้ หรือไม่ผมก็แข็งแรงกว่า ไม่ต้องใช้พลังมากเท่าที่คิดก็สามารถพาคนขี้งอนมาถึงห้องพักได้ บังกะโลเดี่ยวหลังขนาดกลางสำหรับสองคนตั้งอยู่บนหาดทรายสีขาวเรียงกันหลายหลัง ระยะห่างมากพอที่จะให้คนมาพักรู้สึกได้รับความเป็นส่วนตัว มีส่วนของตึกสูงแบบโรงแรมอยู่ห่างออกไป คั่นกลางด้วยสระว่ายน้ำสไตล์สวนน้ำมีเครื่องเล่นมามาย จุดเด่นของที่นี่คงเป็นสระว่ายน้ำ

          ในส่วนนั้นผมจะอธิบายอีกทีหากมีเวลา ตอนนี้เรามาดูบังกะโลที่ผมกับสิงโตใช้ร่วมกันสามคืนจากนี้ดีกว่า

          รูปทรงหกเหลี่ยมมีเตียงสี่เสาประดับด้วยมุ้งขาวตั้งเด่นอยู่กลางห้อง ทั้งหลังทำด้วยไม้ แม้กระทั่งอ่างอาบน้ำทรงถังไม้ที่หันออกไปทางทะเล มองเห็นวิวกว้างร้อยแปดสิบองศาสุดลูกตาด้วยบานกระจกบานใหญ่ตรงระเบียง

          ความสวยที่ทำให้ผมตะลึงจนเกือบจะลืมผู้ร่วมห้องอีกคน ถ้าข้อมือที่ยังคงอยู่ในกำมือผมไม่ได้กระตุกประท้วงให้หันกลับไปสนใจ ดูท่าทางแล้วสิงโตยังไม่ยอมง่ายๆสินะ

          "นอนด้วยกัน" ผมพูดประโยคเดิมซ้ำอีกรอบ เริ่มเข้าใจพี่นิ่งขึ้นมาหน่อยๆว่าทำไมถึงได้ย้ำคิดย้ำทำนัก

          ก็คนมันพูดไม่รู้เรื่องจนบางทีก็น่าต่อยให้เลือดซิบๆอีกสักครั้ง ออกตัวว่าง้อชัดเจนกระทั่งประกาศกลางรถตู้ให้ทุกคนฟังก็แล้ว ยังจะเล่นตัวไม่เลิก จับปล้ำทำเมียสักทีจะหายไหม

          "ฉันจะไปถามดูว่ามีห้องว่างหรือเปล่า นายมาพักผ่อนก็นอนคนเดียวให้สบายใจเถอะ" ดูพูดเข้า

          "ทำไมต้องนอนคนเดียว ผมอยู่บ้านก็นอนกับคุณตลอด มาเที่ยวก็ต้องนอนด้วยกันสิ" ไม่ยอมแพ้หรอก ผมจับมือคนที่จะหิ้วกระเป๋าออกจากห้องไว้แน่น ดึงกระเป๋าไปโยนทิ้งไกลๆ ลากไปนั่งที่เตียงแล้วเอาตัวเองทับไว้กันหนี

          "กลับไปนายคงต้องนอนคนเดียว เพราะฉันจะไม่อยู่แล้ว"

          "สิงโต" ผมร้องเสียงอ่อน "ผมพูดไปหมดแล้วนะ ทำไมคุณถึงไม่เข้าใจว่าผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้น"

          "ฉันสั่งนายไปกี่ครั้งว่าห้ามเข้าใกล้กัน นายรับปากดิบดี แถมยังทวนคำสั่งฉันได้ขึ้นใจ การเอาคำว่าไม่ได้ตั้งใจมาอ้าง ไม่ได้ทำให้คำพูดของนายมันดูน่าเห็นใจหรอกนะ ถ้าคำว่าไม่ตั้งใจใช้ได้ผล โลกนี้คงไม่มีนักโทษเต็มคุกไปหมดหรอก" ปากจัดชิบ

