ตอนที่ 15 : มอนิ่งคิส vs คิสมาร์ค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 756 ครั้ง
    9 มี.ค. 61

รถตู้จอดที่ทางเข้าด้านหลังอิมแพค วันนี้พี่น้ำไม่อนุญาตให้ออกไปพบแฟนคลับ และไม่ให้สต๊าฟของทั้งสองค่ายถ่ายรูประหว่างซ้อมไปสปอยคนดู แต่ก็ดันมีงานเข้า เมื่อเจ้าของค่ายอีโมชั่นดันรับปากให้สื่อบันเทิงช่องดังมาเก็บภาพบรรยากาศการซ้อมและสัมภาษณ์ไปด้วย ผมที่มีมลทิลติดตัวต้องรีบขยับปกเสื้อแจ็คเก็ตหนังให้มิดชิดที่สุด


เรามาถึงในช่วยบ่ายวงเจ้าของคอนเสิร์ตกำลังซ้อมกันอยู่บนเวที รู้ล่ะว่าจะต้องนั่งรอที่เก้าอี้คนดูด้านล่างจนกว่าจะถึงเวลาที่ทีมงานมาเรียกขึ้นไปรันทรู แต่เมื่อพวกผมเดินเข้าไปถึงหน้าเวทีปุ๊บ นักร้องนำกลับหยุดร้องแล้วกระโดดลงเวทีทันที ท่ามกลางความมึนงงของนักดนตรีที่เหลือและสต๊าฟอีกครึ่งร้อย


"มาแล้วเหรอคริส" พี่นิ่งยิ้มกว้างเข้ามาหา ถ้าจะทำตัวเด่นขนาดนี้ไม่พูดออกไมค์ไปเลยเล่า


"ฮ่ะๆ หวัดดีพี่นิ่ง หวัดพี่ครับพี่ๆทุกคน" ผมเนียนยกมือไหว้อย่างทั่วถึง ไม่เจาะจงใครเป็นพิเศษเหมือนพี่นิ่งทำ แอบได้ยินไอ้เก้ากับไอ้โนแอบพูดกันเบาๆด้านหลังว่ามากันตั้งเยอะทักแต่ผมคนเดียว


กูบวกหนึ่งครับ เดินเข้ามามีทั้งพวกเราดิยูนีคทั้งห้า พี่น้ำ พี่หมิง และโปรดิวเซอร์วง แต่ไอ้พี่นิ่งแม่งเสือกทักแต่ผมแล้วก็ไม่มองใครเลยด้วย


"เออ มาก็ดีแล้ว นั่งตรงนี้เลยคริส ไอ้นิ่งมันจะได้มีสมาธิซ้อมซักที ชะเง้อคอมองหามึงตั้งแต่เช้าแล้วเนี่ย พอใจแล้วใช่มั้ยมึง มีกำลังใจแล้วสิ" มือกลองวงรุ่นพี่ตะโกนลงมาจากเวทีเสียงโคตรดัง ทีมงานแอบซุบซิบกันแล้วมองมาแปลกๆ


นี่คงไม่ใช่ว่ารู้กันทั้งวงใช่รึเปล่า


ถ้ามีข่าวมือกลองดิยูนีคต่อยมือกลองอีโมชั่น จะหาว่าเรียกกระแสหรือโปรโมทมั้ยวะ ปากแม่ง


"มึงอย่าพูดให้น้องลำบากใจดิ" ข้อดีของไอ้พี่นิ่งคือไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แล้วก็แคร์ผมมากพอสมควร คงไม่อยากให้เพื่อนแซวผมให้ลำบากใจ...มั้ง


"เออๆ งั้นนั่งนี่กันเหอะไอ้คริส กูมีเรื่องจะคุยกับมึงพอดีเลย" ไอ้เก้าเห็นบรรยากาศแล้วก็รีบทำท่าทางร่าเริงตามสไตล์มัน ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้คนแรก ฉุดผมให้นั่งลงข้างๆ


คือตอนนี้ทุกคนหยุดซ้อมแค่เพราะว่านักร้องนำพุ่งลงจากเวทีมาหาผมไง มันก็เป็นเป้าสายตาดิ


"คริส..."


"พี่นิ่งไปซ้อมดิ พี่ๆเค้ารอเนี่ย" ผมรีบตัดบทก่อนที่พี่นิ่งจะได้พูดอะไร พี่มันเลยจำใจต้องพยักหน้ากลับไปซ้อมคอนเสิร์ตต่อเหมือนเดิม


"สเน่ห์แรงนะมึง ออกตัวแรงเบอร์นั้นไม่ใจอ่อนหน่อยเหรอวะ" พอพี่นิ่งเดินไป ไอ้เก้าก็เริ่มแซว


"ไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายกูว่ะ"


"ไม่สนเลยงี้ ซักนิดก็ไม่"


"....ก็..มีความพยายามดีว่ะ"


"เห้ย มึงใจอ่อนจริงเหรอวะไอ้คริส อะไร ยังไง เหลามา"


"กูพูดตอนไหนว่าใจอ่อน แค่บอกว่ามีความพยายามแล้วก็จริงใจดี พี่มันก็ไม่ได้เลวร้าย แค่นั้นเอง"


"นั่นแหละเค้าเรียกใจอ่อน แค่มึงชม ความเป็นไปได้ที่จะคบกันก็ขึ้นมาหลายเปอร์เซ็นต์ละ อย่างนี้ใครจะเป็นผัวใครจะเป็นเมียวะเนี่ย"


