ตอนที่ 29 : ฝากของเท่ากับฝากใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12924
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 757 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

FanArt

แฟนอาร์ตวันนี้มาจากสเปชอตฟิคซ้อนฟิคสั้นๆของเราเอง เป็นเรื่องของพี่หนึ่งกับโนว่า

ที่ไม่มีในเนื้อหาเด็กดี 555 // อันนี้คือที่มา



by@yingariya20




by@PhetchiiPolly




by@kuma_V_series



ส่วนอันนี้แฟนอาร์ตคู่หลัก by@osskhrt_A




............................................................................................


          "คอนเสิร์ตต่างจังหวัด?" หลังรายการเรียลลิตี้เก็บภาพพวกเราตอนทำงานและซ้อมเพลงใหม่เรียบร้อย พี่น้ำก็เรียกทุกคนมาที่ห้องประชุมเพื่อแจ้งให้ทราบถึงตารางงานแทรกที่จะเกิดขึ้นเร็วๆนี้ ผมกับไอ้โนร้องขึ้นเกือบจะพร้อมกัน

          "แฟนๆเค้าเรียกร้องอยากเห็นวงดิยูนีคขึ้นเวทีน่ะ ทางคนจัดงานเค้าก็เลยขอร้องพี่ทีมาโดยตรงเลยล่ะ พอดีว่ารู้จักกับพี่ทีอยู่บ้าง พี่ทีก็เลยต้องรับงานนี้" พี่น้ำอธิบายเพิ่ม

          "เมื่อไหร่ครับ" สิงโต

          "ก็คืนวันเสาร์ ไกลหน่อยคงต้องค้าง เป็นคอนเสิร์ตริมทะเล มีวงดนตรีวงอื่นๆด้วยนะไม่ใช่แค่วงเรา งานกลางแจ้งคนก็จะเยอะหน่อยๆ"

          "วงอื่น?" พี่เซนขมวดคิ้วเมื่อสีหน้าพี่น้ำตอนพูดคำว่าวงอื่นดูกังวลใจ

          "อืม อีโมชั่น"

          "โห่ๆๆ ไม่รับงานนี้ได้ป่ะพี่น้ำ" ผมรีบออกตัวคนแรกเลย ก่อนที่มนุษย์เย็นชาจะหาว่าผมอยากร่วมงานกับพี่นิ่งขึ้นมาอีก

          "ทำไมต้องวงนั้นตลอด" นั่นไง คุณโปรดิวเซอร์เค้าเริ่มโวยละ

          "ช่วงนี้ก็มีหลายๆอย่างที่ทำให้คนอยากเห็นอีโมชั่นกับดิยูนีคขึ้นเวทีเดียวกันน่ะนะ คอนเสิร์ตใหญ่ของวงนั้นเค้าเพิ่งจบไปไง แล้วพวกนายก็เป็นเกสต์ด้วย กระแสก็เลยยังค้างอยู่ล่ะมั้ง คนอยากเห็นโชว์แบทเทิ้ลนั่นอีกครั้ง"

          "ผมว่า อยากดูคู่จิ้นพี่นิ่งกับไอ้คริสมากกว่า" ไอ้โนยังปากหาเรื่อง นี่มันเห็นผมกับสิงโตอยู่ในห้องด้วยกันเมื่อเช้าแล้ว ยังไม่หยุดพูดเรื่องคู่จิ้นอีกเหรอ

          "หรือไม่ก็มังกรกับเก้า" พี่เซนเอาบ้าง เหลือบมองไอ้เก้าแล้วหันไปพูดกับพี่น้ำต่อ "ผมไม่มีปัญหาอะไร เรื่องงานแยกแยะได้ แต่อย่าให้ทางโน้นมายุ่งกับคนของเรามากเกินไปก็พอนะพี่น้ำ"

          "พี่จะคุยกับทางคนดูแลของทางโน้นให้ เรื่องนี้พี่ก็คิดไว้อยู่แล้วล่ะ ไม่ใช่แค่เซนหรอก......สิงโต" พี่น้ำหยุดแล้วหันไปทางโปรดิวเซอร์

          "ครับ"

          "จะไม่มีปัญหาอีกใช่รึเปล่า"

          "ไม่มี....มั้งครับ"

          "เหอะๆๆ" ผมพูดไม่ออกเลย มนุษย์เย็นชาใส่คำว่า มั้งครับ ไว้ท้ายประโยคหลังเงียบไปอึดใจ พี่น้ำถอนหายใจเฮือกใหญ่ยกมือขึ้นกุมขมับอย่างน่าสงสาร