          "ผมไม่ได้ฆ่าคนตาย ตบเด็ก เตะหมา ด่าคนแก่ รังแกคนท้องนะคุณ อะไรจะร้ายแรงขนาดนั้น"

          "การไม่ฟังคำสั่งฉัน มันร้ายแรงกว่าสิ่งที่นายพูดมาทั้งหมด"

          เกือบจะร้องว่าโอ้โห แต่คิดได้ว่าจะยิ่งทำให้คนฟังโกรธขึ้นไปอีกเลยหุบปากไว้ก่อน รอให้หายงอน พ่อจะเอาคืนบ้างให้เจ็บแสบเลยคอยดูเถอะ

          "ฟังแล้ว ต่อไปนี้จะไม่ทำอีก ผมปฏิเสธพี่นิ่งไปชัดเจนแล้วนะ ในสวนเมื่อเช้าที่คุณเจอผมนั่นแหละ แล้วพี่นิ่งมันก็เข้าใจ ยอมแพ้ถอยออกไปจากชีวิตผมแล้ว คุณยังไม่พอใจอะไรอีก"

          "........."

          "นักโทษทำผิดออกจากคุกสังคมยังให้อภัย แล้วผมล่ะ คุณจะไม่ให้โอกาสเลยเหรอ"

          "โอกาส? ทำไมนายต้องขอโอกาสด้วยล่ะคริส"

          "ก็คุณโกรธนี่"

          "แล้วทำไมนายต้องแคร์ ฉันจะเป็นยังไง จะรู้สึกโกรธหรือไม่โกรธนาย นายเดือดร้อนอย่างนั้นเหรอ"

           เออ จริงว่ะ ทำไมผมต้องเดือดร้อนด้วย พอคิดได้อย่างนั้นผมก็จะลุกขึ้น เจ้าของตักกลับรั้งเอวไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง ดวงตาเย็นชาจ้องตรงมาล็อคเอาไว้ไม่ให้หลบไปทางอื่นได้

          "ว่าไงล่ะ ตอบมาสิ นายเดือดร้อนอะไร"

          "ผม...ผมไม่ชอบให้ใครมาโกรธผม มันรู้สึกไม่ดี"

          "แค่นั้นเหรอ"

           "ยิ่งกับคุณ ยิ่งรู้สึกไม่ดี" ผมก้มหน้าตอบกลับไป ไม่อยากรู้ว่าสิงโตทำหน้าแบบไหนตอนได้ยินประโยคนี้ แต่สิ่งที่ได้รับคือความนิ่งเงียบ

          นิ่งจนต้องเงยหน้าขึ้นไปมองหลังทำใจอยู่หลายนาที สายตาเย็นชาของสิงโตดูจะอ่อนแสงลงเล็กน้อย นั่นทำให้ผมมีกำลังใจที่จะง้อมากขึ้น ส่งรอยยิ้มหวานๆประจบประแจงเอาใจนำไปก่อน ตามด้วยหัวที่ซบลงไปบนไหล่กว้าง เอียงหน้าหันไปทางต้นคอคนตัวสูง พูดด้วยเสียงออดอ้อนที่แม้แต่พี่น้ำยังใจอ่อน

          "สิงโต เรามาเที่ยวกัน อย่าโกรธกันเลยนะ เวลาพักผ่อนยิ่งไม่ค่อยมี กลับไปก็ต้องลุยงานเต็มที่แล้ว ใช้เวลาตอนนี้ให้คุ้มค่าไม่ดีกว่าเหรอ"

          "ฉันก็จะพักผ่อนด้วยการนอน"

          "งื้อออ ไม่เอาสิ อยู่กับผมจะนอนทำไมกัน" ยกสองมือขึ้นคล้องคอ ฝังริมฝีปากลงไปบนผิวเนื้อ ตอนนี้แอร์ในห้องยังไม่ได้เปิดความชื้นจากผิวหนังผสมกับกลิ่นเหงือผู้ชายให้ความรู้สึกเซ็กซี่เล็กน้อยจนเผลอใจเต้น