"เก้า วอร์มเสียงแล้วเหรอ" เสียงดุมาแต่ไกล เจ้าเก่าเจ้าเดิม มีคนเดียวนี่แหละ ไอ้คุณโปรดิวเซอร์ ส่วนพี่เซนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยดุไอ้เก้าเท่าไหร่


อ้อ ยกเว้นเวลามีงานร่วมกับอีโมชั่นพี่แกก็จะตีหน้านิ่งกว่าเดิมหน่อย เย็นชาขึ้นอีกนิด แล้วก็หงุดหงิดง่าย ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน อย่างเช่นตอนที่ไอ้เก้ามันคุยกับพี่มังกรนี่ พี่เซนแทบจะปล่อยไอเยือกแข็งออกมาจากตัว น่ากลัวสัสๆ


เออ กลับมาที่ไอ้ห้องลองเสื้อต่อ มันดุไอ้เก้าจนต้องหยุดเม้าแล้ววิ่งไปวอร์มเสียงใกล้ๆพี่เซนโน่น เก้าอี้ของมันเลยถูกคนขี้เก๊กยึดเป็นของตัวเองเฉย คนนั่งลงข้างๆไม่ได้พูดอะไร แค่หยิบไอแพดของตัวเองออกมา นั่งทำงานไปเงียบๆ ผมก็ไม่ได้ชวนคุยหรอกเพราะยังเจ็บใจเรื่องเมื่อคืนอยู่เลย


รอนานจนกระทั่งอีโมชั่นพักซ้อมเพื่อให้ทีมงานขึ้นไปซาวน์เช็คเครื่องเสียงทั้งหมดสำหรับให้สองวงได้ซ้อมร่วมกัน พี่นิ่งก็กลับลงมาหาผมอีกครั้ง


"เป็นยังไงบ้างคริส พี่ร้องดีรึเปล่า"


"ดีดิพี่ เสียงพี่แม่งโคตรดีอ่ะ มิน่าล่ะแฟนๆเยอะจริงจัง ฟังแล้วขนลุกเลย"


"แค่คริสชอบพี่ก็ดีใจแล้ว นี่คริส ทางโน้นมีฟู้ดซับพอร์ตของพวกพี่แล้วก็วงคริสด้วยนะ ไปดูกันมะ...มั้ย" เสียงพี่นิ่งขาดหายไปเพราะอยู่ๆคนที่นั่งเงียบข้างผมก็ขยับตัวเอาไหล่เบียดไหล่ผมแรงจนเสื้อแจ็คเก็ตที่ใส่รั้งออกไปนิดหน่อย


แต่เท่านั้นก็พอที่จะทำให้เห็นบางอย่างที่ผมเกือบลืมไปแล้ว พี่นิ่งจ้องที่ซอกคอผมนิ่งสมชื่อ เหมือนจะอึ้ง พูดไม่ออก แข็งค้างไปเลย


ส่วนผมแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องยิ้มร่าเริงชวนคุยต่อไป พี่แกก็ถามคำตอบคำ มีหลายครั้งผมก็แกล้งกระพือเสื้อตัวนอกทำท่าว่าร้อนเพื่อโชว์รอยย้ำไปอีก ในเมื่ออุตส่าห์ลงทุนเปลืองตัวทำมาแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้มหน่อย พอนานๆเข้าพี่นิ่งก็เริ่มไม่ตอบ ผมเลยหันไปหาเหยื่อ(?)เจ้าของรอยที่ฝากไว้ตรงคอ


"นี่คุณ หิวมั้ย ผมไปเอาของว่างให้ป่ะ"


".........." เงียบ ไม่ตอบอีกแล้ว


"คุณคร้าบบบ สนใจผมหน่อย" ผมก้มหน้าลงไปเอาหัวบังหน้าจอไอแพดมันไว้เรียกร้องความสนใจ คนดุขมวดคิ้วนิดหน่อย


"อย่าซนคริส"


"เปล่าซนนะ ก็ผมพูดด้วยแล้วไม่พูดนี่"


"ฉันทำงาน นายไปเล่นกับเพื่อนไป" กูห้าขวบเหรอครับ


เกือบจะหลุดด่าหลายรอบละ ไม่คิดว่าคนเย็นชาก็กวนประสาทเป็น ถ้าไม่ติดว่าต้องแกล้งทำเป็นแฟนให้พี่นิ่งดูนี่มีลุกขึ้นด่าจริงๆนะ ขนาดส่งสายตาให้รับมุขหน่อยมันยังทำเฉย ดีที่มีสต๊าฟของคอนเสิร์ตเดินหน้าเครียดเข้ามา


"นิ่ง ไปร้องสามเพลงสุดท้ายเมื่อกี้ใหม่หน่อย ที่อัดเสียงไว้รู้สึกว่าเครื่องอัดจะมีปัญหา....เอ่อ น้องๆรอแป๊บนึงนะคะ พี่ขอโทษจริงๆ" บอกพี่นิ่งเสร็จก็หันมาหาพวกผมสีหน้าลำบากใจ จากนั้นก็พาพี่น้ำออกไปคุยอะไรกันนิดหน่อย แล้วพี่น้ำก็เดินกลับมาบอกให้พวกเรารอ


เห้ออออ แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะได้กลับบ้านไปนอนวะ เมื่อคืนยิ่งนอนไม่พออยู่ด้วย

 





{Kao's part}


"พี่เซนๆ พี่ว่าพี่นิ่งจะจีบไอ้คริสติดป่ะ"


"วอร์มเสียงไปเก้า เดี๋ยวก็เจ็บคออีกหรอก" นอกจากไม่ร่วมแสดงความคิดเห็น พี่เซนก็ยังมาดุอีก เดี๋ยวนี้ดุยิ่งกว่าพ่อ สั่งเก่งยิ่งกว่าแม่ แต่ดูแลดียิ่งกว่าแฟน งื้ออออ