          "พี่ไม่ว่าหรอกนะเรื่องส่วนตัว แต่ขอให้มันเป็นเรื่องส่วนตัวไปก่อนได้รึเปล่า สังคมเปิดกว้างก็จริง แต่ก็มีอีกมากที่ยังรับไม่ได้ ถ้าในฐานะคู่จิ้นคนอาจจะมองว่ามันน่ารัก มันดี แล้วพวกแกจะรู้ได้ยังไงว่าใจจริงคนที่จิ้นพวกแกเค้ารับได้หากคู่จิ้นจะคบกันจริงๆ นี่ยังไม่รวมพวกที่ไม่ได้หวีดคู่จิ้นอีกนะ มองในมุมของธุรกิจ แค่มีแฟนเป็นผู้หญิงเป็นตัวเป็นตน ยังลำบากเลย" พี่น้ำเหลือบไปมองไอ้โนว่า คนที่มีแฟนแบบที่คนอื่นๆพอรับรู้มากที่สุด คนถูกมองหน้าหมองลงไปจนน่าแปลกใจ

          "เป็นไรวะไอ้โน วันนี้ไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่นะ" ผมยกมือขอนอกเรื่องเพราะห่วงเพื่อน

          "ถ้ากังวลเรื่องแอร์....โดนเทแล้วว่ะ"

          "ห๊ะ!!!" ทั้งสมาชิกในวง ผู้จัดการวง อุทานพร้อมกันลั่นห้องประชุม แม้แต่โปรดิวเซอร์วงยังแอบร้องเบาๆเลย

          ก็คบกันมาตั้งแต่ไอ้โนมันยังไม่ได้เดบิ้วป่ะวะ ทำไมอยู่ๆเลิกก็เลิกเร็วงี้ ไม่ได้มีท่าทีอะไรมาก่อนด้วย ถึงแอร์จะขี้งอน เอาแต่ใจ แต่ไอ้โนมันก็โอ๋มาตลอด ประคับประคองกันมาได้ตั้งหลายปี

          "ยังไง" พี่หนึ่งหันไปถาม

          "ที่บ้านเค้าคงไม่อยากให้มาจมอยู่กับผมที่ไม่รู้ว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับลูกสาวเค้าเมื่อไหร่ล่ะมั้ง ไปบ้านแอร์เมื่อไหร่พ่อแอร์ก็เอาแต่ถามว่าเมื่อไหร่จะแต่งงาน ผมก็อธิบายไปหมดแล้วว่ายังไม่พร้อม สุดท้าย...แอร์ก็คงเลือกที่จะเชื่อที่บ้าน"

          "โธ่ถัง" พี่น้ำอุทานเบาๆ แต่คนเพิ่งถูกบอกเลิกกลับยังคงยิ้มกว้างออกมาได้ แม้จะไม่สดใสเท่าไหร่นัก

          "ไม่เป็นไรน่า ผมแยกแยะได้ ไม่เศร้าจนทำให้งานเสียหรอก เชื่อสิ"

          "กูห่วงความรู้สึกมึงมากกว่าจะห่วงว่างานจะเสียมั้ยนะไอ้โน" ไอ้เก้าลุกจากที่นั่งเดินไปหา ดึงไอ้โนขึ้นมากอดไว้

          ถึงโนว่าจะไม่ได้สนิทกับผมและเก้ามากเท่าที่ผมกับเก้าสนิทกัน แต่มันก็คือเพื่อนที่รู้นิสัยดีว่าตัวมันเองชอบเก็บทุกอย่างเอาไว้ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มนั่น คนที่บอกว่าตัวเองไม่เป็นไรนี่แหละ เป็นหนัก

          "เฮ้ย จะมาซึ้งไรวะ กูไม่เป็นไรจริงๆ ทะเลาะกับแอร์เรื่องนี้บ่อยจนรู้สึกมาพักนึงแล้วล่ะว่าสักวันคงต้องเป็นอย่างนี้ ให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่า คนที่ดูแลเค้าได้และเป็นผู้ใหญ่อย่างที่เค้าต้องการน่ะดีกับตัวแอร์เองแล้ว" มันคงโดนแอร์ต่อว่ามาเยอะเลยสินะตอนบอกเลิก

          "........"

          "เอาน่า เลิกพูดเรื่องกูได้แล้ว นี่เราประชุมเรื่องงานกันอยู่นะ กูไม่เป็นไรจริงๆ ถ้าอยากปลอบไว้ไปทะเลก็เลี้ยงชุดใหญ่มาละกัน จะกินให้เต็มคราบเลย ฮ่าๆๆๆ"

          ในเมื่อคนถูกทิ้งไม่ได้ต้องการการปลอบใจ พวกเราก็เชื่อตามนั้น ยอมกลับเข้าหัวข้อเรื่องการเตรียมคอนเสิร์ตกันต่อ ใช้เวลาไม่นานมากเพราะว่าเป็นกึ่งอีเว้นท์กึ่งคอนเสิร์ต เนื้อหาส่วนมากก็คือเรื่องคอนเซปงาน จำนวนเพลงที่จะเล่น เล่นเพลงอะไรบ้างเพื่อเตรียมตัวซ้อม เสร็จแล้วพี่น้ำก็บอกเลิกประชุม

          "เดี๋ยวสิงโตกับคริสอยู่ต่อก่อนนะ พี่ขอคุยด้วยหน่อย" คนอื่นๆทยอยกันออกไปเหลือแค่พวกผมกับพี่น้ำ สามคน