          "นายก็ไม่ได้นอนไม่ใช่เหรอเมื่อคืน"

          "งั้นเรานอนกันดีไหม นอน...กับผม" นี่อ่อยสุดๆแล้วนะ ผมค่อยๆดันคนตรงหน้าลงไปนอนราบกับเตียง ลูบไล้ต้นคอเกร่งช้าๆ ปากก็ซุกไซร้เลื่อนขึ้นไปถึงหลังใบหู ขบเม้มเบาๆ เป่าลมหายใจร้อนๆรดลงไป

          "คริส"

          "หืม"

          ผลั่ก!

          "ฉันจะไปเดินเล่น"

          ปัง!

          เงิบ...รู้จักคำนี้ไหม

          อยู่ๆสิงโตก็ผลักผมออกอย่างแรงจนหงายไปกับเตียง จากนั้นก็ลุกพรวดเปิดประตูเดินออกจากห้องไปเลย

          โว้ยยยย แผนเอาตัวเข้าแลกใช้ไม่ได้ผลเหรอวะเนี่ย อะไรจะใจแข็งขนาดนั้น ไอ้มนุษย์ตายด้าน

          ไม่ยอมหรอก ต้องแผนสอง....อ่อยให้สุดแล้วหยุดที่อาบน้ำด้วยกัน

 



          คนหายไปนานกลับเข้าห้องมาอีกครั้ง เห็นผมที่กำลังนั่งขอบอ่างอาบน้ำรูปทรงถังไม้ใบใหญ่ มือตีฟองสบู่กับน้ำอุ่นๆที่ถูกปล่อยลงมาจนเกือบเต็มก็ชะงักไป ก่อนจะแกล้งทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมเห็นนะว่าแอบกระแอมเบาๆ สายตาหลบไปมองทางอื่น

          หนีไม่พ้นหรอก จะทำให้ยอมใจอ่อน หายโกรธให้ได้ภายในวันนี้เลย ถ้าไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ ไม่พรุ่งนี้ก็วันต่อไป มันต้องมีสักวันที่เป็นของเรา อย่างน้อยก็ก่อนกลับกรุงเทพฯ ก่อนที่จะลาออกจากหน้าที่โปรดิวเซอร์ของวง ทุกคนควรขอบคุณผมที่เสียสละตัวเองไม่ปล่อยให้โปรดิวเซอร์เก่งๆหลุดมือไปจากพวกเรา วงเราจะต้องกลับมาดังอีกครั้งหากว่าได้สิงโตช่วยแต่งเพลงให้ จริงๆนะ ไม่ได้มีเรื่องส่วนตัวอะไรเล้ยยยย

          "ข้างนอกร้อนใช่มั้ย คุณนั่งรถมาตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง แล้วยังไปโดนลมทะเลอีก มาอาบน้ำสิ ผมเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว ผสมสบู่หอมๆด้วยนะ" ผมเดินยิ้มหวานไปหยุดข้างๆ

          "..........."

          "ผมอาบน้ำให้นะ" จูงมือคนหน้านิ่งไปหยุดที่ข้างอ่างอาบน้ำ ยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด ไล่ตั้งแต่เม็ดบนลงมาจนถึงเม็ดล่าง เผยผิวสีเข้มเล็กน้อยที่พอเหมาะพอดีกับกล้ามเนื้ออกและหน้าท้องกำยำที่ซ่อนรูป

          อดใจไม่ไหวที่จะลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องเกร่ง

          "อ่า" เสียงสิงโตคำรามเบาๆหลุดออกมา "คริส หยุด"

          ผมยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ อย่างน้อยก็ทำให้คนเย็นชาเปิดปากพูดกับผมได้ แถมยังกดเสียงต่ำข่มอารมณ์ตัวเอง มีเหรอที่จะดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายก็ต้องการผมแค่ไหน ในเมื่อเราเคยมีอะไรกันมาแล้ว

          "เผื่อว่าน้ำอุ่นๆจะทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้น" ฝ่ามือลูบขึ้นไปพร้อมกับดึงเสื้อหลุดจากหัวไหล่กว้าง เหวี่ยงไร้ทิศทางตกลงบนพื้น "ผมนวดให้นะ มาสิ"

          ดูมาจากในหนังว่าตัวร้ายเค้าอ่อยพระเอกกันยังไง บทที่ทางค่ายเสนอให้มานั่นเอามาใช้กับสิงโตคงจะได้ผล แม้ว่าผมจะได้รับบทเป็นเพื่อนพระเอกตอนอยู่หน้าจอ แต่ในห้องนี้ ผมยอมเป็นตัวอิจฉาขี้อ่อยก็แล้วกัน

          เมื่อกางเกงยีนส์ตัวเก่งถูกถอดออกไปพ้นสองขา เหลือเพียงบ๊อกเซอร์ตัวสั่น ผมก็รั้งสายคาดเอวเพื่อปลดเสื้อคลุมอาบน้ำออกจากตัวบ้าง ปล่อยให้หลุดจากไหล่ขาวร่วงหล่นลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง 

          ...โดยที่ภายในไม่ได้ใส่อะไรไว้เลย

          สิงโตตาวาววับขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนจะจางหายไปและกลับมาเย็นชาดังเดิม ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธตอนที่ผมดึงตัวให้ก้าวตามเข้ามาในถังน้ำใบใหญ่ ดันไหล่นั่งลงไปและตามด้วยร่างผมที่นั่งคร่อมอยู่บนตัก

          ภายนอกอาจจะเหมือนถังไม้ แต่กลับสร้างที่นั่งเอาไว้ภายในอ่างสำหรับนั่งแช่น้ำสบายๆ คล้ายจากุชชี่ที่มีน้ำวนนวดเพื่อผ่อนคลาย

          เท่านั้นคงไม่เพียงพอสำหรับมนุษย์เย็นชา ผมลากฝ่ามือไปทั่วร่างสิงโตช้าๆ พยายามให้ยั่วยวนเข้าไว้ ตรงไหนที่รู้สึกว่าอีกฝ่ายเกร็งตัวแข็งก็จะเน้นวนย้ำซ้ำอยู่ตรงนั้นนานหน่อย จนเจ้าตัวทนไม่ไหวล่ะมั้ง มือหนาถึงได้ตะปบลงมาที่หลังมือผมเพื่อหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่

          "พอแล้ว ฉันอาบเองดีกว่า" เสียงพร่าเล็กน้อยแบบนี้ อีกไม่นานคงตกหลุมที่ขุดไว้

          "ผมอยากทำให้ ให้ผมทำนะ นะครับ"

          "คริส" เจ้าของเสียงเย็นชากดเสียงลงต่ำมาก สายตาอยากจะกลืนผมลงท้องแต่มือกลับดันไหล่ผมออก

          ใครจะยอมง่ายๆ

          "คุณ นั่งนิ่งๆสิ ผมจัดการให้"

          "ลุกออกไปคริส ไม่งั้น อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"

          "ผมกำลังง้อคุณอยู่ คุณอยากทำอะไรก็ทำสิ"

          "มันไม่ได้แปลว่าการที่นายง้อด้วยการเอาตัวเข้าแลก แล้วฉันจะหายโกรธหรอกนะ"

          "อย่างน้อยคุณก็ยอมรับแล้วว่าโกรธ"

          ".........."