คอผมดีวันดีคืนเพราะพี่เซนคอยหาข้อมูลในอินเทอร์เนต อะไรที่คิดว่าดีและสมเหตุสมผลก็จะเอามาใช้รักษาผม ค้นข้อมูลทางการแพทย์ แล้วก็บังคับให้ดื่มแต่น้ำอุณหภูมิห้องหรือไม่ก็น้ำอุ่น กินอาหารที่มีประโยชน์ นอนพักผ่อนให้เพียงพอ เห็นว่าผมไม่อยากจะทำ พี่เซนก็ยอมทำไปด้วยกัน เดี๋ยวนี้เราเข้านอนกันเร็วมากครับ แค่สองสามทุ่มพี่เซนก็ดันผมลงเตียง ดึงเข้าไปซุกอกอุ่นๆกอดเอาไว้แน่น หลับสบายยิ่งกว่าห่มผ้านอนอีก แถมแอร์ก็เปิดไว้ที่ยี่สิบหกถึงยี่สิบเจ็ดองศา บางทีก็ร้อนจนเหงื่อไหลเพราะพี่เซนเล่นกอดผมไว้ทั้งคืนไม่ปล่อย ผ้าห่มอีกผืนกลายเป็นหม้าย ขอบเตียงที่เคยนอนก็ย้ายมานอนรวมกันกลางเตียงแทน


โอเค เลิกเม้าหัวหน้าวงแล้วกลับมาที่ไอ้คริสกับพี่นิ่งต่อ


"เดี๋ยวค่อยวอร์มก็ได้ พี่น้ำก็บอกอยู่ว่าต้องรออีกเป็นชั่วโมงกว่าวงนั้นเค้าจะอัดเสียงใหม่เสร็จ ว่าไงพี่เซน คิดว่าพี่นิ่งจะจีบไอ้คริสติดป่ะ ผมแอบถามเมื่อกี้นะ ดูไอ้คริสมันเหมือนจะใจอ่อนเลย"


"ไม่"


"ไม่รู้??" อย่างพี่เซนต้องตอบแบบนี้แน่


"ไม่ติด"


"อ้าว ไรวะ อุตส่าห์ดักมุข ดันหนีไปอีกทางจนได้ ทำไมคิดว่าไม่ติดอ่ะพี่เซน ไอ้คริสไม่เคยชมใครว่าเข้าท่าเลยนะ ยิ่งผู้ชายด้วยที่มาจีบมัน ตอนแรกคิดว่าจะโวยวายจนคอนฯล่มแล้วซะอีก กลับนั่งเฉยให้เค้าจีบอย่างนี้ พี่ไม่คิดเหรอว่าสองคนนี้มีโอกาสเป็นแฟนกันน่ะ"


"คริสโตแล้ว ที่ไม่โวยวายก็เพราะไม่อยากให้พวกเราทำงานกับนักร้องต่างค่ายลำบาก มองหน้ากันไม่ติด เพื่อนนายน่ะมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ไม่เหมือนกับที่แสดงออกหรอกนะ"


"หือ?" ผมหรี่ตามองพี่เซนนิดๆ "ทำไมพูดเหมือนรู้จักไอ้คริสดี นั่นเพื่อนผมนะ ผมต้องรู้จักดีกว่าสิ"


"ก็ช่วงที่มีข่าวของพี่ ได้คุยกันนิดหน่อย เลยรู้สึกว่า จริงๆแล้วคริสก็มีอะไรในใจอยู่เยอะ เข้มแข็ง แล้วก็อ่อนโยนในคนๆเดียวกัน แต่ที่แสดงมันออกมาทั้งหมดไม่ได้ เพราะว่าพวกเราอยู่ในวงการที่มีแต่คนใส่หน้ากากเข้าหากันไงล่ะ"


"พี่...ชะ ชอบ ไอ้คริสเหรอ" เสียงผมแหบแห้งพอๆใจหัวใจที่ฟีบลงเหมือนลูกโป่งโดนปล่อยลม พี่เซนไม่ใช่คนที่จะชมใครง่ายๆ ขนาดกับผมยังไม่เคยชมเลยสักครั้ง


อดเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับไอ้คริสไม่ได้ เรานิสัยคล้ายๆกัน แต่พี่เซนกลับบอกว่ามันมีความเป็นผู้ใหญ่ เข้มแข็ง อ่อนโยน แล้ว..ผมล่ะ


"ก็..ชอบนะ"


แปล๊บ!!


"งะ งั้นเหรอ" ทำไมตาผมมันร้อนๆวะ นอกจากอิจฉา ก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล

ไม่ดิไอ้เก้า ไอ้คริสเป็นเพื่อน จะอิจฉามันไม่ได้


"เหมือนที่ชอบโน หนึ่ง พี่น้ำ พี่สิงโต พี่หมิง ทุกคนในวงนั่นล่ะ คริสก็เหมือนน้องชายคนนึง"


"อะ อ้าว ผะ ผม ผมคิดว่า พี่ชอบมัน แบบ..แบบ"


"คนรัก?"