          "มีไรพี่น้ำ ผมว่าจะไปคุยกับไอ้โนหน่อย ถ้าเรื่องงานทำไมเมื่อกี้ไม่พูดมาเลยอ่ะ ทำเหมือนเป็นความลับ"

          "แค่จะย้ำอีกครั้ง อย่าให้มีปัญหากับนิ่งนะ วงโน้นเค้าเป็นรุ่นพี่ โดยเฉพาะสิงโตห้ามมีเรื่องเข้าใจรึเปล่า"

          "ถ้าทางโน้นไม่มาวอแวกับทางนี้ ผมก็ไม่ยุ่งหรอก"

          "งั้นแกเลยไอ้คริส ห้ามไปวอแวกับทางโน้น ทางนี้จะได้ไม่มีปัญหา ชั้นปวดหัวเข้าใจมั้ย"

          "อ้าว แล้วทำไมมาลงที่ผมวะ ผมทำไรผิดเนี่ย"

          "ไม่รู้โว้ย อย่าอ่อยไปทั่วก็แล้วกัน เลี่ยงได้ก็เลี่ยง แกน่าจะรู้นิสัยสิงโตดีที่สุดนะ พี่เองยังตกใจเลยที่ลากกันออกมากลางรายการอย่างนั้น" อ้อ พี่น้ำคงหมายถึงที่อัดรายการกันเมื่อวานสินะ

          "บางทีมันก็ห้ามไม่ได้ป่ะวะ คนเยอะแยะ แฟนคลับก็จ้อง จะให้ผมทำยังไง พี่นิ่งมันออกตัวแรงนี่หว่า"

          "แล้วแกคิดอะไรกับทางโน้นมั้ยล่ะ"

          "ไม่คิด" ผมตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ไอเย็นๆข้างตัวถึงได้อบอุ่นขึ้น เหลือบมองคนข้างๆที่มีสายตาพอใจแล้วก็โล่งใจขึ้นมา

          "แล้วกับทางนี้ล่ะ"

          "ทางนี้ ทางไหน ไม่รู้ดิ ไปหาไอ้โนแล้วนะ คืนนี้พามันไปกินหมูกะทะปลอบใจดีกว่า ไปด้วยกันมั้ยคุณ"

          "อืม" สิงโตพยักหน้าช้าๆ

          "อย่ามาเปลี่ยนเรื่องไอ้คริส" พี่น้ำคนเดียวเลยที่ไม่พอใจ ขนาด'ทางนี้'ยังไม่เห็นต้องการคำตอบอะไรเลย แล้วพี่น้ำจะเดือดร้อนอะไรวะ

          "ไม่ได้เปลี่ยนเรื่องนะพี่น้ำ มันไม่ได้มีอะไรทั้งนั้นแหละ ตอนนี้ผมจะโฟกัสเรื่องงาน เรื่องของวง แล้วก็พัฒนาฝีมือในการตีกลองให้ดีขึ้น ผมไม่อยากจะกลายเป็นแค่เครื่องเล่นดนตรีแต่อยากเป็นนักดนนตรีที่มีคุณภาพ" ผมพูดแล้วหันไปสบตากับโปรดิวเซอร์ที่เคยพูดคำนี้

          สายตาพึงพอใจกับมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นทำให้หัวใจผมพองโต ยิ้มกว้างกลับไป

          "ภูมิใจในตัวผมล่ะสิ"

          "ทำให้ได้ก่อนค่อยมาเอาคำนี้"

          "ผมจะทำให้คุณชมผมให้ได้ สักวันนึง"

          "ฉันจะรอ"

          "โอ้ยยยย ชั้นไม่จำเป็นต้องถามแล้วมั้ง ว่ากับทางนี้นี่ยังไง แสดงชัดแบบนี้ เอาเป็นว่าอย่าให้เป็นข่าว ใครถามก็ปฏิเสธไป รู้กันเองก็พอ เข้าใจนะ คริส สิงโต"

          "ไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร แต่เข้าใจก็ได้ ไปได้ยังอ่ะ จะไปชวนพวกมันกินหมูกะทะ"

          "เออ อยากไปไหนก็ไป"

          "อ้าว พี่น้ำไม่ไปด้วยเหรอ"

          "ไม่ ต้องไปรับลูกที่โรงเรียน ผัวไม่ว่าง"

          "แลดูยุ่งเนอะ งั้นเราไปกันเองก็ได้ ไปกันเถอะคุณ เดี๋ยวโซนดีๆคนแน่น คุณยังไม่เคยไปร้านนี้แน่ๆ แต่ผมรับประกันความอร่อย" ผมโบกมือลาพี่น้ำเดินออกจากห้องประชุมพร้อมสิงโต

          ระหว่างทางเดินไปห้องรับแขกที่คิดว่าทุกคนในวงน่าจะรวมตัวกันอยู่ที่นั่น ก็คิดขึ้นมาได้ว่า เมื่อวานผมยืมตุ้มหูมันมาแล้วยังไม่ได้คืนให้ มีเรื่องซะก่อนจนลืมไปซะสนิท  