          "ผมผิดที่ไม่ฟังคำสั่งคุณ ผมกำลังขอโทษอยู่นี่ไง อย่างน้อยถ้าคุณยังไม่หายก็ตอบตกลงอะไรซักอย่างได้หรือเปล่า" จงใจบดสะโพกลงไปแรงๆ เสียงกัดฟันกรอดๆดังอยู่ข้างหูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะใกล้หมดความอดทนเต็มที

          "อะ..ไร"

          "อย่าไปจากพวกเรา...อย่าทิ้งพวกเราเลยนะ"

          ".........."

          "ที่ดิยูนีคกลับมาอยู่ในเส้นทางเดิมได้อีกครั้งก็เพราะคุณ ผมและทุกคนยอมแพ้รวมถึงยอมรับคุณเป็นส่วนหนึ่งนของพวกเราแล้ว...อย่าทิ้งคนอื่นๆเพียงเพราะเรื่องของผมเลย"

          "ถ้าฉันไม่ไป....จะได้อะไร"

          "ทุกอย่าง..ที่คุณต้องการ" ยิ่งกว่าตัวร้ายก็พีรวัสนี่แหละวะ จะอ่อยเรี่ยราดไปไหน

          แต่ก็ฮึ๊บไว้ ไม่เป็นไร เพื่อวง เพื่อให้สิงโตหายโกรธ คิดซะว่าอยู่กันสองคนไม่เสียหน้าเท่าไหร่ ลองให้คนอื่นมาเห็นผมสภาพนี้สิ ไม่มีวันทำแน่นอน

          "แต่ไม่ได้แปลว่าฉันหายโกรธนะ"

          "ก็ลองดู" ผมสบตาอย่างท้าทาย "ว่าผมจะทำให้คุณหายโกรธได้หรือเปล่า"

          จากนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกพลิกลงไปอยู่ด้านใต้ สิงโตเปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ายที่หื่นกระหาย โพสิชั่นที่ถูกเปลี่ยนกระทันหัน น้ำในอ่างกระเพื่อมสาดกระเซ็นลงพื้นเสียงดังซ่า อีกหลายส่วนที่เข้ามาอยู่ในปากตอนผมอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

          น้ำสบู่...ถุย!!

          "ถ้าอย่างนั้น เจ็บตัวขึ้นมา ก็โทษฉันไม่ได้นะ" แววตาเจ้าเล่ห์ที่พักนี้พบเห็นได้บ่อยครั้งจากดวงตาเย็นชา

          ผมกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ ครั้งล่าสุดที่เห็นสายตาอย่างนี้จากสิงโตตัวข้างหน้า ก็คือตอนที่มีปัญหาเรื่องพี่นิ่งไม่ต่างกัน

          ถ้ารู้ว่าจะหวงแรงเกินเบอร์ขนาดนี้ ผมจะไม่มีวันเฉียดใกล้พี่นิ่งอีกเป็นอันขาด ครั้งหน้าเตือนผมด้วยถ้าเจอพี่นิ่งให้วิ่งหนีไปให้ไกลแม้แต่เงาก็ห้ามเฉียด








          "ให้ตายเถอะ...คริส" 
          
          ฝ่ามือข้างนึงผมสะเปะสะปะไปวางอยู่บนอกข้างซ้ายของสิงโตเข้า

          ทำไม...หัวใจมนุษย์เย็นชาถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ อาจจะเต้นแรงกว่าผมด้วยซ้ำ

          "อ๊ะ" แต่ความสงสัยก็ถูกความดิบเถื่อนดุดันดึงกลับไป สิงโตไม่ปล่อยให้หัวผมได้คิดอะไรอีก จับโยนลงเตียงแล้วฟัดต่อไม่ยั้งคล้ายกับเก็บกดและอัดอั้นมานาน

          ซึ่งอันนี้....ผมก็เต็มใจนะ

 


          หลังผ่านศึกหนักมนุษย์หมีก็ได้เวลาพักผ่อนเอาแรง ทุกทีสิงโตจะเป็นฝ่ายนอนกอดผมเอาไว้ แต่วันนี้มันกลับกัน เมื่อได้สมดังใจไอ้ห้องลองเสื้อก็พลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้ ปล่อยให้ผมเป็นฝ่ายขยับตัวเข้าไปกอดจากด้านหลังแทน