"อือ" ผมก้มหน้านิ่ง แต่พี่เซนจับหน้าผมให้เงยกลับไปมองอีกครั้ง ดวงตาอ่อนโยนที่ไม่แสดงออกบ่อยนัก กับรอยยิ้มเล็กที่มุมปาก


พลันหัวใจก็เต้นแรง


"เก้า.....คริสหรือคนอื่นๆ ไม่มีทางเป็นมากกว่า เพื่อน หรือน้องชายได้หรอกนะ จำไว้"


"/////////////////" อารมณ์ผมเปลี่ยนยิ่งกว่าพลิกหน้ามือเป็นหลังเท้า อยู่ๆก็หน้าร้อนแทนตาซะงั้น


"ยิ้มได้แล้วสินะ"


"อะ อะไรเล่า ไม่ได้บ้านะ จะได้อยู่ๆยิ้มน่ะ"


"หึ" พี่เซนหัวเราะนิดๆแล้วไม่พูดอะไรอีก


"เออจริงดิ พี่เซน หนังเรื่องที่ผมเคยบอกว่าอยากดูอ่ะ มันจะออกจากโรงวันนี้แล้วนะ" เปลี่ยนเรื่องแม่ง วนอยู่เรื่องนี้เดี๋ยวโดนพี่เซนแซวไม่หยุด


"งั้นเหรอ เสียดายนะ ยังไม่ได้ดูเลย แต่เดี๋ยวก็มีแผ่นออกมา"


"ไม่เหมือนกันดิ อารมณ์ไม่เหมือนดูในโรงอ่ะ เลิกซ้อมคอนเสิร์ตแล้วเราไปดูกันไหม รอบสุดท้ายก็เที่ยงคืนครึ่ง คนน่าจะน้อยไม่น่าจะมีใครจำพวกเราได้ ไปดูกันนะ"


"พรุ่งนี้ต้องมารันทรูรอบสุดท้ายตอนบ่ายนะเก้า นายต้องร้องเต็มเสียงด้วย นอนดึกเดี๋ยวเสียงไม่พร้อม"


"แต่หนัง..."


"เอาไว้ดูวันหลัง เลิกจากซ้อมพี่ยังต้องคุยงานกับพี่น้ำแล้วก็พี่สิงโตต่อ ไม่ว่างไปดูหรอก"


"แต่มันวันสุดท้ายแล้วนี่" จะไปวันหลังได้ไงวะ ตรรกะอะไรของพี่เซน


"ก็ดูจากแผ่น เดี๋ยวพี่ซื้อแผ่นให้ ดูกันในห้องก็ได้ เอาไว้เรื่องอื่นค่อยไปดูกัน"


"พี่พูดอย่างนี้มาสองเรื่องแล้วนะพี่เซน ก็ไม่เห็นจะได้ไปดูเลย"


"เก้า เราต้องทำงานนะ งานต้องมาก่อนสิ รู้จักหน้าที่ด้วย นายเป็นนักร้องนำของวงนะ" พี่เซนดุจริงจัง


ผมไม่อยากฟังอะไรต่อทั้งนั้นก็เลยเดินหนีจากพี่เซนออกไปนั่งเก้าอี้แถวหลังไอ้คริสกับพี่สิงโตนั่งอยู่ ไม่สนใจเสียงเรียกเบาๆ พี่เซนทำท่าจะตามมาเหมือนกัน แต่พี่น้ำเรียกไปคุยงานพร้อมกับโปรดิวเซอร์ของอีโมชั่นที่ห้องประชุมในฐานะตัวแทนของวง ทิ้งให้ผมนั่งหงุดหงิดลำพัง เมื่อไม่มีอะไรทำก็มองไปที่เพื่อนแทน หวังจะเรียกมันมาเม้า


แต่...หัวคนด้านหน้า เอนไปเอนมา


ง่วงเหรอวะ


"อะ.." ผมกำลังจะเรียกไอ้คริสให้รู้สึกตัว เพราะว่ามันทำท่าจะเอนไปซบไหล่พี่สิงโตที่เป็นศัตรูมัน กลัวด้วยว่าถ้าไปถูกตัวพี่เค้าเข้า แล้วไอ้เพื่อนรักจะโดนงับหัว


เห็นพี่สิงโตแทนตัวเองกับพวกเราว่าพี่ ร่วมงานกันมานาน ก็ใช่ว่าจะเข้าถึงได้ง่ายนะ เหมือนมีกำแพงบางอย่างที่มองไม่เห็นกั้นพวกเรากับโปรดิวเซอร์คนใหม่เอาไว้ ไม่ได้สนิทกันขนาดจะเล่นหัวหรือพูดล้อเลียนได้อย่างพี่น้ำ พี่หมิง หรือพี่ๆในวง


แต่เสียงผมยังไปไม่ถึงเพื่อน ไหล่ข้างที่อยู่ฝั่งไอ้คริสของพี่สิงโตก็ขยับเข้าไปใกล้และยกขึ้นเล็กน้อย รองรับหัวกลมๆที่กำลังตกลงมาพอดี ไม่รุนแรง นุ่มนวล แบบที่คนเคลิ้มหลับแค่ลืมตาขึ้นมามองเจ้าของไหล่เล็กน้อย


"นอนไป"


"ใกล้ถึงคิวแล้วปลุกด้วยนะ" ไอ้คริสบอกแค่นั้นก็ขยับเบียดเข้าไปซบไหล่นั้นแล้วหลับต่อ


อึ้งว่ะครับ


สองคนนี้ไปดีกันตอนไหน


มันธรรมชาติขนาดที่พี่สิงโตก็ยังคงก้มหน้าทำงานต่อไปเงียบๆได้ทั้งที่มีไอ้คริสเป็นภาระเกาะอยู่ที่ไหล่ คนที่บอกว่าไม่ถูกกัน มันสมูธ มันทำอะไรไหลลื่นได้โดยไม่ขัดขนาดนี้เลยเหรอ