          "อ้อ จริงสิคุณ ตุ้มหู" พอทำถ้าจะถอดตุ้มหูของคนข้างๆที่ยังอยู่บนหูผมออกคืน มือใหญ่ก็ยกขึ้นมาจับมือผมซ้อนทับอีกทีเพื่อหยุดการกระทำ

          "เก็บไว้ก่อนเถอะ ฉันยังไม่ใช้ตอนนี้"

          "นี่ของสำคัญคุณรึเปล่า ผมเห็นคุณใส่ตลอดเวลาเลย คุณเอาคืนไปก็ได้นะ ผมมีอีกหลายคู่"

          "ชอบไหม"

          "หืม?"

          "ตุ้มหูน่ะ"

          "อ้อ อันนี้เหรอ" จับติ่งหูตัวเองที่ยังคงใส่ตุ้มหูของสิงโตเอาไว้ คิดอยู่ไม่นานก็ยิ้มออกมา "ถ้าถามว่าชอบมั้ยก็ชอบนะ แบบมันเรียบแต่ดูแพง ใส่ได้ทุกสถานการณ์เลย ทั้งชุดธรรมดาก็ได้ ชุดหรูก็ได้ ใส่กับสูทก็ยังได้เลย สรุปคือชอบนั่นแหละ"

          "ก็ดี" สิงโตพูดแล้วก็เดินหนีไปเลย ตกลงคือไม่เอาคืน หรือฝากไว้ก่อน หรือยังไง

          งั้นผมจะรับฝากไว้ซักพักก็แล้วกัน ดูแล้วคู่นี้คงจะเป็นตุ้มหูข้างโปรดที่ผมจะใส่ติดตัวตลอด...ไปอีกนาน

 



          เวลาผ่านไปไวมาก ซ้อมดนตรี ถ่ายเรียลลิตี้แป๊บๆก็ถึงวันที่จะต้องเดินทางไปเล่นคอนเสิร์ตร่วมกับวงอีโมชั่นที่ทะเลอีกแล้ว ทุกคนตื่นเต้นกันมากโดยเฉพาะผมกับไอ้เก้า เพราะพี่น้ำกับสิงโตแจ้งมาแล้วว่าช่วงนี้เราตั้งใจทำงาน ไม่มีข่าวเสียหาย ก็เลยให้โบนัสเป็นการพักผ่อนต่อหลังจากจบคอนเสิร์ตอีกสามคืน เพราะอย่างนั้นกระเป๋าเดินทางก็เลยใบใหญ่เป็นพิเศษ

          "ไม่ลืมอะไรกันแล้วนะพวกแก" เป็นผู้จัดการวางมาห้าปี จากวันแรกๆเรียกเด็กๆ น้องๆ ตอนนี้พี่น้ำเปลี่ยนมาเรียกพวกแกแล้ว อนาคตอีกสิบปีจะเป็น พวกมึงมั้ย ....ไม่ม้างงง

          "ม่ายยยยยย" เด็กๆของพี่น้ำตอบพร้อมกันเป็นเสียงเดียว

          ขณะที่ทุกคนก้าวขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางไปสนามบิน คนที่ขึ้นเป็นคนสุดท้ายก็ถูกเรียกเอาไว้ก่อน คนเรียกไม่ใช่พี่น้ำผู้จัดการวง หรือสิงโตที่ติดตามดิยูนีคไปด้วยทุกที่ แต่เป็นคนที่หายหน้าไปหลายวันหลังจากที่เลิกกับสมาชิกในวงไป

          "พี่โน"

          "แอร์" แอร์ปรากฎตัวหน้าบ้านก่อนที่ไอ้โนจะขึ้นรถตู้ ส่งยิ้มเครียดๆมาให้ พวกเราที่เหลือก็มองหน้ากันเองอย่างไม่รู้จะทำยังไงนอกจากรอดูสถานการณ์ไปเงียบๆ

          "แอร์อยากคุยด้วย"

          "คือ...พี่ต้องรีบไปสนามบิน แอร์มีอะไรด่วนรึเปล่า"

          "แอร์อยากขอโทษ พี่โน วันนั้นแอร์ไม่ได้ตั้งใจจะว่าพี่แรงขนาดนั้น พี่โนยกโทษให้แอร์ได้รึเปล่า"

          ".....อืม พี่ไม่โกรธหรอก พี่เข้าใจ พี่ก็ทำตัวเป็นเด็กพึ่งพาไม่ได้อย่างที่แอร์ว่าจริงๆ"

          "ไม่ใช่อย่างนั้นนะพี่โน แอร์เครียดอ่ะ พ่อกับแม่ก็กดดันแอร์ พี่เข้าใจใช่มั้ยว่าแอร์อยู่บ้าน พวกเค้าก็ถามกันตลอดว่าตกลงพี่จะเอายังไงกับแอร์กันแน่"

          "พี่รู้ พี่เคารพการตัดสินใจของแอร์นะ ไม่ได้โกรธจริงๆ"