          สรุปใครผัวใครเมียวะเนี่ย

          ได้กูแล้วกูยังต้องง้อต่ออีกเหรอเนี่ย

          "นอนยังอ่ะ" ผมลองชะโงกหน้าผ่านไหล่ไปดู

          ".........." ตายังคงลืมอยู่ แต่หยิ่งครับ ไม่ตอบ

          "หายโกรธได้แล้วนะ ผมง้อแล้วไง" ผมจูบลงบนแผ่นหลังกว้างของสิงโตช้าๆ อ้อยอิ่ง เลื่อนขึ้นไปที่ท้ายทอย ฝังริมฝีปากเอาไว้แบบนั้นพร้อมกับพ่นลมหายใจร้อนๆรดผิวหนังสีน้ำตาลอ่อนไปด้วย

          "............." ยังคงนิ่ง

          "คุณครับ เป็นผู้ชายมาดแมนแฮนซั่มเค้างอนกันน้อยๆแต่พองามนะ งอนมากไปก็ไม่น่ารักนะบอกเลย"

          "ฉันไม่ได้งอน"

          "จริงอ่า งั้นหันมาดิ คุยกันหน่อย" แผ่นหลังเปลือยเปล่ายังคงนิ่งอยู่เช่นเดิม ผมเพิ่มสกิลความง้อด้วยการขยับไปใกล้จนหน้าท้องชิดกับสะโพกสิงโต ผิวเนื้อสัมผัสกันโดยไร้สิ่งใดๆขวางกั้น แนบแก้มกับหลังกว้างที่ไม่ยอมหันกลับมาสักที

          "นอนซะคริส ไม่เหนื่อยหรือไง"

          "เหนื่อย...เลยอยากได้คนกอด"

          "ถ้าฉันหันไป ไม่แค่กอดเฉยๆหรอกนะ ร่างกายนายไม่ไหวแล้ว"

          "นี่คุณยังลงโทษผมไม่พอใจอีกรึไง เมื่อวานก็หนีไปนอนห้องอื่น ผมไม่มีคนกอดผมเริ่มไม่ชินแล้วนะรู้รึเปล่า ถึงได้นอนไม่หลับไง"

          "............"

          "คุณนอนได้เหรอ เตียงที่ไม่มีผมน่ะ"

          ".............."

          "ผ้าเน่าก็ไม่ได้เอามาเพราะมั่นใจว่าต้องได้นอนกับคุณ แล้วใครวะใจร้ายเทกันได้ลงคอ"

          "โอเคๆ พอแล้ว อย่าบ่นมาก ฉันจะนอน มันหนวกหู" คำพูดที่คนอื่นฟังอาจจะดูแรง แต่ผมชินแล้ว ยิ่งเพิ่มรอยยิ้มมากขึ้นอีกเมื่อคนว่ายอมพลิกตัวหันกลับมา

          ผมรีบซุกตัวเข้าหาอ้อมกอด ไม่ได้สนใจว่าตรงไหนของร่างกายจะเบียดเสียดกันบ้าง บอกแล้วว่า..ชิน

          พอเงยหน้าขึ้นไปก็เจอสายตาเย็นชามองอยู่ก่อนแล้ว

          "เล่นตัวมากกกก กว่าจะยอมหันมา"

          "จะให้ฉันกอดไหม ไม่งั้นจะหันกลับไปเหมือนเดิม"

          "โอ้ยยย ล้อเล่นคร้าบบบ ล้อเล่น คุณแฟนบอยโรคจิต อะไรจะขี้งอนขนาดนั้น"