หรือเรือมอนิ่งคริสจะล่มวะ


จากที่รู้จักไอ้คริสมันดี มันไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากใคร ทำตัวเข้มแข็งมาตลอด ผมในฐานะเพื่อนสนิท มองเห็นชัดว่านี่คือการ 'อ้อน' ของมัน ซึ่งกับผมที่รู้จักมาหลายปียังทำด้วยแทบจะนับครั้งได้ แล้วนี่พี่สิงโตที่มันบอกว่าเกลียดแสนเกลียด กลับ....โว้ยยย งงว่ะ


นั่งมองเพื่อนหลับไปซักพัก ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมส์ หมดความคิดที่จะปลุกเพื่อนในเมื่อเจ้าของไหล่เค้ายังไม่เดือดร้อนอะไร จนผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ ตัวผมก็แทบจะหลับเหมือนกัน วงอีโมชั่นก็ซ้อมเสร็จ


พี่นิ่งกระโดดลงมาจากเวทีเพื่อมาหาไอ้คริสอีกครั้ง แต่เจ้าตัวยังหลับไม่รู้เรื่อง มีแค่พี่สิงโตที่เงยหน้าขึ้นจากไอแพด มองคนที่หยุดยืนตรงหน้าตัวเอง


ถ้าตาผมไม่ได้ฝาด


แววตาพี่สิงโตมีทั้งความเยาะเย้ยปะปนไปกับความเหนือกว่าอยู่ในนั้น ขณะที่พี่นิ่งกำหมัดแน่น มองคริส(ที่กำลังหลับ)ด้วยสายตาเจ็บปวด


ถ้าเป็นการ์ตูน กูจะเห็นสายฟ้าฟาดฟันกันเปรี้ยะๆมั้ยวะนั่น


ศึกชิงคริสงี้เหรอ..น่าติดตามว่ะ


พักนึงพี่นิ่งก็เดินหนีจากไป ส่วนพี่สิงโตก็ก้มหน้าทำงานต่อ


"เก้า คอเป็นยังไงบ้าง" พี่มังกรเดินลงจากเวทีมานั่งข้างๆ ส่งยิ้มอย่างพี่ชายที่ใจดีเสมอมาให้


ผมกับพี่มังกรไม่ได้เจอกันเพราะงานบ่อยนัก แต่รู้จักกันผ่านพวกพี่ๆกลุ่มที่ไปแฮงค์เอ้าท์กันบ่อยๆ ก็คือเพื่อนของเพื่อนในวงการอะไรประมาณนั้นล่ะ คุยกันถูกคอก็เลยชอบคุยกันบ่อยๆ


"ดีขึ้นนิดหน่อยอ่ะพี่ แต่ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์นะ หมอบอกว่าวันขึ้นคอนฯคงต้องไปฉีดยาระงับไว้ เสียงอาจจะแห้งหน่อยขอโทษพวกพี่ไว้ก่อนก็แล้วกัน"


"ไม่เป็นไรๆ เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้กับนักร้องทุกคนนั่นแหละ แล้วนี่หิวมั้ย อีกสักพักกว่าทีมงานจะเซ็ตเครื่องดนตรีเสร็จ ไปดูฟู้ดซับพอร์ตกันป่ะ รองท้องไว้ วันนี้คงอีกยาว"


ผมพยักหน้า ค่อยๆย่องออกจากคู่มือกลองและโปรดิวเซอร์ที่ยังหลับอยู่ที่เก้าอี้แถวหน้า ออกไปที่ห้องพักใกล้ๆที่จัดไว้เป็นมุมอาหารที่แฟนคลับส่งมาให้ศิลปินกับทีมงานได้ทาน


ของกินเยอะแต่ผมเลือกกินได้เฉพาะที่ไม่มีน้ำมัน ไม่แป้ง ไม่ทอด กลัวอาการเจ็บคอจะกำเริบ แล้วก็มาหามุมนั่งทานกับพี่มังกรด้วยสีหน้าเซ็งๆ


"เป็นไรเรา กังวลเรื่องขึ้นคอนเสิร์ตเหรอ พี่ว่าไม่ใช่มั้ง นี่ไม่ใช่เวทีแรกนี่ นักร้องดังอย่างเก้าน่าจะชินแล้ว" ก็อย่างที่พี่เค้าว่านั่นล่ะ เรื่องคอนฯแค่ตื่นเต้นเล็กน้อยตามปกติ แต่เรื่องอื่นนี่ดิ


"เซงอ่ะพี่กร หนังที่อยากดูจะออกโรงวันนี้แล้ว ยังไม่ได้ไปดูเลย ติดงานไม่รู้เสร็จเมื่อไหร่ไม่พอ ยังไม่มีคนไปดูด้วยอีก"


"อ้อ เรื่องซอมบี้รึเปล่า" พี่มังกรพูดอย่างนั้นผมก็ตาโต


"รู้ด้วยเหรอ"


"รู้สิ จะออกโรงวันนี้แล้วเหรอเนี่ย พี่ก็ว่าจะไปดูเหมือนกัน แต่ยังไม่มีเวลาเลย เสียดายนะ"


"นั่นดิ ต้องทำใจอ่ะพี่ รอแผ่นอย่างเดียว"


"ดูหนังก็ต้องดูในโรงสิ ถึงจะได้อารมณ์ ยิ่งหนังที่ใช้ซาวน์เยอะๆอย่างนี้ด้วย"


"โหหหห คิดเหมือนกันเลยพี่กร ผมก็บอกพี่เซนอย่างนี้ แต่โดนดุว่ะ บอกว่าพรุ่งนี้มีงาน ห้ามไป เซงงงงงงง" ผมทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ เรื่องนี้เล็งไว้ตั้งแต่ที่ค่ายหนังประกาศจะสร้างแล้วด้วย ว่าต้องไปดูให้ได้ สุดท้ายจะต้องอดเหรอเนี่ย


"เอาอย่างนี้สิ เราแอบไปดูด้วยกัน"


"จริงดิ" ผมเริ่มมีแรงขึ้นมาทันที ขยับนั่งตัวตรงมองพี่กรอย่างกระตือรือร้น


"จริง รอบสุดท้ายกี่โมงเก้ารู้มั้ย?"