          "พี่โน แอร์ขอโทษ" แอร์เริ่มร้องไห้ โผเข้ามากอดไอ้โนไว้แน่น เพื่อนผมก็กอดแล้วลูบหัวแอร์ไปเบาๆ

          "ช่างมันเถอะ พี่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเราก็ยังจบกันด้วยดี"

          "ไม่ ไม่เอานะพี่โน แอร์ขอโทษ แอร์ไม่ได้ตั้งใจจะบอกเลิกพี่นะ"

          "แต่พ่อกับแม่แอร์โกรธมากที่พี่บอกว่ายังไม่พร้อมจะเปิดเผยเรื่องแอร์กับสังคม พวกท่านเตรียมคนที่เหมาะสมเอาไว้ให้แอร์แล้วไม่ใช่เหรอ วันนั้นแอร์ยังเห็นด้วยกับพ่อแม่อยู่เลย"

          "แอร์แค่โกรธ พี่โน เรากลับมาคบกันใหม่นะ ไม่มีใครดีเท่าพี่อีกแล้ว คนๆนั้นก็ไม่ได้ดีอย่างที่แอร์คิด"

          อ้าว ยังไงวะ คือหนีไปคบกับคนที่พ่อแม่หาให้ แล้วสุดท้ายไม่ใช่ก็จะกลับมาหาไอ้โนงี้เหรอ แบบนี้ก็ได้เหรอวะแอร์

          "ไอ้โน เดี๋ยวตกเครื่อง" เสียงพี่น้ำเร่ง ผมดูนาฬิกา ที่จริงพวกเราเผื่อเวลาเอาไว้เยอะมาก จะคุยจนจบก็ยังได้ แต่ผมว่าพี่น้ำเองก็คงรู้สึกไม่ต่างจากพวกเราตรงนี้หรอก เจ็บใจแทนไอ้โนที่แอร์เห็นมันเป็นของตาย นึกอยากจะบอกเลิกก็บอก อยากจะกลับมาก็กลับ

          เมื่อก่อนผมก็ไม่ค่อยชอบแอร์เท่าไหร่เพราะนิสัยเอาแต่ใจของแฟนเพื่อน และความเยอะสิ่ง แต่เห็นว่าคบกันนานและรักกันดี ก็เลยไม่เคยพูดอะไร กับแฟนเพื่อนผมจะสนิทกับเต้ยมากกว่าแอร์นะ เพราะเต้ยนิสัยดีกว่าไง

          "พี่ต้องไปแล้วแอร์ เอาไว้คุยกันนะ"

          "เราจะกลับมาคบกันใช่รึเปล่าพี่โน"

          "พี่...ไม่รู้ ที่พ่อกับแม่แอร์พูดมันก็ถูกนะ พี่ดูแลตัวเองยังไม่ได้ จะดูแลแอร์ได้ยังไง"

          "อย่าไปสนใจพ่อกับแม่สิพี่โน ถ้าบ่นมากแอร์ก็หนีมาอยู่กับพี่ก็ได้"

          "ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกแอร์ ถ้าพ่อแม่แอร์เอาเรื่องขึ้นมาแล้วเป็นข่าว คนอื่นๆในวงจะเดือดร้อนไปด้วย"

          "พี่โนก็เห็นวงสำคัญกว่าแอร์แบบนี้ทุกที อะไรๆก็วงมาก่อน เพื่อนในวงมาก่อน แอร์เป็นคนที่พี่โนใส่ใจเป็นลำดับสุดท้ายทุกครั้ง ขนาดนัดแอร์ไว้ดิบดี มีงานแทรกงานด่วนเมื่อไหร่พี่โนก็ทิ้งแอร์ไปทำงาน ทั้งหมดเป็นเพราะพี่โนคนเดียว เป็นความผิดของพี่คนเดียว!!!"

          "แอร์ พี่ว่าเราคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ พี่ต้องไปแล้ว"

          "ไม่รู้ล่ะ ถ้าพี่โนไม่กลับมาคบกับแอร์ แอร์จะแฉให้หมด อย่าคิดว่าแอร์ไม่รู้นะเรื่องของพี่เซนกับพี่เก้าน่ะ"

          "แอร์!!! มันเป็นเรื่องของเรา ทำไมต้องดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยว" ไอ้โนเริ่มโกรธ ที่จริงต้องบอกว่า...พวกเราเริ่มโกรธ

          "พอแล้วๆ แอร์กลับไปก่อนไป ไอ้โนมันต้องรีบไปทำงาน ไว้กลับมาค่อยคุยกันอีกที" พี่น้ำลงจากรถไปดันตัวไอ้โนขึ้นมา แล้วเป็นฝ่ายพูดกับแอร์แทน ตอนแรกแอร์ก็ทำท่าจะเถียง แต่คนอย่างพี่น้ำที่ดูแลเด็กทะโมนดิยูนีคตั้งหลายคน จะปราบแอร์คนเดียวไม่อยู่ได้ยังไง พอโดนสายตากดดันหนักๆเข้า แฟนเก่าเพื่อนก็สะบัดหน้าเดินออกไป