          "ว่าไงนะ!!" อยู่ๆสิงโตก็ร้องขึ้นมาคล้ายๆกับตกใจ ผมเองก็ผงะไปเพราะตกใจเสียงตาม

          คือมันไม่เคยมีท่าทางตกใจแบบนี้มาก่อนไง ผมสังเกตเห็นแววตาที่ตื่นตระหนกแป๊บนึง แต่คิดว่ามันคือความโกรธหรือเปล่า เพราะชื่อนั้นผมเรียกในใจมาตลอด ไม่เคยพูดออกมาให้ได้ยิน คิดว่าสิงโตอาจจะตกใจที่ถูกเรียกแบบนั้น

          "อะไรอ่ะ"

          "นาย...ไปรู้...อะไรมา"

          "หือ? รู้อะไร ก็ผมเจอคุณครั้งแรกที่ห้องลองเสื้อแล้วคุณมาจูบผมอ่ะ ผมเลยล้อเล่นๆ มีอะไรเหรอ?"

          นิ่ง คนฟังนิ่งไปแล้วก็กลับมาเข้าโหมดสงบเหมือนเดิม มือข้างนึงดันหัวผมให้ซบลงไปบนอกตัวเองจนมองไม่เห็นสีหน้าของสิงโตอีก

          "นอนได้แล้ว"

          "เดี๋ยวดิ ยังไม่ได้ตอบเลยว่าตกลงหายโกรธหรือยัง"

          "นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน" เสียงดุทำให้ผมไม่กล้าพูดอะไรอีกนอกจากยกมือขึ้นกอดตอบกลับไปแล้วหลับตาลง

          ว่าแต่...หมายความว่าไง...ที่บอกว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน

          นี่ยังจะงอนต่ออีกเหรอเนี่ย ไอ้ห้องลองเสื้ออออ


....................................................

เข้าสู่โค้งสุดท้าย บางทีก็หมั่นไส้คนขี้งอน น้องมันง้อขนาดนี้แล้วยังจะงอนอีก

เดี๋ยวให้น้องเทซะเลย 5555+

ใครอยากได้พาร์ทคุณห้องลองเสื้อ...มีในฉะเปเชี่ยนฮับ หึหึ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.031K ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3889 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:47
    เกินงามจริงๆ555
    #3889
    0
  2. #3799 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 07:24
    ยัยน้องคริส เสียไปจนไม่มีอะไรจะให้แล้วนะ ให้งอนเถอะพ่ออออออออ

    ว่าแต่เราอ่ะ เป็นแฟนบอยน้องจริงดิ่าช กิ้วๆๆๆๆๆๆ ที่มาโปรดิวให้ก็เพราะน้องด้วยเปล่าาาาา
    #3799
    0
  3. #3252 Earth_Kittikwin (@Earth_Kittikwin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:53
    น่าจะทำให้คริสเลิกง้อบ้างก้อดีน่ะ พี่สิงเล่นตัวมากเกินไป คิดว่าแต่งให้คริสเบิกง้อ ให้พี่สิงตามง้อบ้างน่าจะดี
    #3252
    0
  4. #3251 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 14:02
    จ้าาาเอาที่พี่สิงสบายใจ
    #3251
    0
  5. #3178 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 09:24
    งอนเกินงามไปแล้วนะคุณแฟนบอย ง้อทั้งตัวแล้วนะ เดี๊ยยยยให้น้องเทซะเลย😜😜
    #3178
    0
  6. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 19:02
    จ้าเบื่อความเล่นตัว
    #3070
    0
  7. #2996 I_was_as_I (@I_was_as_I) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:18
    เล่นตัวจังโว๊ะ!
    #2996
    0
  8. #2901 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:09
    คริสง้อได้แบบชวนจุกมากกกก ร้อนแรงสุดๆ 55555 แล้วคุณห้องลองเสื้อก็แฟฟนบอยจิงๆใช่มั้ยยย
    #2901
    0
  9. #2594 baimon-0533 (@baimon-0533) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 15:40
    ออกตัวแรงจังน่ะคะคุณสิงโต เป็นจริงๆใช่ป่ะเนี่ย
    #2594
    0
  10. #2573 i am Dalnim (@Magic_Snow) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 07:35
    เป็นแฟนบอยน้องจริงๆใช่ไหม ถึงได้ตกใจแสดงออกขนาดนั้นตอนน้องหลุดพูดออกมา แต่แมวครั้งนี้ถึงจะตัวเล็กแต่แซ่บมาก
    #2573
    0
  11. #2532 poterdowจ้า (@p-o-t-e-r-d-o-w) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 01:02
    คุณพี่เป็นแฟนบอยโรคจิตจริงๆด้วย 5555555 ตลกสุดดดด
    #2532
    0
  12. #2531 poterdowจ้า (@p-o-t-e-r-d-o-w) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 01:01
    คุณพี่เป็นแฟนบอยโรคจิตจริงๆด้วย 5555555 ตลกสุดดดด
    #2531
    0
  13. #2527 zaferious (@zaferianight) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:46
    แฟนบอยโรคจิต น่อววววว
    //แอบคอยไรต์อยู่นะจ๊ะ แต่ไรต์ไม่รู้บ้างเลยยยย
    #2527
    0
  14. #2525 NuMonny1 (@NuMonny1) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:34
    รอๆอัพง้าาติดงอมแงมม
    #2525
    0
  15. #2523 toyworawaran (@toyworawaran) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:01
    มันมีไรแน่ๆ"แฟนบอยโรคจิต" >&#176;<
    #2523
    0
  16. #2522 rungnay (@rungnay) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 21:16
    เมื่อไหร่มาน๊ารอยุน่ะค่ะ