"เที่ยงคืนกว่าๆอ่ะ"


"น่าจะทันนะ พรุ่งนี้อีโมชั่นมีคิวรันทรูตอนสิบโมง ไม่น่าจะเลิกเกินห้าทุ่มหรอก ถ้าเราตั้งใจซ้อมสี่ทุ่มก็น่าจะเสร็จแล้ว"


"ไปพี่ไป ผมอยากดูโคตรๆเลย"


"โอเค งั้นก็ตามนั้น เดี๋ยวพี่จองตั๋วหนังเอาไว้ นั่งเป็นฮันนีมูนซีทถือหรือเปล่า กลัวว่าถ้านั่งที่ปกติจะไม่เป็นส่วนตัวเวลาดูน่ะ"


"ไม่พี่ ไม่ๆ จองเลย ปกติผมไปดูคนเดียวหรือไปกับไอ้คริสก็นั่งที่นั่งแบบนั้นเหมือนกัน มันส่วนตัวดี"


"ถ้าอย่างนั้นเลิกซ้อมแล้ว พี่จะแอบมานัดอีกทีนะ อย่าให้คนอื่นรู้ล่ะ เดี๋ยวโดนดุทั้งคู่ ที่จริงพี่ก็โดนผู้จัดการสั่งให้กลับบ้านพักผ่อนเหมือนกัน"


"นี่นักร้องหรือนักโทษวะ เนอะ ฮ่าๆๆๆๆ" ผมหัวเราะกับพี่มังกร แล้วก็คุยกันเรื่องหนังต่อ เพลินจนทีมงานมาตามให้ไปซ้อมนั่นแหละ


ดีใจว่ะ จะได้ดูหนังแล้ววว

End Kao's part

 





"คริส...คริส"


"อื้ออออออ"


"ใกล้ถึงคิวแล้ว ตื่น" เสียงเย็นชาที่ตอนนี้เริ่มคุ้นแล้ว พูดอยู่ใกล้ๆหู ผมขยับตัวนิดหน่อยก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้น เห็นหน้าหล่อๆของไอ้ห้องลองเสื้อลอยเด่นเต็มลูกตา


"เห้ยยย" ตกใจดิครับ ผม..ผมนอนซบไหล่มันด้วย


"หัวหนัก แขนฉันเป็นเหน็บหมดแล้ว" มีบ่นไม่พอ ขยับไหล่เหมือนปวดเมื่อยมากด้วย หมั่นไส้ว่ะ


"หัวผมแค่นี้จะหนักได้ไง คุณเหอะ มีกล้ามไว้ทำไมแค่นี้ก็ไม่อดทน" ผมเผลอมองกล้ามเนื้อแขนกับอกที่พอดี ไม่ได้ใหญ่มากเกินไปภายใต้เสื้อยืดคอกลมสีดำ มันก็ไม่ได้ดูรัดรูปจนน่าเกลียดหรอกนะ แต่สำหรับคนที่รูปร่างดี พอมาใส่เสื้ออย่างนี้ ก็จะเห็นบดดีสวยๆทั้งหมด


อึ๊ก! (กลืนน้ำลายแป๊บ)


"เก็บสายตานายหน่อย มันหื่นทะลุออกมาแล้ว"


"ไอ้บ้า หื่นอะไรเล่า ผมไม่ได้หื่น" ผมรีบดึงสติตัวเองกลับมา


"หึ เมื่อกี้ฉันน่าจะถ่ายรูปไว้นะ คนบางคนจะได้เถียงไม่ได้ ว่ามองฉันด้วยสายตาหิวแค่ไหน"


ไม่จริง กูไม่ได้หิว ก็แค่... แค่ มองว่าหุ่นดี ปกตินักแต่งเพลงจำเป็นต้องหุ่นดีอย่างนี้ด้วยเหรอ ไม่ใช่ว่าเอาแต่อยู่กับกระดาษ ตัวโน้ตจนไม่มีเวลาออกกำลังกายเหรอ


แชะ!!


"ทำอะไร" ผมตกใจ อยู่ๆไอ้ห้องลองเสื้อก็ยกไอแพดในมือขึ้นมาจอหน้าผม


"นี่เหรือไม่ได้หื่นน่ะ" มันไม่ตอบ แต่พลิกหน้าจอไอแพดมาให้ดู เป็นรูปผม กำลังมองเลยกล้องไปด้วยสายตา....เหมือนจะกลืนกิน


นี่กูหิวจริงๆเหรอเนี่ย


สงสัยจะร้างเรื่องอย่างว่าไปนาน ต้องเปิดไลน์ตอบรับกิ๊กสักคนหลังจบคอนเสิร์ตละ


"มโน อย่างผม...."