          รถออกมาจากหน้าบ้านได้ซักพักแล้ว แต่ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาเลย จากเสียงพูดคุยปรึกษาเรื่องที่เที่ยวหลังจบคอนเสิร์ตตั้งแต่อยู่ในบ้าน กลายเป็นความเงียบ

          ไอ้โนเองก็นั่งเงียบสนิทอยู่ตรงที่ประจำของมันข้างๆพี่หนึ่ง ผมเหลือบไปหน้าเครียดๆของโนว่าผู้ร่าเริงตลอดเวลาแล้วนึกเป็นห่วง ยังดีที่มีพี่หนึ่งคอยปลอบมันเบาๆ ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันแต่เห็นพี่หนึ่งดึงหัวมันไปซบบนไหล่ แล้วอยู่ๆไอ้เก้าก็พูดเสียงดังขึ้นมาจากเบาะหน้าสุด

          "อยากจะพูดอะไรก็พูดไป ไม่ต้องไปสนเรื่องแฉไม่แฉเลยไอ้โน เอาที่มึงสบายใจ ไม่อยากกลับไปคบก็ไม่ต้องไป อย่าให้เรื่องกูมาทำให้มึงต้องกลับไปเจอคนแบบนั้นอีก กูไม่แคร์"

          "ไม่ได้หรอกไอ้เก้า"

          "กูพูดจริง เป็นข่าวก็เป็นไปสิวะ วงเราอยู่ด้วยฝีมือ อย่างมากก็ฝึกให้ดีกว่านี้ขึ้นไปอีก กูไม่สนห่าสนเหวอะไรแล้วนอกจากความสุขของเพื่อนร่วมวง เรามีโปรดิวเซอร์เก่งๆอย่างพี่สิงโตอยู่ มีหัวหน้าวงที่เชื่อถือได้อย่างพี่เซน จะไปกลัวอะไรกับแค่ข่าววะ"

          ".........."

          "มาโหวตกันไปเลย ใครเห็นด้วยกับกูบ้าง"

          "กูคนแรก ช่างแม่งดิ" ผมยกมือสุดแขน จับมือสิงโตยกขึ้นด้วยกัน เจ้าของมือเหลือบมองหน้าแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ถือว่ายินยอม

          "อือ กูก็ไม่มีปัญหา" พี่หนึ่ง

          "แล้วพี่อ่ะ พี่เซน" ไอ้เก้าหันไปหาเจ้าของเสียงสุดท้าย หัวหน้าวงที่มีสิทธ์ชี้ขาดชะตาของดิยูนีค

          "พี่...แล้วแต่เก้า"

          "เห็นมั้ยไอ้โน มึงไม่จำเป็นต้องเครียดเลย ไม่อยากคบก็ไม่ต้องกลับไป ที่จริงกูไม่อยากให้กลับไปด้วยแหละ กับคนนิสัยเอาแต่ใจอย่างนั้น"

          "แอร์เป็นลูกคนเดียว ที่บ้านก็ตามใจมาตลอด อาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง.."

          "ไม่บ้าง มึงเลิกแก้ตัวให้แฟนมึง เอ๊ย แฟนเก่ามึงได้แล้ว"

          "อืม...ขอบใจนะ"

          กว่าที่ไอ้โนว่าจะมีรอยยิ้มร่าเริงอีกครั้งก็ตอนที่พวกเราเดินทางมาถึงโรงแรมที่พัก พี่น้ำเดินไปจัดการเรื่องเช็คอินห้องกับพี่หมิง(รายนี้มาก่อนล่วงหน้าอีกแล้ว) ทิ้งพวกเราไว้เป็นเป้าสายตาจากแขกและพนักงานในโรงแรม พอไอ้โนยิ้มได้ชวนกันไปถ่ายรูปทะเลที่อยู่ใกล้ล็อบบีโรงแรมมากๆ พวกเราที่เหลือก็กลับมายิ้มได้เหมือนมัน คุยกันแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องแอร์อีก กลัวว่ามันจะเครียด

          "ช่วงนี้เป็นไฮซีซั่นโรงแรมก็จะเต็มมาก งานเรากระทันหัน เจ้าของงานเค้าเลยจองห้องได้แค่สี่ห้อง ส่วนสต๊าฟทีเหลือก็ต้องกระจายกันไปนอนโรงแรมอื่น ยังไงพวกแกนอนด้วยกันห้องละสองคนนะ ชั้นกับหมิงจะนอนด้วยกัน แบ่งกันเอาเองว่าใครจะนอนกับใคร เอาของไปเก็บแล้วอีกหนึ่งชั่วโมงลงมาเจอกันที่นี่ จะพาไปกินข้าวแล้วก็ไปรันทรูที่เวทีจริงด้วย" พี่น้ำเดินกลับมายื่นซองใส่คีย์การ์ดสามซองมาตรงหน้าเรา