    #2522
    0
  17. #2516 nuneay (@nuneay) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 14:49
    เจอในแท๊กหลายรอบ แต่ไม่เคยกดเข้ามาอ่าน เมื่อวานลองเข้ามาอ่านดู สรุป ออกจาก #ชนดนตรีกาล ไม่ได้เลยจ้า อ่านรวดเดียวจบ สนุกดี รอติดตามเรื่อยๆนะคะไรท์ ชอบจัง นุ้งคิดขี้ง้อ กับ พี่สิงขี้งอน
    #2516
    0
  18. #2515 everybny (@everybny) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 14:01
    ฮั่นน้อวววเป็นแฟนบอยโรคจิตจริงดิสิงต้วนนนน
    #2515
    0
  19. #2509 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 00:33
    ตกใจขนาดนี้ จริงสินะ
    #2509
    0
  20. #2505 Tita2212 (@Tita2212) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:47
    ตอนแรกที่เห็นแท้กทุกวัน ยังนิ่งยุได้ คิดในใจ 10 ตอนค่อยเริ่ม ไงล่ะ ตอนนี้ต้องจดจ่อรอทุกวัน เมื่อไหร่จะอัพ นี่ๆเราไม่ได้เป็นแบบนี้คนเดียวหรอกนะ
    #2505
    0
  21. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 14:48
    ใกล้จะจบแล้วเหรอไรท์ ขอยื้อต่อก่อนได้มั้ยอ่าาาา555555 กำลังดี จิกจนตัวมีแต่แผลหมดละ
    #2492
    0
  22. #2487 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 11:57
    โง้ยยยยยยย นี่เพิ่งได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้ แล้วแบบ..อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากกก ติดจนอ่านไม่หลับไม่นอน
    #2487
    0
  23. #2486 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 11:56
    โง้ยยยยยยย นี่เพิ่งได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้ แล้วแบบ..อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากกก ติดจนอ่านไม่หลับไม่นอน
    #2486
    0
  24. #2485 Dolphin_Gray (@gamhunter) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:15
    อ้อยเบอร์แรงมากค่ะคริส อร๊ายยยยยย >////<
    #2485
    0
  25. #2484 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 06:42
    หืมมๆๆๆ ตกลงที่เราคิดไว้คือใช่สินะ
    #2484
    0