"คริส" ยังไม่ทันได้เถียงมันต่อ พี่นิ่งก็เดินมาหาอีกครั้ง ครั้งนี้ผมรีบหันไปยิ้มด้วยความยินดี ที่พี่แม่งเข้ามาช่วยชีวิตเอาไว้ได้ทัน อยากจะร้องเพลงน้องมุกให้เลยว่ะ


เธอมาได้ทันเวลาพอดี อย่างกับรู้จายยยยย


คือตอนนี้หาข้อแก้ตัวไม่ออกแล้วไง เล่นมีภาพเป็นหลักฐานขนาดนั้น


"คริส สต๊าฟเค้าเซ็ตเครื่องดนตรีพร้อมแล้วนะ" พี่นิ่งพูดอีกครั้งเมื่อเห็นว่าผมยังไม่พูดอะไร


"อ้อ ได้ๆพี่ นี่คุณ ผมฝากของหน่อยนะ หาพี่น้ำไม่เจออ่ะ" ผมยื่นกระเป๋าตัวเองให้ไอ้โปรดิวเซอร์ที่คิดว่าน่าจะปักหลักนั่งตรงนี้ไม่ไปไหน เพราะเดี๋ยวมันต้องมีหน้าที่คอยรีเช็คพวกเราที่ขึ้นซ้อมวงอีกทีนึง


"เดี๋ยว....ถอดเสื้อแจ็คเก็ตมาด้วยสิ" ไอ้ห้องลองเสื้อพูดขึ้นก่อนที่ผมจะตามพี่นิ่งขึ้นเวทีไป ตอนแรกก็จะถามอยู่หรอกว่าถอดทำไม แต่ก็รู้สึกร้อนๆเหมือนกันเลยพยักหน้าถอดออกส่งไปให้ง่ายดาย


คนที่ควรจะยื่นมือมารับเสื้อ กลับจับข้อมือผมแทนแล้วดึงให้โน้มลงมา เอียงคอตัวเองเล็กน้อยจนเห็นรอยช้ำที่ต้นคอสีเข้ม ผมสะดุ้งเพราะลืมไปแล้วว่าไปก่อวีรกรรมอะไรเอาไว้หลังจากมาร์คมันไป แล้วก็คิดว่าพี่นิ่งเองก็คงจะเห็นรอยนี่เหมือนกันเพราะยืนอยู่ด้านหลังผมไปนิดเดียวในระดับสายตาเท่าๆกัน แบบที่เจ้าของต้นคอก็จงใจให้เห็นชัดๆด้วย


"มะ มีอะไร" ผมตั้งสติแล้วถามออกไป เพราะข้อมือยังถูกจับเอาไว้แน่น


"คืนนี้ฉันไปหาที่ห้องอีกได้ไหม"


หา?????


"เรื่องเดิม เหมือนเมื่อคืนนั่นแหละ"


อ้อ เรื่องเพลงสินะ จะว่าไปก็ยังแต่งไม่เสร็จสมบูรณ์เลย ผมรับปากไปแล้วด้วยว่าจะช่วยแต่งส่วนของเครื่องดนตรีทุกชิ้น เพราะก็พอเล่นได้ทุกอย่างนั่นล่ะ


"ได้ดิ แต่เราอาจจะเลิกซ้อมดึกนะ"


"ฉันไม่มีปัญหา แต่นายจะเหนื่อยหรือเปล่า พรุ่งนี้ต้องมารันทรูอีก"


"ไม่เป็นไรๆ ผมไม่เหนื่อย ผมชอบทำกับคุณนะ คุณเก่ง เหมือนได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆที่ผมยังไม่รู้เลย" เรื่องไม่ชอบขี้หน้าก็ส่วนนึง แต่เรื่องแต่งเพลง ยอมรับในฝีมือเลยว่ะ มันเก่งจริงๆ


"ฉันเก่งกว่านี้ได้อีก ไว้จะสอนให้นายเก่งเหมือนกัน ดีไหม"


"ดีๆ คุณต้องสอนผมบ้างนะ ทั้งหมดที่คุณรู้เลย" ผมจะได้เอาไปแต่งเพลงเองบ้าง พัฒนาฝีมืออ่ะ


"ได้สิ ฉันจะสอนนาย...ทุกอย่าง"


"โอเค งั้นคืนนี้ผมรอที่ห้องนะ คุณอาบน้ำแล้วก็เปิดเข้ามาได้เลย ผมไม่ล็อคห้อง"


"อือ ไปซ้อมได้แล้ว" มือใหญ่ปล่อยออกจากข้อมือผม ผมพยักหน้าก็หันกลับไปหาพี่นิ่ง

ที่นิ่งเหมือนก้อนหินไปแล้ว


เป็นไรของเค้าวะ


"พี่นิ่ง ป่ะไปซ้อม เสร็จไวๆผมจะได้กลับบ้าน คืนนี้นัดพี่สิงโตไว้ คงต้องเหนื่อยอีกคืนแล้ว" ผมยิ้มให้พี่นิ่งที่มองผมอย่างเหลือเชื่อ ขี้เกียจจะถามว่ามองอย่างนั้นทำไม ก็เลยเดินฮัมเพลงขึ้นเวทีไปก่อน


รีบซ้อมๆ จะได้ไปเรียนวิธีแต่งเพลงอีก


คอยดูเหอะ ไอ้ห้องลองเสื้อ ถ้าแต่งเพลงเก่งกว่าเมื่อไหร่ จะไล่มันออกจากวงแล้วแต่งเองเลย


...............................................