          พี่เซนพยักหน้ารับคนแรก เดินไปหยิบซองนึงจากพี่น้ำแล้วถือกระเป๋าเสื้อผ้าเดินนำไอ้เก้าไป

          มันไปพูดตกลงกันตอนไหนวะว่าจะนอนด้วยกัน

          "เออหนึ่ง ชั้นลืมถามว่าเต้ยจะตามมารึเปล่า คราวนี้เจ้าของงานเค้าเป็นคนจองห้องให้เลยไม่ได้จองเผื่อน่ะ"

          "ก็เห็นว่าจะตามมานะพี่น้ำ แต่ไม่เป็นไร ให้นอนกับพวกแฟนคลับที่นั่งรถตู้ตามมาจากกรุงเทพฯก็ได้"

          "อืม บอกให้นอนนั่นไปก่อน เดี๋ยวหลังจบคอนเสิร์ตจะหาห้องเพิ่มให้นะ"

          "ครับ"

          "คุณ นอนห้องเดียวกับผมนะ" ฟังสองคนนี้พูดจบผมก็หันไปหาสิงโต หลังวิ่งไปฉกซองที่มือพี่น้ำ

          "หึ" คนถูกถามไม่ได้ตอบ แต่แค่นั้นก็เป็นคำตอบแล้วว่าตกลง ที่จริงไม่จำเป็นต้องถามด้วยซ้ำเพราะก็นอนห้องเดียวกันทุกคืนอยู่แล้ว

          "อ้าว แล้วกูล่ะ" พี่หนึ่ง

          "พี่ก็นอนกับผมไง มาเหอะ นอนด้วยกันๆๆ"

          "ไม่เอา กูไม่นอนกับมึง" พี่หนึ่งสะบัดมือไอ้โนที่ฉุดมันทิ้ง

          ผมเริ่มงง คือสองคนนี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยค้างด้วยกันตอนไปเล่นคอนเสิร์ตที่ต่างจังหวัดก็นอนห้องเดียวกันออกบ่อย อยู่ๆพี่หนึ่งก็ปฏิเสธแรงใส่ไอ้โน คนถูกปฏิเสธก็หน้ามึนไม่รู้ไม่ชี้มากตามสไตล์มันนั่นแหละ

          "ไมอ่า มานอนด้วยกันเหอะ นะๆ"

          "อย่ามานะกับกูอีก แค่ครั้งเดียวก็ถือว่าหลวมตัวแล้ว คิดว่าเศร้าแล้วกูจะใจอ่อนเหรอวะ"

          "ไม่ทำไรแล้วน่า มาเหอะ คนอื่นมอง"

          "....."

          "หรืออยากให้เล่าให้คนอื่นฟัง"

          "เออ นอนเฉยๆนะเว้ย ห้ามคิดอะไรประหลาดๆมาเล่นอีก"

          "งื้อออ จะพยายาม"

          "ไอ้โน ไอ้เด็กเหี้ย" พี่หนึ่งก็โดนไอ้โนว่าลากขึ้นลิฟต์ไปเรียบร้อย

          "คริส" ตอนนี้ล็อบบี้เหลือแค่ผมกับสิงโตแล้ว คนเรียกก็คือคนที่จะอยู่ร่วมห้องเดียวกัน

          "ครับ" ผมรับคำ เลิกสนใจสองคนที่หายไปในลิฟต์แล้ว

          "ตอนรันทรูต้องเจอวงนั้น จำที่บอกได้ใช่ไหม" นี่ก็มาสายดุตลอดแม่ง

          คิดว่ากลัวเหรอ...

          "ครับ ไม่พูดด้วย ไม่ใกล้เกินจำเป็นครับพ่อออ"

          "ดี ขึ้นห้อง"

          "ครับ ขึ้นห้องครับ"

          ฮืออออ กัวแย้ววววว




..........................................................