น้องไม่ได้ซื่อนะ แค่ตามพี่ไม่ทัน

ฮาความมองหุ่นคุณห้องลองเสื้อแล้วทำหน้าหิว

ไปกินกัน เอ๊ย ไปหาไรกินก่อนมั้ยคิ้ดดดดดด

ตอนหน้าโซเชียลจะเดือด เรือผี #มังกรเก้าชีวิต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 756 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3938 Aonsuwaree (@Aonsuwaree) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:43
    พี่สิง ร้ายยยยมากกก นิ่งช็อคไปละ
    #3938
    0
  2. #3871 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 13:36
    พูดอะไรออกมาพี่สิงงงงงง
    #3871
    0
  3. #3855 สีสัน~colourful (@mzzii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:46
    ชอบ hashtag ทุกอันเลยค่ะ สร้างสรรค์สุดๆๆ / นี่ชมจริงๆนะคะ ไม่ได้ประชด 555555
    #3855
    0
  4. #3837 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 23:24
    รูปประโยคมันแบบ....ฮื้ออออ
    #3837
    0
  5. #3784 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:53
    อะโหววววววว คำพูดคำจาน้องคริสพี่สิง พาออกอ่าวไทยมากกกกก พี่นิ่ง นิ่งเป็นหินแกรนิตเลยจ้าาาาา
    #3784
    0
  6. #3772 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 01:37
    บทจะซื่อก็ซื่อบื้อเลยอ่ะคริส โถ่555555
    #3772
    0
  7. #3732 Hyuk4ever (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 02:38

    โอ๊ย..อย่างฮา นี่มันฟิคหรือซิทคอมอ่ะจ๊า

    #3732
    0
  8. #3266 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:40
    โอ๊ยยย นางคุยคนละเรื่องเดียวกันอ่ะ คริ๊สสหนูไม่ทันพี่เค้าอ่ะ555555
    #3266
    0
  9. #3247 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:36
    โอยคริสสสขำ55555555555 ขำความคริสเหมือนเด็ก
    #3247
    0
  10. #3164 Paengsp_Peraya (@Paengsp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:31
    โอ้ยยย คนละความหมายกันเลยยยย
    #3164
    0
  11. #3153 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 05:45
    พี่สิงมันร้ายยยนยย กำจัดคู่แข่งแบเนียนๆ
    #3153
    0
  12. #2782 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 16:19
    ไดอาล็อกสุดท้ายนี่ คนฟัง(แบบไม่รู้ความคิด) ต้องช็อก 555555
    #2782
    0
  13. #2751 I'm Namfa (@rain-wave) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 09:46
    เอาจริงๆไม่ค่อยชอบนิสัยเก้านะ เพราะคนทำงานมาห้าปีแล้วยังไม่ระวังตัวเองนี่มันไม่โอเคเลย คนอื่นจะเดือดร้อนเอาอ่ะ แต่คิดว่าพี่เซนน่าจะมีวิธีจัดการมั้ง ถถถถถถถ ส่วนคู่หลักนี่ก็นะ... คริสเอ้ยยย ไหนว่าร้าย ทำไมตามพี่สิงโตไม่ทัน55555555
    #2751
    0
  14. #2685 severus (@severus) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:33
    น้อนนนนนนนนน พี่สิงเค้าไม่ได้ชวนแต่งเพล้งงงงง
    #2685
    0
  15. วันที่ 3 เมษายน 2561 / 20:25
    โถๆ คุณค่ะตามสิงโตไม่ทันซะแล้ว 554
    #2519
    0
  16. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 12:58
    ถถถถถ ทำเพลงต่อจริงๆหรอลูกกกก 55555 เสร็จอิพี่แน่
    #1748
    0
  17. วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 16:21
    แงงง นุ้งคิดดด หนูตามพี่เค้าไม่ทันหรอกลู๊กกก คำพูดแต่ละคำนี่นะ5555555555
    #1029
    0
  18. #797 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:56
    เก้าทำไมดื้อไม่เชื่อพี่เซนนะ ถ้าพี่เซนรู้เรื่องเข้าคงได้โกธรมากแน่ๆ แถมอาจมีเรื่องใหญ่ตามมาด้วยอีกก็ได้ งานนี้ได้แย่แบบศพไม่สวยชัวร์เลยเก้า สิงโตความเนียน ความเจ้าเล่ห์ ความร้ายกาจนี้เพิ่มขึ้นทุกวันเลยนะ คริสรู้ทั้งรู้แต่ไม่เคยตามทันเล่ห์เหลี่ยมเจ้าป่าที่นิสัยเหมือนสุนัขจิ้งจอกได้เลยสักครั้ง สิงโตสงสัยจะศึกษาตำราจีนมาเยอะเนอะถึงจำมาใช้ได้คล่องขนาดนี้ 
    #797
    0
  19. #795 franeb (@fran-213) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 21:59
    จิ้งจอกเจ้าเล่ห์ชัดๆ
    #795
    0
  20. #793 SnowBlack NPY (@nooneuynpy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 21:03
    นี่คริสใสไปมั้ย 5555 หรือ ห้องลองเสื้อเขาแผนสูง
    #793
    0
  21. #792 SodaN+N (@sodan-n) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 17:58
    รอฉันรอเธออยู่....มีความรอการอัพ คล้ายๆ จะลงแดง
    #792
    0
  22. #790 XiaowenMXu (@XiaowenMXu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 07:35
    คุณโปรดิวเซอร์แผนสูงมาก น้องเก้าโดนพี่เซนจัดหนักแน่งานนี้
    #790
    0
  23. #789 ต้อม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 05:59
    เซนเก้าาาาา. น่ารักมาก ชอบๆๆ
    #789
    0
  24. #788 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 04:58
    เก้าเอ๊ยยย ถ้าไปจริง พี่เซนองค์ลงแน่ๆ
    คริสสสสสส ใสๆไปอีก ตามพี่มันไม่ทันไปอีก อี่คนพี่นี้ร้ายยยยยยยย อิอิอิ
    #788
    0
  25. #787 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 02:08
    ในหัวพี่นิ่งที่คิดมันไม่ใช่เรื่องดีไงคริสเค้าเลยทำหน้าแบบนั้นนน555555 // เอ๊ะ หรือเราที่คิดไม่ดีเอง

    เรือผีเยอะ เผาทิ้งให้หมดดดด
    #787
    0