ความกลัวหลัวที่แท้ทรู 55555

เนื้อเรื่องอืดไปมั้ย ตอนหน้าพี่นิ่งของทุกคนก็จะกลับมาอีกแล้วนะ

ส่วนหนึ่งโนนั้น เป็นไปไม่ด้ายยยยยย

แค่เอ็นดูวววนังน้องโนว่าเท่านั้นเองจ้า ไม่มีอะไร๊

ปล.ชื่อตอนล้อเลียนซีรีย์เมนสุดๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 757 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3885 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:59
    จะพ้นไหมนะ
    #3885
    0
  2. #3796 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:48
    น่าร้ากกกกกกก จากเครียดมาค่อนพาร์ท มายิ้มปากฉีกตอนน้องอ้อนว่านอนสอนง่ายกับผัวนี่แหละ อิอิ
    #3796
    0
  3. #3735 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:34
    น่ารัก หนึ่งโนนี่ได้กันแน่ๆ
    #3735
    0
  4. #3282 Praphawadeeviiv (@Praphawadeeviiv) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 20:51
    แอบจิ้น หนึ่งโน
    #3282
    0
  5. #3172 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:20
    แต่ละคน คู่เชนเก้านี่ หวานไม่เปลี่ยน คู่พี่สิงกับคริสเด็กดื้อกับผู้คุม แถมมีพี่นิ่งมาอีก จะรอดไหมเนี่ย ส่วนโนว่าก็จบๆไปเถอะกับแอร์
    #3172
    0
  6. วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:43
    ครับขึ้นห้องครับ ว่านอนสอนง่ายจังนะคริส
    #2918
    0
  7. #2468 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:24
    ไม่กลับไปเป็นดีที่สุด // หนึ่งอย่าเพิ่งแกล้งโนสิ 5555
    #2468
    0
  8. #2174 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:24
    โอ้โหแอร์ โนว่าห้ามกลับไปคบกับนางนะ แล้วคู่หลักนี่อะไร ลำไย ถถถถถ
    #2174
    0
  9. #2161 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 12:08
    หมั่นไส้คู่หลักเด้อ5555 แอร์นี่ร้ายเหมือนกันนะเนี่ยเลิกไปเหอะโนคนแบบนี้
    #2161
    0
  10. #2067 0897284162 (@0897284162) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 23:03
    คิดว่าโนคงเลิกกับแอร์แล้วมาคบกับพี่หนึ่งอะดูจากการมีซัมติงครั้งก่อนอาจทำให้ทั้งคู่หวั่นไหวและรุกกันในที่สึดก้ได้
    #2067
    0
  11. #2066 emie2001 (@emie2001) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 22:01
    หนึ่งโนนี่ยังไง ไรท์เสียงสูงนะคะ แอบคิดว่าตุ้มหูเป็นของหมั้น
    #2066
    0
  12. #2065 mnttj (@mnttj) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:05
    อยากให้หนึ่งโนมีอะไรจังเลย555555555
    #2065
    0
  13. #2064 XiaowenMXu (@XiaowenMXu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:34
    นุ้งคริส กลัวหลัวอย่างแรง 55
    #2064
    0
  14. #2063 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 17:14
    จัดการอีพี่นิ่งให้หายไปจากชีวิตน้องคริสซะ โนว่า รอบนี้หนูต้องจัดการพี่หนึ่งนะเข้าใจไม๊ลูก
    #2063
    0
  15. #2061 deutsch166 (@deutsch166) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 16:40
    ท่าทางน้องจะหลงหลัวมากนะนั่น
    ว่าแต่ขอลำไยพี่นิ่งล่วงหน้าไว้ก่อนค่ะ เบะปาก
    #2061
    0
  16. #2060 monone (@inukiko) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 16:19
    เป็นความกลัวหลัวที่น่ารักอ่ะ
    #2060
    0
  17. #2059 golf8 (@golf8) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:34
    ลำไยคู่จิ้น พี่..แล้วแต่เก้า
    ส่วนอิคู่หลักก็...กลัวหลัว หลัวขี้หวงงงมากกก ไม่อืดนะไรท์ ชอบบบบ
    ฝากเกียร์ เอ้ย!!ฝากตุ้มหู คือดีอะ
    #2059
    0
  18. #2058 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:13
    ทำไม?ไรต์ต้องเสียงสู๊ง เหอะ!!!
    #2058
    0
  19. #2057 KIiGeE (@KIiGeE) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:23
    ลำไยพี่นิ่งไม่เอาได้ม้ายยยยย
    #2057
    0
  20. #2056 SOL_234 (@SOL_234) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:05
    แหม่ๆๆ มีความหวงสูงงงงง
    #2056
    0
  21. #2055 yuy1950 (@i-yuy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:28
    คนกลัวหลัวที่แท้ทรู 55555
    #2055
    0
  22. #2054 a_liew2 (@a_liew) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:21
    อิพี่นิ่งนี่ไม่ค่อยจะนิ่งสมชื่อ ตามหลอกหลอนชะมัด -_-*
    สงสารน้องคริส ไม่ค่อยห่วงพี่สิง
    หวังว่าทะเล จะไม่กลายเป็นทะเลน้ำแข็งไปซะก่อน!!!!
    สงสารพี่หนึ่ง น้องโนแค่ล้อเล่นเองน๊าาาาาาาาาาา (แต่ถ้าได้ก็ดี)
    #2054
    0
  23. #2053 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:20
    555555 ชอบๆๆๆๆ ความกลัวหลัวของน้องคริสน่ารักกกกกกก ชอบคู่นี้ซึนยังไงให้รู้ว่าเป็นแฟนกัน คนพี่ก็หึงโหดคนน้องก็ขี้ตามใจ 555555
    #2053
    0
  24. #2052 PPJdFObP (@PPJdFObP) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:04
    ไม่มีอะไร๊แล้วเสียงสูงทำมั๊ย!!!!
    #2052
    0
  25. #2051 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:43
    โอเคค่ะ ลืมไปว่าพี่หนึ่งมีเต้ย โอเคๆ ลบเรือหนึ่งโนออกไปกลับมาที่คู่หลักดีกว่าค่ะ แหมมม ครอสคนกลัวหลัว2018นะคะ555
    #2051
    0